# Dinastija Qing

| Historija Kine **Historija Kine** |
| --- |
| **DREVNA** |
| **3 Suverena & 5 Careva** |
| **Dinastija Xia** 2100–1600 pne. |
| **Dinastija Shang** 1600–1046 pne. |
| **Dinastija Zhou** 1045–256 pne. |
| **Zapadni Zhou** |
| **Istočni Zhou** |
|    Period Proljeća i Jeseni
 |
|    Period Zaraćenih država
 |
| **CARSKA** |
| **Dinastija Qin** 221 pne.–206 pne. |
| **Dinastija Han** 206 pne.–220 n.e. |
| **Zapadni Han** |
| **Dinastija Xin** |
| **Istočni Han** |
| **Tri kraljevstva** 220–280 |
| **Wei, Shu & Wu** |
| **Dinastija Jin** 265–420 |
| **Zapadni Jin** | **16 kraljevstava** 304–439 |
| **Istočni Jin** |
| **Južne & Sjeverne dinastije** 420–589 |
| **Dinastija Sui** 581–618 |
| **Dinastija Tang** 618–907 |
| (  **Drugi Zhou** 690–705 ) |
| **5 dinastija & 10 kraljevstava** 907–960 | **Dinastija Liao** 907–1125 |
| **Dinastija Song** 960–1279 |  |
| **Sjeverni Song** |  | **Z. Xia** |
| **Južni Song** | **Jin** |  |
| **Dinastija Yuan** 1271–1368 |
| **Dinastija Ming** 1368–1644 |
| **Dinastija Qing** 1644–1911 |
| **MODERNA** |
| **Republika Kina** 1912–1949 |
| **Narodna Republika Kina**  1949– | **Republika Kina (Tajvan)** 1945– |
| **Srodni članci**

Kineska historiografija
Kronologija kineske historije
Dinastije u kineskoj historiji
Lingvistička historija
Historija umjetnosti
Ekonomska historija
Historija obrazovanja
Historija nauke i tehnologije
Pravna historija Kine Medijska historija
Vojna historija Pomorska historija

 |
| This box: * prikaži
* razgovor
* uredi
 |

**Dinastija Qing**, ponekad nazvana **Mandžurska dinastija**, predstavlja posljednju kinesku carsku dinastiju.

Njen osnivač je Nurhaci, mandžurski velmoža i vazal kineskih careva iz dinastije Ming koji se proglasio carem i nasljednikom dinastije Jin, koja je bila vladala sjevernom Kinom nekoliko vijekova ranije. Godine 1634. njegov sin Huang Tiyi je nakon smrti posljednjeg mongolskog vladara iz dinastije Yuan pokorio Mongoliju, a nakon toga i Koreju.

Godine 1644. je u Kini izbila velika pobuna, koju je iskoristila mandžurska vojska na čelu s princom Dorgonom, te probila Kineski zid, osvojila Peking i nakon osamnaest godina ustanovila vlast nad cijelom Kinom.

U prvim godinama dinastije Qing, Kina se nastavila širiti, pa su osvojeni Tibet i Tajvan.

No, u 19. vijeku, Kina, koja je po nominalnim kriterijima bila najbogatija i najjača država na svijetu, suočila se s činjenicom da je bitno inferiorna zapadnim silama. Autoritet carske vlasti je načet sramotnim porazima u opijumskim ratovima, što je dovelo do provale nacionalizma među Han Kinezima koji su Mandžursku dinastiju shvaćali kao strane osvajače umjesto vlastitih vladara. U drugoj polovici 19. vijeka je protiv dinastije Qing pokrenut krvavi Tajpinški ustanak, koji je odnio više života od prvog svjetskog rata.

Iako se dinastija Qing uspjela održati, Kina je bila bitno oslabljena te pod vladavinom Ci Xi nastavila trpiti poraze, od kojih je najsramotniji bio onaj u ratu s Japanom 1894-95. Narodno nezadovoljstvo - usmjereno kako protiv dinastije, tako i protiv sve većeg utjecaja zapadnih sila - ispoljilo se u bokserskom ustanku godine 1900. Kina je, odupirući se zapadnoj vojnoj intervenciji, doživjela još jedan veliki vojni poraz.

Godine 1911. je serija pobuna protiv dinastije dovela do njenog zbacivanja, te je Kina godine 1912. proglašena republikom.

Pu Yi, posljednji car mandžurske dinastije, od godine 1931. do 1945. je vladao kao car države Mandžukuo pod japanskom zaštitom.