# Հանրապետականներ (Ֆրանսիա)

| Հանրապետականներ ֆրանսերեն՝ LES REPUBLICAINS |
| --- |
|  |
| Տեսակ | կուսակցություն |
| Երկիր |  Ֆրանսիա |
| Առաջնորդ | Bruno Retailleau? |
| Հիմնադիր | Նիկոլա Սարկոզի |
| Հիմնադրված | մայիսի 30, 2015 |
| Գաղափարախոսություն | պահպանողականություն և Գոլիզմ |
| Քաղաքական հայացք | աջական |
| Պաշտոնական գույն(եր) | կապույտ |
| Շտաբ | Վոժիրար փողոց |
| Միջազգային պատկանելություն | Եվրոպական ժողովրդական կուսակցություն և Կենտրոնական ժողովրդավարական ինտերնացիոնալ |
| Նախորդ | Ժողովրդական շարժման միություն |
| Կայք | republicains.fr |
|  Les Républicains Վիքիպահեստում |

**Հանրապետականներ** (ֆրանսերեն՝ Les Républicains), ֆրանսիական աջ կենտրոնամետ քաղաքական կուսակցություն։ Այն գրանցվել է 2015 թվականի մայիսի 30-ին՝ *«Ժողովրդական շարժման միություն»* կուսակցության անվանափոխության և կանոնադրության փոփոխության արդյունքում։ Կուսակցության առաջին առաջնորդը Նիկոլա Սարկոզին էր, որը Ֆրանսիայի Հանրապետության նախագահն էր 2007-2012 թվականներին։

Կուսակցությունը անդամակցում է Կենտրոնական ժողովրդավարական ինտերնացիոնալին, Միջազգային դեմոկրատական միությանը և Եվրոպական ժողովրդական կուսակցությանը։

## Կուսակցության անվանում

Կուսակցության նոր անվանումը դժգոհությունների տեղիք է տվել։ Այսպիսով, փաստաբան Քրիստոֆ Լևեվակը գրում է «Մենք բոլորս հանրապետականներ ենք» վերնագրով խնդրագիր, և 2015 թվականի մայիսի 5-ին նա դատի տվեց կուսակցության անդամներին՝ չեղարկելու «Հանրապետականներ» (Les Républicains) ապրանքանիշը, որը Ժողովրդական շարժման միությունը գրանցել էր 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։ 2015 թվականի մայիսի 26-ին Փարիզի առաջին ատյանի դատարանը մերժել է ձախակողմյան չորս քաղաքական կուսակցությունների հայցերը, քանի որ *որևէ վնաս չէր ապացուցվել*։

Ֆրանսիացի պատմաբան Ֆրանսուա Յուգնենը ուշադրություն է հրավիրել այն փաստի վրա, որ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին «հանրապետություն» բառն ավելի հաճախ օգտագործվում էր ձախակողմյան, քան աջակողմյան քաղաքական միավորումների անվանումներում՝ Ժյուլ Ֆերիի և Ժյուլ Գրևիի «Ձախ հանրապետականներ» և Լեոն Գամբետայի «Հանրապետական ​​միություն»։ Այնուհետև, 20-րդ դարում, «հանրապետություն» բառը սկսել են ավելի շատ օգտագործել աջերը՝ սկսած «Հանրապետական ​​ֆեդերացիայից», մինչդեռ ձախերը նախընտրում են «*սոցիալիզմ*» բառի ածանցյալները։ Քաղաքական սպեկտրի աջ կողմը վերջապես գրավել է իշխանությունը 1958 թվականին, երբ գեներալ Շառլ դը Գոլը ստեղծել է «Նոր Հանրապետության համար միություն» կուսակցությունը, որը հետագայում վերափոխվել է «Հանրապետության համար միավորում» կուսակցության, «Հանրապետության համար դեմոկրատների միության», որը դարձել է ներկայիս *Հանրապետական* ​​կուսակցության նախորդը։

Ազգային ժողովում կուսակցության խմբակցության նախագահ Քրիստիան Ժակոբը ցանկություն է հայտնել, որ խմբակցությունը չնշվի LR հապավումով, այլ միայն *Les Républicains* լրիվ անվամբ: Ի պատասխան՝ խորհրդարանական մյուս խմբակցությունները նույնպես պահանջել են իրենց նշանակելու համար օգտագործել միայն իրենց լրիվ անունները, որոնք պարունակում են հանրապետական ​​կամ *ժողովրդավարական* բառերը։ Սակայն գործնականում, *LR* հապավումն արդեն լայնորեն օգտագործվել է լրատվամիջոցներում, չնայած կուսակցությունն ինքը նախընտրում է *Les Rep (Հանրապետություններ)* կրճատ անվանումը։

## Ծրագիր

Վերլուծաբանները կարծում են, որ կուսակցությունն ունի աջ կենտրոնամետ հայացքներ։ Դրա հիմնական գաղափարախոսական կետերն են գոլիզմը, պահպանողականությունը, Քրիստոնեական ժողովրդավարությունը, տնտեսական լիբերալիզմը։

Կուսակցությունն ինքնին առանձնացնում է իր համար ամենակարևոր 8 արժեքները՝ ազատություն, աշխատանք, աշխարհիկություն, արդարություն, զարգացում, պատասխանատվություն, արժանիք և հեղինակություն։

## Պատմություն

Կուսակցությունը ստեղծվել է «Միություն հանուն ժողովրդական շարժման» կուսակցության անվանափոխության և կանոնադրության փոփոխության արդյունքում, որն էլ իր հերթին ձևավորել են 2002 թվականի նոյեմբերի 17-ին՝ Ժակ Շիրակի և Ալեն Ժյուպեն 2002 թվականի ապրիլի 23-ին ստեղծված **Միություն հանուն նախագահական մեծամասնության** վերափոխման արդյունքում։

Նիկոլա Սարկոզին 2014 թվականին
Կուսակցության անվանման և կանոնադրության փոփոխությունը Նիկոլա Սարկոզիի 2014 թվականի ներքին ընտրությունների ժամանակ տված խոստումներից մեկն էր, որոնք նա հաղթել է։ Քննարկումից հետո կուսակցության նոր անվանումը ընտրվել է «Հանրապետականներ»։ 2015 թվականի ապրիլի 14-ին կուսակցության փոխնախագահ Նատալի Կոսչուսկո-Մորիզեն նոր կանոնադրության նախագիծը ներկայացրել է Նիկոլա Սարկոզիին, ապա՝ քաղաքական բյուրոյին։ Այս կանոնադրությունը, ի թիվս այլ բաների, նախատեսում է, որ կուսակցությունը 2017 թվականի նախագահական ընտրություններից առաջ անցկացնի բաց նախնական ընտրություններ, որոնցում կընտրվի կուսակիցների ամենամեծ վստահությունը վայելող թեկնածուն, ինչպես նաև՝ վարչությունների ղեկավարների ընդհանուր ընտրություններ։

2015 թվականի մայիսի 5-ին նոր անվանումն ընդունել է կուսակցության քաղաքական բյուրոն, ապա՝ մայիսի 28-ին՝ կուսակցության անդամները առցանց քվեարկությամբ՝ 83,28% մեծամասնությամբ և 45,74% մասնակցությամբ։ Կուսակցության նոր կանոնադրությունը նույնպես ընդունվել է քվեարկածների 96,34%-ի մեծամասնությամբ, իսկ նոր քաղաքական բյուրոյի կազմը՝ 94,77%-ի։ Կուսակցության անվանափոխության մասին պաշտոնապես հայտարարվել է 2015 թվականի մայիսի 30-ին Փարիզում կայացած համագումարում՝ մոտ 10․000 մարդու ներկայությամբ։ Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը *բարեկամության* և *աջակցության* ուղերձ է հղել կոնգրեսում հավաքվածներին։

Ստեղծման պահին «Հանրապետականները» ամենամեծ ընդդիմադիր կուսակցությունն էր և երկրորդը Ֆրանսիայում (Սոցիալիստական ​​կուսակցությունից հետո): 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ի դրությամբ կուսակցությունն ուներ 175․900 անդամ, ինչը տարվա համեմատ նվազել է 3․100-ով։

Կուսակցությունը իր նախորդից ժառանգել է Ազգային ժողովի 199 մանդատ (577-ից), սենատում 144 տեղ (348-ից), 19 տեղ Եվրոպական խորհրդարանում (Ֆրանսիայի պատվիրակներին հատկացված 74 տեղից)։

### Տարածաշրջանային 2015 թվականի ընտրություններ

Առաջին ընտրությունները, որոնց մասնակցել է վերափոխված կուսակցությունը, տարածաշրջանային ընտրություններն էին, որոնք անցկացվել են երկու փուլով՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 3-ին և 14-ին։ Շրջանների մեծ մասում հանրապետականները մասնակցել են դրանց՝ որպես «Աջերի և կենտրոնի միություն» նախընտրական կոալիցիայի մաս (ֆրանսերեն՝ Union de la droite et du centre) և չեն կարողացել ստանալ ձայների մեծամասնություն։

Սակայն, երկրորդ փուլից հետո հանրապետականները մեծամասնություն են ստացել Ֆրանսիայի մետրոպոլիտենի 13 շրջաններից 7-ում, ինչպես նաև Ռեյունիոն արտասահմանյան շրջանում։ Երեք այլ արտասահմանյան շրջաններում հանրապետականները չեն կարողացել որևէ տարածաշրջանային ներկայացուցչություն նվաճել։

Անցած ընտրությունների մանրամասն արդյունքները.

| Տարածաշրջան | Ցանկի լիդեր | Ստացված ձայների տոկոսը | Վերջնական տեղը | Ստացված տեղը |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1-ին փուլ | 2-րդ փուլ |
| Բրետանի | Մարկ լե Ֆուր | 23,46 % | 29,72 % | 2 | 18-ից 83 |  |
| Բուրգունդիա – Ֆրանշ-Կոնտե | Ֆրանսուա Սովադ | 24 % | 32,89 % | 2 | 25-ից 100 |  |
| Գրանդ Էստ | Ֆիլիպ Ռիշեր | 25,83 % | 48,4 % | 1 | 104-ից 169 |  |
| Լուարի երկիր | Բրունո Ռետայո | 33,49 % | 42,7 % | 1 | 54-ից 93 |  |
| Իլ դը Ֆրանս | Վալերի Պեկրես | 30,51 % | 43,8 % | 1 | 121-ից 209 |  |
| Կորսիկա | Ժոզե Ռոսսի | 13,17 % | 27,07 % | 3 | 11-ից 51 |  |
| Նոր Ակվիտանիա | Վիրջինի Քալմել | 27,19 % | 34,06 % | 2 | 47-ից 183 |  |
| Օքսիտանիա | Դոմինիկ Ռեյնիեր | 18,84 % | 21,32 % | 3 | 25-ից 158 |  |
| Նորմանդիա | Էրվե Մորին | 27,91 % | 36,43 % | 1 | 54-ից 102 |  |
| Օվերն-Ռոն-Ալպեր | Լորան Վոկիե | 31,73 % | 40,61 % | 1 | 113-ից 204 |  |
| Օ դը Ֆրանս | Քսավիեր Բերտրան | 24,96 % | 57,77 % | 1 | 116-ից 170 |  |
| Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ | Քրիստիան Էստրոզի | 26,48 % | 54,78 % | 1 | 81-ից 123 |  |
| Կենտրոնում` Լուարայի հովիտ | Ֆիլիպ Վիժիե | 26,25 % | 34,58 % | 2 | 20-ից 77 |  |
| **Արտասահմանյան տարածաշրջաններ** |
| Գվադելուպա | Լորան Բերնիե | 4,49 % | - | - | 0-ից 41 |  |
| Գվիանա | Ռեմի Լուի Բուդոկ | 3,08 % | - | - | 0-ից 51 |  |
| Մարտինիկա | Բա Պեյ-ա Ան Շան | 14,32 % | - | - | 0-ից 51 |  |
| Ռեյունյոն | Դիդիե Ռոբերտ | 40,36 % | 52,69 % | 1 | 29-ից 45 |  |

### Նախագահական ընտրություններ 2017

#### Նախնական ընտրություններ

Նախագահական ընտրությունների միասնական թեկնածու որոշելու համար կուսակցության ղեկավարությունը, մի քանի փոքր դաշնակից քաղաքական միավորումների հետ համատեղ, որոշել է առաջին անգամ անցկացնել նախնական ընտրություններ։ Քվեարկությանը կարող էին մասնակցել Ֆրանսիայի բոլոր քաղաքացիները, ովքեր գրանցված էին որպես ընտրողներ 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ին կամ ովքեր նախագահական ընտրությունների ժամանակ կլինեին 18 տարեկան։ Քվեարկության ժամանակ ընտրողները պետք է վճարեին 2 եվրո, որը պետք է ծախսվեր նախնական ընտրությունների ֆինանսավորման վրա (եթե բավարար գումար չլիներ, կուսակցությունը կծածկեր դեֆիցիտը, եթե ավելի շատ գումար հավաքվեր, այն կօգտագործվեր ընտրարշավի համար), ինչպես նաև ստորագրեին հետևյալ տեքստը. «Ես կիսում եմ աջերի և կենտրոնի հանրապետական ​​արժեքները և կողմ եմ իշխանափոխությանը՝ Ֆրանսիայի վերածննդի համար»։ Ընտրությունները տեղի են ունեցել 2 փուլով՝ 2016 թվականի նոյեմբերի 20-ին և 27-ին։ Երկրորդ փուլ անցան ամենաշատ ձայներ ստացած 2 թեկնածուները։

Քվեարկության առաջին փուլին մասնակցել է յոթ թեկնածու։ Ձայները բաշխվել են հետևյալ կերպ.

| Թեքնածու | Ձայների քանակը | Ձայների տոկոսը |
| --- | --- | --- |
| Ֆրանսուա Ֆիյոն | 1 890 266 | 44,1 % |
| Ալեն Ժյուպե | 1 224 855 | 28,6 % |
| Նիկոլյա Սարկոզի | 886 137 | 20,7 % |
| Նատալի Կոսչյուսկո-Մորիզետ | 109 655 | 2,6 % |
| Բրունո Լե Մեր | 102 168 | 2,4 % |
| Ժան-Ֆրեդերիկ Պուասոն | 62 346 | 1,4 % |
| Ժան-Ֆրանսուա Կոպե | 12 787 | 0,3 % |
| *Դատարկ և անվավեր* | *9 883* |  |
| **Ընդամենը** | **4 298 097** | **100 %** |

Երկրորդ փուլ են անցել ամենաշատ ձայները ստացած Ֆրանսուա Ֆիյոնը և Ալեն Ժյուպեն։ Երկրորդ փուլում ձայները բաշխվել են հետևյալ կերպ.

| Թեքնածու | Ձայների քանակը | Ձայների տոկոսը |
| --- | --- | --- |
| Ֆրանսուա Ֆիյոն | 2 904 246 | 66,5 % |
| Ալեն Ժյուպե | 1 464 075 | 33,5 % |
| *Դատարկ և անվավեր* | *12 977* |  |
| **Ընդամենը** | **4 381 298** | **100 %** |

Նախնական ընտրությունների արդյունքում Ֆրանսուա Ֆիյոնը դարձել է աջ և կենտրոնամետ թեկնածու։

#### Ընտրություններ

Ընտրություններից անմիջապես հետո Ֆրանսուա Ֆիյոնը, ով հաղթել է նախնական ընտրություններում, նախագահական քարոզարշավի բացարձակ ֆավորիտն էր. հարցումները նրան տալիս էին 23%-ից 29% առաջին փուլում և 67% երկրորդ փուլում (Մարին Լե Պենի դեմ)։ Սակայն, 2016 թվականի հունվարի 25-ին «Le Canard enchaîne» երգիծական շաբաթաթերթը հրապարակել է մի հոդված, որի համաձայն Ֆիյոնը 1988-ից 2002 թվականներին իր կնոջը՝ Պենելոպեին, ֆիկտիվ կերպով աշխատանքի է վերցրել որպես խորհրդարանական օգնական, ինչի արդյունքում նրան անօրինական կերպով պետական ​​բյուջեից վճարել են ավելի քան կես միլիոն եվրո։ Հրատարակության համաձայն՝ մադամ Ֆիյոնը 2012 թվականի մայիսից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերը «Ռևյու դե Դյո Մոնդ» ամսագրից ստացել է ավելի քան հարյուր հազար եվրո՝ որպես գրական խմբագիր իր ենթադրյալ աշխատանքի համար։ Այնուհետև սկանդալը մեծանում է՝ ձեռք բերելով նոր մանրամասներ, այնպես որ մարտի 1-ին դատախազությունը հետաքննություն է սկսում նրա դեմ, սակայն Ֆիյոնը հրաժարվում է զիջել իր տեղը որպես թեկնածու երկրորդ տեղը գրաված Ալան Ժյուպեին, չնայած նրա վարկանիշը կտրուկ անկում է ապրել քարոզարշավի սկզբից ի վեր։ Արդյունքում, Ֆիյոնի շատ դաշնակիցներ հրաժարվում են աջակցել նրան։ Արդյունքում, 2017 թվականի ապրիլի 23-ին կայացած քվեարկության առաջին փուլում հանրապետական ​​թեկնածու Ֆրանսուա Ֆիյոնը ստացել է ձայների ընդամենը 20.01%-ը, զբաղեցրել է երրորդ տեղը (Էմանուել Մակրոնից և Մարին Լե Պենից հետո) և դուրս է մնացել նախագահական պաշտոնի համար հետագա մրցավազքից։ Ապրիլի 23-ի երեկոյան ընտրությունների արդյունքների հրապարակումից անմիջապես հետո Ֆիյոնը ճանաչել է իր պարտությունը և կոչ է արել քվեարկել Էմանուել Մակրոնի օգտին։

Նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում տարած հաղթանակից հետո «Հանրապետականների» մրցակից և «Առաջ» շարժման առաջնորդ Էմանուել Մակրոնը Ազգային ժողովին է ներկայացնում իր վարչապետի թեկնածությունը՝ հանրապետական, Ալեն Ժյուպեի մտերիմ գործընկեր, Ազգային ժողովի անդամ և Հավրի քաղաքապետ Էդուար Ֆիլիպը։ 2017 թվականի մայիսի 15-ին նրա թեկնածությունը հաստատել է Ազգային ժողովը։ Հանրապետական ​​շատ բարձրաստիճան գործիչներ (օրինակ՝ Նատալի Կոսչյուսկո-Մորիզեն, Քրիստիան Էստրոզին և Ժան-Լուի Բորլուն) կողմ են նախագահական մեծամասնությանը։ Էդուարդ Ֆիլիպը իր կառավարության կարևոր պաշտոններում նշանակում է մի քանի «Հանրապետականների»՝ Բրունո Լե Մերին՝ որպես էկոնոմիկայի նախարար, իսկ Ժերալ Դարմանենին՝ որպես լրատվամիջոցների նախարար, սակայն նրանք նույն օրը հեռացվում են կուսակցությունից։

### Խորհրդարանական ընտրություններ 2017

2017 թվականի հունիսի 11-ին կայացած Ազգային ժողովի ընտրությունների առաջին փուլից հետո հանրապետականները ստացել են ձայների ընդհանուր 15,77%-ը՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը նախագահական մեծամասնություն կազմող «Առաջ, Հանրապետություն» կուսակցությունից հետո։ Երկրորդ փուլում՝ հունիսի 18-ին, կուսակցությունը կարողացել է նվաճել 577 մանդատներից 113-ը՝ զբաղեցնելով նաև երկրորդ տեղը նախագահի կուսակցությունից հետո, որը ստացել է 308 խորհրդարանական մանդատ։

2017 թվականի հունիսի ընտրություններից հետո ձևավորվել է Ֆիլիպի երկրորդ կառավարությունը, սակայն երկարատև ներքին պայքարից հետո Հանրապետականների քաղաքական բյուրոն 2017 թվականի հոկտեմբերի 31-ին որոշել է կուսակցությունից հեռացնել այն անձանց, ովքեր միացել էին ներկայիս կառավարությանը, ինչպես նաև նախագահ Մակրոնի քաղաքականությանը աջակցող խորհրդարանականներին՝ Էդուար Ֆիլիպին, Ժերալդ Դարմանին, Սեբաստիան Լեկորնյուին, Թիերի Սոլերին և Ազգային ժողովի «կառուցողական աջ» խմբակցության ղեկավար Ֆրանկ Ռիստերին։

### Եվրոպական ընտրություններ 2019

2019 թվականի մայիսի 25-ին և 26-ին Ֆրանսիայում տեղի են ունեցել Եվրախորհրդարանի ընտրություններ, որոնց արդյունքները աջ կենտրոնամետների համար ամենացածրն էին 1979 թվականից ի վեր. ստանալով ձայների 8.5%-ը՝ «հանրապետականները» զբաղեցրել են չորրորդ տեղը (թեկնածուների ցուցակը գլխավորում էր Ֆրանսուա-Քսավիե Բելլամին): Նախորդ ամենավատ արդյունքը 1999 թվականի ընտրություններն էին, երբ «Հանրապետության համար միավորումը» հաղթել է ընտրողների 12,82%-ը։ Հանրապետականներին անհաջողություն էր սպասվում նույնիսկ պատմականորեն նրանց ամրոց համարվող շրջաններում. օրինակ՝ Փարիզի 16-րդ շրջանում, որտեղ Ֆրանսուա Ֆիյոնը 2017 թվականին հավաքել էր 58,45% ձայն, այժմ կուսակցությանը աջակցում էր ընտրողների ընդամենը 24,22%-ը (46,1%-ը քվեարկել էր իշխող «Առաջ, Հանրապետություն» կուսակցության օգտին)։

## Ընտրությունների արդյունքները

### Նախագահական ընտրություններ

Նախագահական ընտրությունների արդյունքները| Տարեթիվ | Թեկնածու | 1-ին փուլ | 2-րդ փուլ | Արդյունք |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ձայներ | % | Տեղ | Ձայներ | % | Տեղ |
| 2017 | Ֆրանսուա Ֆիյոն | 7 212 995 | 20,01 |  3-е | Չկա տվյալ | Չի հասել 2-րդ փուլ |
| 2022 | Վալերի Պեկրես | 1 679 001 | 4,79 |  5-е | Չկա տվյալ | Չի հասել 2-րդ փուլ |

### Խորհրդարանական ընտրություններ

Խորհրդարանական ընտրություններ| Տարեթիվ | Լիդեր | 1-ին փուլ | 2-րդ փուլ | Մանդատներ | +/− | Տեղը
(մանդատում) | Կառավարություն |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ձայներ | % | Ձայներ | % |
| 2017 | Ֆրանսուա Բարուեն | 3 573 427 | 15,77 | 4 040 203 | 22,23 | 112 / 577 |  82 |  2-րդ | Ընդդիմություն |
| 2022 | Քրիստիան Յակոբ | 2 370 811 | 10,42 | 1 447 838 | 6,98 | 61 / 577 |  51 |  4-րդ | Ընդդիմություն |
| 2024 | Էրիկ Սիոտի | 2 104 918 | 6,57 | 1 474 721 | 5,41 | 61 / 577 | 0 | 4-րդ | Նախագահական փոքրամասնություն |

### Եվրոպական ընտրություններ

| Տարեթիվ | Լիդեր | Ձայներ | % | Տեղ | Մանդատներ | +/− | Ֆրակցիա |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Ֆրանսուա-Քսավիեր Բելլամի | 1 920 407 | 8,48 | 4-րդ | 7 / 79 | Նոր | ԵԺԿ |
| 2024 | 1 783 965 | 7,24 | 5-րդ | 6 / 81 |  1 |

## Կազմակերպչական կառուցվածք

Կուսակցության գործունեությունը կառավարում է Քաղաքական բյուրոն, որը ներառում է.

* շարժման նախագահ և փոխնախագահ
* գլխավոր քարտուղար
* ազգային գանձապահ
* Քաղաքական բյուրոյի 80 անդամներ, որոնց ընտրում է կուսակցության Ազգային խորհուրդը 2.5 տարի ժամկետով
* Երիտասարդ հանրապետականների (կուսակցության երիտասարդական թև) 3 ներկայացուցիչ
* Հանրապետության նախկին նախագահներ, ներկա և նախկին վարչապետներ
* Ազգային ժողովի նախագահներ, կուսակցական խմբերի նախագահներ Ազգային ժողովում, Սենատում և Եվրախորհրդարանում
* Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության նախագահ և փոխնախագահ (Ֆրանսիա)
* նախկին կուսակցության նախագահներ

Կառավարության և Եվրոպական հանձնաժողովի անդամները, որոնք կուսակցության անդամներ են, բայց ոչ քաղաքական բյուրոյի անդամներ, կարող են մասնակցել դրա նիստերին, բայց չունեն քվեարկելու իրավունք։

## Կառավարում

### Կուսակցության նախագահներ

|  | Անուն | Լիազորությունների ամսաթվեր | Նշումներ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Նիկոլա Սարկոզի | 2015 թվականի մայիսի 30 | 2016 թվականի օգոստոսի 23 | Ֆրանսիայի նախկին նախագահ։ Ժողովրդական շարժման միության նախագահ 2004-2007 և 2014-2015 թվականներին։ Հրաժարական է տվել 2016 թվականի նախնական ընտրություններին մասնակցելուց հետո։ Ընտրվել է կուսակցության հիմնադիր համագումարում։ |
|  | Լորան Վոկիե (պարտականությունների կատարող) | 2016 թվականի օգոստոսի 23 | 2016 թվականի նոյեմբերի 29 | Կուսակցության գործադիր փոխնախագահ։ Ազգային ժողովի անդամ և Օվերն-Ռոն-Ալպ շրջանի նախագահ։ |
|  | Բեռնար Ակոյեր | 2016 թվականի նոյեմբերի 29 | 2017 թվականի դեկտեմբերի 10 |  |
|  | Լորան Վոկիե | 2017 թվականի դեկտեմբերի 10 | 2019 թվականի հունիսի 2 | Հաղթեցլ է ընտրություններում՝ հավաքելով 74.64% ձայն, ընդդեմ Ֆլորենս Պորտելիի ստացած 16.11%-ի և Մաել դե Կալանի ստացած 9.25%-ի (հանրապետականների 42.46%-ը մասնակցել է քվեարկությանը)։ |
|  | Ժան Լեոնետի | 2019 թվականի հունիսի 2 | 2019 թվականի հոկտեմբերի 13 | Եվրոպական ընտրություններում կուսակցության անհաջողության պատճառով Լորան Վոկիեի հրաժարականից հետո նա դարձել է կուսակցության փոխնախագահի պաշտոնակատար մինչև նոր նախագահի ընտրությունը։ |
|  | Քրիստիան Յակոբ | 2019 թվականի հոկտեմբերի 13 | 2022 թվականի հունիսի 30 | 2019 թվականի հոկտեմբերի 13-ին նա ընտրվել է կուսակցության նախագահ՝ ստանալով ձայների 62.58%-ը ուղղակի ընտրությունների առաջին փուլում։
2022 թվականի հունիսի 30-ին նա հրաժարական է տվել կուսակցության պարտություններից հետո նախագահական և խորհրդարանական ընտրություններում։ |
|  | Աննի Ջենևար | 2022 թվականի հուլիսի 4 | 2022 թվականի դեկտեմբերի 11 | 2022 թվականի հուլիսի 4-ին, որպես կուսակցության փոխնախագահ, նա դարձել է կուսակցության նախագահի պաշտոնակատար Քրիստիան Յակոբի հրաժարականից հետո մինչև նորի ընտրությունը։ |
|  | Էրիկ Սիոտի | 2022 թվականի դեկտեմբերի 11 | 2024 թվականի սեպտեմբերի 30 | 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ին նրան ընտրել են կուսակցության անդամները անցկացված ուղղակի քվեարկության երկրորդ փուլում՝ 53.7% ձայներով հաղթելով Բրունո Ռետայոյին։ |
|  | *Կոլեգիալ ղեկավարություն** Ֆրանսուա-Քսավիեր Բելլամի
* Աննի Ջենեվար
* Միշել Տաբարո
* Դանիել Ֆակել
 | 2024 թվականի սեպտեմբերի 30 | 2025 թվականի մայիսի 18 |  |
|  | Բրունո Ռետայո | 2025 թվականի մայիսի 18 |  | 2025 թվականի մայիսի 18-ին նա հաղթել է ներկուսակցական ընտրություններում։ |

### Գլխավոր քարտուղարներ

|  | Անուն | Լիազորությունների ամսաթվեր | Նշումներ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Լորան Վոկիե | 2015 թվականի մայիսի 30 | 2015 թվականի նոյեմբերի 15 | Ժողովրդական շարժման միության գլխավոր քարտուղար 2014 թվականի դեկտեմբերից։ Պահպանել է իր նախկին պաշտոնը կուսակցության վերակազմակերպումից հետո։ Ազգային ժողովի անդամ և Օվերն-Ռոն-Ալպ շրջանի նախագահ։ |
|  | Էրիկ Վյորթ | 2015 թվականի նոյեմբերի 15 | 2016 թվականի նոյեմբերի 29 | Նշանակել է Նիկոլա Սարկոզին, թողել է իր պաշտոնը նախնական ընտրություններից հետո։ Ազգային ժողովի անդամ և նախկին նախարար։ |
|  | Բեռնարդ Ակույեի | 2016 թվականի նոյեմբերի 29 | 2017 թվականի դեկտեմբերի 13 | Նշանակել է Ֆրանսուա Ֆիյոնը նախնական ընտրություններում տարած հաղթանակից հետո։ Նախկին պատգամավոր և Ազգային ժողովի նախագահ։ |
|  | Աննի Ջենևար | 2017 թվականի դեկտեմբերի 13 | 2019 թվականի հոկտեմբերի 23 | Ազգային ժողովի անդամ, ընտրված կուսակցության նոր նախագահ Լորան Վոկիեի նախաձեռնությամբ։ |
|  | Օրելիեն Պրադիե | 2019 թվականի հոկտեմբերի 23 | 2023 թվականի հունվարի 18 | 2019 թվականի հոկտեմբերի 23-ին կուսակցության նոր նախագահ Քրիստիան Յակոբը հայտարարել է իր թիմի կազմը, որի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը զբաղեցրել է Ազգային ժողովի պատգամավոր Օրելան Պրադին։ |
|  | Աննի Ջենևար | 2023 թվականի հունվարի 18 | *ներկա ժամանակ* | 2023 թվականի հունվարի 18-ին «Հանրապետականների» նոր նախագահ Էրիկ Սիոտին հայտարարել է իր թիմի կազմը, որի մեջ էին մտնում Ժենևարը՝ որպես գլխավոր քարտուղար, և Օրելիեն Պրադին՝ որպես փոխնախագահներից մեկը։ |

## Նշումներ

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հանրապետականներ (Ֆրանսիա)» հոդվածին։ |