# Regularno pismo

| Regularno pismo  |
| --- |
| Generalno |
| Vrsta | Logogram |
| Jezici | Starokineski jezik, Srednji kineski jezik, Kineska narečja |
| Historija |
| Period | Bronzano doba kine, Gvozdeno doba kine, sadašnji dan |
| Klasifikacija |
| Porodica |
Proročanski zapisi* Pečatno pismo
	+ Činovničko pismo
		- regularno pismo
 |
| Podsistemi | Kanđi Kana Handža Džujin Uprošćeno kinesko Ču nom Kitansko pismo Jurčensko pismo Tangutno pismo |
| ISO 15924 | Hani, Hans, Hant |
|

**Regularno pismo** ili **standardno pismo**, ili u kineskom jeziku **kaišu** (pojednostavljeni kineski: 楷书; tradicionalni kineski: 楷書; pinyin: *kǎishū*) i u japanskom **kaišo**, i obično poznat kao **standardno regularno** (kineski: 正楷), je najnoviji stil kineskih kaligrafija (koji se pojavio u Cao Vej dinastiji oko 200 n. e. i sazreo stilski oko 7. veka). Stil je najčešći savremeni spis u publikacijama (posle ne-kaligrafskog spisa Song Ti). Takođe je povremeno poznata kao **pravo pismo** (真書, zhēnshū) i **standardno pismo** (正書, zhèngshū).

## Historija

Standardno pismo je stvoreno između istočne Han i Cao Uei dinastije, i njegov prvi poznat gospodar je Džong Jao (鍾繇, Zhōng Yáo, ponekad se čita Zhōng Yóu), koji je živeo u periodu istočne Han do Cao Vei, oko 151-230 n. e. On je bio poznat kao „otac standardnog pisma“, i njegova poznata dela uključuju Šjuanši Biao (宣示表, Xuānshì Biǎo), Đianđidži Biao (薦季直表, Jiànjìzhí Biǎo), i Liming Biao (力命表, Lìmìng Biǎo). Ćiu Šjigui (Qiú Xīguī) (2000, str. 143) opisuje pismo u Džongovoj Šjuanši Biao kao:

„…jasno proizlazeći iz utrobe ranog polu-kurzivnog pisma. Ako bi neko pisao uredno pisanje različitih ranih polu-kurzivnog pisma u više dostojanstven način i da bi dosledno koristio tehniku pauza (顿 dùn, korišten za učvršćivanje početka ili završetka poteza) kad se završavaju vodoravni potezi, praksa koja se pojavljuje već u ranom polu-kurzivnom pismu, i ako bi dalje koristio desno-padajuće poteze sa debelim nogama, rezultat bi bio stil kaligrafije kao što je “Šjuan ši biao” [Xuān shì biǎo]“.
Međutim, osim nekoliko književnika, vrlo malo ljudi su pisali u ovom pismu u to vreme, većina je nastavila pisati u novo-činovničkom pismu, ili mešanom obliku polu-kurzivnog i novo-činovničkog pisma. Standardno pismo nije postalo dominantno sve do ranih južnih i severnih dinastija u 5. veku. Ovo su bili razne vrste standardnog pisma koja su nastali iz novo-činovničkog pisma, kao i iz Džong Jaovog standardnog pisma, i zove se „Vei regularno“ (魏楷 veikai). Dakle, standardno pismo je imao poreklo u ranim polu-kurzivnim, kao i novo-činovničkim pismima.

*Šeng Điao Šju* od Ču Suilianga: kaligrafija u stilu kaišua. kineski: 其數然而天地苞/乎陰陽而易識者/以其有象也陰陽/處乎天地而難窮
Pismo se smatra da je stilski sazreo za vrijeme dinastije Tang, sa najpoznatijim i često imitiranim kaligraferima regularnog pisma u tom periodu:

* U ranoj Tang dinastiji četiri velika kaligrafera (初唐四大家):
	+ Oujang Šjun (欧阳询)
	+ Ju Šinan (虞世南)
	+ Ču Suiliang (褚遂良)
	+ Šjue Đi (薛稷)
* "Jan-Liu" (“顏柳”)
	+ Jan Dženđing (颜真卿)
	+ Liu Gongćuan (柳公权)

## Vrste

Regularno pismo sa znakovima sa širinom (ili dužinom) veće od 5 cm (2 in) se obično smatra veliko regularno pismo, ili dakai (大楷), a ono manje od 2 cm malo regularno pismo, ili šjiaokai (小楷). Oni između se obično zovu srednje redovno pismo, ili džongkai (中楷). Ili se upoređuju u odnosu na one oko.

Početnici kaligrafije često su preporučeni da počnu sa Osam načela Jong, za koji su rečeni da sadrže većinu, ako ne i sve, osnovne principe kaligrafije redovnog pisma.

Istaknuti artefakti sa redovnim pismom uključuju:

* *Zapisi Jao Boduo skulpturanja* (姚伯多造像記) tokom južnih i severnih dinastija
* Ploča Guangvu generala (廣武將軍碑) tokom južnih i severnih dinastija
* Ploča Longzang hrama (龍藏寺碑) iz Sui dinastije
* *Nadgrobni spomenik Sui Šjiaoci* (蘇孝慈墓誌) iz Sui dinastije
* *Nadgrobni spomenik Lepe Tong* (董美人墓誌) iz Sui dinastije

Džujin koji se koristi za beleženje tekstova, iako nisu pravi kineski znakovi, gotovo uvek su napisani u stilu redovnog pisma.

## Reference

* Ćiu Šjigui (Qiú Xīguī) (2000). Chinese Writing. Translation of 文字學概論 by Mattos and Norman. Early China Special Monograph Series No. 4. Berkeley: The Society for the Study of Early China and the Institute of East Asian Studies, University of California, Berkeley. ISBN 1-55729-071-7.