Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Pierre Curie

|  |
| --- |
|  **Pierre Curie** |
|  |
|  |
| Rođenje
 | 15. svibnja 1859.  Pariz, Francuska
 |
| Smrt
 | 19. travnja 1906.  Pariz, Francuska
 |
| Narodnost
 | Francuz
 |
| Polje
 | Kemija, fizika
 |
| Institucija
 | Sveučilište u Parizu (Sorbonne)
 |
| *Alma mater* | Sveučilište u Parizu (Sorbonne)
 |
| Poznat po
 | Radioaktivnost Polonij Radij
 |
| Istaknute nagrade
 | Nobelova nagrada za fiziku (1903.)
 |
| Godine 1895. oženio se Marijom Skłodowskom. Njihova kćer Irène Joliot-Curie je također dobitnica Nobelove nagrade.
 |

**Pierre Curie** (Pariz, 15. svibnja 1859. - Pariz, 19. travnja 1906.), francuski kemičar i fizičar.

Bio je pionir na polju fizike i kemije, a poznata su njegova proučavanja na području kristalografije, magnetizma, piezoelektriciteta i radioaktivnosti.

Zajedno sa suprugom Marijom Skłodowskom-Curie i Antoineom Henrijem Becquerelom dobio je 1903. godine Nobelovu nagradu za fiziku.

Pierre Curie umro je tragičnom smrću u 47. godini života, u nesreći kočije u Parizu. No, već tada je bio teško bolestan, najvjerojatnije od posljedica pretjeranog izlaganja radijaciji.

Posmrtni ostaci Pierrea i njegove supruge preneseni su 1995. u pariški Panteon.

## Reference

## Vanjske veze

* Nobelova nagrada za fiziku 1903. (`en`)
* Bibliografija Arhivirano 2006-08-28 na Wayback Machine-u (`en`)
# Sorbonne

| La Sorbonne |
| --- |
| Trg sa zgradom Sorbonne u Parizu |
| Historija |
| Osnivanje | 1253. |
| Lokacija |
| Sedište   – grad   – država |  Pariz  Francuska |
| Službene stranice |
| www.sorbonne.fr |

**Sorbonne** je zgrada rektorata nekadašnjeg Univerziteta u Parizu koja se nalazi u Latinskom kvartu na lijevoj obali Sene u Parizu.

Danas je u njoj rektorat nekoliko pariških univerziteta, a to su:

* Univerzitet Panthéon-Sorbonne (Pariz I)
* Univerzitet Sorbonne-Nouvelle (Pariz III)
* Univerzitet Paris-Sorbonne (Pariz IV)
* Univerzitet René Descartes (Pariz V)
* 2 fakulteta École pratique des hautes études i École nationale des chartes i Biblioteka Sorbonne

## Historija

Sorbonnu je osnovao 1257. teolog Robert de Sorbon i po njemu se zove Collège de Sorbonne, teološki fakultet za siromašne učenike. Uskoro je Collège de Sorbonne skraćeno Sorbonne postao toliko slavan da je postao sinonim za Univerzitet u Parizu, iako je zapravo bio samo jedan od njegivih fakulteta, na kome su se vodile slavne filozofske i političke rasprave onog vremena, oscilirajući između konzervativizma i liberalizma. Tokom 17. vijeka zgradu Maison de Sorbonne obnovio je u baroknom stilu arhitekt Jacques Lemercier i na zahtjev kardinala Richelieu u njoj je 1622. smješten rektorat.

Za vrijeme Francuske revolucije Sorbonna je 1791. zatvorena, a 1801. postaje umjetnički atelje. Nakon napoleonske restauracije ponovno se koristi u univerzitetske svrhe. Za kralja Louis XVIII, u nju se smješta 1821. Académie de Paris i École des Chartes. Krajem 19. vijeka Treća Francuska Republika ponovno je obnavlja i osniva Sorbonne-Nouvelle kao svetište duha i znanja. Sorbonna je bila centar masovnih studentskih demonstracija i protesnih akcija tokom maja 1968. godine. Nakon tog je stari Univerzitet u Parizu reorganiziran i podjeljen na više autonomnih univerziteta.

## Reference

## Vanjske veze

* La Chancellerie des Universités de Paris (`fr`)
# Sava Grujić

|  |
| --- |
| Sava Grujić |
|
 |
|  |
| Biografija |
| Politička partija
 | Narodna radikalna stranka
 |
| uredi  |

**Sava Grujić** (Kolari, 25. nov/stud. 1840. – Beograd, 3. nov/stud. 1913), srpski vojnik, političar i diplomata. Bio je predsednik Vlade (odn. Ministarskog saveta) u pet navrata, pod tri vladara iz dve dinastije.

## Vojna karijera

Vojnu akademiju (tj. srednju vojnu školu) upisao je 1856. u Srbiji. Vojne studije 1861. nastavlja u Pruskoj, gde ostaje do 1863. U Rusiju odlazi 1864, gde će dovršiti vojne studije i ostati do 1870.

U Srbiji 1876. dobija čin pukovnika, učestvuje u Srpsko-turskim ratovima 1876-78 i prvi put ulazi u vode politike, imenovanjem za ministra vojnog (4.11.1876 - 1.10.1878). U tom periodu je knezu Milanu (kasnijem kralju) predložio osnivanje Vojnog muzeja, o čemu je ovaj doneo ukaz 22. avgusta 1878. Biće proizveden u generala 1887.

## Politička i diplomatska karijera

G. 1879. postaje prvi poslanik Srbije u Bugarskoj, u Atinu je poslan 1882., u Petrograd 1885. Opet je postavljen za ministra vojske 3.6. - 19.12. 1887., nakon čega postaje predsednik vlade pod kraljem Milanom Obrenovićem. do 14.4.1888.

Ubrzo nakon Milanove abdikacije, Grujić postaje prvi predsednik Ministarskog saveta maloletnom kralju Aleksandru Obrenoviću, od 23.2.1889. do 11.2.1891., a takođe je držao i resor inostranih dela i zastupao ministra vojnog od 16.3.1890. Nakon ovoga je opet u diplomatiji, kao poslanik Srbije u Carigradu 1891-93. Kralj Aleksandar u proleće 1893 raspušta namesnike i samostalno preuzima vladavinu, a Grujić najesen opet nakratko zauzima više funkcija - predsednik vlade, ministar vojni i zastupnik ministra inostranih dela - od 23.11. 1893. do 12.1. 1894.

Državnim poslovima se vraća posle Majskog prevrata 1903, pod kraljem Petrom. Predsednik Državnog saveta postaje juna 1903., a zatim i predsednik Vlade (21.9.1903 - 27.11.1904). Poslednji put je predsednik Ministarskog saveta i ministar vojni od 1. marta do 17. aprila 1906., a zatim predsednik Državnog saveta do 1910.

## Dela

Osim državničkog rada, Sava Grujić je i autor brojnih rasprava iz istorije ratova i diplomatije.

Jedna ulica u beogradskom naselju Diplomatska kolonija (južno od Zvezdinog stadiona) zove se Generala Save Grujića.

## Povezano

* Spisak predsednika Vlada Srbije

## Reference
# Hrvatsko-srpska koalicija

**Hrvatsko-srpska koalicija** je naziv za koaliciju hrvatskih i srpskih nacionalističkih stranaka koje su djelovale na području tadašnje Austro-Ugarske, a današnje Hrvatske početkom 20. vijeka. Njeni lideri su bili Hrvat frano Supilo, a u kasnije vrijeme Srbin Svetozar Pribićević.

Sklapanju koalicije, kojoj su prethodile Riječka i Zadarska deklaracija u oktobru 1905. godine, povod je bio narodni pokret protiv omraženog bana Khuena Hedervaryja 1903. godine, kome su se uz hrvatske priključile i srpske seljačke mase. Shvativši da od hrvatsko-srpskih podjela najviše profitiraju mađarska vlada, odnosno Beč, kao i italijanski iredentistički pokret u Dalmaciji, hrvatski pravaški političari na čelu s Franom Supilom su sklopili sporazum s Pribićevićevom Srpskom samostalnom strankom i formirali koaliciju kojoj je, između ostalog, program bio i stvaranje šire južnoslavenske zajednice - bilo u obliku jugoslavenske države, bilo u obliku trijalistički uređene Habsburške Monarhije.

Koalicija je formalno stvorena u decembru 1905. a pristupili su joj:

* Hrvatska stranka prava
* Hrvatska napredna stranka
* Srpska narodna samostalna stranka,
* Srpska narodna radikalna stranka
* Socijaldemokratska stranka Hrvatske.

Socijaldemokrati i radikali nisu ostali dio koalicije.

Stvaranje te koalicije je 1908. godine od strane bečke vlade shvaćeno kao velika opasnost, pa je njeno čelništvo suđeno na Veleizdajničkom procesu. Supilo je nakon tog procesa marginaliziran, a Pribićević preuzima čelništvo i ublažava stav prema mađarskoj vladi, s kojom je 1913. godine sklopljen i formalni sporazum.

Za vrijeme prvog svjetskog rata Hrvatsko-srpska koalicija je bila lojalna prema vladi u Beču i sve do posljednjeg trenutka se zalagala za očuvanje Austro-Ugarske. Nakon stvaranja Države SHS, a potom Kraljevine SHS, većina njenih predstavnika se priključila vladi u Beogradu i zalagala za centralističko uređenje države i Vidovdanski ustav.

1919. godine Hrvatsko-srpska koalicija pod vođstvom Svetozara Pribićevića se sjedinjuje sa tri srpske partije: Samostalnom radikalnom strankom i dvije manje, Srpskom naprednom strankom i Liberalnom strankom, kao i sa slovenskim liberali, a novostvorenoj zajednici pristupaju raznorazne liberal-demokratski političari i grupacije iz Bosne i Hercegovine, Makedonije i Crne Gore. Simbolički je osnivačka skupština održana u Sarajevu, radije nego u Beogradu. Osnovana je Demokratska stranka pod vođstvom Ljubomira Davidovića, koja postaje shodno svojem širokom članstvu, najjača politička snaga u novostvorenoj Kraljevini Srba Hrvata i Slovenaca.
# Srpska samostalna stranka

**Srpska samostalna stranka** je nacionalistička politička stranka koja je osnovana 1881. na području Hrvatske, tada u okviru Austro-Ugarske, a koja je okupljala srpsko stanovništvo.

Povod za osnivanje stranke bilo je ukidanje Vojne krajine, odnosno njeno inkorporiranje u Hrvatsku, tada u sastavu u mađarskog dijela Habsburške Monarhije. Mnogi od hrvatskih Srba su živjeli na tim područjima i bili nezadovoljni gubitkom privilegija, što je dobro iskoristila mađarska vlada, pronašavši u Srpskoj samostalnoj stranci saveznika u borbi protiv hrvatskih nastojanja da se razvrgne Hrvatsko-ugarska nagodba iz 1868. godine. Srpska samostalna stranka stoga inzistira ne samo na stvaranju zasebnog srpskog identiteta, nego i širi šovinističku propagandu, koja će s vremenom dobiti i hrvatski ekvivalent u pro-austrijskoj Čistoj stranci prava.

Godine 1903. na čelo stranke dolazi mlađa generacija na čelu sa Svetozarom Pribičevićem koja se počinje zalagati za približavanje hrvatskim političkim strankama, što će rezultirati stvaranjem Hrvatsko-srpske koalicije 1905. godine.
# Tunel Simplon

| Simplon *Simplontunnel* |
| --- |
| Ulaz u tunel sa talijanske straneUlaz u tunel sa talijanske strane |
| Mjesto
 | Alpe
 |
| Država
 |  Švicarska  Italija
 |
| Vrijeme gradnje | 1898. – 1905. (prva cijev) 1898. – 1921. (druga cijev)
 |
| Otvorenje
 | 1906. 1922.
 |
| Vlasnik
 | Švicarske federalne željeznice
 |
| Tip građevine
 | tunel
 |
| **Arhitekti i izvođači radova** |
| Graditelj
 | Alfred Brand
 |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| Simplon
 |

**Simplon** je jedan od najdužih željezničkih tunela na svijetu, dug oko 20 km (cijev I: 19.700 m, cijev II: 19.824 m) između talijanske Domodossole i švicarskog Brig-Glisa, ujedno i jedan od najvećih inženjerskih podviga u historiji.

## Historija

Još od 13. vijeka prirodni Simplonski prolaz preko Alpa bio je važan trgovački put između Sjeverne i Južne Evrope. Njegov značaj je porastao početkom 19. vijeka kod je Napoleon izgradio cestu na toj trasi. Nakon što su krajem 19. vijeka uspješno probijeni neki manji tuneli ispod alpskih planina, 1890. se počelo razmišljati o proboju tunela Simplon.

Presjek tunela
Posao je povjeren Alfredu Brandtu, direktoru njemačke inženjerske firme Brandt, Brandau & Company i izumitelju efikasne bušilice. Zbog velike dubine tunela, koja je iznosila par kilometara na svojoj najdubljoj točci ispod planine Monte Leone, ali i zbog izuzetno visokih temperatura, Brandt je razvio novu tehniku ​​probijanja tunela. On je podijelio tunel u dvije zasebne cijevi, sa razmakom od 17 metara.

Tlocrt tunela
Dolazak radnika na gradilište
Tako su dvije bušeće garniture mogle raditi istovremeno, sa međuotvorima između njih za ventilaciju i povezivanje radnih vlakova. Brojni ozbiljni problemi prevladani su tokom same gradnje, počevši od grešaka geodetskih instrumenata zbog gravitacijskih polja planina koje su probijali, ali i zbog poplava na koje bi naišli kad su presjekli podzemne vodotokove, koji su ponekad imali i po 49.270 litara vode u minuti.

Velika teškoća za graditelje bio je nailazak na rasjed u stijeni koji je prevladan ugradnjom 74 čeličnih okvira (pilota) debelih po 50 centimetara, umjesto dotad uobičajenih drvenih. Velike teškoće graditeljima predstavljale su i izuzetno visoke temperature, koje su na pojedinim sektorima prelazile i više od 49 °C.

Reklamni plakat iz 1906. sa ilustracijom novog tunela
Brandt je umro 1899. puno prije nego što je dovršena prva cijev tunela, probijena u januaru 1905. godine, pa je tunel pušten u promet 1906. Različiti problemi, uključujući i izbijanja Prvog svjetskog rata, odgodili su završetak druge cijevi tunela do 1921. (otvorene za promet 1922).

## Reference

## Vanjske veze

* *Simplon Tunnel* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Białystok

| Białystok
 |
| --- |
| Kolaž atrakcija gradaKolaž atrakcija grada |
|  |
| Koordinate: ﻿ / ﻿ |
| **Država** |  Poljska
 |
| **vojvodstvo** | Podlasko vojvodstvo
 |
| **osnovan** | 1426.
 |
| **status grada** | 1749.
 |
|  |
| **Vlast**  |
|  - **Gradonačelnik** | Tadeusz Truskolaski
 |
|  |
| **Površina**  |
|  - **Ukupna** | 102 km²
 |
| **Visina** | 15 m
 |
|  |
| **Stanovništvo** (2014.)
 |
|  - **Urbano područje** | 295 459
 |
|  |
| **Vremenska zona** | UTC-1 (UTC-2)
 |
| **Poštanski broj** | 15-001
 |
| **Pozivni broj** | +48 85
 |
| **Službena stranica** www.białystok
 |
| Karta
 |
| Białystokclass=notpageimage| Białystok na karti Poljske
 |

**Białystok** je grad na istoku Poljske od 291 383 stanovnika.

## Geografija

*Białystok* leži pored bjeloruske granice u ravnici Podlaskog vojvodstva.

## Historija

Barokna palača Branicki
Rana historija *Białystoka* vezana je uz velikog litvanskog vojvodu - Gediminasa, za kog se pretostavlja da je osnovao grad oko 1320.

*Białystok* se u dokumenima prvi put spominje 1426., status grada dobio je 1749. Grad je procvjetao u 18. vijeku, kad je u njemu stolovala feudalna porodica Branicki, oni su podigli svoj barokni dvorac, kog su odmah nazvali **Podlaski Versailles**. U njemu su radili brojni poznati umjetnici i naučnici tadašnje Evrope. Od 1863. počele su nicati tekstilne tvornice, ukupno ih je bilo 230 sa 3 000 radnika.

U *Białystoku* je živjela velika židovska zajednica od oko 40 000 ljudi (od tadašnjih 100 000), od kojih je polovica pobijena, za vrijeme Drugog svjetskog rata od strane Nacista.

## Sport

* Jagiellonia Bialystok je poljski fudbalski klub iz Białystok. Osnovan je 1920.

## Značajne osobe

* Albert Sabin, poznati američki mikrobiolog, pronalazač vakcine protiv dječije paralize.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada (`en`)
* *Białystok* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
# Le Mans

| Le Mans
 |
| --- |
|  |
|  |
|  Grb
 |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Francuska
 |
| Region
 | Pays de la Loire
 |
| Departman
 | Sarthe
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2011-01-01) | 144,016
 |
| Gustina stanovništva
 | 2712,37 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+1, ljeti UTC+2
 |
| Le MansLe Mans (Francuske)
 |

**Le Mans** je grad u Francuskoj u regionu Pays de la Loire, u departmanu Sarthe.

Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 144.016.

## Demografija

Demografija| 1962. | 1968. | 1975. | 1982. | 1990. | 1999. | 2006. | 2011. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 132.181 | 143.246 | 152.285 | 147.697 | 145.502 | 146.105 | 144.016 | 143.240 |

## Reference

## Literatura

* Alexandra Hughes, Alex Hughes, Keith A Reader, Keith Reader, ur. (2001). *Encyclopedia of Contemporary French Culture* (Routledge; Routledge World Reference edition izd.). ISBN 0415263549.
* Robb, Graham (2008). *The Discovery of France: A Historical Geography*. W. W. Norton & Company. ISBN 0393333647.
* Ardagh, John (1991). *France* (Cultural Atlas of izd.). Facts on File. ISBN 081602619X.
* Jones, Colin (1999). *The Cambridge Illustrated History of France* (Cambridge Illustrated Histories izd.). Cambridge University Press. ISBN 0521669928.
* Sowerwine, Charles (2009). *France since 1870: Culture, Society and the Making of the Republic* (2nd izd.). Palgrave Macmillan. ISBN 0230573398.
* Roberts, William J. (2004). *France: A Reference Guide from the Renaissance to the Present (European Nations)* (European Nations izd.). Facts on File. ISBN 0816044732.

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee (`fr`)
# Grace Brown

Grace Brown
**Grace Mae Brown** (20. mart 1886 - 11. jul 1906) je bila američka tvornička radnica, poznata kao žrtva ubistva koje je dovela do senzacionalnog sudskog procesa.

Rodila se kao dijete imućnog farmera u gradiću Otselic u Državi New York. Godine 1904. se odselila u obližnji Cortland kako bi živjela kod udane sestre, te se zaposlila u tvornici Gillette Skirt Company. Početkom godine se u istoj tvornici zaposlio Chester Gillette, nećak njenog vlasnika. Ubrzo je sa Grace Brown otpočeo ljubavnu i seksualnu vezu, koja je nakon nekog vremena rezultirala Browninom trudnoćom. U ljeto 1906. godine ju je Gillette doveo na izlet u planine Adirondack, prijavivši se u lokalni hotel pod lažnim imenom. 11. jula 1906. su njih dvoje viđeni u čamcu na jezeru Big Moose. Sljedeći dan je pronađen leš Grace Brown, a Gillette je uhapšen u mjestu Inlet. Gillette je tvrdio kako je Brown, bijesna zbog toga što se sa njom nije htio oženiti, izvršila samoubistvo. Autopsija leša je, međutim, pronašla tragove fizičkog nasilja, te se vjeruje kako ju je Gillette prilikom plovidbe pretukao na smrt ili bacio u vodu da se utopi. Gillette je optužen za ubistvo, proglašen krivim, osuđen na smrt i dvije godine kasnije pogubljen na električnoj stolici. Sudski proces je izazvao pažnju američkog književnika Theodorea Dreisera, koji ga je iskoristio kao inspiraciju za zaplet svog poznatog romana *An American Tragedy*; u njemu se lik koji predstavlja ekvivalent Grace Brown zove Roberta Alden.

## Vanjske veze

* The Gillette-Brown affair
* Grace Brown murder case Arhivirano 2007-04-11 na Wayback Machine-u
* Grace Brown on Find A Grave
# Bajlovce

| Bajlovce makedonski: Bajlovce |
| --- |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Severna Makedonija
 |
| Opština
 | Staro Nagoričano
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2002) | 129
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Nadmorska visina
 | 630 m
 |
| BajlovceBajlovce (Severne Makedonije)
 |
| Ostali podaci
 |
| Pozivni broj
 | 031
 |
| Registarska oznaka
 | KU
 |

**Bajlovce** (makedonski: Bajlovce) je naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Bajlovce pripada opštini Staro Nagoričano.

## Prirodni uslovi

Bajlovce je smešteno u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 18 kilometara istočno.

Selo Bajlovce se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek, na južnim visovima Germanske planine, na preko 630 metara nadmorske visine.

Mesna klima je kontinentalna.

## Stanovništvo

Bajlovce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 129 stanovnika.

Ogromna većina stanovništva u naselju su etnički Makedonci (97%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.opstinastaronagoricane.gov.mk Zvanična stranica opštine Staro Nagoričano Arhivirano 2012-12-05 na Archive.is-u
# Pomorije

| Pomorije bugarski: Pomorie |
| --- |
|  Pomorije- panorama grada |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Bugarska
 |
| Oblast
 | Burgaska oblast
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo
 | 14.327 (2007. g.)
 |
| Položaj
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Nadmorska visina
 | 10 m
 |
| PomorijePomorije (Bulgaria)
 |
| Ostali podaci
 |
| Veb-strana
 | www.pomorie.com |

**Pomorije** (bugarski: Pomorie) je grad u Republici Bugarskoj, u istočnom delu zemlje, sedište istoimene opštine Pomorije u okviru Burgaske oblasti.

Pomorije je poznato letovalište na obali Crnog mora, koje rado posećuju i ljudi iz Srbije.

## Prirodni uslovi

**Položaj**: Pomorije se nalazi u istočnom delu Bugarske. Od prestonice Sofije grad je udaljen 420 km istočno, a od oblasnog središta, Burgasa grad je udaljen 20 km istočno.

**Reljef**: Oblast Pomorija se nalazi na bugarskoj obali Crnog mora. Gradsko priobalje čini niz plaža, a u pozadini se izdižu prva brda Stare planine.

**Klima**: Klima u Pomoriju je izmenjeno kontinentalna klima sa uticajem mora.

**Vode**: Pomorije je smešteno na omanjem poluostrvu Crnog mora.

## Historija

Oblast Pomorija je prvobitno bilo naseljeno Tračanima, a posle njih ovom oblašću vladaju stari Rim i Vizantija. Južni Sloveni ovo područeje naseljavaju u 7. veku. Od 9. veka do 1373. godine oblast je bila u sastavu srednjovekovne Bugarske.

Krajem 14. veka oblast Pomorija je pala pod vlast Osmanlija, koji vladaju oblašću 5 vekova. Grad se tada naziva *Anhijal* i bio je mahom naseljen Grcima. Ovdje je bila palača Mihaila Kantakuzina Šejtanoglu.

1885. godine grad je postao deo savremene bugarske države. Naselje postoje ubrzo središte okupljanja za sela u okolini, sa više javnih ustanova i trgovištem.

## Stanovništvo

Po procenama iz 2007. godine Pomorije je imalo oko 14.000 stanovnika. Ogromna većina gradskog stanovništva su etnički Bugari. Ostatak su mahom Romi. Poslednjih godina grad raste zbog položaja na moru i bugarskoj rivijeri.

Pretežan veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Galerija slika

* Gradsko čitalište
* Bazar u gradu
* Tračanska grobnica u pozađu Pomorija
* Stanogradnja u Pomoriju

## Vanjske veze

* www.pomorie.com Zvanična stranica Pomorija (`bg`)
# Kraljevina Bugarska

Grb Bugarsko Carstvo
 *Za ostale upotrebe, pogledajte Bugarsko Carstvo (razvrstavanje).*
**Bugarsko Carstvo** (bugarski: Царство България), je nekadašnja država u okviru istorije Bugarske nastala 1908. godine, kada je bugarska država objavila svoju nezavisnost. Nastala je od Kneževine Bugarske. Prvi vladar kraljevine je bio Ferdinand I. Nakon referenduma iz 1946. godine, carstvo je proglašeno "narodnom republikom".

## Povezano

* Treće bugarsko carstvo
* Bugarska
# Victor Talking Machine Company

Victor Talking Machine Company|  "His Master's Voice" logo zajedno sa Nipperom, |
| Bivši tip | korporacija |
| Industrija | diskografska industrija |
| Sudbina | kupljena/spojena |
| Nasljednik | Radio-Victor Division (odjel) of Radio Corporation of America (neposredni) Sony Music Entertainment (trenutni) |
| Osnovana | 1901 |
| Osnivač(i) | Eldridge R. Johnson, također i Emile Berliner |
| Prestala | 1929 |
| Sjedište | Camden, New Jersey, SAD |
| Proizvodi | fonografi, fonografske ploče, Victrola |
| Vlasnik/ci | Johnson, potom Seligman & Spyer, konačno Radio Corporation of America |
| Filijale | JVC (prekid veza s početkom drugog svjetskog rata) |

**The Victor Talking Machine Company** je bila američka korporacija poznata kao vodeći proizvođač fonografa i gramofonskih ploča u SAD, odnosno jedna od vodećih diskografskih kuća u svijetu početkom 20. vijeka. Osnovana je godine 1901. u Camdenu od strane Eldridgea R. Johnsona. Eldridge je svoj kontrolni udio prodao 1926. godine banci Seligman & Spyer, koja ga je 1929. prodala korporaciji RCA. Njene ploče su otada poznate pod oznakom *RCA Victor*.

## Reference

## Vanjske veze

* Music Rack Victor 78 Discography Arhivirano 2011-04-07 na Wayback Machine-u
* Encyclopedic Discography of Victor Recordings (University of California, Santa Barbara)
* Acoustic side of Victor 19571, "You and I"
* Electric side of Victor 19571, "You and I"
* Victor "Pre-Dog" single-sided A-821 "Two Fortunes and a Song" puzzle record
* Timeline of Victor recording events, 1903-1931 Arhivirano 2010-09-27 na Wayback Machine-u