Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Ljubo Babić

**Ljubo Babić** može da se odnosi na:

* Ljubo Babić (1890—1974), hrvatski i jugoslovenski slikar.
* Ljubo Babić (1916—2014), partizanski komandant, te bosanskohercegovački i jugoslovenski političar.
# Duke Ellington

| Duke Ellington |
| --- |
|  |
| Lični podaci |
| Ime po rođenju | Edward Kennedy Ellington |
| Datum rođenja | 29. april 1899. |
| Mjesto rođenja |  Washington, DC, SAD |
| Datum smrti | 24. maja 1974. (dob: 75) |
| Zanimanje | skladatelj dirigent |
| Muzički rad |
| Period aktivnosti | 1917. - 1974. |
| Žanr | jazz |
| Instrument | klavir |
| Diskografska kuća | Brunswick, Impulse!, Verve, Victor |
| Ostalo |
| Službene stranice | DukeEllington.com |

**Edward Kennedy „Duke“ Ellington** (Washington, 29. travnja 1899. - New York, 24. svibnja 1974.), američki pijanist, dirigent i skladatelj jazz glazbe

Od 1926. godine nastupa s vlastitim orkestrom po Americi i Europi, a poslije rata širom svijeta. Jedan je od stvaratelja orkestralnog stila u jazzu. Najpoznatije kompozicije: "Solitude", "Sophisticeated lady" i "Mood indigo", a skladao je i višestavačna koncertna djela, balet, musicale te filmsku i scensku glazbu. U svojim aranžmanima i kompozicijama razvio je svoj specifični "Ellington sound", koji je u zvučnim bojama pod utjecajem glazbenog impresionizma.

## Vanjske veze

* Limena glazba Tar izvodi ’’It Don’t Meann A Thing’’ - (video)
# Katharine Cornell

| Katherine Cornell |
| --- |
| pozorišna glumica, producentica, autorka |
| Katherine Cornell u broadwayskoj predstavi *The Age of Innocence* (1929) |
| Biografske informacije |
| Rođenje | 16. februar 1893. Berlin, Nemačko Carstvo |
| Smrt | 9. juna 1974. (dob: 81) Tisbury, Massacusetts, SAD |
| Supružnik | Guthrie McClintic (1921–1961, njegova smrt) |
| Profesionalne informacije |
| Zanimanje | pozorišna glumica, producentica, autorka |
|  |
|

| Nagrade |
| --- |
| **Tony Award za najbolju glavnu glumicu u predstavi** 1948 *Antony and Cleopatra* – Kleopatra  |

 |
|  |

**Katharine Cornell** (Berlin, 16.2.1893. – 9.6.1974.) bila je američka pozorišna glumica i producentkinja.

## Karijera

Poznata je po glavnim ulogama u dramama na Broadwayu, od kojih je mnoge režirao njen muž, Guthrie McClintic. Njihov brak je bio pink brak, jer je on bio gej, a ona lezbejka i imala je dugu vezu uz prekide sa Mercedes de Acostom. Takođe, imala je vezu sa glumicom Maude Adams i drugim poznatim ženama tog doba.

Njena najpoznatija uloga bila je u predstavi *The Barretts of Wimpole Street* (1931. na Broadwayu), gde je glumica Elizabeth Barrett Browning. Njene druge značajne predstave na Broadwayu su: *The Letter* W. Somerset Maughama (1927.); *The Alien Corn* Sidney Howarda (1933.); *Romeo and Juliet* (1934.), *The Wingless Vistory*  Maxwell Andersona (1936.); *Antony and Cleopatra*  (1947. – za ulogu Cleopatre dobila je Nagradu Tony 1948. godine. Predstava je imala 126 prikazivanja, što je najduže trajanje jedne prestave na Broadwayu u istoriji.) i *The Constant Wife* Maughama (1951).

Cornell se smatra primarno glumicom u tragedijama. Njene uloge u komedijama bile su retke, a njena pojava je cenjena više zbog topline, nego duhovitosti. Kada se pojavila u *The Constant Wife* kritičar Brooks Atkinson je zaključio da je tešku komediju pretvorila u romantičnu dramu.

Cornell je umrla 9. juna, 1974. u Tisburyju u svojoj 81. godini.

Pozornica Univerziteta u Buffalu nosi ime po noj.

## Reference

## Vanjske veze

* Kathatine Cornell na IBDb-u
* Katharine Cornell na sajtu IMDb
* Fotografije: [1] Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u [2] Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u [3] Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u [4]
* Katharine Cornell and Guthrie McClintic Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u na glbtq.com-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:  **Ingrid Bergman za *Joan of Lorraine* i Helen Hayes za *Happy Birthday  |  **Tony Award za najbolju glavnu glumicu u predstavi**  1948 **za *Anthony and Cleopatra  zajedno sa Judith Anderson i Jessicom Tandy | Slijedi:  **Martita Hunt za *The Madwoman of Chaillot  |
# Vannevar Bush

|  |
| --- |
| **Vannevar Bush** |
|  |
|  |
| Rođenje
 | (1890-marta-11)11. marta 1890. Everett, Massachusetts, SAD
 |
| Smrt
 | 28. juna 1974. (dob: 84) Belmont, Massachusetts, SAD
 |
| Etnicitet
 | bijeli Amerikanac
 |
| Polje
 | elektrotehnika
 |
| Institucija
 | Massachusetts Institute of Technology (MIT)
 |
| *Alma mater* | Tufts College (B.S., M.S., 1913) Massachusetts Institute of Technology (D.Eng., 1916)
 |
| Akademski mentor
 | Dugald C. Jackson Arthur Edwin Kennelly
 |
| Poznat po
 | National Science Foundation Projekt Manhattan Raytheon diferencijalni analizator
 |
| Istaknute nagrade
 | Edison Medal (1943) Hoover Medal (1946) Medal for Merit (1948) IRI Medal (1949) John Fritz Medal (1951) John J. Carty Award (1953) National Medal of Science (1963) Atomic Pioneer Award (1970)
 |

**Vannevar Bush** (/væˈniːvɑːr/; 11. mart 1890 – 28. jun 1974) bio je američki inženjer, izumitelj i državni službenik, poznat po tome što je za vrijeme Drugog svjetskog rata vodio Ured za naučno istraživanje i razvoj (OSRD), tijelo koje koordiniralo sva vojna istraživanja i razvoj, uključujući i projekt Manhattan. Bush se prije toga istakao kao izumitelj koji će značajno uticati na razvoj analognih kompjutera, te kao osnivač kompanije Raytheon. Godine 1945. je u časopisu *The Atlantic* objavio esej pod naslovom *As We May Think* u kome je opisao koncept memexa, hipotetskog mikrofilma za skladištenje znanja koji bi se koristio na način sličan današnjem hipertekstu; zbog njega, kao i uticaja koji je imao na kasnije informatičare, se smatra jednim od najvećih vizionara svog vremena. Također se smatra zaslužnim za stvaranje Nacionalne naučne fondacije.

## Izvori

## Vanjske veze

* Vannevar Bush papers, 1901–1974 Arhivirano 2012-07-02 na Wayback Machine-u
* Vannevar Bush papers, 1910–1988 Arhivirano 2015-03-13 na Wayback Machine-u
* MIT Museum Arhivirano 2012-09-03 na Wayback Machine-u
* 1995 MIT/Brown Vannevar Bush Symposium – Complete Video Archive
* The Vannevar Bush Index at the Franklin D. Roosevelt Presidential Library and Museum
* Video demonstrating the ideas behind the Memex system na YouTubeu
* Pictures of Vannevar Bush from the Tufts Digital Library Arhivirano 2023-01-04 na Wayback Machine-u
* National Academy of Sciences Biographical Memoir

| Vladine službe
 |
| --- |
| Prethodi: **novi položaj** | **predsjedatelj Uprave za istraživanje i razvoj** 1947–1948
 | Slijedi: **Karl T. Compton** |
| Vladine službe
 |
| Prethodi: **novi položaj** | **direktor Ureda za naučna istraživanja i razvoj** 1941–1947
 | Slijedi: **ukinut** |
| Vladine službe
 |
| Prethodi: **novi položaj** | **predsjedatelj Nacionalnog odbora za obrambena istraživanja** 1940–1941
 | Slijedi: **James B. Conant** |
| Vladine službe
 |
| Prethodi: **Joseph S. Ames** | **predsjedatelj Nacionalnog savjetodavnog odbora za aeronautiku** 1940–1941
 | Slijedi: **Jerome C. Hunsaker** |
# Muhamed Amin al-Huseini

|  |
| --- |
| Muhamed Amin al-Husseini |
|
al-Husseini 1929. |
|

---

Veliki muftija Jeruzalema
 |
| **Na dužnosti** 1921 – 1948
 |
| Prethodnik
 | Kamil al-Husayni
 |
| Nasljednik
 | Husam Al-din Jarallah
 |
|

---

Predsjednik Vrhovnog muslimanskog savjeta
 |
| **Na dužnosti** 1922 – 1937
 |
|

---

 |
| Rođen/a
 | 1895/1897 Sandžak Jeruzalem (Otomanska Sirija)
 |
| Umro/la
 | 4. jula 1974. (dob: 79) Bejrut
 |
| Politička stranka
 | Arapski viši komitet
 |
| Religija
 | Sunitski islam
 |

**Muhamed Amin al-Huseini** (Jeruzalem, 1890-ih – Bejrut, 4. 7. 1974), islamski vjerski službenik palestinskog porijekla, palestinski arapski nacionalist i politički vođa u Mandatnoj Palestini. Poznat kao muftija Jeruzalema, mada titulu nije službeno nikada dobio. Njegova najznačajnija služba je "predsjednik visokog islamskog savjeta".

Obrazovao se u islamskim, osmanskim i katoličkim školama, a tokom Prvog svjetskog rata služio je u osmanskoj vojsci. Iza rata stacionirao se u Damasku i podržavao je Arapsku Kraljevinu Siriju. Nakon Francusko-sirijskog rata u kojem je navedena država doživjela težak poraz, al-Huseinijeva panarapska ideologija bila je poljuljana i okrenuo se lokalnom palestinskom nacionalizmu, te se preselio iz Damaska u Jeruzalem. Ranih 1920-ih istaknuo se u otporu cionističkom pokretu i od strane Britanaca osuđen je na deset godina zatvora. Ipak, godine 1921. britanski vrhovni komesar postavio ga je za vrhovnog muftiju Jeruzalema, što je koristio za regrutiranje arapskih nacionalista protiv cionista. Sljedećih 15-ak godina smatran je važnim britanskim saveznikom u Mandatnoj Palestini.

Kasnih 1930-ih al-Huseini je počeo iskazivati nezadovoljstvo britanskom vladavinom i 1937. potražio je utočište prvo u Francuskom Libanonu, a zatim i u Kraljevini Irak. Neposredno uoči Drugog svjetskog rata, pokušavao se oduprijeti kolonijalistima gradeći savezništvo s jačajućom nacističkom Njemačkom i fašističkom Italijom. U zamjenu za podršku stvaranja nezavisne palestinske države, al-Huseini je tokom rata sudjelovao u širenju njemačke propagande i regrutiranju muslimana Balkana i Afrike za jedinice Waffen SS-a, zbog čega je kasnije zaradio status kvislinga. Nakon završetka rata otišao je u Kairo i usprkos aktivnom angažmanu postepeno je gubio političku moć. Umro je u libanonskom Bejrutu 1974. godine.

Al-Huseinijeva ostavština je kontroverzna i historičari često propitkuju je li njegova žestoka opozicija cionizmu bila zasnovana na nacionalizmu, antisemitizmu, ili jednom i drugom. S druge strane, oponenti palestinskog nacionalizma iskorištavali su njegovo savezništvo sa Silama Osovine da povežu palestinski nacionalni pokret s antisemitizmom evropskog tipa.

## Izvori

## Vanjske veze

* Fotografije i dokumenti o Mohammed Amin al-Huseiniju Arhivirano 2006-09-02 na Wayback Machine-u (`en`)(`fr`)
# Pär Lagerkvist

| Pär Fabian Lagerkvist |
| --- |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1891-maja-23)23. maja 1891. Växjö, Švedska |
| Smrt | 11. jula 1974. (dob: 83) Stockholm, Švedska |
| Nacionalnost | švedska |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | pjesnik, dramatičar, romanopisac, esejist |
| Opus |
| Jezik | švedski |
| Nagrade |
| **Nobelova nagrada za književnost** 1951  |

**Per Lagerkvist** (švedski: *Pär Fabian Lagerkvist*; Vekše, 23. maj 1891 – Stokholm, 11. jul 1974) je bio švedski književnik, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1951. godine. Pisao je poeziju, pozorišne komade, romane, pripovetke i eseje od svojih ranih 20ih do 70ih godina života. Centralni motiv njegovog dela je moralno pitanje dobra i zla. Iako nije verovao u crkvene doktrine, u delima je koristio hrišćanske religijske motive i ličnosti.

Noblovu nagradu je dobio 1951. godine, za roman „Baraba“ (*Barabba*) iz 1950., dok mu je najpoznatiji roman „Patuljak“ (*Dvärgen*) iz 1944. godine.

Poreklom je sa sela koje je opisao u delu „Gost u stvarnosti“. U mladosti je bio pod uticajem darvinizma i radikalnih ideja. Svoja shvatanja iznosi u esejima „Umetnost reči i umetnost slike“ i „Pozorište“, zalažući se za umetnost koja spaja sadržaj i formu. Ekspresionističke su mu pesme u stihu i prozi „Strah“, hibridna zbirka proze, poezije i drame „Haos“, i prozni tekst „Večiti smeh“.

Raskrstivši sa eksperimentisanjem (proza „Jutro“, poezija „Put srećnika“, ljubavne pesme „Pesme srca“) vraća se slici borbe mraka i svetlosti u zbirkama kratke proze „Zle priče“, aforizmima „Pobeđeni život“ u kojima opisuje raskol između života i čoveka, drami „Onaj kome je dato da opet živi svoj život“ i novelama „Borbeni duh“.

Tridesetih godina 20. veka je pod uticajem pesimizma, ali i angažovanja za humanističke ideale (pesme „Kraj logorske vatre“, eseji „Pesnica“, novela „Dželat“, drame „Čovek bez duše“ i „Pobeda u mraku“, pesme „Pesma i borba“, satira „U to vreme“).

Jednu drugu liniju njegovog stvaralaštva obeležava drama „Svetojovanjski san u sirotinjskom domu“, koja se kasnije razvija u u niz proza sa mitskim simbolizmom („Patuljak“, „Baraba“, „Sibila“, „Ahasferova smrt“) i zbirci pesama „Večernja zemlja“.

## Djela

* "Željezo i ljudi",
* "Vječiti smiješak",
* "Okrutne priče",
* "Baraba",
* "Sibila",
* "Hodočasnik na moru",
* "Posljednji čovjek",
* "Čovjek bez duše",
* "Pobjeda u tmini".
# Sark

Aerofotografija Sarka
**Sark** (francuski: *Sercq*; sarkski: *Sèr*) je malo ostrvo u jugozapadnom delu La Manša. Pripada Kanalskim ostrvima i deo je bejlifa Gernzija. Sark ima porvšinu od oko 3 km2. Na ostrvu nema automobilskog saobraćaja, a dozvoljene su samo kočije koju vuku konji, bicikli, traktori i bagiji na baterije ili motorizovani bicikli za stare ili onemoćale osobe. Putnici i roba stižu trajketom sa Gernzija i prevoze se od pristaništa vozilima koja vuku traktori. Glavni izvori prihoda Sarka su turizam, zanatstvo i finansije.

Ostrvo Sark je do 9. aprila 2008. bilo uređeno kao feud, kada je ukinulo poslednji preostali feudalni sistem u Evropi.
# Mama Cass

Mama Cass (1972)
**"Mama" Cass Elliot**, američka pjevačica pop muzike, najpoznatija kao članica kvarteta The Mamas and the Papas.

## Vanjske veze

[1]
# Erich Kästner

| Erich Kästner |
| --- |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1899-februara-23)23. februara 1899. Dresden, Saksonija, Njemačko Carstvo |
| Smrt | 29. jula 1974. (dob: 75) München, Zapadna Njemačka |
| Nacionalnost | njemačka |
| Partner | Luiselotte Enderle |
| Djeca | Thomas Kästner (r. 1957) |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | književnik |
| Opus |
| 1928–1969 |
| Književne vrste | dječja književnost, poezija, satira, filmski scenariji |
| Znamenita djela |
| *Emil i detektivi* *Das doppelte Lottchen* |
| Nagrade |
| **Nagrada Hans Christian Andersen za pisanje**  1960  |
| Potpis |
|  |

**Erich Kästner** (23. februar 1899 - 29. jul 1974) je bio njemački književnik, najpoznatiji kao autor romana za djecu *Emil i detektivi*. Pred kraj Weimarske Republike se kao gorljivi pacifist suprotstavio nacistima koji su mu nakon dolaska na vlast zabranili i spalili sva djela. Poslije rata je postigao još jedan međunarodni uspjeh s popularnim dječjim romanom *Das doppelte Lottchen*, a neko vrijeme bio predsjednik zapadnonjemačkog PEN-a.

## Vanjske veze

* Erich Kästner Museum Dresden
* Erich Kästner (1899–1974) Arhivirano 2013-05-30 na Wayback Machine-u at Pegasos (Finland, *kirjasto.sci.fi*)
* Literature by and about Erich Kästner u katalogu Njemačke nacionalne biblioteke
* Erich Kästner na sajtu IMDb
* Erich Kästner na Find a Grave
# Massuka Živojinović

| Massuka Živojinović |
| --- |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Velimir Živojinović 3. decembar 1886 Velika Plana, Kraljevina Srbija |
| Smrt | 24. augusta 1974. (dob: 87) Beograd, SR Srbija SFR Jugoslavija |
| Obrazovanje |
| Zanimanje | književnik, prevodilac |
| Opus |
| Jezik | srpski |

**Velimir Živojinović Massuka** (Velika Plana, 21. novembra /3. decembra/ 1886. – Beograd, 24. avgusta 1974.) bio je srpski pesnik, pripovedač, dramaturg, književni i pozorišni kritičar, kao i prevodilac. Veliki deo svoje aktivnosti posvetio je pozorištu, pa je naizmenično bio dramaturg, reditelj i upravnik pozorišta u Beogradu, Skoplju i Nišu. Svojim pozorišnim radom Massuka je zadužio i uži zavičaj — Donju Jasenicu (Veliku Planu i Smederevsku Palanku (u Palanci bio upravnik pozorišta i režirao 18 predstava do odlaska u Niš). Massukino ime nosi amatersko pozorište u Velikoj Plani.

## Biografija

Rođen je 21. novembra/3. decembra 1886. u Velikoj Plani, od oca Mate i majke Zlate. Godinu dana po rođenju umrla mu majka, a sa deset godina ostao je i bez oca, koga su ubili politički protivnici. Osnovnu školu je završio u Velikoj Plani, a gimnaziju u Smederevu i Drugu mušku gimnaziju u Beogradu 1907. godine. Na Univerzitet u Beogradu upisao se 1907. godine, gde je završio studije germanistike 1914. Od 1909. do 1912. boravio je na studijama germanistike i estetike u Lajpcigu.

Tokom Prvog svetskog rata je radio u vojnoj cenzuri i povlačio se sa srpskom vojskom 1915. godine preko Peći, Rožaja i Podgorice do San Đovanija. Oporavljajući se od težeg zapaljenja pluća nakon povratka iz San Đovanija 1916. biva zarobljen u Ulcinju i odveden u logor Boldogasonj u Mađarskoj, današnji Frauenkirhen u Austriji. U logoru je ostao do jeseni 1918. godine.

Nakon rata radio je kao nastavnik u Četvrtoj muškoj gimnaziji u Beogradu, a zatim prešao u Narodno pozorište u Beogradu. Od 11. novembra 1924. do 21. avgusta 1925. bio je upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu. Radio je kao saradnik i kritičar dnevnog lista „Epoha", a novembra 1919. sa pesnikom Simom Pandurovićem pokrenuo je književni časopis „Misao". U časopisu „Misao" objavljivao je pozorišne kritike. Od 1925. do 1934. godine posvetio se književnom, prevodilačkom i uredničkom radu. Prevodio je sa engleskog i nemačkog jezika. Sa Borivojem Nedićem preveo je Šekspirova dela „Zimska bajka“ i „Romeo i Julija“. Bio je direktor drame Narodnog pozorišta u Nišu. Tokom Drugog svetskog rata radio je kao reditelj Narodnog pozorišta u Beogradu. Režirao je „Tartif“, igrali su Strahinja Petrović, Olga Spiridonović i Ljubinka Bobić.

U braku sa suprugom Danicom, rođenom Radmilović 1893, imao je sina Branimira Živojinovića, germanistu i prevodioca.

## Književni rad

* zbirka pesama „Vedre i tamne noći“ (1922)
* drame „Stanica" i „Čovek snuje...“ (1927)
* pesnička zbirka „Odblesci u noći“ (1928)
* zbirka kritika „Iz književnosti i pozorišta“ (1928)

## Reference

## Vanjske veze

* Velimir Živojinović Massuka - biografija i bibliografija Arhivirano 2014-12-14 na Wayback Machine-u
* Digitalno izdanje časopisa „Misao“ 1919-1937 Arhivirano 2013-01-13 na Archive.is-u
# Charles Lindbergh

**Čarls Lindberg** (engleski: *Charles Lindbergh*; Detroit, 4. februar 1902 – Maui, Havaji, 26. avgust 1974) je bio američki pilot. Lindberg je prvi čovek koji je samostalno preleteo Atlantski okean. Let avionom „Duh Sent Luisa“ („*The Spirit of St. Louis*“) od Njujorka do Pariza 21. i 22. maja 1927. godine trajao je 33 sata i 30 minuta. Nakon ovog poduhvata je postao slavan u svetskim razmerama.

Za autobiografiju „*The Spirit of St. Louis*“ 1954. godine dodeljena mu je Pulicerova nagrada.

## Otmica sina

Čarls Lindberg i En Morou Lindberg, ćerka diplomate Dvajta Moroua su imali šestoro dece. Njihov sin, Čarls Augustus Lindberg III, je kidnapovan 1. marta, 1932. Bio je dvadeset meseci star. Leš deteta je nađen 12. maja, nekoliko milja od doma Lindbergovih. Čarls Lindberg je identifikovao leš kao leš svog sina. Ovo je usledilo nakon desetonedeljne intenzivne potrage, i pregovora o otkupu sa kidnaperima. Bruno Hauptman, optuženik za ubistvo, koji je do kraja tvrdio da je nevin, je osuđen na smrt, a presuda je izvršena 3. aprila 1936.

## Politička aktivnost i Nacistička Nemačka

Ispred aviona „Duh Sent Luisa“
U periodu pre ulaska SAD u Drugi svetski rat, Čarls Lindberg se intenzivno angažovao u političkoj borbi protiv američkog predsednika Ruzvelta. Lindberg je se oštro protivio ulasku SAD u rat, smatrajući da je neophodno da se Sjedinjene Države skoncentrišu na razvijanje neprobojnog defanzivnog štita, a nikako da se uključe u rat. Jedan od razloga za ovakav Lindbergov stav, je njegovo mišljenje da, ako bi Sjedinjene Države ušle u rat, i porazile Nemačku, Sovjetski Savez bi mogao da preuzme kontrolu nad Evropom. Osim toga, Čarls Lindberg je imao kontroverzan (ali u to doba ne toliko neuobičajen) pozitivan stav prema eugenici, kao i ideje o borbi za opstanak *bele rase*. Rasizam Čarlsa Lindberga je i u današnje vreme sporno pitanje, jer iako je davao problematične izjave i nikad se nije odrekao nacističkog odlikovanja koje je dobio, osuđivao je progon Jevreja u Nacističkoj Nemačkoj, kritikovao Hitlera, a u govoru koji nije održan zbog napada na Perl Harbor je trebalo da iznese za to vreme, iznenađujuće pozitivne stavove o crncima.

Čarls Lindber je bio rezervni pukovnik američkog ratnog vazduhoplovstva, i mada je u periodu pre rata dao ostavku na tu dužnost, odmah po napadu na Perl Harbor se prijavio u vojsku. Međutim, predsednik Ruzvelt je odbio da ga primi, pod obrazloženjem da mu ne trebaju oficiri koji misle da je rat izgubljen i pre nego što je počeo. Ipak, Lindberg je uspeo da ode na Pacifik kao civilni savetnik i da tamo izvede oko 50 borbenih letova (kao civil).

## Vanjske veze
# Janko Rodin

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|

| Janko Rodin
 |
| --- |
| Osobne informacije
 |
| Puno ime
 | Janko Rodin
 |
| Rođenje
 | 17. veljače 1900. Kaštel Lukšić, Hrvatska
 |
| Smrt
 | 13. rujna 1974. Kaštel Lukšić, Hrvatska
 |
| Pozicija
 | desni bek
 |
| Profesionalni klubovi\*
 |
| **Godina** | **Klub** | **Nastupi (golovi)** |
| 1920. - 1925. 1925. - 1927. 1927. - 1931.
 | HNK Hajduk Split BSK Beograd HNK Hajduk Split
 | 0vidi dolje! 0 00? 00(?) 0029 00(0)
 |
| Reprezentacija
 |
| 1924. - 1926.
 |  Jugoslavija
 | 0004 000(0)
 |

 |
| Napomene
 |
| \* Nastupi i (golovi) u profesionalnim klubovima broje se samo za ligu iz koje je klub. |

**Janko Rodin** (17 Veljače 1900. – 13 Rujna 1974.) bio je hrvatski nogometaš i predsjednik Hajduka.

## Karijera

Rođen u Kaštel Lukšiću, tada Austro-Ugarska, igrao je beka, a ponekad i halfa u drugoj generaciji Hajduka. Nogomet je počeo igrati neposredno nakon Prvog Svjetskog Rata za Mladost iz Kaštela, a 1919. godine dolazi u Hajduk u kojem je proveo najveći dio karijere, s izuzetkom perioda kad je, kao carinik, zbog potrebe službe, živio u Beogradu i nastupao za BSK.. U nekim njegovim životopisima navodi se i nedokumentirana tvrdnja da je kraće vrijeme provedeo u Čehoslovačkoj i igrao za Prašku Slaviju. Za Hajduk je odigrao 251 utakmicu (od čega 62 službene) i postigao 35 zgoditaka (21 na službenim utakmicama).

Po okončanju igračke karijere (1931.) ostao je aktivan u klubu, te 1939. postao predsjednik Hajduka. Predvodio je skupinu igrača i članova Hajduka koji su 23.Travnja 1944. partizanskim brodom "Topčider" iz okupiranog Splita pobjegli na oslobođeni Vis i obnovili Hajduk, kako bi nastupao kao momčad NOVJ. Bio je predsjednik Hajduka do 1945. Pod njegovim predsjedavanjem klupsko čelništvo je donijelo dvije povijesne odluke: 1941.godine odbijen je zahtjev talijanskog okupatora da Hajduk postane njihov klub,a 1945,odbio je biti vojni klub.

Umro je u Kaštel Lukšiću 13.Rujna 1974.

Statistika u Hajduku

| Natjecanje
 | Nastupi
 | Golovi
 |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 29 | 0
 |
| Kup | 7 | 0
 |
| Superkup | 0 | 0
 |
| Međunarodne | 2 | 0
 |
| Splitski podsavez | 24 | 21
 |
| **Ukupno** | **62** | **21**
 |
| Prijateljske | 189 | 14
 |
| Sveukupno | **251** | **35** |

## Reprezentacija

Odigrao je 4 utakmice za reprezentaciju Jugoslavije, 3 kao član Hajduka tijekom 1924. i jednu kao član BSK-a 1926., Prvu utakmicu odigrao je 10.veljače 1924. u Zagrebu protiv Austrije (1:4), čime je, skupa s Mihom Borovčićem-Kurirom, postao prvi Hajdukov reprezentativac (sve dotle, za reprezentaciju Kraljevine SHS bili su pozivani isključivo igrači iz Zagreba i Beograda). Bio je u sastavu reprezentacije Jugoslavije na Olimpijskim Igrama 1924..

## Uspjesi

Hajduk
* Prvenstvo Jugoslavije u nogometu: 1929.

## Reference