# വർണ്ണവിവേചനം

**Colorism**

Colorism

നിറത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ ഗുണത്തിലും കഴിവിലുമൊക്കെ വ്യത്യാസമുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസമാണ് **വർണ്ണവിവേചനം**. ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവേചനം, കളറിസം അല്ലെങ്കിൽ ഷേഡിസം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് മുൻവിധിയുടെയും വിവേചനത്തിന്റെയും ഒരു രൂപമാണ്, അതിൽ ഒരേ വംശത്തിലെ വ്യക്തികൾക്ക് അവരുടെ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആനുകൂല്യങ്ങളും അവകാശങ്ങളും ലഭിക്കുകയോ നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ, ഇരുണ്ട ചർമ്മമുള്ള ആളുകളെ അവരുടെ ഇളം ചർമ്മമുള്ള എതിരാളികളേക്കാൾ അരികുവൽക്കരിക്കുന്ന വിവേചന പ്രക്രിയയാണ് കളറിസം. ചരിത്രപരമായി, ആഗോളതലത്തിൽ വർണ്ണവാദത്തിന് കൊളോണിയൽ വേരുകളുണ്ട്, ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ ആദ്യകാല ക്ലാസ് ശ്രേണികളിലും, യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയലിസത്തിലൂടെയും ലാറ്റിനോകളിലും, അമേരിക്കകളിലെ അടിമത്തത്തിലൂടെയും ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാരിലും അതിന്റെ ആഴമായ സ്വാധീനമുണ്ട്. 1982ൽ ആലീസ് വാക്കർ ആണ് വർണ്ണവിവേചനത്തിന് ഇംഗ്ലിഷിലെ പേരായ Colorism എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലും യൂറോപ്പിലും ക്രിമിനൽ നീതി, ബിസിനസ്സ്, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, ഭവനം, ആരോഗ്യ സംരക്ഷണം, മാധ്യമങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയം എന്നിവയിൽ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവേചനത്തിന്റെ വിപുലമായ തെളിവുകൾ ഗവേഷണം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിൽ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പക്ഷപാതങ്ങൾ വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്ന ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. തൊലിവർണ്ണത്തിൽ വ്യത്യാസമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവുകളും ഉന്നത പ്രോഗ്രാമുകളിൽ അസമത്വങ്ങളും നേരിടുന്നു, കൂടാതെ അവരുടെ അധ്യാപകരോ മറ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്നുള്ള സമപ്രായക്കാരോ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട അവരെ തളർത്തുന്നതിനായി ലക്ഷ്യമിടുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ദൈനംദിന അനുഭവങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ചില ഭരണകൂടങ്ങളുടെ നയങ്ങൾ പോലും ഇത്തരം അസമത്വങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും നിയമാനുസൃതമാക്കാറുണ്ട്. ഇതിന് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്, രണ്ടാം ട്രംപ് ഭരണകൂടം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓർഡർ 11246, 13583 പോലുള്ള 10 മുതൽ 60 വർഷം വരെ പഴക്കമുള്ള അനുബന്ധ പ്രവർത്തന നയങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയത്. ഈ പ്രശ്നം അമേരിക്കയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആഫ്രിക്ക, ഏഷ്യ, ലാറ്റിൻ അമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ പല രാജ്യങ്ങളിലും വരേണ്യ ആശയങ്ങൾക്ക് വിധേയപ്പെട്ട് ഇളം ചർമ്മ നിറങ്ങൾ അഭികാമ്യമാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ മനുഷ്യരുടെ സ്വത്വത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആശയങ്ങൾ എപ്രകാരമാണ് പാശ്ചാത്യ മുതലാളിത്ത മുറകൾ കീഴ്പ്പെടുത്തിരിക്കുന്നത് എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്.

## ചരിത്രവും പ്രസക്തിയും

വർണ്ണവിവേചനത്തിന്റെ ചരിത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയത് തങ്ങളുടെ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം അവർക്ക് സ്പഷ്ടമായ കഴിവുകളും പ്രതികരണങ്ങളും നൽകുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആളുകളാണ്, മാത്രമല്ല ഇത് അവർക്ക് മറ്റുള്ളവരോട് അന്യായമായി പെരുമാറാനുള്ള ധാർമ്മിക അവകാശം നൽകുന്നു എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. 1735-ൽ, കാൾ ലിന്നേയസ് എന്ന യൂറോപ്യൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും നാല് സാങ്കൽപ്പിക സംഘങ്ങളായി വിഭജിച്ചു. അദ്ദേഹം ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും ഉത്ഭവ സ്ഥലവും ഉപയോഗിക്കുകയും ഓരോ ഗ്രൂപ്പിനും തെറ്റായ വ്യക്തിത്വ സവിശേഷതകൾ നൽകുകയും ചെയ്തു:

* വെളുത്ത യൂറോപ്യന്മാർ (ഹോമോ യൂറോപ്പിയസ് ആൽബസ്): അവർ സൗമ്യരും സൃഷ്ടിപരരും നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇത് അവരെ തന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ ഉന്നതരും കൂടുതൽ പരിഷ്കൃതരുമാക്കി.
* കറുത്ത ആഫ്രിക്കക്കാർ (ഹോമോ അഫെർ നൈഗർ): അദ്ദേഹം അവരെ മടിയന്മാരും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും വികാരങ്ങളാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്നവരുമായി തെറ്റായി വിശേഷിപ്പിച്ചു. ആഫ്രിക്കൻ ജനതയ്‌ക്കെതിരായ അടിമത്തവും അക്രമവും ന്യായീകരിക്കാൻ ഈ തെറ്റായ വ്യക്തിത്വ സവിശേഷതകൾ ഉപയോഗിച്ചു.
* തവിട്ട് ഏഷ്യക്കാർ (ഹോമോ ഏഷ്യാറ്റിക്കസ് ഫസ്കസ്): അവർ അത്യാഗ്രഹികളും കർശനരും സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നവരുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു. ഈ തെറ്റായ വംശീയ വിശ്വാസം ഏഷ്യൻ ജനതയെ വിചിത്രരോ നിഷ്‌ക്രിയരോ ആയി ചിത്രികരിച്ചു.
* ചുവന്ന തദ്ദേശീയ അമേരിക്കക്കാർ (ഹോമോ അമേരിക്കാനസ് റൂബെസെൻസ്): അവർ ശാഠ്യക്കാരാണെന്നും അവരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ജീവിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഈ വീക്ഷണം അവരെ അപരിഷ്കൃതരാക്കി, സമൂഹത്തിന്റെ അരികുകളിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.

ഇന്നും ഈ സാങ്കൽപ്പിക സംഘം ചേർക്കൽ പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തെയും, സ്ഥാപന യുക്തിയെയും തുടർച്ചയായ രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

ഇന്ന്, ആധുനിക ശാസ്ത്രം, ചെറിയ എണ്ണം ജീനുകളിൽ നിന്നാണ് ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം വരുന്നതെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭൂമധ്യരേഖയോട് ആളുകൾ എത്ര അടുത്ത് ജീവിക്കുന്നു, അവർക്ക് എത്ര സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്നു എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത് മാറുന്നത്. ഇതിനു ഒരു ഉദാഹരണം ആണ് 2018ൽ ഇംഗ്ളണ്ടിൽ ഒരു ആദിമ-മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൂടത്തിന്റെ ഡിഎൻഎ വിശകലനത്തിലൂടെ 10,000 കൊല്ലങ്ങൾക്കു ഇപ്പുറവും ആ വ്യക്തിയുടെ വെളുത്ത പിൻതലമുറക്കാരൻ ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുപ്പുണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തിയത്, മാത്രമല്ല ആ വ്യക്തിയുടെ പുർവികൻ പൂച്ചക്കണ്ണുള്ളവനും, കറുത്ത മുടിയും, കറുത്ത തൊലി നിറമുള്ള ആളായിരുന്നു എന്നും അവർ കണ്ടെത്തി, ആ പിന്തലമുറകാരൻ പറയുന്നത് തന്റെ പൂർവികന്റെ അതേയ് മൂക്കും, കയറിയ നെറ്റിയും തനിക്കും ലഭിച്ചിട്ട് ഉണ്ടെന്നാണ്. ചർമ്മത്തിന്റെ നിറത്തിന് ബുദ്ധിശക്തിയുമായോ, വ്യക്തിത്വവുമായോ, കഴിവുമായോ ബന്ധമില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ചില ആളുകൾ മറ്റുള്ളവരെ അന്യായമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ വർണ്ണവിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നു. വിത്യസ്ത നിറമുള്ള ആളുകൾക്ക് എവിടെ താമസിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ട്, ഏതൊക്കെ സ്കൂളുകളിൽ പോകാം, ഏതൊക്കെ ജോലികൾക്ക് അർഹതയുണ്ട്, ആരെ വിവാഹം കഴിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ചർമ്മ നിറമുള്ള ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാമോ എന്നൊക്കെ നിശ്ചയിക്കാൻ ഇത് ഇന്നും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

## വർഗീയവിവേചനമായിട്ടുള്ള വിത്യാസം

വർണ്ണവിവേചനം എന്നത് വർഗ്ഗവിവേചനത്തിന്റെ തുല്യമായ വാക്കല്ല. വർഗം എന്നത് സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ നിലയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്, എന്നാൽ ഭാരതത്തിൽ പാരമ്പര്യം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റനേകം ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, വർഗ്ഗവിഭജനം നിറത്തെമാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല. തൊലിനിറം വർഗ്ഗവിഭജനത്തിലേക്ക് നയിക്കുവാനുള്ള ഒരു ഘടകം മാത്രമാകാവുന്നതാണ്. വർഗ്ഗീയവിവേചനം സാമൂഹ്യസ്ഥിതിയുടെ വർഗ്ഗത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള സാമൂഹ്യാർഥത്തിൽ അധിഷ്ടിതമാണ്. വർണ്ണവിവേചനം നിറത്തെ മാത്രം അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയ സാമൂഹിക ധാരണയെയും പ്രതികരണങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകമാണ്.

## തൊഴിലിടങ്ങളിലെ വർണ്ണവിവേചനം

ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെ വർണ്ണ വിവേചനം എന്നാൽ ആളുകളോട് അവരുടെ ചർമ്മം എത്ര ഇരുണ്ടതോ ഇളം നിറമോ ആണെന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറുക എന്നാണ്. അനേകം സാമൂഹ്യവിശകലന വിദഗ്ദ്ധർ അമേരിക്കയിലേയും യൂറോപ്പിലേയും ജോലിക്കായി വരുന്ന വിദേശികളോടും, മറ്റ് തദേശികളോടും വർണ്ണത്തിന്റെഅടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവേചനപരമായ പെരുമാറുന്നത് അവരുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

## അവലംബം

## ഇതും കൂടി കാണുക

* വംശീയവിവേചനം
* ബ്ലാക്ക് ലൈവ്സ് മാറ്റെർ
* ഇസ്രയേലും വർണ്ണവിവേചനവും

## കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്

* Jablonski, Nina G. (10 January 2014). *Living Color: The Biological and Social Meaning of Skin Color*. University of California Press. ISBN 978-0-520-28386-2. JSTOR 10.1525/j.ctt1pn64b. `{{cite book}}`: Invalid `|ref=harv` (help); Unknown parameter `|laydate=` ignored (help); Unknown parameter `|laysummary=` ignored (help)
* "The Wife of His Youth". *The atlantic Magazine*. 1898. In depth information regarding the Blue Vein Society.
* *Don't Play In the Sun* by Marita Golden (ISBN 0-385-50786-0)
* Kerr, Audrey E (2005). "The Paper Bag Principle: Of the Myth and the Motion of Colorism". *Journal of American Folklore*. **118** (469): 271–289. doi:10.1353/jaf.2005.0031.
* *The Color Complex [Revised Edition]: The Politics of Skin Color in a New Millennium* by Kathy Russell, Midge Wilson, and Ronald Hall (ISBN 978-0-307-74423-4)
* *The Blacker the Berry* by Wallace Thurman (ISBN 0-684-81580-X)
* Rondilla, Joanne L, and Spickard, Paul. Is Lighter Better?: Skin-tone Discrimination Among Asian Americans. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers, 2007. Print.
* Verma, Harsh. "Skin `fairness'-Culturally Embedded Meaning and Branding Implications." Global Business Review. 12.2 (2011): 193-211. Print.
* Harrison, Matthew S. "The Often Un-discussed "ism" in America's Work Force." The Jury Expert (2010) 22:1: 67-77.  Archived 2017-01-18 at the Wayback Machine.
* Hunter, Margaret (2007). "The Persistent Problem of Colorism: Skin Tone, Status, and Inequality". *Sociology Compass*. **1** (1): 237–254. doi:10.1111/j.1751-9020.2007.00006.x.
* The Diversity Paradox: Immigration and the Color Line in Twenty-First Century America. (russelsage review Archived 2014-05-03 at the Wayback Machine)
* Shikibu, Murasaki. *The Tale of Genji*. New York: Knopf, 1976. Print.