# ព្រេសប៊ីធេរាន

គុម្ពោតដុត គឺជានិមិត្តសញ្ញាទូទៅដែលប្រើដោយព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរាន ។ នៅទីនេះ ដូចដែលបានប្រើដោយ ព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរានក្នុងប្រទេសអៀរឡង់ ។ សិលាចារឹក ឡាតាំង នៅក្រោមបកប្រែថា "ឆេះប៉ុន្តែរីក" ។ កំណែជំនួសនៃបាវចនាក៏ត្រូវបានគេប្រើផងដែរ ដូចជា "Nec Tamen Consumebatur" (មិនទាន់បានប្រើប្រាស់)។
**Presbyterianism** គឺ​ជា​ប្រពៃណី ​ប្រូតេស្តង់ ​ដែល​បាន​កែទម្រង់ (កាល់វីនីស) ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​ឈ្មោះ​តាម​ទម្រង់​នៃ ​រដ្ឋាភិបាល​ព្រះវិហារ ​ដោយ​ក្រុម​អ្នក​តំណាង​នៃ ​ពួក​អែលឌើរ ។ ទោះបីជាមានព្រះវិហារកំណែទម្រង់ផ្សេងទៀតដែលមានលក្ខណៈរចនាសម្ព័ន្ធស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ក៏ពាក្យ ព្រេសប៊ីធេរាន ត្រូវបានអនុវត្តចំពោះព្រះវិហារដែលតាមដានឬសគល់របស់ពួកគេទៅកាន់ សាសនាចក្រនៃស្កុតឡែន ឬ ក្រុមប្រឆាំងភាសាអង់គ្លេស ដែលបង្កើតឡើងក្នុងកំឡុង សង្គ្រាមស៊ីវិលអង់គ្លេស ។

ទ្រឹស្ដី ព្រេសប៊ីធេរាន ជាធម្មតាសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើ អធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះ សិទ្ធិអំណាចនៃបទគម្ពីរ និងភាពចាំបាច់នៃ ព្រះគុណ តាមរយៈ ជំនឿ លើព្រះគ្រីស្ទ។ រដ្ឋាភិបាលព្រះវិហារ ត្រូវបានធានានៅក្នុងប្រទេសស្កុតឡែនដោយ Acts of Union ក្នុងឆ្នាំ 1707 ដែលបានបង្កើត ព្រះរាជាណាចក្រអង់គ្លេស ។ តាមពិត ជនជាតិព្រេសប៊ីធេរាន ភាគច្រើនដែលរកឃើញនៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេសអាចតាមដានទំនាក់ទំនង ស្កុតឡេន ហើយនិកាយ ក៏ត្រូវបាននាំយកទៅ អាមេរិកខាងជើង ផងដែរ ដែលភាគច្រើនដោយជនអន្តោប្រវេសន៍ ស្កុត និង ស្កុត-អៀរឡង់ ។ និកាយព្រេសប៊ីធេរាននៅប្រទេសស្កុតឡេន ប្រកាន់យក ទ្រឹស្ដីកំណែទម្រង់ របស់ John Calvin និងអ្នកស្នងតំណែងភ្លាមៗរបស់គាត់ ទោះបីជាមានទស្សនៈទ្រឹស្ដីជាច្រើននៅក្នុង ព្រេសប៊ីធេរានសហសម័យក៏ដោយ។ ក្រុមជំនុំក្នុងតំបន់នៃក្រុមជំនុំដែលប្រើ គោលការណ៍ ព្រេសប៊ីធេរាន ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយ វគ្គ ដែលបង្កើតឡើងដោយអ្នកតំណាងនៃក្រុមជំនុំ ( អ្នកចាស់ទុំ ) ដែលជាវិធី សាស្រ្តផ្សះផ្សា ដូចទៅនឹងកម្រិតផ្សេងទៀតនៃការសម្រេចចិត្ត ( presbytery, synod និង សភាទូទៅ )។ មាន​ប្រហែល ៧៥ នាក់។ ព្រេសប៊ីធេរាន រាប់លាននាក់នៅលើពិភពលោក។

ឫសគល់នៃលទ្ធិ ព្រេសប៊ីធេរាន ស្ថិតនៅក្នុង កំណែទម្រង់ នៃសតវត្សទី 16 ដែលជាឧទាហរណ៍នៃ សាធារណរដ្ឋ John Calvin នៃទីក្រុងហ្សឺណែវ ដែលមានឥទ្ធិពលជាពិសេស។ ព្រះវិហារដែលត្រូវបានកែទម្រង់ភាគច្រើនដែលតាមដានប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ពួកគេត្រឡប់ទៅប្រទេសស្កុតឡេនវិញគឺជាក្រុម ព្រេសប៊ីធេរាន ឬ congregationalist នៅក្នុងរដ្ឋាភិបាល។ នៅសតវត្សរ៍ទី 20 អ្នកប្រេសប៊ីធើរៀនខ្លះបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុង ចលនា ecumenical រួមទាំង ក្រុមប្រឹក្សាពិភពលោកនៃព្រះវិហារ ។ និកាយ Presbyterian ជាច្រើនបានរកឃើញវិធីនៃការធ្វើការរួមគ្នាជាមួយនិកាយដែលត្រូវបានកែទម្រង់ផ្សេងទៀត និងគ្រិស្តបរិស័ទនៃទំនៀមទំលាប់ផ្សេងទៀត ជាពិសេសនៅក្នុង ការរួបរួមពិភពលោកនៃសាសនាចក្រដែលបានកែទម្រង់ ។ ព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរាន មួយចំនួនបានចូល រួបរួម ជាមួយនឹងក្រុមជំនុំផ្សេងទៀត ដូចជា Congregationalists, Lutherans, Anglicans និង Methodists ។ ព្រេសប៊ីធេរាន នៅសហរដ្ឋអាមេរិកភាគច្រើនមកពី ជនអន្តោប្រវេសន៍ ស្កុតឡេ ន ស្កុត-អៀរឡង់ និងក៏មកពីសហគមន៍ New England ដែលដើមឡើយជា Congregational ប៉ុន្តែបានផ្លាស់ប្តូរដោយសារតែការព្រមព្រៀងគ្នាលើ ផែនការនៃសហភាព 1801 សម្រាប់តំបន់ព្រំដែន។

## អត្តសញ្ញាណ ព្រេសប៊ីធេរាន

 Iona Abbey នៅប្រទេសស្កុតឡែន ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ Saint Columba
### ប្រវត្តិសាស្ត្រដើម

ទំនៀមទំលាប់ ព្រេសប៊ីធេរាន ជាពិសេស សាសនាចក្រនៃស្កុតលែន តាមដានឫសគល់ដំបូងរបស់វាចំពោះវិហារគ្រឹស្តដែលបង្កើតឡើងដោយ Saint Columba តាមរយៈ បេសកកម្ម Hiberno-Scottish សតវត្សទី 6 ។ ការតាមដានប្រភពដើមនៃសាវករបស់ពួកគេទៅកាន់ លោក Saint John, The Culdees បានអនុវត្ត សាសនាគ្រិស្តសាសនា ដែលជាលក្ខណៈសំខាន់នៃ សាសនាគ្រឹស្ត Celtic នៅក្នុងតំបន់ ដោយមាន ព្រឹទ្ធាចារ្យ អនុវត្ត "សិទ្ធិអំណាចនៅក្នុងស្ថាប័ន ខណៈពេលដែលស្ថាប័នវត្តអារាមផ្សេងគ្នាគឺឯករាជ្យពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ " សាសនាចក្រនៅប្រទេសស្កុតលែនបានរក្សាពិធីបុណ្យគ្រិស្តសាសនានៃបុណ្យអ៊ីស្ទើរនៅកាលបរិច្ឆេទខុសពី ការមើលឃើញនៃទីក្រុងរ៉ូម ហើយព្រះសង្ឃបានប្រើរចនាប័ទ្មតែមួយគត់នៃ ការតុបតែង ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Synod of Whitby ក្នុងឆ្នាំ 664 បានបញ្ចប់ភាពខុសគ្នាទាំងនេះ ដូចដែលវាបានកំណត់ថា "បុណ្យ Easter នឹងត្រូវបានប្រារព្ធស្របតាមកាលបរិច្ឆេទរ៉ូម៉ាំង មិនមែនជាកាលបរិច្ឆេទ Celtic" ។ ទោះបីឥទ្ធិពលរ៉ូម៉ាំងបានចូលមកគ្រប់គ្រងសាសនាចក្រនៅស្កុតឡែនក៏ដោយ ឥទ្ធិពល Celtic មួយចំនួននៅតែមាននៅក្នុងសាសនាចក្រស្កុតឡេន ដូចជា "ការច្រៀង ទំនុកតម្កើងម៉ែត្រ ភាគច្រើននៃពួកគេកំណត់ទៅគ្រិស្តសាសនាគ្រិស្តចាស់ ស្កុតឡេន ប្រពៃណី និងប្រជាប្រិយ។ បទភ្លេង" ដែលក្រោយមកបានក្លាយទៅជា "ផ្នែកដាច់ដោយឡែកនៃការថ្វាយបង្គំ Scottish ព្រេសប៊ីធេរាន" ។

### ការអភិវឌ្ឍន៍

 លោក John Knox
ប្រវតិ្តសាស្រ្ត ព្រេសប៊ីធេរាន គឺជាផ្នែកមួយនៃ ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃសាសនាគ្រិស្ត ប៉ុន្តែការចាប់ផ្តើមនៃ ព្រេសប៊ីធេរាន ជាចលនាខុសគ្នាមួយបានកើតឡើងកំឡុងសតវត្សទី 16 កំណែទម្រង់ប្រូតេស្តង់ ។ នៅពេលដែល ព្រះវិហារកាតូលិក បានទប់ទល់នឹងអ្នកកែទម្រង់ ចលនាទ្រឹស្ដីផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនបានបំបែកចេញពីសាសនាចក្រ និងបង្កើតនិកាយផ្សេងៗ។

ព្រេសប៊ីធេរាន ត្រូវបានជះឥទ្ធិពលជាពិសេសដោយអ្នកទ្រឹស្ដីជនជាតិបារាំង លោក John Calvin ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍន៍នៃ ទ្រឹស្ដីកំណែទម្រង់ និងការងាររបស់ John Knox ដែលជាបូជាចារ្យកាតូលិកស្កុតឡេន ដែលបានសិក្សាជាមួយ Calvin នៅទីក្រុងហ្សឺណែវ ហើយបាននាំយកការបង្រៀនដែលបានកែទម្រង់ទៅប្រទេសស្កុតឡេន។ ឥទ្ធិពលដ៏សំខាន់លើការបង្កើតលទ្ធិ ព្រេសប៊ីធេរាន ក្នុងប្រទេសអង់គ្លេសក៏បានមកពី John a Lasco ដែលជាអ្នកកែទម្រង់ជនជាតិប៉ូឡូញ ស្ថាបនិក សាសនាចក្រ Stranger ក្នុងទីក្រុងឡុងដ៍ ដោយផ្អែកលើគំរូទីក្រុងហ្សឺណែវ។

ព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរាន តាមដានពូជពង្សរបស់វាត្រលប់ទៅប្រទេសស្កុតឡែន។ នៅខែសីហាឆ្នាំ 1560 សភានៃប្រទេសស្កុតឡេន បានអនុម័ត *ការសារភាពស្កុតឡេន* ជាគោលលទ្ធិនៃព្រះរាជាណាចក្រស្កុតឡេន។ នៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 1560 *សៀវភៅវិន័យទីមួយ* ត្រូវបានបោះពុម្ព ដោយរៀបរាប់អំពីបញ្ហាគោលលទ្ធិសំខាន់ៗ ប៉ុន្តែក៏បង្កើតបទប្បញ្ញត្តិសម្រាប់រដ្ឋាភិបាលព្រះវិហារ រួមទាំងការបង្កើតស្រុកសាសនាចំនួនដប់ជាមួយនាយកដែលត្រូវបានតែងតាំង ដែលក្រោយមកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា គណៈប្រធាន ។

យូរៗទៅ ការសារភាពរបស់ជនជាតិស្កុត នឹងត្រូវបានជំនួសដោយ Westminster Confession of Faith ហើយការបង្រៀនសាសនា ធំ និង ខ្លីជាង ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ សភា Westminster នៅចន្លោះឆ្នាំ 1643 និង 1649។

## លក្ខណៈ

ព្រេសប៊ីធេរាន បែងចែកខ្លួនឯងពីនិកាយផ្សេងទៀតតាម គោលលទ្ធិ អង្គការស្ថាប័ន (ឬ "លំដាប់ព្រះវិហារ") និង ការថ្វាយបង្គំ ដែលជារឿយៗប្រើ "សៀវភៅលំដាប់" ដើម្បីគ្រប់គ្រងការអនុវត្តទូទៅ និងសណ្តាប់ធ្នាប់។ ដើមកំណើតនៃព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរាន គឺនៅក្នុង Calvinism ។ សាខាជាច្រើននៃ ព្រេសប៊ីធេរាន គឺជាសំណល់នៃការបំបែកពីមុនពីក្រុមធំ។ ការបែកបាក់ខ្លះបានមកពីភាពចម្រូងចម្រាសខាងគោលលទ្ធិ ខណៈដែលខ្លះត្រូវបានបង្កឡើងដោយការខ្វែងគំនិតគ្នាទាក់ទងនឹងកម្រិតដែលអ្នកដែលត្រូវបានតែងតាំងជាការិយាល័យព្រះវិហារគួរតែត្រូវបានតម្រូវឱ្យយល់ព្រមជាមួយ Westminster Confession of Faith ដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្របម្រើជាឯកសារសារភាពដ៏សំខាន់មួយ – ទីពីរ មានតែចំពោះព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែបានដឹកនាំលក្ខណៈពិសេសនៅក្នុងស្តង់ដារ និងការបកប្រែព្រះគម្ពីរ - នៅក្នុងព្រះវិហារ ព្រេសប៊ីធេរាន ។

ព្រេសប៊ីធេរាន បានដាក់សារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងទៅលើការអប់រំ និងការរៀនសូត្រពេញមួយជីវិត ដោយមានការខឹងសម្បារជាមួយនឹងជំនឿថា គ្មានសកម្មភាពរបស់មនុស្សណាម្នាក់អាចប៉ះពាល់ដល់ សេចក្ដីសង្រ្គោះ ឡើយ។

ការសិក្សាជាបន្តបន្ទាប់នៃបទគម្ពីរ ការសរសេរតាមទ្រឹស្ដី និងការយល់ដឹង និងការបកស្រាយអំពីគោលលទ្ធិនៃសាសនាចក្រ ត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ជាច្រើននៃសេចក្ដីជំនឿ និង ការបង្រៀនសាសនា ដែលត្រូវបានអនុម័តជាផ្លូវការដោយសាខាផ្សេងៗនៃសាសនាចក្រ ដែលជារឿយៗត្រូវបានគេហៅថាជា " ស្តង់ដាររង " ។

### រដ្ឋាភិបាល

### គោលលទ្ធិ

### ការថ្វាយបង្គំនិងសាក្រាម៉ង់

#### ថ្វាយបង្គំ

#### សាក្រាម៉ង់