Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Tarō Katsura

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Katsura*.*

| Katsura Tarō |
| --- |
| 桂 太郎 |
| Princ Katsura Tarō, početkom 1913 |
|  |
| gospodar čuvar Tajnog pečata Japana |
| **Na položaju** 21. august 1912 – 21. decembar 1912 |
| Monarh | Taishō |
| Prethodi | Tokudaiji Sanetsune |
| Slijedi | Princ Fushimi Sadanaru |
| 6. premijer Japana |
| **Na položaju** 21. decembar 1912 – 20. februar 1913 |
| Monarh | Taishō |
| Prethodi | Saionji Kinmochi |
| Slijedi | Yamamoto Gonnohyōe |
| **Na položaju** 14. jul 1908 – 30. august 1911 |
| Monarh | Meiji |
| Prethodi | Saionji Kinmochi |
| Slijedi | Saionji Kinmochi |
| **Na položaju** 2. jun 1901 – 7. januar 1906 |
| Monarh | Meiji |
| Prethodi | Saionji Kinmochi (v.d.) |
| Slijedi | Saionji Kinmochi |
| 5. ministar rata carskog Japana |
| **Na položaju** 12. januar 1898 – 23. decembar 1900 |
| Monarh | Meiji |
| Prethodi | Takashima Tomonosuke |
| Slijedi | Kodama Gentarō |
| generalni guverner Tajvana |
| **Na položaju** 2. jun 1896 – 14. oktobar 1896 |
| Monarh | Meiji |
| Prethodi | Kabayama Sukenori |
| Slijedi | Nogi Maresuke |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1848-januara-04)4. januara 1848. Hagi, Choshu, Japan |
| Smrt | 10. oktobra 1913. (dob: 65) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Ustavno udruženje saveznika (1913) |
| Ostale političke afilijacije | nezavisni (1896–1913) |
| Profesija | General |
| Potpis |  |

Princ **Katsura Tarō** (japanski: 桂 太郎, Katsura Tarō? 4. januar 1848 – 10. oktobar 1913) je bio japanski vojskovođa i državnik, najpoznatiji kao premijer sa najdužim stažom u historiji Japana, a za vrijeme čijih mandata je Japan izvojevao pobjedu u ratu sa carskom Rusijom 1905. godine, odnosno anektirao Koreju 1910. godine.

Katsura, rođen u samurajskoj porodici, je kao adolescent sudjelovao u Boshinskom ratu kojim je 1860-ih svrgnut feudalni šogunski režim i uspostavljena centralna vlada. 1870-ih je obavljao dužnost vojnog atašea carskoj Njemačkoj te je svoja iskustva iskoristio kako bi u carskoj vojsci proveo reforme po pruskom modelu. U prvom japansko-kineskom ratu je služio pod zapovijedanjem feldmaršala Yamagate Aritomoa, sa kojim je dijelio konzervativne i militarističke stavove. U tom se ratu istakao kao zapovjednik 2. divizije i dao značajan doprinos konačnoj pobjedi nad Kinezima.

Njegov prvi mandat, koji je trajao od 1901. do 1905. godine (i po trajanju predstavljao tadašnji rekord), je označila pobjeda nad Rusijom, ali je mirovni sporazum iz Portsmoutha izazvao veliko nezadovoljstvo u japanskoj javnosti, a zbog koje je morao podnijeti ostavku. Tokom drugog mandata - od 1908. do 1911. godine - je zbog svog militarizma izazvao veliko nezadovoljstvo u narodu, odnosno nastojanja da se državne financije troše na vojsku umjesto na javne radove i socijalne mjere. Njegov posljednji mandat je okončan kada je početkom 1913. prvi put u japanskoj historiji njegovoj vladi u parlamentu izglasano nepovjerenje. Ubrzo nakon toga je umro od raka želuca.
# Gonnohyōe Yamamoto

| Yamamoto "Gonnohyōe" Gonbee |
| --- |
| 山本 權兵衞 |
|  |
|  |
| 8. premijer Japana |
| **Na položaju** 2. septembar 1923 – 7. januar 1924 |
| Monarh | Taishō |
| Regent | Hirohito |
| Prethodi | Uchida Kōsai (v.d.) |
| Slijedi | Kiyoura Keigo |
| **Na položaju** 20. februar 1913 – 16. april 1914 |
| Monarh | Taishō |
| Prethodi | Katsura Tarō |
| Slijedi | Ōkuma Shigenobu |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1852-novembra-26)26. novembra 1852. Kagoshima, Domena Satsuma, Japan |
| Smrt | 8. decembra 1933. (dob: 81) |
| Počivalište | Groblje Aoyama, Tokyo |
| Politička stranka | nezavisni |
| Nagrade | Orden krizanteme (Okovratnik i veliki kordon) Orden zlatnog zmaja (1st class) Order of St Michael and St George (Honorary Knight Grand Cross) |
| Potpis |  |
| Vojna služba |
| Vjernost | Japansko Carstvo |
| Služba/rod | Japanska carska mornarica |
| Godine službe | 1879–1928 |
| Čin | Admiral |
| Bitke/ratovi | Boshinski rat Prvi japansko-kineski rat Rusko-japanski rat |
| Vojna odlikovanja | Orden krizanteme (Okovratnik i veliki kordon) Orden zlatnog zmaja (1st class) Order of St Michael and St George (Honorary Knight Grand Cross) |

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Yamamoto*.*
Admiral Grof **Yamamoto Gonbee**, GCMG  (japanski: 山本 權兵衞, *, Yamamoto Gonbee/Gonnohyōe*?; 26. novembar 1852 – 8. decembar 1933), također zvan **Gonnohyōe**, bio je japanski flotovođa i državnik, koji je u dva navrata (od 1913. do 1914. te od 1923. do 1924. godine) služio kao premijer Japana.

Rodio se kao sin samuraja u službi klana Shimazu, a kao adolescent je sudjelovao u Boshinskom ratu. Nakon uspostave Meijevog režima se 1870. počeo školovati za časnika novostvorene Japanske carske mornarice, a što je kasnije uključivalo brojne posjete Evropi, SAD i Južnoj Americi kako bi se upoznao sa modernim tehnologijama i ratnim brodovima. Yamamoto se 1890-ih nametnuo kao jedan od najvažnijih časnika mornarice i značajnim dijelom uticao na njen razvoj. Velikim dijelom su mu se pripisivale zasluge za pobjedu u ratovima sa Kinom i Rusijom.

Na unutrašnjem planu je bio liberal te se zalagao za parlamentarni sistem. Njegov prvi premijerski mandat je obilježio Siemensov skandal, zbog koga je 1914. godine morao odstupiti. Deceniju kasnije je vraćen na mjesto premijera, jer se smatrao najpouzdanijim izborom i osobom sa najviše autoriteta u usijanoj atmosferi nakon katastrofalnog Kanto potresa. Njegov drugi mandat su obilježili pokušaji da se ustanovi opće pravo glasa, ali oni nisu urodili plodom, te je brzo nakon toga bio prisiljen podnijeti ostavku i povući se iz politike.

## Reference

## Vanjske veze

* Nishida, Hiroshi. „Materials of IJN: Yamamoto, Gonbee”. *Imperial Japanese Navy*. Pristupljeno 3. VIII 2007.
* London Gazette Issue 28019
# Kosai Uchida

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Uchida*.*

| Uchida Kōsai |
| --- |
| 内田 康哉 |
|  |
|  |
| premijer Japana v.d. |
| **Na položaju** 24. august 1923 – 2. septembar 1923 |
| Monarh | Taishō |
| Regent | Hirohito |
| Prethodi | Katō Tomosaburō |
| Slijedi | Yamamoto Gonnohyōe |
| **Na položaju** 4. novembar 1921 – 13. novembar 1921 |
| Monarh | Taishō |
| Prethodi | Hara Takashi |
| Slijedi | Takahashi Korekiyo |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1865-novembra-17)17. novembra 1865. Yatsushiro, Tokugawa (danas Japan) |
| Smrt | 12. marta 1936. (dob: 70) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | nezavisni |
| Alma mater | Doshisha univerzitet Tokijski carski univerzitet |

Grof **Uchida Kōsai**  (japanski: 内田 康哉, Uchida Kōsai ? 17. novembar 1865 – 12. mart 1936) bio je japanski diplomat i državnik koji je u dva navrata (1918. i 1923. godine) nakratko vršio dužnost premijera Japana.

Rodio se u porodici ljekara, te je nakon školovanja na Tokijskom carskom univerzitetu priključio Ministarstvu vanjskih poslova. Obavljao je niz ambasadorskih dužnosti - carskoj Kini i Austro-Ugarskoj - prije nego što je od 1911. do 1912. prvi put služio kao ministar vanjskih poslova u vladi Saionjija Kinmochija. POslan je u ambasadora u Rusiju neposredno pred Oktobarsku revoluciju 1917. godine, a potom se vratio u Japan gdje je ponovno postavljen za ministra vanjskih poslova. Na toj je dužnosti ostao do 1923. godine, te je igrao važnu ulogu u događajima vezanim uz završetak Prvog svjetskog rata i uspostavu poslijeratnog međunarodnog poretka. U tom je periodu dva puta privremeno preuzeo dužnost premijera zamijenivši ubijenog Haru 1921. godine, te iznenada umrlog Kata Tomosaburoa. Treći put je ministrom vanjskih poslova postao 1932. godine, nedugo nakon japanske invazije Mandžurije. Na toj je dužnosti ostao godinu dana, i tom prilikom je inzistirao na priznanju nezavisnost novouspotavljene države Mandžukuo te izlasku Japana iz Lige naroda.

## Literatura

* Beasley, W. G. *Japanese Imperialism 1894–1945*. Oxford University Press. ISBN 0-19-822168-1
* Gluck, Carol, and Stephen Graubard, ed. *Showa: The Japan of Hirohito*. W. W. Norton & Company; Reprint edition (August 1993). ISBN 0-393-31064-7
# Tomosaburō Katō

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Katō*.*

| Katō Tomosaburō |
| --- |
| 加藤 友三郎 |
|  |
|  |
| 12. premijer Japana |
| **Na položaju** 12. jun 1922 – 24. august 1923 |
| Monarh | Taishō |
| Regent | Hirohito |
| Prethodi | Takahashi Korekiyo |
| Slijedi | Uchida Kosai (v.d.) |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1861-februara-22)22. februara 1861. Domena Hiroshima, Provincija Aki, Japan |
| Smrt | 24. augusta 1923. (dob: 62) Tokyo, Japan |
| Počivalište | Groblje Aoyama, Tokyo |
| Politička stranka | nezavisni |
| Alma mater | Japanska carska mornarička akademija |
| Nagrade | Orden krizanteme (Veliki kordon) |
| Potpis |  |
| Vojna služba |
| Vjernost | Japansko Carstvo |
| Služba/rod | Japanska carska mornarica |
| Godine službe | 1873–1923 |
| Čin | maršal admiral |
| Commands | Kombinirana flota |
| Bitke/ratovi | Prvi japansko-kineski rat Rusko-japanski rat Bitka kod Cušime |
| Vojna odlikovanja | Orden krizanteme (Veliki kordon) |

Maršal-admiral Vikont **Katō Tomosaburō** (japanski: 加藤 友三郎, Katō Tomosaburō? 22. februar 1861 – 24. august 1923) bio je japanski flotovđa i političar, koji je od 1922. do 1923. služio kao 12. premijer Japana.

Rođen u samurajskoj porodici, Kato je odrastao u Meiji periodu te bio jedan od polaznika prvih generacija carske Mornaričke akademije, te se po završetku školovanja priključio Carskoj mornarici gdje će provesti najveći dio karijere i života. U prvom japansko-kineskom ratu je sudjelovao kao artiljerijski oficir na krstarici *Yoshino*, a nakon čega je brzo napredovao u službi i za vrijeme Rusko-japanskog rata stekao čin kontraadmirala. U znamenitoj bitci kod Cušime je na bojnom brodu *Mikasa* služio kao pomoćnik admirala Toga i velikim dijelom bio zaslužan za pobjedu koja se smatra najvećoj u japanskoj mornaričkoj historiji.

Nakon toga je 1913. postavljen za zapovjednika japanske Kombinirane flote, a 1915. za ministra mornarice. Na tom će se mjestu zadržati tokom nekoliko sljedećih vlada. Nakon Prvog svjetskog rata je igrao važnu ulogu u pregovorima kojima je utanačen Washingtonski pomorski sporazum 1922. godine te kojim se Japan, kao i nekoliko drugih svjetskih sila, obavezao na ograničenja u pomorskom naoružanju. Za zasluge prilikom sklapanja sporazuma je 1922. imenovan za premijera. Njegov relativno kratki mandat je obilježilo odustajanje od ekspanzionističke politike, pa su se japanske trupe, stacionirane tokom Sibirske intervencije, povukle sa ruskog Dalekog istoka, a što je omogućilo da ta područja preuzmu boljševici i pripoje ih novostvorenom Sovjetskom Savezu. Također je povukao japanske trupe iz kineske provincije Shandong. Zbog tih je poteza postao nepopularan u vojnim krugovima. Umro je od raka debelog crijeva, a njegova se smrt zbila neposredno pred katastrofalni potres koji je opustošio Japan. S obzirom da Japan u tom trenutku nije imao premijera, taj je događaj izazvao izuzetnu političku nestabilnost i kaos u zemlji, i znatno pogoršao posljedice katastrofe.

## Reference

## Vanjske veze

* Nishida, Hiroshi. „Kato Tomosaburo”. *Imperial Japanese Navy*. Pristupljeno 3. VIII 2007.
# Korekiyo Takahashi

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Takahashi*.*

| Takahashi Korekiyo |
| --- |
| 高橋 是清 |
|  |
|  |
| 11. premijer Japana |
| **Na položaju** 15. maj 1932 – 26. maj 1932 v.d. |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Inukai Tsuyoshi |
| Slijedi | Saitō Makoto |
| **Na položaju** 13. novembar 1921 – 12. jun 1922 |
| Monarh | Taishō Hirohito (regent) |
| Prethodi | Uchida Kōsai (v.d.) |
| Slijedi | Katō Tomosaburō |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1854-jula-27)27. jula 1854. Edo, Japan |
| Smrt | 26. februara 1936. (dob: 81) Tokyo, Japan |
| Počivalište | Groblje Tama Reien, Fuchū, Tokyo |
| Politička stranka | Rikken Seiyūkai |
| Religija | protestant |
| Potpis |  |

Vikont **Takahashi Korekiyo** (japanski: 高橋 是清, Takahashi Korekiyo? 27. jul 1854 – 26. februar 1936) bio je japanski političar koji je od 1921. do 1922. te nakratko 1932. godine vršio dužnost premijera Japana, iako je daleko poznatiji po svom djelovanju kao ministar financija i guverner japanske centralne banke.

Rođen je za vrijeme Tokugawinog šogunata kao nezakonito dijete dvorskog slikara u Edou, a potom ga je usvojio samuraj Takahashi Kakuji po kome će dobiti ime. Obrazovao se u školi američkog protestantskog misionara Jamesa Hepburna (današnji Univerzitet Meiji Gakuin) te kao mladić neko vrijeme proveo u SAD obavljajući fizičke poslove. Tamošnja iskustva su mu vrlo dobro došla, jer je po povratku u domovinu postao nastavnik engleskog jezika, a potom činovnik u Ministarstvu obrazovanja, iz koga se prebacio u Ministarstvo financija. 1892. je postao činovnik japanske centralne banke, a 1898. godine njen potpredsjednik. Na tom se mjestu istakao za vrijeme Rusko-japanskog rata, kada je od stranih, prije svega američkih, kreditora, uspio ishoditi zajmove bez kojih Japan ne bi moago uspješno završiti rat. Od 1911. do 1913. je služio kao predsjednik Centralne banke.

Potom je dva navrata - 1913. i 1918. godine - postavljen za ministra financija. Godine 1913. se priključio konzervativnoj stranci Rikken Seiyūkai u kojoj će ostati do 1925. godine.

Služio je kao ministar financija u četiri kabineta - Tanake Giichija (1927-1929), Inukaija Tsuyoshija (1931-1932), Saita Maokta (1932 - 1934) i Oide Keisukea (1934 - 1936). Posljednja tri je obilježila Velika ekonomska kriza koja je izuzetno teško pogodila Japan. Takahashi joj se odlučio suprotstaviti kroz radikalne mjere, koje su uključivale napuštanje zlatnog standarda, ekspanzionističku monetarnu politiku, ali i rezanje državnih troškova, uključujući one za vojsku. Potonje je izazvalo izuzetno nezadovoljstvo u vojnim krugovima, a posebno među radikalnim ultranacionalističkim oficirima. Oni su ga ubili za vrijeme neuspjelog puča početkom 1936. godine.

## Vanjske veze
# Keigo Kiyoura

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Kiyoura*.*

| Kiyoura Keigo |
| --- |
| 清浦 奎吾 |
|  |
|  |
| predsjednik japanskog Tajnog savjeta |
| **Na položaju** 8. februar 1922 – 7. januar 1924 |
| Monarh | Taishō |
| Prethodi | Yamagata Aritomo |
| Slijedi | Hamao Arata |
| 13. premijer Japana |
| **Na položaju** 7. januar 1924 – 11. jun 1924 |
| Regent | Hirohito |
| Prethodi | Yamamoto Gonnohyōe |
| Slijedi | Katō Takaaki |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1850-februara-14)14. februara 1850. ili (1850-marta-27)27. marta 1850. Yamaga, Japan |
| Smrt | 5. novembra 1942. (dob: 92) Tokyo, Japan |
| Politička stranka | nezavisni |
| Potpis |  |

Grof **Kiyoura Keigo** (japanski: 清浦 奎吾, Kiyoura Keigo? 14. februar ili 27. mart 1850 – 5. novembar 1942) bio je japanski političar koji je 1924. godine služio kao 13. premijer Japana.

Rodio se u porodici budističkog svećenika. Karijeru je započeo u Meiji periodu, kada je 1873. godine postao jednim od činovnika carskog guvernera prefekture Saitama. Tri godine kasnije se priključio Ministartvu pravde i postepeno napredovao u službi. Godine 1884. je stekao naklonost uticajnog konzervativnog političara Yamagate Aritomoa koji će mu postati sponzor. Sudjelovao je u stvaranju modernog japanskog krivičnog zakonika, ali i prvih zakona usmjerenih na suzbijanje političke opozicije carskom režimu. Tokom sljedećih decenija je vršio niz visokih dužnosti.

Godine 1914. mu je nakon Siemensovog skandala ponuđeno da postane premijer, ali je on to odbio. Deset godina kasnije, nakon Toranomonskog incidenta je preuzeo dužnost premijera. Njegova vlada, kojom su dominirali konzervativni aristokrati i birokrati je, međutim, postala nepopularna u javnosti te su stranke koje su je tvorile teško poražene na parlamentarnim izborima 1924. godine. Nakon njih je Kiyoura podnio ostavku.

## Vanjske veze
# Osachi Hamaguchi

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Hamaguchi*.*

| Hamaguchi Osachi |
| --- |
| 濱口 雄幸 |
|  |
|  |
| 17. premijer Japana |
| **Na položaju** 10. mart 1931 – 14. april 1931 ostavka |
| Monarh | Hirohito |
| Prethodi | Kijūrō Shidehara (v.d.) |
| Slijedi | Wakatsuki Reijirō |
| **Na položaju** 2. jul 1929 – 14. novembar 1930 |
| Monarh | Hirohito |
| Prethodi | Tanaka Giichi |
| Slijedi | Kijūrō Shidehara (v.d.) |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1870-aprila-01)1. aprila 1870. Kōchi, Japan |
| Smrt | 26. augusta 1931. (dob: 61) Tokyo, Japan |
| Počivalište | Groblje Aoyama, Tokyo, Japan |
| Politička stranka | Rikken Minseitō (1927–1931) |
| Ostale političke afilijacije | * Rikken Dōshikai (do 1916)
* Kenseikai (1916–1931)
 |
| Supružnik/ci | Natsuko Hamaguchi |
| Alma mater | Tokijski carski univerzitet |
| Potpis |  |

**Hamaguchi Osachi** (Kyūjitai: 濱口 雄幸; Shinjitai: 浜口 雄幸, also **Hamaguchi Yūkō**, 1. april 1870 – 26. august 1931) bio je japanski političar koji je u dva navrata - od 1929. do 1930. te 1931. godine - služio kao premijer Japana, te bio istaknuti vođa liberalne stranke *Rikken Minseitō*.

Hamaguchi je rođen u činovničkoj porodici, a karijeru je nakon diplome na Tokijskom carskom univerzitetu započeo 1895. zaposlivši se u Ministarstvu financija. Napredovao je u službi sve dok 1914. nije imenovan zamjenikom ministra financija. Priključio se stranci *Rikken Dōshikai*, a potom stranci Kenseikai kao čiji kandidat je 1915. izabran u japansku Dijetu.

Godine 1924. je postao ministar financija u Katōvoj vladi, te je zadržao u prvoj vladi Wakatsukija, gdje je inzistirao na politici rezova u svrhu poboljšanja financija nakon katastrofalnog potresa Kanto. U Wakatsukijevoj vladi je služio i kao ministar vanjskih poslova, a nakon njenog pada je 1927. postao vođa stranke *Rikken Minseito*.

Premijerom je postao nakon pada Tanakine desničarske vlade 1929. godine. U vanjskoj politici je pokušavao odustajati od militarističkih pustolovina u Aziji i Pacifiku i umjesto toga inzistirao na unutrašnjim reformama. Taj kurs je ispočetka podržavao i car Hirohito, ali ga je ozbiljno ugrozila Velika ekonomska kriza. Hamaguchijevi pokušaji da joj se suprostavi vezivanjem jena uz zlatni standard su završili katastrofom. Njegov je položaj dodatno otežala ratifikacija Londonskog pomorskog sporazuma koje ja izazvala neprijateljstvo čak i prema liberalima obično tolerantne Carske mornarice. Hamaguchi je brzo postao nepopularan među širokim slojevima stanovništva, ali je posebno bio omražen u ultranacionalističkim krugovima, poput organizacije *Aikoku-sha* čiji je član Tomeo Sagoya 14. novembra 1930. godine na njega pokušao izvršiti atentat. Hamaguchi je preživio, ali je pri tome teško ranjen i prisiljen odstupiti sa dužnosti, pri čemu ga je zamijenio Kijūrō Shidehara. Nakon nekoliko mjeseci je ponovno postavljen za premijera, ali je opet bio prisiljen odstupiti iz zdravstvenih razloga. U kratkotrajnom drugom mandatu je bez uspjeha pokušao uvesti žensko pravo glasa u Japanu, pri čemu je glavnu zapreku bio otpor konzervativnih članova gornjeg doma Parlamenta.
# Fumio Gotō

| Fumio Gotō 後藤 文夫
 |
| --- |
|  |
|

---

Premijer Japana vršitelj dužnosti |
| Mandat 26. veljače 1936. – 29. veljače 1936.
 |
| Prethodnik
 | Keisuke Okada
 |
| Nasljednik
 | Keisuke Okada
 |
|

---

 |
| Rođenje
 | 7. ožujka 1884.  Ōita, Japan
 |
| Smrt
 | 1. svibnja 1980.  Japan
 |
| Politička stranka
 | *nezavisni* (do 1940) Taisei Yokusankai (1940-1945) |
| Zanimanje
 | pravnik
 |

**Fumio Gotō** (japanski: **後藤 文夫**; 7. ožujka 1884. - 1. svibnja 1980.), japanski političar i pravnik, najpoznatiji kao vršitelj dužnosti premijera Japana u razdoblju od 26. do 29. veljače 1936. godine.

Rođen je u prefekturi Ōita 7. ožujka 1884. godine. Nakon osnovnog i srednjeg obrazovanja, Gotō je diplomirao pravo pri Pravnom fakultetu Carskog sveučilišta u Tokiju 1908. godine. Tokom svoje rane karijere, Gotō je radio u ministarstvu unutrašnjih poslova te je bio voditelj uprave u sklopu ureda Generalnog guvernera Tajvana.

Tokom 30-ih godina, Gotō je imenovan u Dom perova japanskog parlamenta. Od 1932. do 1934., Gotō je služio kao ministar poljoprivrede, šumarstva i ribarstva u vladi premijera Saitōa, a od 1934. do 1936. je služio kao ministar unutrašnjih poslova u vladi Keisukea Okade.

Neposredno nakon 2-26 incidenta, Gotō je preuzeo funkciju v.d. premijera dok se Keisuke Okada skrivao od svojih atentatora. Kada se Okada pojavio, Gotō je prestao biti premijer. Iako izvorno nezavisan, Gotō je 1940. pristupio stranci Taisei Yokusankai, koju je vodio od 1941. do 1943. godine. Tokom vlade premijera Tōjōa, Gotō je bio državni ministar.

Nakon poraza Japana u Drugom svjetskom ratu, Gotō je uhićen od strane Saveznika i poslan u tokijski zatvor Sugamo, gdje je čekao početak procesa za ratne zločine. Ipak, pušten je 1948. godine bez suđenja. Od travnja 1953. do lipnja 1959., Gotō je bio član Savjetničkog doma japanskog parlamenta.

Umro je 1. svibnja 1980., u dobi od 96 godina.
# Senjūrō Hayashi

*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Hayashi*.*

| Senjūrō Hayashi |
| --- |
| 林 銑十郎 |
|  |
|  |
| 22. premijer Japana |
| **Na položaju** 2. februar 1937 – 4. jun 1937 |
| Monarh | Shōwa |
| Prethodi | Kōki Hirota |
| Slijedi | Fumimaro Konoe |
|  |
| Lični detalji |
| Rođenje | (1876-februara-23)23. februara 1876. Kanazawa, Japan |
| Smrt | 4. februara 1943. (dob: 66) Tokyo, Japan |
| Uzroknbsp;smrti | izliv krvi u mozak |
| Počivalište | Groblje Tama Reien, Fuchū, Tokyo |
| Politička stranka | Taisei Yokusankai (1940–1943) |
| Profesija | general |
| Potpis |  |

**Senjūrō Hayashi** (japanski: 林 銑十郎, *, Hayashi Senjūrō*?; 23. februar 1876 – 4. februar 1943) bio je japanski vojskovođa i političar koji je 1937. godine nakratko služio kao premijer Japana.

Rođen u porodici samurajskog porijekla, Hayashi je kao mladić nakon izbijanja Prvog japansko-kineskog rata 1894. godine prekinuo redovno školovanje kako bi se kao dobrovoljac priključio Carskoj vojsci. Po završetku rata je upisao Vojnu akademiju i nakon diplome 1897. godine relativno brzo napredovao. Za vrijeme rata sa Rusijom je sudjelovao u opsadi Port Arthura. 1918. je dobio komandu nad 57. pješadijskom pukovnijom, 1925. nad 2. pješadijskom brigadom, a 1929. godine nad elitnom Gardijskom divizijom.

Sljedeće je godine postavljen za zapovjednika Korejske armije. Tamo je 22. septembra 1931. godine, nedugo nakon Mukdenskog incidenta i bez odobrenja vlade u Tokiju, zapovijedio svojim trupama da prijeđu granicu sa Kinom čime je otpočela Mandžurije. Njegove trupe su brzo ovladale cijelom Mandžurijom gdje će kasnije nastati projapanska marionetska država Mandžukuo.

Po povratku u Japan je vršio niz visokih dužnosti, a od 1934. do 1935. bio ministar rata. Tamo se isprofilirao kao jedan od vodećih članova Tōseiha, konzervativne i umjerene frakcije japanskih militarista, nasuprot radikalima iz frakcije Kodoha. Sa druge strane je postao je blizak idejama budućeg premijera princa Konoea. Nakon pada premijera Hirote je nakratko godine 1937. postao premijer, ali je dužnost prepustio Konoeu neposredno pred izbijanje rata sa Kinom.

Nekoliko godina kasnije je umro od izliva krvi u mozak.

## Izvori

## Vanjske veze

Senjuro Hayashi na Wikimedijinoj ostavi

* Senjuro Hayashi