Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Hipotenzija

| Tahikardija |
| --- |
| lat. | *Hypotension* |
| Specijalnost | kardiologija, reanimatologija, Opšta medicina, Interna medicina |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | I95 |
| ICD-9 | 458 |
| MedlinePlus | 007278 |
| MeSH | D007022 |

**Hipotenzija** u medicini i fiziologiji označava pritisak ispod normalnog.

Hipotenzija se javlja kod mišićnog tonusa, likvora (cerebralna h.), intraokularnog pritiska ili kod krvnog pritiska.

Nizak krvni pritisak se definiše kao vrednost krvnog pritiska koja je niža od normalno očekivane za pojedinu osobu u određenim uslovima. Vrednosti krvnog pritiska razlikuju se zavisno od aktivnosti, godina starosti, lekova i zdravstvenog stanja.

Hipotenzija se definiše krvnim pritiskom manjim od 100/60 mmHg izmerenim više puta u ambulantnim uslovima uz postojanje simptoma (umor, poremećaj sna, vrtoglavica, nesvestice, anksioznost ili depresija, osećaj jakog lupanja srca, znojenje) i odsutnost drugih bolesti. Osim trajno prisutnog niskog krvnog pritiska (hronična primarna, idiopatska) kome se ne može otkriti uzrok, postoji **sekundarna hipotenzija** uzrokovana različitim bolestima, stanjima i lekovima, i akutna stanja s naglim padom krvnog pritiska od kojih su ortostatska (posturalna) i postprandijalna hipotenzija najučestalije.

Trajno nizak krvni pritisak retko je pokazatelj ozbiljnog zdravstvenog poremećaja, telo se na njega prilagodi i često ne uzrokuje simptome. Problem nastaje kod naglog pada pritiska kada mozak i drugi vitalni organi ostaju bez snabdevanja krvlju i nemaju vremena za prilagođavanje. U tom slučaju može nastati vrtoglavica, slabost tela, poremećaj vida pa i kratka nesvest (sinkopa).

**Primarna hipotenzija** - trajno nizak krvni pritisak kome se ne može otkriti uzrok naziva se primarna, idiopatska ili konstitucionalna hipotenzija. Osim naslednih faktora, istraživanja pokazuju značajan uticaj geografskog područja, ishrane (naročito količine soli u hrani), telesne mase, vežbanja i stresa na krvni pritisak.

**Sekundarna hipotenzija** - stanja koja mogu uzrokovati nizak pritisak su: krvarenje, infekcije, dehidratacija, različite bolesti srca - infarkt, aritmije, adrenalna insuficijencia, trudnoća, produženo odmaranje u krevetu, trovanje, toksični šok sindrom, alergijske reakcije, anafilaksija, moždani „udar“ , šok, pad pritiska nakon obavljanja male i/ili velike nužde, strah, Parkinsonova bolest, neuropatija, hemodijaliza, opekotine, uznapredovali dijabetes, oštećenja kičmene moždine. Lekovi koji mogu uzrokovati hipotenziju: antihipertenzivi, diuretici, antagonisti kalcijuma, beta blokatori, antidepresivi, analgetici iz grupe narkotika, alkohol.

## Reference

## Vanjske veze

* Understanding Low Blood Pressure – the Basics WebMD
* *Hypotension* PubMed Health
# Sinkopa (medicina)

*Za ostale upotrebe, pogledajte Sinkopa.*

| Sinkopa (medicina) |
| --- |
|  |
| Klasifikacija i eksterni resursi |

**Sinkopa** je medicinski izraza za iznenadan i najčešće kratkotrajan gubitak svijesti.
Sinkopa je najčešće posljedica hipoksije mozga, kao posljedica smanjenog protoka krvi. Prema uzroku sinkope mogu biti srčane (poremećaji ritma), vazavagalne, ortostatske, sinkope u cerebrovaskularnim bolestima, a postoji i velik broj rijeđih uzroka.

**Presinkopa** je medicinski naziv za omaglicu, trenutno mračenje očima bez gubitka svijesti, a mogu je uzrokovati slična stanja kao i sinkopu.
# Tahikardija

| Tahikardija |
| --- |
| lat. | *Tachycardia* |
|  |
| Sinusna tahikardija |
| Specijalnost | kardiologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | I47-I49, R00.0 |
| ICD-9 | 427, 785.0 |
| MeSH | D013610 |

**Tahikardija** je simptom koji predstavlja povećanje broja otkucaja srca (srčana frekvencija) iznad fiziološke granice. Kod čoveka fiziološka granica zavisi od životnog doba, a kod odraslih ljudi ona iznosi više od 100 otkucaja u minutu.

Povećanje srčane frekvencije može biti deo fizioloških pojava u telu čoveka. Primeri toga su tahikardija kao posledica pojačanih metaboličkih potreba (npr fizički napor), posledica pada krvnog pritiska - refleksna tahikardija, ili tahikardija kao posledica stimulacije srce direktno živcima i hormonima simpatičkog nervnog sistema (npr. kod psihičke napetosti ili straha). Tahikardija može nastati i zbog patoloških procesa srca ili patološki procesa koje primarno ne zahvataju srce (npr endokrini poremećaji, poremećaji ravnoteže elektrolita).

Tahikardije se mogu podeliti na:

* **Sinusna tahikardija** - tahikardija najčešće nastala u sklopu normalnih fizioloških procesa (napor), ili kao kompenzacija posledica (npr. anemija, hipovolemija, hipotenzija), ili kao posledica patoloških procesa (npr. hipertireoza)
* **Ventrikularna tahikardija** - patološka aritmija srca čiji je uzrok u mišiću komore srca
* **Supraventrikularna tahikardija** - patološka aritmija srce čiji je uzrok u srcu, ali nije u mišiću komore srca (ima izuzetaka zbog tradicionalnih razloga)

## Reference

## Vanjske veze

* Postural Orthostatic Tachycardia Syndrome - overview from Dysautonomia Information Network Arhivirano 2006-04-18 na Wayback Machine-u
* Heart Arrhythmias Respond to Ablation Arhivirano 2011-07-19 na Wayback Machine-u UCLA Healthcare
* Drugs most commonly reported to the FDA with the adverse event Tachycardia in AERS Arhivirano 2012-01-13 na Wayback Machine-u
# Melena (medicina)

| Melena |
| --- |
| lat. | *Melena* |
| Specijalnost | general surgery, Gastroenterologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | K92.1 |
| ICD-9 | 578.1 |
| MedlinePlus | 003130 |

**Melena** je simptom koji se ogleda u tamnoj, sjajnoj stolici, karakerističnog mirisa, što je uzrokovano krvarenjem iz digestivnog sistema. Crna boja javlja se zbog oksidacije gvožđa u molekulu hemoglobina u tankom i debelom crevu.

Najčešći uzrok melene je ulkusna bolest, te krvarenje iz varikoziteta jednjaka, ali krv se može pojaviti i u drugim bolestima koje zahvataju gornji deo digestivnog sistema.

Melen treba razlikovati od hematohezije – pojave sveže (crvene) krvi u stolici.

## Reference
# Mučnina

*Za ostale upotrebe, pogledajte Mučnina (razvrstavanje).*

| Nauzea |
| --- |
| lat. | *Nausea* |
|  |
|  |
| Specijalnost | Gastroenterologija, emetology |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R11 |
| ICD-9 | 787.0 |

**Mučnina**, tkđ. **muka** (latinski: *nausea* – nauzea), specifični je fiziološki i psihološki, osećaj nelagodnosti i gađenja u grlu, donjem delu grudnog koša i stomaku. Može se opisati kao osećaj povećanog pritiska u želucu i najčešće je praćena povraćanjem. Mučninu često prate i drugi simptomi kao što su:

* pojačano lučenje pljuvačke;
* vrtoglavica;
* svetlucanje pred očima;
* teško gutanje;
* promena temperature kože, praćena znojenjem;
* ubrzano lupanje (rad) srca;
* grčevi u stomaku;
* osećaj gađenje;
* otežano disanje;
* ubrzana peristaltika (creva) itd.,

Mučnina često nastaje kao psihička manifestacija akta povraćanja, ali i kao posledica mnogih psihičkih ali i organskih bolesti pojedinih organa (moždane duplje, grudne duplje, trbušne duplje – žučne kese, tankog i debelog creva, slepog creva, gušterače itd.).
U toku trovanja raznim hemijskim materijama, boravka u atmosferi sniženog atmosferskog pritiska (hipoksija), upotrebe alkohola, zloupotrebe droge, kafe, cigareta i za vreme lečenja brojnim lekovima, pojava mučnine je česta. Zbog sve veće upotrebe hemoterapija citostaticima mučnina je prisutna u 29% bolesnika na ovoj terapiji. Ako se tome dodaju i brojne mučnine koje potiču od tumoroznog procesa, postoperativnih zahvata, radioterapije i/ili drugih procedura, pojava mučnine u bolesnika sa tumorom prisutna je u 10% do 90% slučajeva.

## Patofiziologija

Mučnina je svesno prepoznavanje podsvesnog nadražaja pojedinih područja kičmene moždine, koji je neposredno povezan sa centrom za povraćanje ili je sam njegov deo.
Mučnina nastaje nakon prerade informacija, odnosno aferentnih signala koji dolaze iz želuca preko parasimpatikusnih vlakana u koru velikog mozga, ali i iz nižih delova mozga. Ona će izostati ukoliko je povraćanje centralnog porekla, odnosno ukoliko ga ne izazivaju stimulusi iz želuca i drugih delova digestivnog trakta već nastaje pod uticajem impulsa iz centralnog nervnog sistema.

## Povezano

* Neželjena dejstva hemoterapije
* Trovanja

## Reference
# Podrigivanje

**Podrigivanje** je naglo izbacivanje stomačnih gasova preko usta, nastalih bakterijskom fermentacijom hrane. Podrigivanje obično prati i zvučni efekat. Podrigivanje može biti i simptom nekih oboljenja, poput čira na želucu ili dijafragmalne kile.

## Bonton

U mnogim zemljama podrigivanje se smatra nepristojnim činom, iako izbačeni gas ne predstavlja opasnost po zdravlje ljudi koji su u blizini. Prema istraživanju koje su obavili australijski naučnici Kit Alan i Kejt Baridž, a koje se bavilo reakcijama određenog broja ispitanika na razne ljudske izlučevine i gestove, podrigivanje je zauzelo čak treće mesto kao „najodvratnije“, odmah nakon izmeta i povraćanja (koji dele prvo mesto) i menstrualne krvi. Za podrigivanje kao najodvratnije se odlučilo čak 78% ispitanika. Pretpostavka je da je to zato što se povezuje sa povraćanjem. Međutim, u pojedinim arapskim zemljama, podrigivanje je znak da je hrana bila dobra, te se smatra pohvalom domaćici. Žitelji nekih ostrva u Tihom okeanu neće ući u tuđu kuću ukoliko domaćin ne podrigne, što se smatra pozivom.

## Takmičenje

U Italiji u mestu Ređolo se svake godine od 2002. organizuje takmičenje u podrigivanju u različitim kategorijama. Sudeći po broju posetilaca kojih je 2008. bilo 18.000, ovo takmičenje je veoma popularno. Prihod je namenjen u dobrotvorne svrhe. Jedna od disciplina je *najduže podrigivanje* i rekord je ceo minut i osamnaest sekundi. Najjače podrigivanje je iznosilo 142,9 decibela, a postoji i kategorija koja zahteva veliku veštinu, gde je potrebno uz podrigivanje i recitovati, pa čak i pevati.

## Literatura
# Prsna kost

**Sternum** ili **grudna kost** je kost pločastog (ravnog) oblika na sredini grudnog koša.

Sternum
Ime potiče od njenog izgleda jer podseća na rimski mač - *sternum*.

Sastoji se od tri dela:

1. *Manubrium sterni* (drška mača), koji se nalazi na vrhu grudnog koša i povezan je sa prva dva rebra.
2. *Corpus sterni* (telo, oštrica mača), koji čini najveći deo kosti i povezan je sa 3-7 rebrom
3. *Processus xyphoideus*, mali produžetak na kraju kosti.

Sternum zajedno sa rebrima gradi prednji zid grudnog koša i štiti unutrašnje organe srce i pluća, takođe učestvuje u produkciji eritrocita (crveno krvno zrnce).
# Bradipneja

| Bradipneja |
| --- |
| lat. | *bradypnoea* |
| Specijalnost | pulmologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R06.8 |
| ICD-9 | 786.09 |

**Bradipneja** (grčki: **βραδυς**, spor, lenj, **πνοη**, dah, udah latinski: *. bradypnoea*) je jako usporeno disanje (manje od 10 udaisaja u minuti), koje prati mnoge bolesti, povrede, trovanja itd.

## Etiologija

* Životna dob, stariji ljudi nešto sporije dišu od mladih.
* Pad telesne temperature, često prati usporeno disanje (bradipneja). Izraženo sniženje telesne temperature, (npr prilikom smrzavanja), može toliko da uspori disanje do svega 1-2 udisaja u minuti. U tim uslovima i tako usporeno disanje može da obezbedi zadovoljavajuću saturaciju tela kiseonika, jer se na sniženoj telesnoj temperaturi značajno smanjuju metabolizam i potreba tela za kiseonikom. Zato se namernom sniženju telesne temperature podvrgavaju bolesnici u toku dugotrajnih operativnih zahvata na srcu ili na nekom drugom organu.
* Poremećaji koji dovode do povećanog pritiska u mozgu.

• povrede mozga, praćene krvarenjem u mozgu,
• tumori mozga
• zapaljenjski procesi u mozgu
* Unutrašnjie bolesti koje dovode do gubitka svesti, npr dijabetesna koma, koju prati gubitka svesti. \*Trovanja lekovima koji se upotrebljavaju kao sredstvo za spavanje ili smirenje živaca.
* Zloupotreba opijata. Jako usporenje disanja izazivaju opijum i lekovi koji se dobijaju iz opijuma, (morfijum).
* Teži oblici trovanje alkoholom takođe usporavaju disanje; u alkoholnoj komi disanje može potpuno prestati. Tada je veštačko disanje jedini način da se spasi život otrovane osobe.

Razlike između normalnog disanja i bradipneje
| Parametar | Normalno disanje | Bradipneja
 |
| --- | --- | --- |
| **Frekvencija** |  12-16/minuti |  2-10/minuti
 |
| **Ritam** |  Ujednačen  |  Izraženo usporeno
 |
| **Dubina** |  Ujednačena |  Produbljeno
 |
| **Čujnost** |  Tiho | Jedva čujno
 |

## Reference

1. Lippincott Williams & Wilkins (2006). *Stedman's Medical Dictionary, 28th Edition*. Baltimore, Maryland: Julie K. Stegman. str. 250. ISBN 0-7817-3390-1.
2. Arthur C. Guyton *Medicinska fiziologija*, Medicinska knjiga-Beograd-Zagreb 1990
3. Armstrong, H. G. (1943). *Principles and Practice of Aviation Medicine (Second ed.)*. Baltimore,: The Williams & Wilkins Company.
# Tahipneja

| Tahipneja |
| --- |
| lat. | *tachypnoea* |
| Specijalnost | pulmologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R06.0 |
| ICD-9 | 786.06 |

**Tahipneja** od (grčki: **ταχυπνοια**, tachypnoia, brzo disanje, latinski: *tachypnoea*) je ubrzano plitko disanje, bez većeg povećanja respiratornog volumena.

## Etiologija

Najčešće uzroci tahipneje su;

* Povećana potreba organizma za kiseonikom (u toku vežbanja, groznice),
* Poremećaj acido-bazne ravnoteže u krvi,
* Smanjena isporuke kiseonika tkivima (kardiovaskularne bolesti),
* Smanjene koncentracije kiseonika u udahnutom vazduhu (npr. boravak na visini)
* Poremećaji respiratorne kontrole (psihičko uzbuđenje)
* Restriktivne plućne bolesti, odnosno bolesti sa smanjenom mogućnošću širenja pluća (npr. sarkoidoza pluća, idiopatske plućne fibroze, pneumokonioze itd).

## Patofiziologija

Tahipneja prema mehanizmu nastanka može biti fiziološka ili patološka.

* *Fiziološke tahipneja*, se može javiti u toku fizičkih (radnih) i sportskih aktivnosti, u toku trudnoće, jačih emocionalnih doživljaja.
* *Patološki tahipneje*, se može javiti u toku trovanja ugljen-monoksidom, bolestima, bolestima pluća i kardivaskularnog sistema, nakon povreda grudnog koša, hemotoraksa, pneumotoraksa, krvnih bolesti itd.

Razlike između normalnog disanja i tahipneje
| Parametar | Normalno disanje | Tahipneja
 |
| --- | --- | --- |
| **Frekvencija** |  10-16/minuti |  20-40/minuti
 |
| **Ritam** |  Ujednačen  |  Izraženo ubrzano
 |
| **Dubina** |  Ujednačena |  Plitko
 |
| **Čujnost** |  Tiho | Čujno (dahtanje)
 |

## Reference
# Kašalj

*Ako ste tražili mesto u Srbiji, pogledajte Kašalj (Novi Pazar).*

| Kašalj |
| --- |
|  |
|  |
| Dečak kašlje usled pertusisa (magarećeg kašlja). |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R05 |
| ICD-9 | 786.2 |
| MedlinePlus | 003072 |
| eMedicine | ENT/1048560 |

**Kašalj** (lat. tussis) je iznenadan i često ponavljajući refleks koji pomaže, da se izbace štetne izlučevine, sekret, iritansi, strane čestice i mikrobi. Kašalj se sastoji od tri faze: udisanja, izdisanja i automatskog otpuštanja zraka iz pluća, obično popraćenog prepoznatljivim zvukom.
Kašalj je često automatski, bez volje čovjeka, a moguće je kašljati i namjerno.

Često kašalj ukazuje na prisutnost bolesti. Mnogi virusi i bakterije šire se putem kašlja. Stoga prilikom kašljanja, treba staviti ruku na usta i redovito prati ruke.

Kašalj obično proizlazi iz smetnji dišnog sustava, a može ga potaknuti i gušenje, pušenje, zagađenost zraka, astma, reakcija na kapanje nosa, kronični bronhitis, zatajenje srca i lijekovi kao što su ACE inhibitori.

Liječenje kašlja provodi se nakon pregleda liječnika i utvrđivanja postojećeg stanja. Kašalj nije uvijek jednako opasan. Lijekovi protiv kašlja obično su u obliku sirupa.

Kašalj može biti posljedica infekcije dišnih putova kao što su: prehlada, upala pluća, hripavac ili tuberkuloza. U velikoj većini slučajeva razlog akutnog kašlja, tj. kašlja kraćeg od 3 tjedna, su prehlade. Tuberkuloza se rijetko javlja.

Kašalj može biti klasificiran po trajanju, karakteru i vremenu. Trajanje može biti akutno (iznenadna pojava) ako je prisutno manje od tri tjedna, subakutno ako je prisutno između tri i osam tjedana, i kronično kada traje dulje od osam tjedana. Kašalj može biti suh ili produktivan, ovisno da li postoji ispljuvak. Može se javljati samo noću, samo danju ili i danju i noću.

## Reference
# Nefrologija

Crtež ljudskog bubrega iz *Grejeve Anatomije*.
**Nefrologija** je grana interne medicine i pedijatrije koja se bavi izučavanjem rada i bolesti bubrega.

Termin nefrologija je kovanica nastala od grčkih reči nefro (νεφρό), koja označava bubreg, i logos (λόγος), u značenju nauka.

## Vanjske veze

* Nefrologija u kliničkoj praksi (`en`)
# Dehidracija

**Dehidracija** u fiziologiji i medicini označava pretjerani gubitak telesnih tecnosti koji izaziva poremećaj metaboličkih procesa. U širem, odnosno doslovnom značenju, označava nestanak vode iz tela, ili nekog predmeta. Postoje tri osnovna tipa dehidracije:

* izotonična (podjednaki gubitak vode i elektrolita);
* hipertonična (gubitak vode i manji gubitak elektrolita);
* hipotonična (gubitak elektrolita i manji gubitak vode)

## Vanjske veze

* Definition of dehydration by the U.S. National Institutes of Health's MedlinePlus medical encyclopedia
* Rehydration Project at rehydrate.org
* About dehydration Arhivirano 2010-12-15 na Wayback Machine-u
* Skin Diseases Informations | SkinTurgor.com Arhivirano 2012-11-23 na Wayback Machine-u
# Dizurija

| Dizurija |
| --- |
|  |
| Specijalnost | urologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R30..0 |
| ICD-9 | 788.1 |
| DiseasesDB | 18003 |
| MeSH | D053159 |

**Dizurija** je naziv za bol pri mokrenju, koja se najčešće opisuje kao osjećaj žarenje ili pečenje prilikom mokrenje.

Dizurija može biti znak različitih bolesti ili patoloških stanja. Najčešće je simptom infekcije mokraćnog sustava, a može biti uzrokovana i npr. zloćudnom novotvorinom ili kamencem u mokraćnom sustav.
# Hematurija

| Hematurija |
| --- |
|  |
|  |
| Mikroskopska hematurija |
| Specijalnost | Nefrologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | N02, R31 |
| ICD-9 | 599.7, 791.2 |
| DiseasesDB | 19635 |
| MedlinePlus | 003138 |
| eMedicine | ped/951 |
| MeSH | D006417 |

**Hematurija** ili **eritrociturija** ili **krv u mokraći** je naziv za prisutnost eritrocita u mokraći.

Hematurija može biti makroskopska (vidljiva golim okom kao crveno obojenje mokraće) ili mikroskopska (vidljiva mikroskopskim pregledom urina).
Makroskopska hematurija očituje se smeđkastim ili crvenim obojenjem urina, koje ne mora uvijek biti znak eritrocita u urinu (može se javiti nakon pojedine vrste hrane, npr. cikla).

Hematurija može biti izolirana ili udružena sa ostalim poremećajima u sastavu mokraće kao što su npr. proteinurija ili leukociturija. Nalaz hematurija obično zahtjeva daljnju dijagnostičku obradu mokraćnog sustava. (npr. ultrazvuk, rtg snimanje).

Uzrok pojave eritrocita u mokraći može biti vrlo raznolik npr.:

* novotvorine, upale ili ciste svih dijelova mokraćnog sustava
* bubrežni kamen, trauma i strana tijela
* nefritički sindrom (uzrokovan različitim bolestima bubrega)

Crveno obojenje mokraće mogu uzrokovati:

* eritrociti
* hemoglobin (samo protein bez stanica)
* ostali pigmenti:
	+ porfirin kod porfirija
	+ betanin (nakon jedenja npr. cikle)

## Vanjske veze
# Proteinurija

| Proteinurija |
| --- |
| lat. | *Proteinuria* |
| Specijalnost | urologija, Nefrologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | R80 |
| ICD-9 | 791.0 |
| DiseasesDB | 25320 |
| eMedicine | med/94 |
| MeSH | D011507 |

**Proteinurija** podrazumeva pojavu proteina (belančevina) u mokraći u količinama koje su veće od fizioloških (150–200 mg/24 sata).

Uzroci nastanka proteinurije su raznovrsni i mnogobrojni. Sreće se u različitim patološkim stanjima koja prate oštećenja pojedinih delova nefrona (glomerula, tubula) ili je izazvana prekomernim stvaranjem nekih proteina i povišenjem njihovog nivoa u krvi.

Klinički značaj ovog poremećaja je veliki. Proteinurija je jedan od najranijih i najtrajnijih znakova oštećenja bubrega. Ona, sama po sebi, ne omogućava da se lokalizuje oštećenje bubrega, mada izlučivanje proteina više od 1 do 2 g /24 sata ukazuje na bubrežno poreklo, a više od 7 do 10 g/24 sata na oštećenje bubrežnih glomerula.

## Dijagnoza i lečenje

Dijagnoza se postavlja kvalitativnim i kvantitativnim određivanjem nivoa proteina u urinu, i elektroforezom proteina.

Leči se osnovno oboljenje u sklopu kojeg se javila proteinurija.

## Reference
# Leukociturija

Leukociturija kod infekcije mokraćnih puteva. Na preparatu se pored leukocita uočava i pojava eritrocita i epitelnih ćelija u velikom broju.
**Leukociturija** (latinski: *leukocyturia*) pojava je belih krvnih zrnaca ili leukocita u mokraći (urinu), odnosno u sedimentu mokraće. Smatra se kao normalno stanje, da u sedimentu mokraće zdrave osobe može biti od 1 do 4 leukocita u vidnom polju mikroskopa (ako se posmatranje vrši na povećanju od 100 puta), što približno odgovara brojčanoj vrednosti koncentracije do 4 leukocita po mikrolitru urina. Više od 4 leukocita u vidnom polju smatra se leukociturijom, odnosno patološkom nalazom, ili ako se u jednoj minuti izluči mokraćom više od 1.000 leukocita.

## Etiopatogeneza

Leukociti u mokraću mogu dospeti iz bilo kojeg dela urogenitalnog trakta nakon:

* Kamena u bubregu
* Tumorskih procesa
* Febrilnih stanja.
* Akutne i hronične upale mokraćnog sistema.
* Težeg fizičkog napora
* Povreda mokraćnog sistema
* Asimptomatska leukociturija u trećine pacijenata kod kojih se sprovodi hemodijaliza.
* Jatrogeno izazvana leukociturija nakon uroloških pregleda ili postavljanja katetera.

Obilna leukociturija se zove piurija i javlja se kod upale bubrežnih čašica, hidronefroze, tuberkuloze bubrega i inficirane kalkuloze.

## Dijagnoza leukociturije

Semikvantitativno dokazivanje leukocita u mokraći test trakom. Prema ovoj traci u mokraći je; krv +++, nitriti +++ i leukociti +++, što ukazuje na infekciju mokraćnih puteva
Najbrojniji leukociti u mokraći su neutrofili, a mogu se i naći i eozinofilni granulociti. Kada se sediment mokraće posmatra na mikroskopu, leukocite vidimo kao okrugle ćelije sa velikim centralno položenom jedrom i sjajnim zrncima u citoplazmi.

Leukociturija se može dokazati na dva načina:

Mikroskopski pregled mokraće
Ovo je prvi način dokazivanja leukociturije koji se zasniva na mikroskopskom pregledu sedimenta mokraće.

Hemijska analiza mokraće
Drugi način je hemijska analiza. Hemijskom analizom sedimenta mokraće ne možemo tačno utvrditi vrstu leukocita, zato se koristi mikroskopske metode pregleda sedimenta.

Kada se hemijski analizira sediment urina, koristi se semikvantitativno dokazivanje pomoću test trake. Test traka je impregnirana indolesterom i dijazonijevom soli koje reaguju sa leukocitima i daju obojenje trake.

Najtačnije reultate kod leukociturije dobijemo ako kombinujemo ove dve metode analziranja.

## Terapija

Lečenje leukociturije kao i proteinurije i hematurije zasniva se na lečenju njihovog uzroka.

## Reference

## Vanjske veze
# Agorafobija

| Agorafobija |
| --- |
|  |
| Specijalnost | Psihijatrija, klinička psihologija |
| Klasifikacija i eksterni resursi |
| ICD-10 | F40 F40.00 Bez paničnog poremećaja, F40.01 Sa paničnim poremećajem |
| ICD-9 | 300.22 Bez paničnog poremećaja, 300.21 Sa paničnim poremećajem |
| MeSH | D000379 |

**Agorafobija** (grč. *agoraphobia*) je prvobitno označavala strah od otvorenog prostora, dok se danas pod tim pojmom podrazumijeva skup strahova u svezi s javnim mjestima, otvorenim prostorom i mnoštvom ljudi te s pomišlju da na takvom mjestu nakon iznenadnog onesposobljenja ne bismo bili u stanju pobjeći ili potražiti pomoć.

Agorafobija čini 60% svih fobija otkrivenih kliničkim pregledima. Češća je kod žena, a započinje u adolescenciji ili ranoj odrasloj dobi. Poremećaj četo započinje rekurentnim napadima panike, a drugi simptomi uključuju napetost, vrtoglavicu, blaže oblike kompulzivnog provjeravanja, prežvakavanje ideja (ruminatio), strah od gubljenja razuma i depresiju. Čest je i strah od visine (Akrofobija ili zatvorenih prostora (klaustrofobija). Društvo povjerljivog prijatelja olakšava izlazak iz kuće.

## Vanjske veze

* Udruženje građana za podršku ljudima sa agorafobijom i ostalim neurotskim problemima u Srbiji
* Kako izlečiti agorafobiju Arhivirano 2008-04-18 na Wayback Machine-u