Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Postimpresionismo

| Postimpresionismo |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
movemento artístico  |
|  Nome orixinal
postimpressionnisme (fr)  |
|  Oposto a
impresionismo  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Persoas relevantes
Paul Gauguin Vincent van Gogh  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Data de comezo
1886  |
|  Data de remate
1905  |

 |
|

| Historia |
| --- |
|  Precedido por
 impresionismo (década de 1860 - )  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/015xrq  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
|  |

 |
| Wikidata G:Commons C:Commons |

O **postimpresionismo** é un termo aplicado polo artista e crítico de arte británico Roger Fry quen o tomou no ano 1914 de Adolfo Pablo Stosa, para describir o desenvolvemento da arte europea dende a aparición do cadro de Monet co nome *Impresión, sol nacente*. John Rewald, un dos primeiros historiadores profesionais da arte en centrar o nacemento da arte moderna temperá, limitou a época do postimpresionismo entre os anos 1886 e 1892 na súa publicación pioneira sobre o postimpresionismo: *From van Gogh to Gauguin* 1956. Rewald considerouno como a continuación da súa *History of Impressionism* 1946, e sinalou que "estaría por chegar un seguinte volume dedicado á segunda parte do período do postimpresionismo", que recibiría o nome de *Post-Impressionism: from Gauguin to Matisse*, ampliando o período dedicado a outros movementos artísticos de finais do século XIX e inicios do XX a outros baseados ou derivados do impresionismo.

As súas formas máis esaxeradas, o uso da cor, estrutura e liñas prepararon o terreo para os estilos que seguirían máis adiante do século XX, como o fauvismo ou o cubismo.

Foron artistas postimpresionistas os seguintes:

* Paul Cézanne
* Paul Gauguin
* Harry Lachman
* Henri Rousseau
* Georges Seurat
* Henri de Toulouse-Lautrec
* Vincent van Gogh

## Galería de artistas postimpresionistas

* Paul Cézanne (1839-1906)
* Odilon Redon (1840-1916)
* Paul Gauguin (1848-1903)
* Vincent van Gogh (1853-1890)
* Georges Seurat (1859-1891)
* Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901)
* Paul Sérusier (1864-1927)
# A terra baldía

| *A terra baldía* |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
obra escrita poesía narrativa  |
|  Título
The Waste Land (en)  |

 |
|

| Características |
| --- |
|  Xénero artístico
poesía  |
|  Forma artística
poema  |
|  Dedicado a
Ezra Pound  |
|  Edicións
(1922) *The Waste Land (en)*  en lingua inglesa *The Waste Land (iPad edition) (en)*  en lingua inglesa  |
|  |
|  Lingua
lingua inglesa  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Autor/a
Thomas Stearns Eliot  |
|  Dedicado a
Ezra Pound  |
|  Editorial
 Horace Liveright  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Data de publicación
1922  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  País de orixe
 Estados Unidos de América  Inglaterra  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| VIAF | 179974477  |
| Goodreads | 389834  |
| Freebase | /m/0c1j0  |

 |

 |
| Wikidata |

A terra baldía (en inglés: *The Waste Land*) é un poema longo por T. S. Eliot, amplamente considerado como un dos poemas máis importantes do século XX e un traballo central de poesía modernista. Publicado en 1922, o poema de 434 liñas foi publicado no Reino Unido no número de outubro de *The Criterion*, e nos Estados Unidos no número de novembro de *The Dial*. Foi publicado en forma de libro en decembro de 1922. Entre as súas frases máis famosas están "April is the cruellest month", "I will show you fear in a handful of dust", e o mantra en lingua sánscrita "Shantih shantih shantih".

Foi traducido ó galego por Armando Requeixo e María Fe González e publicado por Follas Novas en 1998.

## Notas
# Expedición de Burke e Wills

Mapa da expedición de Burke e Wills
A **expedición de Burke e Wills** foi unha expedición de exploración organizada en Australia pola Royal Society of Victoria en 1860-1861. Estaba formada por 19 homes dirixidos por Robert O'Hara Burke e William John Wills, e tiña como obxectivo cruzar por terra o continente australiano desde Melbourne, no sur, até o golfo de Carpentaria, no norte, a unha distancia de ao redor de 3 250 km.

Nese momento, a maior parte do interior de Australia non fora explorado por persoas non indíxenas e era descoñecido para os colonos europeos.

A expedición partiu de Melbourne en inverno. O mal tempo, os camiños en mal estado e os carromatos avariados causaron que ao principio progresaran lentamente. Despois de dividir o grupo en Menindee, ás beiras do río Darling, Burke fixo un bo progreso, chegando ao río Cooper (*Cooper Creek*) a principios do verán.

A expedición estableceu un campamento cun almacén e un agocho de víveres no río Cooper, e Burke, Wills e outros dous homes avanzaron cara a costa norte (aínda que os pantanos próximos a ela lles impediron chegar á mesma liña costeira setentrional).

A viaxe de regreso estivo chea de demoras, moi afectada polas chuvias monzónicas e, cando chegaron ao depósito no río Cooper, descubriron que fora abandonado só unhas horas antes. Burke e Wills morreron aproximadamente o 30 de xuño de 1861, a causa dunha deficiencia de tiamina provocada polo consumo dun *nardoo* mal preparado (o *nardoo*, ou *ngardu* era o esporocarpo do fento *Marsilea drummondii*, que era comido polos aborixes).

Enviáronse varias expedicións de socorro, todas elas realizando novos achados xeográficos. En total, sete homes perderon a vida, e só un home, o soldado irlandés John King, cruzou o continente coa expedición e regresou vivo a Melbourne.

## Notas

## Véxase tamén

### Bibliografía

* Phoenix, Dave (2015): *Following Burke and Wills across Australia*. Clayton, Victoria, Australia: CSIRO Publishing. ISBN 978-1-4863-0158-4.
* Van der Kiste, John (2011): *William John Wills: Pioneer of the Australian outback*. Stroud: History Press. ISBN 978-0-7524-5855-7.