Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# ਅਰੁੰਦਤੀ ਨਾਗ

**ਅਰੁੰਧਤੀ ਨਾਗ** (ਨੀ **ਰਾਓ** ; ਜਨਮ 1955/1956 ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਥੀਏਟਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ( ਆਈਪੀਟੀਏ ) ਨਾਲ ਜੁੜੀ, ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤੀ, ਮਰਾਠੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੰਨੜ, ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ।, ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ।

ਉਹ ਕੁਝ ਸਾਲ ਚਿੰਤਾਮਣੀ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।

ਕੰਨੜ ਅਭਿਨੇਤਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਗ (1980-1990) ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਥੀਏਟਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਬੰਧ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਾਟਕ ਕੀਤੇ: ਗਿਰੀਸ਼ ਕਰਨਾਡ ਦਾ *ਅੰਜੂ ਮੱਲੀਗੇ*, *27 ਮਵੱਲੀ ਸਰਕਲ*, ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਟਕ *ਵੇਟ ਅਨਟਿਲ ਡਾਰਕ*, *ਸੰਧਿਆ '* ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ। *ਛਾਇਆ* (ਜਯੰਤ ਡਾਲਵੀ), ਗਿਰੀਸ਼ ਕਰਨਾਡ ਦੀ *ਨਾਗਮੰਡਲਾ*, ਅਤੇ ਬਰਟੋਲਟ ਬ੍ਰੈਚਟ ਦੀ *ਮਾਂ ਹਿੰਮਤ* *ਹੁਲਾਗੁਰੂ ਹੁਲਿਆਵਵਾ* ਵਜੋਂ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਕੰਨੜ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ: *ਐਕਸੀਡੈਂਟ* (1984), *ਪਰਮੇਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮਾ ਪ੍ਰਸੰਗ* (1984) ਅਤੇ *ਨੋਦੀਸਵਾਮੀ, ਨਵੀਰੋਡੂ ਹੀਗੇ* (1987)।

ਨਾਗ ਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਰੰਗਾ ਸ਼ੰਕਰਾ ਵਿੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਥੀਏਟਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਸਪੇਸ ਬਣਾਇਆ ਉਹ 2010 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2008), ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2010) ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ (57ਵਾਂ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ

ਨਾਗ ਦਾ ਜਨਮ 1956 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਨੇਤਾਜੀ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਆ ਗਿਆ। 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਗ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜੋ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਸੀ। ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਰ ਕੇ ਨਰਾਇਣ ਦੇ *ਮਾਲਗੁਡੀ ਡੇਜ਼* (1987) ਦੇ ਟੀਵੀ ਰੂਪਾਂਤਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਕਾਵਿਆ ਸੀ।

1990 ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਸਪੇਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 2004 ਵਿੱਚ ਰੰਗਾ ਸ਼ੰਕਰਾ ਵਿੱਚ ਸਾਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੱਜ ਥੀਏਟਰ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
# ਪ੍ਰਸੂਨ ਜੋਸ਼ੀ

| ਪ੍ਰਸੂਨ ਜੋਸ਼ੀ |
| --- |
| ਜਨਮ |  (1971-09-16) 16 ਸਤੰਬਰ 1971 ਅਲਮੋੜਾ, ਉਤਰਾਖੰਡ |
| ਕਿੱਤਾ | ਗੀਤਕਾਰ, ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਕੰਪਨੀ ਮੈਕਐਨ ਇਰਿਕਸਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ। |
| ਸਾਲ ਸਰਗਰਮ | 1992 ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ |
|  |
| ਵੈਂਬਸਾਈਟ | www.prasoonjoshi.com |

**ਪ੍ਰਸੂਨ ਜੋਸ਼ੀ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: **Prasoon Joshi**, ਜਨਮ: 16 ਸਤੰਬਰ 1968) ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦਾ ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਕੰਪਨੀ ਮੈਕਐਨ ਇਰਿਕਸਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਫਿਲਮ *ਫ਼ਨਾ* ਦੇ ਗਾਣੇ ‘ਚਾਂਦ ਸਿਫਾਰਿਸ਼’, ਫਿਲਮ "ਤਾਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ" ਦੇ ਗਾਣੇ ‘ਮਾਂ ...’ ਅਤੇ ਫਿਲਮ *ਭਾਗ ਮਿਲਖਾ ਭਾਗ* ਦੇ ਗਾਣੇ ‘ਜ਼ਿੰਦਾ..’ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਵਧੀਆ ਗੀਤਕਾਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਫਿਲਮ "ਤਾਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ" ਦੇ ਗਾਣੇ ‘ਮਾਂ ...’ ਅਤੇ ਫਿਲਮ "ਚਿਟਾਗੋਂਗ" ਦੇ ਗਾਣੇ 'ਬੋਲੋ ਨਾ..' ਲਈ ਗੀਤਕਾਰੀ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਇਨਾਮ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।

## ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਪ੍ਰਸੂਨ ਦਾ ਜਨਮ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਅਲਮੋੜਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦੰਨਿਆ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 16 ਸਤੰਬਰ 1968 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵੇਂਦਰ ਕੁਮਾਰ ਜੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ਮਾ ਜੋਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਟਿਹਰੀ, ਗੋਪੇਸ਼ਵਰ, ਰੁਦਰਪ੍ਰਯਾਗ, ਚਮੋਲੀ ਅਤੇ ਨਰੇਂਦਰਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਐਮਐਸਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਐਮਬੀਏ ਦੀ ਪੜਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ
# ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ

| ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ |
| --- |
| The President, Shri Pranab Mukherjee presenting the Padma Shri Award to Smt. Mamta Chandrakar, at a Civil Investiture Ceremony, at Rashtrapati Bhavan, in New Delhi on April 12, 2016.ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ |
| ਜਨਮ |  (1958-12-03) 3 ਦਸੰਬਰ 1958 ਦੁਰਗ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ, ਭਾਰਤ (ਹੁਣ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਭਾਰਤ) |
| ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ | ਭਾਰਤੀ |
| ਹੋਰ ਨਾਮ | ਮੋਕਸ਼ਦਾ ਚੰਦਰਾਕਰ |
| ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ | 1968–ਹੁਣ |
| ਬੱਚੇ | ਪੂਰਵੀ ਚੰਦਰਾਕਰ |
| Parent(s) | ਦਾਉ ਮਹਾਸਿੰਘ ਚੰਦਰਾਕਰ (ਪਿਤਾ) ਗਯਾਬਾਈ ਚੰਦਰਾਕਰ (ਮਾਂ) |
| ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ | ਡਾ. ਬ.ਲ.ਚੰਦਰਾਕਰ(ਭਰਾ) ਪ੍ਰਮਿਲਾ ਚੰਦਰਾਕਰ(ਭੈਣ) |

 **ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ** (ਜਨਮ 3 ਦਸੰਬਰ 1958) ਛੱਤੀਸਗੜ ਦੀ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਛੱਤੀਸਗੜ ਦੀ ਕੋਇਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ ਨੇ ਇੰਦਰਾ ਕਾਲਾ ਸੰਗੀਤ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆ ਤੋਂ ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ ਨੇ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਾਇਕੀ ਨੂੰ 1977 ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਕੇਂਦਰ ਰਾਏਪੁਰ ਨਾਲ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ 2016 ਵਿੱਚ ਪਦਮਸ੍ਰੀ ਅਵਾਰਡੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਚੰਦਰਕਰ ਛੱਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸਾਲ 1958 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਦਾਉ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਚੰਦਰਾਕਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਖੁਦ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆਨ ਸੀ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਸੰਗੀਤ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ 1974 ਵਿੱਚ "ਸੋਨ੍ਹਾ-ਬਿਹਾਨ" ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਸੋਨ੍ਹਾ-ਬਿਹਾਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਣਾ ਸੀ, ਸੋਨ੍ਹਾ-ਬਿਹਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਚ 1974 ਵਿੱਚ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਵਰਗੀ ਦਾਉ ਮਹਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਮਤਾ ਚੰਦਰਾਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁਢਲੇ ਪਾਠ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਇੰਦਰਾ ਕਲਾ ਸੰਗੀਤ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਦਿਆਲਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। 1986 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੇਸ ਚੰਦਰਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਛਤੀਸਗੜ੍ਹੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸਨ। 1988 ਵਿੱਚ ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ।

## ਅਵਾਰਡ

* 2018 ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਵਿਭੂਤੀ ਅਲੰਕਾਰਨ
* 2016 ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਅਵਾਰਡ
* 2013 ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਰਤਨਾ
* 2012 ਦਾਉ ਦੁਲਾਰ ਸਿੰਘ ਮੰਦਰਾਜੀ ਸਨਮਾਨ

## ਹਵਾਲੇ
# ਬੋਆ ਦੇਵੀ

| ਬੋਆ ਦੇਵੀ |
| --- |
| ਜਨਮ | ਜੀਤਵਾਰਪੁਰ, ਬਿਹਾਰ |
| ਢੰਗ | ਮਿਥਿਲਾ ਜਾਂ ਮਧੂਬਾਨੀ ਪੇਂਟਿੰਗ |
| ਪੁਰਸਕਾਰ | ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2017), ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ
(1984) |

**ਬੋਆ ਦੇਵੀ** ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਮਧੂਬਨੀ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਜੀਤਵਾਰਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਇਕ ਮਿਥਿਲਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਮਿਥਿਲਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੋਕ ਕਲਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਰੇਖਿਕ ਪੈਟਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੈਂਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕਾਗਜ਼ ਅਤੇ ਕੈਨਵੈਸਾਂ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਨੇ 1984 ਵਿਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 2017 ਵਿਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਜੀਵਨੀ

ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਲਗਭਗ 60 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮਿਥਿਲਾ ਆਰਟ ਫਾਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੰਨ 1966 ਵਿਚ ਕਪੜਾ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਇਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਸਥਾ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਹੈਂਡਿਕ੍ਰਾਫਟ ਬੋਰਡ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪੁਪੁਲ ਜਯਕਰ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਕਲਾਕਾਰ ਭਾਸਕਰ ਕੁਲਕਰਨੀ ਨੂੰ ਕਲਾ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਲਈ ਮਧੂਬਨੀ ਭੇਜਿਆ। ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਲਕਰਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਕਲਾ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਧ ਤੋਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ' ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਲਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਭਾਸਕਰ ਕੁਲਕਰਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿਚ ਆਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਲਈ 1.50 ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕੁਲਕਰਨੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਪੇਨ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਦੀਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਾਲ 2015 ਵਿਚ, ਉਸਦੀ ਇਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਹੈਨੋਵਰ ਦੇ ਮੇਅਰ ਸਟੀਫਨ ਸਕੋਸਟੋਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਫੇਰੀ ਮੌਕੇ ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

## ਸ਼ੈਲੀ

ਪਿਛਲੇ ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ, ਮਧੁਬਨੀ ਕਲਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਵਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ - ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 1989 ਵਿਚ ਸੈਂਟਰ ਪੋਮਪੀਡੋ ਵਿਚ ਮੈਗਸੀਅਨ ਡੀ ਲਾ ਟੇਰੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚਾਦਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 20 ਫੁੱਟ ਉੱਚੇ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ ਤੱਕ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਸ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀਆਂ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸੀਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੋਆ ਦੇਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਲਈ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕਾਗਜ਼ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਲਿਟ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ, ਪੀਲੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਐਵਾਰਡ

* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, 2017
* ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, 1984

## ਹਵਾਲੇ
# ਵਿਜਿਆਲਕਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ

| ਵਿਜਿਆਲਕਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ |
| --- |
| ਡਾ.ਵਿਜਿਆਲਕਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ |
| ਜਨਮ |  (1946-01-27) 27 ਜਨਵਰੀ 1946 |
| ਕਿੱਤਾ | ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਰਚਨਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ |
| ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ | ਭਾਰਤੀ |
| ਸ਼ੈਲੀ | ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ |

 **ਵਿਜਆਲਕਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ** ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਸਥਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਐਮ. ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚਾਂ ਉੱਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਨਾਚਾਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ, ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਚੱਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਗਾਇਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਸਾਧਾਰਣ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਾਲ 2018 ਲਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਮਦੁਰੈ ਕਾਮਰਾਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ | ਉਹ ਗੁੰਝਲਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |ਜੋੜੇ ਨੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਕਈ ਐਲਬਮਾਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਹਨ| ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ 10,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਡੀਓ ਕੈਸਿਟਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਜੋੜਾ ਹੁਣ ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨ ਵੱਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਮਿਲ ਲੋਕ ਕਲਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਸ਼ ਵੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।

ਡਾ: ਵਿਜਆਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਉੱਤੇ ਤੀਹ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਰੇਡੀਓ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ 'ਤੇ ਤੀਹ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਹਨ| ਡਾ: ਵਿਜਆਲਕਸ਼ਮੀ ਨਵਨੀਤਾਕਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਤੇ ਡਾ: ਨਵਨੀਤਾਕਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਸਹਿ-ਲੇਖਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ |

ਡਾ. ਵਿਜਆਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਵਨਿਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੂੰ 2018 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

* The Hindu : Metro Plus Tiruchirapalli / Personality : Art for peace Archived 2005-05-07 at the Wayback Machine.
* Life Positive: Interview with Dr.Vijayalakshmi Navaneethakrishnan on The Spiritual aspects of Tamil Folk Art
* The Hindu : Arts / Music : Rural Ragas
* Tamil Folk Songs
* The Hindu : MetroPlus : Songs of innocence and experience
* The Hindu : Front Page: Folk art performances planned near Meenakshi Sundareswarar Temple Archived 2008-09-09 at the Wayback Machine.
* The Hindu : Enthralling folk arts performance Archived 2008-01-20 at the Wayback Machine.
* The Hindu: National : Tamil Nadu: Folk songs continue to be crowd-pullers
* The Hindu : Folio : Simple Pleasures
*

## ਹਵਾਲੇ
# ਥੰਗਾ ਡਾਰਲੋਂਗ

| ਥੰਗਾਂ ਡਾਰਲੋਂਗ |
| --- |
| ਜਨਮ | ਫਰਮਾ:ਜਨਮ ਦੀ ਤਾਰੀਕ ਭਾਰਤ |
| ਵੰਨਗੀ(ਆਂ) | ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਲੋਕ-ਸੰਗੀਤ |
| ਕਿੱਤਾ | ਸੰਗੀਤਕਾਰ |

**ਥੰਗਾ ਡਾਰਲੋਂਗ** (ਜਨਮ 20 ਜੁਲਾਈ 1920) ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਾਜ਼ ਰੋਜ਼ਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2019) ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ । ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ 2014 ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਰਵਉੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਾਦਮਿਕ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਅਵਾਰਡ (2015), ਰਾਜ-ਪੱਧਰੀ ਵਯੋਸ਼੍ਰੇਸਟਾ ਸਨਮਾਨ (2016) ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ।

ਡਾਰਲੌਂਗ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਉਨਕੋਟੀ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕੈਲਾਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਗੋਰਨਗਰ ਆਰਡੀ ਬਲਾਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪਹਾੜੀ ਏਡੀਸੀ ਪਿੰਡ ਦਿਓਰਾਚੇਰਾ ਮੁਰਾਇਬਾੜੀ ਤੋਂ ਹੈ। 2016 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਸੀ ਜੋਸੇਫ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿਚ ਟ੍ਰੀ ਆਫ਼ ਟੰਗਜ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਸਨਮਾਨ

* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2019)
* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2014)

* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ (2010-2019)

## ਹਵਾਲੇ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

* ਥੰਗਾ ਡਾਰਲੋਂਗ, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਮੂਵੀ ਡੈਟਾਬੇਸ 'ਤੇ
# ਅਜੀਤਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ

**ਅਜੀਤਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ: **Ajita Srivastava**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕਾ, ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ ਮਿਰਜ਼ਾਪੁਰ ਅਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਕਜਾਰੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 2022 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ ਦਾ ਜਨਮ ਵਾਰਾਣਸੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਸੰਗੀਤ ਸਮਿਤੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ *ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਭਾਕਰ*, ਬੀ.ਐੱਡ. ਗੋਰਖਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਬਨਾਰਸ ਹਿੰਦੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ ਨੇ ਮਿਰਜ਼ਾਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਕੀਲ ਰਾਸਬਿਹਾਰੀ ਲਾਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਬੱਚਾ, ਅਨੁਰਾਗ ਆਨੰਦ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਕੈਰੀਅਰ

ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1980 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਲਖਨਊ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ, ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਕਲਚਰਲ ਰਿਲੇਸ਼ਨਜ਼, ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ, NCZCC ਪ੍ਰਯਾਗਰਾਜ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ, ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਟੀ-ਸੀਰੀਜ਼ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

2017 ਵਿੱਚ, ਉਹ 40 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਨ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਰੀਆ ਕੰਨਿਆ ਇੰਟਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਜਰੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਅਵਾਰਡ

* 2022 – ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ
* 2021 – ਵਿਸ਼ਵ ਹਿੰਦੀ ਸ਼ੋਧ ਸੰਵਰਧਨ ਅਵਾਰਡ
* 2021 – ਕਾਜਲੀ ਕੋਕਿਲਾ ਅਵਾਰਡ
* 2021 - ਯੋਗਾ ਸਿੱਖਿਆਿਕਾ ਇਵਮ ਕਾਜਲੀ ਗਾਯਿਕਾ ਅਵਾਰਡ
* 2021, 2010 – ਸਾਰਕ ਫੋਸਵਾਲ ਅਵਾਰਡ
* 2021, 2020, 2019 – ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ
* 2020 – ਕਾਸ਼ੀ ਆਨੰਦ ਸਨਮਾਨ
* 2019 – ਹਰਿਤ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਸਵੱਛ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਸਨਮਾਨ
* 2019 – ਕਾਜਲੀ ਕਾਰਜਸ਼ਾਲਾ ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕਸ਼ਾ ਅਵਾਰਡ
* 2017 – ਨਮਾਮੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸਨਮਾਨ
* 2017 – ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ
* 2011 – ਵੈਸ਼ਿਆ ਗੌਰਵ ਸਨਮਾਨ
* 2008 – ਅਮਰ ਉਜਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਨਮਾਨ
* 1996 – ਕਾਜਲੀ ਸਮਰਾਗੀ ਅਵਾਰਡ

## ਹਵਾਲੇ
# ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)

| ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ |
| --- |
| ਜਨਮ | 28 ਅਗਸਤ 1943 ਮਾਨਸਾ, ਪੰਜਾਬ |
| ਪੇਸ਼ਾ | ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਅਧਿਆਪਕ |
| ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ | 1970s-ਵਰਤਮਾਨ |

**ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ** (ਪੰਜਾਬੀ: ਨਿਰਮਲ ਰਿਸ਼ੀ) ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲੌਂਗ ਦਾ ਲਿਸ਼ਕਾਰਾ(1983) ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਬੋ ਮਾਸੀ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਕੈਰੀਅਰ

ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਜਨਮ 1943 ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਾ, ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਬਲਦੇਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਬੱਚਨੀ ਦੇਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਥਿਏਟਰ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਬਣਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।

ਉਸਨੇ 60 ਦੇ ਕਰੀਬ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।ਲੌਂਗ ਦਾ ਲਿਸ਼ਕਾਰਾ (1983) *ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ* (1985), *ਦੀਵਾ ਬਲੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ*, *ਸੁਨੇਹਾ*, *ਲਵ ਪੰਜਾਬ* (2015), *ਡੈਥ ਔਨ ਵੀਲਜ਼*, *ਵੁਮੇਨ ਫ੍ਰੋਮ ਦੀ ਈਸਟ*, *ਨਿੱਕਾ ਜ਼ੈਲਦਾਰ* (2016), *ਅੰਗਰੇਜ* (2015), *ਲਹੌਰੀਏ* (2017), and *ਨਿੱਕਾ ਜ਼ੈਲਦਾਰ 2* (2017) ਅਤੇ ਬੋਲੀਵੁਡ ਦੀ ਫਿਲਮ ਦੰਗਲ (2016) ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਭੂਮਿਕਾ।

## ਹਵਾਲੇ
# ਅਦਵੈਤਾ ਗਦਾਨਾਇਕ

| ਅਦਵੈਤਾ ਗਦਾਨਾਇਕ |
| --- |
| ਗਦਾਨਾਇਕ 2017 ਵਿੱਚ |
| ਜਨਮ |  (1963-04-24) 24 ਅਪ੍ਰੈਲ 1963 ਢੇਂਕਨਾਲ, ਓਡੀਸ਼ਾ, ਭਾਰਤ |
| ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ | ਭਾਰਤੀ |
| ਸਿੱਖਿਆ | ਸਲੇਡ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਫਾਈਨ ਆਰਟ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ
ਬੀਕੇ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਕਰਾਫਟਸ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ |
| ਪੇਸ਼ਾ | ਮੂਰਤੀਕਾਰ,
ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ |

**ਅਦਵੈਤ ਚਰਨ ਗਦਾਨਾਇਕ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Adwaita Charan Gadanayak**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕਲਿੰਗਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਖੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਸਕੂਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਕੰਮ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਘਾਟ ਵਿੱਚ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸਾਲਟ ਮਾਰਚ ਮੂਰਤੀ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਲਿਸ ਸਮਾਰਕ ਵਿਖੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਮਾਰਕ ਢਾਂਚਾ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੁੱਧ ਸਮਾਰਕ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਖੇ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ
# ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ

| ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ |
| --- |
| মমতা শঙ্কর |
|  |
| ਜਨਮ |  (1955-01-07) 7 ਜਨਵਰੀ 1955 ਕਲਕੱਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ |
| ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ | ਭਾਰਤੀ |
| ਪੇਸ਼ਾ | ਡਾਂਸਰ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ, ਅਦਾਕਾਰਾ |
| ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ | ਅਦਾਕਾਰੀ, ਡਾਂਸ, ਉਦੇਯਾਨ ਕਲਾਕੇਂਦਰ |
| ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ | ਚੰਦਰੋਰੋਡੇ ਘੋਸ਼ |
| ਬੱਚੇ | ਰਤੁਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਰਾਜੀਤ ਸ਼ੰਕਰ ਘੋਸ਼ |

 **ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ** (ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1955) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੱਤਿਆਜੀਤ ਰੇ, ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਸੇਨ, ਰਿਤੂਪਰਨੋ ਘੋਸ਼, ਬੁੱਧਦੇਬ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਘੋਸ਼ ਆਦਿ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵੀ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ 1955 ਵਿੱਚ ਡਾਂਸਰ ਉਦੈ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅਮਲਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਪੰਡਿਤ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਭਾਣਜੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਆਨੰਦ ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਕ ਇੰਡੋ-ਪੱਛਮੀ ਫਿਉਜ਼ਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਅਮਲਾ ਸ਼ੰਕਰ ਅਧੀਨ ਉਦੈ ਸ਼ੰਕਰ ਇੰਡੀਆ ਕਲਚਰ ਸੈਂਟਰ, ਕਲਕੱਤਾ ਵਿਖੇ ਨ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ

ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ *ਮ੍ਰਿਗਾਇਆ* ਨਾਲ 1976 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਮਰਣਾਲ ਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਸਾਲ ਦਾ ਸਰਵਉੱਤਮ ਫ਼ੀਚਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਉਦੇਯਾਨ - ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਡਾਂਸ ਕੰਪਨੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1986 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ 'ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਬੈਲੇ ਟਰੂਪ' ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਟਰੂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1978 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਰਮਾਣ 1979 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਰਚਨਾ *ਚੰਡਾਲਿਕਾ ਦੇ* ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਰਤੁਲ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਰਾਜੀਤ ਸ਼ੰਕਰ ਆਦਿ।

## ਅਵਾਰਡ

* 1992: ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡ - ਵਿਸ਼ੇਸ਼ *ਜਿਊਰੀ* ਅਵਾਰਡ (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਫ਼ਿਲਮ): *ਅਗੰਤਕ*
* 1993: ਬੀ.ਐਫ.ਜੇ.ਏ ਅਵਾਰਡ - "ਸਖਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾ" ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ
* 2000: ਬੀ.ਐਫ.ਜੇ.ਏ ਅਵਾਰਡ- “ਉਤਸਵ” ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ

* *ਮ੍ਰਿਗਾਇਆ* (*ਦਿ ਰਾਇਲ ਹੰਟ*, 1976)
* *ਓਕਾ ਉਰੀ ਕਥਾ* (1977)
* *ਡੂਰਤਵਾ* ਉਰਫ *ਦੂਰੀ* (1978)
* *ਏਕ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿਦੀਨ* (ਯੂਐਸਏ), 1979)
* *ਖਾਰੀਜ* (*ਕੇਸ ਬੰਦ ਹੈ*, 1982)
* *ਗ੍ਰਹਿਜੁੱਧਾ* (*ਕਰਾਸਰੋਡਜ਼*, 1982)
* *ਦਖ਼ਲ* (*ਕਿੱਤਾ*, 1982)
* *ਗਣੇਸ਼ਤਰੂ* (*ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ*, 1989)
* *ਸਖਾ ਪ੍ਰੋਸ਼ਾਖਾ* (*ਦਰੱਖਤ* *ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ* ਜਾਂ *ਲੇਸ ਬ੍ਰਾਂਚਾਂ ਡੀ ਲਾਂਬਰੇ*, 1991)
* *ਅਗੰਤੁਕ* (*ਦ ਸਟਰੇਂਜਰ* ਉਰਫ *ਲੇ ਵਿਜ਼ਿਟਰ*, 1991)
* *ਸੁਨਿਆ ਥਕੇ ਸੂਰੂ* (ਏ ਰਿਟਰਨ ਟੂ *ਜ਼ੀਰੋ* 1993)
* *ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ* (1993)
* *ਸੋਪਨ* (1994)
* *ਦਹਾਨ* (*ਕਰਾਸਫਾਇਰ*, 1997)
* *ਉਤਸਵ* *(ਫੈਸਟੀਵਲ,* 2000)
* *ਦ ਬੋਂਗ ਕਨੈਕਸ਼ਨ*, (2006)
* *ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਕਸ਼ੀ*, (2006)
* *ਬਾਲੀਗੰਜ ਕੋਰਟ*, (2007)
* *ਅਬੋਹਮਾਨ* (2010)
* *ਜਾਨੀ ਦਯਖਾ ਹੁਬੇ* (2011)
* *ਰੰਜਨਾ ਅਮੀ ਅਰ ਅਸ਼ਬੋਨਾ* (2011)
* *ਜਾਤੀਸ਼ਵਰ* (2014)
* *ਅਗੰਤਕਰ ਪੋਰ* (2015)
* *ਪਿੰਕ* (2016)
* *ਮੈਚਰ ਝੋਲ* (2017)
* *ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਰੀਜੈਂਸੀ* (2019)
* *ਸ਼ੇਸ਼ਰ ਗੋਲਪੋ* (2019)
* *ਅੰਤਾਰਧਨ (2020 ਫ਼ਿਲਮ) (2020)*

## ਹਵਾਲੇ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

* ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ
* ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਡਾਂਸ ਕੰਪਨੀ, ਵੈਬਸਾਈਟ
* ਮਮਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਬੈਲੇ ਟ੍ਰੌਪ ਵੈਬਸਾਈਟ Archived 2017-12-27 at the Wayback Machine.
# ਵਿਮਲਾ ਮੈਨਨ

| Kalamandalam Vimala Menon |
| --- |
| ਜਨਮ | Vimala Kumari  (1943-01-07) 7 ਜਨਵਰੀ 1943 Irinjalakuda, Thrissur, Kerala, India |
| ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ | Indian |
| ਅਲਮਾ ਮਾਤਰ | Kerala Kalamandalam, Cheruthuruthy (Diploma In Mohiniyattam & Bharathanatyam ) |
| ਪੇਸ਼ਾ | Director and Principal of Kerala Natya Academy, Classical Dance Instructor & Author |
| ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ | K.P. Vishwanathan Menon (1966 - Present) |
| ਬੱਚੇ | Vinod Kumar (Son) & Vindhuja Menon (Daughter) |
| ਪੁਰਸਕਾਰ | Guinness Book of Records (2006) Sangeet Natak Akademi Award (2006) Kerala Kalamandalam Award (2005) Kerala Sangeetha Nataka Akademi Award (1991) Viswabharathy Award (1980) All Kerala Social Service Association Award (1964) |
| ਵੈੱਬਸਾਈਟ | kalamanadalamvimalamenon.a4add.com |

**ਵਿਮਲਾ ਮੈਨਨ** ( Malayalam: വിമല മേനോൻ ) ਨੂੰ **ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਵਿਮਲਾ ਮੈਨਨ** ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਤੋਂ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ *ਕੇਰਲਾ ਨਾਟਯਾ ਅਕੈਡਮੀ* ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ

ਵਿਮਲਾ ਨੇ ਲਗਭਗ 5000 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਲ ਅਧਿਆਪਨ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਿਮਲਾ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਵਿਮਲਾ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ 1200 ਡਾਂਸਰਾਂ ਨਾਲਮੋਹਿਨੀਅੱਟਮ ਦਾ ਸ਼ੋਅ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਮਲਾ ਨੂੰ 1991 ਵਿਚ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2006 ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨਾਚ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਵਿਮਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਥ੍ਰਿਸੂਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਆਇਰਨਜਲਕੁਡਾ ਦੇ ਇਕ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਵਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਐਸ.ਕੇ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਨ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅੰਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜੀ ਹੈ। ਵਿਮਲਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਡਾਂਸ ਤ੍ਰਿਪੁਨੀਥੁਰਾ ਵਿਜੇ ਭਾਨੂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਐਮ.ਆਰ. ਮਧੂਸੂਦਨਨ ਨਾਇਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵੀ ਲਈ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ 1960 ਵਿਚ ਡਾਂਸ ਵਿਚ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕੋਰਸ ਲਈ ਕੇਰਲਾ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਈ। ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਪਜ਼ਹਾਯਾਨਨੂਰ ਚਿੰਨਾਮਾ ਅੰਮਾ ਅਤੇ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਸਤਿਆਭਮਾ ਅਧੀਨ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਥੰਜਾਵੂਰ ਭਾਸਕਰ ਰਾਓ ਅਧੀਨ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਦੀ ਸਟੱਡੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।

ਨੇਵੇਲੀ ਲਿਗਨਾਈਟ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਜਵਾਹਰ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਡਾਂਸ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਮੈਨਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ। 1966 ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਭੂਟਾਨ ਰਹਿਣ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭੂਟਾਨ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚ ਇਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਨੋਦ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਵਿਨਦੁਜਾ ਮੇਨਨ, ਜਿਸਨੇ ਕਾਫੀ ਮਲਿਆਲਮ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਭੂਟਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਵਿਮਲਾ ਨੇ ਭੂਟਾਨ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਸਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ

ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਵਿਮਲਾ ਮੈਨਨ ਨੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ 1991 ਵਿਚ ਕੇਰਲਾ ਸੰਗੀਤਾ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2006 ਵਿਚ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸੰਗੀਤਾ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ 1964 ਵਿਚ ਭਰਤ ਨਾਟਿਅਮ ਲਈ ਆਲ ਕੇਰਲ ਸੋਸ਼ਲ ਸਰਵਿਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2004 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ "ਮੋਹਨੀਅੱਟਮ ਵਿਚ ਰਮਨੱਟਮ" ਦੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸੀਨੀਅਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਵਿਮਲਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਕੇਰਲਾ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਤੋਂ ਡਾਂਸ ਲਈ ਕੇਰਲ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

ਅਧਿਕਾਰਿਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
# ਦਾ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ

**ਦਾ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਖਬਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਲਿਮਿਟੇਡ ਦੁਆਰਾ ਛਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਖਬਾਰ ਨੌਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਛਪਦਾ ਹੈ- ਦਿਲੀ, ਮੁੰਬਈ, ਨਾਗਪੁਰ, ਪੁਣੇ, ਕੋਲਕਾਤਾ, ਵਡੋਦਰਾ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਲਖਨਊ ਅਤੇ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ।

## ਇਤਿਹਾਸ

## ਹਵਾਲੇ
# ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ

| ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ |
| --- |
| *ਮੌਜੂਦਾ: 68ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ* |
| ਵਿਗਿਆਨ ਭਵਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮਾਰੋਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ |
| ਯੋਗਦਾਨ ਖੇਤਰ | ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ ਉੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ |
| ਟਿਕਾਣਾ | ਵਿਗਿਆਨ ਭਵਨ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ |
| ਦੇਸ਼ | ਭਾਰਤ |
| ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ | ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦਾ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ |
| ਮੇਜ਼ਬਾਨ | ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ |
| ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ | 10 ਅਕਤੂਬਰ 1954 (1954-10-10) |
| ਆਖਰੀ ਵਾਰ | 30 ਸਤੰਬਰ 2022 (2022-09-30) |
| ਵੈੱਬਸਾਈਟ | dff.nic.in |

**ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ** ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮਾਰੋਹ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1954 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ 1973 ਤੋਂ *ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਆਫ ਇੰਡੀਆ* ਅਤੇ *ਭਾਰਤੀ ਪਨੋਰਮਾ* ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

**ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨਮਾਨ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸੂਚੀ**|  |
| ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਸਾਲ | ਜਿੱਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ |
|
ਲਗਾਨ (2001) | 8 |
|
ਬਾਜੀਰਾਓ ਮਸਤਾਨੀ (2015) | 7 |
|
ਗੋਡਮਦਰ (1998) | 6 |
|
ਕਨਾਥੀ ਮੁਥਾਮਿਤਲ (2002) | 6 |
|
ਆਦੂਕਲਾਮ (2010) | 6 |
|
ਸੋਨਰ ਕੇਲਾ (1974) | 5 |
|
ਦਾਸੀ (1988) | 5 |
|
ਲੇਕਿਨ... (1990) | 5 |
|
ਥੇਵਰ ਮਗਾਨ (1992) | 5 |
|
ਜੋਗਵਾ (2008) | 5 |
|
ਕੁੱਟੀ ਸਰੈਕ (2009) | 5 |
|
ਹੈਦਰ (2014) | 5 |
|
ਨਥੀਚਰਾਮੀ (2018) | 5 |
|
ਸੂਰਾਰਾਈ ਪੋਤਰੂ (2020) | 5 |

## ਹਵਾਲੇ
# ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼

| ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼ |
| --- |
| ਜਨਮ |  (1990-01-10) 10 ਜਨਵਰੀ 1990 ਮਦਰਾਸ (ਮੌਜੂਦਾ ਦਿਨ ਚੇਨਈ), ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ |
| ਅਲਮਾ ਮਾਤਰ | (ਬੀ.ਕਾਮ) |
| ਪੇਸ਼ਾ | * ਅਭਿਨੇਤਰੀ
* ਟੀਵੀ ਐਂਕਰ
 |
| ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਾਲ | 1996(ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ) 2010–ਮੌਜੂਦ |

**ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Aishwarya Rajesh;** ਜਨਮ 10 ਜਨਵਰੀ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ SIIMA ਅਵਾਰਡਾਂ, ਇੱਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਟੇਟ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ।

ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਸਥਾ ਪੋਵਥੁ ਯਾਰੂ ਨਾਮਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ *?* ਸਨ ਟੀਵੀ ' ਤੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ *ਮਾਨਦਾ ਮੇਇਲਾਦਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,* ਉਸਨੂੰ ਫਿਲਮ *ਅਵਰਗਲੁਮ ਇਵਰਗਾਲਮ* (2011) ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ *ਅਟਾਕਥੀ* (2012) ਵਿੱਚ ਅਮੁਧਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਟੇਟ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡਸ ਵਿੱਚ 2014 ਦੀ ਫਿਲਮ *ਕਾਕਾ ਮੁਟਈ* ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵੇਤਰੀਮਾਰਨ ਦੀ *ਵਦਾ ਚੇਨਈ* (2018) ਵਿੱਚ *ਪਦਮਾ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੋਲੋ ਫਿਲਮ *ਕਾਨਾ* (2018) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟਰ *ਕੌਸਲਿਆ ਮੁਰੁਗੇਸਨ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ *ਜੋਮੋਂਟੇ ਸੁਵਿਸ਼ੇਸ਼ਾਂਗਲ* (2017) ਦੁਲਕਰ ਸਲਮਾਨ ਦੇ ਉਲਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਰਾਮਪਾਲ ਦੇ ਨਾਲ *ਡੈਡੀ* ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ *ਕੌਸਲਿਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮੂਰਤੀ* (2019) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ 2018 ਦੀ ਫਿਲਮ, *ਕਾਨਾ* ਦਾ ਰੀਮੇਕ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

* ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼, ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਮੂਵੀ ਡੈਟਾਬੇਸ 'ਤੇ
* ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼ ਟਵਿਟਰ ਉੱਤੇ