# Славяньскы языкы

| Славяньскы языкы |
| --- |
| Region | Централна і Выходна Европа, Северна Азія, Балканы |
| Native speakers |  |
| Языкова родина | Індоевропска
* Балтіцько-славяньска
	+ '
 |
| Языковы коды |
| ISO 639-2 | `sla` |
| ISO 639-3 | – |
|   Западославяньскы языкы
  Выходославяньскы языкы
  Южнославяньскы языкы |

**Славяньскы языкы** суть ґрупа близкородинных языкôв індоевропской родины. Славяньскыма языками говорять дас 400-500 міліонôв людей головно в Европі і Азії.

## Дїлїня

Славяньскы языкы традіційно дїлять на три конарї по ґеоґрафічнôм шырїню:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * **Выходославяньскый конарь**
	+ білоруськый
	+ російскый
	+ русиньскый\*
	+ україньскый
	+ старовыходослявяньскый (щезлый)
	+ староновгородьскый діалект (щезлый)
	+ рутеньскый (щезлый)
 | * **Западославяньскый конарь**
	+ *Чесько-словенска пôдґрупа:*
		- словеньскый
		- чеськый
		- канааньскый (щезлый)
	+ *Лехітьска пôдґрупа:*
		- кашубскый
		- польскый
		- сілезькый\*
		- полабскый (щезлый)
		- помораньскый (щезлый)
	+ *Лужіцькосерьбска пôдґрупа:*
		- вышньолужіцко серьбскый
		- нижньолужіцко серьбскый
 | * **Южнославяньскый конарь**
	+ *Выходна пôдґрупа:*
		- булгарьскый
		- македоньскый
		- церькôвнославяньскый
		- старославяньскый (щезлый)
	+ *Западна пôдґрупа:*
		- босняцькый
		- серьбскый
		- словіньскый
		- хорватьскый
		- чорногорьскый
 |

\*даколи ся тримле за діалект

Мапа шырїня славяньскых языкôв у Европі
Троякоє дїлїня славяньскых языкôв ся не творить на бісїдны діалекты каждого языка. Приміром, розрыв межи западо- і выходославяньскыма языками є заповненый переходныма словеньско-русиньскыма діалектами. Кайкавскый діалект хорватьского языка є ближчый ід словіньскому як ід літературному хорватьскому языкови.

Хоць славяньскы языкы ся майпôздно оддїлили од общого праязыка, роздїл межи вшелиякыма славяньскыма языками і діалектами є доста великый, жебы обтяжыти комунікацію межи носителями розличных славяньскых языкôв. Удну окремых славяньскых языкôв годна быти невелика варіабілность, як у російскôм, ці намного бôлша, як у словіньскôм.

## Історія

Зо вшыткых індоевропскых языкôв ід славяньскым суть найближы балтіцькы. Якраз прото векшына научникôв мерькує же в минулости быв даякый балтіцько-славяньскый праязык. На основі фактôв археолоґії і ґлотохронолоґії шацують, же балтіцькый і славяньскый конарї ся розышли дас сперед 3500-3000 рокôв.

До 8-9. стороча славяне ся помалы всїли в Централнôй і Выходнôй Европі ай на Балканах. По приятю славянами хрістіанства браты Кіріл і Мефодій вытворили славяньскоє писмо про переложіня літурґічных текстôв з ґрецького языка. Были дві славяньскых писма: кіріліця і глаголіця. Майдавны всокочены славяньскы тексты суть з 10. стороча. Теперїшнї славяньскы языкы хоснують алфавіты на основі латинікы і кіріліцї. Глаголіця ся хоснує в католицькôм богослужіню в Чорнôй Горї і дакôлькох районах Хорватії.

## Общі знакы

* значна флектівна морфолоґія — векшына славяньскых языкôв має 6 ці 7 падôв
* подїл часослов на завершены і незавершены (лексікалный аспект)
* притомность фематічной палаталізації (знамой як мнягшаня)
* комплікованы єдноченя согласных, утвореных по падїню редукованых (русин. *пструг*, пол. *bezwzględny*, рос. *встреча*)

Славяньскы языкы мають нелем дуже подобну ґраматіку, айбо і вказують таку ж подобность в лексіцї прото же їх послїднїй общій предок екзістовав доста недавно.

## См. тыж

* Список Сводеша

## Референції