# Linguas da Unión Europea

Bandeira da Unión Europea.
As **linguas oficiais da Unión Europea** son aquelas linguas faladas nos Estados membros da Unión Europea. Inclúense as 24 linguas oficiais de dito organismo xunto con algunhas que, xeralmente, son cooficiais nalgunhas rexións dos Estados membros.

A política da UE tenta incentivar ós cidadáns europeos para que sexan multilingües, en especial a ser fluíntes en, polo menos, dúas linguas estranxeiras, non soamente para facilitar a comunicación, senón, para desenvolver a tolerancia e respecto para coa diversidade cultural. Neste senso hai varios programas postos en marcha. O contido dos sistemas educativos, entre tanto, permanece baixo o criterio de cada estado.

As decisións tomadas polas institucións son traducidas en tódalas linguas oficiais. Os cidadáns poden contactar en calquera delas e solicitar resposta na lingua que elixa. Nas reunións da cúpula, é necesaria a tradución conforme a necesidade. Para as sesións do Parlamento Europeo e do Consello da Unión Europea a tradución e simultánea.

## Linguas oficiais

As linguas oficiais da Unión Europea aparecen reflectidas no Regulamento 1 de 1958 do Consello da CEE, coas correspondentes modificacións posteriores:

inglés · alemán · castelán · croata · dinamarqués · eslovaco · esloveno · estoniano · finés · francés · grego · húngaro · italiano · letón · lituano · maltés · neerlandés · polaco · portugués · sueco · checo · búlgaro· gaélico irlandés · romanés.
A proporción da poboación da UE que fala as principais linguas oficiais, como linguas materna e non materna, é:

| Lingua | Poboación da UE que a fala |
| --- | --- |
| como lingua materna | como lingua non materna | Total |
| Alemán | 18% | 12% | 30% |
| Inglés | 13% | 34% | 47% |
| Italiano | 13% | 2% | 15% |
| Francés | 12% | 11% | 23% |
| Castelán | 9% | 5% | 14% |
| Polaco | 9% | 1% | 10% |
| Neerlandés | 5% | 1% | 6% |
| Grego | 2% | 0% | 2% |
| Portugués | 2% | 0% | 2% |
| Sueco | 2% | 1% | 3% |
| Dinamarqués | 1% | 1% | 2% |
| Finés | 1% | 0% | 1% |

(Font: )

Algunhas das linguas son oficiais en diversos estados membros. En total son 28 estados membros e 23 linguas oficiais.

## Linguas de traballo

Nivel de coñecemento do inglés nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
Nivel de coñecemento do alemán nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
Nivel de coñecemento do francés nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
Nivel de coñecemento do italiano nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
O réxime lingüístico prevén, no artigo 6 [*Ligazón morta*], que cada institución da Unión regulará a modalidade de emprego nos seus regulamentos internos. Por razóns prácticas a meirande parte das institucións empregan nas súas sesións internas de traballo tres linguas principais:

* O inglés é a lingua oficial de dous estados membros: Irlanda e Malta. Na Unión Europea é a lingua máis empregada como segunda lingua
* O francés é a lingua oficial de tres estados membros fundadores da Comunidade Europea: Francia, Bélxica e Luxemburgo. As sucesivas ampliacións da Unión fixeron que perdese poder, pese a isto a lingua conserva unha influencia internacional debido a razóns históricas e políticas.
* O alemán é a lingua oficial da Alemaña, Austria, Bélxica, Luxemburgo e o Tirol do Sur. É a lingua materna maioritaria na Unión Europea, e a segunda como segunda lingua.

Tras estas linguas lle seguen de lonxe o italiano, o polaco e o castelán.

O coñecemento das tres linguas principais, como segunda lingua, é o seguinte:

| Estado | Inglés | Alemán | Francés |
| --- | --- | --- | --- |
| Alemaña | 51% | 7% | 12% |
| Austria | 53% | n/d | 11% |
| Bélxica | 52% | 25% | 44% |
| Bulgaria | 15% | n/d | n/d |
| Chipre | 71% | 3% | 11% |
| Croacia | 43% | 33% | n/d |
| Dinamarca | 83% | 54% | n/d |
| Eslovaquia | n/d | 28% | n/d |
| Eslovenia | 56% | 45% | n/d |
| España | 20% | n/d | 8% |
| Estonia | 41% | 18% | n/d |
| Finlandia | 60% | 17% | n/d |
| Francia | 34% | 7% | n/d |
| Grecia | 44% | 8% | 8% |
| Hungría | 16% | 16% | n/d |
| Irlanda | 6% | n/a | 19% |
| Italia | 29% | 4% | 11% |
| Letonia | 34% | n/d | n/d |
| Lituania | 26% | n/d | n/d |
| Luxemburgo | 66% | 84% | 90% |
| Malta | 89% | n/d | 17% |
| Países Baixos | 87% | 66% | 24% |
| Polonia | 25% | 19% | n/d |
| Portugal | 26% | n/d | 20% |
| República Checa | 24% | 31% | n/d |
| Romanía | 26% | n/d | 17% |
| Suecia | 85% | 28% | 10% |
| Estados candidatos: |
| Turquía | 18% | 4% | n/d |

Font: )

Nas linguas que aparece (n/d) significa que a lingua seleccionada non está entre as tres máis faladas.

## Linguas de emprego na administración

O Consello da Unión Europea, celebrado no Luxemburgo o 13 de xuño do 2005, adoptou un acordo que lle dá ás linguas cooficiais nos estados membros certo recoñecemento nas institucións da Unión. O emprego das linguas queda regulado por un acordo administrativo entre o estado membro e as institucións europeas.
Este acordo permite o emprego das linguas aínda que as limita ás:

* Traducións oficiais dos actos do Parlamento Europeo e do Consello.
* Traducións dos parlamentarios a tódalas linguas da unión.
* Comunicacións escritas ás institucións da Unión e a correspondente resposta.

O 16 de novembro do 2005, o presidente do Comité das Rexións, Peter Straub, asinou un acordo no que por primeira vez permite o emprego do galego, do vasco, e do catalán nunha institución da Unión..

## Linguas rexionais e minoritarias

As linguas rexionais e minoritarias aparecen definidas na "Carta europea das linguas rexionais e minoritarias", tratado internacional asinado pola maioría dos estados da UE, como as linguas propias tradicionalmente empregadas pola poboación dun territorio cuxo número de falantes é menor que a lingua hexemónica do estado.

Nesta definición inclúense:

* As linguas propias dunha rexión ou de diversos estados. Aquí se atopan o galego, o catalán e o éuscaro xunto co aragonés, o asturiano, o bretón, o caxubo, o córnico, o escocés, o frisón, o friulano, o gaélico escocés, o galés, o mirandés, o occitano, o sardo, o sorbio, e o valón.
* As linguas oficiais dun estado, pero minoritarias noutro:
	+ o caso do alemán en Bélxica, Dinamarca, Francia e Italia.
	+ o italiano en Eslovenia .
	+ o húngaro na Romanía, Eslovaquia, Eslovenia e Austria.
	+ o dinamarqués na Alemaña.
	+ o albanés, o grego, o serbocroata e esloveno en Italia.
	+ o ruso na Estonia, Letonia e Lituania.
* As linguas oficiais en perigo: o gaélico irlandés, e o luxemburgués (oficial no Luxemburgo pero non na Unión).
* As linguas non territoriais: o romaní, e o ídiche.

## O galego na Unión Europea

O galego é dende finais de 2005 lingua presente nas institucións europeas. O seu uso xa é oficialmente un feito no Comité de Rexións. O Parlamento Europeo aprobou a utilización das linguas cooficiais de España, entre elas o galego, nas comunicacións dos cidadáns co Parlamento Europeo. Os acordos tamén permiten o uso do galego no Consello de ministros da Unión Europea e na Comisión Europea.
Os cidadáns e cidadás que desexen dirixirse en galego ao Defensor do Pobo europeo tamén o poden facer, en virtude da entrada en vigor dun convenio entre España e este organismo comunitario. A introdución do galego na Unión Europea é un recoñecemento ao plurilingüismo natural dos países que a integran. O certo é que algunhas das linguas cooficiais dos estados ou linguas minoritarias contan cun número de falantes maior ca outras oficiais, e mesmo cun status semellante dentro dos seus territorios. A Constitución española de 1978 recoñece a cooficialidade das linguas do Estado.

Os cidadáns e as cidadás de Galicia que se dirixan aos órganos europeos que os representan poden usar tamén o galego para esas comunicacións e teñen dereito a recibir contestación nesta lingua. Eurodiputados galegos como José Posada, Camilio Nogueira ou Ana Miranda utilizaron o galego reintegracionista no Parlamento Europeo, sendo traducidos por tradutores de portugués.

## Notas

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Euromosaic
* Mercator
* Estudo Euromosaico
* Portal das linguas de Europa
* Eurolang, axencia da UE para as linguas minorizadas.
* European Bureau for Lesser-Used Languages (EBLUL), oficina non gobernamental para a promoción da diversidade lingüística.