# Пряшів

*Діалект: пряшівскый*

---

|  |
| --- |
| Місто
Пряшів словен. *Prešov* |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Застава
 | Ерб
 |
|  |  |

|  |
| --- |
|  |
| 49°0'N, 21°14'E
 |
| Держава |  Словеньско |
| Админединка | Окрес Пряшів, Пряшівскый край • Пряшівскый край |
| Админцентр для | Пряшівскый край, Окрес Пряшів, Пряшівська ґрекокатолицька архієпархія, Словеньска Советьска Републіка, Прешовский край, Жупа Шаріш |
| Кордон з | Велькі Шаріш, Малі Шаріш, Люботїце, Вішна Шебастова |
| Глава | Франтишек Ольга |
| Основан | 1247
 |
| Первое упоминание | 1345
 |
| Высота центра
 | 255 метер |
| Водный обєкт | Торіса |
| Площадь | 71,18 км²
 |
| Население | 82 286 (31.12.2023) человек |
| Плотность | 1191,21 чел/км²
 |
| Часова зона | UTC+1:00, UTC+2:00 |
| Автомобильный код
 | PO |
| Почтовый индекс
 | 080 01
 |
| Официальный сайт |
 |
|  |

 **Пряшів** на Вікіскладови
VIAF:132541301; GND:4313241-8; GeoNames:723819, 12057877; OSM:2320257; Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона Encyclopædia Britannica, 11th edition |

**Пря́шів** (**Прешов**; словен. *Prešov* МФА: [ˈpreʂɔw]  высловность (файл), нїм. *Eperies, Preschau*, мад. *Eperjes*, укр. *Пряшів*, лат. *Fragopolis, Eperiessinum*) — місто на выходї Словеньска, адміністратівный центер Пряшівского окресу і Пряшівского краю. На конець року 2023 має 82 286 обывателїв, і є третїм найлюднїшым містом на Словеньску.

## Походжіня назвы

Леґенда повідать, же кедь ся в 12. сторочу мадярьскый краль Бело II. Слїпый стримовав у тім краю, стратив ся своёй дружынї. Глядавші стежкы ку допроводу собі спрагу і голод одганяв ягодами, якы у тых кончінах росли у великім множестві. Як ёго вечур нашли рытїре з дружыны, краль вырїшыв назвати недалеке село подля ягід. З історічного погляду тота леґенда не мать достовірну основу. Назва *Пряшів* ся обявує од 16. стороча.

## Ґеоґрафія

Пряшів суть во выходній части Словеньска, на березї рікы Торіса і має розлогу 71,18 км2. Місто лежыть в Пряшівскій котлинї, котра окружена Славковскыма горами на западї і Шарішскым хребтом на выходї. Высота міста має 250 метрів над уровнём моря, што надає ёму характерный горбистый терен. Найвысшым містом в околіцях є горб Калварія, котрый суть знамым містом паломництва.

Пряшів має мірный клімат з теплыма лїтами і холодныма зимами. Середнї літнї температуры сягають коло 19-20 °C, а зимнї около -2 °C. Місто ся находить в котлї з природнов охранов од сильных вітрїв, але часто з доджыма, переважно в лїтнї місяцї.

## Історія

Історічны містьскы домы
Початкы населїня той теріторії ідуть аж до добы камяной, о чім свідчать вызначны археолоґічны обявы, найджены в долинї потока Делня. Далшы стопы екзістенції населїня теріторії днешнёго Пряшова походять з добы бронзовой, коли гев были обявены бронзовы предметы, кераміка а і желїзный ножык і ігліцї. Найджіня золотых і стріберных мінц належыть ку дуже цїнным доказам о екзістенції господарьскых стыків той теріторії з Римсков рішов. Історічно доложене є і населїня теріторії Пряшова Славянами з перелому 8. і 9. стороча.

На початку 12. стороча была тота теріторія зачленена до мадярьского штату. Перше писемне спомянутя Пряшова ся находить в листинї краля Бела IV. з року 1247. У тім самім сторочу року 1299 удїлив краль Андрій III. Пряшову містьскы права, котры розшырив краль Людовит I. в року 1374, і тым ся місто Пряшів стало слободным кралёвскым містом.

В 14. і 15. сторочу місто зажыло міморядный господарьскый росквіт, основали ся ту цехы (скоряницькый, ковальскый і под.) і в тім часї ту жыло веце 2000 людей обсягуючіх ся переважно ремеслом. В роцї 1455 дістало місто од краля Ладїслава Погробка свій першый містьскый ерб. Дякуючі господарьскій просперітї міста 15. стороча значіло і розвой ставебного руху, котре ся одзеркалїло і на гоносній архітектурї міщаньскых домів.

Вывой міста в 16. і 17. сторочу овпливнили поступно реформація і антігабсбурьскы повстаня. Місто постигли і жывелны погромы, мор, пожары і пропад міста ся проглубовав. До історії ся записав і рік 1687 знамый як пряшівскы яткы, коли были на пляцї круто поправены 24 міщане за підпору Імріха Текеліго, ведучім антігабсбурьского повстаня як варованя про

другых. Місто ся ожывило кінцём 18. і початком 19. стороча, коли ся жытельство Пряшова доповнило пристяговалцями з другых міст. Зряджінём ґрекокатолицькой єпархії в роцї 1816 гев зачало приходити векше чісло Русинів і кінцём 18. стороча ту выникла і вызначна жыдівска комуніта. Велике господарьске значіня про місто мала і выроба солї і зато в 19. сторочу быв застарїлый способ здобываня солї нагородженый модернїшым шырокым комплексом. В той період актівно ся розвивала културна і наукова чінность. Пряшів став центром русиньской културы і народны оброджованы чінности. В роцї 1848, почас револючных подїй в Австрійскій ріші, містьскы Русины актівізовали свої силы, штобы підпоровати свої народны права і автономію.

### Перегляд вызначных історічных подїй

* 4.-5. стороча — приход Славян на теріторію Пряшова.
* 1247 – перше писемне спомянутя Пряшова.
* 1299 – удїлїня містьскых прав угорьскым крялём Андріём III..
* 1412 (80. рокы 15. стороча) – Пряшів належыть до Пентаполітаны (союз 5 кралёвскых міст – Пряшів, Кошіцї, Бардеёв, Левоча, Сабінов).
* 1429 – перше спомянутя містьской школы в Пряшові.
* 1453 – першый ерб Пряшова.
* 1455 – удїлїня права міста Пряшів орґанізовати шторічный триднёвый ярмак (од краля Ладїслава В. Погробка).
* 1502 – 1505 – початок будованя Дому св. Николая.
* 1667 – Колеґіум в Пряшові, протестантьскый едукачный центер верьхнёго Угорьска, Народна културна памятка.
* 1687 – Караффовы яткы, 24 поправеных міщанів.
* 1703 – початок найвекшого антігабсбурьского повстаня на чолї з Франтїшком II. Ракоціём.
* Конець 18. стороча – першы Жыде пришли до Пряшова.
* 1816 – Пряшів ся ставать резіденціов самостатного ґрекокатолицького єпіскопства.
* 1848 – ставляня 1. жыдівской сінаґоґы.
* 1886, 1887 – великы ничівы пожары постигують Пряшів.
* 16.6.1919 – з балкона радніцї была выголошена Словеньска совєтьска републіка, котра потім выголосила своїм головным містом Пряшів.
* 1923-24 – ставляня сецесной будовы Босаковой банкы.
* 19.1.1945 – ослободжіня Пряшова Червенов армадов, конець 2. світовой войны.
* 1950 – центер ся ставать містьсков памятковов резерваціов.
* 1972 – Солівары ся ставають народнов културнов памятков.

## Обывательство

Динамика (десятьроча)| Рік | 1995 | 2005 | 2015 | 2025 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Особ | 92 687 | 91 621 | 89 959 | 81 223 |
| Δ |  | −1,15 % | −1,81 % | −9,71 % |

Динамика (рік)| Рік | 2024 | 2025 |
| --- | --- | --- |
| Особ | 81 702 | 81 223 |
| Δ |  | −0,58 % |

Народностне зложіня (2011):

* Словаци — 81.14 %
* Циґане (Ромы) — 1.70 %
* Русины — 1.59 %
* Українцї — 0,7 %
* Чехы — 0.48 %
* Мадяре — 0.14 %
* іншы — 13.8 %

### Проценты реліґій

У період меджі 1880 і 2011 роками є ту ясны

Реліґійне (Набоженьске) зложіня (2007 p.):

* римокатолици — 66,77 %,
* ґрекокатолици — 4,82 %,
* протестанты (євангелици) — 4,82 %,
* православны — 1,68 %,
* гуситы — 0,03 %,
* атеісты або іншы — 16,66 %

## Културны памяткы

Ґрекокатолицькый архієпіскоп і митрополія і тыж катедралный храм на Головній уліцї.
театер Александра Духновіча.
### Храмы

У містї є римокатолицькый храм св. Мікулаша з 1. пол. 14.ст., римокатолицькый франтішканьскый костол св. Йозефа, ґрекокатолицькый храм св. Йоана Хрестителя, православный храм св. Александра Невского з 1950 р.

## Ґалерія

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## См. тыж

* Пряшівська Русь

## Референції