# Վարկային միություն

**Վարկային միություն,** անդամներին պատկանող շահույթ չհետապնդող կոոպերատիվ ֆինանսական հաստատություն։ Նրանք կարող են առաջարկել առևտրական բանկերին համարժեք ֆինանսական ծառայություններ, ինչպիսիք են բաժնային հաշիվները (խնայողական հաշիվներ), բաժնային դրաֆտ հաշիվները (չեկային հաշիվներ), վարկային քարտերը, վարկերը, բաժնային ժամկետային վկայագրերը (ավանդի վկայագրեր) և առցանց բանկային ծառայությունները։ Սովորաբար միայն վարկային միության անդամը կարող է ավանդ դնել կամ փող փոխառել։ Աֆրիկյան մի քանի երկրներում վարկային միությունը սովորաբար կոչվում է **SACCO** («խնայողական և վարկային կոոպերատիվ»)։

Համաշխարհային մասշտաբով վարկային միությունների համակարգերը զգալիորեն տարբերվում են ընդհանուր ակտիվներով և հաստատությունների միջին ակտիվների չափով՝ սկսած մի քանի անդամ ունեցող կամավոր կազմակերպություններից մինչև հարյուր հազարավոր անդամներ և միլիարդավոր ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ակտիվներ ունեցող հաստատություններ։ 2018 թվականին աշխարհում վարկային միությունների անդամների թիվը կազմում էր 375 միլիոն, որից 2016 թվականից ի վեր ավելացել էր ավելի քան 100 միլիոն անդամ։

2006 թվականին առևտրային բանկերի հիփոթեքային վարկերի 23.6%-ը ենթաստանդարտ վարկավորում էր, մինչդեռ վարկային միություններում այդ ցուցանիշը կազմում էր ընդամենը 3.6%, և ճգնաժամի ընթացքում բանկերի սնանկացման հավանականությունը երկու ու կես անգամ բարձր էր։ Ամերիկյան վարկային միությունները 2008-2016 թվականների ընթացքում փոքր բիզնեսներին տրամադրած վարկերը կրկնապատկել են՝ 30 միլիարդ դոլարից հասցնելով 60 միլիարդ դոլարի, մինչդեռ նույն ժամանակահատվածում փոքր բիզնեսներին ընդհանուր վարկավորումը նվազել է մոտ 100 միլիարդ դոլարով։ ԱՄՆ-ում հանրության վստահությունը վարկային միությունների նկատմամբ կազմում է 60%, մինչդեռ խոշոր բանկերի նկատմամբ՝ ընդամենը 30%։ Բացի այդ, փոքր բիզնեսները 80%-ով ավելի հավանական է, որ գոհ կլինեն վարկային միությունից, քան խոշոր բանկից։

«Ֆիզիկական անձանց վարկային միությունները» (կոչվում են նաև «մանրածախ վարկային միություններ» կամ «սպառողական վարկային միություններ») սպասարկում են անհատներին, ի տարբերություն «կորպորատիվ վարկային միությունների», որոնք սպասարկում են այլ վարկային միություններ։

## Տարբերություններ այլ ֆինանսական հաստատություններից

Կենտրոնական Եվրոպայում առաջին կոոպերատիվի կամ վարկային միության (Spolok Gazdovský) հիմնադիր Սամուել Յուրկովիչի հուշարձանը Բրատիսլավայի Ռաչա քաղաքում
Վարկային միությունները տարբերվում են բանկերից և այլ ֆինանսական հաստատություններից նրանով, որ վարկային միությունում հաշիվ ունեցողները հանդիսանում են դրա անդամներն ու սեփականատերերը, և նրանք ընտրում են իրենց տնօրենների խորհուրդը «մեկ անձ - մեկ ձայն» սկզբունքով՝ անկախ ներդրած գումարի չափից։ Վարկային միությունները, որպես կանոն, իրենց համարում են տարբեր հիմնական բանկերից՝ առաքելություն ունենալով լինել համայնքի հետ կողմնորոշված և «ծառայել մարդկանց, ոչ թե շահույթի»։

Բանկերի և վարկային միությունների հաճախորդների շրջանում անցկացված հարցումները հետևողականորեն ցույց են տվել ծառայության որակի վերաբերյալ զգալիորեն բարձր բավարարվածության ցուցանիշներ վարկային միություններում։ Վարկային միությունները պատմականորեն պնդել են, որ ապահովում են անդամներին գերազանց սպասարկում և պարտավորված են օգնել անդամներին բարելավելու իրենց ֆինանսական վիճակը։ Ֆինանսական ներառականության համատեքստում վարկային միությունները պնդում են, որ իրենց անդամներին առաջարկում են վարկային և խնայողական արտադրանքների ավելի լայն շրջանակ՝ շատ ավելի ցածր գնով, քան միկրոֆինանսական հաստատությունների մեծ մասը։

Վարկային միությունները տարբերվում են ժամանակակից միկրոֆինանսավորումից։ Մասնավորապես, ֆինանսական ռեսուրսների նկատմամբ անդամների վերահսկողությունը կոոպերատիվ մոդելի և ժամանակակից միկրոֆինանսավորման միջև տարբերակիչ հատկանիշն է։ Միկրոֆինանսավորման ներկայիս գերիշխող մոդելը, անկախ նրանից՝ այն տրամադրվում է շահույթ չհետապնդող, թե շահութաբեր հաստատությունների կողմից, ֆինանսական ռեսուրսների և դրանց բաշխման նկատմամբ վերահսկողությունը դնում է միկրոֆինանսավորող փոքրաթիվ մատակարարների ձեռքում, որոնք օգուտ են քաղում բարձր եկամտաբեր ոլորտից։

## Ոչ առևտրային կազմակերպության կարգավիճակ

Վարկային միությունների համատեքստում «շահույթ չհետապնդող» հասկացությունը պետք է տարբերել բարեգործական կազմակերպությունից։ Վարկային միությունները «շահույթ չհետապնդող» են, քանի որ դրանց նպատակը իրենց անդամներին ծառայելն է, այլ ոչ թե շահույթը առավելագույնի հասցնելը, ուստի ի տարբերություն բարեգործական կազմակերպությունների՝ վարկային միությունները չեն ապավինում նվիրատվություններին և հանդիսանում են ֆինանսական հաստատություններ, որոնք պետք է ստանան տնտեսական առումով փոքր շահույթ (այսինքն՝ շահույթ չհետապնդող հաշվապահության տերմինաբանությամբ՝ «հավելուրդ»)՝ գոյատևելու համար։ Վարկային միությունների համաշխարհային խորհրդի (WOCCU) համաձայն՝ վարկային միության եկամուտները (վարկերից և ներդրումներից) պետք է գերազանցեն գործառնական ծախսերը և շահաբաժինները (ավանդների վրա վճարվող տոկոսները)՝ կապիտալը և վճարունակությունը պահպանելու համար։

Միացյալ Նահանգներում նահանգային վարկային միության օրենքի համաձայն գրանցված և գործող վարկային միությունները հարկից ազատված են 501(c)(14)(A) հոդվածի համաձայն։ Դաշնային վարկային միությունների մասին օրենքին համապատասխան կազմակերպված և գործող դաշնային վարկային միությունները հարկից ազատված են 501(c)(1) հոդվածի համաձայն։

## Գլոբալ ներկայություն

«Մուլուկանուր» կանանց բարեգործական կոոպերատիվի տնօրենները Հնդկաստանի Թելանգանա նահանգի Քարիմնագար շրջանում գտնվող իրենց վարկային միության մուտքի մոտ:
Վարկային միությունների համաշխարհային խորհրդի (WOCCU) տվյալներով՝ 2018 թվականի վերջին 118 երկրում գործում էր 85.400 վարկային միություն։ Համախմբված կերպով դրանք սպասարկել են 274.2 միլիոն անդամ և վերահսկել 2.19 տրիլիոն ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ակտիվներ։ WOCCU-ն չի ներառում կոոպերատիվ բանկերի տվյալները, այնպես որ, օրինակ, վարկային կոոպերատիվության ոլորտում ռահվիրա համարվող երկրները, ինչպիսիք են Գերմանիան, Ֆրանսիան, Նիդերլանդները և Իտալիան, միշտ չէ, որ ընդգրկված են դրանց տվյալներում։ 2010 թվականի վերջին կոոպերատիվ բանկերի եվրոպական ասոցիացիան այդ չորս երկրներում հաղորդել էր 38 միլիոն անդամի մասին։

Վարկային միությունների ամենաակտիվ գործունեությամբ երկրները խիստ բազմազան են։ WOCCU-ի տվյալներով՝ վարկային միությունների անդամների ամենամեծ թիվն ունեցող երկրներն էին Միացյալ Նահանգները (101 միլիոն), Հնդկաստանը (20 միլիոն), Կանադան (10 միլիոն), Բրազիլիան (6.0 միլիոն), Հարավային Կորեան (5.7 միլիոն), Ֆիլիպինները (5.4 միլիոն), Քենիան և Մեքսիկան (5.1 միլիոն յուրաքանչյուրը), Էկվադորը (4.8 միլիոն), Ավստրալիան (4.5 միլիոն), Թաիլանդը (4.1 միլիոն), Կոլումբիան (3.6 միլիոն) և Իռլանդիան (3.3 միլիոն)։

Տնտեսապես ակտիվ բնակչության շրջանում վարկային միությունների անդամների ամենաբարձր տոկոսն ունեցող երկրներն էին Բարբադոսը (82%), Իռլանդիան (75%), Գրենադան (72%), Տրինիդադ և Տոբագոն (68%), Բելիզը և Սուրբ Լուչիան (67% յուրաքանչյուրը), Սենտ Քիթս և Նևիսը (58%), Ճամայկան (53%), Անտիգուա և Բարբուդան (49%), Միացյալ Նահանգները (48%), Էկվադորը (47%) և Կանադան (43%)։ Աֆրիկյան և Լատինական Ամերիկայի մի քանի երկրներ, ինչպես նաև Ավստրալիան և Հարավային Կորեան նույնպես ունեցել են վարկային միությունների անդամության բարձր ցուցանիշներ։ Զեկույցում դիտարկված բոլոր երկրների համար միջին տոկոսը կազմել է 8.2%։ 1992 թվականին վարկային միությունները Լեհաստանում գործարկվել են։ 2012 թվականի դրությամբ այնտեղ կար 2.000 վարկային միության մասնաճյուղ՝ 2.2 միլիոն անդամով։ 1996-2016 թվականներին Կոստա Ռիկայի վարկային միությունները գրեթե եռապատկել են ֆինանսական շուկայում իրենց բաժինը (շուկայի մասնաբաժինը 3.7%-ից աճեց մինչև 9.9%) և այդ երկրում ֆինանսական բարեփոխումներից հետո ավելի արագ են աճել, քան մասնավոր կամ պետական բանկերը։

## Պատմություն

Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Ռայֆայզենը Գերմանիայում հիմնել է առաջին գյուղական վարկային միությունները։
*Caisse populaire* վարկային միություն Լևիում, Քվեբեկ, 1920 թվական«Spolok Gazdovský» («Տնտեսների միություն» կամ «Ֆերմերների միություն»), որը 1845 թվականին հիմնադրել է Սամուել Յուրկովիչը, Եվրոպայում առաջին կոոպերատիվ ֆինանսական հաստատությունն էր։ Կոոպերատիվը իր անդամներին տրամադրել է ցածր տոկոսադրույքով վարկեր՝ կանոնավոր խնայողությունների միջոցով ձևավորված միջոցներից։ Կոոպերատիվի անդամները պարտավոր էին վարել բարոյական կյանք և ամեն տարի հանրային վայրում երկու ծառ տնկել։ Չնայած իր գոյության կարճ տևողությանը՝ մինչև 1851 թվականը, նա այդպիսով հիմք է դրել Սլովակիայի կոոպերատիվ շարժմանը։ Սլովակ ազգային մտածող Լյուդովիտ Շտուրն այս մասին ասել է. «Մենք շատ կուզենայինք, որ նման հիանալի կազմակերպություններ ստեղծվեն մեր ողջ տարածաշրջանում։ Դրանք կօգնեն մարդկանց փրկել չարիքից և թշվառությունից։ Գեղեցիկ, մեծ գաղափար, գեղեցիկ հիանալի կազմակերպություն»։

Ժամանակակից վարկային միությունների պատմությունը սկիզբ է առնում 1852 թվականից, երբ Ֆրանց Հերման Շուլցե-Դելիչը համախմբել է երկու փորձնական նախագծերի փորձը՝ մեկը Էյլենբուրգում, մյուսը Սաքսոնիայի թագավորության Դելիչում, ստեղծելով այն, ինչն ընդհանրապես ճանաչվում է որպես աշխարհի առաջին վարկային միություններ։ Նա շարունակել է զարգացնել քաղաքային վարկային միությունների բարձր արդյունավետ համակարգ։ 1864 թվականին Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Ռայֆայզենը Գերմանիայի Հեդդեսդորֆում (այժմ Նոյվիդի մաս) հիմնել է առաջին գյուղական վարկային միությունը։ 1888 թվականին Ռայֆայզենի մահվան ժամանակ վարկային միությունները տարածվել են Իտալիա, Ֆրանսիա, Նիդերլանդներ, Անգլիա, Ավստրիա և այլ երկրներ։

Հյուսիսային Ամերիկայի առաջին վարկային միությունը՝ Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Լևիի Caisse Populaire-ը, 1901 թվականի հունվարի 23-ին սկսել է գործել՝ 10 սենտ ավանդով։ 1897 թվականին հիմնադիր և կանադական խորհրդարանի լրագրող Ալֆոնս Դեժարդենը ձեռնամուխ է եղել իր առաքելությանը, երբ իմացել է Մոնրեալի մի բնակչի մասին, որը դատարանի կողմից պարտավորեցվել էր վճարել գրեթե 5.000 կանադական դոլար տոկոս՝ վաշխառուից վերցրած 150 դոլար վարկի դիմաց։ Լայնորեն հիմնվելով եվրոպական նախադեպերի վրա՝ Դեժարդենը Քվեբեկի համար մշակել է ծխական հիմքով յուրահատուկ մոդել՝ *caisse populaire-ը*։

Միացյալ Նահանգներում առաջին վարկային միությունը Նյու Հեմփշիրի Մանչեսթեր քաղաքի Սուրբ Մարիամի բանկի վարկային միությունն էր։ 1908 թվականի նոյեմբերի 24-ին Դեժարդենի անձնական այցի աջակցությամբ Սուրբ Մարիամի վարկային միությունը հիմնադրվել է Քվեբեկից Մանչեսթեր ներգաղթած ֆրանսախոս ներգաղթյալների կողմից։ Նոր Անգլիայի ողջ տարածքում բազմաթիվ «Փոքր Կանադաներ» ստեղծել են նմանատիպ վարկային միություններ, հաճախ անհրաժեշտությունից ելնելով, քանի որ անգլո-ամերիկյան բանկերը հաճախ մերժել են ֆրանկո-ամերիկացիների վարկային հայտերը։ Ամերիկայի վարկային միությունների թանգարանն այժմ զբաղեցնում է այն տան գտնվելու վայրը, որտեղ առաջինն սկսել է գործել Սուրբ Մարիամի բանկի վարկային միությունը։ 1910 թվականի նոյեմբերին Կանանց կրթական և արդյունաբերական միությունը հիմնել է Արդյունաբերական վարկային միությունը, որը, Դեժարդենի վարկային միությունների օրինակով ստեղծված, Մեծ Բոստոնի տարածաշրջանի բոլոր բնակիչներին սպասարկող առաջին ոչ կրոնական հիմունքներով համայնքային վարկային միությունն էր։ Միացյալ Նահանգներում ամենահին նահանգային վարկային միությունը հիմնվել է 1913 թվականին։ Սուրբ Մարիամի բանկի վարկային միությունը սպասարկում է Մասաչուսեթս նահանգի ցանկացած բնակչի։

1940-ական թվականներին Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից Լատինական Ամերիկայի աղքատներին աջակցելու նպատակով խրախուսելուց հետո՝ 1950-1960-ական թվականներին, վարկային միությունները արագ ընդլայնվել են, հատկապես Բոլիվիայում, Կոստա Ռիկայում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում, Հոնդուրասում և Պերուում։ Ձևավորվել է Լատինական Ամերիկայի վարկային միությունների տարածաշրջանային համադաշնությունը (COLAC), և 1970-1980-ականների սկզբին Ամերիկամիջյան զարգացման բանկի ֆինանսավորմամբ տարածաշրջանի վարկային միությունները արագ աճել են։ 1988 թվականին COLAC-ի վարկային միությունները 17 երկրում ներկայացրել են չորս միլիոն անդամ՝ մոտ 0.5 միլիարդ ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վարկային պորտֆելով։ Սակայն 1970-ական թվականների վերջից ի վեր Լատինական Ամերիկայի բազմաթիվ վարկային միություններ դժվարություններ են ապրել գնաճի, անդամների թվի լճացման և վարկերի մարման լուրջ խնդիրների պատճառով։ 1980-ական թվականներին USAID-ի նման դոնոր կազմակերպությունները փորձել են վերականգնել Լատինական Ամերիկայի վարկային միությունները՝ տրամադրելով տեխնիկական աջակցություն և կենտրոնացնելով վարկային միությունների ջանքերը տեղական բնակչությունից ավանդների հավաքագրման վրա։ 1987 թվականին Լատինական Ամերիկայի պարտքային ճգնաժամը հանգեցրել է վարկային միություններից զանգվածային ավանդների հետկանչի։ Զգալի դուրսբերումները և վարկերի մարման բարձր ձախողման ցուցանիշները տարածաշրջանի բազմաթիվ վարկային միությունների համար իրացվելիության խնդիրներ են առաջացրել։

## Կայունություն և ռիսկեր

Իրավասությունների մեծ մասում վարկային միություններից և բանկերից օրենքով պահանջվում է պահպանել պարտադիր պահուստների չափ՝ ակտիվների և պարտավորությունների հարաբերակցությամբ: Եթե վարկային միությունը կամ ավանդական բանկն ի վիճակի չի լինում պահպանել դրական դրամական հոսքեր և/կամ ստիպված է լինում սնանկություն հայտարարել, դրա ակտիվները բաշխվում են պարտատերերին (ներառյալ ավանդատուներին)՝ համաձայն սնանկության մասին օրենքով սահմանված հերթականության առաջնահերթության:

Եթե ընդհանուր ավանդների չափը գերազանցում է ավելի առաջնահերթ պարտատերերին վճարելուց հետո մնացած ակտիվները, ապա բոլոր ավանդատուները կկորցնեն իրենց սկզբնական ավանդների մի մասը կամ ամբողջությունը: Այնուամենայնիվ, շատ իրավասություններում գործում է ավանդների ապահովագրություն, որը խոստանում է փոխհատուցել անդամների կորցրած միջոցները՝ մինչև որոշակի սահմանաչափ. այդպիսի օրինակներ են Վարկային միությունների ազգային վարչության Բաժնետոմսերի ապահովագրման հիմնադրամը (NCUA’s Share Insurance Fund) ԱՄՆ-ում կամ Կանադայի ավանդների ապահովագրման կորպորացիան (Canada Deposit Insurance Corporation):

## Կորպորատիվ

Վարկային միություններն իրենց բնույթով ծառայություններ են մատուցում միայն անհատ սպառողներին: Կորպորատիվ վարկային միությունները (Կանադայում հայտնի են նաև որպես կենտրոնական վարկային միություններ՝ *central credit unions*) ծառայություններ են մատուցում հենց վարկային միություններին՝ ապահովելով գործառնական աջակցություն, միջոցների քլիրինգային (հաշվանցման) առաջադրանքներ, ինչպես նաև ապրանքների ու ծառայությունների մատակարարում:

## Համայնքներ և ցանցեր

Վարկային միությունները հաճախ իրենց միջև ձևավորում են կոոպերատիվներ՝ անդամներին ծառայություններ մատուցելու նպատակով: Վարկային միությունների ծառայությունների կազմակերպությունը (CUSO) հիմնականում հանդիսանում է մեկ կամ մի քանի վարկային միությունների կողմից այս նպատակով ստեղծված առևտրային (շահույթ հետապնդող) քույր ձեռնարկություն: Օրինակ՝ CO-OP Financial Services-ը, որն ամենախոշոր վարկային միություններին պատկանող միջբանկային ցանցն է Միացյալ Նահանգներում, վարկային միություններին տրամադրում է բանկոմատների (ATM) ցանց և համատեղ մասնաճյուղային ծառայություններ: Վարկային միությունների միջև կոոպերատիվների այլ օրինակներ ներառում են վարկային խորհրդատվական ծառայությունները, ինչպես նաև ապահովագրական և ներդրումային ծառայությունները:

Նահանգային վարկային միությունների լիգաները կարող են համագործակցել արտաքին կազմակերպությունների հետ՝ խթանելու վարկային միությունների կամ հաճախորդների համար նախատեսված նախաձեռնությունները: Օրինակ՝ Ինդիանայի վարկային միությունների լիգան (Indiana Credit Union League) Ֆայլին հետազոտական ինստիտուտի (Filene Research Institute) հետ համատեղ հովանավորում է Ignite կոչվող նախաձեռնությունը, որն օգտագործվում է վարկային միությունների ոլորտում նորարարությունները խրախուսելու համար։

Վարկային միությունների ազգային ասոցիացիան (CUNA) Միացյալ Նահանգներում տեղակայված ինչպես նահանգային, այնպես էլ դաշնային կանոնադրությամբ գործող վարկային միությունների ազգային առևտրային ասոցիացիան է: Վարկային միությունների ազգային հիմնադրամը (National Credit Union Foundation) հանդիսանում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների վարկային միությունների շարժման հիմնական բարեգործական թևը և CUNA-ի փոխկապակցված կառույցը (անձնակազմը):

Դաշնային ապահովագրված վարկային միությունների ազգային ասոցիացիան (NAFCU) ազգային առևտրային ասոցիացիա է բոլոր վարկային միությունների համար, որոնք գրանցված են նահանգային և դաշնային մակարդակներում: NAFCU-ն հիմնադրվել է 1980-ականներին: NAFCU-ի առաքելությունը, որը հիմնված է Վաշինգտոնից դուրս, բոլոր վարկային միություններին տրամադրում է դաշնային տեղեկատվական և բացատրական աշխատանք, աջակցություն օրենսդրության համապատասխանության և վերապատրաստման հարցում: NAFCU-ն նաև աջակցում է Դաշնային Վարկային միություններին և դաշնային վարկային միություններին:

Վարկային միությունների համաշխարհային խորհուրդը (WOCCU) միաժամանակ հանդիսանում է թե՛ համաշխարհային մասշտաբով վարկային միությունների առևտրային ասոցիացիա, և թե՛ զարգացման գործակալություն:WOCCU-ի առաքելությունն է՝ «աջակցել իր անդամներին և պոտենցիալ անդամներին՝ կազմակերպելու, ընդլայնելու, բարելավելու և ինտեգրելու վարկային միություններն ու հարակից կառույցները՝ որպես արդյունավետ գործիքներ բոլոր մարդկանց տնտեսական և սոցիալական զարգացման համար»։

## Ավանդների ապահովագրում

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում դաշնային վարկային միությունները լիցենզավորվում և վերահսկվում են Վարկային միությունների ազգային վարչության (NCUA) կողմից, որը նաև տրամադրում է ավանդների ապահովագրություն՝ նույն ձևով, ինչպես Ավանդների ապահովագրման դաշնային կորպորացիան (FDIC) ապահովագրում է բանկերի ավանդները:

Նահանգային կանոնադրությամբ գործող վարկային միությունները վերահսկվում են տվյալ նահանգի ֆինանսական կարգավորող մարմնի կողմից և կարող են ստանալ ավանդների ապահովագրություն, սակայն դա նրանցից չի պահանջվում պարտադիր կերպով: Նախկինում բանկերի սնանկացման հետ կապված խնդիրների պատճառով ոչ մի նահանգ ինքնուրույն չի տրամադրում ավանդների ապահովագրություն, և այդ պատճառով գոյություն ունի ավանդների ապահովագրման երկու հիմնական աղբյուր՝ NCUA-ն և American Share Insurance (ASI) մասնավոր ապահովագրական ընկերությունը, որը տեղակայված է Օհայո նահանգում:

Կանադայում վարկային միությունների և տեղական վարկային կոոպերատիվների մեծ մասը գրանցված են նահանգային մակարդակով, և ավանդների ապահովագրությունը տրամադրվում է նահանգային ընկերությունների կողմից: Օրինակ՝ Օնտարիո նահանգում վարկային միություններում առկա իրավասու ավանդները մինչև 250,000 կանադական դոլարի (CA$) չափով ապահովագրվում են «Օնտարիոյի ֆինանսական ծառայությունների կարգավորող մարմնի» (Financial Services Regulatory Authority of Ontario) կողմից։

Դաշնային վարկային միությունները, ինչպիսին է, օրինակ, Նյու Բրանսուիկ նահանգում գործող UNI Financial Cooperation կոոպերատիվը, գրանցված են դաշնային կանոնադրությամբ և հանդիսանում են «Կանադայի ավանդների ապահովագրման կորպորացիայի» (Canada Deposit Insurance Corporation) անդամներ։

Միացյալ Թագավորությունում վարկային միությունները ներառված են Ֆինանսական ծառայությունների փոխհատուցման սխեմայի (Financial Services Compensation Scheme - FSCS) մեջ՝ նույն սկզբունքով, ինչ բանկերն ու շինարարական ընկերությունները, և ավանդները պաշտպանված են մինչև 85,000 ֆունտ ստերլինգ (£) գումարի չափով՝ մեկ սպառողի և մեկ հաստատության համար։

## Տես նաև

* Սպառողական կոոպերատիվ
* Կապիտալի շուկա
* Դեպոզիտ
* Վարկային միությունները Միացյալ Թագավորությունում

## Ծանոթագրություններ

## Առընթեր գրականություն

* Ian MacPherson. *Hands Around the Globe: A History of the International Credit Union Movement and the Role and Development of the World Council of Credit Unions, Inc.* Horsdal & Schubart Publishers Ltd, 1999.
* F.W. Raiffeisen. *The Credit Unions*. Trans. by Konrad Engelmann. The Raiffeisen Printing and Publishing Company, Neuwid on the Rhine, Germany, 1970.
* Fountain, Wendell. *The Credit Union World*. AuthorHouse, Bloomington, Indiana, 2007. 978-1-4259-7006-2

## Արտաքին հղումներ

* Credit Union National Association – վարկային միությունների ազգային առևտրային ասոցիացիա
* World Council of Credit Unions – վարկային միությունների միջազգային առևտրային ասոցիացիա
* Association of Asian Confederations of Credit Unions – տարածաշրջանային ֆեդերացիա, որը ներկայացնում է Ասիայի 21 ազգային ֆեդերացիաներ՝ 35 միլիոն մանրածախ անդամներով
* National Credit Union Service Organization – ԱՄՆ-ի բոլոր վարկային միությունների տեղեկատու
* National Credit Union Foundation – վարկային միության արդյունաբերության բարեգործական բաժին