# Тужба за геноцид на Јужна Африка против Израел

| Примена на Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид во Појасот Газа (Јужна Африка против Израел) |
| --- |
|  |
| Суд | Меѓународен суд на правдата |
| Целосно име | Примена на Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид во Појасот Газа (Јужна Африка против Израел) |
| Почеток | 29 Декември 2023 (2 години, 5 месеци, 3 недели и 4 денови) Зборник на трудови  |
| Обвинение | Израел извршил и врши геноцидни дела и геноцид врз Палестинците во Појасот Газа, кршејќи ја Конвенцијата за геноцид |
| Транскрипти | * Транскрипт од поднесоците на Јужна Африка во врска со привремените мерки
* Транскрипт од поднесоците на Израел во врска со привремените мерки
* Наредбата на судот во врска со привремените мерки
 |
| Состав на судот |
| Судии | Главен судија

* Џоан Доногју (Претседател)
* Кирил Геворгијан (Потпретседател)

Придружни судии

* Питер Томка
* Рони Абрахам
* Мохамед Бенуна
* Абдулкави Јусуф
* Ксуе Ханќин
* Далвеер Бандари
* Патрик Липтон Робинсон
* Наваф Салам
* Јуџи Ивасава
* Георг Нолте
* Леонардо Немер Калдеира Брант
* Јулија Себутинде
* Хилари Чарлсворт
* Ахарон Барак ("ad hoc")
* Дикганг Мосенеке ("ad hoc")
 |
| Број на судии | 17 |
| Клучни зборови |
| * Израелско-палестински конфликт
* воена окупација
* јавно меѓународно право
 |

Примената на Конвенцијата за спречување и казнување на злосторството геноцид во Појасот Газа (Јужна Африка против Израел) — тековен случај што бил поднесен пред Меѓународниот суд на правдата на 29 декември 2023 година од страна на Јужна Африка во врска со однесувањето и делото извршено од страна на Израел во Појасот Газа за време на Израелско-палестинската војна што резултирало со хуманитарна криза и масовни убиства.

Јужна Африка тврдела дека Израел извршил и врши геноцид во Газа, кршејќи ја Конвенцијата за геноцид, вклучувајќи го и она што Јужна Африка го опишала како 75-годишен апартхејд на Израел, 56-годишна окупација и 16-годишна блокада на Појасот Газа.

Јужна Африка побарала од Меѓународниот суд за правда да посочи привремени мерки за заштита, вклучително и итно прекинување на операциите на Израел, обвинувајќи ги барањата што Израел ги окарактеризирал како „неосновани“, обвинувајќи ја земјата дека „функционира како легална рака“ на Хамас и воедно изјавил дека води војна за самоодбрана во согласност со меѓународното право по нападот предводен од Хамас на нејзина територија на 7 октомври 2023 година.

Во јануари 2024 година биле водени дводневни јавни расправи на 11 и 12 јануари во Палатата на мирот во Хаг каде судот пресудил дека било веројатно дека дејствијата на Израел би можеле да ги прекршат правата на палестинскиот народ заштитени со Конвенцијата за геноцид и издаде привремени мерки, во кои му наложил на Израел да ги преземе сите мерки со цел да спречи какви било дејствија спротивни на Конвенцијата за геноцид од 1948 година, но не му наложил на Израел да ја прекине својата воена кампања. Судот, исто така, изразил загриженост за судбината на заложниците држени во Појасот Газа и ја признал катастрофалната ситуација во Газа.

Кон крајот на февруари, Хјуман рајтс воч и Амнести интернешнл потврдиле дека Израел не ги почитувал привремените мерки на Меѓународниот суд за правда и дека попречувањето на влезот и дистрибуцијата на помош претставувале воени злосторства.

На 28 март 2024 година, по второто барање за дополнителни мерки, Меѓународниот суд за правда наредил нови итни мерки, наредувајќи му на Израел да обезбеди основни резерви на храна, без одлагање, бидејќи жителите на Газа се соочувале со глад и глад.

На 24 мај, со 13 гласови „за“, судот го издал она што некои експерти го сметале за двосмислена наредба, но која била широко разбрана како барање од Израел веднаш да ја запре својата офанзива во Рафа кое толкување го отфрлил и продолжил со своите офанзивни операции.

Во април 2024 година, Меѓународниот суд за правда побарал сеопфатни правни мислења од двете земји, со што Јужна Африка го поднела својот поднесок во октомври 2024 година, додека Израел го поднел своето мислење во март 2026 година по две одложувања.

## Позадина

Во 1948 година, Генералното собрание на Обединетите нации едногласно ја усвоило Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид, која го дефинирала геноцидот како кое било од петте „дела извршени со намера да се уништи или исчисти, целосно или делумно, национална, етничка, расна или религиозна група“, а делата биле: 1. убивање на членови на заштитената група, Нанесување сериозни телесни или ментални повреди, 2. наметнување услови за живот со намера да се уништи групата, 3. спречување на раѓања и насилно преместување на деца надвор од заштитената група.

Жртвите морале да бидат цел поради нивното вистинско или перцепирано членство во заштитена национална, етничка, расна или религиозна група.

И Израел и Јужна Африка ја потпишале и ратификувале Конвенцијата за геноцид без резерва.

## Зборник на трудови

Јавните расправи ќе се одржат во Палатата на мирот во Хаг.
Постапката била покрената на 29 декември 2023 година пред Меѓународниот суд на правдата согласно Конвенцијата за геноцид и покрената согласно член IX од конвенцијата.

Заменик-директорот за меѓународна правда во „Хјуман рајтс воч“, Балкис Џарах, забележал дека случајот пред Меѓународниот суд за правда не бил гонење на поединци и директно не го вклучувал Меѓународниот кривичен суд, посебно тело кое моментално спроведува сопствена истрага и изјавил дека случајот претставувал можност да се „дадат јасни, дефинитивни одговори на прашањето дали Израел врши геноцид врз палестинскиот народ“.

Според правните академици, барањето на Јужна Африка за привремени мерки против Израел не барала утврдување дали Израел всушност извршил геноцид, туку барала утврдување дека е „веројатно“ дека палестинските права според конвенцијата биле прекршени.

Неодамнешните одлуки во врска со доделувањето привремени мерки биле донесени помеѓу две недели и еден месец по сослушувањата, а конечната пресуда за случајот можела да трае со години.

Во фебруари 2024 година започнале одделно сослушувањата во врска со барањето на ОН за необврзувачко советодавно мислење за правните последици што произлегуваат од политиките и практиките на Израел на окупираната палестинска територија, вклучувајќи го и Источен Ерусалим.

На 24 јануари 2024 година, Судот објавил дека ќе донесе одлука по барањето за привремени мерки на 26 јануари 2024 година.

На 12 февруари 2024 година, Јужна Африка побарала од судот да разгледа дали планираната израелска воена офанзива врз Рафа „веќе довела до и ќе резултира со понатамошни убиства, штети и уништувања од големи размери“, што било де факто прекршување и на Конвенцијата за геноцид и на Наредбата на Судот од 26 јануари.“

### Позицијата на владата на Јужна Африка

Јужна Африка го обвинувала Израел за извршување акти на геноцид во Појасот Газа, со тоа кршејќи ја Конвенцијата за геноцид од 1948 година, која го дефинирала и забранувала геноцидот и воедно го покренала случајот повикувајќи се на својата „обврска да спречи геноцид“ како потписничка на Конвенцијата за геноцид на Обединетите нации. Правниот тим на Јужна Африка ги вклучувал Џон Дугард, Адила Хасим, Тембека Нгчукаитоби, Макс ду Плесис, Тшидисо Рамогале, Сара Пудифин-Џонс, Лерато Зикалала, Вон Лоу и Блин Ни Гралаи, а исто таа и го назначила поранешниот заменик-врховен судија Дикганг Мосенеке за *ад хок* судија.

За време на неговиот затвор на островот Робен, Мосенеке се запознал и се спријателил со својот колега активист против апартхејдот и иден претседател Нелсон Мандела, кој подоцна и самиот станал поддржувач на палестинската кауза, а воедно и голем број други меѓународни политички личности се приклучиле на јужноафриканската делегација, вклучувајќи ги Џереми Корбин и Жан-Лук Меланшон.

Во барањето од 84 страници, Јужна Африка тврдела дека дејствијата на Израел „се геноцидни по карактер бидејќи имаат за цел да доведат до уништување на значителен дел од палестинската национална, расна и етничка група“ и побарала од Меѓународниот суд за правда да издаде обврзувачка правна наредба на привремена основа (т.е. пред расправата за основаноста на барањето), со која ќе се бара од Израел „веднаш да ги прекине своите воени операции во и против Газа“, а дополнително на тоа, актуелниот јужноафрикански претседател Сирил Рамафоса, исто така, ги спореди дејствијата на Израел со апартхејд.

Во тужбата се тврдело дека: „делата и пропустите од страна на Израел... се геноцидни по карактер, бидејќи се извршени со потребната специфична намера... да ги уништат Палестинците во Газа како дел од пошироката палестинска национална, расна и етничка група“, а наводните геноцидни дејствија наведени во тужбата вклучувале масовно убивање на Палестинци во Газа, уништување на нивните домови, нивно протерување и раселување, како и блокада на храна, вода и медицинска помош за регионот.

Јужна Африка тврдела дека Израел вовел мерки за спречување на раѓањата кај Палестинците преку уништување на основните здравствени услуги кои биле од витално значење за опстанокот на бремените жени и нивните бебиња и во тужбата уште се тврдело дека овие дејствија имале „намена да доведат до нивно [Палестинците] уништување како група“.

Во обид да се утврди геноцидна намера зад дејствијата, што била многу тешка задача, Јужна Африка ги цитирала изјавите на израелските лидери, како што се на: повиците на премиерот Бенјамин Нетанјаху „Сетете се што ви направи Амалик“, повикувајќи се на целосното уништување на Амалик од страна на Израелците во Библијата, изјавата на претседателот Исак Херцог „Цела нација е одговорна. Не е вистина оваа реторика за цивилите кои не се свесни дека се вклучени. Апсолутно не е вистина... и ние ќе се бориме додека не им го скршиме ‘рбетот“, и „ажурирањето на ситуацијата“ на министерот за одбрана Јоав Галант, кој го советувал Израел дека „наметнува целосна опсада на Газа. Нема струја, нема храна, нема вода, нема гориво. Сè е затворено. Се бориме со човечки животни и дејствуваме соодветно“. и воени претставници и претставници, тврдејќи дека овие „сами по себе укажуваат на јасна намера да се уништат Палестинците во Газа како група „како таква‘“.

Во поднесокот понатаму се тврди дека овие изјави претставувале директно и јавно поттикнување на геноцид кој поминал „непроверено и неказнето“ и наместо тоа се спроведува, а во врска со ова, поднесокот цитирал израелски војници на терен.

Во октомври 2024 година, јужноафриканскиот тим поднеч стотици страници докази за кои навеле дека ја докажуваат намерата на Израел да изврши геноцид.

#### Барани привремени мерки за заштита

Во барањето на Јужна Африка биле наведени 9 барани како привремени мерки за заштита:

| Број | Резиме | Целосен опис |
| --- | --- | --- |
| 1 | Суспензија на воените операции | Државата Израел веднаш ќе ги прекине своите воени операции во и против Газа. |
| 2 | Државата Израел ќе обезбеди дека сите воени или нерегуларни вооружени единици кои можат да бидат насочени, поддржани или под влијание на неа, како и сите организации и лица кои можат да бидат предмет на нејзина контрола, насочување или влијание, нема да преземат никакви чекори за унапредување на воените операции наведени во точка (1) погоре. |
| 3 | Спречување го геноцидот | Република Јужна Африка и Државата Израел, во согласност со своите обврски според Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид, во однос на палестинскиот народ, ќе преземат сите разумни мерки во нивна моќ за да спречат геноцид. |
| 4 | Воздржување од убивање, повредување, уништување животи и спречување на раѓања | Државата Израел, во согласност со своите обврски според Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид, во однос на палестинскиот народ како група заштитена со Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид, ќе се воздржи од извршување на сите дела во рамките на Член II од конвенцијата, особено:1. убивање на членови на групата;
2. предизвикување сериозни телесни или ментални повреди на членовите на групата;
3. намерно наметнување на услови за живот врз групата со цел да се предизвика нејзино физичко уништување, целосно или делумно; и
4. наметнување мерки наменети за спречување на раѓања во рамките на групата.
 |
| 5 | Спречување на раселување, лишување и уништување на животот | Државата Израел, согласно точката (4) (в) погоре, во однос на Палестинците, ќе се воздржи од и ќе преземе сите мерки во нејзина моќ, вклучително и укинување на релевантните наредби, ограничувања и/или забрани за да спречи:1. the expulsion and forced displacement from their homes;
2. лишување од: i. пристап до соодветна храна и вода; ii. пристап до хуманитарна помош, вклучувајќи пристап до соодветно гориво, засолниште, облека, хигиена и санитација; iii. медицински материјали и помош; и}}
3. уништувањето на палестинскиот живот во Газа.
 |
| 6 | Непоттикнување и казнување на актите и охрабрувањето на геноцид | Државата Израел, во однос на Палестинците, ќе обезбеди нејзината војска, како и сите нерегуларни вооружени единици или поединци кои можат да бидат насочени, поддржани или на друг начин под влијание на неа и сите организации и лица кои можат да бидат предмет на нејзина контрола, насочување или влијание, да не извршуваат никакви дела опишани во (4) и (5) погоре, ниту да се вклучуваат во директно и јавно поттикнување за извршување геноцид, заговор за извршување геноцид, обид за извршување геноцид или соучество во геноцид, и доколку се вклучат во тоа, да се преземат чекори за нивно казнување согласно членовите I, II, III и IV од Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид. |
| 7 | Спречување на уништувањето на доказите и осигурување на нивното зачувување | Државата Израел ќе преземе ефикасни мерки за да го спречи уништувањето и да обезбеди зачувување на доказите поврзани со наводите за дела во рамките на Член II од Конвенцијата за спречување и казнување на кривичното дело геноцид; за таа цел, Државата Израел нема да дејствува за да го одбие или на друг начин да го ограничи пристапот на мисиите за утврдување факти, меѓународните мандати и другите тела до Газа за да помогне во обезбедувањето зачувување и задржување на споменатите докази. |
| 8 | Поднесување на тековни извештаи до Судот за преземените мерки | Државата Израел ќе достави извештај до Судот за сите мерки преземени за спроведување на оваа Наредба во рок од една недела, од датумот на оваа Наредба, а потоа во редовни интервали што ќе ги наложи Судот, сè додека Судот не донесе конечна одлука за случајот. |
| 9 | Воздржување од влошување на ситуацијата | Државата Израел ќе се воздржи од каква било акција и ќе обезбеди да не се преземат никакви мерки што би можеле да го влошат или прошират спорот пред Судот или да го отежнат неговото решавање. |

### Ставот на израелската влада

По поднесувањето на обвиненијата на 29 декември, израелското Министерство за надворешни работи ги отфрлило обвинувањата „со одбивност“, наведувајќи дека Израел работел во согласност со меѓународното право и ги фокусирал своите воени дејствија исклучиво против Хамас и дека жителите на Газа не се непријатели, а воедно и тврделе дека преземалe чекори со цел да ја минимизира штетата врз цивилите и да дозволи хуманитарна помош да влезе на територијата.

Водено Израел ја обвинил Јужна Африка за „соработка со терористичка организација која повикува на уништување на Државата Израел“ и ги оценила дејствијата на Јужна Африка како крвна клевета, а портпарол на израелската влада подоцна дал своја изјава дека „Историјата ќе ја осуди Јужна Африка за поттикнување на модерните наследници на нацистите“.

На 2 јануари 2024 година, израелската влада одлучила да учествува во постапките пред Меѓународниот суд за правда, и покрај тоа што претходно одбила да учествува во претходните меѓународни трибунали.

Израелското министерството за надворешни работи преку дипломатски канали соопштило дека пресудата против Израел „би можела да има значајни потенцијални импликации не само во правна сфера, туку и во практични, билатерални, економски и безбедносни аспекти“ и воедно ги окарактеризирало обвиненијата од Јужна Африка како „неосновани“ и дополнително ја опиша Јужна Африка како земја „која функционира како правна рака“ на Хамас.

Владата го назначила поранешниот претседател на Врховниот суд на Израел, Арон Барак, за *ад хок* судија во Меѓународниот суд за правда, како што било дозволено со статутите на судот, а неговото именување било поддржано од мнозинството од израелската јавност во анкетите на јавното мислење, поради неговиот статус на меѓународно почитуван правен авторитет, но било критикувано од неколку крајно десничарски израелски политичари, вклучувајќи ги министрите Безалел Смотрих и Амихаи Бен-Елијаху.

Во јули 2024 година, по оставката на Барак од лични причини, Израел го објавил назначувањето на конзервативниот израелски правен научник, Рон Шапира, кој требало да го замени Барак како ад хок помошник судија во Меѓународниот суд за правда.

Израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху изјавил дека Хамас бил тој што вршел геноцид и „ќе нè убие сите ако може“ и додал дека Израелските одбранбени сили „дејствуваат што е можно поморално“, а во подоцнежна изјава, изјавил дека „никој“ не може да го спречи Израел да продолжи со своите акции во Газа, вклучително и во Хаг.

Израелските одбранбени сили изјавиле дека преземале мерки за намалување на цивилните жртви, како што се предупредување на цивилите во целните области и ненапаѓање на одредени области со цивили, а израелската влада повеќепати изјавувала дека сака да го елиминира Хамас, а не Палестинците.

Израел тврдел дека спроведува војна за самоодбрана во согласност со меѓународното право по нападите предводени од Хамас врз израелска територија на 7 октомври 2023 година, во кои биле убиени околу 1.200 луѓе и континуираното испукување ракети врз центрите за цивилно население и држењето заложници  и дека официјалните директиви на изралскиот воен кабинет и воените власти одговорни за водење на војната не укажувале на никаква политика на геноцидна намера и, иако ја признавале високата инциденца на цивилни жртви, сепак Израел тврди дека тоа било затоа што Хамас и другите милитантни групи дефакто ја користат цивилната инфраструктура како покритие за нивните воени средства и операции, а воедно и дека го следи меѓународното право и дозволувал хуманитарна помош на територијата.

Претставниците кои биле избрани да го презентираат случајот на Израел на сослушувањето пред Меѓународниот суд за правда на 12 јануари биле правниот советник на Министерството за надворешни работи Тал Бекер, британскиот правник и професор по меѓународно право Малколм Шо, британскиот адвокат Кристофер Стејкер, израелскиот адвокат Омри Сендер, како и заменик-главни обвунители за меѓународно право во Министерството за правда Галит Рагуан и Гилад Ноам заедно со неколку други правни советници и советници.

Тие одговориле на обвинувањата на Јужна Африка пред Меѓународниот суд за правда тврдејќи дека на обвинувањата им недостасувале правна и фактичка основа:

Претставниците на Израел тврделе дека контекстот на конфликтот, особено злосторствата извршени од Хамас на 7 октомври, покажувале дека ако имало дела што можат да се окарактеризираат како геноцидни, тие биле извршени против Израел и нагласиле дека Израел е посветен на почитување на меѓународното право, а воедно и тврделе дека Хамас покажал презир кон тој закон со користење на палестински цивили како човечки штитови и цивилна инфраструктура за воена употреба, неселективно испукувајќи ракети кон израелски цивилни цели и со земање и држење заложници.

Тие тврделе дека Израел вложувал напори за ублажување на штетата врз цивилите и решавање на хуманитарната ситуација во Газа преку предупредувања до цивилите да ги евакуираат областите од планираните напади, дозволување на влез на помош и воспоставување на теренски болници.

Од правна основа, израелскиот тим тврдел дека судот немал надлежност над овој случај, бидејќи не постоеле спорови меѓу Израел и Јужна Африка. Малком Шо ги навел точните датуми на израелските одговори на дипломатските ноти што ги добил, вклучувајќи ги и предлозите за средби меѓу јужноафриканските и израелските претставници за разговор за Газа.

Израел понатаму тврдел дека Јужна Африка не покажала намера, фундаментален елемент на геноцид, за делата што се предмет на тужбата, за таа да потпадне во рамките на одредбите од Конвенцијата за геноцид и затоа тврдеч дека Меѓународниот суд за правда немал надлежност над војната во Газа, а воедно Малком Шо тврдел дека јужноафриканскиот случај давал само делумен наратив и го повикал судот да ги разгледа одлуките на израелскиот кабинет, наместо да се фокусира на „случајни изјави од политичари кои не се донесувачи на одлуки“.

Израелскиот тим тврдел дека бараните привремени мерки ќе го лишеле Израел од неговата обврска според меѓународното право да им обезбеди одбрана на своите граѓани, на заложниците и на над 110.000 внатрешно раселени Израелци што исто така ќе поттикне понатамошни напади.

### Првична одлука за веродостојност

На 26 јануари 2024 година, судот во својата првична пресуда ја прифатил веродостојноста на „барем некои од правата што ги бара Јужна Африка“ според Конвенцијата за геноцид и утврдил дека има prima facie надлежност да го реши спорот, но не прецизирал кои права и дал објаснување дека ова не била одлука за тоа дали Израел ја прекршил конвенцијата.

Според Џоан Доногју, претседателката на судот за време на првичното рочиште, ова не значело дека судот утврдил дека Израел веродостојно извршува геноцид и наместо тоа, тестот што го разгледувал бил дали „правата што ги тврди подносителот на барањето, во овој случај Јужна Африка“, биле веродостојни.

Таа кажала дека судот одлучил дека овие тврдени права биле веродостојни и дека Палестинците имале веродостојно право да бидат заштитени од геноцид и дека Јужна Африка имала право да го поднесе тоа барање пред судот.

Стандардот за привремено утврдување на веродостојност бил низок, а воедно и многу понизок од стандардот за утврдување дека се случило прекршување, што би се утврдило на крајот од случајот.

Според Тод Ф. Бухвалд, постоел „јаз помеѓу веродостојноста и многу повисокото ниво на сигурност што Подносителот на крајот ќе треба да го задоволи за да утврди дека Тужениот ја прекршил својата обврска“.

Судот, во ставовите 30 и 54 од пресудата, го навел следново:

> 30. ... Според Судот, барем некои од дејствијата и пропустите за кои Јужна Африка тврди дека ги извршил Израел во Газа, се појавувале дека можат да потпаднат под одредбите на Конвенцијата.
>
>  54. Според Судот, фактите и околностите споменати погоре биле доволни за да се заклучи дека барем некои од правата што ги бара Јужна Африка и за кои бара заштита се веродостојни, што било случај во однос на правото на Палестинците во Газа да бидат заштитени од акти на геноцид и сродни забранети акти идентификувани во Член III, како и правото на Јужна Африка да бара од Израел да ги исполни обврските на вториот според Конвенцијата.
>
>

### Одлука за привремени мерки

Во својата Наредба од 26 јануари 2024 година, иако не го одобрил барањето на Јужна Африка да му наложи на Израел да ги прекине своите воени операции во Газа, сепак Судот му наложил на Израел да преземе мерки за спречување на акти на геноцид во Појасот Газа и да поднесе извештај до Судот до 23 февруари 2024 година за: да спречи и казни поттикнување на геноцид; да дозволи хуманитарна помош во Газа; и генерално, да преземе повеќе мерки за заштита на Палестинците.

Судот ги нареди следните привремени мерки, во споредба со оние што ги побарала Јужна Африка:

| [скриј]Резултат | Судска пресуда (26 јануари 2024 година) | Оригинална барања од Јужна Африка (29 декември 2023)   |
| --- | --- | --- |
| Превенција на геноцидот и престанување од убиство, повредување, уништување на животи и спречување на родените деца |  (1) Државата Израел, во согласност со своите обврски од Конвенцијата за спречување и казна на геноцидскиот злочин, во однос на Палестинците во Газа, презема сите мерки во рамките на својата моќ за да го спречи извршувањето на сите дела во рамките на примена на член II од оваа конвенција, а посебно:1. убивање на членови на групата;
2. предизвикување сериозни телесни или ментални повреди на членовите на групата;
3. намерно наметнување на услови за живот врз групата со цел да се предизвика нејзино физичко уништување, целосно или делумно; и
4. наметнување мерки наменети за спречување на раѓања во рамките на групата;

 (2) Државата Израел обезбедува со непосредна сила дека нејзините војски не извршуваат никакви акти опишани во точка 1 погоре;  |  (3) Република Јужна Африка и Државата Израел, во согласност со своите обврски во рамките на Конвенцијата за спречување и казна за геноцид, во однос на палестинскиот народ, преземаат сите разумни мерки во рамките на нивните надлежности за спречување на геноцидот. |
|  (4) Државата Израел, во согласност со своите обврски од Конвенцијата за спречување и казна на геноцидот, во однос на палестинскиот народ како група заштитена од Конвенцијата по спречување и казнување на геноцинското злосторство, престанува да извршува сите акти во рамките на опсега на член II од конвенцијата, а посебно:1. убивање на членови на групата;
2. предизвикување сериозни телесни или ментални повреди на членовите на групата;
3. намерно наметнување на услови за живот врз групата со цел да се предизвика нејзино физичко уништување, целосно или делумно; и
4. наметнување мерки наменети за спречување на раѓања во рамките на групата.
 |
| Непоттикнување и казнување на актите и охрабрувањето на геноцид |  (3) Државата Израел презема сите мерки во рамките на своите надлежности за да ги спречи и да ги казни директното и јавно поттикнување за извршување на геноцид во однос на припадниците на палестинската група во Газа; |  (6) Државата Израел, во однос на Палестинците, обезбедува дека нејзините војски, како и сите нерегулни вооружени единици или поединци кои можат да бидат насочени, поддржани или на друг начин влијаени од неа, како и секоја организација и лице кое може да биде предмет на нејзината контрола, насока или влијание, не извршуваат никакви акти опишани во (4) и (5) погоре, ниту се вклучат во директна и јавна подбудување за извршување на геноцид, заговор за извршување геноцида, обид за извршување гененоцид или complicity во геноцидот, и во мерката што тие се вклучени во тоа, дека се преземат чекори кон нивната казна во согласност со членовите I, II, III и IV од Конвенцијата за спречување и казна на геноцинското злосторство. |
| Обезбедување на основни услуги и хуманитарна помош |  (4) Државата Израел презема неотложна и ефикасна акција за да овозможи обезбедување на итно потребните основни услуги и хуманитарна помош за да се справуваат со неблагопријатните услови на живот со кои се соочуваат Палестинците во Газа; |  (5) Државата Израел, во согласност со точка 4, буква в) погоре, во однос на Палестинците, се откажува од и презема сите мерки во рамките на својата моќ, вклучувајќи ја и укинувањето на релевантните наредби, ограничувања и/или забрани за да се спречи:1. протерувањето и присилното раселување од нивните домови;
2. лишување од: i. пристап до соодветна храна и вода; ii. пристап до хуманитарна помош, вклучувајќи пристап до соодветно гориво, засолниште, облека, хигиена и санитација; iii. медицински материјали и помош;
3. the destruction of Palestinian life in Gaza.
 |
| Зачувување на докази |  (5) Државата Израел презема ефективни мерки за спречување уништување и обезбедување на зачувување на докази поврзани со наводите за дејства во рамките на членот II и членот III од Конвенцијата за спречување и казна на геноцидот врз членови на палестинската група во Газа; |  (7) Државата Израел презема ефективни мерки за да ја спречи уништувањето и да обезбеди зачувањето на докази поврзани со наводите за дела во рамките на член II од Конвенцијата за спречување и казна на геноцидната криминал; за таа цел, Државата Израел не дејствува за да го одбие или на друг начин да го ограничи пристапот на мисиите за истражување на факти, меѓународните мандати и другите органи во Газа за да помогне во обезбедувањето на зачувањето и зачувањето од овие докази. |
| Преставување на постоечки извештаи на Судот за мерките преземани |  (6) Државата Израел му дава извештај на Судот за сите мерки преземани за спроведување на оваа наредба во рок од еден месец од денот на оваа наредba. |  (8) Државата Израел му дава извештај на Судот за сите мерки преземани за да ја изврши оваа наредба во рок од една недела, од датумот на оваа наредба, а потоа во редовни интервали што ќе ги наредува Судот, додека Судот не донесе окончателно решение за случајот. |
| Престанување на воените операции | Н.а. |  (1) Државата Израел веднаш ги суспендира своите воени операции во и против Газа. |
|  (2) Државата Израел обезбедува дека сите воени или нелегални вооружени единици кои можат да бидат насочени, поддржани или под влијание од неа, како и сите организации и лица кои можат да се подложни на неговата контрола, насока или влијание, не преземат никакви чекори за унапредување на воените операции наведен во точка 1. |
| Воздржување од влошување на ситуацијата | Н.а. |  (9) Државата Израел се воздржува од било каква акција и се грижи за тоа да не се преземат никакви мерки кои би можеле да го влошат или прошират спорот пред Судот или да го затрудни решавањето. |

Гласањата за 6 привремени мерки биле следниве:

1. 15 гласа „за“ и 2 „против“, со несогласување од страна на Џулија Себутинде и Ахарон Барак
2. 15 гласа „за“ и 2 „против“, со несогласување помеѓу Себутинде и Барак
3. 16 гласа „за“ и 1 „против“, со несогласување на Себутинде
4. 16 гласа „за“ и 1 „против“, со несогласување на Себутинде
5. 15 гласа „за“ и 2 „против“, со несогласување помеѓу Себутинде и Барак
6. 15 гласа „за“ и 2 „против“, со несогласување помеѓу Себутинде и Барак

Судот воедно изразил „сериозна загриженост“ за судбината на заложниците држени во Појасот Газа и побара нивно итно ослободување, како и признавање на катастрофалната ситуација во Газа „со сериозен ризик од понатамошно влошување“ пред донесувањето на конечната пресуда.

Како одговор на пресудата, израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху изјавил: „Обвинението за геноцид упатено против Израел не е само лажно, туку е и скандалозно, и пристојните луѓе насекаде треба да го отфрлат... Израел ќе продолжи да се брани од Хамас, геноцидна терористичка организација“ и дополнително ја потврдил „непоколебливата посветеност“ на Израел на меѓународното право.

Министерот за надворешни рабори на државата Палестина Ријад ал-Малики изјавил дека Судот „пресудил во корист на хуманоста и меѓународното право“.

Јужна Африка која била долгогодишен застапник на палестинската кауза, ја пофалила пресудата, а претседателот Сирил Рамафоса изразил очекување дека Израел ќе ја почитува пресудата.

Привремената одлука на Судот содржела 6 групи причини:

* Наредбата на Судот,
* несогласувањето на судијката Јулија Себутинде,
* посебното мислење на судијата *ad hoc* Ахарон Барак,
* изјавите на судиите Сјуе Ханкин, Далвир Бандари и Георг Нолте.

### Итно барање за дополнителни мерки

#### Прво барање

На 12 февруари 2024 година, пред планираната израелска воена копнена инвазија на Рафа, било поднесено „итно барање за дополнителни мерки согласно член 75 (1)“ поради „развојот на околностите во Рафа“ од страна на Јужна Африка која исто така побарала од судот да размисли за спроведување на своите овластувања, бидејќи тврделе дека офанзивата во Рафа би била спротивно на Конвенцијата за геноцид и на привремената наредба на судот од јануари.

Во својот одговор од 15 февруари, Израел ги опишал тврдењата на Јужна Африка за „невидена воена операција“ во Рафа на 11 февруари за спасување на двајца израелски заложници, за кои Хамас тврдел дека убиле околу 10 Палестинци, како „скандалозно искривување“ и тврдел дека Хамас покажувал „непочитување на законот“ со тоа што не го почитувал повикот на Меѓународниот суд за правда за итно и безусловно ослободување на сите преостанати заложници.

Израел го окарактеризира поднесувањето на Јужна Африка како „доказ за обновен и циничен напор од страна на Јужна Африка да користи привремени мерки како меч, а не како штит, и да го манипулира Судот за да го заштити долгогодишниот сојузник на Јужна Африка, Хамас, геноцидна терористичка организација, од вроденото право и обврска на Израел да се брани, во согласност со законот, од терористичкиот напад со кој се соочува и да бара ослободување на над 130 заложници“.

На 16 февруари, Судот го отфрлил барањето на Јужна Африка, наведувајќи дека привремените мерки што ги изреле во јануари биле применливи низ целиот Појас Газа, вклучително и во Рафа, и не барал наведување на дополнителни привремени мерки, истовремено нагласувајќи дека Израел мора да ги почитува тие претходни мерки.

Откако Меѓународниот суд за правда одбил да го одобри барањето за итна помош, поранешниот директор на Хјуман рајтс воч и професор на Универзитетот Принстон, Кенет Рот, изјавил: „Она што судот го направи, сепак, рече: „Веќе наредивме сето ова да престане. Наместо да се повторуваме, на владите во светот, на Советот за безбедност на ОН, а пред сè на владата на САД, е да го спречат ова убивање““.

#### Второ барање

На 6 март, Јужна Африка поднела второ барање, барајќи од судот да наложи дополнителни итни мерки со цел да се побара од Израел да обезбеди хуманитарна помош за справување со гладот и ненадејната смрт во Газа, а во својата изјава тврдела дека: „Ситуацијата била итна. Јужна Африка нема друг избор освен да се обрати до Судот за зајакнување на привремените мерки што се во сила за да се обиде да спречи целосен глад, ненадејна смрт и болести во Појасот Газа“.

Правниот тим на Израел го опишал барањето на Јужна Африка како „целосно неосновано во факти и закон, морално одвратно и претставува злоупотреба и на Конвенцијата за геноцид и на самиот суд“.

На 28 март 2024 година, судот ги усвоил вонредните мерки, а судиите на судот рекле дека „Судот забележува дека Палестинците во Газа повеќе не се соочуваат само со ризик од глад (...), туку дека гладот се заканува“ и со тоа едногласно наредувајќи му на Израел да преземе мерки за да обезбеди снабдување со храна за палестинското население без одлагање.

#### Трето барање

На 10 мај 2024 година, Јужна Африка повторно побарала дополнителни привремени мерки што би го заштитиле населението на Рафа во случај на следен израелски напад во таа област со аргументи за овие привремени мерки кои биле усно презентирани на 16 мај, додека аргументите на Израел биле презентирани на 17 мај.

Пред затворањето на расправата на 17 мај, Меѓународниот суд за правда побарал од Израел да достави повеќе информации за хуманитарните услови во неговите прогласени „зони за евакуација“ во Газа, а судијата Георг Нолте побарал од Израел да ги разјасни условите во овие зони, вклучително и како планирал да обезбеди безбедно поминување на евакуираните лица и обезбедување основни залихи како што се храна и засолниште и со тоа на Израел му било побарано да достави писмен одговор на прашањето до 18 мај во 16 часот.

На 24 мај 2024 година, судот наредил прекин на израелската офанзива во Рафа, наредба што некои експерти била оценета како како двосмислена, особено во однос на тоа дали таа директно ги забранувала или само ги ограничувала офанзивните операции во Рафа, а судијата Наваф Салам рекол дека судот ја смета ситуацијата во Рафа за „катастрофална“ и дека „Израел мора веднаш да ја прекине својата воена офанзива и секоја друга акција во Рафа што може да им наметне на палестинската група во Газа услови на живот што би можеле да доведат до нејзино физичко уништување целосно или делумно“.

Израел го осудил Меѓународниот суд за правда и рекол дека неговиот напад врз Рафа можел да продолжи според пресудата бидејќи таа не претставувала незаконска закана за цивилите.

Некои судии тврделе дека некои воени операции во Рафах сè уште биле дозволени според наредбата, а од петте судии кои објавиле изјави, само четворица дозволиле некои ограничени воени операции, при што израелските, германските, уганданските и романските судии тврделе дека пресудата не налагала еднострано прекин на огнот во Рафах и дозволувала превентивни и одбранбени дејствија против Хамас, како и спасување на заложници.

Јужноафриканскиот судија не се согласич, наведувајќи дека иако одбранбените дејствија против одредени напади биле дозволени, сепак какви било офанзивни дејствија немало да бидат дозволени.

### Израел поднесе извештај до судот

Како што налагал судот, на 26 февруари 2024 година, Израел поднел извештај за мерките кои наводно биле преземени за усогласување со привремената пресуда, кој не бил објавен за печатот ниту за јавноста.

Хјуман рајтс воч изјавил дека Израел не се придржувал до барем една привремена мерка, наведувајќи дека помалку камиони со хуманитарна помош влегле во Газа по пресудата отколку во неделите пред неа, а слично на нив ,Амнести интернешнл изјавил дека Израел не се придржувал до пресудата на Меѓународниот суд за правда за да обезбеди доволна помош за Палестинците во Газа, додека специјалниот известувач на Обединетите нации за правото на храна, Мајкл Факри, го опишал она што се случувало во Газа како „ситуација на геноцид“.

Исто така и Оксфам дал изјава: „Ризикот од геноцид се зголемува во северна Газа бидејќи Владата на Израел игнорира една од клучните одредби на Меѓународниот суд на правдата, за обезбедување итно потребни основни услуги и хуманитарна помош“, а Лекари без граници изјавиле: „Нема знаци дека израелските сили се обидуваат да го ограничат губењето на цивилниот живот или да го ублажат страдањето на луѓето“.

### Дополнителни поднесоци од Јужна Африка и Израел

На 5 април 2024 година, судот го одредил распоредот за сеопфатно поднесување на правни мислења од страна на Јужна Африка и Израел, со рок за јужноафриканскиот поднесок поставен на 28 октомври 2024 година, а за израелскиот одговор на 28 јули 2025 година.

На 28 октомври 2024 година, Јужна Африка го поднела својот поднесок, кој во согласност со правилата на Меѓународниот суд за правда не бил јавен и содржел над 750 страници текст и над 4.000 страници доказни материјали и анекси.

На 14 април 2025 година, Меѓународниот суд за правда го продолжич рокот за одговор на Израел до 12 јануари 2026 година, а веќе на 20 октомври 2025 година, Меѓународниот суд за правда му одобрил уште едно продолжување на Израел и го променил рокот за одговор на 12 март 2026 година.

Се очекувало од Израел да го поднесе својот контра-меморандум на 13 март 2026 година, а на 14 март 2026 година, израелското Министерство за надворешни работи објавило на X дека го доставило својот контра-меморандум до Меѓународниот суд за правда.

На 15 март 2026 година, претседателството на Јужна Африка изјавило дека Израел го поднел својот контра-меморандум на 12 март 2026 година и потоа побарало повеќе време да одговори на Израел, а во наредба од 21 мај 2026 година, судот им одобрил продолжување до 22 ноември 2027 година, истовремено поставувајќи рок до 22 мај 2029 година за одговорот на Израел.

## Анализа

### Пред прелиминарната пресуда

#### Процедурни прашања

*„Лофер“*, веб-страница поврзана со Институтот Брукингс, ја споредил апликацијата на Јужна Африка со постапката покрената од Гамбија против Мјанмар во врска со геноцидот врз Рохинџите.

Алаа Хачем и професорката Уна А. Хатавеј, пишувајќи во *„Џаст секјурити“*, онлајн форум со седиште во Центарот за право и безбедност „Рејс“, го забележувале повикувањето на Јужна Африка на *erga omnes partes* која претставува доктрина за правна легитимација која „ѝ дозволува на државата-членка на договор за заштита на заедничките законски права да ги спроведе тие права дури и ако државата не е директно засегната од повредата“ и наведувале дека случајот со геноцидот врз Рохинџите (поточно, прифаќањето на надлежноста од страна на Меѓународниот суд за правда) „ја револуционизирал“ доктрината за *erga omnes* и заклучиле дека било „многу веројатно“ Судот да утврди дека Јужна Африка имала легитимација да ја покрене постапката.

Професорот Марк Велер по меѓународно право и меѓународни уставни студии на професор по меѓународно право и меѓународни уставни студии на Универзитетот Кембриџ, тврдел дека „Израел не може да избегне проверка на употребата на сила и поврзаните практики, како и можни привремени мерки за заштита, едноставно со повикување на самоодбрана“ и иако наведувал дека Израел претрпел она што го опишува како „ѕверски напад“ што веројатно би влијаело врз анализата на Судот за неговото тврдење за самоодбрана, тој сепак заклучува дека тврдењето за самоодбрана не го спречувало издавањето привремени мерки за заштита.

#### Анализа на заслугите

Четиригодишно палестинско девојче кое умре од глад, 14 август 2024 година
Ова бил прв случај каде што Меѓународниот суд за правда вовел привремени мерки насочени кон заштита на луѓето од геноцид, а „Сериозноста на ризикот ескалира до тој степен што Судот одлучува дека единствениот начин за заштита на овие права е да се бара итен прекин на непријателствата.“

Првиот амбасадор на Соединетите Американски Држави за прашања поврзани со воените злосторства, Дејвид Шефер, го критикувал случајот на Јужна Африка за она што го нарекол „целосен недостаток на признавање... дека Израел е во војна“ и тврдел дека сите смртни случаи на палестински цивили се резултат на воена акција против непријател кој Израел има „оправдано право да го нападне во самоодбрана“, а не на геноцидна намера и додал дека во воен и одговорен контекст на настаните од нападот на 7 октомври, заедно со евакуацијата на цивилите од Газа од страна на Израел и неговите напори за хуманитарна помош, би било „јасно премногу далеку да се обиде да се тврди дека Израел всушност има намера да изврши геноцид кога Израел одговара на геноциден чин со цел да спречи понатамошен геноцид врз Израел“.

Во коментарот на Хачем и Хатавеј за *„Џаст Секјурити“*, тие навеле дека утврдувањето на геноцидна намера било „исклучително предизвикувачко“.

Професорот по право Дејвид Кин кој е фокусиран на Меѓународната конвенција за елиминација на сите форми на расна дискриминација, навел дека тврдењето во барањето на Јужна Африка дека Израел практикува апартхејд била „извонредна изјава што доаѓа од Јужна Африка, која можеби донекаде е засенета од сеопфатното тврдење за геноцид“ и додатно забележува дека барањето на Јужна Африка се однесувало на работата на Комитетот за елиминација на расната дискриминација.

Професорот по право на Универзитетот во Хаифа, Итамар Ман во серија објави на Verfassungsblog изјавил дека „се чини малку веројатно“ дека Судот ќе ги одобри сите привремени мерки што ги барала Јужна Африка, по усната расправа во случајот и додатно тврдел дека Судот може да изрече низа привремени мерки, но веројатно нема да му наложи на Израел да ги прекине непријателствата.

Тој го опишал недостатокот на упатување на Јужна Африка на тековниот вооружен конфликт како стратегија за судски спор што можел да работи против нејзиниот случај и изразил загриженост дека привремените мерки можеле да го легитимизираат она што го опишал како продолжена или потенцијално „бесконечна“ војна во Газа.

Во анализа, објавена на форумот *„Just Security“*, се тврдело дека примарната разлика помеѓу ставовите на Јужна Африка и Израел лежеле во спротивставените наративи презентирани од двете страни.

Апликацијата на Јужна Африка следела наратив „...Израел започна масовен напад врз Појасот Газа [по настаните од 7 октомври], ... предизвикувајќи широко распространето уништување од невидена природа и сериозно влијание врз целото население на Газа“.

Додека израелскиот одговор следел наратив „...штетата и страдањето што ги доживеаа палестинските цивили беа жална, целосно непожелна, но на крајот неизбежна последица од интензивен вооружен конфликт што се одвиваше во урбана област...“.

Тврдењата на Јужна Африка пред Меѓународниот суд за правда, во врска со постапките на Израел, предизвикале критики од некои публикации и поединци, а *„Економист“*, Уредничкиот одбор *на „Волстрит џурнал“*, поранешниот раководител на одделот за меѓународно право на ИДФ, Данкиел Рајснер, и *„Дејли телеграф*“ тврделе дека етикетирањето на постапките на Израел како „геноцид“ го обезвреднувале терминот и ја поткопувале неговата сериозна природа како што било дефинирано во Конвенцијата на ОН за геноцид.

Тврдењата на Јужна Африка биле критикувани и од *„Економист“*, за одвлекување на вниманието од реалните прашања како потенцијалните прекршувања на воените закони и хуманитарната криза во Газа, а биле критикувани и од Дејвид Шефер, за игнорирање на постапките на Хамас. *„Економист“* и „*Тајмс оф Израел“* тврделе дека постапките на Израел биле одбранбени одговори на Хамас, а не напади врз Палестинците врз основа на идентитет, и предупредуваат дека овие тврдења би можеле да ги ослабнат глобалните закони за геноцид.

Австрискиот канцелар Карл Нехамер и чешкиот премиер Петр Фијала тврделе дека постапките на земјата би можеле да резултираат со политизација на Меѓународниот суд за правда.

#### Израелската одбрана

Во изјавите пред судот, од адвокатите на Израел било тврдено дека биле спроведени „хуманитарни заштитни мерки“, како систем за известување за евакуација во широк обем, со цел спречување на нови цивилни жртви, а во извештајот, истражувачкиот тим на колеџот „Голдсмитс“, „Форензичка архитектура“, го довеле во прашање ова тврдење, наведувајќи дека наместо евакуациите да спречат цивилни жртви, тие „довеле до масовно раселување и присилно преместување и придонесоа за убиствата на цивили низ Газа“.

Во посебен извештај, Forensic Architecture откриле дека во 8 случаи, израелската одбрана „погрешно ги претставила визуелните докази што ги цитирала, преку комбинација од неточни анотации и етикетирање и погрешни вербални описи“.

### По наредбата за привремени мерки

Третите држави кои ги финансирале или поддржувале акциите на Израел во Газа можеби ќе требало да го земат во предвид влијанието на пресудата на судот врз нивните акции, а се сметало дека пресудата веројатно ќе покренела случаи во домашните јурисдикции.

Во анализа објавена од Opinio Juris се заклучило дека одлуката на Судот за привремени мерки „не е претежно изненадувачка, правно и политички значајна и претставува победа за Јужна Африка во фазата на привремени мерки“. Во оваа анализа се воедно и се наведува дека наредбата на Судот за привремени мерки со значително мнозинство „испраќа силна правна и политичка порака до Израел дека неговиот тековен тек на дејствување е неприфатлив“ и дека „Судот цврсто потврди дека ситуацијата на терен во Газа е катастрофална“.

Израелските правни аналитичари потврдиле дека судот во голема мера го усвоил аргументот на Јужна Африка.

По наводното учество на вработени на UNRWA во нападот предводен од Хамас врз Израел, неколку земји го прекинале нивното финансирањето, а според специјалниот известувач на ОН за окупираните палестински територии, Франческа Албанезе, одлуката за прекинување на финансирањето можела да биде прекршување на Конвенцијата за геноцид и „отворено се спротивставувала“ на привремените одлуки. Таа исто така напишала на X: „Денот откако Меѓународниот кривичен суд (МСП) заклучи дека Израел веројатно врши геноцид во Газа, некои држави одлучија да го прекинат финансирањето на Агенцијата на ОН за палестински бегалци (UNRWA)“.

Специјалниот известувач на ОН за правото на храна, Мајкл Факри, рекол дека гладот бил неизбежен и дека одлуките за финансирање „колективно казнуваат над 2,2 милиони Палестинци“.

Според поранешниот американски амбасадор за прашања поврзани со воени злосторства Стивен Рап, се очекувало наредбата да влијае на однесувањето на Израел во Газа, а на сојузниците на Израел ќе им биде тешко да го прифатат непочитувањето.

На 28 јануари 2024 година, на конференција за преселување на Газа присуствувале 11 министри од кабинетот и 15 членови на коалицијата во израелскиот Кнесет, а според *Гардијан*, нивното присуство изгледало дека „ја прекршува пресудата на Меѓународниот суд на правдата од минатата недела дека Израел мора да „преземе сите мерки во негова моќ“ за да избегне акти на геноцид во војната во Газа, вклучително и „спречување и казнување на геноцидна реторика‘“

Во февруари 2024 година, Франческа Албанезе изјавила дека изгледа Израел ги крши наредбите на Меѓународниот суд за правда во врска со Газа, а израелската организација за човекови права Гиша, изјавила дека Израел не ја следел привремената мерка за овозможување хуманитарна помош, наведувајќи дека агенциите за помош биле нападнати и не можеле безбедно да достават помош и не добивале координација за деконфликт.

Во март 2024 година, анализата на „Рефугејс интернешнл“ покажала дека Израел не ги исполнува своите обврски според привремените наредби, наведувајќи дека Израел имал „јасен модел на пошироко попречување на испораките на помош во Газа и спроведување воени операции што систематски ја попречувала ефикасната хуманитарна акција во Газа“.

Група од 12 најистакнати организации за човекови права во Израел изјавиле дека Израел не ја почитувал одлуката на судот за олеснување на хуманитарната помош во Газа.

Откако Судот го одобрил барањето на Јужна Африка за итни мерки за зголемување на хуманитарната помош, се појавила изјава правниот експерт Алонсо Гурменди дека хуманитарната помош за Газа „е потенцијално она што може да го направи или да го уништи случајот“.

Во октомври 2024 година, Амнести Интернешнл изјавил: „Поминаа девет месеци откако МСП предупреди дека ризикот од геноцид во Газа е реален, но израелските власти продолжуваат да ги кршат привремените мерки наредени од судот“.

Во јуни 2024 година, комитет составен од три члена и поддржан од Обединетите нации објавил извештај за војната во Газа во кој ги обвинил палестинските вооружени групи и Израел за извршување воени злосторства, вклучително и злосторства против човештвото, а во она што било опишано како „обезбедување на најдетално испитување на ОН досега за настаните од и по 7 октомври“, комитетот ги забележал тортурата и смртта на Израелците, наводите за силување и сексуално насилство и киднапирањето на заложници за време на нападот од 7 октомври.

Во извештајот, меѓу другото, се забележувало и употребата на „глад како оружје на војната“ од страна на Израел во Газа, „несразмерно“ високиот број цивилни жртви и употребата на тешко оружје во густо населените области и иако наодите од извештајот не резултирале со никакви казни за Израел или Хамас и неговите сојузници, сепак доказите во извештајот би можеле да бидат основа за гонења и спорови за воени злосторства пред Меѓународниот кривичен суд и Меѓународниот суд за правда.

#### Имплементација на трето барање

Израелскиот адвокат и предавач на Универзитетот во Тел Авив, Јувал Јоаз, го опишал суштинското прашање како „дали квалификацијата - „што можела да наметне услови за живот на палестинската група во Газа што би можеле да доведат до нејзино физичко уништување целосно или делумно“ - се однесува само на „која било друга акција“ или и на „воена офанзива““ и исто така се изјаснил со критичен став кон употребата на двосмислен јазик од страна на судот, објаснувајќи дека тоа веројатно бил резултат на обид да се создаде наредба поддржана од што е можно повеќе судии и почетното толкување на медиумите кое не се совпаѓало со значењето како што подоцна го наведле судиите.

Сепак, неговата примарна загриженост била дека нејасната наредба довела до различни толкувања и тој бил многу критичен кон изјавите дадени од членовите на израелската влада, за кои вели дека придонеле за измена на наредбата.

Други, како Амнести Интернешнл и Алонсо Гурменди, кој бил предавач по меѓународни односи на Универзитетот во Оксфорд, ја протолкувале наредбата како целосна забрана на офанзивата во Рафа. Во соопштението, Амнести изјавил: „Копнениот упад и придружното масовно присилно раселување што го предизвика, претставуваат дополнителен непоправлив ризик за правата на палестинскиот народ заштитени со Конвенцијата за геноцид“.

Обвинителот за воени злосторства Рид Броди, изјавил: „Ова се многу специфични наредби; запрете ја офанзивата врз Рафа, отворете го граничниот премин, дозволете ги мисиите за утврдување факти. Тука нема многу простор за маневрирање“.

Професорот по меѓународно право на Универзитетот во Бон и поранешен професор на Универзитетот во Оксфорд, Стефан Талмон, тврдел дека иако офанзивата во Рафа не можела да продолжи во сегашната форма, сепак таа можела да продолжи само откако ќе се преземеле чекори со цел да се обезбеди пристап на цивилното население до храна, вода и лекови, што тој го опишал како „тешко за спроведување“

### Декларации за интервенција

На 1 мај 2024 година, турската влада излегла со одлука и изјавила дека се придружува на случајот на Јужна Африка во Меѓународниот суд за правда, а малку подоцна истиот месец се придружиле Египет и Малдивите.

На 24 мај 2024 година, Мексико поднел декларација за интервенција за да се придружи на случајот против Израел во кој се тврдиело за „намерно попречување на пристапот до хуманитарна помош“ и „уништување на културното наследство“.

Неколку дена подоцна, претседателот на Чиле Габриел Борик објавил за време на годишното обраќање пред Конгресот дека ќе интервенира и ќе го поддржи случајот на Јужна Африка против Израел.

На 3 јуни 2024 година, владата на Државата Палестина се приклучила на случајот против Израел.

На 6 јуни 2024 година, Шпанија објавила дека се приклучува кон случајот на Јужна Африка против Израел.

На 22 јуни, Куба објавила дека исто така ќе се придружи на случајот на Јужна Африка против Израел.

На 7 август 2024 година, Турција поднела барање за приклучување кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

На 12 септември 2024 година, барање поднеле и од Чиле за приклучување кон случајот на Меѓународниот суд за правда.

На 8 октомври 2024 година, барање поднела и Боливија за приклучување кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

На 6 јануари 2025 година, свое барање поднела и Ирска за приклучување кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

На 31 јануари 2025 година, барање за приклучување поднеле и од Белизе кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

На 3 април 2025 година, Никарагва го повлекла своето барање за приклучување кон случајот пред Меѓународниот суд за права.

На 13 јули 2025 година, бразилскиот министер за надворешни работи Мауро Виеира објавил дека Бразил официјално ќе ѝ се придружи на Јужна Африка во случајот пред Меѓународниот суд за правда, во кој Израел бил обвинет за геноцид во Газа.

На 19 септември 2025 година, Бразил поднел барање за приклучување кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

На 23 декември 2025 година, Белгија поднела барање за приклучувување кон случајот пред Меѓународниот суд за правда.

## Други меѓународни одговори

### Држави и меѓународни организации

#### Во поддршка

Случајот на Јужна Африка бил поддржан од следниве држави и меѓународни организации:

* Алжир
* Бангладеш
* Белгија
* Боливија
* Бразил
* Чиле
* Кина
* Колумбија
* Комори
* Куба
* Џибути
* Египет
* Исланд
* Ирак
* Ирска
* Јордан
* Либан
* Либија
* Малезија
* Малдиви
* Мексико
* Намибија
* Холандија
* Пакистан
* Палестински територии
* САДР
* Свети Винцент и Гренадини
* Шпанија
* Сирија
* Турција
* Венецуела
* Зимбабве
* Африканска Унија
* Арапска Лига
* Организација за исламска соработка
* Движење на неврзаните

Државни позиции:  Јужна Африка   Земји кои го поддржаа случајот на Јужна Африка   Countries that have opposed South Africa's case   Израел
На 10 јануари 2024 година, поддршка за тужбата изразил бразилскиот претседател Луиз Инасио Лула да Силва, а Министерството за надворешни работи изјавило:

„Претседателот ја изрази својата поддршка за иницијативата на Јужна Африка да го повика Меѓународниот суд на правдата да му наложи на Израел веднаш да ги прекине сите акти и мерки што можат да претставуваат геноцид“.

Словенија објавила дека ќе учествува во постапката пред Меѓународниот суд за правда покрената од Генералното собрание на ОН во врска со наводно контроверзните активности на Израел во Газа и Западниот Брег, вклучувајќи го и Источен Ерусалим.

На 9 јануари 2024 година, изјава дала и белгиската вицепремиерка Петра де Сутер охрабрувајќи ја својата влада да ја поддржи тужбата, наведувајќи:

„Белгија не може да стои настрана и да го гледа огромното човечко страдање во Газа. Мора да дејствуваме против заканата од геноцид“

Белгиската министерка за развој, Каролина Генез, го довела во прашање ставот на Германија, велејќи:

„Германски пријатели: дали навистина ќе бидете на погрешната страна од историјата двапати? Дали ќе продолжиме да стоиме настрана ако се случи етничко чистење? Сигурно тоа беше *„ни видер“*? Затоа се надевам дека Германците ќе сакаат да погледнат длабоко во своите срца, ослободени од сопствените историски трауми“.

Белгискиот премиер Александар де Кро и министерката за надворешни работи Хаџа Лахиб изразиле неодобрување со коментарите на Генез, при што вториот рекол:

„Ако сакаме да играме улога, таа треба да биде улога на медијатор, а не на обвинител“.

На 12 јануари 2024 година, своја поддршка за тужбата дал и турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган.

На 12 јануари, портпаролката на руското Министерство за надворешни работи, Марија Захарова, изјавила дека:

„Масовните цивилни жртви за време на сегашната ескалација на палестинско-израелскиот конфликт се скандалозни и длабоко жални... И во овој поглед, ги разбираме мотивите на жалбата на Јужна Африка до Меѓународниот суд на правдата“.

А на 21 јануари, Захарова ја критикувала Германија за нејзината „неограничена поддршка [...] на Израел, отфрлајќи ги сите можни последици“.

На 25 јануари своја изјава дал и специјалниот претставник на Русија за Сирија, Александар Лаврентиев, дека Меѓународниот суд за правда треба законски да ги класифицира дејствијата на Израел во Појасот Газа како геноцид.

На 14 јануари 2024 година, шпанскиот министер за социјални права Пабло Бустиндуј изјавил дека работат на тоа шпанската влада да ја поддржи тужбата, со тоа што навел:

„Целосна поддршка за тужбата што Јужна Африка ја поднесе против Израел за запирање на геноцидот врз палестинскиот народ. Ќе продолжиме да бараме Шпанија да се придружи на оваа тужба и да побараме итно признавање на палестинската држава“.

На 26 јануари 2024 година, шпанската влада издала соопштение во кое ја прославувала одлуката на Меѓународниот суд на правдата, повикувајќи ги сите страни „да ги почитуваат и да се придржуваат кон овие мерки во целост“.

Исто така првично владата на Ирска објавила дека нема да се придружи на случајот на Јужна Африка против Израел, а таоизахот Лео Варадкар рекол:

„Би ми било малку непријатно да го обвинам Израел, еврејска држава, за геноцид, со оглед на фактот дека шест милиони Евреи - над половина од населението на Евреите во Европа - беа убиени.“

На 24 јануари 2024 година, ирскиот парламент гласал да не го поддржи случајот на Јужна Африка и наместо тоа гласаше за „силно разгледување“ на интервенцијата откако Меѓународниот суд за правда ќе донесе одлука за прелиминарни мерки.

На 27 март, Ирска објавила дека ќе интервенира во случајот.

По гласањето на судијката од Уганда, Џулија Себутинде, за отфрлање на барањето на Јужна Африка за привремени мерки, Министерството за надворешни работи на Уганда објавило соопштение во кое се вели дека ја поддржува позицијата на Јужна Африка и дека гласањето на Себутинде „во никој случај не ја одразува позицијата на Владата на Република Уганда“.

Како одговор на привремената одлука на судот за привремените мерки, претседателот на Комисијата на Африканската унија, Муса Факи Махамат, изјави: „Пресудата го потврдува почитувањето на меѓународното право и потребата Израел императивно да ги исполни своите обврски“.

На 28 јануари Арапската лига одржала вонредна седница за да постигне „унифициран арапски став“ за тоа како да се обезбеди усогласеност на Израел со привремената одлука и како да се смета за „одговорен за поттикнување на геноцид во Газа“.

Палестинскиот министер за надворешни работи, Ријад ал-Малики, ја поздрави привремената пресуда на Меѓународниот суд за правда, велејќи дека таа „ја признавала сериозноста на ситуацијата на терен“.

На 30 јануари 2024 година, заменик-палестинскиот претставник во ОН изјави: „Повикувањето на конвенцијата за геноцид... е дел од важна и одлучувачка промена што се случува веќе долго време“.

Во март 2024 година, министерот за надворешни работи на Нов Зеланд, Винстон Питерс, изјавил: „Нов Зеланд ги забележува и ги поздравува новите дополнителни мерки издадени од Меѓународниот суд на правдата во неговиот тековен случај за Газа и го повикуваме Израел да се придржува до новите мерки“.

#### Во опозиција

Својата поддршка за Израел во спротиставување на случајот изразиле:

* Австрија
* Чешка
* Гватемала
* Унгарија
* Италија
* Парагвај
* САД
* Обединето Кралство

Случајот на Јужна Африка бил оспорен од Соединетите Американски Држави, а портпаролот на Советот за национална безбедност на САД, Џон Кирби, изјавил дека САД го оцениле „поднесокот како неоснован, контрапродуктивен, целосно без никаква основа во фактите“, а американскиот државен секретар, Ентони Блинкен, го нарекол обвинението за геноцид против Израел „неоснован“.

Гватемалската влада издала соопштение во кое се кажува дека поднесувањето било жално и дека Израел презема „легитимна одбрана од нападите на терористичката група Хамас“.

Австрискиот канцелар Карл Нехамер и чешкиот премиер Петр Фиала во заедничка изјава рекле дека „се спротивставуваат на какви било обиди за политизирање на Меѓународниот суд за правда“.

Унгарскиот министер за надворешни работи Петер Сијарто го осудил „легалниот напад извршен против Израел“.

Британскиот премиер Риши Сунак сметал дека случајот на Јужна Африка бил „целосно неоправдан и погрешен“, според неговиот портпарол, а британската влада била обвинета за двојни стандарди и лицемерие, бидејќи Велика Британија, како и Канада, Германија, Данска, Франција и Холандија, се придружиле на случајот на Гамбија пред Меѓународниот суд за правда против Мјанмар во ноември 2023 година за извршување на геноцид врз Рохинџите.

Министерот за надворешни работи, Дејвид Камерон, го отфрлил случајот на Јужна Африка за геноцид пред Меѓународниот суд за правда класифицирајќи го како „глупост“ и велејќи дека Израел бил „демократија, земја со владеење на правото, земја со вооружени сили кои се посветени на почитување на владеењето на правото“.

Германската влада го објавила своето противење на барањето на Јужна Африка и својата намера да интервенира пред Меѓународниот суд за правда во име на Израел.

Германскиот вицеканцелар Роберт Хабек изјавил дека Израел не вршел геноцид во Газа, а германската министерка за надворешни работи, Аналена Бербок, изјавила дека војната во Газа требало да се окарактеризира како „самоодбрана“, а не како геноцид.

Германската поддршка за Израел била критикувана од намибискиот претседател Хејг Геингоб, кој рекол дека Германија не успеала да извлече лекции откако го извршила геноцидот врз Хереро и Намакуа во 1904 година (во денешна Намибија):

„Германија не може морално да изрази посветеност на Конвенцијата на Обединетите нации против геноцид, вклучително и искупување за геноцидот во Намибија, додека поддржува еквивалент на холокауст и геноцид во Газа.“

Во март 2026 година, Германија се повлекла од случајот и објавила дека повеќе нема да поднесува поднесоци во име на Израел, наведувајќи ја потребата да се подготви за сопствениот случај пред Меѓународниот суд за правда.

#### Неутралност

Канадскиот премиер, Џастин Трудо, изјавил дека не ја прифаќа премисата на предлогот за геноцид на Јужна Африка, иако „Глобал Аферс Канада“ изјавил дека Канада ќе се придржува до пресудата на Меѓународниот суд за правда во случајот, а лидерот на опозициските конзервативци, Пјер Поилиев, го обвинил Трудо за „злокобен и лицемерен“ двоен говор по ова прашање.

Нејасната позиција на Канада предизвикала конфузија и првично била погрешно објавено дека Канада се спротивставила на барањето, а генералниот конзул на Израел во Торонто, Идит Шамир, тврдел дека „Канада била на страната на Израел во неговата одбрана од обвинувањата за геноцид“.

На 18 јануари 2024 година, амбасадорот на Израел во Канада ја повикал канадската влада да ја разјасни својата позиција.

Австралискиот премиер Ентони Албанезе изјавил дека австралиската влада нема да учествува во случајот за геноцид на Јужна Африка против Израел, а австралиската министерка за надворешни работи Пени Вонг изјавила дека „Нашата поддршка за Меѓународниот суд за правда и почитувањето на неговата независност не значи дека ја прифаќаме премисата на случајот на Јужна Африка“.

Лидерот на опозицијата, Питер Датон, го критикувал ставот на австралиската влада за тоа што не се спротивставила на случајот против Израел, за гласањето за доделување дополнителни права на палестинската делегација во ОН, за доделувањето визи на Палестинците кои бегале од конфликтот и за тоа што не гласале против гласањето на ОН со кое бил повикан Израел да ја прекине окупацијата на палестинските територии.

Портпаролот на Европската комисија за надворешни работи, Питер Стано, изјавил дека „Европската Унија не била дел од оваа тужба... Ова воопшто не е наша работа да го коментираме.“

Подоцна, откако Меѓународниот суд за правда донел одлука за привремени мерки, Комисијата изјавила:

„Наредбите на Меѓународниот суд на правдата се обврзувачки за страните и тие мора да ги почитуваат. ЕУ очекува нивно целосно, непосредно и ефикасно спроведување.“

На 3 април 2025 година Никарагва ја повлекла својата интервенција иако првично интервенирала во случајот против Израел.

### Движења, партии и синдикати

Тужбата била поддржана и од стотици активистички групи, невладини организации, политички партии, синдикати и други организации, при што (до средината на јануари 2024 година) над 1.400 изразиле поддршка во форма на писмо организирано од новоформираната Меѓународна коалиција за запирање на геноцидот во Палестина.

Некои од потписниците на тоа писмо и други поддржувачки организации биле:

* Ал-Хак
* Центар за човекови права Ал-Мезан
* Амнести Интернешнл
* Бојкот одвнатре
* КодРозов
* Деколонизатор
* Демократски социјалисти на Америка
* Хјуман рајтс воч
* Меѓународна еврејска антиционистичка мрежа
* Меѓународно народно собрание
* Израелски комитет против рушење куќи
* Израелците против апартхејдот
* Еврејски глас за мир
* Ла Виа Кампесина
* Национална адвокатска асоцијација
* Фондација Нелсон Мандела
* Лабуристичка партија на Нов Зеланд
* Палестински центар за човекови права
* Палестинска општа федерација на синдикати
* Мрежа на палестински невладини организации
* Прогресивна интернационала
* Акција на корените
* Народен форум
* Меѓународна лига на жени за мир и слобода
* Свет надвор од војната
* Светски марш на жените

### Поединци и други групи

#### Јавно мислење

Во август 2025 година, спроведената анкета од страна на „Економист“ и „ЈуГов“ покажала зголемување на процентот на Американци кои верувале дека Израел вршел геноцид врз палестинските цивили.

Во оваа анкета, 43% одговориле со „да“, во споредба со 28% кои рекле „не“, додека 29% останале несигурни што претставувало пораст во однос на анкетата од јануари 2024 година спроведена од истите организации, каде што 35% одговориле со „да“, 36% рекле „не“, а 29% не биле сигурни.

Во јуни 2024 година во анкетата спроведена од Леже, а нарачана од „Нешнал пост“, резултатите покажувале дека 45% од Канаѓаните верувале дека Израел вршел геноцид во Појасот Газа, при што 23% велат дека не е, а 32% велат дека не знаат.

Во јуни 2025 година, анкета на YouGov нарачана од „Акција за хуманост“ и Меѓународниот центар за правда за Палестинците покажала дека 45% од возрасните во Велика Британија верувале дека дејствијата на Израел во Газа „претставуваат злосторство на геноцид“.

#### Академици

Израелскиот историчар за ,,геноцид", Раз Сегал, изјавил дека случајот бил значаен поради „планината од докази за геноцидна намера што ја изразиле луѓе со команден авторитет“.

Професорот Илијас Бантекас од Универзитетот Хамад Бин Калифа, одговарајќи на пресудата на судот за привремените мерки изјавил: „Читајќи меѓу редовите, ова е јасен повик дека постојат докази дека Израел извршил геноцид“.

Професорката Дијана Буту го критикувала одговорот на Канада на привремената пресуда за вклучување на „расистички израелски теми за разговор“.

Група правни експерти од Нов Зеланд, предводени од Дејвид Вилијамс и Џејн Келси, потпишале отворено писмо во кое го повикувале новозеландскиот премиерот Кристофер Луксон да ја поддржи петицијата на Јужна Африка.

Професор по меѓународно право на Универзитетот во Женева, Марко Сасоли рекол дека не „сите на Запад се за Израел и [не] сите на Глобалниот Југ се против Израел“, додавајќи дека „И западните држави и Глобалниот Југ имаат двојни стандарди, а двојните стандарди се отров за кредибилитетот на меѓународното право“.

Професорот Алан Дершовиц тврдел дека Израел направил грешка што се потчинил на надлежноста на судот на Меѓународниот суд за правда, бидејќи „...тоа не бил вистински суд...тој ја одразува надворешната политика, а не владеењето на правото, а не судството“ и понатаму тврдел дека „[обвинението за геноцид против Израел] ...е една од најапсурдните злоупотреби на судскиот процес во модерната историја“.

#### Службеници

Поранешната судијка во Врховниот суд на Канада, Розали Силберман Абела, ја нарекла постапката пред Меѓународниот суд за правда како „злоупотреба на принципите на меѓународниот правен поредок“.

Пјер Поилиевре, кој бил лидер на официјалната опозиција на Канадската конзервативна партија, го нарекол обвинението „бесрамен и нечесен напад врз еврејскиот народ и еврејската држава“.

Израелскиот политичар и претставник на левичарската партија Хадаш, Офер Касиф, ја потпишал петицијата на Јужна Африка и го обвинил Израел за геноцид, а како одговор на оваа акција, пратениците започнале постапка за негово исклучување од Кнесетот, но на крајот не успеал да го добие потребното супермнозинство во Кнесетот и Касиф го задржал своето место.

Сепак, други израелски претставници ја отфрлиле пресудата, а двајца министри во коалициската влада го обвиниле судот за антисемитска пристрасност.

Високиот комесар на ОН за човекови права, Фолкер Турк, изјавил: **„Не е крвна клевета да се осудува неуспехот да се повикаат на одговорност израелските војници и вооружените доселеници кои убија стотици Палестинци на Западниот Брег од 7 октомври, или продолжувањето на војната чиешто спроведување покрена сериозни загрижености во однос на меѓународното хуманитарно право и правото за човекови права.**“

Британскиот министер за надворешни работи во сенка Дејвид Лами, изјавил дека привремената одлука на Меѓународниот суд за правда „утврдувала итни привремени мерки што мора да се следат, а Израел сега мора целосно да ги почитува наредбите во оваа пресуда“.

#### Религиозни групи

Националниот совет на канадски муслимани изјавил дека биле „премногу разочаран“ од одговорот на канадската влада.

Христијанските ционистички групи низ цела Јужна Африка, вклучувајќи ја „Christian View Network“, „Bridges for Peace“ и „International Christian Embassy in Jerusalem“, ја осудиле одлуката на нивната влада да го тужи Израел пред Меѓународниот суд за правда.

#### Друго

На 9 јануари 2024 година, во отворено писмо до Меѓународниот суд за правда потпишано од над 600 Израелци ја искажале својата поддршка за случајот на Јужна Африка.

На 18 јануари, група преживеани од босанскиот геноцид напишале отворено писмо до Меѓународниот суд за правда, барајќи од судот „брзо да ги спроведе потребните привремени мерки за заштита на Палестинците во Газа“ и да избегне повторување на „тешката грешка“ на неуспехот да се заштитат цивилите од геноцид.

Саша Полаков-Сурански, пишувајќи за *„Форин полиси“*, ја критикувал јужноафриканската влада за лицемерие и двојни стандарди, потсетувајќи дека Јужна Африка не успеала да го уапси суданскиот претседател Омар ал-Башир за време на неговата посета на Јужна Африка, и покрај тоа што Башир бил обвинет за геноцид и бил баран од Меѓународниот кривичен суд (МКС), и не ја осуди рускиот напад на Украина, а воедно и не сакала да се придржува до налогот за апсење на Меѓународниот кривичен суд за рускиот претседател Владимир Путин.

Во *„Форин полиси“* исто така нешто рекол и аналитичарот Стефан Печдималџи, односно дека барањето на Турција да се приклучи на случајот „ја истакнува неограничената лицемерие што ги карактеризира обвинувањата за геноцид изнесени од многу влади“, пишувајќи дека континуираното негирање на ерменскиот геноцид од страна на Турција ѝ дава „мал кредибилитет да биде арбитер за тоа што претставува геноцид“.

Воедно тврдел дека дозволувањето на Турција да се приклучи на случајот ја покажувало тенденцијата на меѓународната заедница да ги третира обвинувањата за геноцид како политички фудбал, а не како сериозно прашање.

## Влијание

Една недела откако Меѓународниот суд за правда ја донела својата привремена одлука, јужноафриканскиот министер за надворешни работи, Наледи Пандор, изјавил дека Израел ја игнорира наредбата на судот, при што ИДФ убиле речиси 1.000 луѓе во тие 7 дена.

Уште во декември 2023 година, активистите во Израел се обидувале да го блокираат влегувањето на хуманитарна помош во Појасот Газа, а некои активисти или се повикувале или се поврзувале со заложниците што сè уште биле во Газа, дури и по одлуката.

Добротворната организација со седиште во Велика британија, Исламска помош, на 9 фебруари изјавила дека ситуацијата во Газа се влошила откако Меѓународниот суд за правда ја издал својата привремена наредба.

На 5 февруари 2024 година, воздухопловната единица на Иточу изјавиа дека го прекинува своето стратешко партнерство со „Елбит Системс“, повикувајќи се на привремената наредба на Меѓународниот суд за правда за спречување на акти на геноцид врз Палестинците.

На 6 февруари, Владата на Валонија во Белгија објавила дека привремено ги суспендирала двете лиценци за извоз на муниција во Израел, повикувајќи се на привремената одлука на Меѓународниот суд за правда.

Од 10 февруари, специјалната известувачка на ОН, Франческа Албанезе, изјавила дека се гледа дека Израел ги прекршувал наредбите на Меѓународниот суд за правда, бидејќи израелските сили убиле најмалку 1.755 Палестинци откако била издадена наредбата и продолжиле да ја блокираат хуманитарната помош за населението во Газа.

На 15 февруари британскиот академик Алекс де Вал, изјавил дека наместо да се придржува до наредбата на Меѓународниот суд за правда, Израел „ја интензивирал својата активност“.

На 26 фебруари изјава дала и Амнести интернешнл дека Израел не успеал да преземе „минимални“ чекори за да се придржува до наредбата на Меѓународниот суд за правда, создавајќи „една од најлошите хуманитарни кризи во светот“.

Хјуман рајтс воч изјавил дека Израел „не се придржувал“ кон привремените мерки на Меѓународниот суд за правда и наместо тоа извршил „дела на колективно казнување што претставуваат воени злосторства и вклучуваат употреба на гладување на цивили како оружје на војна“.

## Поврзано

* Односите меѓу Израел и Јужна Африка
* Судски случаи
	+ Истрага на Меѓународниот кривичен суд во Палестина
	+ МСП
		- Правни последици од изградбата на ѕид на окупираната палестинска територија
		- Случајот на МСП за израелската окупација
		- Список на случаи пред Меѓународниот суд на правдата
	+ Случај на геноцид врз Рохинџите
	+ Случајот за геноцид меѓу Хрватска и Србија
	+ Руската Федерација против Украина (2022)
	+ Никарагва против Германија
* Воени злосторства и геноцид
	+ Израелски воени злосторства
	+ Војна и геноцид
	+ Геноциди во историјата (21 век)
	+ Десет фази на геноцид
	+ Израелски апартхејд
	+ Планот на израелските генерали
* Геноциди од 21 век

## Белешки

## Наводи

## Библиографија

* Alexander, Atul (2024). „Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide in the Gaza Strip (South Africa v. Israel) at the International Court of Justice“. *Chinese Journal of International Law* (англиски). **23** (1): 185–190. doi:10.1093/chinesejil/jmae004. ISSN 1540-1650.
* Krever, Tor; Veličković, Marina; Mégret, Frédéric; Engle, Karen; Ní Aoláin, Fionnuala; Knox, Robert; Hammouri, Shahd; Quigley, John; Jaber, Nora (2024). „On international law and Gaza: critical reflections“. *London Review of International Law*. **12** (2): 217–301. doi:10.1093/lril/lrae012.
* „World Court to hear Genocide Case Against Israel“. Human Rights Watch. 10 January 2024. Архивирано од изворникот на 10 January 2024. Посетено на 10 January 2024.
* Duffy, Helen; Pinzauti, Giulia (2025). „The International Court of Justice in Conflict: Reflections on the Role and Impact of the Palestine Litigation“. *Unity in Diversity: Perspectives on the Law of International Organizations* (англиски). Brill Nijhoff. стр. 232–248. ISBN 978-90-04-69993-9.

## Надворешни врски

* Официјална веб-страница на случајот (од веб-страницата на Меѓународниот суд на правдата )
* Видеа од јавна расправа: Усни аргументи на Јужна Африка и Израел (веб-страница на Меѓународниот суд на правдата )
* Конвенција за спречување и казнување на кривичното дело геноцид (веб-страница на Канцеларијата на Обединетите нации за спречување на геноцид и одговорност за заштита )
* Писмо од 27 февруари 2025 година од постојаниот претставник на Јужна Африка во Обединетите нации упатено до претседателот на Советот за безбедност - Јавно досие на отворено достапни докази за геноцидните дела на Државата Израел врз Палестинците во Газа на 4 февруари 2025 година (веб-страница на Обединетите нации )