# Կոլաժ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կոլաժ
**Կոլաժ** (ֆրանսերեն՝ *collage*, բառացի՝ սոսնձել), տեխնիկա և դրա վրա հիմնված դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տեսակ, որը բաղկացած է որոշակի նյութից՝ գունավոր թղթից, ստվարաթղթից, գործվածքից, կաշվից, ուրվագծային երկայնքով ֆիգուրներ կտրելուց և այդ ֆիգուրները հիմքին ամրացնելուց։ Ի տարբերություն նմանատիպ տեխնիկայի՝ ապլիկացիայի, կոլաժում օգտագործում են տարբեր նյութեր, որոնք տարբերվում են բնույթով, գույնով, հյուսվածքով և դրանք համադրելու տարբեր տեխնիկաներով, օրինակ՝ գործվածք և ստվարաթուղթ, կտավ և մետաղական փայլաթիթեղ։ Այդ ամենը որպես ամբողջություն կազմում է ցանկալի կոմպոզիցիան: Այս առումով կոլաժը մոտ է խճանկարչությանը, մասնավորապես՝ ինկրուստացիային: Վերջին դեպքերում, ֆիգուրների և ֆոնի տարրերը հավասարապես շարժական են և տեղադրված են ընդհանուր հիմքի վրա :

«Բրիտանիկա» հանրագիտարանը նշում է, որ «կոլաժ» տերմինն առաջին անգամ կիրառվել է դադաիստների և սյուրռեալիստների աշխատանքների նկատմամբ: Հետագայում այն ​​սկսեց օգտագործվել արվեստի այլ ձևերի հետ կապված՝ գրականություն, երաժշտություն, կինո։

Ավանգարդ և պոստմոդեռն արվեստի հետ կապված օգտագործվում է ավանդական տերմինի մոդեռնիստական ​​անալոգը՝ ասամբլյաժ։ Սա արվեստ է, որն օգտագործում է եռաչափ առարկաների բազմազանություն և դրանց բեկորներ, որոնք հավաքված և դասավորված են մեկ հարթության վրա։ Երբեմն օգտագործվում է «Ռեդի-մեյդ» տերմինը։ Արվեստի առարկաներն ու ինստալյացիաները նման են ասամբլյաժներին, չնայած դրանք նույնպես ունեն էական տարբերություններ:

### Կոլաժը կերպարվեստի և դեկորատիվ արվեստի պատմության մեջ

Կոլաժային տեխնիկան օգտագործվել է ղպտիական գործվածքներում 4-րդից 7-րդ դարերում և Կենտրոնական Ասիայի քոչվոր ժողովուրդների թաղիքե կախազարդերի մեջ: Սակայն նման իրերի մեջ գերիշխող է եղել ապլիկացիայի տեխնիկան:

Խուան Գրիս։ Նախաճաշ։ 1914 թվական։ Յուղաներկ կտավի վրա։ Ժամանակակից արվեստի թանգարան, Նյու Յորք
Ենթադրվում է որ կոլաժի տեխնիկան արվեստում առաջինը կիրառած նկարիչներն են սինթետիկ կուբիզմի նկարիչները՝ Ժորժ Բրաքը և Պաբլո Պիկասոն, Խուան Գրիսը՝ 1912-1913 թվականներին: Նրանք կտավների վրա սոսնձեցին թերթի, ստվարաթղթի և փայլաթիթեղի կտորներ: Նրանք տարբեր հյուսվածքների գունավոր բծերը համատեղեցին արձանագրությունների, թվերի, երաժշտական ​​​​նոտագրությունների և պաստառների նախշերի կտորների հետ: Նկարչությունը վերափոխվեց դեկորատիվ գրաֆիկայի կամ մի տեսակ «հարթ պլաստիկ արվեստի»։ Սա ստեղծեց լրացուցիչ, երբեմն պարադոքսալ, էֆեկտ՝ պատկերելով իրական կյանքի առարկաները կերպարվեստի հայեցակարգային տարածքում:

Առաջին նկարիչը, որը բացառապես աշխատել է կոլաժի տեխնիկայով, Կուրթ Շվիթերսն էր, որը շարունակեց սյուրռեալիստների և դադաիստների ավանդույթները։ Նա ընդլայնեց կոլաժների համար օգտագործվող նյութերի և առարկաների շրջանակը: Նրա փոքր, բայց նրբագեղ կազմված աշխատանքները, որոնք կոչվում էին հորինված «merzbild» բառով, կազմված էին թղթի կտորներից, ավտոբուսի տոմսերից, պիտակներից, կտրոններից և այլնից: 1930-ականներին կոլաժի նկատմամբ հետաքրքրությունը նվազեց, սակայն 1950-ականներին այն նոր թափով բռնկվեց՝ համապատասխանելով այդ ժամանակ Արևմուտքում ի հայտ եկած փոփ արտ շարժմանը։ Այդ ժամանակի կոլաժները արտացոլում էին գերիշխող տրամադրություններն ու ճաշակները՝ ներծծված կամ կոնֆորմիզմով, կամ առևտրային գովազդի գերիշխանության դեմ բողոքով։ 1960-ականներին Ռոբերտ Ռաուշենբերգը հաճախակի կիրառում էր կոլաժի տեխնիկա:

### Կոլաժը ժամանակակից արվեստում

Անդրեյ Սյաիլև։ 21-ը «Օբյեկտիվ» շարքից։ Մորթի, սոսինձ, հայելի։ 2009 թվական
Հետմոդեռն և ժամանակակից արվեստում աբստրակտ կոլաժները ստեղծվում են աղբից, ամսագրերի, թերթերի մնացորդներից, տուփերից և փաստաթղթերից։ Այսօրվա դրությամբ ընդունելի է կոլաժի բեկորները հարստացնել այլ միջոցներով և գործիքներով՝ տուշով, ակրիլով, գուաշով, ջրաներկով, գելային գրիչներով, ֆլոմաստերներով և մարկերներով։ Կոլաժի նպատակներից մեկը աշխատանքին հուզական հարստություն և ինտենսիվություն հաղորդելն է։

«Կոլաժ» տերմինը նաև օգտագործվում է նկարագրելու համար այլ պատկերների շարքից կամ դրանց առանձին բեկորներից հետևողական պատկեր ստեղծելու տեխնիկան, որը սովորաբար օգտագործվում է համակարգչային ծրագրերի միջոցով: Թվային կոլաժի ստեղծումը հիմնված է «շերտերի հետ աշխատելու» վրա: Կոլաժ ստեղծելու գործընթացում կարող են օգտագործվել տարբեր տեսակի ծածկույթներ, խառնուրդներ և թափանցիկություն: Չնայած «ֆոտոմոնտաժ» տերմինն ավելի տեղին կլիներ դեպքերի մեծ մասում, այս երկու հասկացությունների միջև սահմանները գործնականում մշուշոտ են դառնում համակարգչային ծրագրերով պատկերների մանիպուլյացիայի ժամանակ:

#### Կոլաժը ռուսական արվեստի պատմության մեջ

Ա. Վ. Լենտուլով։ Սուրբ Բարսեղի տաճար։ 1913 թվական։ Յուղաներկ կտավի վրա, կոլաժ։ Պետական ​​Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա
Ռուսական արվեստում կոլաժի տեխնիկան առաջինը կիրառեց ավանգարդ նկարիչ Արիստարք Լենտուլովը, ով 1910-1916 թվականներին «Ադամանդների վանդակ» միավորման հիմնադիրներից մեկն էր և բազմաթիվ այլ գեղարվեստական ​​խմբերի անդամ։ Անխոնջ փորձարարը իր կտավներում համատեղել է նկարազարդ բեկորները սոսնձված փայլաթիթեղի և գունավոր թղթի կտորների հետ: 1914–1915 թվականներին այս տեխնիկայով ստեղծված ամենացնցող աշխատանքների թվում են «Մոսկվա», «Սուրբ Բարսեղի տաճար» և «Նավ» վահանակները:

Կոլաժի տեխնիկան օգտագործել են նաև Ալեքսանդր Ռոդչենկոն, Ս. Մ. Տելինգատերը, Ա. Ռ. Բրուսիլովսկին, ով առաջինն էր, որ այս բառը գործածության մեջ մտցրեց ռուսերեն լեզվով: Շատ արագ այս հասկացությունը սկսեց օգտագործվել ավելի լայն իմաստով՝ տարասեռ տարրերի խառնուրդ, պայծառ և արտահայտիչ ուղերձ այլ տեքստերի բեկորներից։

2006 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսական պետական թանգարանում տեղի ունեցավ «Կոլաժը Ռուսաստանում։ 20-րդ դար» խոշոր ցուցահանդեսը։

### Լուսանկարների կոլաժ

Օսկար Ռեյլանդեր, Կյանքի երկու ուղի, 1857 թվական
**Լուսանկարների կոլաժը** կամ **ֆոտոմոնտաժը** պատկերներ կամ մի քանի լուսանկարներ կամ դրանց բեկորներ ստեղծելու մեթոդ է, երբեմն՝ նկարված տարրերի, արձանագրությունների և այլնի ավելացմամբ:

Լուսանկարների կոլաժի էֆեկտը ձեռք է բերվում մեկ պատկերը մյուսի վրա համադրելով, մի քանի լուսանկարներ մեկի մեջ միավորելով, երբեմն նույնիսկ գրաֆիկական տարրերով (խճանկար) կամ տարբեր պատկերների քաոսային հավաքածու օգտագործելով (փազլ): Լուսանկարչության զարգացմանը զուգընթաց հնարավոր դարձավ օգտագործել տարբեր տեխնիկա և մեթոդներ հատուկ էֆեկտների միջոցով կոլաժներ ստեղծելու համար։ Այս արվեստի ձևը գնալով ավելի մատչելի է դառնում այն ​​մարդկանց համար, ովքեր չունեն պրոֆեսիոնալ լուսանկարչական հմտություններ կամ համակարգչային լուսանկարների մշակման հմտություններ (օրինակ՝ Photoshop-ի միջոցով): Շատ բան կախված է նկարչի երևակայությունից և անսովոր կամ սյուրռեալիստական ​​ինչ-որ բան ստեղծելու ցանկությունից: Լուսանկարչական կոլաժները կարող են ստեղծվել մի քանի ժանրերում՝ երգիծական, փիլիսոփայական, քաղաքական, մետամորֆիկ, քարոզչական և այլ պատկերներ:

Լուսանկարչական կոլաժի ոլորտում արվեստի աշխարհի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից են՝ Հաննա Հեխը, Մաքս Էռնստ, Լասլո Մոխոյ-Նադին, Ալեքսանդր Ռոդչենկոն, Վարվառա Ստեպանովան, Էլ Լիսիցկին և ուրիշներ:

## Արվեստի այլ ձևերում

### Երաժշտության մեջ

Երաժշտության մեջ «կոլաժ» տերմինը վերաբերում է կոմպոզիտորի մեկ այլ ստեղծագործության հատվածների իր սեփական ստեղծագործության մեջ՝ կամ ուրիշի, կամ իր սեփական նախկինում գրված ստեղծագործությունում օգտագործելու հատուկ ձևին։ Այլ ստեղծագործություններից մեջբերված հատվածները կարող են լինել տարբեր ոճերի։ Ավելի լայն մասշտաբի ոճերի հետ խաղը իրականացվում է պոլիստիլիստիկայում։ Առաջին կոլաժներից մեկը ստեղծվել է 20-րդ դարի սկզբին Չարլզ Այվզի կողմից: Այս տեխնիկան հետագայում օգտագործվել է Դմիտրի Շոստակովիչի, Ռոդիոն Շչեդրինի, Արվո Պյարտի, Լուչանո Բերիոի և այլ կոմպոզիտորների կողմից:

Կոլաժը սյուրռեալիստական ​​երաժշտության ամենաբնութագրական գծերից մեկն է: «Կոլաժ» անվանումը կրում է իտալական մի խումբ, որի ամենահայտնի երգը 1980 թվականի համանուն ալբոմից հայտնի «Donna Musica» հիթն էր: Ժամանակակից պոեզիայում և ռոք երաժշտության մեջ կոլաժի տեխնիկան առավել լիարժեքորեն դրսևորվել է Եգոր Լետովի ստեղծագործություններում:

### Գրականության մեջ

20-րդ դարի գրականության մեջ կոլաժը բնորոշ է այն շարժումներին, որոնք օգտագործում էին տեքստը մասնատելու տեխնիկան՝ «միացնելով» արտաքին պատմողական տրամաբանությամբ չկապված դրվագներից՝ մեջբերումներից, փաստաթղթերից և այլն: Այդպիսի շարժումներից են ֆուտուրիզմը, մոդեռնիզմը և սյուրռեալիզմը: Այն մարմնավորվել է Լուի Արագոնի, Ջեյմս Ջոյսի, Ջոն Դոս Փասոսի («Մանհեթեն» վեպ, 1925 թվական), Էզրա Փաունդի, Թոմաս Սթեռնս Էլիոթի, Միշել Բյուտորի, Ալֆրեդ Դյոբլինի («Բեռլին - Ալեքսանդրպլաց» վեպ, 1929 թվական) և այլոց ստեղծագործություններում: Ֆուտուրիստները կարող էին համատեղել բանավոր տարրերը նկարչության տարրերի հետ (օրինակ՝ Վ. Վ. Կամենսկու «չափածո նկարները»): Բլեզ Սանդրարի 1924 թվականի կեղծ բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Կոդակը», որը կազմվել է Գյուստավ Լերուժի «Խորհրդավոր բժիշկ Կոռնելիուսը» վեպի հատվածներից, կարելի է համարել կոլաժ:

### Կինոյում

Կոլաժը որպես կինոյում ստեղծագործական սկզբունք լայնորեն կիրառվել է ռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովի կողմից։ Կադրերի կադրավորման կոլաժային սկզբունքը առկա է եղել նաև այդ ժամանակաշրջանի այլ խորհրդային ռեժիսորների մոտ:

### Վիդեո կոլաժ

Տեսա-կոլաժը մեկ կամ մի քանի ֆիլմերի կարճ հատվածներից կազմված տեսանյութերի հաջորդականություն է, երբեմն՝ լուսանկարների և տեքստի ավելացմամբ: Տեսա-կոլաժն օգտագործվում է կենսունակ պատմություն ստեղծելու համար, որը ճշգրիտ և հակադրական կերպով փոխանցում է հեղինակի ստեղծագործական տեսլականը:

## Տես նաև

* Սքրափբուքինգ
* Օրիգամի
* Թղթե ինքնաթիռ

## Նշումներ

## Գրականություն

* Коллаж / Крючкова В. А. // Киреев — Конго. — М. : Большая российская энциклопедия, 2009. — С. 481. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 14). — ISBN 978-5-85270-345-3.
* Wescher Н., Die Collage. Geschichte eines künstlerischen Ausdrucksmittels. Köln, 1968

## Հղումներ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կոլաժ» հոդվածին։ |