Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Origami

Origami modeli
Savijanje origami modela
**Origami** (japanski: 折り紙; *ori* = savijanje + *kami* = papir) je tradicionalna japanska veština kreiranja modela od papira. Tradicinalno se koristi kvadrat ali postoji veliki broj modela koji se pravi i od drugačijih oblika papira - pravougaonika, trougla, osmougaonika itd.

## Historija

Ne postoje precizni podaci o tome kada je origami nastao. Najčešće se vezuje za izum papira u Kini negde oko 2. veka n. e. Iako je tamo najverovatnije i nastao, origami je pravi procvat doživeo u Japanu, gde se i tretira kao nacionalna umetnost. Pored Japana, ova veština se pojavila i u drugim delovima sveta, na primer, u Španiji gde je poznata pod imenom *Papiroflexia*.

Već u 8. veku, origami je postao sastavni deo raznih ceremonija u Japanu. Samuraji su razmenjivali poklone koji su na sebi imali ukrase „noši“ - savijene trake papira. Za vreme obreda šintoističkih venčanja, korišćeni su origami leptiri koji su simbolizovali mladence.

## Materijal

Origami se u principu pravi od papira, iako se mogu koristiti i drugačiji materijali (tkanina i sl.)

Za vežbu i neke jednostavne modele često se koristi papir za fotokopiranje standardne gramaže 70–90 g/m². Pored toga, moguće je koristiti i razne druge vrste papira - foliju, papir za uvijanje, hamer i td. Postoji i specijalizovan papir za origami koji je najčešće dvobojan i već isečen u oblik kvadrata.

U Japanu se često koristi „vaši“ - specijalan papir čvršće strukture napravljen od pulpe dobijene iz kore nekoliko karakterističnih drvenastih vrsta koje rastu u Japanu.

Postoji i posebna grana origamija koja koristi novčanice za pravljenje modela i to najčešće američki dolar.

## Vanjske veze
# Kyōto

| Kjoto 京都
 |
| --- |
|  Pagoda Tođi hrama - simbol grada, i najviša pagoda u Japanu |
|  |
|  Zastava
 |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Japan
 |
| Gradonačelnik
 | Jorikane Masomuto
 |
| Region
 | Kansai
 |
| Prefektura
 | Kjoto
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2005) | 1.474.764
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+9
 |
| Površina
 | 827,90 km²
 |
| KjotoKjoto (Japana)
 |
| Ostali podaci
 |
| Web-stranica
 | www.city.kyoto.jp |

**Kjoto** (京都) je grad u Japanu u prefekturi Kjoto. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 1.474.764 stanovnika. Ranije je bio carska prestonica Japana, a danas je glavni grad Kjoto prefekture. Ovaj grad je ranije na zapadu bio poznat kao **Meako** (japanski: 都; mijako „prestonica“).

## Historija

Kjoto, 1891
Mada postoje arheološki dokazi da su se prve ljudske naseobine pojavile na japanskim ostrvima priblišno 10000. pne., teritorija Kjotoa je naseljena tek u 7. veku. Tokom 8. veka, kada je moćno budističko sveštenstvo počelo da se meša u carske poslove, car je odlučio da premesti prestonicu u oblast koja je daleko od budističkog uticaja.

Novi grad, Heiankyō („heinanska prestonica“) je postao sedište japanskog carskog dvora 794. Kasnije je grad preimenovan u Kjoto („glavni grad“). Kjoto je bio prestonica Japana dok vlast nije premeštena u Edo, 1868, u vreme Mejdži obnavljanja (Neki veruju da je i danas pravna prestonica: vidi Debata o prestonici Japana). Nakon što je Edo promenio ime u Tokio (što znači "Istočna prestonica"), Kjoto je u kratkom periodu bio poznat kao **Saikjo** (西京 *Saikyō*, što znači „Zapadna prestonica“).

Mada su SAD razmatrale da bace atomsku bombu na Kjoto, pred kraj Drugog svetskog rata, na kraju je odlučeno da se ovaj grad ukloni sa liste meta (*vidi Bombardovanje Hirošime i Nagasakija*)

## Stanovništvo

Pre podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 1.474.764 stanovnika.

Kretanja broja stanovnika
| 1995. | 2000. | 2005.
 |
| --- | --- | --- |
| 1.470.902
 | 1.474.471
 | 1.474.764
 |

## Povezano

* Protokol iz Kjota

## Vanjske veze
# Honshū

Ostrvo Honšu na mapi Japana.
**Honšū** (本州 prevedeno: *glavno kopno*) je najveći otok Japana. Na sjeveru je razdvojen morskim putem Tsuragu od otoka Hokkaido, u jugu kroz japansko unutarnje more od otoka Shikoku. Na jugo-zapadu se nalazi otok Kyushu, razdvojen morskim putem Shimonoseki. Honšu je sedmi otok po veličini na svijetu i 2. po naseljenosti, odmah iza Jave. izložen je čestim potresima, među kojima je jedan od najgorih je bio Veliki Kanto potres, 1923, u regiji Kantō, kada su uništeni Tokio, Yokohama i okolica.

Honšu je sa ostalim većim japanskim otocima (Hokkaidō, Kjūshū i Shikoku) povezan tunelima i mostovima. Tri nova mostovska sistema povezuju preko unutarnjeg mora Honšu i Šikoku (mostovi Akashi-Kaikyo i Ohnaruto; Shin-Onomichi; Innoshima, etc.)

Najveći gradovi su: Tokyo (glavni grad Japana), Yokohama, Osaka, Nagoya, Kobe, Kyoto, Akita, Sendai, Fukushima, Niigata i Hiroshima i kulturni centri Nara i Kamakura.

Otok je značajan proizvođač riže, agrikulturna područja su u ravnicama Kanto i Nobi, a uzgaja se riža i drugo povrće. Niigata je veliki centar poljoprivrednog kraja. Područje Yamanashija glavni je voćarski centar, dok se Aomori ističe po proizvodnji jabuka.

## Geografija i klima

Honshu je odprilike 1.300 km dug, a širok je od 50 do 240 km. Površina otoka je 230.500 km², što je otprilike 60% površine cijelog Japana. Dužina obale je 5.450 km. Najveći vrh je Fuji sa 3.776 m.

Regija je vrlo plodna. Ima dosta rijeka, među njima je i Shinano, najduža rijeka Japana. Klimatske zone su od hladne na sjeveru do subtropske na jugu otoka.

Honshu je brdovit, a vulkani su vrlo aktivni. Erupcije vulkana i zemljotresi su vrlo česti. Veliki Kanto-Zemljotres (140.000 mrtvih) u listopadu 1923 je napravio velike štete u Tokiu i Yokohama, 1995 je u zemljotresu u Kobeu poginulo 5.000 ljudi.

## Regije i prefekture

Honšu se sastoji od 5 regija podijeljenih po prefekturama, to su:

* Chugoku: Hiroshima-ken, Okayama-ken, Shimane-ken, Tottori-ken, Yamaguchi-ken.
* Kansai: Hyogo-ken, Kyoto-fu, Mie-ken, Nara-ken, Osaka-fu, Shiga-ken, Wakayama-ken.
* Chubu: Aichi-ken, Fukui-ken, Gifu-ken, Ishikawa-ken, Nagano-ken, Niigata-ken, Toyama-ken, Shizuoka-ken, Yamanashi-ken.
* Kanto: Chiba-ken, Gunma-ken, Ibaraki-ken, Kanagawa-ken, Saitama-ken, Tochigi-ken, Tokyo-to.
* Tohoku: Akita-ken, Aomori-ken, Fukushima-ken, Iwate-ken, Miyagi-ken, Yamagata-ken.

## Vanjske veze

* Honshū japan Arhivirano 2012-11-26 na Wayback Machine-u
# Kyūshū

Japan - otok Kyushu
**Kyūshū** (jap. 九州 - *devet provincija*) s glavnim gradom Fukuoka je površinom 35.640 km² i sa 13,44 milijuna stanovnika, drugi najveći po broju stanovnika, a površinom treći najveći japanski otok. Najjužniji je od četiri glavna otoka, i smatra se izvorištem japanske civilizacije. Nekada je bio podijeljen u devet provincija, po čemu je dobio ime.

Kyushu je vrlo brdovit. Na njemu se nalazi Aso (1 592 m), najaktivniji vulkan u Japanu.

## Administrativna podjela

Kyushu je podijeljen u osam provincija:

* Fukuoka
* Kagoshima
* Kumamoto
* Miyazaki
* Nagasaki
* Oita
* Okinawa
* Saga

## Ekonomija

Glavni grad Fukuoka je lučki grad u kojem je smještena teška industrija. Industrija se nalazi i u Kitakyshu i Omuti, a u Nagasakiju se nalazi najveća luka.

Kyushu ima suptropsku klimu. Najvažniji poljoprivredni proizvodi su riža, čaj, duhan, krumpir i soja. Proizvodi se i svila.

## Zanimljivosti

Na Kyushu su živjeli do svoje smrti Kamato Hongo i Yukichi Chuganji, do sada najdugovječnije zabilježene osobe na svijetu.
# Shikoku

Šikoku na mapi Japana.
**Šikoku** je najmanje od četiri glavna ostrva Japana. Nalazi se južno od ostrva Honšu i istočno od ostrva Kjušu, između Unutrašnjeg mora
(*Inland Sea*) i Pacifičkog okeana. Šikoku je 225 kilometra dug i između 50 i 150 kilometra širok. Značajno je zarastao u šume, a reljef je planinski. Najviši vrh je planina Išizuči (1 982). Glavni proizvodi ostrva su voće, pirinač, duvan i soja. Najznačajnije industrijske grane su ribolov, drvna industrija, i proizvodnja papira. Najznačajniji gradovi su Macujama i Takamacu. Površina je 18 800 kvadratnih kilometara, a broj stanovnika (1990.) 4 195 000.
# Hokkaidō

| Hokkaido  |
| --- |
|  |
| Podaci
 |
| Država
 |  Japan
 |
| Najveće naselje
 | Sapporo
 |
| Površina
 | 83.453,57 km²
 |
| Najviši vrh
 | 2291
 |
| Broj stanovnika
 | 5.520.883
 |
|  |

**Hokaido**, ranije *Jezo*, je drugo po veličini ostrvo Japanskog arhipelaga. Najsjevernije je od četiri najveća ostrva. Nalazi se između Pacifičkog okeana na istoku, Ohotskog mora na sjeveru, Japanskog mora na zapadu. Površina, uključujući neka manja okolna ostrva iznosi 83.452 kvadratna kilometra, a stanovništvo (2010.) 5.520.883.

## Geografija

Hokaido je od najvećeg japanskog ostrva, Honšua odvojeno na jugu Cugaru moreuzom, od ostrva Sahalin na sjeveru je odvojeno La Peruzovim moreuzom (Soja-kaikjo). Od Kurilskih ostrva na sjeveroistoku je odvojeno Nemuro moreuzom.
Oblik ostrva Hokaido je nepravilan – dugo je 450 kilometra, a široko 420 km. Zbog preovlađujuće ojaši (Kurilske) struje, ljeta su hladna, a zime duge i oštre. Hokaido karakterišu kompleksni planinski sistemi i vulkanske mase koje se dižu do visine od 2.290 m iznad nivoa mora na planini Asahi (Asahi Dake) u Nacionalnom parku Daisecuan. Glavna luka je Hakodate, a Sapporo je najveći grad i prijestonica Hokaido prefekture. Planine bogate šumom se dižu iznad ekstenzivnih ravnica u riječnim bazenima Išikari i Tokači.

## Privreda

Od industrije je razvijena industrija mlijeka (90 procenata putera i sira Japana se proizvodi na ovom ostrvu), a Išikari polja proizvode 30 procenata uglja Japana. Tamo se nalaze i nalazišta željeza i mangana. Bogatstva Hokaida uključuju i ribom bogate okolne vode, a značajna je i drvna industrija.

## Stanovništvo

Hokaido je najrjeđe naseljeno od japanskih glavnih ostrva. Ovdje se između ostalih nalazi Ainu, domorodački narod nepoznatog porijekla.
# Prefektura Aomori

Lokacija prefekture Aomori
**Prefektura Aomori** (Japanski:青森県; *Aomori-ken*) se nalazi u regionu Tohoku. Glavni grad je Aomori.

## Vanjske veze

* Zvanični vebsajt prefekture Aomori
# Ōsaka

| Osaka 大阪
 |
| --- |
|  Umeda neboder |
|  |
|  Zastava
 |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Japan
 |
| Prefektura
 | Osaka
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2005) | 2.628.776
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+9
 |
| OsakaOsaka (Japana)
 |

**Osaka** (大阪) je grad u Japanu u prefekturi Osaka. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 2.628.776 stanovnika. Osaka je treći po veličini grad u Japanu. Istorijski je trgovački centar Japana i još uvek je jedan od najvećih industrijskih centara i luka. U srcu je područja Osaka-Kobe-Kjoto, koje ima 17,5 miliona ljudi.

## Historija

Zamak Osaka
Grad se nekad zvao Naniva. Car Kotoku je Osaku učinio prestonicom. Budistička sekta Jodo Šinšu je 1496. napravila utvrđenje oko svog hrama u Osaki.

Oda Nobunaga je 1576. započeo opsadu tog utvrđenja. Kad su se 1580. nakon četiri godine monasi predali hram je uništen, a Tojotomi Hidejoši na tom mestu gradi čuveni Zamak Osaka.
Današnje ime dobija tokom Mejđi perioda.

## Stanovništvo

Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 2.628.776 stanovnika.

Kretanja broja stanovnika
| 1995. | 2000. | 2005.
 |
| --- | --- | --- |
| 2.602.421
 | 2.598.774
 | 2.628.776
 |

## Ekonomija

Poslovni centar Osake
Osaka je nekad bila komercijalni centar Japana. Tokio je danas preuzeo ovu ulogu. Ali u poslednjih 10 godina mnoge veće kompanije premeštaju svoja glavna sedišta iz Tokija u Osaku. Neke od većih kompanija sa sedištem u Osaki su: Šarp, Panasonik, Daimaru, Kansai, Nova.

### Aerodrom

Međunarodni aerodrom Kansai je aerodrom na pravougaonom veštačkom ostrvu u zalivu Osaka. Tim aerodromom se služe i Nara, Kobe i Kjoto.

## Vanjske veze
# Mongolski jezik

| mongolski jezik |
| --- |
| *Монгол хэл*,  |
| Države |  Mongolija |
| Broj govornika | 5,2 miliona |
| Jezična porodica | altajski (kontroverzno)
* mongolski
	+ **mongolski jezik**
 |
| Pismo | ćirilica mongolsko pismo |
| Službeni status |
| Službeni |  Mongolija  Kina (Unutrašnja Mongolija) |
| Regulator | Državno jezičko veće (Mongolija) Veće za jezik i književnost (Unutrašnja Mongolija) |
| Jezični kodovi |
| ISO 639-1 | `mn` |
| ISO 639-2 | `mon` |
| ISO 639-3 | `mon` – inkluzivni kod Individualni kodovi: `khk` – halha mongolski `mvf` – periferni mongolski |

**Mongolski jezik** (*Монгол хэл*, ) je službeni jezik u Mongoliji i najpoznatiji pripadnik mongolske grupe jezika. Koristi ga oko 5,7 miliona ljudi. Osim u Mongoliji (90% stanovništva), ovaj jezik se govori u Autonomnom regionu Unutrašnjoj Mongoliji na severu Kine. Standardni jezik je zasnovan na halha dijalektu.

## Klasifikacija

Mongolski jezik spada u mongolsku grupu jezika, koja se neretko, zajedno sa turkijskim i tunguskim jezicima (povremeno i sa japanskim i korejskim jezikom), svrstava u altajsku jezičku porodicu.

## Pismo

U Mongoliji se za zapisivanje koristi ćirilično pismo, dok se u Kini koristi tradicionalni mongolski alfabet.

## Osobine

Mongolski jezik je aglutinativan, a da bi izrazio različite odnose u rečenici, uglavnom se koristi sufiksima. Osnovni red reči je subjekat-objekat-predikat.

Prisutno je osam padeža.

Poznaje samoglasničku harmoniju.

Prisutno je sedam samoglasnika i 34 suglasnika (neki suglasnici su prisutni samo u stranim rečima).

**Samoglasnici**:

|  | Prednji | Centralni | Zadnji
 |
| --- | --- | --- | --- |
| **zatvoreni** | i |  | u
 |
| **poluzatvoreni** |  |  | ʊ
 |
| **srednji** | e |  | o
 |
| **poluotvoreni** |  |  | ɔ
 |
| **otvoreni** |  | a |  |

Svaki samoglasnik može biti dug i kratak; drugim rečima, dužina samoglasnika je distinktivna, kao i u srpskom (zanimljivo je da je kratka varijanta glasa **o** zapravo centralni samoglasnik [ɵ]).

Prema pravilima samoglasničke harmonije, samoglasnici se dele u dve grupe:

| Prednji | Zadnji | Neutralni
 |
| --- | --- | --- |
| e, u, o | a, ʊ, ɔ | i
 |

**Suglasnici**:

|  | usneni
 | zubni
 | prednjenepčani
 | zadnjenepčani
 | resični
 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Obični"
 | palatalizovani
 | "Obični"
 | Palatalizovan
 | Palatalizovan
 | "Obični"
 |
| Nazal
 |  m  |  mʲ  |  n  |  nʲ  |  |  |  ŋ  |  |
| Ploziv
 | bezvučni aspirovani | ( pʰ )
 | ( pʲʰ )
 |  tʰ  |  tʲʰ  |  | ( kʲʰ )
 | ( kʰ )
 |  |
| bezvučni |  p  |  pʲ  |  t  |  tʲ  |  |  |  |  |
|  zvučni suglasnik |  |  |  |  |  |  ɡʲ  |  ɡ  |  ɢ  |
| Afrikat
 | bezvučni aspirovani |  |  |  tsʰ  |  |  tʃʰ  |  |  |  |
| bezvučni |  |  |  ts  |  |  tʃ  |  |  |  |
| Frikativ
 | ( f )
 |  |  s  |  |  ʃ  |  xʲ  |  x  |  |
| Lateralni frikativ
 |  |  |  ɮ  |  ɮʲ  |  |  |  |  |
| Vibrant
 |  |  |  r  |  rʲ  |  |  |  |  |
| Aproksimant
 |  w̜  |  w̜ʲ  |  |  |  j  |  |  |  |

Suglasnici u zagradama se sreću samo u stranim rečima.

## Vanjske veze
# Kitakyūshū

| Kitakjušu 北九州
 |
| --- |
|  |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  Zastava

 |  Grb |

 |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Japan
 |
| Prefektura
 | Fukuoka
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2005) | 993.483
 |
| Gustina stanovništva
 | 2.041 st./km²
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC+9
 |
| KitakjušuKitakjušu (Japana)
 |

**Kitakjušu** (北九州) je grad u Japanu u prefekturi Fukuoka. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 993.483 stanovnika.

## Stanovništvo

Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 993.483 stanovnika.

Kretanja broja stanovnika
| 1995. | 2000. | 2005.
 |
| --- | --- | --- |
| 1.019.598
 | 1.011.471
 | 993.483
 |

## Vanjske veze
# Kreolski jezici

**Kreolski jezici** su jezici koji su obično nastali u nekoj zajednici čiji pripadnici potiču iz raznih delova sveta i koji ne govore istim jezikom. U želji da komuniciraju, prisiljeni su da se služe jezikom koji nije ni jedan od jezika ni jedne posebne grupe. Rezultat je jezik čija leksika (obično prilično deformisana) uglavnom potiče iz nametnutog jezika osvajača, a sintaksa liči više na leksiku drugih kreolskih jezika nego na leksiku jezika "majke".

Tipičan primer je jezik radnika (ili robova) koji su dovođeni na plantaže na Karibima iz različitih delova sveta, i koji su bili primorani da koriste jezik kolonijalne sile koja ih je tu dovela (engleski, francuski ili španski) kako bi komunicirali među sobom. U početku, komunikacija je tipična mešavina između leksike jezika kolonizatora i sintakse, fonetike i morfologije jezika koje su ti radnici/robovi doneli sa sobom iz svojih postojbina. Kada se ovaj način komunikacije pretvori u maternji jezik nakon promene nekoliko generacija, tada se zove **kreolski jezik**.

## Neki kreolski jezici

* Kreolski iz Belizea
* Kreolski sa Haitija
* Kreolski palenkera
* Čabakano
* Patoa ili kreolski sa Jamajke
* Papiamento
* Čamoro
* Afro-seminola
# Velika sila

**Velika sila** ili **velesila** je država koja ima sposobnost da svrši svoj utjecaj na globalnoj ljestvici. Velesile posjeduju karakterističnu ekonomsku, vojnu, diplomatsku i kulturnu moć koju mogu upotrijebiti nad manjim nacijama koje bi trebale razmotriti mišljenja velikih sila prije nego poduzmu vlastite akcije.

Izraz "velesila" je prvi put korišten u predstavljaju najznačajnijih sila u Europi za vrijeme postnapoleonskog razdoblja. Od tada se broj sila izmjenio više puta, većinom u dramatično vrijeme Prvog i Drugog svjetskog rata. Dok su se neke nacije naširoko smatrale velesilama, ne postoji konačan popis svih tih sila.

### Popis velikih sila po razdobljima

| 1815 | c. 1880 | c. 1900 | 1919
 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Austrijsko Carstvo
 |  Austro-Ugarska
 |  Austro-Ugarska
 |  |
|  Britansko Carstvo
 |  Britansko Carstvo
 |  Britansko Carstvo
 |  Britansko Carstvo
 |
|  |  |  Japansko Carstvo
 |  Japansko Carstvo
 |
|  Kraljevina Francuska
 |  Francuska Treća Republika
 |  Francuska Treća Republika
 |  Francuska Treća Republika
 |
|  Pruska
 |  Njemačko Carstvo
 |  Njemačko Carstvo
 |  |
|  |  |  Kraljevina Italija
 |  Kraljevina Italija
 |
|  Dinastija Qing
 |  |  |  |
|  Rusko Carstvo
 |  Rusko Carstvo
 |  Rusko Carstvo
 |  |
|  |  |  Sjedinjene Američke Države
 |  Sjedinjene Američke Države
 |  |
| c. 1939 | 1945 | c. 2000 |  |
|  Britansko Carstvo
 |  Britansko Carstvo
 |  Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Sjeverne Irske
 |
|  Japansko Carstvo
 |  |  Japan
 |
|  Treća Francuska Republika
 |  Četvrta Francuska Republika
 |  Republika Francuska
 |
|  Nacistička Njemačka
 |  |  Savezna Republika Njemačka
 |
|  Kraljevina Italija
 |  |
|  |  Republika Kina
 |  Narodna Republika Kina
 |
|  Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika
 |  Savez Sovjetskih Socijalističkih Republika
 |  Ruska Federacija
 |  |
|  Sjedinjene Američke Države
 |  Sjedinjene Američke Države
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
# Prefektura Shimane

Lokacija prefekture Šimane
**Šimane** (Japanski:島根県; *Shimane-ken*) je prefektura u Japanu koja se nalazi u regionu Čugoku na ostrvu Honšu. Glavni grad je Macue.

## Vanjske veze

* Official homepage of Shimane Prefecture
* Shimane JET Programme participants homepage Arhivirano 2014-01-03 na Wayback Machine-u
* National Archives of Japan ... Shimane map (1891)
* Adachi Museum of Art
* Masuda City Sightseeing website in English
# Zimske olimpijske igre 1998.

**XVIII. Zimske olimpijske igre - Nagano 1998**

| XVIII. Zimske olimpijske igre - Nagano 1998
 |
| --- |
|  |
| **Opći podaci** |
| **Grad domaćin** | Nagano, Japan
 |
| **Otvaranje** | 7. veljače 1998.
 |
| **Zatvaranje** | 22. veljače 1998.
 |
| **Statistika** |
| **Broj država** | 72
 |
| **Broj sportaša** | 2176
 |
| **Broj sportova** | 7
 |
| **Broj takmičenja** | 72
 |

Najveći heroj igara bio je austrijski alpski skijaš Hermann Maier, koji je preživio dramatičan pad prilikom spusta da bi nakon toga osvojio zlatne medalje u super-veleslalomu i veleslalomu.
# San'in

| San'in regija
 山陰地方 San'in Chihō

 |
| --- |
|  |
|  |
| Zemlja: |  Japan
 |
| Prefektura: |  |
| **Stanovništvo**: |  |

**Regija San'in** (japanski: 山陰地方 San'in Chihō) je podregija Chūgoku regije na jugozapadu Honshua, najvećeg japanskog otoka. Sastoji se od sjevernog dijela Chūgoku regije, s pogledom na Japansko more. Ime San'in znači "sjeverna, sjenovita (yin) strana planine" i u suprotnosti je s San'yō "južna, sunčana (yang) strana planine" regijom na jugu.

Općenito se smatra da regija uključuje prefekture Shimane i Tottori te sjevernu stranu prefekture Yamaguchija.
San'in je slabije razvijeni dio Japana, s većinom stanovništva u ruralnom području, Tottori i Shimane su najslabije naseljene prefekture u Japanu.

## Povezano

* Chūgoku
* San'yō

## Vanjske veze

* Japan Guide.com

## Izvor
# Balada o Narayami (film, 1958)

| 楢山節考 |
| --- |
| scena iz filma |
| Režija | Keisuke Kinoshita |
| Producent | Masaharu Kokaji, Ryuzo Otani |
| Scenario | Keisuke Kinoshita |
| Uloge | Kinuyo Tanaka, Teiji Takahashi, Yuuko Mochizuki |
| Muzika | Chuji Kinoshita, Matsunosuke Nozawa |
| Fotografija | Hiroyuki Kusuda |
| Montaža | Yoshi Sugihara |
| Studio | Shochiku |
| Distribucija | Shochiku |
| Premijera | 1. juna 1958 (1958-06-01) |
| Trajanje | 98 min. |
| Zemlja |  Japan |
| Jezik | japanski |

Balada o Narayami (japanski: 楢山節考, *, Narayama Bushikō*?) je japanski igrani film snimljen 1958. godine u režiji Keisuke Kinoshitea. Radnja je smještena u udaljeno japansko selo u 19. vijeku, gdje siromaštvo i nedostatak hrane tjera žitelje na okrutni običaj zvan ubasute prema kome svatko tko navrši 70. godinu života mora biti odveden u planinu i ostavljen da umre od gladi i hladnoće. Protagonistica, čiji lik tumači Kinuyo Tanaka, je starica koja se unaprijed pripremila za tu sudbinu, ali koju njen sin (čiji lik tumači Teiji Takahashi) ne želi prihvatiti. Balada o Narayami je izazvala pažnju jer je radnju prikazala kroz tehnike *kabuki* teatra.

Godine 1983. je snimljen istoimeni i mnogo poznatiji remake.

## Uloge

* Kinuyo Tanaka ... Orin
* Teiji Takahashi ... Tatsuhei
* Yūko Mochizuki ... Tamayan
* Danko Ichikawa ... Kesakichi
* Keiko Ogasawara ... Matsu-yan
* Seiji Miyaguchi ... Matayan
* Yūnosuke Itō ... Matayanov sin
* Ken Mitsuda ... Teruyan

## Reference

## Vanjske veze

* [www.shochikufilms.com/film/detail.php?product\_code=73 Službeni veb-sajt]
* *The Ballad of Narayama* na sajtu IMDb
* *The Ballad of Narayama* na Japanese Movie Database (`ja`)
* Kemp, Philip. „The Ballad of Narayama: Abandonment”. *Essay*. The Criterion Collection.
# Sunce nad Kurobeom

| The Sands of Kurobe |
| --- |
|  |
| Režija | Kei Kumai |
| Producent | Akira Nakai |
| Scenario | Masato Ide Kei Kumai Sōjirō Motoki (story) |
| Uloge | Toshiro Mifune Yujiro Ishihara Osamu Takizawa |
| Fotografija | Mitsuji Kanau |
| Premijera | 1. marta 1968 (1968-03-01) |
| Trajanje | 196 min. |
| Zemlja |  Japan |
| Jezik | japanski |

Sunce nad Kurobeom (japanski: 黒部の太陽, *, Kurobe no Taiyō*?) je japanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Keija Kumaija. Po žanru je drama, a temelji se na istinitim događajima, odnosno prikazuje kako se krajem 1950-ih i početkom 1960-ih u nepristupačnim planinama gradila brana Kurobe, odnosno kompleks hidroelektrana nužan za pokretanje industrije koja je tada u Japanu doživljavala nagli bum. Protagonist, koga tumači Toshiro Mifune, je inženjer koji je dobio zadatak probiti tunel kroz planinu kroz koji bi se dostavljala oprema nužna za izgradnju. Radnja prikazuje kako se pri tome suočava sa nizom tehničkih poteškoća i rizika vezanih za trusnost područja, nesuglasicama uprave i radnika, ali i privatnim problemima vezanim uz umiranje kćeri od leukemije.

Mifune, koji je tada uživao status najpoznatijeg japanskog glumca, ali čija je zvijezda počela blijediti, je producirao film zajedno sa popularnim pjevačem Yujirom Ishiharom koji u filmu tumači mladog inženjera. *Sunce nad Kurobeom* je predstavljalo veliki hit, te na kraju postalo i službeni japanski kandidat za Oscara. Ishihara, međutim, njime nije bio zadovoljan te je iskoristios svoje producentske ovlasti da nakon redovne distribucije spriječi njegovo prikazivanje, tako da je svoje DVD-izdanje dobio tek dvije decenije nakon njegove smrti.

Godine 2009. je u Japanu snimljen remake u obliku TV-serije.

## Uloge

* Toshiro Mifune ... Kitagawa
* Yujiro Ishihara ... Iwaoka
* Osamu Takizawa ... Otagaki
* Takashi Shimura ... Ashimura
* Shūji Sano ... Hirata
* Jūkichi Uno ... Mori
* Ryūtarō Tatsumi ... Genzō
* Isao Tamagawa ... Sayama
* Takeshi Katō ... Kunikida
* Sumio Takatsu ... Ōno
* Eijirō Yanagi ... Fujimura
* Akira Yamauchi ... Tsukamoto

## Vanjske veze

* *Kurobe no Taiyō* na sajtu IMDb