Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Allusio

Posterior tabellae argillaceae pars ex Pylo (Tabula Pylos Cn 1287) thema Labyrinthi fert, allusionem (fortasse) ad mythologicam Thesei et Minotauri pugnam.
**Allusio** est figura orationis, in qua scriptor mentionem occulte vel oblique facit rei vel temporis quod in contextu externo accidit vel exsistit. Coniunctio fieri debet a lectore. Ubi coniunctio ab auctore ipso singulis penitus explicatur, melius fortasse appellatur referentia. Allusio litteraria in artibus textum citatum in contextu novo ponit, ubi novas significationes et denotationes sibi suscipit. Praefinire naturam omnium significationum et exemplarium inter textus quae allusio generare potest non fieri potest. Allusio litteraria cum parodia et *pastiche* arte coniungitur, quae etiam sunt artificii litterarii qui textus conectunt.

Allusio per definitionem informalem et liberiorem est relatus praetereuns, fortuita rei mentio, aut directe aut indirecte, ut in locutione Anglica *in chrematisterio in suum Waterloo incidit.*

Sensu autem usitatissimo, *allusio* est vocabulum litterarium, quamquam verbum etiam indirectas ullorum fontium mentiones nunc comprehendit, inter quos allusiones in pelliculis et artibus oculorum. Allusiones in litteris ad coniungendas notiones adhibentur quas lector pro re comperta iam habet cum notionibus in fabula praebitis. In iudicio pellicularum, mentio ad aliam pelliculam visa, a fabricatore pelliculario de industria non dicta, nunc appellatur cultus. Eventus veri indicia obliqua etiam habere possunt, quando prior eventus a praesente eventu necessario revocatur. "Allusio cum re vitale et perenne in theoria litterarum coniungitur, in loco significationis auctoris per interpretationem," observavit Gulielmus Irwin cum "What is an allusion?" ('Quid est allusio?') anno 2001 rogaret. Si auditor vel lector significationem auctoris non comprehendit, allusio tantum artificium decorus fit.

Allusio est artificium restrictum, figura orationis quae congerie notionum, memarum culturalium, vel animi motuum iam cum re consociatorum in brevie spatio utitur. Allusio sic intellegi potest solum ab eis qui priorem cognitionem occultae referentiae dictae habent, signum quidem eorum alphabetismi culturalis.

## Notae

## Bibliographia

* Ben-Porot, Ziva. 1976. The Poetics of Literary Allusion. *PTL: A Journal for Descriptive Poetics and Theory of Literature* 1:108.
* Irwin, William. 2001. What Is an Allusion? *Journal of Aesthetics and Art Criticism* 59(3):287–297.
* Irwin, William T. 2002. The Aesthetics of Allusion. *Journal of Value Inquiry* 36(4).
* Pasco, Allan H. 1994, 2002. *Allusion: A Literary Craft.* Charlottesville: Rookwood Press.

|  |  |
| --- | --- |
| Stipula | *Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!* |
# Suiko (imperatrix)

Imago imperatoricis Suiko
Sepulcretum imperatoricis Suiko
**Suiko**, (Iaponice:推古天皇, plene:豊御食炊屋姫天皇 *Toyomikekashikiyahime-no-Sumeramikoto*, nata die 21 Maii 554 et mortuus die 15 Aprilis 628 est XXXIII Imperatix Iaponae qui ab anno 593 ad annum 628 in statu monarchiae fuit et prima femina qui officium Imperatoris Iaponiae fecit in historia Iaponica. Anno 593, Shotoku Taishi princepem ordinavit et Templum Shitennō-ji constituere duxit. Anno 599, dum terrae motus magnus fit, deitates seismi orabat. Anno 607 templum Hōryū-ji constiture missit. Et anno 607 divinitates Shintonis ipse apud traditionem imperatoroum oravit.

Sepulcetum eius hodie in Taishichō districti Kayachi Australis in praefectura Osaka stat.

## Notae
# Anthologia

Folium Anthologiae Graecae. Codex Palatinus 23 (saec. X), Bibliotheca Universitatis Heidelbergensis.
**Anthologia** (Graece ἀνθολογία 'fasciculus florum; florilegium') est corpus operum litterariorum ab editore vel auctore selectorum. Quod corpus poematum, diegematum, ludorum scaenicorum, carminum eorumve partium esse potest. In fictione generum *anthologia* ad corpora operum breviorum, sicut diegematum et mythistoriarum brevium, digerenda adhibetur, quae in singula volumina conlegi solent. Absoluta operum corpora opera omnia saepissime appellantur. Florilegium in Europa medio aevo corpus proverbiorum partiumque maiorum operum Latinorum primum significavit.

## Nexus interi

* Anthologia Graeca
* Anthologia Latina
* Chrestomathia
* Liber emblematicus
* *The Golden Treasury*
* Man'yōshū
* Carminum collectanea

## Bibliographia

* Häntzschel, Günter. 2006. Anthologie. *Literaturwissenschaftliches Lexikon· Grundbegriffe der Germanistik.* Ed. 2a, ed. Horst Brunner, et Rainer Moritz, 19–21. Berolini: Erich Schmidt. ISBN 3503079823.

|  |  |
| --- | --- |
| Stipula | *Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!* |
# Thema verbi

**Thema verbi** dicitur ea verbi pars quae non mutatur in coniugatione. Litterae quae ad thema adiciuntur terminationes dicuntur. Themata verborum Latinorum sunt:

* thema praesentis: e.g. ama-, habe-, ...
* thema perfecti, e.g. amav-, habu-, ...
* thema supini, e.g. amat-, habit-, ...

## Fontes

* Hans H. Orberg, Grammatica Latina, Series: Lingua Latina, per se illustrata, Pars 1, Focus Publishing, 2006, ISBN 1-58510-223-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Stipula | *Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!* |

| Partes orationis |
| --- |
| (Nomen) substantivum | (Nomen) adiectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | (Particula) |
| Verbum (temporale) |
| **Persona:** Prima | Secunda | Tertia |
| **Numerus:** Singularis | Pluralis | Dualis |
| **Genus verbi:** Activum | Passivum | (Neutrum | Commune | Deponens) |
| **Modus:** Infinitivus | Indicativus | Coniunctivus | Imperativus | Optativus |
| **Tempus:** Praesens | Imperfectum | Perfectum | Plusquamperfectum | Futurum | Futurum exactum |
| **Vide etiam:** Gerundium | Supinum | Gerundivum |
# Flexura

**Flexura** vel **flexus** verbi et nominis declinabilium, quomodo nomen/verbum lectori intellegendum sit, explicat.

Flexura verbi in lingua nostra diathesin, personam, numerum, tempus, modum indicat. Flexura nominis casum et numerum indicat.

## Notae

## Nexus interni

* Lingua synthetica
* Morphologia (linguistica)
* Typologia linguistica

|  |  |
| --- | --- |
| Stipula | *Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!* |
# Lingua Sinica antiqua

| Lingua Sinica antiqua  |
| --- |
| Taxinomia: | e familia Sinotibetana et grege Sinico |
| Status: | — |
| Sigla: | 1 *nullum*, 2 *nullum*, 3 och |
| Usus |
| Aevum: | Saec. 10 a.C.n. – 3 a.C.n. |
| Situs: | Sinae antiquae  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Character Sinicus |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis picta
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Sinica antiqua** (simpl. 上古汉语; trad.: 上古漢語; pinyin: *shànggǔ hànyǔ*), est linguae Sinicae genus de principio c. 1200 a.C.n. usum ad s. tertium a.C.n. Priscissima huius linguae exemplaria augurationes sunt oracularibus in ossibus inventa tempore domus Shang; Sinicaque ahenea epigrammata auxerunt tempore domus Zhou. Effuderunt hoc tempore classici scriptores varii, ut Confucius, Mencius, et qui scripserunt *Zuo Zhuan*. Hi autem libri exempla fuerunt ad Lingua Sinica litteraria scribendum, qua mansit lingua usitata usque ad s. vicesimum servans et vocabularium linguae Sinicae antiquae et grammaticam.

Lingua Sinica antiqua prisco litterarum Sinicarum genere scribebatur, singula unum verbum depingente. Quamquam autem haec scriptura alphabetum non est, pluri characteres usando sonitus similis characteres creati sunt.
# Ukiyo-e

Imago mulieris ignotae. Saeculo undevicensimo, annis 1850 ut videtur.
Ukiyo-e (浮世絵, 'imago mundi fluctuantis') est imago ligno incisa et charta impressa quae in Iaponia a fine saeculi septimi decimi confici coepit. Quae imagines, saepe calamo elegantissimo exaratae, non solum in Iaponia sed etiam in vetere Europa nec non in America maxime aestimabantur et iam aestimantur.

## Historia

Circa annum 1670, post tempus primorum exemplorum incipit reapse historia *ukiyo-e,* quorum primi artifices fuerunt Iwasa Matabei, sed praecipue Moronobu et Sugimura Jihei. Moronobu maximi momenti fuit in novo genere artis *ukiyo-e* creando, cuius a multis ut auctor paterque reputatur esse.

Notissimi inter magnos *ukiyo-e* pictores sunt Katsushika Hokusai et Hiroshige, qui saeculo duodevicensimo floruerunt.

## Notae

## Bibliographia

* Harris, Frederick. 2011. *Ukiyo-e: The Art of the Japanese Print.* Tuttle Publishing. ISBN 978-4-8053-1098-4.
* Hibbett, Howard. 2001. *The Floating World in Japanese Fiction.* Tuttle Publishing. ISBN 978-0-8048-3464-3.
* Hillier, Jack Ronald. 1954. *Japanese Masters of the Colour Print: A Great Heritage of Oriental Art.* Phaidon Press. OCLC 1439680.
* Kikuchi, Sadao, et Don Kenny, 1969. *A Treasury of Japanese Wood Block Prints (Ukiyo-e)* Crown Publishers. OCLC 21250.

## Nexus interni

* Vincentius van Gogh

## Nexus externi

* "Estampes japonaises, images du monde flottant," apud Bibliothecam Nationalem Francicam.
# Kamikaze

−2 *Latinitas huius paginae dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Kamikaze aeroplanis moriturus incursurusque ad navem *Missouri* 11 Aprilis 1945.
**Kamikaze** (Iaponice 神風 'ventus divinus') in variis linguis hodiernus est incursus ad mortem voluntariam admittendam. Iaponi milites arte aeroplanis in naves aeroplanigeras irrumpendi inter secundum bellum mundanum usi sunt, ut Americanis nocerent atque animos eorum dilabantur.

pictura invationis Mongolorum a Kikuchi Yōsai anno 1847
Verbum *kamikaze* quoque sicut origo, ventos vehementer tempestatesque significat qui in Medio Aevo classem invasorum Mongolorum, cuius dux fuit Kublai Khan, delendo Iaponiam servaverunt. Hodie, hoc verbum adhibetur cum fanaticus sibi mortem consciscit pro causae suae. Ipsi se dicunt martyres mori. Animae martyrorum ad Yasukuni celabantur.

## Notae
# Jigoro Kano

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec commentatio ad "Kanō Jigorō" moveatur (auxilium).**
Sententiam tuam, quaesumus, profer in pagina disputationis.
Paginā motā, redirectiones ad veterem titulum corrigendae erunt.
DilatareEnglish language English
It is proposed to move this page to Kanō Jigorō. Please give your opinion on the talk page.

DilatareDeutsch Deutsch
Es wurde vorgeschlagen, diese Seite nach Kanō Jigorō zu verschieben. Um Stellungnahme auf der Diskussionsseite wird gebeten.

DilatareEsperanto Esperanto
Rekomendatas la movo de tiu ĉi paĝo al Kanō Jigorō. Vi estas petata komenti prie en la diskutejo.

 Haec formula ({{Movenda}}) plus quam 30 dies sine recensionibus in pagina mansit. |

 Jigoro Kano
Res apud Vicidata repertae:Jigoro Kano: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1860; Kōbe-shi
*Obitus*: 4 Maii 1938; at sea
*Patria*: Iaponia
Dilatare
**FamiliaProles*: Risei Kanō
*Familia*: Kanō zaibatsuDilatare
**MemoriaSepultura*: Yahashira Cemetery

**Kanō Jigorō** iudonem seu luctum iudoicum condidit.

## De Kano Iuvene

Natus est Miako urbe, in Iaponia die 10 Decembris ( vetus stylo die 28 Octobris) 1860 ex familia samurai equitum. decem annis post, mater eius obiit. Qua de causa familia iebat urbem Tocio, vitam agentes. Cum XV annis, Jigoro Kano frequentabat iudum linguis alienis. ab anno 1877 studebat Kano in universitate *Tōkyō Daigaku*, ubi cognovit professorem Erwin von Bälz. Qui Kano proposuit yawaram sive iuiutsum agere. Tunc iniebat studere hanc artem apud magistrem *Ryuji Katagiri* ubi discebat artes tenendi (katame waza) ac iactandi (nage waza). Postea studebat apud alios magistros: Fukuda Hachinosuke, qui autem postea obiit et Iso Masatomo. Ibi multa discebat ut a magistro Iso Masamoto ipse docens nominabatur. Cum magister autem a morbo vexatus sit discebat Kano apud Ikubo Kuwakichi *Kito* iudi.

## De kodokan

Anno 1881, Kano ipse condidit iudonem parvum nomine kodokan. Primo adiuvit magister Ikubo, sed magistro a Kano vincto, Kano ipse magister *Kito* ludi nominabatur. Eo tempore, invenit iudonem artem, et in 1884 dicere potuit: "Inveni novam artem, quam appello *Kodokan-Judo.*"  Iudo, Iaponice 柔道, significat *via mittis.* Haec ars facta est ex iuiutso, sed ei non erant periculosae res, ut pugnare sine pericula possibilis sit. Kodokan a multis ludis provocato, semper fere vinxerunt iudoca, quod significat: Homo qui agit iudonem, et kodokan iudo notus factus est. 1918. Gunji Koizumi docebat iudonem primus extra Iaponia, in Britannia. 1930. I certamen nationalis artis iudonis erat in Iaponia. 1938. Jigoro Kano itinere ab Europa ad Iaponiam obiit.

## Nexus externi

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie • |

* Britannica

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Jigoro Kano** spectant (Kano Jigoro, Kanō Jigorō). |
# Magna potestas

Magnae potestates in ratione internationali sicut Consilium Securitatis Consociationis Nationum agnoscuntur. Hic videtur Conclave Consilii Securitatis.
**Magna potestas** est civitas sui iuris quae satis facultatem et calliditatem habet ut omnem orbem terrarum moveat. Magnis potestatibus proprie sunt res militaris et pondus oeconomicum, cum gratia diplomatica et momento potestatis mollis, faciens ut mediae et parvae potestates earum opiniones consultent antequam res pro se statuunt. Nonnullae civitates magnae potestates late habentur, cum index definitivus non est.

Tempora magnarum potestatum.
## Notae

## Nexus interni

* Grex Octo
* Superpotentia

## Bibliographia

Leopoldus de Ranke fuit unus e primis qui magnas potestates ratione describere conatus est.
* Danilovic, Vesna. 2002. *When the Stakes Are High—Deterrence and Conflict among Major Powers.* University of Michigan Press. PDF.
* Duroselle, Jean-Baptiste. *France and the Nazi Threat: The Collapse of French Diplomacy 1932–1939. Oxoniae: Enigma Books. ISBN 1929631154.*
* Fueter, Eduard. 1922. *World history, 1815–1930.* Didacopoli Californiae: Harcourt, Brace and Company. ISBN 1584770775. Pagina 25.
* Kelsen, Hans. 2000. *The Law of the United Nations: A Critical Analysis of Its Fundamental Problems.* The Lawbook Exchange, Ltd. ISN 1584770775. Pagina 272.
* Mearsheimer, John J. 2014. *The Tragedy of Great Power Politics.* Editio retractata. Novi Eboraci: Norton. ISBN 9780393349276.
* Paul, T. V., James J. Wirtz, et Michel Fortmann. 2005. *Balance of Power.* State University of New York Press. ISBN 0791464016.
* Waltz, Kenneth. 1979. *Theory of International Politics.* Reading: Addison-Wesley. ISBN 0201083493.
* Witkopf, Eugene R. 1981. *World Politics: Trend and Transformation.* Novi Eboraci: St. Martin's Press. ISBN 0312892462.
# Clades Nuclearis Fukushima Daiichi

−2 *Latinitas huius paginae dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Fukushima I reactor as 3 a Digital Globe.?
**Clades Nuclearis Fukushima Daiichi** (Iaponice 福島第一原子力発電所事故 *fukushima daiichi genshiryoku hatsudensho jiko*) fuit casus in Fukushima I ergasterio nucleari, qui in megacymate post terraemotum Tohokuensem die 11 Martii 2011 ortus est. Omnibus cladibus nuclearibus atrocior et gravior post cladem Czernobelensem anno 1986 est, ac sola una cum illa numeratur "eventus gradus septimi" in digestis *International Nuclear Event Scale.* Fugerunt circa 300 000 hominum aliquos dies post, ut fert *Mainichi Shimbun,* diarium Iaponiense, quorum mortui sunt 1600 condicionibus refugiorum subitorium.

Anno 2011, opifices qui contra temeritatem pugnaverant Praemium Principum Asturiarum sectione concordiae ut "Heroes Fukushimae" laureati sunt.

## Notae

## Bibliographia

* "Fukushima Accident" in *Encyclopaedia Britannica Online*

## Nexus externi

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clades Nuclearis Fukushima Daiichi** spectant. |
# Suffragium universale

Mulier in India suo iure suffragii in comitiis utitur.

**Suffragium universale** in concedendo iure suffragii toti civitatis incolarum adultorum numero consistit, ab eorum casta, sexu, opinionibus, et condicione sociali separatorum.

Suffragii universalis consecutio evenit ex evolutione democratiae. Post Res Novas Francicas, potestas politica penes Cameram Repraesentantium esse coepit, ergo opus systema electorium moderari erat. Sic apparuit suffragium censitarium, quo solum viri cum educationis, reditus, ac classis socialis condicionum serie suffragium tulerunt; postea versum est in suffragium masculinum, secundo saeculi undevicensimo dimidio, quo suffragium ferre poterant omnes viri scribere legereque sapientes. Denique comprehenditur suufragium femineum, e saeculo vicensimo, analphabetum, saeculo vicensimo et omnium hominum generum, secundo saeculi vicensimi dimidio.

## Suffragii universalis tempora per civitates

Hic inferius chronologicus civitatum catalogus et annus quo primum suffragium universale constituere consecutum est ostenditur:

### Europa

* Germania: 1871
	+ Abrogatum in Germania Nazistica (1933–1945)
* Finnia: 1906 (in comitiis localibus: 1917)
* Norvegia: 1913
* Dania: 1915 (cum Islandia)
* Russia: 1917
* Austria: 1918
* Cechia: 1918
* Slovacia: 1918
* Estonia: 1918
* Hungaria: 1918
* Luxemburgum: 1919
* Nederlandia: 1919
* Polonia: 1919
* Svecia: 1921
* Hibernia: 1922
* Lithuania: 1922
* Romania: 1923
* Britanniarum Regnum: 1928
* Hispania: 1933 (agnitum in Constitutione Kalendarum Octobrium 1931)
	+ Revocatum Francisco Franco dictatore (1939–1975)
* Francia: 1944
* Italia: 1945
* Belgia: 1948
* Graecia: 1952
* Andorra: 1970
* Portugallia: 1976
* Lichtenstenum: 1984
* Helvetia: 1990

### Asia et Oceanía

* Nova Zelandia: 1893
* Taprobane: 1931
* Turcia: 1931
* Iaponia: 1945
* Israel: 1948
* India: 1950 (sicut pars suae constitutiois)
* Malaesia: 1955
* Australia: 1962 (antehac non concessum Australianis Aboriginibus foederali gradu)
* Samoa: 1990
* Iraquia: 2005

## Bibliographia

* "Suffrage" in *Encyclopaedia Britannica*

## Nexus interni

* Suffragatio
* Suffragium
# Olympia hiemalia 1998

Olympia hiemalia XVIII| {{{Descr}}} |
| Urbs | Naganum, Iaponia |
| Numerus nationum | 72 |
| Numerus athletarum | 2176 |
| Eventa | 72 in 7 deportus |
| Caerimonia initialis | 7 Februarii, 1998 |
| Caerimonia finalis | 22 Februarii, 1998 |
| Inaugurator | Acihitus |
| Hymnus iudicis | Junko Hiramatsu |
| Stadium | Stadium Olympiae Nagani |

**Olympia hiemalia 1998** fuerunt ludi Olympici hiemales XVIII Nagani in Iaponia anno 1998 habiti.

## Imagines

* Nomismata Olympiorum
* Alsulegia Olympiorum.
* Nationes participes

## Nationes participes

Graecia
Andorra
Argentina
Armenia
Australia
Austria
Atropatene

Dilatare
* Ostendere
* Recensere
* Historiam inspicere

Olympia

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Olympionicae · Consilium Olympicorum Internationale · Signum Olympicum*

|  |  |
| --- | --- |
| Olympia Aestiva (Stadia) |
1896 · 1900 · 1904 · *1906* · 1908 · 1912 · *(1916)* · 1920 · 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · *(1940)* · *(1944)* · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016 · 2020 · 2024
 |
| Olympia Hiemalia (Stadia) |
1924 · 1928 · 1932 · 1936 · *(1940)* · *(1944)* · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022 · 2026
 |

 |
|  |
# Regnum Utriusque Siciliae

Regnum Utriusque Siciliae
Res apud Vicidata repertae:Regnum Utriusque Siciliae: insigneRegnum Utriusque Siciliae: vexillum
*Terra continens*: Europa
*Territoria finitima*: Dicio Pontificia
*Locus*: 40°50′0″N 14°15′0″E
*Caput*: Neapolis, Panormus

**Gestio**

absolute monarchy, Monarchia constitutionalis

**PopulusNumerus*: 8 703 000
*Sermo publicus*: Italiane, lingua Sicula, lingua Neapolitana
*Moneta*: Q15256289
**CommemoratioPaean*: Inno al Re

**Tabula aut despectus**

Regnum Utriusque Siciliae: situs
Collocatio antiqui Regni Utriusque Siciliae in praesente Italia
**Regnum Utriusque Siciliae** (Italiane  *Regno delle Due Sicilie*) fuit antiqua civitas in parte ad meridiem spectante Italiae, cuius caput Neapolis erat.

## Historia

Die 23 Decembris 1798 - Ferdinandus I rex Utriusque Siciliae a militibus Rei Publicae Francicae persecutus a Neapoli in Siciliam fugit. Anno 1806 Iosephus Bonaparte a Napoleone I, anno 1808 Ioachim Murat rex factus est.

Regnum Utriusque Siciliae finem habuit anno 1861, cum regnum a Iosepho Garibaldi invasum et post cladem ultimi regis Francisci II Borbonis novo regno Italiae adiunctum est.

## Reges Utriusque Siciliae 1806 - 1861

* 1806-1808: Iosephus
* 1808-1815: Ioachim Murat
* 1816-1825: Ferdinandus I
* 1825-1830: Franciscus I
* 1830-1859: Ferdinandus II
* 1859-1861: Franciscus II

## Nexus interni

* Regnum Neapolitanum
* Regnum Siciliae

|  |  |
| --- | --- |
| David's face | *Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!* |
# Candgie

Ars coquinaria Sinensis: candgie apud Sinas inlatum
**Candgie** (Francogallice *canjé*; Anglice *congee*) est iuscellum de oryza sicut apud Sinas conficitur. Talis res aevo antiquo apud Indos sumpta [**p**]**tisana oryzae**, a medicis Romanis praescripta [**p**]**tisanarium oryzae** appellari potest. Talis res et Garcias ab Orta descripsit, his verbis de usu medicinali utens: *Dã lhe a beber agoa despresam darroz cõ pimēta e cominhos (a que chamã cãje)* ("in potum eis dant aquam ex oryza cum pipere et cumino expressam [quam *canje* nuncupant]").

## Notae

## Bibliographia

Fontes antiquiores
* c. 35 a.C.n. : Quintus Horatius Flaccus, *Sermones* 2.3.150-155
* ante 79 : Plinius, *Naturalis historia* 71, 75
* 1563 : Garcia de Orta, *Colóquios dos simples e drogas da Índia* (Goae) f. 74v (alibi vide imaginem PT-TT-CF-088\_m0176.TIF; situs difficiles!)
* 1578 : Christophorus Acosta, *Tractado delas drogas y medicinas de las Indias Orientales* p. 56
* 1631 : Iacobus Bontius, *De medicina Indorum libri quattuor* (Lugduni Batavorum, 1642) p. 128
* 1903 : Henry Yule, A. C. Burnell; William Crooke, ed., Hobson-Jobson: a glossary of colloquial Anglo-Indian words and phrases, and of kindred terms, etymological, historical, geographical and discursive (Londinii: John Murray) p. 244

Praecepta
* 1330 : Hu Si-hui, *Propria ad mensam Imperatoris principia* (Paul D. Buell, Eugene N. Anderson, edd. et interprr., *A Soup for the Qan: Chinese dietary medicine of the Mongol era as seen in Hu Szu-hui's Yin-shan cheng-yao* [Londinii: Kegan Paul, 2000] pp. 414-430)
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., 粥 = Congee, 雞粥 = Chicken "congee")

## Nexus externi

* Vritti Bansal, "Congee: The History Of The Chinese Porridge And Its Variants" (2022) apud *Slurrp*
# Partes orationis

**Pars orationis** (Graece μέρος τοῦ λόγου) est terminus grammaticus ad sententiae structuram articulatim discribendam designatus. Constat enim *orationem* hic in aequo esse cum *sententia*, et *partes* hic esse *sententiae partes* sive *verba* sive *lexis*, quae igitur elementa quaedam sunt, ex quibus sententia quaeque construitur.

Partes orationis insuper ad vocabularium in categorias sive classes lexicales distribuendum pertinent. Cum autem variis linguis eaedem non sint categoriae lexicales, respiciendum est quod quaeque lingua suam habet copiam (vel subcopiam) omnium classium lexicalium ab linguistis generalibus numeratarum. Constat autem inter nomen et verbum in omnibus linguis distingui oportere.

## Antiquitas

Secundum Isidorum,

> partes orationis primus Aristoteles duas tradidit, nomen et verbum; deinde Donatus octo definivit. Sed omnes ad illa duo principalia revertuntur, id est, ad nomen et verbum, quae significant personam et actum. Reliquae adpendices sunt et ex his originem trahunt. Nam pronomen ex nomine nascitur, cuius officio fungitur, ut *orator → ille.* Adverbium de nomine nascitur, ut *doctus → docte.* Participium de nomine et verbo, ut *lego → legens.* Coniunctio vero et praepositio vel interiectio in conplexu istarum cadunt. Ideo et nonnulli quinque partes definierunt, quia istae superfluae sunt.
>
>

## Notae

| Partes orationis |
| --- |
| (Nomen) substantivum | (Nomen) adiectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | (Particula) |