# Rig Veda

| *Rig Veda* |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
| Despregar
 Instancia de
Textos hindus (pt)  miscelánea colección Shruti (pt)  hino religioso (pt)  obra literaria  |
|  Parte de
 Vedas  |
|  Título
ऋ॒ग्वे॒द (sa) ऋग्वेद (sa)  |

 |
|

| Características |
| --- |
|  Caracterizado por
revelación divina  |
|  Xénero artístico
literatura relixiosa  |
|  Forma artística
poemario  |
|  Edicións
*Rig Véda ou Livre des hymnes (en)*  en lingua francesa  |
|  |
|  Lingua
Rigvedic Sanskrit (en)   |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Autor/a
varios autores  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Fundación / creación
1500 a. C.  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  Lugar de creación
 Sete rios sagrados (pt)   |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| VIAF | 180227835  |
| Goodreads | 452304  |
| Freebase | /m/0q2df  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
| Despregar
 Descrito pola fonte
* *Enciclopedia Soviética Armenia*
* *The Nuttall Encyclopædia*
 |
|  |

 |
| Wikidata C:Commons |

O Rig Veda ou Rigveda (tamén transcrito *Rig veda*, *Rig-veda*, *Rig-Veda* e *Rigueveda*) é un antigo texto sagrado da India, escrito en sánscrito védico antigo. É unha colección de himnos dedicados aos deuses hindús e está considerado o máis antigo dos catro libros coñecidos como *Vedas*.

## Termo

**ऋग्वेद** en sánscrito devanágari, transliterado **ṛgveda** segundo o IAST, a súa pronuncia aseméllase a /rigvedá/.

### Etimoloxía

O substantivo *rich* ou *richa* : exaltación, verso sagrado e *vedah*, "coñecemento" é unha combinación de palabras emparentas co latín *veritas* (verdade) e *vedere* (ver).

## Cronoloxía

Algunhas pasaxes xeográficas e etnolóxicas do *Rigveda* suxiren que o texto foi escrito entre o 1400 e o 1100 a. C. (o período védico temperán), na rexión de Sapta Sindhu do Punjab ou Panxab. Polo tanto, considérase un dos textos relixiosos indios máis antigos e un dos máis antigos escritos nunha lingua indoeuropea. Crese que se conservou a través da tradición oral durante séculos e que non se escribiu até principios da Idade Media. Os manuscritos máis antigos que se conservan datan do século XI da era común.

## Texto

O Rig-Veda consta de 1028 himnos (ou 1017, omitindo once *valakhilyas* ou "versos apócrifos", do 8.49 ao 8.59). Están escritos en sánscrito védico, e moitos dos cales se cre que se empregaron para rituais de sacrificio.

Esta longa colección de himnos relativamente curtos úsase principalmente para louvar os deuses. Está organizada en dez libros coñecidos como *mandalas*. Cada *mandala* contén *suktas*, que están compostos por versos individuais chamados *rich* (plural *richas*), de onde provén o nome Rig-veda.

Os mandalas non son iguais en lonxitude ou antigüidade: os do 2 ao 7 (os libros coñecidos polo nome e os libros máis curtos, ordenados por lonxitude) son os máis completos do texto. Teñen o 38%; os dous seguintes, de antigüidade media, o 15% e o 9% do texto respectivamente. Finalmente, o 1º e o 10º son os máis longos e modernos, e o conforman o 37% do texto.

## Protección do *Rig-veda*

*O Rig-veda* foi preservado por dúas *shakhas* (é dicir, *escolas*): Sakala e Bashkala. Tendo en conta a súa antigüidade, o texto está sorprendentemente ben conservado e intacto, xa que as dúas citas son case idénticas. O chamado Aitareya-brahma está asociado coa escola Sakala. A escola Baskala conservou o *Khilania* e o *Kausitaki-brahma*.

Esta recompilación ou escritura incluíu a organización do texto en libros e tamén fixo cambios ortoépicos (a regularización do sistema sánscrito de *sandhi*, que explica como se unen as palabras adxacentes).

Desde a súa escritura, o texto foi transmitido en dúas versións: *Samjita-patha* (unha versión continua que une todas as palabras segundo as regras sánscritas do *sandhi* e que se usa para a recitación) e *Pada-patha*, que ten cada palabra separada para facilitar a memorización. A *Pada-patha* pódese considerar unha interpretación da *Samjita-patha*. O texto orixinal (no sentido de restaurar os himnos tal e como foron escritos) atópase entre as dúas, pero máis preto da versión continua da *Samjita-patha*.

## Partes *do Rig-veda*

Existe certa confusión coa palabra Veda, que tradicionalmente se lle dá aos textos do Samjhata, e non a textos relacionados, como os textos *Brahmana* ou os *Upanishads*. Por exemplo, o *Aitareia-brahma* non se considera parte do *Rig-veda*, senón que está relacionado con el.

### Organización

A forma máis común de numeración é por libro, himno e verso (e, se é necesario, por pada (pé poético): a, b, c, etc.). Por exemplo, a primeira pada é:

* 1, 1, 1a agním īlrie puróhitam (Eloxo a Agni, o sumo sacerdote)

E a última é esta:

* 10, 191, 4d yáthāh vah súsahā́sati (que esteas en boa compañía)

O sanscritólogo Hermann Grassmann numerou os himnos do 1 ao 1028, colocando os *valakhilyas* (falsos ou apócrifos) ao final. Os 1028 himnos do *Rig-veda*, na edición de 1877 (de Aufrecht), conteñen 10552 versos ou 39.831 *padas*. O *Shatapatha-brahma* dá un número de 432.000 sílabas (que é 40 veces 10.800, o número de ladrillos usados no *Uttara-vedi* ). Mais este número ten unha xustificación numerolóxica, que non se basea na conta real de sílabas. Mentres que o texto métrico de Van Nooten e Holland (1994) dá 395.652 sílabas (9,93 sílabas por pada). A conta do número de sílabas non é tan sinxela, debido á forma en que as palabras se unen segundo as regras gramaticais do *sandhi*. A maioría dos versos son *jagatis* (*padas* de 12 sílabas), *tri-shtubhas* (*padas* de 11 sílabas), *virashas* (padas de 10 sílabas) e *gayatriyas* (ou *anushtubhas*, con 8 sílabas).

## Notas

## Véxase tamén

* Hinduísmo
* Veda