# Charge

*Charge* de Honoré Daumier, "Gargantua", litografía, 1831. Por mor desta caricatura, do rei de Francia como Gargantúa, Daumier foi encarcerado durante seis meses en Ste Pelagic en 1832.
A charge é un tipo de debuxo caricaturaresco cuxa finalidade é satirizar un feito determinado, como unha idea, un suceso, situación ou persoa, que implica principalmente casos públicos. Como crítica político-social, a *charge* é un medio polo cal o debuxante expresa graficamente a súa visión de feitos salientables da vida cotiá da sociedade. a través do humor e da sátira.

A palabra é de orixe francesa e significa *carga*, é dicir, esaxera os trazos de carácter de alguén ou algo para facelo *burlesco*.

A *charge* pode ter un maior alcance que os editoriais, por exemplo, polo que os debuxos animados, como debuxos críticos, poden ser temidos polas persoas con poder. Por este motivo, cando a censura se establece nun país, a caricatura pode ser o primeiro obxectivo dos censores.

## O discurso irónico

Os debuxos animados recorren a diversas estratexias discursivas para producir os efectos cómicos e reflexivos que propoñen. Na maioría dos casos, só se empregan algunhas técnicas na mesma produción, pero certos elementos son frecuentes ou mesmo esenciais.

### Linguaxe visual

Caricatura de Edmund S. Valtman (1914-2005), satirizando o estilo oratorio de Fidel Castro.
O elemento visual de humor gráfico é unha característica presente en calquera *charge*. As codificacións visuais proporcionan unha maior comprensión das críticas que pretende transmitir o debuxante. Por suposto, a maioría das veces, as imaxes combínanse coa linguaxe verbal para enriquecer o elaborado discurso.

### A esaxeración

A maioría dos debuxos animados tratan sobre o tema da esaxeración. Esaxerando, o debuxante consegue salientar o que pretende dicir destacando aspectos rechamantes do que a obra pretende retratar. Son distorsións que afastan o deseño da realidade, pero que o achegan á verdade. Ao mesmo tempo, as esaxeracións son as encargadas de potenciar o carácter cómico dos debuxos animados e de facer rir aos lectores.

A xente ri do ridículo humano, das cousas que se afastan da normalidade das accións humanas, da vida cotiá. As viñetas buscan expor a personaxes públicos a situacións ridículas ou mostrar, dun xeito pouco convencional, temas normalmente tratados con maior seriedade.

### Ruptura discursiva

Un final inesperado é un factor que adoita usarse nos debuxos animados para provocar o efecto cómico. É unha ruptura do discurso construído. A risa asóciase a esta repentina ruptura de lóxica que sorprende ao lector. A sorpresa é un factor esencial neste caso, e a virtude dun bo debuxante é saber ocultala sutilmente ao lector para revelala só no momento oportuno.

### Polifonía

Vemos en varias viñetas diferentes enunciadores, cuxos discursos dialogan para producir o significado que o autor pretende transmitir aos lectores. Esta polifonía pódese aplicar de diferentes xeitos: dous personaxes; un personaxe e un texto explicativo que contextualiza a situación etc.

### Intertemporalidade

Un debuxo de *Charge* non adoita explicarse por si mesmo. O discurso artístico -como todos os discursos- está asociado a outros discursos, unha rede de acontecementos que o contextualizan cunha determinada situación da sociedade. Moitas viñetas dialogan con noticias e editoriais do xornal no que foron publicadas. Esta interdisciplinariedade é empregada polo debuxante, xeralmente de forma implícita, que esixe que o lector teña coñecementos previos dos discursos actuais para poder comprender a viñeta.

No século XIX, Thomas Nast iniciou unha campaña de "*Charge*" contra William Tweed e o Tammany Hall. Tweed, acusado de corrupción, fuxiu foi apresado en Vigo grazas ás caricaturas de Nast.

## Notas

## Véxase tamén

### Bibliografía

* Rodriga Patta Sa Motta (2006). *Jango e a caricatura do golpe de estado de 1964* Jorge Zahar Editor, ISBN 9788571109483
* Manuel Carlos Chaparro (2011). *Sotaques d'Aquem e d'Alem Mar: Travessias para uma Nova Teoria de Generos Jornalisticos* Grupo Editorial Summus, ISBN 9788532305046
* Paine, Albert Bigelow (1974). *Th. Nast: His Period and His Pictures [Thomas Nast]* Princeton: Pyne Press. ISBN 0-87861-079-0

### Outros artigos

* Banda deseñada
* Crítica
* Editorial
* Cantiga de escarnio e maldicir
* Historia da banda deseñada
* Ilustración (deseño gráfico)
* Política