Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# საპროტესტო აქციები რუსეთ-საქართველოს ომის წინააღმდეგ (2008)

ქართველების საპროტესტო აქცია ნიცაში
**საპროტესტო აქციებმა რუსეთ-საქართველოს ომის წინააღმდეგ** მთელი მსოფლიო მოიცვა. გაიმართა როგორც საქართველოს, ასევე რუსეთისა და დე–ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მხარდამჭერი საპროტესტო აქციები.

## საპროტესტო აქციები

| ქვეყანა | საპროტესტო აქცია |
| --- | --- |
|  ავსტრია | საპროტესტო აქცია ვენაში გამართა |
|  აზერბაიჯანი | ბაქოში საპროტესტო აქციებმა გაიარეს |
|  ბელარუსი | ორგანიზაცია «Малады Фронт»–მა მინსკში რუსეთის საელჩოსთან საქართველოს მხარდაჭერი აქცია გამართა |
|  ბელგია | ბრუსელში ქართულმა დიასპორამ 200 კაციანი შემადგენლობით რუსეთის ელჩს და მუდმივ წარმომადგენელს ევროკავშირში ე.წ. პიკეტირება მოუწყო |
|  საბერძნეთი | 11 აგვისტოს ქართულმა დიასპორამ რუსეთის წინააღმდეგ სამი საპროტესტო აქცია გამართა |
|  საფრანგეთი | საპროტესტო აქციემბა ნიცაში ჩაიარა (*სურათზე*) |
|  ლატვია |  |
|  გაერთიანებული სამეფო | საპროტესტო აქციემბა ლონდონში ჩაირა |
|  აშშ | საპროტესტო აქციები ნიუ–იორკში გაიმართა |
|  უკრაინა | კიევში რუსეთის საელჩოსთან ქართულმა დიასპორამ 50 კაციანი შემადგენლობით საპროტესტო აქცია გამართა, ხალხი გამოვიდა შემდეგი სახის ტრანსპარანტებით: «საქართველოს წინააღმდეგ აგრესია — უკრაინის წინააღმდეგ აგრესიაა!», «დღეს — საქართველო, ხვალ — უკრაინა?», «პუტინი + მედვედევი = ჰიტლერს», ასევე საქართველოსა და უკრაინის დროშბით. |
|  ესტონეთი | 11 აგვისტოს მიტინგი ტალინშიც გამართეს. მოვიდა 500 კაცამდე |
|  ბელგია |  |
|  ლატვია | 2008 წლის 13 აგვისტოს რამდენიმე ასეული ადამიანი შეიკრიბა რუსეთის საელჩოს წინ ომის დროს რუსეთის ქმედებების მხარდასაჭერად. |
|  მოლდოვა | საპროტესტო აქციები გაიმართა კიშინიოვში ამერიკის საელჩოსთან. აქციის მონაწილეებმა გააკრიტიკეს სააკაშვილის და ბუშის ქმედებები. |
|  რუსეთი | 2008 წლის 9 აგვისტოს მოსკოვში ოსურმა დიასპორამ მოაწყო მსვლელობა ამერიკის საელჩოს შენობასთან.  |
|  სერბეთი | 2008 წლის 13 აგვისტოს საპროტესტო აქცია შედგა ბელგრადში. აქციის მონაწილეებმა დაგმეს საქართველოს ქმედებები და მხარდაჭერა გამოუცხადეს ე.წ. სამხრეთ ოსეთს.  |
|  თურქეთი | 2008 წლის 13 აგვისტოს რამდენიმე ასეული ადამიანი შეიკრიბა საქართველოს საელჩოს შენობასთან სტამბულში. მათ გააკრიტიკეს მიხეილ სააკაშვილის ქმედებები.  |
|  ესტონეთი | 2008 წლის 14 აგვისტოს ტალინში გაიმართა რუსეთის მხარდამჭერი აქცია.  |

## აგრეთვე იხილეთ

* რუსეთ-საქართველოს ომი (2008)
* ქართულ-ოსური კონფლიქტი

## სქოლიო
# მენშევიკები

პავლე აკსელროდი, იულიუს მარტოვი და ალექსანდრე მარტინოვი, სტოკჰოლმში (16 მაისი, 1917.)
**მენშევიკები** (რუს. меньшеви́к, წარმოებული სიტყვიდან „*меньшинство*“, „უმცირესობა“) — რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკთა ფრაქციის წევრი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა იული მარტოვი. ორ ფრაქციად გაყოფა მოხდა პარტიის მეორე კონგრესზე ლონდონში 1903 წელს.

რსდმპ-ს მეორე ფრაქცია იყო ბოლშევიკების ფრაქცია, ლენინის ხელმძღვანელობით. მენშევიკებისგან განსასხვავებლად, ბოლშევიკებმა ოფიციალურად აიღეს აკრონიმი „რსდმპ (ბ)“ („*РСДРП (б)*“). თუ ბოლშევიკების რიგებში მარქსიზმის თეორიტიკოსები იყვნენ მხოლოდ ლენინი, სტალინი და ნიკოლოზ ბუხარინი, მენშევიკების წამყვანი იდეოლოგები იყვნენ გიორგი პლეხანოვი, ლ. მარტოვი, ნიკოლოზ ჩხეიძე, ფიოდორ დანი. მენშევიკების გავლენა რუსეთში ბოლშევიკებისაზე სუსტი იყო, მაგრამ თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დროებით მთავრობაში მოიპოვეს დიდი უმრავლესობა (განსაკუთრებით აღსანიშნავია ირაკლი წერეთლის, ფ. დანისა და მიხეილ ლიბერის როლი). ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ბოლშევიკების გამარჯვებამ სერიოზულად დათრგუნა მათი გავლენა მასებზე. საბჭოთა ხელისუფლების პირობებში მათი საქმიანობა ხან აკრძალული, ხან დაშვებული იყო. საბოლოოდ აკრძალვის შემდეგ, ნაწილი მენშევიკებისა წითელი ტერორის მსხვერპლი გახდა, ნაწილი თეთრ ტერორს შეუერთდა, ნაწილი ემიგრაციაში წავიდა. წერტილი ამ ყველაფერს დიდმა წმენდამ დაუსვა. თუმცაღა მეშევიკების იმ წარმომადგენლებმა, რომლებმაც ბოლშევიკების სასარგებლოდ შეიცვალეს პოლიტიკური შეხედულებები, არა თუ გადარჩენა შეძლეს, შემდგომში სერიოზული კარიერის გაკეთებაც შეძლეს. მაგალითად ანდრეი ვიშინსკი, რომელიც გენერალური პროკურორი იყო, შემდეგ კი სსრკ საგარეო საქმეთა მინისტრი და სკკპ ცკ-ის პოლიტბიუროს წევრობის კანდიდატი. დიპლომატიური კარიერა გაიკეთეს ასევე *ივანე მაისკიმ* და *ალექსანდრე ტროიანოვსკიმ*.

განსაკუთრებულ წარმატებას რსდმპ მენშევიკებმა მიაღწიეს საქართველოში, მოვიდნენ რა ჯერ ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის და შემდეგ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების სათავეებში. ქართველმა მენშევიკებმა, საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 1918 წელს, შექმნეს საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტია.

## იხილეთ აგრეთვე

* ბოლშევიკები

## ლიტერატურა

* Меньшевики в 1918 году / Отв.ред. З. Галили, А. Ненароков; Отв.сост. Д. Павлов. — М.: РОССПЭН, 1999. — 798 с.
* Меньшевики в 1922—1924 гг. / Ответ. ред.: Галили З., Ненароков А.; Сост. А. Ненароков. — М.: РОССПЭН, 2004. — 728 с.
* *Liebich A.* From the Other Shore. Russian Social Democracy after 1921. — Harvard: Harvard University Press, 1997. — 476 p.
* *Brovkin V.* The Mensheviks after October: Socialist Opposition and the Rise of the Bolshevik Dictatorship. — Ithaca and London: Cornell University Press, 1987. — 329 p.
# სემიუელ ოსგუდი

სემიუელ ოსგუდი
**სემიუელ ოსგუდი** (ინგლ. Samuel Osgood; დ. 3 თებერვალი, 1747 – გ. 12 აგვისტო, 1813) — მასაჩუსეტსის წარმომადგენელი კონტინენტალურ კონგრესზე, აშშ-ის ფოსტის პირველი ხელმძღვანელი.

## ადრეული წლები

1630 წელს ინგლისიდან, ქალაქ ანდოვერიდან, მასაჩუსეტსში ჩამოვიდა ჯონ ოსგუდი. 1642 წელს მან დააარსა ქალაქი, რომელსაც თავისი მშობლიური ქალაქის სახელი, ანდოვერი, უწოდა. სემიუელ ოსგუდი იყო მისი შვილიშვილის კაპიტანი პიტერ ოსგუდის შვილი.

სემიუელი სწავლობდა ჰარვარდის კოლეჯში, 1770 წელს მან თეოლოგიის ფაკულტეტი დაამთავრა. იგი დაბრუნდა მშობლიურ ქალაქში და ადგილობრივი მილიციის რამზში ჩაეწერა მოხალისედ. 1774 წლის კოლონიალურ ასამბლეაზე წარგზავნილი იქნა ქალაქის წარმომადგენლის რანგში.

## რევოლუცია

ლექსინგტონისა და კონკორდის ბრძოლებში ოსგუდი ხელმძღვანელობდა ადგილობრივ მოხალისეთა რაზმს. მას შემდეგ, რაც ბრიტანელებმა უკან დაიხიეს, ოსგუდი და მისი რაზმი მათ უკან გაჰყვა და მონაწილეობა მიიღო ბოსტონის აღებაში. 1776 წელს ბოსტონის აღების წარმატებით დასრულების შემდეგ ოსგუდმა დატოვა არმია და პროვინციულ კონგრესში დაბრუნდა. 1780 წელს ის აირჩიეს შტატის სენატში.

## ნიუ-იორკი

1789 წელს პრეზიდენტმა ვაშინგტონმა ოსგუდი ფოსტის პირველ ხელმძღვანელად დანიშნა. როდესაც გადაწყდა, რომ ხელისუფლება ფილადელფიაში უნდა დამჯდარიყო და იქიდან ემართა ქვეყანა, ოსგუდმა ნიუ-იორკში დარჩენა გადაწყვიტა და 1791 წელს დაკავებული თანამდებობიდან გადადგა.

1800 წელს ოსგუდი ნიუ-იორკის საკრებულოში აირჩიეს, სადაც 1803 წლამდე მსახურობდა სპიკერად. 1803 წელს იგი დანიშნეს ნიუ-იორკის საზღვაო პორტის მთავარ ოფიცრად, ამ თანამდებობაზე იგი სიკვდილამდე მსახურობდა. 1812 წელს ის აირჩიეს ნიუ-იორკის საქალაქო ბანკის პირველ პრეზიდენტად, მოგვიანებით ცნობილი როგორც Citibank - დღევანდელი Citigroup-ის წინამორბედი.

ოსგუდი 1813 წელს გარდაიცვალა, ნიუ-იორკში, დაკრძალულია ნიუ-იორკში.

## ლიტერატურა

* Samuel Osgood (April 1889). Mrs. William C. Eddy (granddaughter), ed. "Sketch of the Life of Samuel Osgood". The Magazine of American History with Notes and Queries. 21 (4): 324–8.

## რესურსები ინტერნეტში

* სემიუელ ოსგუდი — Find a Grave-ზე

## სქოლიო
# კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია

ოფიციალური ლოგო
**კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია** (ინგლ. აბრევიატურა: **AMPAS**) — მაღალი დონის დაჯილდოების ამერიკული ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1927 წლის 11 მაისს, ლუი მაიერის მიერ. აკადემია, მსოფლიოს მასშტაბით, ცნობილია მისი კინოაკადემიის დაჯილდოებით („ოსკარი“). აკადემია ასევე აწესებს ყოველწლიურ აკადემიის სტუდენტთა ჯილდოს.

აკადემია შედგება 6,687-ზე მეტი პროფესიონალი წევრისგან, რომელთა უმეტესობა აშშ-ში მოღვაწეობს, ხოლო დანარჩენი მცირე ნაწილი მთელ მსოფლიოში არიან განაწილებული.

აკადემიის ამჟამინდელი პრეზიდენტია შერილ ბუნ აიზეკსი.

## სქოლიო
# ოდის დეპარტამენტი

| **ოდი** Aude |
| --- |
|  |
| ოდის გერბი |
| **მდებარეობა** |
| ოდი საფრანგეთის რუკაზე |
| ადმინისტრაცია |
| დეპარტამენტის ნომერი: | 11 |
| რეგიონი: |  ლანგედოკი-რუსილონი  |
| პრეფექტურა: | კარკასონი |
| სუბპრეფექტურები: | ლიმუქსი, ნარბონა |
| კანტონები: | 35 |
| კომუნები: | 438 |
| გენერალური საბჭოს პრეზიდენტი: | მარსელ რენო  |
| სტატისტიკა |
| მოსახლეობა | 71-ე |
|  -1999 | 309,770 |
| მოსახლეობის სიმჭიდროვე: | 50 ად./კმ2 |
| მიწის ფართობი¹: | 6139 კმ2 |
|  |
| ¹ საფრანგეთის მიწის რეგისტრაციის მონაცემებით, რომლებიც გამორიცხავს 1 კმ2-ზე დიდ ესტუარებს, ტბებს, ტბორებსა და მყინვარებს. |
|  |

**ოდი** — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.

## ისტორია

ოდი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

## გეოგრაფია

ოდის ფართობია 6139 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 309,770 ადამიანს შეადგენს და მას 71-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 50 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ოდის მმართველია მარსელ რენო.

## რესურსები ინტერნეტში

* (ფრანგული) General council website დაარქივებული 2010-01-15 საიტზე Wayback Machine.
* (ფრანგული) Prefecture website დაარქივებული 2007-03-10 საიტზე Wayback Machine.