Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Neuronauka

Animacija presjeka mozga odraslog čovjeka
**Neuronauka** je široka oblast koja se bavi naučnom studijom nervnog sistema, uključujući strukturu, funkcije, istoriju evolucije, razvoj, genetiku, biohemiju, fiziologiju, farmakologiju i patologiju nervnog sistema. Tradicionalno je svrstavana u biologiju. Skorašnja presijecanja interesovanja mnogih naučnih oblasti i disciplina, uključujući kognitivnu i neuropsihologiju, računarstvo, statistiku, fiziku i medicinu, dovela su do širenja zadataka neuronauke, i danas uključuje svako naučno i sistematsko, eksperimentalno i teorijsko istraživanje centralnog i perifernog nervnog sistema bioloških organizama. Metodologije koje koriste neuronaučnici obuhvataju analizu biohemijskih procesa i genetičke analize dinamike individualnih nervnih ćelija i njihovih molekularnih sastojaka, do vizuelnog predstavljanja perceptualnih i motornih procesa u mozgu.

Neuronauka se nalazi na granici između istraživanja mozga i uma. Analiza i studija mozga je od velike važnosti za razumijevanje i shvatanje načina na koje percipiramo i obavljamo interakcije sa okolinom i posebno, na koje se sve načine ljudsko iskustvo i ljudska biologija međusobno uslovljavaju.
# Ornitologija

|  |
| --- |
| Serija članaka na temu:
**Zoologija**
 |
| **Grane zoologije** |
|
Antrozoologija • Apiologija
Araknologija • Cetologija
Konkologija • Entomologija
Etologija • Herpetologija
Ihtiologija • Kriptozoologija
Malakologija • Mamalogija
Mirmekologija • Neuroetologija
Ornitologija • Planktologija
Paleozoologija • Primatologija

 |
| **Poznati zoolozi** |
|
Georges Cuvier • Charles Darwin
William Kirby • Carolus Linnaeus
Konrad Lorenz • Thomas Say
Alfred Russel Wallace • više...

 |
| **Historija** |
|
Prije Darwina
Poslije Darwina

 |

Ornitologija iz 1599.**Ornitologija** je naučna disciplina biologije koja se bavi proučavanjem ptica. Ljudi koji se bave proučavanjem ptica nazivaju se ornitolozi.

## Poreklo reči

Reč ornitologija potiče iz grčkog jezika. Prvi deo reči, *ornithos* znači „ptica“, dok *logos* znači „nauka“.

## Istorijat

Neki drevni grčki pisci su uvideli da ptice nestaju tokom jednog dela godine, ali nisu znali koji je uzrok tome. Ova „zagonetka“ je rešena tek tokom 19. veka kada su ornitolozi tog doba utvrdili da se ptice sele. Zanimanje za ptice je imalo pozitivne posledice, jer su se do danas oformila mnoga društva za zaštitu ptica. Prvo takvo društvo je nastalo u Britaniji 1889. godine i to je bilo Kraljevsko društvo za zaštitu ptica (engleski: *The Royal Society for the Protection of Birds/RSPB*). Danas je ornitologija visoko razvijena nauka.

## Predmet proučavanja

Ornitolozi proučavaju morfologiju i anatomiju ptica, dakle njihove osobine, kao i srodničke odnose među njima, ponašanje, staništa i ekologiju uopšte. Primenjena ornitologija se bavi i uzajamnim odnosima ljudi i ptica. Na primer, kako ptice mogu da prenesu bolesti na ljude, kako utiču na poljoprivredna dobra, ali i kako čovek uništavanjem staništa i krivolovom smanjuje populacije ptica i čak ugrožava opstanak čitavih vrsta.

## Literatura

## Vanjske veze

* *Ornithologie* (1773-1792) Francois Nicholas Martinet Digital Edition Smithsonian Digital Libraries
* Liga za ornitološku akciju Srbije
* Priručnik 'Ptice Srbije i područja od međunarodnog značaja' Arhivirano 2015-09-24 na Wayback Machine-u
* List of oldest ornithological organisations in the world
* History of ornithology in North America Arhivirano 2007-05-20 na Wayback Machine-u
* History of ornithology in China Arhivirano 2008-05-09 na Wayback Machine-u
* Hill ornithology collections
* History of ornithology (in Italian) Arhivirano 2008-04-03 na Wayback Machine-u
# Parazitologija

**Parazitologijom** se naziva proučavanje životinjskih i biljnih parazita u okviru biologije. Paraziti se mogu naći u svim glavnim životinjskim vrstama i podvrstama a isto tako i u mnogim botaničkim grupama. Oni se medjusobno razlikuju jednako kao i nosioci tih parazita. U tom smislu parazitologija se proučava zavisno od vrste nosioca, pa prema tome možemo i zaključiti da su parazitolozi zapravo proučavaoci te određene životinjske ili botaničke vrste a ne univerzalni. Drugi naučnici su zainteresovani za evoluciju određenih vrsta. Odatle parazitologija ima veliki broj grana kao što su: veterinarska, medicinska ili poljoprivredna. Istorija proučavanja parazite je raspodijeljena između mnogih discipline a one uglavnom pripadaju u zoologiju. Mnoge razvijene vrste parazita su ostale gotovo nepoznate i nerazumljive sve dok se nije pronašao, sredinom 17-tog vijeka, mikroskop.

Pionir u polju proučavanja crijevne parazitologije je bio Belgijski biolog P.J. van Beneden, koji je proučio životni ciklus okruglih glista i mnoge druge grupe.

## Vanjske veze

* Online lectures in parasitology Arhivirano 2008-02-25 na Wayback Machine-u, University of South Carolina
* Companion Animal Parasite Council
* American Society of Parasitologists Arhivirano 2011-10-03 na Wayback Machine-u
* ARC-NHMRC Research Network for Parasitology
* Australian Society for Parasitology
* British Society for Parasitology Arhivirano 2008-09-27 na Wayback Machine-u
* Chinese Society of Parasitology Arhivirano 2006-03-01 na Wayback Machine-u
* Czech Society for Parasitology
* European Scientific Counsel Companion Animal Parasites
* Hungarian Society of Parasitologists
* Indian Society of Parasitology
* Israel Society for Parasitology, Protozoology and Tropical Diseases Arhivirano 2006-08-24 na Wayback Machine-u
* Japanese Society of Parasitology Arhivirano 2006-09-03 na Wayback Machine-u
* Korean Society for Parasitology
* Nederlandse Vereniging voor Parasitologie
* New Zealand Society for Parasitology Arhivirano 2006-05-24 na Wayback Machine-u
* Scandinavian and Baltic Societies for Parasitology
* Department of Parasitology, Cluj-Napoca, Romania
* An Introduction to Parasitology Arhivirano 2012-01-18 na Wayback Machine-u
* Parasites World Arhivirano 2019-08-03 na Wayback Machine-u
* Institute of Parasitology, McGill University
# Patologija

Patologija
**Patologija** (patološka anatomija) je znanost koja se bavi proučavanjem bolesti, odnosno promjenama na stanicama, tkivima i organima nastalim tijekom bolesti. Naziv je izveden od dviju starogrčkih riječi, πάθος - pathos što znači bol ili patnja te λόγος - logos što znači riječ ili znanost. Makroskopska, mikroskopska i elektronskomikroskopska promatranja su važna u razumijevanju patoloških procesa i promjena koje nastaju tijekom bolesti. Patologija se dijeli na opću i specijalnu patologiju.

**Opća patologija** proučava reakcije organizma na oštećenja te daje sveobuhvatni pregled bolesti. Ona proučava etiopatogenetske čimbenike i morfološke promjene stanica, tkiva, organa i cijelog organizma, a to su prilagodbe, oštećenja te smrt stanice, upala i reparacija tkiva, neoplazme ili novotvorine, genetski poremećaji, bolesti imunološkog sustava, poremećaji tjelesnih tekućina i krvi, opće karakteristike infektivnih bolesti, bolesti nastale nedostatkom određenih tvari u organizmu, promjene izazvane djelovanjem okoline, bolesti dječje dobi i bolesti starenja.

**Specijalna patologija** se bavi proučavanjem organa i organskih sustava promijenjenih bolešću ili nekim drugim štetnim čimbenikom. Područja koja su u domeni dijagnostike i proučavanja specijalne patologije su patologija krvnih žila, srca, dišnog sustava, krvotvornog sustava i krvi, probavnog sustava, jetre i bilijarnog sustava, gušterače zatim patologija mokraćnog sustava, muškog i ženskog spolnog sustava, dojke, endokrinog sustava, kože, koštano-zglobnog sustava i mekih tkiva, perifernih živaca i mišičnog sustava te središnjeg živčanog sustava. Patološka histologija proučava promjene tkiva, patološka citologija promjene pojedinih stanica, a teratologija uzroke i mehanizme nastanka malformacija. Proučavajući stanice, tkiva i tjelesne tekućine s pomoću mikrobioloških, imunoloških i biokemijskih metoda, patologija pomaže liječnicima u kliničkoj praksi pri donošenju dijagnoza i prikladnom liječenju bolesti.
Šablon:Grane Biologije

## Vanjske veze

* kbc-zagreb: Patologija Arhivirano 2007-08-12 na Wayback Machine-u
# Farmakologija

**Farmakologija** (grč. **φάρμακον** - lek, otrov; **λόγος** - nauka) je grana medicine koja proučava lekove, njihove fizičke i hemijske karakteristike, primenu u lečenju, u farmakoterapiji, kao i metabolizam leka.
Slobodno se može reći da se ona bavi uzajamnim dejstvima lekovitih supstanci i živog organizma s osnovnim ciljem da se unapredi lečenje bolesnog čoveka. Pored toga što je značajna za medicinu, značajna je i za farmaciju te predstavlja i jednu od ključnih dodirnih tačaka medicine sa farmacijom.
NJenu osnovu čine farmakokinetika koja izučava dejstvo (reakciju) organizma na lek i hemijske promene leka i farmakodinamika koja se bavi delovanjem leka na organizam.

## Podela

Farmakologijom kao medicinskom disciplinom se bave farmakolozi. Među njenim poddisciplinama su:

* *klinička farmakologija* - uticaj lekova na ljude
* **neuro-* i* psihofarmakologija *(uticaj lekova na ponašanje i funkcionisanje nervnog sistema),*
* *farmakogenetika* (kliničko testiranje genetskih varijacija koje dovode do različitih reakcija na lekove)
* *farmakogenomika* (primena genomičkih tehnologija na otkrivanje novih lekova i dalju karakterizaciju već postojećih)
* *farmakoepidemiologija* (proučavanje uticaja lekova na veliki broj ljudi)
* *toksikologija* proučavanje štetnih uticaja lekova
* *teoretska farmakologija*
* *posologija* - doziranje lekova
* *farmakognozija* - dobijanje lekova iz biljaka

Poddiscipline su:

* Klinička farmakologija
* Psihofarmakologija
* Toksikologija
* Teorijska farmakologija

Farmakologija nije isto što i farmacija, iako se ova dva termina vrlo često miješaju.

## Historija

Prvi put se kao naučna disciplina pominje u 19. vijeku. U početku, farmakologija se isključivo bavila proučavanjem djelovanja uglavnom biljnih ekstrakta. Naime, prvi farmakolozi su se bavili najviše biljnim lijekovima (strihinin, digitalis) od kojih se mnogi i danas koriste. Početkom 20. vijeka dolazi do revolucije u farmakologiji odkrićima koja su imala ogroman značaj. Pojavljuju se novisintetski lijekovi. Paul Ehrlich je odkrio da se neka jedinjenja arsena mogu koristiti u tretmanu sifilisa, Gerhard Domagk odkriva prve antibakterijske lijekove, sulfanomide, potom razvoj penicilina u drugom svjetskom ratu i mnoga drua otkrića.
Danas je farmkologija moderna i razvijena nauka, sa velikim brojem poddisciplina, a farmakološka industrija predstavlja jedan od unosnijih poslova.

## Reference

## Vanjske veze

* American Society for Pharmacology and Experimental Therapeutics.
* British Pharmacological Society.
* Pharmaceutical company profiles at NNDB.
* International Conference on Harmonisation.
* US Pharmacopeia.
# Primatologija

|  |
| --- |
| Serija članaka na temu:
**Zoologija**
 |
| **Grane zoologije** |
|
Antrozoologija • Apiologija
Araknologija • Cetologija
Konkologija • Entomologija
Etologija • Herpetologija
Ihtiologija • Kriptozoologija
Malakologija • Mamalogija
Mirmekologija • Neuroetologija
Ornitologija • Planktologija
Paleozoologija • Primatologija

 |
| **Poznati zoolozi** |
|
Georges Cuvier • Charles Darwin
William Kirby • Carolus Linnaeus
Konrad Lorenz • Thomas Say
Alfred Russel Wallace • više...

 |
| **Historija** |
|
Prije Darwina
Poslije Darwina

 |

**Primatologija** proučava primate, time predstavljajući prilično raznovrsnu disciplinu; primatolozi se mogu naći na odsjecima za biologiju, antropologiju, psihologiju, kao i na mnogim drugim. U bliskoj je vezi sa fizičkom antropologijom, koja je primatologija roda *homo*, naročito *homo sapiens*.

Moderna primatologija je veoma raznovrsna nauka. Ona obuhvata istraživanja koja se protežu od anatomskih poručavanja preteča primata i terenskih proučavanja primata u njihovoj prirodnoj životnoj sredini (habitatu, do eksperimenata iz životinjske psihologija i jezika čovjekolikih majmuna. Primatologija je uveliko osvijetlila osnovna ljudska ponašanja kao i prastaro porijeklo tih ponašanja.

## Veze

* fizička antropologija
* biologija

## Vanjske veze

* World Directory of Primatologists Arhivirano 2003-02-07 na Wayback Machine-u
* Primatologist Biographies Arhivirano 2003-02-10 na Wayback Machine-u
# Strukturna biologija

Hemoglobin, protein crvenih krvnih zrnaca koji transportuje kiseonik
**Strukturna biologija** je grana molekularne biologije, biohemije, i biofizike koja se bavi molekulskim strukturama bioloških makromolekula, posebno proteina i nukleinskih kiselina, kako oni poprimaju svoje konformacije, i kako promene njihovih struktura utiče na njihove funkcije. Ova tema ima veliki značaj za biologe zato što makromolekuli vrše najveći broj funkcija u ćelijama, i zato što do toga dolazi jedino ako su savijeni u specifične trodimenzionalne oblike. Njihova arhitektura, tercijarna struktura" molekula, zavisi na kompleksan način od osnovne kompozicije molekula, ili primarne strukture.

Biomolekuli su suviše mali da bilo moguće da se vide čak i najsavršenijim mikroskopima. Metodi koje strukturni biolozi koriste za određivanje struktura generalno obuhvataju istovremena merenja velikog broja identičnih molekula. Ti metodi su:

* Makromolekulska kristalografija,
* NMR,
* EPR,
* krioelektronska mikroskopija (krio-EM)
* Multiugaono rasipanje svetlosti,
* Rasejavanje malog ugla,
* Ultra brza laserska spektroskopija, i
* Dualna polarizaciona interferometrija i cirkularni dihroizam.

Makromolekuli se najčešće se studiraju u „prirodnom stanju“. Varijacije ovih metoda se takođe koriste za izučavanje denaturisanih molekula, kao i načina na koji on ponovo poprimaju prirodno stanje.

## Povezano

* Primarna struktura
* Sekundarna struktura
* Tercijarna struktura
* Kvaternarna struktura
* Strukturni domen proteina
* Strukturni dizajn leka
* Proteinska podjedinica
* Molekulsko modeliranje
* Kooperativnost
* Šaperonin
* Strukturna genomika
* Stereohemija

## Reference

## Vanjske veze

* *Strukturna & Molekulska Biologija*
* Žurnal strukturne biologije
# Teratologija

Dvoglavo tele
**Teratologija** je istraživanje abnormalnosti fiziološkog razvoja. Ova nauka obuhvata istraživanje ljudskih malformacija. Teratologija isto tako obuhvata razvojne stadijume koji nisu vezani za porođaj, poput puberteta. Ona se osim ljudi bavi i drugim životnim formama, uključujući biljke. Noviji termin *razvojna toksičnost* obuhvata sve manifestacije abnormalnog razvoja, kao što su retardacija rasta ili zaostali mentalni razvoj bez strukturnih malformacija.

## Teratogeni agensi

Teratogeni agensi se mogu podeliti u dve kategorije po njihovoj etiologiji, na genetičke i agense iz životne sredine. Svaka od ovih kategorija koristi različite patološke procese koji mogu da proizvedu embriopatologiju.

### Genetički teratogeni agensi

Oko 20-25% ljudskih malformacija koje se jave u prvoj godini života su uzrokovane genetičkim agensima. Urođeni defekti uzrokovani ovim teratogenim agensima obuhvataju opseg patoloških procesa koji su određeni pre začetka, prisustvom nasleđenih ili novo stečenih genetičkih abnormalnosti. Neki od uzročnih mehanizama tih porcesa su: deficijencija gena, abnormalnost gena, hromozomsko preuređivanje, hromozomsko brisanje i višak hromozoma. Mada faktori životne sredine mogu da doprinesu razvoju genetički abnormalnog embriona, genetičke abnormalnosti su glavni činioci patoloških procesa.

### Teratogeni agensi iz životne sredine

Aproksimativno 10% ljudskih malformacija koje se jave tokom prve godine života su uzrokovane agensima životne sredine, koji imaju nekoliko zajediničkih karakteristika.

* *Sensitivnost etape* - Postoje tri etape ljudskog embrionskog razvoja: oplođavanje & implantacija, organogeneza i fetalni period. Podložnost embriona, kao i stupanj nepoželjnog dejstva uzrokovanog agensom, zavise od etape u kojoj je došlo do izlaganja.
* *Odnosi doze i odgovora* - Postoji kvantitativna korelacija između magnitude embriopatskih dejstava i doze teratogenog agensa. Što je viša doza, to su ozbiljnije posledice.
* *Efekti praga osetljivosti* - Odnosi se na nivo izlaganja ispod kog pojava malformacija ili smrtnost nisu statistički veći od kontrolnog uzorka.
* *Genetička varijabilnost* - Razlike u materičnom transportu, metabolizmu, apsorpciji i distribuciji agensa u slučaju sisara se moraju uzeti u obzir pri vršenju ekstrapolacija između vrsta.
* *Infekcije* – Doza i vreme izlaganja se ne mogu demonstrirati za replikacine teratogene agense.

Širok opseg različitih hemikalija i faktora životne sredine su bilo mogući ili poznati teratogeni kod ljudi i životinja.

## Povezano

* Karcinogen
* Mutagen

## Reference

## Literatura

* R. O'Rahilly, F. Müller (1999). *Embryologie und Teratologie des Menschen* (1. izd.). Bern: Hans Huber Verlag. ISBN 3456828217.

## Vanjske veze

* Teratološko udruženje
* Evropsko teratološko udruženje Arhivirano 2010-04-05 na Wayback Machine-u
# Toksikologija

Toksikologija
**Toksikologija** (od grčkih reči *toksikon* i *logos*) je nauka o nepovoljnim uticajima hemikalija na žive organizme. Ona proučava simptome, mehanizme, lečenje i otkrivanje biološkog trovanja – posebno trovanja ljudi. Glavni kriterijum toksičnosti hemikalije je doza, to jest stepen izlaganja supstanci. Može se reći da su skoro sve supstance toksične pod određenim uslovima. Paracelzus, otac moderne toksikologije je rekao da „doza određuje otrov“.

Mnoge supstance koje se smatraju otrovima su toksične samo indirektno. Metanol, je primer, jer sam po sebi nije toksičan, ali se u jetri hemijskim putem pretvara u formaldehid, koji je otrovan. Mnogi molekuli lekova u jetri postaju toksični – dobar primer je acetominofen (paracetamol), posebno u prisustvu alkohola. Genetski varijabilitet određenih enzima jetre čini da se toksičnost određenih jedinjenja razlikuje od pojedinca do pojedinca. Kako zadaci postavljeni pred određeni enzim jetre mogu da indukuju aktivnost u drugom, mnogi molekuli postaju toksični samo u kombinaciji sa drugim molekulima. Skup aktivnosti kojima je zaokupljen veliki broj toksikologa uključuje izučavanje koji enzimi jetre pretvaraju molekul u otrov, šta su toksični proizvodi ove konverzije i pod kojim uslovima i u kojim pojedincima se ova konverzija odigrava.

Termin LD50 se odnosi na dozu toksične supstance koja ubija 50 procenata test-populacije (obično pacova ili drugih surogata kada se test tiče toksičnosti za ljude). LD50 procene kod životinja su prestale da se koriste 1991. godine, i nisu više neophodne za regulatorne podatke kao deo pred kliničkog razvoja.

Termin višestruka hemijska osetljivost je kontroverzna dijagnoza koje indicira da osoba pati od alergijskih simptoma koje uzrokuju količine hemikalija iz okruženja u tragovima.

Izraz toksikologija ne treba mešati sa izrazom toksinologija. Toksinologija je specijalizovana oblast toksikologije koja se bavi biološkim toksinima, poput zmijskih otrova ili otrovnih biljaka.

## Literatura

* Amdur MO, Doull J, Klaassen, CD. 1993. Cassarett and Doull's Toxicology: The Basic Science of Poisons. New York: McGraw-Hill, Inc.

Lewis M. Gash MDD

## Vanjske veze

* Agencija za registar toksičnih supstanci i bolesti (*ATSDR*)
* Toksikološko društvo:
* Američki toksikološki koledž:

## Povezano

* in vitro toksikologija
* zagađenje
* toksičnost
# Ljudski genom

Grafička reprezentacija normalnog humanog kariotipa
**Humani genom** obuhvata sve molekule DNK jedne garniture hromozoma (haploidnog broja hromozoma) čoveka. On obuhvata, u stvari, dva genoma:

1. složeni jedarni genom koji predstavlja preko 99% ukupnog genoma i
2. mali mitohondrijski genom.

Jedarni genom obezbeđuje ogromnu većinu genetičkih podataka od suštinskog značaja za sintezu polipeptida na ribozomima u citoplazmi. Mitohondrijski genom nosi informaciju za mali broj proteina, dok je većina proteina mitohondrija kodirano jedarnim genima i sintetiše se na ribozomima u citoplazmi, a zatim doprema u mitohondrije.

DNK je izgrađena od 4 različite azotne baze: adenina, guanina, citozina i timina, koje se ponavljaju milajardama puta u genomu. Tako humani genom ima tri milijarde baza koje su zauzele svoja mesta u 24 različita hromozoma. Od njih, 22 hromozoma su autozomi poređani od najvećeg (1) ka najmanjem (22), a preostala dva hromozoma su polni: X i Y.

## Povezano

* Projekat ljudskog genoma

## Reference

## Literatura

* Carroll, Sean B. et al. (May 2008). „Regulating Evolution”. *Scientific American*. New York: Scientific American Inc.. str. 60-67.
* Lindblad-Toh K, et al. (2005). „Genome sequence, comparative analysis and haplotype structure of the domestic dog”. *Nature* **438** (7069): 803-19. Bibcode 2005Natur.438..803L. DOI:10.1038/nature04338. PMID 16341006.

## Vanjske veze

* The National Human Genome Research Institute
* Ensembl The Ensembl Genome Browser Project
* National Library of Medicine human genome viewer
* UCSC Genome Browser.
# Science (časopis)

| *Science*   |
| --- |
| Skraćeni naslov (ISO 4) | *Science* |
| Disciplina | Multidisciplinary |
| Jezik | English |
| Editor | Marcia McNutt |
| Publication details |
| Izdavačka kuća | American Association for the Advancement of Science (United States) |
| Istorija publikacije | 1880–present (3 series of volumes) |
| Frekvencija | Weekly |
| Impakt faktor (2014) | 33.611 |
| Indexing |
| ISSN | 0036-8075 (print) 1095-9203 (web)  |
| LCCN | 17024346 |
| CODEN | SCIEAS |
| OCLC number | 1644869  |
| Links |
| * Journal homepage
* Online access
* Online archives
* JSTOR
 |

Science je akademski časopis Američke asocijacije za unapređenje nauke (AAAS) i jedan od najpopularnijih naučnih časopisa širom sveta.

Ovaj recenzirani časopis, čije objavljivanje je počelo 1880, se cirkuliše na nedeljnoj bazi. Njegova štampana verzija ima preko 130,000 preplatnika. Pošto institucioni preplatnici i onlajn pristup daju pristup velikom broju korisnika, procenjuje se da ovaj časopis čita preko 570.400 ljudi.

Glavni focus časopisa je objavljivanje važnih naučnih israživanja i istraživačkih pregleda. *Science* takođe objavljuje novosti vezane za nauku, mišljenja o naučnoj politici i drugim temama koje su od intresa za naučnike i sve one koji su zainteresovani za široke implikacije nauke i tehnologije. Za razliku od većine naučnih časopisa, čiji fokus je na specifičnom polju, *Science* i njegov rival *Nature* pokrivaju celokupni opseg naučnih disciplina. Po izveštaju organizacije *Journal Citation Reports*, *Science* je 2014. imao impaktni faktor od 33.611.

Mada je *Science* časopis u pokroviteljstvu AAAS, od članova AAAS se ne zahteva da objavljuju u njemu. Časopis prihvata članke od autora širom sveta. Nadmetanje za objavu rada u ovom žurnalu je veoma intenzivno, zato što članak objavljen u tako visoko citiranom časopisu može da privuče znatnu pažnju i da utiče na karijeru autora. Manje od 10% podnesenih članka biva prihvaćeno za objavljivanje i svi istraživački članci prolaze kroz proces recenzije.

*Science* je baziran u Vašingtonu, D.C., SAD, sa drugim sedištem u Kambridžu, Engleska.

## Reference

## Vanjske veze

* Službeni veb-sajt