# Acto de fala

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Acto.

| Acto de fala |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Subclase de
acontecemento antroposemiótica  |
|  Aspecto de
speech act theory (en)   |
|  Manifestación de
fala  |
|  Causa
speaker (en)   |
|  Causado por
speech act pattern (en)   |
|  Estudado por
speech act theory (en)  filosofía da linguaxe  |

 |
|

| Características |
| --- |
|  Método de fabricación
fala  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/0c6m9  |
| OpenAlex | C2984865316  |

 |

 |
| Wikidata |

En pragmática, un **acto de fala** é unha locución como unidade funcional da comunicación, isto é, a maneira en que o falante intervén sobre o seu contorno mediante o uso das palabras: para informar, incitar, preguntar, convencer etc.

As locucións teñen dous tipos de significado:

significado locutivo ou significado proposicionalSignificado literal básico transmitido polas palabras e estruturas concretas contidas na locución.
significado ilocutivo ou forza ilocutivaEfecto que o dito ou lido ten sobre o ouvinte ou lector.
Por exemplo, se alguén di *Vai frío*, o significado locutivo é que a persoa que fala ten sensación de frío. A forza ilocutiva é o efecto que o falante quer teña que o que dixo sobre quen o escoitou. Pode ser fechar unha xanela ou botar unha manta. Un acto de fala é unha locución que ten tanto significado proposicional como forza ilocutiva.

## Clasificación dos actos de fala

O filósofo norteamericano John Searle estableceu a seguinte clasificación dos actos de fala:

comisivoCompromete ao falante a cumprir algo no futuro, como unha promesa ou unha ameaza:
*Come e cala ou non ves a televisión*
*Devólvocho para a semana que ven*
declarativo ou perlocutivoMuda o estado das cousas:
(nunha voda:) *Eu vos declaro marido e muller*
directivoTen a función de facer que o ouvinte faga algo, como unha suxestión, unha petición ou unha orde:
*Senta*
*Quéresme dicir o que che pasa?*
expresivoO falante expresa sentimentos e actitudes cara algo, como desculpas, queixas, grazas, felicitacións:
*A comida estaba deliciosa*
representativoDescribe estados ou acontecementos, como afirmacións ou informes:
*A Lúa dá voltas arredor da Terra*
Durante a maior parte da historia da lingüística e a filosofía da linguaxe, víase a linguaxe fundamentalmente como un medio de realizar afirmacións e ignorábanse os demais usos. O fenomenoloxista Adolf Reinach a comezos do século XX e o lingüista Roman Jakobson nos anos 60 do mesmo introduciron o concepto de funcións da linguaxe. O traballo máis influente foi o dos filósofos J. L. Austin e o seu alumno John Searle.

Austin distinguiu entre tres tipos de acto relacionados con ou causados pola realización dunha oración:

Un **acto locutivo** consiste en dicir algo que ten un significado e é comprensíbel. Por exemplo, *Vai frío* consta de dúas palabras, comprensíbeis as dúas e que expresan que a temperatura onde está quen fala é incomodamente baixa.

Un **acto ilocutivo** consiste en utilizar unha oración para levar a cabo unha función. Por exemplo, *Vai frío* pode ser unha petición, como se ilustrou antes.

Un **acto perlocutivo** é o resultado ou efecto producido por ter dito algo. Por exemplo, fechar unha xanela ou achegar unha manta.