Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Día da Liberación - Países Baixos

| Día da Liberación - Países Baixos |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
| Despregar
 Instancia de
día nacional aniversario día festivo oficial  |
|  Conmemora
liberation of the Netherlands from German occupation (en)   |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Día periódico
5 de maio  |

 |
|

| Historia |
| --- |
|  Precedido por
 Remembrance of the Dead (en)   |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Organizador/a
 National Committee for 4 and 5 May (en)   |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  País
 Países Baixos  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/04mvz  |

 |

 |
| Wikidata C:Commons |

Unha rúa de Dokkum engalanada con bandeiras con motivo do Bevrijdingsdag
Bevrijdingsfestival de Zwolle de 2010
**Bevrijdingsdag** (en neerlandés), **Día da Liberación** (en galego), día festivo nos Países Baixos, celébrase o 5 de maio de cada ano para conmemorar a capitulación dos alemáns nos Países Baixos o 5 de maio de 1945, vén precedida polo Nationale Dodenherdenking (Día Nacional de Conmemoración dos Mortos) que se celebra o 4 de maio para lembrar todos os caídos neerlandeses en guerras e misións de paz desde a fin da segunda guerra mundial.

## Contexto histórico

O 4 de maio de 1945 o almirante alemán Hans-Georg von Friedeburg rendeu en Lüneburg as tropas baixo o seu mando, estacionadas no noroeste de Alemaña, Países Baixos, Dinamarca ao xeneral británico Bernard Montgomery. Porén a capitulación nos Países Baixos tivo lugar ao día seguinte, cando se reuniron o xeneral canadense Charles Foulkes, o xeneral alemán Johannes Blaskowitz e o príncipe Bernaldo de Lippe-Biesterfeld comandante da Binnenlandse Strijdkrachten no Hotel de Wereld para trataren os efectos da capitulación nos Países Baixos, Blaskowitz pediu 24 horas para considerar os termos, aínda que oficialmente as tropas alemás rendéranse oficialmente ese día ás oito da mañá. Un día despois, o 6 de maio, asinábanse os termos detallados da capitulación dos alemáns nos Países Baixos nunha granxa de Nude no concello de Wageningen.

## Festa Nacional

Tras a liberación conmemorouse durante cinco anos o 5 de maio. En 1990 declarouse Festa Nacional, é un día non laborable na administración central e nas administracións locais pero en moitas empresas trabállase ese día por vir marcado como tal no convenio colectivo, nas pequenas empresas sen convenio é o empresario quen decide se dá descanso aos traballadores. A celebración nacional do día acontece en Ámsterdan e nas doce capitais de provincia organizada en colaboración co Comité Nacional do 4 e 5 de maio, pero en moitos outros lugares hai festexos, son famosos os de Wageningen, o de Zwolle e o Bevrijdingspop de Haarlem.

## Notas
# Partido Popular Europeo

|  Partido Popular Europeo |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
partido político europeo  |
|  Composto por
 SME Europe (en)   |
|  |
|  Nome orixinal
European People’s Party (en)  |
|  Nome oficial
European People's Party (en)  |

 |
|

| Características |
| --- |
|  Forma xurídica
partido político europeo  |
| Despregar
 Ideoloxía política
conservadorismo liberal neoliberalismo democracia cristiá europeísmo  |
|  Posición política
centrodereita  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Fundador/a
 Leo Tindemans Wilfried Martens  |
| Despregar
 Presidente/a
Manfred Weber 2022 Donald Tusk 2019 - 2022 Joseph Daul 2013 - 2019 Wilfried Martens 1990 - 2013 Jacques Santer 1987 - 1990 Piet Bukman 1985 - 1987 Leo Tindemans 1976 - 1985  |
| Despregar
 Secretario/a
Thanasis Bakolas 2022 Antonio López-Istúriz White 2002 - 2022 Alejandro Agag (pt)  1999 - 2022 Klaus Welle 1994 - 1999 Thomas Jansen 1983 - 1994 Jean Seitlinger 1976 - 1983  |
|  Membro de
 União Democrática Internacional (pt)  Internacional Democrata Centrista (pt)   |
|  Afiliación
 Wilfried Martens Centre for European Studies (pt)   |
|  Organización xuvenil
 Juventude do Partido Popular Europeu (pt)   |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Fundación / creación
8 de xullo de 1976  |

 |
|

| Cifras e dimensións |
| --- |
|

|  |
| --- |
| Despregar
 Membros
23 (22 de decembro de 2025) 25 (26 de xaneiro de 2025) 10 (30 de novembro de 2023) 12 (31 de decembro de 2022) 11 (30 de abril de 2021) 16 (30 de abril de 2020) 13 (30 de abril de 2019)  |
| Despregar
 Número de escanos lexislatura
184 Parlamento Europeo 182 Parlamento Europeo 184 Parlamento Europeo 169 Parlamento Europeo 118 Comité das Rexións (6 de febreiro de 2025) 12 11 11 11 11 10  |

 |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  Sede
 Bruxelas  |
|  País
 Unión Europea  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| VIAF | 134357925  |
| ISNI | 0000000123240013  |
| Freebase | /m/036254  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
|  Páxina WEB
epp.eu  |
|  Teléfono
+32-2-2854140 e +32-2-2854141  |
|  Correo
mailto:connect@epp.eu  |
| Despregar
 Descrito pola fonte
* *Rexistro de partidos políticos e fundacións europeas*
 |
|          |

 |
| Wikidata G:Commons C:Commons |

: *Para o grupo do Parlamento europeo, véxase o artigo sobre o PPE (grupo parlamentario)**.

Imaxe tomada nun congreso do partido en Varsovia.
O **Partido Popular Europeo**, coñecido tamén polas siglas **PPE**, é un partido político europeo que agrupa a democratacristiáns, conservadores e de centro-dereita de Europa.

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Partido Popular Europeo *(en inglés)*
# Baccalauréat

Lycée Henri IV, no 23 da rúa Clovis, en París.
O baccalauréat, familiarmente coñecido como o *bac* e antigamente como *bachot*, é un título académico que os estudantes franceses poden obter ó rematar o lycée (instituto de secundaria). Creado baixo Napoleón I por decreto orgánico do 17 de marzo de 1808.

O *baccalauréat* permite os estudantes franceses pasar á educación superior ou obter unha cualificación profesional que lles permitirá conseguir un traballo nun determinado campo. É legalmente un grao universitario, o que significa que o exame debe ser feito por xurado presidido por un profesor universitario. Os estudantes no *lycée* poden elixir non presentarse para o *baccalauréat* ó remataren o lycée, xa que é máis un exame para entrar na universidade que un exame do lycée. A nota final máxima é 20, e as cualificacións dos que aproban van entre Assez Bien (12-14), Bien (14-16), Très Bien (16-18) e Excellent (18-20). É o equivalente do A-level no Reino Unido, do Abitur en Alemaña ou da selectividade en España.

Hai tres tipos de baccalauréat:

* Baccalauréat général
* Baccalauréat professionnel
* Baccalauréat technologique

## Véxase tamén
# Balanza comercial

A **balanza comercial** é o rexistro das importacións e exportacións dun país durante un período. O saldo da mesma é a diferenza entre exportacións e importacións. As importacións son as compras que os cidadáns, as empresas ou o goberno dun país fan de bens e servizos que se producen noutros países e que se traen desde esoutros países. As exportacións son os bens e servizos que se producen no país e que se venden e envían a clientes doutros países.

## Tipos

Hai dous tipos:

* Positiva: Cando o valor das compras é menor que o das vendas. (Vendes máis que compras)
* Negativa: Cando o valor das vendas é menor que o das compras. (Compras e non vendes todo)

*Saldo Balanza comercial* = Exportacións - Importacións

O saldo da balanza comercial defínese como a diferenza que existe entre o total das exportacións menos o total das importacións que o levan a cabo no país. É a diferenza entre os bens que un país vende ao exterior e os que compra a outros países.

Esta diferenza, segundo cales sexan as importacións e as exportacións nun momento determinado, podería ser positiva (superávit comercial) ou negativa (déficit comercial). Hai déficit comercial cando a cantidade de bens e servizos que un país exporta é menor que a cantidade de bens que importa. Pola contra, un superávit comercial implica que a cantidade de bens e servizos que un país exporta é maior á cantidade de bens que importa.

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Balanza de pagamentos
# Demanda agregada

A **demanda agregada** representa a cantidade de bens e servizos que os habitantes, as empresas, as entidades públicas e o resto do mundo desexan e poden consumir do país para un determinado nivel de prezos.
A curva de demanda agregada ten pendente negativa: se soben os prezos a xente comprará menos e se baixan comprará máis.

Outra xeito de ver a demanda agregada ten que ver co fluxo circular do ingreso e gasto; toda a produción dunha economía (Y), debe ter un destino, o cal está dado por: C,I,G,X,M. o ingreso xerado na economía é igual ao seu gasto (destino) quedando como segue:
Y=C+I+G+X-M=DA

Onde:
DA = Demanda agregada.
C = Demanda de consumo privado.
I = Demanda de investimento.
G = Consumo público.
X = Exportacións.
M = Importacións.

Por outro lado, a demanda interna calcúlase da seguinte maneira:

DI = C + I + G

E a Demanda Final como: C+I+G+X

Cambios que desprazan a Demanda Agregada da súa curva orixinal:

1. unha política fiscal.- cando o goberno trata de influír sobre a economía mediante o gasto que realiza ou xa sexa mediante os impostos.
2. unha política monetaria.- a través da oferta monetaria ou das taxas de xuro, canto maior é a cantidade de diñeiro, maior será a demanda agregada; ou s aumenta a taxa de xuro diminúe a demanda agregada.
3. por factores internacionais como o tipo de cambio e do ingreso do exterior
4. por expectativas futuras no ingreso, na inflación ou nos beneficios.
# Música do Romanticismo

A **música do Romanticismo** é aquela composta segundo os principios da estética do Romanticismo, predominante durante o século XIX. Na historia da música, corresponde ao período que se seguiu ao clasicismo.

## Historia e características

A Sinfonía nº 3 (*Eroica*), de Beethoven, obra de 1804, é por veces considerada como o marco do fin do período clásico e do comezo da música romántica. Mais algúns musicólogos sitúan o inicio do romanticismo na música xa a finais do século XVIII, mentres outros consideran que o período romántico comezou arredor de 1810), ano en que o termo "romántico", antes só era aplicado ó movemento literario, foi usado para cualificar Beethoven por E.T.A. Hoffmann (1776-1822), nos seus ensaios sobre a Sinfonía nº 5 . Xa o final do Romanticismo na música é situado entre 1880 e 1910, segundo o autor.

A época do Romanticismo musical coincide co Romanticismo na literatura, filosofía e artes plásticas. A idea xeral do Romanticismo é que a verdade non podería ser deducida a partir de axiomas. Certas realidades só poderían ser captadas a través da emoción, do sentimento e da intuición. Por esa razón, a música romántica é caracterizada pola maior flexibilidade das formas musicais e procurando enfocar máis o sentimento transmitido pola música do que propiamente a estética, ó contrario do clasicismo. Porén, os xéneros musicais clásicos, tales como a sinfonía e o concerto, continuaron sendo escritos.

### Estética musical

No Romanticismo, estabelecéronse varios conceptos de tonalidades para describir os vocabularios harmónicos herdados do Barroco e do clasicismo. Os compositores románticos tentaron xuntar as grandes estruturas harmónicas desenvolvidas por Haydn e perfeccionadas por Mozart e Beethoven con súas propias innovacións, buscando maior fluidez de movemento, maior contraste, e cubrir as necesidades harmónicas de obras máis extensas. O cromatismo utilizou unha forma máis frecuente e variada, así como as disonancias. A mudanza de ton acontecía de maneira máis brusca que no Clasicismo, e as modulacións ocorrían entre tons cada vez máis distantes. As propiedades dos acordes de sétima menor, que permiten modular a practicamente calquera tonalidade, foron explotadas exhaustivamente.

### Posromanticismo

Estabelecer a herdanza do romanticismo é unha tarefa tan complexa como estabelecer as orixes do movemento. Algúns compositores do século XX, como Serguéi Rakhmáninov (1873-1943), continuarán a ser románticos, sen porén declaralo. De certo modo, movementos como o impresionismo de Claude Debussy (1862-1918) e Maurice Ravel (1875-1937), e o verismo de Giacomo Puccini (1858-1924) tamén son herdeiros da tradición romántica.
# Imposto sobre sociedades

O **imposto sobre sociedades**, tamén denominado **imposto sobre a renda** ou o **beneficio das sociedades**, é un imposto directo, de carácter persoal e habitualmente de tipo impositivo único, que recae sobre os beneficios obtidos polas sociedades.

Nos sistemas fiscais, o gravame das rendas estrutúrase en dous grandes impostos, un que grava ás persoas físicas (imposto sobre a renda das persoas físicas) e outro paralelo que grava a renda ou beneficio das sociedades (**imposto sobre sociedades**). A pesar do protagonismo actual das sociedades na vida económica dos países desenvolvidos, con todo a participación do imposto sobre sociedades no conxunto de ingresos fiscais nos países pertencentes á OCDE alcanzou un 10%, fronte ao 26% correspondente ao imposto sobre a renda das persoas físicas.

A existencia dun imposto sobre as sociedades foi obxecto de controversia no ámbito teórico da economía pública, enfrontando aos que consideran que é unha figura independente de imposto sobre a renda das persoas físicas, así desde a perspectiva legal, as sociedades son persoas xurídicas que teñen capacidade legal para contratar e asumir débedas e dereitos, e por tanto igual que as persoas físicas deben pagar impostos. Fronte a esta postura atópanse os que opinan que as sociedades son un mero conduto de transmisión da renda cara ás persoas físicas e que é nestas onde debe producirse o gravame das rendas.

## Notas

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Impostos
* IRPF
* Prezos de transferencia