# Louis Kahn

Louis Kahn|   |
| Biografía |
| Nacemento | (en) Itze-Leib Schmuilowsky  20 de febreiro de 1901  Kuressaare
 |
| Morte | 17 de marzo de 1974  (73 anos) Pennsylvania Station
 |
| Causa da morte | infarto agudo de miocardio  |
| Lugar de sepultura | Montefiore Cemetery (en)   |
| Educación | Universidade de Pensilvania   Universidade Yale   |
| Actividade |
| Campo de traballo | Arquitectura  |
| Ocupación | arquitecto, deseñador, mestre, pintor, profesor universitario, filósofo  |
| Empregador | Universidade Yale   Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts   Zantzinger, Borie & Medary (en)    Universidade de Pensilvania   |
| Membro de | Academia Estadounidense das Artes e as Letras (1971–) Academia das Artes e das Ciencias dos Estados Unidos  |
| Alumnos | Bernard Huet  |
| Obra |
| **Obras destacables (1972) Kimbell Art Museum
 |
| Arquivos en | * Manuscripts and Archives Department Yale University Library (en)
 |
| Familia |
| Fillos | Nathaniel Kahn  |
| Premios |
| * (1984)  Prêmio Rokach (pt)
* (1972)  Medalla de Ouro do RIBA
* (1970)  Premio Golden Plate
* (1964)  Medalha Frank P. Brown (pt)
* Fellow of the American Institute of Architects (en)
* Premio de Roma
 |
|

---

 |
| Descrito pola fonte | Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Кан Луис)  |
|      |

Instituto Salk, La Jolla.
**Louis Isadore Kahn**, nado na illa de Saaremaa (Estonia) o 20 de febreiro de 1901 e finado en Nova York o 17 de marzo de 1974, foi un arquitecto estadounidense de orixe estonia. Traballou en Filadelfia, onde foi profesor na Universidade Yale.

## Biografía

Parlamento de Bangladesh (2014)
Aos catro anos a súa familia emigrou aos Estados Unidos, temendo que o seu pai fose recrutado polo exército durante a guerra ruso-xaponesa. Louis Kahn criouse en Filadelfia e adquiriu a nacionalidade norteamericana o 15 de maio de 1914.

Foi educado nunha rigorosa tradición *Beaux-Arts*, coa súa énfase no debuxo, na Universidade de Pensilvania. Logo de graduarse en 1924, Kahn viaxou por Europa e instalouse na cidade medieval amurallada de Carcasona, no canto de quedar nos berces do clasicismo ou do modernismo. En 1925-1926 Kahn foi deseñador xefe da Exposición do sesquicentenario. A partir de 1947 ensinou durante unha década na Universidade Yale, na que a súa influencia era enorme. Posteriormente trasladouse á Universidade de Pensilvania. Entre os seus alumnos atópanse Moshe Safdie e Robert Venturi.

Morreu dun ataque ao corazón nos servizos da estación de Pensilvania de Nova York. Acababa de regresar dunha viaxe de traballo na India.

Kahn sempre se involucrou profundamente en todos os seus traballos. Reinterpretou o estilo internacional de xeito pouco convencional, inspirándose a miúdo na arquitectura antiga. Os seus traballos reflicten o seu interese pola luz e os materiais. Isamu Noguchi referiuse a el como "*un filósofo entre arquitectos*".

Kahn tivo tres familias con tres mulleres diferentes: a súa esposa Esther, a súa compañeira de traballo Anne Tyng, e con Harriet Pattison. O seu fillo con esta última, Nathaniel Kahn, retratou a vida do arquitecto nun documental titulado "O meu arquitecto: a viaxe dun fillo", que foi nomeado ao Oscar en 2003. Nel participaron arquitectos de renome como B.V.Doshi, Frank Gehry, Philip Johnson, I. M. Pei, e Robert Stern, pero tamén mostra as súas complexas relacións familiares, así como as infrecuentes circunstancias da súa morte.

Non lle unía ningún parentesco co seu colega e compatriota Albert Kahn.

## Obras principais

* Galería de Arte da Universidade Yale, New Haven
* Laboratorios Richards de investigación médica, Universidade de Pensilvania, Filadelfia (1957
* Biblioteca da Academia Phillips Exeter, Exeter, Nova Hampshire (1965–1972)
* Asemblea Nacional de Dacca, Bangladesh (1962–1974)
* Museo de Arte Kimbell, Fort Worth, Texas, (1967–1972)
* Centro de Arte Británico de Yale, New Haven, Connecticut, (1969–1974).
* Indian Institute of Management, Ahmedabad, India

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Biografía e proxectos *(en castelán)*.