Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Էմիլ Բեռնար

| **Էմիլ Բեռնար** ֆրանսերեն՝ Émile Bernard |
| --- |
|  |
| Ի ծնե | ֆրանսերեն՝ Émile Henri Bernard |
| Ծնվել է | ապրիլի 28, 1868(1868-04-28)[…] |
| Ծննդավայր | Լիլ |
| Վախճանվել է | ապրիլի 16, 1941(1941-04-16)[…] (72 տարեկան) |
| Մահվան վայր | Փարիզ |
| Քաղաքացիություն |  Ֆրանսիա |
| Կրթություն | Ժյուլիանի ակադեմիա |
| Մասնագիտություն | նկարիչ, բանաստեղծ, գրող, նկարազարդող, լուսանկարիչ, քանդակագործ, նկարիչ-փորագրող, ջրանկարիչ, արվեստի քննադատ և արվեստագետ |
| Ոճ | Պոնտ-Ավենի դպրոց, Նաբի, պուանտիլիզմ, կլուազոնիզմ, օրիենտալիզմ, սինթեիզմ և սիմվոլիզմ |
| Ժանր | դիմապատկեր, բնանկար, կրոնական նկարչություն, նյու, քաղաքային բնանկար, ժանրային նկարչություն և դիցաբանական գեղանկարչություն |
| Ուշագրավ աշխատանքներ | Ադամ ու Եվա, Բաղնիքից հետո, նիմփաներ և Բրետոնուհին պատի մոտ |
| Ուսուցիչ | Ֆեռնան Կորմոն |
| Աշակերտներ | Sever Burada? և Pere Daura Garcia? |
| Պարգևներ |  |
| Ամուսին | Andrée Fort? |
|  Émile Bernard Վիքիպահեստում |

**Էմիլ Անրի Բեռնար** (ֆրանսերեն՝ Émile Henri Bernard, ապրիլի 28, 1868(1868-04-28)[…], Լիլ - ապրիլի 16, 1941(1941-04-16)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի հետիմպրեսիոնիստական շրջանի նկարիչ և գրող, որն ընկերական կապեր է ունեցել Վինսենթ վան Գոգի, Պոլ Գոգենի, Յուգեն Բոշի, իսկ հետագայում, Պոլ Սեզանի հետ։

## Պատկերասրահ

* *Self-portrait with portrait of Paul Gauguin*, Bernard, 1888.
* Gauguin's counterpiece, same year, for same 'Vincent'.
* *Breton Women in a Green Pasture*, Bernard, 1888.
* Van Gogh's copy, December 1888.
* *Vision after the Sermon: Jacob Wrestling with the Angel*, Gauguin, 1888.
* *Yellow Tree*, 1888.
* *Brothel scene, sent+dedicated to Vincent van Gogh*, 1888.
* Émile Bernard, *Portrait of a Boy in Hat*, 1889.
* Still life with teapot, cup and fruit, 1890.
* Breton Peasants in a Meadow, 1892.

## Ծանոթագրություններ

## Արտաքին հղումներ

* Էմիլ Բեռնար (անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էմիլ Բեռնար» հոդվածին։ |
# Մետամոդեռնիզմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

**Մետամոդեռնիզմ**(անգլ.՝ Metamodernism) էսթետիկայի, փիլիսոփայության, և մշակույթի պատկերացումների ամբողջություն, որոնք բխում են պոստմոդեռնիզմից և հակադրվում դրան։ Սահմանումներից մեկի համաձայն՝ մետամոդեռնիզմը զսպանակային տատանում է մոդեռնիզմի և պոստմոդեռնիզմի միջև։ Մետամոդեռնիզմը երբեմն նույնացվում է պոստ-պոստմոդեռնիզմի հետ։

## Եզրույթի պատմական զարգացումը

*Մետամոդեռնիստ* եզրը առաջին անգամ ի հայտ է եկել 1975 թվականին, երբ Զավարզադեն օգտագործում էր այն նկարագրելու համար 1950-ականների կեսերից ամերիկյան գրականության մեջ ի հատ եկած էսթետիկ ուղղությունները։

Արդեն 1999 թվականից սկսած՝ մետամոդեռնիզմը սահմանվում էր, որպես «մոդեռնիմին և պոստմոդեռնիզմին ուղղված մարտահրավեր և դրանց ընդլայնում»
2002 թվականից առավել տարածված էր մետամոդեռնիզմ եզրը մոդեռնիստական մեթոդին վերադարձի տենդենցը նկարագրելու համար օգտագործելը։ 2007 թվականին, սակայն, մետամոդեռնիզմը բացատրվել է, որպես որոշակիորեն պոստոմդեռնիզմից բխող, որոշակիորեն դրան հակարդվող, որոշակիորեն դրան հղվող ուղղություն, որը գալիս է ապացուցելու, որ միայն շարունակականության պայմաններում է հնարավոր ընդլայնել ժամանակակից գրական և մշակութային ֆենոմենի բնույթը։

### Ֆերմյուլենը և Վան դեն Ակկերը

2010 թվականին հոլանդացի մշակութային տեսաբաններ Տիմոթեուս Ֆերմյուլենը և Ռոբին վան դեն Ակկերը առաջարկեցին մետամոդեռնիզմը՝ որպես պոստ-պոստմոդեռնիզմի խնդրի լուծում։ Իրենց *Նոթեր մետամոդեռնիզմի վերաբերյալ* (անգլ.՝ Notes on Metamodernism) էսսեում նրանք ցույց են տալիս, որ 2000-ականները նշանավորվեցին մոդեռնիստական մեթոդի վերադարձով և չկարողացան անհրաժեշտ անդրադարձ կատարել 1980-ականների և 1990-ականների պոստմոդեռն մտքին։ Նրանց համաձայն՝ մետամոդեռն զգայունակությունը կարելի է բացատրել, որպես «տեղեկացված միամտություն, պրագմատիկ իդեալիզմ», ինչը տիպական պատասխան է ժամանակակից համընդհանուր փոփոխություններին, ինչպես գլոբալ տաքացումը, ֆինանսական ճգնաժամը, քաղաքական անկայունությունը և թվային հեղափոխությունը Նրանք պնդում են, որ «հարաբերականության, հեգնանքի և պաստիշի պոսմոդեռն մշակույթը» ավարտվել է և փոխարինվել նոր մշակութային դոմինանտով, որը շեշտը դնում է ձևափոխման, աֆֆեկտի և պատմասացության վրա և հանդիսանում է հետգաղափարական վիճակ։ Այս կոնտեքստում meta- մասնիկը դիտվում է ոչ որպես լատիներեն նախածանց, այլ հղում է տալիս Պլատոնի մետաքսուին, որը նկարագրվում է նրա «Սիմպոզիում»-ում և ցույց է տալիս հակադիր բևեռների միջև շարունակական տատանում։

## Ծանոթագրություններ
# Եվա Գոնսալես

| **Եվա Գոնսալես** ֆրանսերեն՝ Eva Gonzalès |
| --- |
|  |
| Ծնվել է | ապրիլի 19, 1849(1849-04-19)[…] կամ ապրիլի 19, 1847(1847-04-19) |
| Ծննդավայր | Փարիզ |
| Վախճանվել է | մայիսի 5, 1883(1883-05-05) |
| Մահվան վայր | Փարիզ |
| Քաղաքացիություն |  Ֆրանսիա |
| Մասնագիտություն | նկարչուհի, բնորդ, պաստելիստ և արվեստագետ |
| Ոճ | իմպրեսիոնիզմ |
| Ժանր | դիմապատկեր, ժանրային նկարչություն և նատյուրմորտ |
| Ուշագրավ աշխատանքներ | A Box at the Theatre des Italiens? |
| Ուսուցիչ | Շարլ Ջոշուա Շապլեն և Էդուարդ Մանե |
| Հայր | Emmanuel Gonzalès? |
| Մայր | Marie Céline Ragut? |
| Ամուսին | Henri Guérard? |
|  Eva Gonzalès Վիքիպահեստում |

**Եվա Գոնսալես** (ֆրանսերեն՝ *Eva Gonzalès*, ապրիլի 19, 1849(1849-04-19)[…] կամ ապրիլի 19, 1847(1847-04-19), Փարիզ - մայիսի 5, 1883(1883-05-05), Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, իմպրեսիոնիստ։

## Պատկերասրահ

* Եվա Գոնսալեսի դիմանկարը Մանե
* Գորնիստ. 1870. Վիլնյով Սյուր Լո
* Առավոտյան զարթունք. 1876. Կունստհալլե, Բրեմեն
* Սպիտակ կոշիկներ. 1879-1880. Սեփական հավաքածու

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Եվա Գոնսալես» հոդվածին։ |
# Արիստիդ Մայոլ

| Արիստիդ Մայոլ
ֆրանսերեն՝ Aristide Bonaventure Jean Maillol |
| --- |
|  |
| Ծնվել է | դեկտեմբերի 8, 1861(1861-12-08)[…] |
| Ծննդավայր | Բանիյուլ Սյուր Մեր |
| Մահացել է | սեպտեմբերի 27, 1944(1944-09-27)[…] (82 տարեկան) |
| Վախճանի վայրը | Բանիյուլ Սյուր Մեր |
| Քաղաքացիություն |  Ֆրանսիա |
| Կրթություն | Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց և Կոլարոսսիի ակադեմիա |
| Ուսուցիչ | Ժան Լեոն Ժերոմ և Ալեքսանդր Կաբանել |
| Ստեղծագործություն(ներ) | Ֆլորա, L'Air? և Action Enchained? |
| Ոճ | Նաբի և սիմվոլիզմ |
| Մասնագիտություն | քանդակագործ, նկարիչ, վիմագրող, օֆորտանկարիչ, նկարիչ-փորագրող և գծանկարիչ |
| ազդվել է | Պիեռ Պյուվի դը Շավան և Պոլ Գոգեն |
| Պարգևներ և մրցանակներ |  |
| Ստորագրություն  |
|  Aristide Maillol Վիքիպահեստում |

**Արիստիդ Ժոզեֆ Բոնավենտյուր Մայոլ** (ֆրանսերեն՝ Aristide Joseph Bonaventure Maillol, դեկտեմբերի 8, 1861(1861-12-08)[…], Բանիյուլ Սյուր Մեր - սեպտեմբերի 27, 1944(1944-09-27)[…], Բանիյուլ Սյուր Մեր), ֆրանսիացի քանդակագործ։

## Կենսագրություն

1882-1986 թվականներին սովորել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Ազդվել է Պ. Գոգենից, հարել «նաբի» խմբակցությանը, կատարել գոբելենների էսքիզներ։ 1890-ական թվականների 2-րդ կեսից ստեղծել է «մոդեռն» ոճի հաստոցային ոչ մեծ քանդակներ։ Ստեղծագործական հասուն շրջանում (1900-ական թվականներին) ձգտել է զանգվածների ծավալապլաստիկական կառուցիկության և ընդհանրականության, ուրվագծի սահունության («Գիշեր», 1902-1909, բրոնզ, մասնավոր հավաքածու, Փարիզ, «Մանյակով Վեներան», 1930։ Հիմնականում պատկերելով կանանց մարմիններ (մարմարից, քարից, բրոնզից), դրանցում մարմնավորելով գեղեցիկ մարդու իր իդեալը, միաժամանակ հաղորդել է կամ հայեցողական հանգստի զգացողություն («Միջերկրածով», 1902-1905 թթ., բրոնզ, մասնավոր հավաքածու, ԱՄՆ), կամ դինամիզմ («Իլդե-Ֆրանս», բրոնզ, 1920-1925 թթ., Պտի-Պալե թանգարան, Փարիզ)։ Մայոլը կերպարների խորհրդանշական բովանդակությունը համադրել է արդիականության, իսկ գեղարվեստական լուծումը՝ միջավայրի հետ (առաջին համաշխարհային պատերազմում ընկածների հիշատակին կանգնեցված հուշարձաններ, 19-րդ դարի վերջի նշանավոր մարդկանց մոնումենտներ)։ «Կաշկանդված գործողություն» քանդակի (բրոնզ, 1906, ժամանակակից արվեստի ազգային թանգարան, Փարիզ) կնոջ հզոր մարմինը բացահայտում է Լ. Օ. Բլանկիի կյանքի պաթոսը, ներդաշնակության գաղափարը մարմնավորող նիմֆան՝ Պ. Սեզանի ստեղծագործական որոնումների նպատակը (հուշարձան՝ Պ. Սեզանին, քար, 1912-1925 թթ., Թուիլրի պարտեզ)։ Դեկորատիվ բնույթի աշխատանքներում («Պոմոնա», բրոնզ, 1910 թ., Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա)) կարևորված են զգայականությունը, մարդու և բնության միասնության բացահայտումը։ Մայոլը հայտնի է նաև մանրաքանդակներով, գծանկարներով, փորագրություններով և վիմագրություններով։ Խորը ռեալիզմով նրա մարդասիրական արվեստը մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի նշանավոր քանդակագործների վրա։

## Պատկերասրահ

*
*
*

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Արիստիդ Մայոլ» հոդվածին։ |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 204)։*  |
# Խստագույն խնայողության քաղաքականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

**Խստագույն խնայողության քաղաքականություն** (նաև՝ **տնտեսման քաղաքականություն**, **խստագույն տնտեսման քաղաքականություն**), երկրի պետական ապարատի վարած բյուջետային քաղաքականության տարատեսակներից մեկը, երբ այդ երկիրն ապրում է ֆինանսատնտեսական ծանր ժամանակներ՝ ճգնաժամ, լճացում, ետընթաց։ Որպես կանոն՝ այդպիսի կուրս վարվում է ի պատասխան տնտեսության մեջ ի հայտ եկած այնպիսի բացասական երևույթների, ինչպես՝ գերարտադրությունը (օրինակ՝ 1980-ական թվականներին Ռումինիայի Սոցիալիստական Հանրապետությունում իրականացված խստագույն տնտեսման քաղաքականությունը), ինչպես նաև վերավարկավորման ճգնաժամը, բյուջեի դեֆիցիտը (պակասուրդը) և/կամ ընթացիկ հաշիվների հետ տարվող օպերացիաների կտրուկ նվազումը (օրինակ՝ 2008 թվականից հետո տեղի ունեցած եվրոպական պարտքային ճգնաժամը)։

Խստագույն խնայողության քաղաքականությունն առաջին հերթին արտահայտվում է բյուջետային ոլորտի աշխատողների աշխատավարձերի ու սոցփաթեթների կրճատմամբ, թոշակների ու սոցիալական կողմնորոշում ունեցող այլ ծրագրերի կրճատմամբ և զուգահեռաբար՝ հարկերի հավաքագրման ծավալների ավելացմամբ։ Ներկայումս վարվող ազատ սպառման տնտեսական համակարգում խստագույն խնայողության քաղաքականությունն իր ամբողջության մեջ համարվում է ճգնաժամային երևույթների դեմ պայքարի ոչ արդյունավետ միջոց, քանի որ երկրի տնտեսությունը փաստացի հասցնում է մշտական «դեֆլյացիոն պարույրի» վիճակի։ Այդուհանդերձ՝ հաճախ, ելնելով ոչ թե ֆինանսատնտեսական, այլ քաղաքական հաշվարկներից, շարունակում են գործադրել խստագույն խնայողության քաղաքականություն, երբեմն էլ ադպիսի քաղաքականություն է փաթաթվում, պարտադրվում այն երկրներին, որոնք կորցրել են վերահսկողությունն իրենց ֆինանսների նկատմամբ։ Նման դեպքերում մեծամասամբ որպես հիմնավորում նշվում է երկրի բյուջեի պակասուրդը (դեֆիցիտը) նվազեցնելու, ինչպես նաև՝ եվրոպական միասնական արժույթը՝ եվրոն պահպանելու ձգտումը։ Ընդ որում՝ խստագույն խնայողության քաղաքականությունը երբեմն համադրվում է այլ «պատժամիջոցների» հետ. օրինակ՝ անհատական բանկային հաշիվների էքսպրոպրիացիա պետության կողմից (բանկային հաշիվների սառեցում, կապիտալի արտահանման սահմանափակում և այլն, ինչպես տեղի ունեցավ 2012-2013 թվականներին կիպրոսյան ֆինանսական ճգնաժամի ընթացքում)։

Այնպիսի իրավիճակներում, երբ խստագույն խնայողության քաղաքականության ետևում կանգնած են լինում որոշակի քաղաքական շրջանակներ, հնարավոր է դառնում հակակառավարական տրամադրությունների աճը, որոնք հաճախ ուղղված են լինում ոչ միայն քաղաքական գործիչների որոշակի շրջանակի, այլև այն պետությունների դեմ, որոնց ներկայացուցիչներն են այդ գործիչները (օրինակ՝ հակագերմանական տրամադրությունների աճը Հունաստանում և Կիպրոսում)։

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Խստագույն խնայողության քաղաքականություն» հոդվածին։ |
# Սև ուրբաթ (1869)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սև ուրբաթ (այլ կիրառումներ)
**Սև ուրբաթ** (անգլ.՝ Black Friday), ոսկու կուրսի անկում 30%-ով ԱՄՆ-ում, որը տեղի է ունեցել 1869 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ԱՄՆ Պետական գանձարանի կողմից շուկա զանգվածային ոսկի դուրս բերելու պատճառով։

## Պատմություն

1869 թվականի օգոստոսին Ջեյ Գուլդը և Ջեյսմ Ֆիսկը, որ ղեկավարում էին Erie Railroad երկաթուղին և ֆինանսական սպեկուլյանտներ էին, որոշեցին շուկայում գների աճ հրահրել։ Գնելով ոսկի՝ նրանք կարծում էին, որ դրանից հետո ցորենի գնի աճ տեղի կունենա, իսկ հետո՝ ցորենի փոխադրման պահանջարկի աճ, ինչը թույլ կտար բարձրացնել երկաթուղային սակագինը։ Գուլդի Նապոլեոնյան պլանը (ժամանակակիցներն այդպես անվանեցին այդ խաբեությունը) հիմնվում էր, այդ թվում, նախագահ Ուլիսի մոտական շրջապատի հետ ունեցած հարաբերությունների վրա։ Գուլդը գործի մեջ դրեց 7 միլիոն դոլար, ինչը ուռճացրեց ոսկու գները 40 %-ով հենց առաջին օրը։ Բոս Թվիդի կողմից ղեկավարվող բանկը Գուլդին երաշխիքներ տվեց, սակայն կասկածող խաղացողները հասկացան Գուլդին և ուղիղ ելք գտան դեպի նախագահը։

Առանց առանձնահատուկ զգուշացումների և տեղեկության արտահոսի՝ ԱՄՆ Պետական գանձարանը շուկա դուրս բերեց ոսկու մեծ զանգված՝ շուկան կայունացնելու նպատակով։ Միևնույն ժամանակ՝ արդեն 1869 թվականի հուլիսին ոսկու կուրսը բարձրացավ 65 %-։ 1869 թվականի սեպտեմբերի 24-ին եկավ **«Սև ուրբաթը»**. ոսկու կուրսը անկում կատարեց միանգամից 30 %-ով. չնայած Գուլդը չկորցրեց խաբեության մեջ ներդրած գումարները (նրա անձնական շահույթը կազմեց երեք միլիոն դոլարից ոչ պակաս), սակայն հայտնվեց բազում դատական հայցերի մեջ։ Մի անգամ նույնիսկ նրան քիչ էր մնում Լինչի դատաստանի ենթարկեին փողոցում. արդյունքում 1872 թվականին Գուլդը հեռացավ բորսայից և երկաթուղուց։ Նույն թվականին Ջեյմս Ֆիսկին փողոցում գնդակահարեց իր նախկին ընկերուհու սիրեկանը. համարվում է, որ այդ հանցագործությունը ուղղակիորեն կապ չի ունեցել «Սև ուրբաթի» հետ։

## Գրականություն

* *Чарльз Р. Гейсст.* История Уолл-стрит. — М: Квартет-Пресс (библиотека Атон), 2001. — 69—115 с. — ISBN 5-90822-01-3
# Գործազրկության նպաստ

Բրիտանիայում պետական ապահովագրության օրինագիծը (1911) գովազդող թռուցիկ
**Գործազրկության**, **գործազրկության ապահովագրություն**, **գործազրկության վճար**, **գործազրկության փոխհատուցում**, գործազուրկ և գոյության որևէ միջոց չունեցող անձանց դրամական հատուկ օգնություն։ Որպես կանոն, գյուղատնտեսական բանվորներին չի տրվում; Նպաստի համար դրամական հատկացումները հաճախ կատարում են աշխատավորները և ձեռնարկատերերը՝ հավասար չափով, երբեմն միայն ձեռնարկատերերը (ԱՄՆ-ում և Իտալիայում), կամ նպաստները տրվում են ամբողջապես պետական միջոցների հաշվին (Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Լյուքսեմբուրգում)։ Դանիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում նպաստը տրվում է արհմիությունների կազմակերպած կամավորական ֆոնդերի անդամներին։

Գործազրկության նպաստը գործազրկության բոլոր համակարգերում գործազրկության առաջին 2—7 օրերի (սպասման ժամանակաշրջան) համար նպաստ չի տրվում։ Վճարման առավելագույն ժամկետը 3—6 ամիս է։ Սովորաբար կազմում է աշխատավարձի 30— 60%-ը։

Նպաստ ստանալու համար պահանջվում է հատկացումներ կատարելու որոշակի ստաժ, աշխատանքի բորսայում կանոնավոր գրանցում, աշխատանքի ինքնուրույն ակտիվ որոնում։ «Զանցանքի» և գործադուլին մասնակցելու համար աշխատանքից ազատելու, կամովին աշխատանքից հեռանալու, առաջարկված աշխատանքից հրաժարվելու են դեպքերում նպաստ գործազրկության չի տրվում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 395)։*  |
# Թոնի Էբոթ

|  |
| --- |
| Թոնի Էբոթ |
|  |
|   |
| Կուսակցություն՝ | Լիբերալ կուսակցություն |
| Կրթություն՝ | Սիդնեյի հանալսարանի Սենտ Ջոնս քոլեջ, Թագավորական քոլեջ, Սենտ Պատրիքս ճեմարան, Սիդնեյի իրավաբանական դպրոց, Սիդնեյի համալսարան և University of Sydney Business School? |
| Մասնագիտություն՝ | քաղաքական գործիչ |
| Դավանանք | կաթոլիկություն |
| Ծննդյան օր | նոյեմբերի 4, 1957(1957-11-04)[…] (68 տարեկան) |
| Ծննդավայր | Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն |
| Քաղաքացիություն |  Ավստրալիա և  Միացյալ Թագավորություն |
| Ամուսին | Մարջի Էբոթ |
|   |
| Կայք՝ | tonyabbott.com.au |
|   |
| Ինքնագիր |  |
|   |
| Պարգևներ |    և Հռոդոսի կրթաթոշակ |
|

**Թոնի Էբոթ** (անգլ.՝ Anthony John "Tony" Abbott, նոյեմբերի 4, 1957(1957-11-04)[…], Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), 2013 թվականից Ավստրալիայի 28-րդ վարչապետը։ 2009 թվականից Ավստրալիայի լիբերալ կուսակցության առաջնորդն է, եղել է նախարարների պաշտոնում, 1998 թվականից 2003 թվականը՝ զբաղվածության, աշխատանքային հարաբերությունների և փոքր բիզնեսի, իսկ 2003 թվականից 2007 թվականներին՝ առողջապահության։

## Կենսագրություն

Ծնվել է Լոնդոնում, Անգլիա, հայրն անգլիացի է, մայրը՝ 1960 թ․ ծնողների հետ Սիդնեյ ներգաղթած ավստրալուհի։ Սիդնեյի համալսարանում ուսանել է տնտեսագիտություն և իրավագիտություն։ Հետո ուսումը շարունակել է Օքսֆորդի համալսարանում, որտեղ ստացել է մագիստրոսի աստիճան; Ճանաչում է ձեռք բերել ավստրալիական խոշոր հրատարակություններում լրագրող աշխատելու շնորհիվ, Վարչապետի պաշտոնն ստացել է 2013 թ․ խորհրդարանական ընտրություններում իր գլխավորած Լիբերալ և Ազգային կուսակցությունների դաշինքի հաղթանակի շնորհիվ, փոխարինելով Ջուլիա Գիլարդին։ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդ է, 1983 թ, ընդունվել է կաթոլիկական ճեմարան, որտեղ երկար չի մնացել։ Թոնի Էբոթն ամուսնացած է, ունի երեք դուստր։

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Թոնի Էբոթ» հոդվածին։ |
# Կուրտիզանուհի

**Կուրտիզանուհի** (ֆրանսերեն՝ courtisane, իտալ.՝ cortigiana, ի սկզբանե «պալատական»), թեթև վարքի տեր կին, թեթևաբարո, որը երևում է բարձր հասարակությունում, վարում է բարձրաշխարհիկ կյանք և գտնվում է հարուստ ու ազդեցիկ սիրեկանների հոգածության ներքո։

## Եզրույթ

Մինչ անտիկ շրջանն ընդունված է օգտագործել «հետերա» եզրույթը։ Նաև պետք է տարբերել կուրտիզանուհիներին սիրուհիներից և թագավորական ֆավորիտուհիներից։ Դասական են համարվում 15-16-րդ դարերի վենետիկյան և հռոմեական կուրտիզանուհիները։ Երկրորդ ալիքը սկսվում է 19-րդ դարում, որը հռչակավոր է չքնաղ «կիսալույսի տիկիններով», որոնք սովորաբար աշխատում էին նաև որպես դերասանուհիներ կամ երգչուհիներ։

«Կուրտիզանուհի» եզրույթը շատ հաճախ օգտագործվում էր որևէ հզոր տիկնոջ վարկանիշը գցելու համար, ուստի հնարավոր է ոչ բոլորը, որոնց ժամանակակիցներն այդպես էին անվանում, այդպիսին էին։

Կուրտիզանուհիները բաժանվում էին երկու հիմնական կատեգորիայի. այսպես կոչված «ազնիվ» կուրտիզանուհիներ (իտալ.՝ cortigiane «oneste») և ստորին դասի կուրտիզանուհիներ (իտալ.՝ cortigiane «di lume»)։ Երկրորդ կատեգորիայի կուրտիզանուհիները մի փոքր ավելի բարձր էին գնահատվում սովորական փողոցային մարմնավաճառներից, երբ առաջին կատեգորիայի կուրտիզանուհիները հաճախ թագավորական ֆավորիտուհիներին հավասար շրջապատված էին լինում ռոմանտիկ լուսապսակով։

«Ազնիվ կուրտիզանուհիների» հիմնական բնութագիրն այն է, որ նրանք գտնվում էին մեկ կամ մի քանի հարուստ հովանավորների հոգածության ներքո, որպես օրենք՝ բարձր հասարակությունից։ «Ազնիվ» կուրտիզանուհին ուներ որոշակի անկախություն, և ուներ ազատ տեղաշարժի իրավունք։ Նրան սովորեցնում էին լավ վարվելակարգի կանոններ, կարողանում էր սեղանի շուրջ խոսակցություն վարել, իսկ երբեմն բարձր մշակույթի և գրականագիտական տաղանդի կրողն էր։

Որոշ դեպքերում կուրտիզանուհիները ծագում էին բարձր խավից և նույնիսկ ամուսնացած էին, բայց նրանց ամուսիններն ավելի ցածր սոցիալական դիրքում էին, քան իրենց հովանավորները։ Ոչ բոլոր կուրտիզանուհիներն էին սեքսով զբաղվում իրենց հովանավորների հետ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ հովանավորները «բարձրաշխարհիկ կյանք» դուրս գալու համար ունենում էին աղջիկներ և վերցնում էին նրանց հյուրասիրությունների գնալիս։

Որոշ առավել հայտնի կուրտիզանուհիներ ստանում էին պետական աշխատավարձ նրա համար, որ հայտնում էին անձնական խոսակցությունների մանրամասներ, որոնք կարող էին հետաքրքրության առարկա լինել շանտաժի կամ այլ նպատակների համար։

*Նանա*, Էդուարդ Մանե
## Նշումներ

## Գրականություն

* *Баркова А. Л.* Жизнь как произведение искусства: японские куртизанки. // *«Человек»*. — РАН, издательство Наука, 2012. — № 3. — С. 149—165. — ISSN 0236-2008.
* Richardson J. The Courtesans: The Demi-Monde in 19th-Century France. Cleveland: World Pub. Co., 1967
* Griffin S. The book of the courtesans: a catalogue of their virtues. New York: Broadway Books, 2001

## Ծանոթագրություններ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կուրտիզանուհի» հոդվածին։ |
# Պատկերավոր բանաստեղծություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

**Պատկերավոր բանաստեղծություն** կամ **գրաֆիկական բանաստեղծություն** կամ **կալիգրամ** բանաստեղծական տպագրության մի տեսակ, բանաստեղծություններ, որոնցում տողերի կամ տառերի ընդգծված հատվածները գրաֆիկական գծապատկեր են ստանում , նմանվում են ինչ որ պատկերի (մոնոգրամ, ռոմբուս և այլն), այլ կերպ ասած ՝ բանաստեղծության բառերը կազմում են գծանկար։ Հայտնի է մ․թ․ա III դարից։ Դեռևս հին հունական բանաստեղծ Սիմմի Ռոդոսսկին գրել է բանաստեղծություններ, որոնց կառուցվածքը նման էր ձվի, առանցքների կամ թևերի։ Միջնադարյան վանականները նախընտրում էին խաչ և ութանիստ աստղեր, ինչպես օրինակ Սիմեոն Պալոցկին XVIII -րդ դարում։ XVI -րդ դարում Ռաբլեն գրեց ներբող, ինչը կառուցվածքով նման էր շշի։ Բարոկկո պոեզիայի ներկայացուցիչները սիրում էին նկար-բանաստեղծություններ (Կատարինա Ռեգինա ֆոն Գրեյֆենբերգը հաճախ գրում էր սոնետներ, որոնք նման էին խաչի)։ Ռուսաստանում XVII-րդ դարում այս տիպի բանաստեղծությունները ժամանակակից էին համարվում։ XVIII-XIX-րդ դարերում պատկերավոր բանաստեղծություններ գրում էին ՝

«Ողջույն թագավորին Ալեքսեյ Միխայլովիչին Թագաժառանգի ծննդյան կապակցությամբ Սիմեոնա» Սիմեոն Պալոցկի
«Հովհար» Սերգեյ Տրետյակով (1913)
* Գավրիլ Դերժավին
* Ալեքսանդր Սումարոկով
* Ռժևսկի,
* Ապուխտին,
* Ռուկավիշնիկով և այլք

Հետագայում պատկերավոր բանաստեղծություններ գրեցին սիմվոլիզմի և ավանգարդիզմի ներկայացուցիչները

* Վալերի Բրյուսով
* Կիրսանով
* Անդրեյ Վոզնեսենսկի և այլք

## Ապոլիների կալիգրամները

«Բանաստեղծություն Լուի համար» Գիյոմ Ապոլիների, 9 փետրվարի 1915 թվական
Ֆրանսիացի բանաստեղծ Գիյոմ Ապոլիները 1918 թվականին լույս ընծայեց գրաֆիկական բանաստեղծությունների հավաքածու, ինչը անվանեց կալիգրամներ։ Հետագայում այս տերմինը մտավ այլ լեզուներ։

## Տես նաև

* Գիյոմ Ապոլիներ

## Ծանոթագրություններ

## Գրականություն

* Фигурные стихи // Литературная энциклопедия терминов и понятий / Под ред. А. Н. Николюкина. — Институт научной информации по общественным наукам РАН: Интелвак, 2001. — 1596 с. — ISBN 5-93264-026-Х
* *Симеон Полоцкий* Избранные сочинения. — М.; Л, 1953. — С. Лист между с. 128 и 129.
* *Лотман Ю. М.* Графический образ поэзии.
* *Лотман Ю. М.* Анализ поэтического текста: Структура стиха. — Ленинград: Просвещение, 1972. — 272 с.
* *Лотман Ю. М.* О поэтах и поэзии: Анализ поэтического текста. — СПб: Искусство-СПб, 1996. — С. 77—81. — 846 с.
* Фигурные стихотворения: интеллектуальная игра в форме искусства // *Анна Благая* : веб-сайт.
* *Павел Сергеев* Искусство каллиграммы // *Аэрофлот* : журнал. Архивировано из первоисточника 17 դեկտեմբերի 2007.

## Արտաքին հղումներ

* Գիյոմ Ապոլիների կալիգրամները
* Անանուն բանաստեղծություններ
* Յոգան Կարստ Ժայռը XVII դար
* Ժորժ Վինտեր. (*Rhomboidal Dirge*). XVIIդար
* Լյուիս Քերոլ Բանաստեղծություն, որը նման է մկան պոչի («Ալիսան հրաշքների աշխարհում»)
* Անդրեյ Սյուզդալով Ապոլիների շարժվող գրաֆիկական բանաստեղծություն «Փոքրիկ մեքենա»
* Ի․Ռուկավիշնիկով. Աստղեր
* Ա․Վազնեսենսկի Հատվածներ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պատկերավոր բանաստեղծություն» հոդվածին։ |
# Մետաէթիկա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

**Մետաէթիկա**, նեոպազիտիվիզմի կողմից բարոյականության փիլիսոփայական տեսությունը նշանակելու համար ներմուծված հասկացություն՝ ի հակադրություն նորմատիվ բարոյականության, վերցրած բարոյական խնդիրներից վերացարկված տեսքով։ Մետաէթիկայի նորմատիվ բարոյականության հակադրումը նեոպոզիտիվիստների կողմից կապված է բարոյական դատողությունները գիտական եղանակով հիմնավորելու հնարավորության նրանց ժխտման հետ և միաժամանակ պայմանավորված էցանկացած բարոյական համոզմունքի և սկզբունքների նկատմամբ «չեզոք» բարոյականության փիլիսոփայություն ստեղծելու նրանց ձգտմամբ։ Մետաէթիկայի ոլորտը, նեոպազիտիվիստների տեսակետից, պետք է սահմանափակվի բարոյական լեզվի տրամաբանության վերլուծությամբ, բարոյական տերմինների և դատողությունների նշանակության պարզաբանմամբ։

Այս բոլոր մեթոդաբանական խնդիրները, որոնք իրոք մեծ նշանակություն ունեն բարոյագիտության համար ամբողջությամբ վերցրած, նեոպոզիտիվիստները ջանում են լուծել ձևական-տրամաբանական ճանապարհով, որից օգտվում է առօրեա բարոյագիտությունը։

## Մետաէթրիկայի քննադատություն

Խորհրդային ժամանակաշրջանում մետաէթիկայի կողմից առաջ քաշված դրույթները լրջորեն քննադատվել են։ Մասնավորապես խորհրդային հոգեբանները նշում էին, որ մետաէթիկայի մակերեսային, ոչ պատմական մոտեցումը բարոյականության հետզոտմանը, հասարակության մեջ նրա սոցիալական բնույթի և գործառույթների վերլուծության բացակայությունը պայմանավորում է նեոպոզիտիվիստների բարոյագիտության գիտական անարգասավետությունը։ Բացի դրանից, բարոյական լեզվի զուտ նկարագրական ուսումնասիրությունը նեոպոզիտիվիստներին բերում է բուրժուական գիտակցության որոշ վերապրուկների, ինչպես նաև նրան բնորոշ ինդիվիզուալիզմի, նիհիլիզմի և դոգմատիզմի և այլնի անքննադատ ներմուծմանը բարոյագիտական տեսության մեջ։

## Ծանոթագրություններ