# Анархизам во Германија

Германскиот индивидуалистички филозоф Макс Штирнер станал важно влијаније во анархизмот. Потоа Јохан Мост станал важен анархистички пропагандист во Германија и во САД. Во доцниот 19-ти и почетокот на XX век се појавиле индивидуалистички анархисти под влијание на Штирнер како што се Џон Хенри Макеј, Адолф Бранд и Анселм Руст (Ернст Самуел) и Минона (Саломо Фридлајдер).

Анархистите Густав Ландауер, Силвио Гезел и Ерих Михсам имале важни водечки позиции во рамките на револуционерните советски структури за време на востанието кон крајот на 1910-тите познати како Баварска Советска Република. За време на подемот на нацистичкиот режим, Ерих Михсам бил убиен во концентрационен логор поради неговите анархистички ставови и неговата еврејска позадина. Анархосиндикалистичкиот активист и писател Рудолф Рокер станал влијателна личност во формирањето на меѓународната федерација на анархосиндикалистички организации наречени Меѓународно здружение на работници, како и Сојузот на слободните работнички работници на Германија.

Современите германски анархистички организации ја вклучуваат анархосиндикалната унија на слободните работници и Федерацијата на анархисти кои зборуваат германски.

## Штирнер и други пионери

Историчарите честопати ги следат корените на германскиот анархизам назад кон германската селанска војна од 16 век. Од друга страна, Џејмс Џол и Џорџ Вудкок сметаат дека оваа врска е претерана. Подоцна анархистите, исто така, тврделе дека либералното размислување на Фридрих Шилер, Јохан Волфганг фон Гете, Готтолд Ефрем Лесинг и Хајнрих Хајне се претходници на анархизмот.

Во првата половина на 19 век немало значајно анархистичко движење во Германија, но неколку мислители под влијание на анархизмот, особено од Пјер-Џозеф Прудон. Според Густав Ландауер, размислувањето на политичкиот сатиричар Лудвиг Берн, иако не е анархист, има некои паралели на анархизмот. Берн еднаш тврдел дека "слободата произлегува само од анархија - ова е нашето верување, ова е лекција за историјата". Композиторот Рихард Вагнер, иако често е поврзан со фашизмот, сочувствувал со Михаил Бакунин. Во една статија за Мартовската револуција, која подоцна била повторно испечатена од анархистичкиот печат, Вагнер рекол дека револуцијата "ќе ја уништи доминацијата на еден врз многу [...] и моќта на Семоќниот, на правото, на имотот ". Тоа била статијата што го наведе Макс Неттлау да го анализира Вагнер како анархист во овој период.

Неколку германски социјалисти од овој период, исто така, покажале анархистички тенденции. Младиот Вилхелм Вајтлинг, под влијание на Прудон и Луј Август Бланки, еднаш напишал дека "совршено општество нема влада, туку само администрација, нема закони, туку само обврски, нема казна, туку средства за исправка". Мојсеј Хес исто така бил анархист сè до 1844 година, ширејќи ги теориите на Прудон во Германија, но продолжил да пишува *антианархистички* памфлет *Конечната филозофија*. Карл Грин, добро познат по својата улога во споровите меѓу Маркс и Прудон, сметаше дека Нетлау би се прилепил на комунистичкиот анархизам додека сè уште живеел во Келн, а потоа заминал за Париз, каде што станал ученик на Прудон. Вилхелм Мар, роден во Хамбург, но главно активен во клубовите *Млада Германија* во Швајцарија, уредувал неколку антиавторитарни магазини. Во својата книга за анархизмот А*нархија или авторитет*, тој доаѓа до заклучок дека слободата се наоѓа само во анархија.

Едгар Бауер (7 октомври 1820 - 18 август 1886) бил германски политички филозоф и член на Младите хегелијанци. Според Лоренс С. Степелевич, Едгар Бауер бил најанархистичен за Младите Хегелејци и "... можно е да се спознае, во раните текстови на Едгар Бауер, теоретското оправдување на политичкиот тероризам". Германските анархисти, како што се Макс Неттлау и Густав Ландауер, го признале Едгар Бауер со основањето на анархистичката традиција во Германија. Во 1843 година објавил книга со наслов *"Конфликт на критика со црквата и државата"*. Ова предизвикало да биде обвинет за побуна. Тој бил затворен четири години во тврдината во Магдебург. Додека бил во затвор, неговите поранешни соработници Маркс и Енгелс објавиле критики за него и неговиот брат Бруно, насловен како *Светото семејство* (1844). Тие го продолжиле нападот во Г*ерманската идеологија* (1846), која во тоа време не била објавена.

## Јохан Мост

 Јохан Мост
Јохан Јозеф Мост (5 февруари 1846 во Аугсбург, Баварија - 17 март 1906 година во Синсинати, Охајо) бил германски-американски политичар, уредник на весници и оратор. Тој е заслужен за промовирање на концептот на " пропаганда на делото ".

Како што се приближуваше 1860-тите години, Повеќето бил освоен од идеите на меѓународниот социјализам, новите политички движења во Германија и Австрија. Повеќето во доктрините на Карл Маркс и Фердинанд Ласал го виделе планот за ново егалитарно општество и станале страстни поддржувач на Социјалдемократијата, како што било познато марксистичкото движење во тоа време. Повеќето во неколку наврати биле уапсени за напади врз патриотизмот и конвенционалната религија и етика, и за неговото евангелие за тероризам, проповедано во проза и во многу песни, како што се оние во неговиот *Пролетаријар-Лидербух*. Некои од неговите искуства во затворот биле раскажани во делото од 1876 година, *"Бастилја на плотци": Блатер од мејнем Гефенџис-Тагебух* (Бастилја на Плетценем: Страници од мојот затворен дневник).

## Наводи