# Американска кујна

**Американската кујна** е стил на готвење и традиционални јадења приготвени во САД. Првенствено по потекло од Европа, било значително под влијание на домородните Индијанци, Афроамериканците, Азијците, жителите на тихоокеанските острови и многу други култури и традиции, со што се одразува различната историја на Соединетите држави.

Иако многу од американската кујна е fusion cuisine, многу региони во Америка имаат специфични регионални кујни . Секоја од нив е длабоко вкоренета во етничкото наследство, вклучително и Кајун, Луизијана креол, Индијанец, Нова Англија Алгонкијан, Нов Мексиканец, Холандски Пенсилванија, Соул храна, Тексас / Текс-Мекс, Јужен и Тлингит.

Американската кујна имала значителна експанзија во 19 и 20 век, што првенствено се должи на пропорционалното на приливот на имигранти од многу различни нации. Овој прилив овозможи сегашната богата разновидност во јадењата низ целата земја.

## Историја

### Потекло на домородните Американци: американската кујна пред 1600 година

 Ирокезите ги садат трите сестри
Раните Индијанци користеле голем број методи за готвење во минатата американска кујна кои биле помешани со методите на раните Европејци за да ја формираат основата на она што сега е Американска кујна.

Скоро сите региони и подрегиони на денешната кујна имаат корени од начините на исхрана на Индијанците, кои живееле во племиња кои броеле илјадници. Пред 1600 година, домородните народи живееле надвор од земјата во многу различни биорегиони и тоа го правеле илјадници години, честопати живееле номадски живот каде што нивната исхрана се менувала со сезоната.

Многумина практикуваа форма на земјоделство што се врти околу Трите сестри, ротација на грав, пченка и тиква како основни од нивната исхрана; на исток, ова беше документирано уште во 1620-тите во *Плантажата на Плимот,* потврдено од страниците што Вилијам Брадфорд ги напиша во врска со Скванто : тој им го покажа традиционалниот регионален метод на закопување риба или јагула во насип со семиња за пченка за да се подобри почва; ова само по себе е исто така дел од широко практикуваниот феномен на придружно садење.

Другите племиња низ земјата практикуваа повторување на користење на истите три основни производи, што е потврдено од 100-годишните археолошки истражувања во секој регион.

Дивечот бил подеднакво главен производ на речиси секое племе: општо земено, елените, еленот и бизоните биле основни производи како и зајаците и зајакот од секаков вид. Чероки од јужните Апалачи користеле пиштоли направени од домороден вид бамбус за да ловат верверички.

Северните племиња како Оџибве од сегашната држава Мичиген и народите на Вабанаки од сегашната држава Мејн ќе демнат и ловат лос, додека нивните јужни колеги, како што се Чокто или Катавба, ловеле желки и други тестиди., опосуми, и млади алигатори во суптропските мочуришта на Луизијана и Јужна Каролина.

#### Риби и ракови

 Синиот рак се користел на источниот и јужниот брег на денешното копно на САД.
Како и кај ловениот дивеч, биомот во кој се живее често диктирал што е достапно за ловење. На пример, народите Апачи и Навахо од југозапад, чии територии би опфатиле делови од Ново Мексико и Аризона, генерално не јадат риба затоа што во двете култури тоа е табу, честопати и незгодно.

Навахо веруваат дека рибите имаат удел во приказната за создавањето, Апачите генерално се плашеле од вода бидејќи ја поврзувале со громот, а сувата пустинска клима ги направила рибите реткост.

Меѓутоа, во културата на Ленапе, племето кое првично живеело во Њу Џерси, на реката Делавер и областа што сега го опфаќа Њујорк Сити, рибите и школките биле главни во нивната исхрана и тоа било толку почитуван дел од културата дека постои документирано и сè уште практикувано оро за жетва наречено Танц на рибите.

Првично тоа би било направено за да се прослави внесувањето риби од места како реката Делавер или Раритан, па дури и устието околу островот Менхетен и завршувањето на нивното пушење како извор на храна за долгата зима што претстои.

Источните племиња би јаделе бакалар, особено групи кои зборувале на алгонкијските јазици на Нова Англија дури на југ до денешен Конектикат, зимница и други рамни риби, видови харинги како алеви. шад, Атлантска харинга и Атлантски менхаден. Тие, исто така, би ја конзумирале атлантската есетра и тапанот.

На Запад, во Тихиот Океан, неколку видови есетра, како белата есетра и зелената есетра, олахен и неколку автохтони риби од семејството Oncorhynchus вклучувајќи ја калифорниска пастрмка, пастрмката од пастрмка, лосос кохо, лосос кокане, и лосос чинук. Последниот се појавува во записите на Луис и Кларк дека се ловат во басенот на реката Колумбија, а овој специфичен вид е именуван по семејството на племиња на северозападниот дел на Тихиот Океан, што многу силно укажува на неговата важна улога во таа специфична култура на храна.

#### Методи за готвење

Раните американски домородци користеле голем број методи за готвење во раната Американска кујна кои биле помешани со раните европски методи на готвење за да ја формираат основата на американската кујна. Печењето месо на скара било вообичаено. Исто така вообичаено беше и печењето со плукање на оган. Зеленчукот, особено коренестиот зеленчук, честопати се вареше директно во пепелта на огнот.

Со оглед на тоа што на раните Индијанци им недостигаше керамика што може да се користи директно на оган, тие развија техника што предизвика многу антрополози да ги нарекуваат „камени котли“. Тие ги загревале камењата со оган, а потоа ги додавале камењата во тенџере исполнето со вода додека не зоврие за да се сварат месото или зеленчукот.

Во она што е сега југозападен Соединетите Американски Држави, тие исто така создадоа печки од *кирпич*, наречени од Шпанците хорно, за да се пече производи како што е лебот од пченкарно брашно. Други делови на Америка ископаа јамски печки, кои исто така се користеа за парење на храната со додавање загреани карпи или жар.

Еден пример што опширно го изведоа племињата во Нова Англија беше додавањето алги или пченкарни лушпи на врвот на слоевите камења за да се парат рибите и школките, како и зеленчукот.

Подоцнежен додаток бил компирот, градинарски растение кое дошло во Нова Англија до 18 век, додадено додека сe е во кора со пченка додека бил во лушпа, подоцна колонистите го нарекуваат кламбак.

## Наводи