# Xerome de Estridón

Doutor da Igrexa
Xerome de Estridón|   |
| Biografía |
| Nacemento | *c.* 345  Estridón
 |
| Morte | *c.* 30 de setembro de 420  (74/75 anos) Belén
 |
| Lugar de sepultura | Belén  |
|  |
|  Secretario Dámaso I |
|  |
|  |
| Datos persoais |
| Relixión | Cristianismo  |
| Actividade |
| Ocupación | clérigo, escritor, poeta, biblista, tradutor, Padres da Igrexa, anacoreta, apoloxeta, tradutor da Biblia, teólogo, historiador, Doutor da Igrexa  |
| Período | Imperio Romano  |
| Profesores | Evagrio do Ponto, Elio Donato e Apolinario de Laodicea  |
| Alumnos | Asterius of Ansedunum (en)   |
| Influencias | Monacato e Xesús de Nazaret  |
| Enaltecemento |
| * santo
 |
| Día de festividade relixiosa | 30 de setembro 15 de xuño 30 de setembro 30 de setembro  |
| Símbolo iconográfico | León e cranio  |
| Obra |
| **Obras destacables (380) Chronicon (Jerônimo) (pt)
* (387 (Gregoriano)) Commentary on Paul's Epistle to the Galatians (en)
* (392) De viris illustribus
* (século IV) Vulgata
 |
| Familia |
| Cónxuxe | sen valor  |
| Fillos | Vytautas Benokraitis  |
| Cronoloxía |
|  |
|  | Saint Jerome extracting a thorn from the lion's foot (en)  |
|  | Jerome in the wilderness (en)   |
|  |
|

---

 |
| Descrito pola fonte | Dictionary of Biblical Criticism and Interpretation (2007 ed.), (sec:Jerome (c. 347-420)) Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron  |
|     |

San Xerome de Estridón de Xoán Davila na capela da comuñón da Catedral de Santiago de Compostela.
Xerome de Estridón na fachada da Basílica de Santa María a Maior de Pontevedra.
San Xerome, obra de José de Ribera do ano 1644 conservado no Museo do Prado.
**Xerome de Estridón** (en latín, *Eusebius Sophronius Hieronymus*), nado en Estridón no 347 e finado o 30 de setembro de 420, foi un teólogo da Idade Antiga, coñecido como **San Xerome** polo cristianismo.

San Xerome, cuxo nome significa "o que ten un nome sagrado", consagrou toda a súa vida ao estudo das Sagradas Escrituras e é considerado un dos mellores neste oficio. Traduciu a Biblia do grego e o hebreo ao latín e é considerado Pai da Igrexa, un dos catro grandes Pais Latinos.

## Traxectoria

San Xerome por Bellini (1505).
Naceu en Estridón (*oppidum*, destruído polos godos en 392, situado na fronteira de Dalmacia e Pannonia) no ano 347.

Estudou latín en Roma baixo a dirección do máis famoso profesor do seu tempo, Donato, quen era pagán. O santo chegou a ser un gran latinista e moi bo coñecedor do grego e doutros idiomas, pero moi pouco coñecedor dos libros espirituais e relixiosos. Pasaba horas e días lendo e aprendendo de memoria aos grandes autores latinos, Cicerón, Virxilio, Horacio e Tácito, e aos autores gregos: Homero, e Platón, pero case nunca dedicaba tempo á lectura espiritual.

Xerome dispuxo irse ao deserto a facer penitencia polos seus pecados (especialmente pola súa sensualidade que era moi forte, polo seu terrible mal xenio e o seu grande orgullo). Pero aínda que rezaba moito, xaxuaba, e pasaba noites sen durmir, non conseguiu a paz, descubrindo que a súa misión non era vivir na soidade.

De regreso á cidade, os bispos de Italia xunto co papa nomearon como secretario a santo Ambrosio, pero este caeu enfermo, e decidiron nomear a Xerome, quen desempeñou o cargo con moita eficiencia e sabedoría. Vendo os seus extraordinarios dotes e coñecementos, o papa san Dámaso nomeouno como o seu secretario, encargado de redactar as cartas que o Pontífice enviaba, e logo designouno para facer a tradución da Biblia.

Ao redor dos 40 anos, Xerome foi ordenado sacerdote, pero os seus altos cargos en Roma e a dureza coa que corrixía certos defectos da alta clase social trouxéronlle envexas e inimigos, e, sentíndose incomprendido e ata calumniado en Roma, onde non aceptaban o seu modo enérxico de corrección, dispuxo afastarse de alí para sempre e foise a Terra Santa.

San Xerome por Caravaggio.
### Vida en Belén

Os seus últimos 35 anos pasounos nunha gruta, xunto á cova de Belén. Varias das ricas matronas romanas que el convertera coas súas predicacións e consellos, venderon os seus bens e fóronse tamén a Belén a seguir baixo a súa dirección espiritual. Co diñeiro desas señoras construíu naquela cidade un convento para homes e tres para mulleres, e unha casa para atender aos que chegaban de todas partes do mundo a visitar o sitio onde naceu Xesús. Escribiu contra as diferentes herexías con tremenda enerxía.

## A Vulgata

Folio dunha carta de San Xerome ao Papa Dámaso do *Codex Beneventanus*.
As traducións da Biblia que existían nese tempo (chamadas actualmente "Vetus Latina") tiñan moitas imperfeccións de linguaxe e varias imprecisións ou traducións non moi exactas. Xerome, que escribía con grande elegancia o latín, traduciu a este idioma toda a Biblia, e esa tradución chamada "Vulgata" (ou tradución feita para o pobo ou vulgo) foi a Biblia oficial para a Igrexa Católica Latina durante 15 séculos, ata a promulgación da *Neovulgata* no ano 1979.

Foi un soado estudoso do latín nunha época na que iso implicaba dominar o grego. Sabía algo de hebreo cando comezou o seu proxecto de tradución, pero mudouse a Belén para perfeccionar os seus coñecementos do idioma. Comezou a tradución no ano 382 corrixindo a versión latina existente do Novo Testamento. Aproximadamente no ano 390 pasou a traballar no Antigo Testamento en hebreo. Completou a súa obra no ano 405.

A Igrexa Católica recoñeceu sempre a San Xerome como un home elixido por Deus para explicar e facer entender mellor a Biblia, polo que foi nomeado Patrón de todos os que no mundo se dedican a facer entender a Biblia. Pola mesma razón, na data da súa morte, o 30 de setembro, celébrase o Día Internacional da Tradución.

## Pensamento

Antonello da Messina, *San Xerome no seu estudo*, 1460
Xerome preocupouse polos deberes dos sacerdotes recomendándolles o coñecemento das Sagradas Escrituras (*que nunca o texto sagrado se che caia das mans*) prudencia no trato coas mulleres (*ignora por igual a todas as doncelas ou virxes de Cristo ou ámaas por igual. Non mores baixo o mesmo teito con elas nin te fíes da súa anterior castidade. Non es máis santo que David nin máis sabio que Salomón*) e a solidariedade cos marxinados (*coñezan a túa mesa os pobres e os peregrinos, e con eles Cristo como convidado*).

Fustrigou aos cregos que se enriquecían e esquecían a humildade (*foxe como da peste do crego negociante, e que de pobre que era se fixo rico, e de plebeo, fanfarrón*) así como dos que alternaban con xente principal:

>
>
> *has de evitar os convites de xente mundana e sobre todo dos que presumen de altos cargos. É indecoroso que ás portas dun sacerdote do Señor crucificado e pobre, e que se alimentaba do pan que outros lle daban, monten garda os lanceiros do cónsul e os soldados*
> *Carta a Nepociano sobre os deberes dos sacerdotes*
>

Aos laicos predicoulles, fronte ás ideas de Marción e Manes a bondade do matrimonio pero sempre por debaixo da virxindade (*Chamamos ouro á virxindade e prata ao matrimonio*). Advertiulles tamén moi severamente do perigo das riquezas:

>
>
> *Con razón fala o Evanxeo das riquezas inxustas, pois todas as riquezas non teñen outra orixe que a inxustiza e non se pode facer un dono delas sen que outro as perda ou se arruíne*
> *Carta a Hebidia*
>

## Obras

*Ordo seu regula*
* *De viris illustribus*.
* *Adversus Iovinianum*.
* *Contra Vigilantium*.
* *Dialogi contra Pelagianus*.
* *Liber Locorum*.
* *Liber interpretationis habraicorum nominis*.

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Colexio de San Xerome