Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Nobuyuki Abe

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Abe*.*

| Abe Nobuyuki |
| --- |
| 阿部 信行 |
|  |
|  |
| 25. premijer Japana |
| **Na položaju** 30. august 1939 – 16. januar 1940 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Kiichirō Hiranuma |
| Slijedi | Mitsumasa Yonai |
| ministrar vanjskih poslova |
| **Na položaju** januar 1939 – august 1939 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Hachirō Arita |
| Slijedi | Kichisaburō Nomura |
| Generalni guverner Koreje |
| **Na položaju** 22. jul 1944 – 12. septembar 1945 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Kuniaki Koiso |
| Slijedi | Kim Il-Sung (kao premijer Sjeverne Koreje) Syngman Rhee (kao predsjednik Južne Koreje) |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1875-novembra-24)24. novembra 1875. Kanazawa, Japan |
| Smrt | 7. septembra 1953. (dob: 77) |
| Politička stranka | Taisei Yokusankai (1940–1945) |
| Ostale političke afilijacije | nezavisni (prije 1940) |
| Alma mater | Japanska carska vojna akademija Vojni ratni kolegij |
| Profesija | General |

General **Nobuyuki Abe** (japanski: 阿部 信行, *, Abe Nobuyuki*?; 24. novembar 1875 – 7. septembar 1953) bio je japanski vojskovođa i političar koji je od 1939. do 1940. godine služio kao premijer Japana, također poznat i kao posljednji japanski guverner Koreje.

Rođen u samurajskoj porodici, napustio je gimnzaiju kako bi se priključio carskoj vojsci u Prvom japansko-kineskom ratu. Nakon rata se školovao u Vojnoj akademiji, koju je završio 1897. godine. Nakon toga je postepeno napredovao u službi, vršeći dužnosti instruktora na vojnim školama ili atašea u evropskim zemljama. Godine 1921. je dobio čin general-majora, a 1931. mjesto zapovjednika Tajvanske armije.

Na mjesto premijera je došao nakon ostavke Kiichira Hiranume, kao kompromisno rješenje, odnosno jedan od rijetkih istaknutih oficira koji nije bio upetljan u frakcijske borbe između grupa Kodoha i Toseiha. U trenutku stupanja na dužnost se Japan našao u delikatnoj situaciji zbog izbijanja Drugog svjetskog rata u Evropi. Abe je smatrao da Japan u tom sukobu mora biti neutralan, pogotovo zbog toga što se još nije vidio kraj iscrpljujućem ratu sa Kinom. Njegovi pokušaji da taj sukob završi političkim rješenjem su, međutim, izazvali otpor iz vojnih krugova te je početkom 1940. prisiljen na ostavku, a zamijenio ga je admiral Mitsumasa Yonai.

Abe je i nakon toga nastavljao obavljati javne dužnosti. Godine 1942. je postao ceremonijalni predsjednik Udruženja za pomoć carskoj vladavini, vladajuće stranke u ratnom Japanu. Također je sudjelovao u diplomatskoj misiji koja je pokušala konsolidirati pro-japanski režim Wang Jingweija u Kini. Godine 1944. je imenovan za guvernera Koreje i na tom mjestu ga je zatekla kapitulacija Japana. Po povratku u domovinu su mu američke okupacijske vlasti zabranile javno djelovanje, ali nije optužen za ratne zločine.

## Reference
# Naruhiko Higashikuni

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Higashikuni*.*

| Princ Naruhiko Higashikuni |
| --- |
| 東久邇宮稔彦王 |
|  |
|  |
| **Na položaju** 17. august 1945 – 9. oktobar 1945 |
| Prethodi | Kantaro Suzuki |
| Slijedi | Kijūrō Shidehara |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1887-decembra-03)3. decembra 1887. Kyoto, Japan |
| Smrt | 20. januara 1990. (dob: 102) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | nazavisni |
| Supružnik/ci | Toshiko, princeza Yasu |
| Majka | Terao Utako |
| Otac | Asahiko, Princ Kuni |
| Alma mater | Japanska carska vojna akademija Vojni ratni kolegij |
| Zanimanje | princ general |
| Potpis |  |

General **Princ Naruhiko Higashikuni** (japanski: 東久邇宮稔彦王, *, Higashikuni-no-miya Naruhiko Ō* ?; 3. decembar 1887 – 20. januar 1990) bio je japanski princ i vojskovođa koji je 1945. služio kao prvi poslijeratni premijer Japana, postavši poznat kao prvi i jedini član carske porodice na toj dužnosti, a kasnije i po svojoj izuzetnoj dugovječnosti.

Princ Naruhiko je svoju vojnu karijeru započeo 1908. godine nakon što je diplomirao na Carskoj vojnoj akademiji. Nakon što je napredovao do čina majora, godine 1920. je upućen u Francusku na dodatno školovanje. Tamo je izazvao skandal svojim plejbojevskim načinom života, te je 1926. godine vraćen u Japanu gdje je dobio mjesto u Generalštabu. Nastavio je napredovati u vojsci, te je 1930. dobio čin general-majora. Na samom početku rata sa Kinom 1937. je postao zapovjednik vojne avijacije, a 1938. godine Druge armije koja se borila u Kini. Historičari su kasnije otkrili da je bio odobrio korištenje bojnih otrova protiv kineskih trupa. U Japan je vraćen 1939. godine, te je 1941. godine bio član Komande opće obrane, zadužene za japanske matične teritorije. Naruhiko je prije i poslije napada na Pearl Harbor izražavao nesklonost sukobu sa SAD, te je 1944. sudjelovao u svrgavanju militantnog generala Tojoa sa mjesta premijera. Američki obavještajci su kasnije otkrili da je u svrhu zaustavljanja rata bio pripremao puč kojim bi se svrgnuo car Hirohito, a mjesto cara preuzeo princ Akihito.

Naruhiko je premijerom postao nakon što je vlada njegovog prethodnika Kantara Suzukija, uz Hirohitov blagoslov, donijela odluku o kapitulaciji, a koja je formalno potpisana 2. septembra. Naruhikovo postavljanje je za svrhu imalo umiriti stanovništvo, koje se bojalo da bi američke okupacijske vlasti moglo ugroziti cara. Naruhiko je, međutim, vrlo brzo došao u sukob sa Amerikancima, prije svega zbog odbijanja da ukine predratne Zakone o očuvanju mira, a koje su okupacijske vlasti smatrale nespojivima sa modernom demokracijom. Zbog toga je podnio ostavku, a zamijenio ga je liberal Kijūrō Shidehara.
# Hitoshi Ashida

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Ashida*.*

| Hitoshi Ashida |
| --- |
| 芦田 均 |
|  |
|  |
| 34. premijer Japana |
| **Na položaju** 10. mart 1948 – 15. oktobar 1948 |
| Monarh | Shōwa |
| Guverner | Douglas MacArthur |
| Prethodi | Tetsu Katayama |
| Slijedi | Shigeru Yoshida |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1887-novembra-15)15. novembra 1887. Fukuchiyama, Japan |
| Smrt | 20. juna 1959. (dob: 71) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija (1955–1959) |
| Ostale političke afilijacije | Ustavno udruženje političkog prijateljstva (prije 1945) Liberalna partija (1945–1947) Demokratska partija (1947–1950) Narodna demokratska partija (1950–1952) Kaishinto (Reformska progresivna partija) (1952–1954) Japanska demokratska partija (1954–1955) |
| Alma mater | Tokijski carski univerzitet |
| Potpis |  |

**Hitoshi Ashida** (japanski: 芦田 均, *, Ashida Hitoshi*?; 15. novembar 1887 – 20. jun 1959) bio je japanski političar koji je 1948. nakratko služio kao premijer Japana.

Ashida je u predratnom Japanu proveo dvadeset godina kao profesionalni diplomat, prije nego što je 1932. godine izabran u carsku Dijetu kao zastupnik konzervativne stranke Rikken Seiyukai. Poslije rata se priključio Liberalnoj partiji, ali ju je 1947. napustio kako bi osnovao centrističku Demokratsku partiju. Nakon izbora je sa njom ušao u koaliciju sa socijalistima Tetsua Katayame koji je postao premijer. Kada su Katayamu srušili ljevičari iz vlastite stranke, u Parlamentu je stvorena nova većina te je Ashida postao premijer. Njegov kratkotrajni mandat je obilježila uspješna izmjena čl. 9 japanskog Ustava, kojim je stvorena ustavna osnova da Japan prvi put nakon Drugog svjetskog rata formira vlastite oružane snage, odnosno "snage samoobrane". Ashida je, međutim, već nakon nekoliko mjeseci bio prisiljen podnijeti ostavku nakon što su dva njegova ministra optužena za korupciju. Novu većinu je u parlamentu sastavio Shigeru Yoshida koji će na mjestu premijera ostati sljedećih šest godina.

## Izvori

## Vanjske veze

* Datoteke u vezi s temom Hitoshi Ashida na Wikimedijinoj ostavi
# Tanzan Ishibashi

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Ishibashi*.*

| Tanzan Ishibashi |
| --- |
| 石橋 湛山 |
| Ishibashi u decembru 1958. |
|  |
| 36. premijer Japana |
| **Na položaju** 23. decembar 1956 – 31. januar 1957 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Ichirō Hatoyama |
| Slijedi | Nobusuke Kishi |
| ministar pošta i telekomunikacija |
| **Na položaju** 23. decembar 1956 – 27. decembar 1956 |
| Prethodi | Isamu Murakami |
| Slijedi | Taro Hirai |
| ministar međunarodne trgovine i industrije |
| **Na položaju** 10. decembar 1954 – 23. decembar 1956 |
| Premijer | Ichirō Hatoyama |
| Prethodi | Kiichi Aichi |
| Slijedi | Mikio Mizuta |
| ministar financija |
| **Na položaju** 22. maj 1946 – 24. maj 947 |
| Premijer | Shigeru Yoshida |
| Prethodi | Keizo Shibusawa |
| Slijedi | Tetsu Katayama (v.d.) |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1884-septembra-25)25. septembra 1884. Tokyo, Japan |
| Smrt | 25. aprila 1973. (dob: 88) Osaka, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija (1955–1973) |
| Ostale političke afilijacije | Socijalistička partija (1945–1955) |
| Alma mater | Univerzitet Waseda |
| Religija | Nichiren-shū, djelomično kršćanin (sebe je opisivao kao "drugu generaciju" sljedbenika misionara Williama Clarka i često citirao Bibliju |
| Potpis |  |

**Tanzan Ishibashi** (japanski: 石橋 湛山, *, Ishibashi Tanzan*?; 25. septembar 1884 – 25. april 1973) bio je japanski novinar i političar, najpoznatiji kao premijer Japana od 1956. do 1957. godine, odnosno vođa vladajuće Liberalno demokratske partije.

Ishibashi se obrazovao na Univerzitetu Waseda, a prije rata je radio kao novinar lista *Mainichi Shimbun*, a potom u ekonomskom časopisu *Toyo Keizai Shimpo* koga je na kraju vodio. Glavni interes su mu bila ekonomska pitanja, a u međuratnom periodu je stekao reputaciju liberala, te se javno protivio ekspanzionističkoj politici u Aziji.

Poslije rata se priključio Socijalističkoj partiji te je sudjelovao u nekoliko koalicijskih vlada. Godine 1947. mu je zbog sukoba sa američkim okupacijskim vlastima zabranjeno javno djelovanje. Četiri godine kasnije je postao blizak Ichiru Hatoyami te mu 1955. godine pomogao da postane premijer. Hatoyama se ubrzo nakon toga dobrovoljno povukao sa mjesta premijera i vođe stranke; na izborima za vođu stranke je Ishibashi porazio desničarskog favorita Nobosukea Kishija. Njegov kratkotrajni premijerski mandat je bio obilježen pokušajima da se poprave odnosi sa susjedima, a što je uključivalo pokušaj uspostave diplomatskih odnosa sa komunističkom Kinom. Prije nego što je Ishibashi uspio tu zamisao sprovesti u djelo, zbog bolesti je bio prisiljen odstupiti, a na mjestu premijera ga je zamijenio Kishi. Ishibashi je nakon toga ostao u redovima LDP, postavši jedna od najistaknutijih ličnosti u liberalnom krilu stranke.

## Izvori
# Ichirō Hatoyama

*Ne treba miješati sa Iichirō Hatoyama.*
*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Hatoyama*.*

| Ichirō Hatoyama |
| --- |
| 鳩山 一郎 |
|  |
|  |
| 36. premijer Japana |
| **Na položaju** 10. decembar 1954 – 23. decembar 1956 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Shigeru Yoshida |
| Slijedi | Tanzan Ishibashi |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1883-januara-01)1. januara 1883. Tokyo, Japan |
| Smrt | 7. marta 1959. (dob: 76) Bunkyō, Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija (1955–1959) |
| Ostale političke afilijacije | Rikken Seiyūkai (1915–1940) Liberalna partija (1945–1948) Demokratska liberalna partija (1948–1950) Liberalna partija (1950–1953) Liberaln partija–Hatoyama (1953) Liberalna partija (1953) Japanska demokratska partija (1954–1955) |
| Supružnik/ci | Kaoru |
| Djeca | Iichiro Yuriko Reiko Setsuko Keiko Nobuko |
| Religija | baptizam |
| Potpis |  |

**Ichirō Hatoyama** (japanski: 鳩山 一郎, *, Hatoyama Ichirō*?; 1. januar 1883 – 7. mart 1959) bio je japanski političar, koji je od 1954. do 1956. služio kao premijer Japana.

Rođen je u porodici Hatoyama, jednog od najuglednijih u predratnom Japanu i poznatoj po svojem kozmopolitanstvu. Ichiro Hatoyama je, međutim, političku karijeru počeo kao član konzervativne stranke Rikken Seiyukai, te je sudjelovao u nekoliko predratnih vlada. Nakon kapitulacije se priključio Liberalnoj partiji i na njenom čelu osvojio najveći broj mandata na prvim poslijeratnim izborima. Iako je osvojio povjerenje Parlamenta, njegovo stupanje na mjesto premijera su zaustavile američke okupacijske vlasti; premijerom je postao njegov stranački drug Shigeru Yoshida koji će dugo vremena biti njegov glavni suparnik. Hatoyama, koji je po vjeri bio baptist, se 1951. godine priključio slobodnim zidarima.

Godine 1954. je uspio ishoditi pad Yoshidine vlade, te sam postati premijer. Njegov je mandat obilježilo nastojanje da se poboljšaju odnosi sa SSSR-om, sa kojim su uspostavljeni diplomatski odnosi; pokušaj trajnijeg sporazuma su, međutim, kao i kod svih kasnijih japanskih vlada, priječilo pitanje Kurila. Još važnije je bilo formiranje Liberalno-demokratske partije, koju su činile njegove i Yoshidine pristaše, a koja će sljedećih nekoliko decenija biti japanska vladajuća stranka. Hatoyama se dobrovoljno povukao sa mjesta premijera, a naslijedio ga je Tanzan Ishibashi.

Hatoyamin sin Iichirō Hatoyama je 1970-ih služio kao ministar vanjskih poslova, a unuk Yukio Hatoyama kao premijer od 2009. do 2010. godine.

## Vanjske veze

* Ichirō Hatoyama na Find a Grave
* *Time* cover portrait of Ichirō Hatoyama, 14 March 1955
# Hayato Ikeda

| Hayato Ikeda |
| --- |
| japanski: 池田勇人 |
| Hayato Ikeda 1962. godine |
|  |
| 38. premijer Japana |
| **Na položaju** 19. jul 1960 – 9. novembar 1964 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Nobusuke Kishi |
| Slijedi | Eisaku Satō |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1899-decembra-03)3. decembra 1899. Takehara, Japan |
| Smrt | 13. augusta 1965. (dob: 65) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija |
| Alma mater | Carski univerzitet u Kjotu |
| Potpis |  |

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Ikeda*.*
**Hayato Ikeda** (japanski: 池田勇人, *, Ikeda Hayato*?; 3. decembar 1899 – 13. august 1965) bio je japanski političar, koji je od 1960. do 1964. služio kao premijer Japana, poznat kao posljednji premijer rođen u 19. vijeku, ali još više kao jedna od ličnosti najzaslužnijih za poratno ekonomsko čudo.

Karijeru je započeo kao činovnik u Ministarstvu financija, postepeno napredujući u službi sve do 1947. kada je postao zamjenik ministra financija u vladi Shigerua Yoshide. Godine 1949. je prvi put bio izabran u Dijetu, te se priključio grupi liberalnih političara od kojih će nastati današnja Liberalna demokratska partija. Iste je godine postao ministar financije, a od 1952. služio kao ministar trgovine. Na tom je mjestu imao ključnu ulogu u ekonomskoj politici koja je inzistirala na što bržoj industrijalizaciji zemlje, pri čemu su prednost imala velika poduzeća.

Ikeda je premijerom postao nakon što je njegov prethodnik, desničar Nobosuke Kishi, prisiljen odstupiti zbog nasilnih demonstracija. Ikeda, koji je stekao reputaciju pripadnika lijevog krila LDP, je nastojao stvoriti što širi nacionalni konsenzus za nastavak politike brzog industrijskog rasta, te je u tu svrhu uveo niz dalekosežnih socijalnih reformi čija je svrha bila poboljšanje životnog standarda što većeg dijela stanovništva. Ikeda je prepoznao potencijale razvoja tehnologije, odnosno promovirao izvoz elektroničkih aparata kao jedan od temelja ekonomske politike. Japan je pod njegovom vladom imao iznenađujuće dobre rezultate te se u potpunosti oporavio od ratnih razaranja, a tako stvoren ugled se odrazio i kroz tokijsku Olimpijadu 1964. godine, koja je ostatku svijeta demonstrirala potencijale Japana kao nove ekonomske velesile. Odmah nakon zatvaranja igra Ikeda je podnio ostavku zbog zdravstvenih problema izazvanim rakom dušnika. Mjesto premijera je preuzeo Eisaku Sato.

## Izvori

## Vanjske veze
# Takeo Fukuda

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Fukuda*.*

| Takeo Fukuda |
| --- |
| 福田 赳夫 |
| Fukuda u martu 1977. |
|  |
| 42. premijer Japana |
| **Na položaju** 24. decembar 1976 – 7. decembar 1978 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Takeo Miki |
| Slijedi | Masayoshi Ōhira |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1905-januara-14)14. januara 1905. Takasaki, Japan |
| Smrt | 5. jula 1995. (dob: 90) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija |
| Supružnik/ci | Mie Fukuda |
| Djeca | 5 (među njima i Yasuo) |
| Alma mater | Tokijski carski univerzitet |
| Potpis |  |

**Takeo Fukuda** (japanski: 福田 赳夫, *, *Fukuda Takeo**?; 14. januar 1905 – 5. jul 1995) bio je japanski političar koji je od 1976. do 1978. služio kao premijer Japana.

Prije početka političke karijere je radio kao činovnik u Ministarstvu financija, a poslije rata u raznim financijskim institucijama. Godine 1952. je prvi put izabran u Dijetu, te mu je mentorom postao desničarski političar Nobusuke Kishi. Fukuda je brzo napredovao u redovima vladajuće Liberalno-demokratske partije, postavši 1957. godine njen sekretar. Godine 1972. se natjecao za vodstvo stranke protiv Kakueija Tanake, ali je izgubio.

Novu priliku da preuzme stranku i vladu je dobio nakon izbora 1976. godine, na kojima je LDP izgubila dotadašnju apsolutnu većinu u Dijeti, a nakon čega je premijer Takeo Miki dao ostavku. Fukudin premijerski mandat je bio obilježen nastojanjem da se japanska vanjska politika prilagodi promjeni po završetku Drugog indokineskog rata 1975. godine i povlačenja SAD iz Jugoistočne Azije, odnosno da Japan kroz bliske ekonomske veze postane glavni partner država ASEAN-a. Ta su nastojanja po njemu dobila ime Fukudina doktrina i dan-danas predstavljaju jedan od temelja japanske vanjske politike.

Fukuda je bio manje uspješan na unutrašnjem planu. Usprkos reputacije "tvrdog" desničara, izazvao je kritike kada je u jesen 1977. godine prilikom otmice putničkog aviona Japan Airlinesa pristao na zahtjeve otmičara iz Japanske crvene armije i oslobodio njihove drugove iz zatvora. Fukuda je, nastojeći okončati dotadašnju dominaciju frakcija i lobija unutar stranke, u nju uveo institut preliminarnih izbora. Na njima ga je krajem 1978. porazio Masayoshi Ōhira, vođa umjerene frakcije unutar LDP.

Njegov sin Yasuo Fukuda je postao premijer 2007. godine.

## Vanjske veze
# Masayoshi Itō

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Itō*.*

| Masayoshi Ito |
| --- |
| 伊東 正義 |
|  |
|  |
| premijer Japana v.d. |
| **Na položaju** 12. jun 1980 – 17. jul 1980 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Masayoshi Ōhira |
| Slijedi | Zenkō Suzuki |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1913-decembra-15)15. decembra 1913. Aizuwakamatsu, prefektura Fukushima, Japan |
| Smrt | 21. maja 1994. (dob: 80) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija |
| Alma mater | Tokijski carski univerzitet |

**Masayoshi Ito** (japanski: 伊東 正義, *, Itō Masayoshi*?; 15. decembar 1913 – 21. maj 1994) bio je japanski političar koji je 1980. godine nakratko vršio dužnost premijera Japana. Na to je mjesto došao nakon smrti premijera Masayoshija Ohire, kome je služio kao glavni sekretar kabineta. Za njegovog kratkog mandata su održani izbori na kojima je njegova stranka LDP onijela pobjedu, te nakon koje je Zenko Suzuki postao novi premijer. U Suzukijevoj je vladi do 1981. godine vršio dužnost ministra vanjskih poslova.
# Zenkō Suzuki

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Suzuki*.*

| Zenko Suzuki |
| --- |
| 鈴木 善幸 |
|  |
|  |
| 44. premijer Japana |
| **Na položaju** 17. jul 1980 – 27. novembar 1982 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Masayoshi Itō (v.d.) |
| Slijedi | Yasuhiro Nakasone |
| ministar poljoprivrede i šuma |
| **Na položaju** 24. decembar 1976 – 28. novembar 1977 |
| Premijer | Takeo Fukuda |
| Prethodi | Buichi Oishi |
| Slijedi | Ichiro Nakagawa |
| ministar zdravstva i socijalne skrbi |
| **Na položaju** 3. jun 1965 – 3. decembar 1966 |
| Premijer | Eisaku Satō |
| Prethodi | Hiroshi Kanda |
| Slijedi | Hideo Bo |
| glavni sekretar kabineta (Japan) |
| **Na položaju** 18. jul 1964 – 9. septembar 1964 |
| Premijer | Hayato Ikeda |
| Prethodi | Yasumi Kurogane |
| Slijedi | Tomisaburo Hashimoto |
| ministar pošta i telekomunikacija |
| **Na položaju** 19. jul 1960 – 8. decembar 1960 |
| Premijer | Hayato Ikeda |
| Prethodi | Haruhiko Uetake |
| Slijedi | Yoshiteru Kogane |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1911-januara-11)11. januara 1911. Yamada, Iwate, Japan |
| Smrt | 19. jula 2004. (dob: 93) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija (1955–2004) |
| Ostale političke afilijacije | Liberalna partija (1948–1950) Demokratska liberalna partija (1950–1955) |
| Djeca | Shun'ichi Suzuki Chikako Suzuki |
| Alma mater | Tokijski univerzitet ribarstva |
| Potpis |  |

**Zenkō Suzuki** (japanski: 鈴木 善幸, *, Suzuki Zenkō*?; 11. januar 1911 – 19. jul 2004) bio je japanski političar koji je od 1980. do 1982. godine vršio dužnost premijera Japana.

Političku karijeru je nakon Drugog svjetskog rata počeo kao član Liberalne partije, nakon čega se priključio Demokratskoj liberalnoj partiji, jednoj od stranaka od koje će nastati Liberalna demokratska partija (LDP). U njenim je redovima napredovao.

Premijerom je postao nakon izbora 1980. godine, na kojima su glasači, iz sažaljenja prema tragično umrlom premijeru Masayoshiju Ohiri LDP-u dali dotada rekordni broj mandata. Suzuki je postao premijerom uživajući najimpresivniju većinu u Dijeti od svih poratnih premijera. Usprkos toga, njegova je vlada bila nestabilna zbog nepravladanih frakcijskih borbi. Ohira je zbog togta 1982. godine odlučio ne natjecati se za mjesto vođe LDP te je, poslije pobjede Yasuhira Nakasonea odstupio u njegovu korist.
# Noboru Takeshita

*Ovo je japansko ime; porodično ime je*  Takeshita*.*

| Noboru Takeshita |
| --- |
| 竹下 登 |
| Noboru Takeshita |
|  |
| 46. premijer Japana |
| **Na položaju** 6. novembar 1987 – 3. jun 1989 |
| Monarh | Shōwa Akihito |
| Prethodi | Yasuhiro Nakasone |
| Slijedi | Sōsuke Uno |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1924-februara-26)26. februara 1924. Kakeyama, Shimane, Japan |
| Smrt | 19. juna 2000. (dob: 76) Minato, Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Liberalna demokratska partija |
| Alma mater | Univerzitet Waseda |
| Religija | budizam (Jōdo Shinshū) |
| Potpis |  |

**Noboru Takeshita** (japanski: 竹下 登, *, Takeshita Noboru*?; 26. februar 1924 – 19. jun 2000) bio je japanski političar koji je služio kao premijer Japana od 1987. do 1989. godine.

Takeshita se politikom počeo baviti nekoliko godina nakon Drugog svjetskog rata, u kome je bio služio u carskoj vojsci. Godine 1951. je izabran za lokalnog vijećnika u prefekturi Shimene, a godine 1958. za zastupnika u Dijeti gdje će ostati do smrti. Tamo se priključio Liberalnoj demokratskoj partiji i postao član moćne frakcije koju je vodio budući premijer Kakuei Tanaka. Njih dvojica su postali bliski prijatelji i suradnici, razvivši izuzetno efikasan sistem "podmazivanja" birača koji je njima i LDP-u donosio veliku količinu glasova, ali također stekli reputaciju sklonosti korupciji. Takeshita je godine 1985. nakon Tanakinog moždanog udara preuzeo vodtsvo frakcije. Takeshita je u dva navrata - od 1979. do 1980. te od 1982. do 1986. godine - služio kao ministar financija, te je igrao važnu ulogu u nametanju Japana kao industrijske velesile, ali i politici snažnog jena, koja se odrazila kroz znameniti sporazum iz Plaze 1985. godine, u čijem je donošenju igrao važnu ulogu.

Premijerom je postao nakon što je njegov prethodnik Yasuhiro Nakasone podnio ostavku poslije neuspjelog pokušaja da uvede porez na dodanu vrijednost. Takeshitin mandat, tokom koga je postao posljednji premijer za vrijeme dugogogodišnje vladavine cara Hirohita, je obilježilo priznanje da je Japan vodio agresorski rat, ali i uvođenje prvog poreza na potrošnju. Takeshita je na kraju morao podnijeti ostavku zbog umiješanost u Recruitov skandal, koji je također bio dotakao njegovog prethodnika Nakasonea. Usprkos svega, Takeshita je zadržao vodstvo nad frakcijom, kao i reputaciju "šoguna iz sjene" koji će biti mentorom brojnim budućim premijerima.