# ଭାଙ୍ଗରା (ନୃତ୍ୟ)

ଭଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ, ପଞ୍ଜାବ
ଭାଙ୍ଗରା ଗ୍ରୁପ (ଦୁବାଇ) ଓ ୟୁନାଇଟେଡ ଆରବ ଏମିରେଟ୍‌ସ (ସଂଯୁକ୍ତ ଭଙ୍ଗରା)ର ଛବି
**ଭାଙ୍ଗରା** (ପଞ୍ଜାବୀ: ਭੰਗੜਾ (Gurmukhi), بھنگڑا (Shahmukhi); ଉଚ୍ଚାରଣ [pə̀ŋɡɽaː]) Listen ଶବ୍ଦ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳର 'ମଝା*ରେ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିବା ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟକୁ ବୁଝାଇଥାଏ, ଯାହା ଭାରତର ପଞ୍ଜାବରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରାଠାରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଭାଙ୍ଗରା ପ୍ରବାସୀ ପଞ୍ଜାବୀଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଅଛି ।*

## ପ୍ରକାର

### ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା/ମାଝାର ଲୋକନୃତ୍ୟ

ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଙ୍ଗରା ଡ୍ରମ୍ ବଜାଳି
ପାରମ୍ପରିକ ଭଙ୍ଗରାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଆଇ ଏସ୍ ଧିଲୋଂଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଭାଙ୍ଗରା ପଞ୍ଜାବୀ ସାମରିକ ନୃତ୍ୟ 'ବାଗା' ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ।
ତଥାପି ମଝାର ଲୋକନୃତ୍ୟ ସିଆଲକୋଟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ଗୁଜରନୱାଲା, ଶେଖପୁର, ଗୁଜରାଟ (ପଞ୍ଜାବର ଜିଲ୍ଲା, ପାକିସ୍ତାନ) ଓ ଗୁରଦାସପୁର (ପଞ୍ଜାବର ଜିଲ୍ଲା, ଭାରତ) ପ୍ରଭୃତିରେ ଆଦର ପାଇଥିଲା । ଭାଙ୍ଗରାର ପାରମ୍ପରିକ ଶୈଳୀ, ଯାହା ସିଆଲକୋଟର ଗାଁରେ ନୃତ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହାକୁ ସାଧାରଣ ମାପକ ଭାବେ ଧରାଯାଏ । ଯଦିଓ ପାରମ୍ପରିକ ଭଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ କରାଯାଉଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକ ପାକିସ୍ତାନର ପଞ୍ଜାବରେ ଅଛି, ତେବେ ଭାରତରେ ଥିବା ପଞ୍ଜାବର ଗୁରଦାସପୁର ଜିଲ୍ଲା ଓ ହୋସିଆରପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ରୂପକୁ ବଜାୟ ରଖାଯାଏ ।
ଋତୁଭିତ୍ତିକ ନୃତ୍ୟ ହେତୁ, ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ବୈଶାଖୀ ପର୍ବର ମାସରେ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ । ଏହି ମାସରେ ଅମଳ, ମୁଖ୍ୟତଃ ଗହମ ଶସ୍ୟ କଟାଯାଏ । ଆଞ୍ଚଳିକ ମେଳା ବୈଶାଖୀ ପର୍ବର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଥାଏ । ଶସ୍ୟ କଟାଯିବା ଓ ବୈଶାଖୀ ପର୍ବ ପାଳନ ପରେ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଭାବେ ଏକୁଟିଆ ପାଳନ କରାଯାଏ ।

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ଏକ ବୃତ୍ତରେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟ ଛାନ୍ଦ ପକାଯାଏ । ଆଞ୍ଚଳିକ ଗୀତ ଅନୁସାରେ ବାଜା ବଜାଯାଏ ଓ ଏହା ସହିତ ମଝାର ବିଶିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳିକ ସଙ୍ଗୀତ ଢୋଲା ମଧ୍ୟ ବୋଲାଯାଏ । ନିମ୍ନଲିଖିତ ଗୀତଟି ଢୋଲାର ଏକ ଉଦାହରଣ:

>
> *ਕੰਨਾ ਨੂੰ ਬੁੰਦੇ ਸਿਰ ਛੱਤੇ ਨੇ ਕਾਲੇ*
>
> *ਦਹੀ ਦੇ ਧੋਤੇ ਮੇਰੇ ਮੱਖਣਾ ਦੇ ਪਾਲੇ*
>
> *ਰੱਲ ਮਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਏ ਨੇ*
>
> *ਸੱਜਣ ਕੌਲ ਨਹੀ ਪਾਲੇ*
>
> *ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਵੇ ਢੋਲਿਆ*
>
> *ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਸੰਭਾਲੇ*
>
>
>
>

ଅନୁବାଦ:

>
> *କନ ନୁ ବୁନ୍ଦେ ସେର ଛାତେ କଲେ*
>
> *ଦାହି ଦେ ଧୋତେ ମେରେ ମଖନା ଦେ ପାଲେ*
>
> *ରାଲ୍ ମିଟ୍ଟି ଭିଚ ଗୟେ ନେ*
>
> *ସାଜନ କୋଲ ନହି ପାଲେ*
>
> *ତେରେ ବାଜୋ ୱେ ଢୋଲେୟା*
>
> *ସାନୁ କୌନ ସମ୍ଭାଲୟା*
>
>
>
>

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ବର୍ତ୍ତମାନ ଅମଳ ଋତୁ ଛଡା ଅନ୍ୟ ପର୍ବ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ଓ ପାକିସ୍ତାନରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ।

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ଜମ୍ମୁରୁ ଆମଦାନୀ ହୋଇଛି । ଏହାର ସମତଳ ଭୂମି ପଞ୍ଜାବ ସମତଳ ଭୂମି ସହ ସମାନ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ଏହି ନୃତ୍ୟ ସହ, ଅନ୍ୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ଯଥା: ଗିଢା ଓ ଲୁଡି ପ୍ରଭୃତି ସହ ଏକାଠି ହୋଇଯାଇଛି । ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାର ପ୍ରଭାବ ଯେତେବେଳେ ଜମ୍ମୁରେ ଲୋକମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । କାରଣ ଏହା ପଞ୍ଜାବୀ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଛି ଓ ପଞ୍ଜାବ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ଭାଗ କରେ ।

### ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ

ଅମୃତସରରେ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ, ୨୦୧୨
୧୯୪୭ରେ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳ ଭାଗ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସର ପୁରୁଷମାନେ ଏକାଠି ଭାଙ୍ଗରା ନାଚିଥିଲେ । ତଥାପି ୧୯୪୭ ପରେ ବହୁତ ଲୋକ ନୂଆ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାକିସ୍ତାନ ଓ ଭାରତ ମଧ୍ୟରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୋଇଗଲେ । ଭାଙ୍ଗରା ଅଭ୍ଯାସ କରାଯୌଥିବା ବହୁ ସ୍ଥାନ ପାକିସ୍ତାନରେ ରହିଗଲା । ତେବେ ଶିଖ ଓ ହିନ୍ଦୁ ଅଭ୍ୟାସକାରୀମାନେ ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଜାବକୁ ଫେରିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟ ମୁକ୍ତ ଭାଙ୍ଗରାଅ ଉନ୍ନତି ହେଲା ।

୧୯୫୦ରେ ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଜାବରେ ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟ ମୁକ୍ତ ଭାଙ୍ଗରାର ଉନ୍ନତି ହେଲା ଯାହାକୁ ପଟିଆଲାର ରାଜା ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା କରିଥିଲେ, ଯେ ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ଏକ ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ଏଇ ଶୈଳୀର ପ୍ରଥମ ଆଖିଦୃଶିଆ ଉନ୍ନତି ସୁନାମର ଦୀପକ ପରିବାରର ଭାଇମାନଙ୍କ (ମନୋହର, ଅବତାର ଓ ଗୁରବଚ୍ଚନ) ଏକ ନୃତ୍ୟଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ବାଜା ବାଦକ ଭନା ରାମ ସୁନାମିଙ୍କଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା । ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ଛାନ୍ଦକୁ ଏକାଠି କରିଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ପଞ୍ଜାବୀ ନୃତ୍ୟ ଲୁଡ୍ଡି, ଝୁମାର, ଧମାଲ ଓ ଘମ ଲୁଡ୍ଡିର ପାଳିକୁ ମିଶାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ । ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ *ବୋଲିଆନ*ର ଗାଇବା ଶୈଳୀ ମଧ୍ୟ ମାଲୱାଇ ଗିଢାରୁ ଅଣାଯାଇଛି ।

ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟମୁକ୍ତ ଭାଙ୍ଗରା ପ୍ରଥମେ ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ପାଳନ ଅବସରରେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ମଞ୍ଚରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଶୈଳୀର ନୃତ୍ୟ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେଲା ଓ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଭାରତରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ୧୯୦ ମସିହା ବେଳକୁ ଏକ ସାଧାରଣ ମାପକରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଜାଇଥିଲା । ଏହାପରେ ଏହି ନୃତ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପଞ୍ଜାବୀ ପ୍ରବାସୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ବ୍ୟାପିଥିଲା ।

ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଭରତୀୟ ପଞ୍ଜାବରେ ଭାଙ୍ଗରା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଅନିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ପଟିଆଲାର ମହିନ୍ଦ୍ରା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଭାଗ ନେଇଥିଲା । ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଯୁବ ଉତ୍ସ୍ୱରେ ସାମିଲ ହୋଇଥାନ୍ତି ।

### ଆଧୁନିକ ଭାଙ୍ଗରା

ଓହିଓ ରାଜ୍ୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବାର୍ଷିକ ବକି ମେଳାରେ *ମିଚିଗାନ ରାଜ୍ୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ*ର ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ
୧୯୯୦ ବେଳକୁ ଆଧୁନିକ ଭାଙ୍ଗରା ମୁଖ୍ୟତଃ ପଶ୍ଚିମ ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀ ସହ ମିଶାଯାଇ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିବା ଗୀତ ସହ ମିଶାଯାଇ ପରିବେଷଣ କରାଯୌଥିଲା ।
୧୯୯୦ ମସିହାରୁ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବାର୍ଷିକ ଭାବେ ଆମେରିକା, କାନାଡା ଓ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଆଧୁନିକ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଯୁବ ପଞ୍ଜାବୀ, ଅନ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଓ ସକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ସହ ସମ୍ପର୍କ ନ ଥିବା ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଟଙ୍କା ଓ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି ।

## ପୋଷାକ

ଆଧୁନିକ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟରେ ନାଚୁଥିବା ମହିଳାମାନେ ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ପଞ୍ଜାବୀ ପୋଷକ ସାଲୱାର କମିଜ, ଲମ୍ବା ବ୍ୟାଗି ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଯାହା ବଳାଗଣ୍ଠି ପାଖେ ଚିପା (ସାଲୱାର) ଥାଏ ଓ ଏକ ଲମ୍ବା ରଙ୍ଗୀନ ସାର୍ଟ (କମିଜ) ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି । ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚୁନୀ, ବେକରେ ଗୁଡ଼ା ଯାଉଥିବା ରଙ୍ଗୀନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥାଆନ୍ତି ।

ଏହିସବୁ ଜିନିଷ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଓ ପଞ୍ଜାବର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗାଁ ରଙ୍ଗକୁ ଦର୍ଶାଏ । ଏହାଛଡା ଭାଙ୍ଗରା ପୋଷାକର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ ରହିଛି, ଯାହା ତଳେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଗଲା ।

* ପାଗ (ଟରବାନ, ପଞ୍ଜାବରେ ଗର୍ବ/ସମ୍ମାନର ପ୍ରତୀକ) । ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ବନ୍ଧାଯାଏ ।ପାରମ୍ପରିକ ପଗଡି ଶିଖମାନେ ପିନ୍ଧି ଗଳିରେ ବୁଲୁଥିବାର ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ପଗଡିକୁ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପୂର୍ବରୁ ପିନ୍ଧାଯାଏ ।
* କୁର୍ତ୍ତା, ରେଶମୀ ସାର୍ଟ ସଦୃଶ, ପ୍ରାୟ ଚାରୋଟି ବଟନ ସହ ଏବଂ ସୂତାକାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିବା ଢିଲା ପୋଷାକ।
* ତେହମତ୍ ବା ଚାଦର, ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ଢିଲା ପୋଷାକ, ଯାହା ନର୍ତ୍ତକର ବେକରେ ବନ୍ଧାଯାଏ ଏବଂ ଏହାକୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଦିଆଯାଇଥାଏର ।
* ଛାଗି, ଏକ ବଟନ ନ ଥିବା ଅଣ୍ଟା କୋଟ୍
* ରୁମାଲ, ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ପିନ୍ଧା ଯାଉଥିବା ଛୋଟ ରୁମାଲ । ସେମାନେ ବହୁତ କମନୀୟ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ଓ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ କଲାବେଳେ ହାତ ହଲାଇବା ସମୟରେ ଏହା ବହୁତ ଫଳପ୍ରଦ ହୋଇଥାଏ ।

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## ଆଧାର

* Dhillon, Iqbal Singh. 1998. *Folk Dances of Panjab*. Delhi: National Book Shop.
* Schreffler, Gibb Stuart. 2010. *Signs of Separation: Dhol in Punjabi Culture*. University of California, Santa Barbara.
* Schreffler, Gibb. 2013. "Situating bhangra dance: a critical introduction". 'South Asian History and Culture' 4(3): 384-412.

## ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ

* ଭାଙ୍ଗରା (ନୃତ୍ୟ) at Curlie

The home of Bhangra on the internet

[[ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବର ଲୋକନୃତ୍ୟ]