Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Likorin

| Likorin
 |
| --- |
|  |
| Identifikacija
 |
| CAS registarski broj
 | 476-28-8Y |
| PubChem
 | 72378 |
| ChemSpider
 | 65312Y |
| ChEBI
 | 6601 |
| ChEMBL
 | CHEMBL400092Y |
| Jmol-3D slike
 | Slika 1
 |
|

| SMILES |
| --- |
| O[C@H]1C=C2CCN3Cc4cc5OCOc5cc4[C@H]([C@@H]1O)[C@@H]23 |

 |
|

| InChI |
| --- |
| InChI=1S/C16H17NO4/c18-11-3-8-1-2-17-6-9-4-12-13(21-7-20-12)5-10(9)14(15(8)17)16(11)19/h3-5,11,14-16,18-19H,1-2,6-7H2/t11-,14-,15+,16+/m0/s1Y Kod: XGVJWXAYKUHDOO-DANNLKNASA-NY

---

InChI=1/C16H17NO4/c18-11-3-8-1-2-17-6-9-4-12-13(21-7-20-12)5-10(9)14(15(8)17)16(11)19/h3-5,11,14-16,18-19H,1-2,6-7H2/t11-,14-,15+,16+/m0/s1 |

 |
| Svojstva
 |
| Molekulska formula
 | C16H17NO4 |
| Molarna masa
 | 287.31 g mol−1 |
|

Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala

 |
| Infobox references
 |

**Likorin** je organsko jedinjenje, koje sadrži 16 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 287,310 *Da*.

## Osobine

| Osobina | Vrednost
 |
| --- | --- |
| Broj akceptora vodonika | 5
 |
| Broj donora vodonika | 2
 |
| Broj rotacionih veza | 0
 |
| Particioni koeficijent (*ALogP*) | 0,7
 |
| Rastvorljivost (*logS*, log(*mol/L*)) | -1,0
 |
| Polarna površina (*PSA*, *Å*2) | 62,2
 |

## Reference

## Literatura

* Clayden Jonathan, Nick Greeves, Stuart Warren, Peter Wothers (2001). *Organic chemistry*. Oxford, Oxfordshire: Oxford University Press. ISBN 0-19-850346-6.
* Smith, Michael B.; March, Jerry (2007). *Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure* (6th izd.). New York: Wiley-Interscience. ISBN 0-471-72091-7.
* Katritzky A.R., Pozharskii A.F. (2000). *Handbook of Heterocyclic Chemistry*. Academic Press. ISBN 0080429882.

## Vanjske veze

* Lycorine
# Berkeley, California

| Berkeley
 |
| --- |
|  |
| Osnovni podaci
 |
| Država
 |  Sjedinjene Američke Države
 |
| Savezna država
 |  Kalifornija
 |
| Stanovništvo
 |
| Stanovništvo (2010.) | 112.580
 |
| Geografija
 |
| Koordinate
 | ﻿ / ﻿ |
| Vremenska zona
 | UTC-8, leti UTC-7
 |
| BerkeleyBerkeley (Sjedinjenih Država)
 |

**Berkeley** je grad u američkoj saveznoj državi Kalifornija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 112.580 stanovnika.

## Demografija

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 56.691 (55,2%)
 | 61.539 (54,7%)
 |
| Crnci
 | 14.007 (13,6%)
 | 11.241 (10,0%)
 |
| Azijati
 | 16.837 (16,4%)
 | 21.690 (19,3%)
 |
| Hispanoamerikanci
 | 10.001 (9,7%)
 | 12.209 (10,8%)
 |
| Ukupno
 | 102.743
 | 112.580
 |

## Reference

## Literatura

* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.
* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.

## Vanjske veze
# Sonoma County, California

| Sonoma County, California Sonoma County
 |
| --- |
|  Položaj okruga u saveznoj državi Kalifornija |
|  |
| Savezna država | Kalifornija
 |
| Sedište |  |
| Godina osnivanja |  |
|  |
| Površina | km²
 |
| Stanovništvo | 483.878 (2010.) |
| Gustina naseljenosti | /km²
 |
|  |
| Veb stranica |  |
| FIPS kod | 6097
 |

**Sonoma County, California** (engleski: *Sonoma County*) je okrug u američkoj saveznoj državi Kalifornija.

## Demografija

Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 483.878, što je 25.264 (5,5 %) stanovnika više nego 2000. godine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Grupa** | **2000.** | **2010.** |
| Belci
 | 341.686 (74,5 %)
 | 320.027 (66,1 %)
 |
| Afroamerikanci
 | 6.522 (1,4 %)
 | 7.610 (1,6 %)
 |
| Azijati
 | 14.098 (3,1 %)
 | 18.341 (3,8 %)
 |
| Hispanoamerikanci i Latinoamerikanci
 | 79.511 (17,3 %)
 | 120.430 (24,9 %)
 |
| Ukupno
 | 458.614
 | 483.878
 |

## Reference

## Literatura

* Kane, Joseph and Aiken, Charles (2004). *The American Counties: Origins of County Names, Dates of Creation, and Population Data, 1950-2000*. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5036-2.
* Morris, Richard B. (1996). *Encyclopedia of American History* (Seventh izd.). Collins Reference. ISBN 0062700553.
* Peter C. Mancall, Gary B. Nash, Allan M. Winkler, Charlene Mires, John W. Jeffries, ur. (2009). *Encyclopedia of American History*. Facts on File. ISBN 0816071365.
* Stanley I. Kutler (2002). *Dictionary of American History* (Third izd.). Charles Scribners & Sons. ISBN 0684805332.
* Paul S. Boyer (2001). *The Oxford Companion to United States History*. Oxford University Press. ISBN 0195082095.
* Michael Kazin, Rebecca Edwards, Adam Rothman, ur. (2011). *The Concise Princeton Encyclopedia of American Political History*. Princeton University Press. ISBN 0691152071.

## Vanjske veze

* United States Census Bureau
# John Everett Millais

| John Everett Millais |
| --- |
| Pre-Rafaeliti |
|  |
| Biografske informacije |
| Rođenje | (1829-juna-08)8. juna 1829. Southampton, Engleska |
| Smrt | 13. augusta 1896. (dob: 67) Kensington, London |
| Profesionalne informacije |
| Obrazovanje | Royal Academy of Art |
| Opus |
| Polje | slikanje, crtanje, linorez |
| Znamenita djela |
| Ophelia; Christ In The House Of His Parents. |

*Isus u kući svojih roditelja*
**Ser Džon Everet Mile** (engleski: *Sir John Everett Millais*, IPA:  /ˈmɪl.eɪ/ ; Sautempton, 1829 – London, 1896) je bio engleski slikar, suosnivač prerafaelita. Nakon dvogodišnjeg obrazovanja u umetničkoj školi, sa jedanaest godina je primljen na *Royal Academy School* u Londonu. Godine 1848. osnovao je, zajedno sa Danteom Gabrijelom Rosetijem i Vilijamom Holmanom Hantom, Prerafaelitsko bratstvo. Teoriju ove umetničke grupe konkretizovao je na slikama kao što je *Hrist u kući svojih roditelja* (1849/50), koja je zbog naglašeno realističkog u religioznoj tematici izazvala skandal. Nakon razilaženja sa prerafaelitima posvetio se slikanju narodnih motiva sa naglašenom osećajnošću (npr *Moja prva propoved*, 1863).

## Vanjske veze

* The Millais Site Arhivirano 2010-03-28 na Wayback Machine-u includes many pictures and a complete list of his works
* Birmingham Museums & Art Gallery's Pre-Raphaelite Online Resource Arhivirano 2019-08-25 na Wayback Machine-u includes almost two hundred paintings on canvas and works on paper by Millais
* ArtRenewal.org Arhivirano 2002-10-01 na Wayback Machine-u gallery
* National Museums Liverpool important Millais collection
* Edward Platt on Millais Arhivirano 2012-02-21 na Wayback Machine-u
* Kathleen Jamie on Millais Arhivirano 2012-02-21 na Wayback Machine-u
* Millais's Ophelia in focus on Tate Online Arhivirano 2006-05-08 na Wayback Machine-u
* John Everett Millais in the "History of Art" Arhivirano 2009-11-28 na Wayback Machine-u
* smARThistory: *Christ in the House of His Parents* and *Ophelia* Arhivirano 2007-12-15 na Wayback Machine-u – Short video podcasts about the paintings
* The Pre-Raph Pack Discover more about the artists, the techniques they used and a timeline spanning 100 years.

| Službe u kulturi
 |
| --- |
| Prethodi: **Lord Leighton** | **predsjednik Kraljevske akademije** 1896
 | Slijedi: **Sir Edward Poynter** |
| Baronstvo Velike Britanije
 |
| **Novostvoren/a/o** | **Baronet** (od Palace Gatea i St Ouena)1885–1896
 | Slijedi: **Everett Millais** |
# Lillie Langtry

| Lillie Langtry |
| --- |
| glumica |
| portret Langtry koji je izradio Frank Miles |
| Biografske informacije |
| Rođenje | Emilie Charlotte le Breton (1853-oktobra-13)13. oktobra 1853. Jersey |
| Smrt | 12. februara 1929. (dob: 75) Monte Carlo |
| Supružnik | Edward Langtry (1874-1897; razvod) Hugo Gerald de Bathe (1899-1929; njena smrt) |
| Partner | princ Edward od Walesa |
| Djeca | Jeanne Marie (1881-1964) |
| Profesionalne informacije |
| Zanimanje | glumica |

**Lillie Langtry** (13. oktobar 1853 – 12. februar 1929), poznata i kao **Lily Langtry** u Sjedinjenim Državama, rođena kao **Emilie Charlotte Le Breton**, bila je britanska teatarska glumica i producentica, koja je zahvaljujući svom šarmu i ljepoti postala jedna od najznamenitijih i najproslavljenijih ličnosti anglosaksonskog svijeta na kraju viktorijanske ere.

Rodila se na otoku Jersey kao dijete anglikanskog svećenika Williama Corbeta le Bretona, čiji je predak bio srednjovjekovni vitez Richard le Breton, jedan od ubica Thomasa Becketta. Godine 1874. se udala za bogatog irskog zemljoposjednika Edwarda Langtryja, te preselila u London, gdje je brzo popularna u tamošnjem otmjenom društvu, stekavši naklonost brojnih moćnih i slavnih muškaraca, uključujući prijestonasljednika princa Edwarda koji je postao ljubavnik. Glumačku karijeru je započela 1881. na poticaj svog prijatelja Oscara Wildea, te je osvojila publiku nastupima u Britaniji i SAD. Njena popularnost je bila takva da je i znameniti teksaški sudac Roy Bean, iako je nikada nije bio vidio, postao njen veliki poklonik i po njoj nazvao grad Langtry. Pred kraj života se bavila uzgojem trkaćih konja.

Za Langtry se vjeruje da je poslužila kao inspiraciju Doyleovom liku Irene Adler, a sama se pojavila kao lik u brojnim filmovima i TV-serijama, među kojima se ističe *Lillie* gdje ju je tumačila Francesca Annis.

## Izvori

## Vanjske veze

* Lillie Langtry Museum on the Internet
* Lillie Langtry Arhivirano 2015-02-15 na Wayback Machine-u biography
* Lily Langtry at the Internet Broadway Database
* Lillie Langtry at the Internet Broadway Database
* Lillie Langtry na sajtu IMDb
* History of East Cliff Arhivirano 2008-04-30 na Wayback Machine-u
* Article on Professional Beauties of the Victorian era
# Kraljevski botanički vrtovi u Londonu

Kraljevski botanički vrtovi, Kju| Svjetska baština UNESCO-a |
|  |
|  Ujedinjeno Kraljevstvo |
| Registriran | 2003. |
| Vrsta | Kulturna |
| Mjerilo | ii,iii,iv |
| Ugroženost | no |
| Referenca | UNESCO |

**Kraljevski botanički vrtovi u Londonu** nalaze se na lokalitetu bivšeg kraljevskog imanja u Kjuu, dijelu londonske četvrti Ričmond, Engleska. Smješteni su među nizom parkova i imanja duž jugozapadnog dijela rijeke Temze,

Vrt za egzotične biljke osnovali su 1759. god. Frederik Luis, princ od Velsa, i Augusta, princeza udovica od Velsa. Projektovali su ih brojni međunarodno poznati arhitekate pejsaža u periodu od 18. - 20. vijeka. Do 1769. sadržavao je više od 3400 biljnih vrsta. Godine 1840. vrtovi su predani državi. Pod vodstvom ser Vilijama Džeksona Hukera i njegova sina Džpzefa Daltona Hukera od 1841. do 1885, vrtovi Kju postali su središte za naučno istraživanje i međunarodnu razmjenu biljnih uzoraka. Do početka 20. stoljeća površina vrtova je proširena na sadašnju veličinu od 120 hektara.

Šetalište
Japanski dio vrta
Ruže
Vrtovi sadrže oko 28 680 taksona živih biljaka, herbarij od približno sedam milijuna osušenih primjeraka i knjižnicu od oko 130 000 svezaka uz arhivske materijale, periodiku, grafike i crteže. Zbirke tropskih orhideja, sukulenata, tropskih paprati i australskih biljaka su izuzetno dobre.

U vrtovima se nalaze prateći objekti:

* Oranžerij, primjer gruzijske arhitekture,
* Velika pagoda (1762.), toranj u kineskom stilu visok 49,7 metara
* Konzervatorij princeze od Walesa (1987.),
* Centar za ekonomsku botaniku Sir Joseph Banks (1990.) i
* Centar za posjetiocee (1992.).
* Temperate haus, najveći preživjeli viktorijanski staklenik na svijetu, ponovno je otvoren 2018. god. nakon obnove vrijedne 57 milijuna dolara.
* Japanski vrt otvoren je u Kjuu 1996.

## Svjetska baština

U vrtovima se nalaze opsežne botaničke zbirke (sačuvane biljke, žive biljke i dokumenti) koje su značajno obogaćene kroz stoljeća. Od svog nastanka 1759. godine, vrtovi su dali značajan i neprekidan doprinos proučavanju biljnog diverziteta, identifikacije, biljne sistematike i ekonomske botanike u razumijevanje njihovog vitalnog naučnog i kulturnog značaja.

Kju botanički vrtovi, njihove pomoćne zgrade i zbirke biljaka formiraju jedinstveno svedočanstvo o razvoju baštenske umjetnosti i botaničke nauke koji su se kasnije proširili širom svijeta. Koncept engleskog pejzažnog vrta iz 18. vijeka prenesen je u Evropu, sa uticajem na hortikulturu, klasifikaciju biljaka i ekonomsku botaniku na međunarodnom planu.

Kraljevski botanički vrtovi u Londonu proglašeni su Svjetskom baštinom na zasjedanju komiteta UNESCO-a 2003. god.

**Moto rada ove ustanove je borba protiv gubitka biodiverziteta kako bi se spasili životi na Zemlji. Biljke i gljive su od vitalnog značaja za budućnost hrane, čistog vazduha i medicine. Oranžerij sa olimpijskim krugovima
*
* Ledena kuća
* Kuća za odmor kraljice Šarlote
* Baštenska palača
* Hram mašte

## Izvori
# PubMed Central

**PubMed Central** je slobodna digitalna bibliografiska baza podataka naučne literature sa fokusom na biomedicinu i nauke o životu. Ona je proizašla iz onlajn Entrez PubMed biomedicinskog sistema za pretragu literature. PubMed Central je razvila američka Nacionalna medicinska biblioteka (NLM) kao onlajn arhivu biomedicinskih naučnih publikacija.

Pun tekst svih PubMed Central članaka je slobodno dostupan. Neke participirajuće izdavačke kuće, međutim, odlažu oslobađanje njihovih članaka tokom određenog vremenskog perioda nakon objavljivanja publikacije (često šest meseci).

Sredinom 2011. arhiva je sadržala oko 2,2 miliona unosa, uključujući artikle, editorijale i pisma. Ona raste najmanje 7% godišnje. Septembra 2004, PubMed Central, PubMed, i srodni NLM servisi su opsluživali oko 1,300 zahteva u sekundi, i isporučivali 1,3 terabajta podataka dnevno.

## Reference

## Povezano

* MEDLINE, međunarodna baza podataka za literaturu o životnim naukama i biomedicinskim informacijama
* PMID (PubMed identifikator)

## Vanjske veze

* PubMed Central
* PubMed Central FAQ
# Populacijska genetika

**Populaciona genetika** je disciplina genetike koja se bavi proučavanjem procesa nasleđivanja i varijabilnosti osobina na nivou populacije.

Svaku populaciju moguće je definisati genetički:

* na nivou gena tako što se utvrdi učestalost njihovih alela,
* na nivou kromosoma utvrđivanjem različitih vrsta promena u njima, npr. strukturnih kao što su inverzije ili translokacije.

Sudbina gena, koji se nalaze u jedinkama, usko je vezana sa populacijama u kojima te jedinke žive. Ukupan zbir svih gena u jednoj populaciji naziva se genski fond.

Tako definisanje odrediće genetičku strukturu populacije kao učestalost genskih alela. Ako se ta učestalost alela održava stalnom iz generacije u generaciju onda se za populaciju kaže da je u ravnoteži što se može predstaviti Hardi-Vajnbergovom jednačinom.

Faktori koji remete genetičku ravnotežu populacije su:

1. neslučajna ukrštanja
2. genetički drift
3. migracije
4. mutacije
5. prirodna selekcija

## Literatura

* Dumanović, J, marinković, D, Denić, M: Genetički rečnik, Beograd, 1985.
* Kosanović, M, Diklić, V: Odabrana poglavlja iz humane genetike, Beograd, 1986.
* Marinković, D, Tucić, N, Kekić, V: Genetika, Naučna knjiga, Beograd
* Prentis S: Biotehnologija, Školska knjiga, Zagreb, 1991.
* Ridli, M: Genom - autobiografija vrste u 23 poglavlja, Plato, Beograd, 2001.
* Tucić, N, Matić, Gordana: O genima i ljudima, Centar za primenjenu psihologiju, Beograd, 2002.
* Švob, T. i sradnici: Osnovi opće i humane genetike, Školska knjiga, Zagreb, 1990.

## Vanjske veze

[1] Arhivirano 2008-04-19 na Wayback Machine-u
"Sloveni samo u tragovima"
# Prirodna selekcija

**Prirodnu selekciju** predstavljaju faktori koji eliminišu određene genotipove i na taj način remete genetičku ravnotežu populacije. Genetički ona označava smanjenje ili povećanje frekvencije gena ili genotipova u populaciji.
Selekcija podrazumeva odabiranje jedinki (potomaka) koji će činiti sledeću generaciju. Izdvajanjem određenih fenotipova, odnosno genotipova, oni se favorizuju (potpomažu) pri čemu se menja genetička struktura populacije.

### Ravnoteža (balansna) selekcija

Jedan od najpoznatijih primera delovanja prirodne selekcije na učestalost pojedinačnih genskih alela u ljudskim populacijama odnosi se bolest srpastu anemiju, bolest česta kod afričkih urođenika. Ovu anemiju (malokrvnost) određuje dominantan alel (S) koji dovodi do stvaranja nenormalnog hemoglobina (HbS). Taj hemoglobin je smanjene rastvorljivosti usled čega se ne raspoređuje normalno po eritrocitima pa oni dobijaju srpast oblik. Izmenjeni hemoglobin ima i smanjenu sposobnost vezivanja O2 što dovodi do anemije i niza drugih poremećaja. U homozigotnom stanju (SS) gen je letalan zbog teškog oblika anemije. Osobe koje su recesivni homozigoti (ss) nisu anemične, ali zato lako oboljevaju od malarije, bolesti koja je česta u Africi. Heterozigoti (Ss) se odlikuju najvećom životnom sposobnošću jer imaju blag oblik anemije i istovremeno imaju i manju šansu da obole od malarije. Ovo je primer za delovanje balansne (ravnotežne) selekcije, koja favorizuje heterozigote, a odstranjuje homozigote i tako se u populaciji održavaju dva alela (S i s).

### Adaptivna vrednost

Sposobnost opstanka jednog genotipa u prirodi najbolje se meri brojem potomaka koje on ostavlja sledećoj generaciji (reproduktivni uspeh).

**Adaptivna vrednost (fitnes)** je broj reproduktivno zrelih potomaka jednog genotipa u odnosu na neki drugi genotip u istoj populaciji. Na pr. ako genotip AA daje za 20%, a genotip aa za 10% manje potomaka od genotipa Aa, onda će njihove relativne adaptivne vrednosti (W) iznositi – za genotip AA 0,8, a za genotip aa 0,9. Skup faktora koji smanjuje njihovu adaptivnu vrednost čini selekcioni koeficijent (S). Adaptivna vrednost i selekcioni koeficijent dopunjuju se do 1, ili 100% - W + S = 1.

## Literatura

* Dumanović, J, marinković, D, Denić, M: Genetički rečnik, Beograd, 1985.
* Kosanović, M, Diklić, V: Odabrana poglavlja iz humane genetike, Beograd, 1986.
* Marinković, D, Tucić, N, Kekić, V: Genetika, Naučna knjiga, Beograd
* Matić, Gordana: Osnovi molekularne biologije, Zavet, Beograd, 1997.
* Ridli, M: Genom - autobiografija vrste u 23 poglavlja, Plato, Beograd, 2001.
* Tucić, N, Matić, Gordana: O genima i ljudima, Centar za primenjenu psihologiju, Beograd, 2002.
* Švob, T. i sradnici: Osnovi opće i humane genetike, Školska knjiga, Zagreb, 1990.

## Vanjske veze

* BioNet škola Arhivirano 2013-05-31 na Wayback Machine-u
# Polimorfizam (biologija)

Svijetli morf jaguaraTamni morf jaguara (oko 6% južnoafričke populacije)
**Polimorfizam** (grč. πολύ - *poli* = mnogo + μορφή -*morf* = oblik, figura, silueta), u biologiji se javlja kada se jedna osobina, u istoj populaciji određene vrste ispoljava u dva ili više jasno različitih fenotipova. Drugim riječima, pojavljuje se u više od jedne *forme* ili *morfe*. Da bi se klasificirao kao takav, mora se nalaze u istom staništu i u isto vrijeme i pripadati panmiktičnoj populaciji (sa slučajnim parenjem).

Opisani polimorfizam uključuje varijaciju fenotipa. Međutim, ovaj termin se također koristi i u drugom smislu, kao kod molekulskih biologa kada opisuju mutacije u genotipu, kao što su jednonukleotidni polimorfizam (SNP) ili RFLP.

Polazna definicija, sama po sebi, dopušta da se termin polimorfizam u biologiji može odnositi na svaku pojavu ili čak i proces, ako se javlja u najmanje dvije varijante (*morfe*).
Polimorfizam je uobičajen u prirodi, jer, u najširem smislu, uključuje i sveukupni biodiverziteta, genetičke varijacije i adaptacije. Obično funkcionira tako da da održava različite forme u populaciji koja živi u promjenljivom okruženju okruženju.
Najuobičajena pojava je spolni dimorfizam, koji se javlja kod mnoštva organizama. Drugi ilustrativan primjer može biti zaštitna obojenost leptira (vidi: mimikrija) ilihemoglobin i krvne grupe.

Prema teoriji evolucije, posljedica polimorfizma su procesi usmjeravanja evolucijskih procesa, u koje su uključeni i bilo koji drugi aspekti jedne vrste. To je nasljedna varijacija modofikovana putem prirodne selekcije. U polimorfizmu jedinke genetička konstitucija omogućuje veoma različita preoblikovanja u okvirima zadatog genotipa, kao i mehanizam prekidač koji određuje koji je *morf* ispoljio najveću prilagodljivost određenoj životnoj sredini.

U genetičkom polimorfizmu genotip determinira fenotip (u interakciji sa faktorima životne sredine).

## Terminologija

Iako je u općoj upotrebi polimorfizam je prilično širok pojam, u biologiji je dobio posebno značenje, što ga razlikuje od pojma **monomorfizam** (koji ima samo jedan oblik). Kada postoji i druga *forma* precizniji termin je **dimorfizam**.

* Termin izostavlja forme koji pokazuju *kontinuiranu varijaciju* (kao što je težina), iako i ona ima nasljednu komponentu. Polimorfizam se bavi oblicima u kojima je varijacija diskretna (diskontinuirano) ili jasno alternirajuća. Ukratko, ovako definiran pojam polimorfizma obuhvata samo kvalitativne osobine.
* Posmatrani morfi (oblici, fenotipovi) se moraju ispoljavati na istom staništu, u isto vrijeme. Ovo isključuje geografske rase i sezonske oblike.
* Termin je prvi put upotrebljen za opisivanje *vidljive forme*, ali danas je proširen je i *tajanstvena preoblikovanja* , na primjer krvnih varijacija, koji se mogu otkriti odgovarajućim testiranjem.
* Rijetke varijacije nisu klasificirani kao polimorfizami, kao što ni mutacije, same po sebi, ne predstavljaju polimorfizam. Da bi se klasificirali kao polimorfizam mora da postoji neka vrsta ravnoteže između preoblikovanja i nasljedne osnove.

## Povezano

* Fenotip
* Genotip
* Populacija

## Reference

## Vanjske veze
# Adaptacija

*Za ostale upotrebe, pogledajte Adaptacija (razvrstavanje).*
**Adaptacija** je prilagođavanje organizma sredini - okolini. Svaki organizam jeste u dinamičnom odnosu sa svojom okolinom težeći da se održi u životu. Adaptacija je način na koji se organizam održava u životu u promenjivim životnim okolnostima.

Adaptacija može biti:

1. pasivna, gde organizam menja svoja funkcionalna svojstva shodno promenama u životnoj okolini
2. aktivna, gde organizam napušta neodgovarajuću okolinu i naseljava onu koja mu odgovara
3. aktivna, gde organizam menja okolinu i prilagođava je svojim potrebama

U biologiji se još razlikuje:

1. ontogenetska adaptacija - prilagođavanje jedinke
2. filogenetska adaptacija - prilagođavanje vrste kroz evoluciju

U fiziologiji i psihologiji pod adaptacijom se podrazumeva sposobnost čula da ne reaguju na dugotrajne, ne prejake čulne podražaje. Time se čulni organi rasterećuju i oslobađaju izvesnih iritirajućih podražaja iz sredine.

U tehnici, adaptacija označava takvu aktivnost kojom se tehnička sredstva i tehnička sredina preuređuju kako bi ostvarili neku novu funkciju ili raniju funkciju koja se vremenom usled rada poremetila.

U društvenim naukama adaptacija se koristi u više značenja, a najčešće da bi se označilo prilagođavanje ponašanja subjekta društvenim standardima u koju se integrira.

U ergonomiji su aktuelna sva značenja pojma adaptacije.