Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Nelly Sachs

Nelly Sachs|   |
| Biografía |
| Nacemento | (de) Leonie Sachs  10 de decembro de 1891  Schöneberg
 |
| Morte | 12 de maio de 1970  (78 anos) Estocolmo
 |
| Causa da morte | intestinal cancer (en)   |
| Lugar de sepultura | Cemiterio xudeu  |
| Relixión | Xudaísmo  |
| Actividade |
| Campo de traballo | Poesía  |
| Ocupación | poetisa, escritora, tradutora, dramaturga, libretista  |
| Membro de | Academia Alemá da Lingua e a Literatura Academia Bávara de Belas Artes  |
| Obra |
| Arquivos en | * Dortmund City Archive (en)
 |
| Familia |
| Cónxuxe | sen valor  |
| Cronoloxía |
|  |
| marzo de 1933-outubro de 1933 | queima de libros na Alemaña nazi  |
|  |
| Premios |
| * (1966)  Premio Nobel de Literatura
* (17 de outubro de 1965)  Premio da Paz do Comercio Libreiro Alemán
* (1961)  Premio Nelly Sachs
* (1960)  Droste-Preis (en)
* (1958)  Sveriges Radio's Poetry Prize (en)
* cidadán de honor de Berlín
 |
|  **Sinatura**   |
|

---

 |
| Descrito pola fonte | Lexikon deutschsprachiger Epik und Dramatik von Autorinnen 1730–1900 (en) , (sec:Nelly Sachs) Dicionário Biográfico Sueco (pt) , lang: lingua sueca Verbrannt, verboten, vergessen (en) , (p.162-163) >>>:Sachs, Nelly  |
|         |

**Nelly Sachs**, nada en Schöneberg, preto de Berlín, o 10 de decembro de 1891, finada en Estocolmo o 12 de maio de 1970, foi unha escritora e poetisa alemá.

## Biografía

De relixión xudía, empezou a escribir aos 17 anos, e durante a súa primeira etapa, tras estudar música e danza, dedicouse especialmente á poesía romántica. Durante a segunda guerra mundial, exiliouse en Suecia, onde foi recibida pola afamada escritora Selma Lagerlöf. Desde entón a súa obra xirou en torno ao tema xudeu.

En 1966 outorgóuselle o Premio Nobel de Literatura cando o escritor Shmuel Yosef Agnon.

## Obra seleccionada

* 1921: *Legenden und Erzaehlungen*
* 1946: *In den Wohnungen des Todes*
* 1949: *Sternverdunkelung*
* 1951: *Eli : Ein Mysterienspiel vom Leiden Israels*
* 1957: *Und niemand weiss weiter*
* 1959: *Flucht und Verwandlung*
* 1961: *Fahrt ins Staublose : Die Gedichte der Nelly Sachs*
* 1962: *Zeichen im Sand : Die szenischen Dichtungen der Nelly Sachs*
* 1962: *Das Leiden Israels*
* 1963: *Ausgewaehlte Gedichte*
* 1964: *Glühende Rätsel*
* 1965: *Späte Gedichte*
* 1966: *Die Suchende*
* 1966: *Wie leicht wird Erde sein : Ausgewaehlte Gedichte*
* 1967: *Simson faellt durch Jahrtausende und andere szenische Dichtungen*
* 1968: *Das Buch der Nelly Sachs / herausg. von Bengt Holmqvist*
* 1970: *Verzauberung : Späte szenische Dichtungen*

## Notas

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Literatura 1966 *(en inglés)*
* Nelly Sachs: Poemas *(en castelán)*
* Recensión biográfica e poemas de Nelly Sachs *(en castelán)*
# Distritos de Alemaña

Os distritos de Alemaña. Os distritos urbanos están marcados en amarelo escuro
Os **distritos** (en alemán *Kreis*, plural *Kreise*) son unidades administrativas de Alemaña (excepto nas tres cidades estado: Berlín, Bremen e Hamburgo) que teñen un nivel intermedio entre os estados federados (*Länder*) e os niveis locais ou municipios (en alemán, *Gemeinden*).

Estas unidades corresponden a unidades administrativas de nivel 3 na Nomenclatura das unidades territoriais estatísticas (NUTS 3) e son aproximadamente equivalentes aos condados dos Estados Unidos.

O termo oficial en todos os estados, menos en dous, é *Landkreis*, e *Kreis* nos estados de Renania do Norte-Westfalia e Schleswig-Holstein.

A maioría das grandes cidades de Alemaña non forman parte de ningún *Kreis*, senón que combinan as funcións dun municipio e dun *Kreis*; a tal cidade denomínase *kreisfreie Stadt* (literalmente, "cidade sen distrito"), termo oficial en todos os estados menos un), ou *Stadtkreis* (literalmente "distrito urbano"; termo oficial en Baden-Württemberg).

No se deben confundir coa *Regierungsbezirk* (rexión administrativa), que é outro tipo de distrito.

Anteriormente, o título similar *Reichskreis* (Círculo Imperial) referíase a grupos de estados do Sacro Imperio Romano Xermánico.

O termo relacionado *Landeskommissariat* utilizouse para divisións administrativas similares nalgúns territorios alemáns até o século XIX.

Alemaña está dividida actualmente en 439 distritos.

## Tipos de distritos

División administrativa de Alemaña.
A maioría dos distritos (295) son rurais. As cidades con máis de 100 000 habitantes (ou menos, nalgúns estados) non pertenecen a ningún distrito, senón que asumen elas mesmas tales responsabilidades formando un distrito por elas mesmas. Estes son os distritos urbanos (*Kreisfreie Städte* ou *Stadtkreise*).

En 2011 existían 107 distritos urbanos, formando xunto cos rurais un total de 402 distritos. En Renania do Norte-Westfalia hai algunhas cidades con máis de 100 000 habitantes que non forman distritos urbanos, como Iserlohn, Recklinghausen, Siegen, Paderborn, Bergisch Gladbach, Witten ou Neuss.

## Parlamento do distrito

O parlamento do distrito (*Kreistag*) é o órgano lexislativo do distrito e é o responsábel da administración propia local. O parlamento é elixido directamente cada cinco anos, salvo en Baviera, onde se elixe cada seis anos, e en Schleswig-Holstein, onde se fai cada catro.

## Notas
# Linguas de San Marino

| Linguas de San Marino |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
linguas dun país  |
|  Subclase de
linguas da Terra  |
|  Parte de
 cultura de San Marino  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  País
 San Marino  |

 |
| Wikidata |

A única lingua oficial de **San Marino** é o italiano. O emiliano-romañola e a seguinte lingua máis falada do país.
# Linguas de Åland

| Linguas de Åland |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
linguas dunha rexión xeográfica  |
|  Subclase de
linguas de Finlandia  |
|  Parte de
 cultura de Åland  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  Situado en
Åland  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/026n1sh  |

 |

 |
| Wikidata |

Mapa de Åland.
En **Åland** o idioma oficial é o Sueco, xa que depende totalmente de Suecia.

As linguas máis faladas en 2012 eran:

* Sueco: 25,395 (89.10%)
* Finés: 1,373 (4.82%)
* Letón: 243 (0.85%)
* Romanés: 231 (0.81%)
* Estoniano: 156 (0.55%)
* Tailandés: 126 (0.44%)
* Ruso: 115 (0.40%)
* Inglés: 104 (0.36%)
* Alemá: 87 (0.31%)
* Kurdo: 73 (0.26%)

## Notas
# Lei de Jante

A **Lei de Jante**, chamada en dinamarqués e en noruegués *Janteloven*, é un decálogo de normas creado polo autor Aksel Sandemose na súa novela *En flyktning krysser sitt spor* (literalmente, *Un refuxiado atravesa a súa faixa*), de 1933, onde describe a pequena cidade de Jante, cuxo modelo foi tomado directamente da súa propia cidade natal, Nykøbing Mors, baseado no modo como era no inicio do século XX. O modelo, até certo punto, describe a vida da provincia escandinava e presenta moitas das caractarerísticas da sociedade nórdica.

## Regras

As normas son as seguintes:

1. Non pensarás que es especial.
2. Non pensarás que estás á nosa altura.
3. Non pensarás que es máis intelixente ca nós.
4. Non crerás que es mellor ca nós.
5. Non pensarás que sabes máis ca nós.
6. Non pensarás que es máis importante ca nós.
7. Non pensarás que es bo nalgunha cousa.
8. Non rirás de nós.
9. Non pensarás que alguén se preocupa por ti.
10. Non pensarás que tes algo que aprendernos.

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Janteloven Arquivado 14 de febreiro de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*
# Calvert Watkins

Calvert Watkins| Biografía |
| --- |
| Nacemento | 13 de marzo de 1933  Pittsburgh
 |
| Morte | 20 de marzo de 2013  (80 anos) Os Ánxeles
 |
|  |
|  Presidente da Sociedade Lingüística de América  |
|  |
|  |
| Datos persoais |
| Educación | Universidade Harvard   |
| Actividade |
| Campo de traballo | Lingüística, Indoeuropeística, linguas indoeuropeas e lingüística diacrónica  |
| Lugar de traballo  | Cambridge  |
| Ocupación | lingüista, profesor universitario, filólogo clásico, filólogo  |
| Empregador | Universidade de California, Os Ánxeles (2003–2013)  Universidade Harvard (1959–2003)  |
| Membro de | Academia de Inscricións e Linguas Antigas (foreign member of Académie des Inscriptions et Belles-Lettres (en) ) (1999–2013) Sociedade Filosófica Estadounidense (1975–) Academia Británica  |
| Premios |
| * (1998)  Goodwin Award (en)
* Membro da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias
* Membro da Academia Británica
* Bolsa de estudos Guggenheim
 |
|

---

 |
|  |

**Calvert Watkins**, nado en Pittsburgh (Pensilvania) o 13 de marzo de 1933 e finado o 20 de marzo de 2013 nos Ánxeles, foi un filólogo e lingüista estadounidense.

## Traxectoria

Foi profesor emérito de lingüística e de Filoloxía clásica na Universidade Harvard e tamén “Professor-in-residence” na Universidade de California nos Ánxeles (UCLA).

A súa tese de doutoramento, *Indo-European Origins of the Celtic Verb I. The Sigmatic Aorist* (Dublin Institute for Advanced Studies, 1962), que reflectía as ideas estruturalista de Jerzy Kuryłowicz, foi a base dunha nova perspectiva na lingüística comparada das linguas célticas e ao estudo do sistema verbal das Linguas indoeuropeas.

Watkins completou as súas contribucións aos estudos sobre a gramática indoeuropea coa publicación da *Indogermanische Grammatik III/1: Geschichte der Indogermanischen Verbalflexion* (1969). O seu labor sobre o vocabulario e a poética indoeuropea ten producido ata hoxe un amplo número de artigos publicados relativos (entre outras cousas) ás linguas célticas, anatólicas, grega, itálicas e indoiranias, materiais utilizados no posterior libro *How to Kill a Dragon: Aspects of Indo-European Poetics* (Oxford University Press, 1995).

Ademais contribuíu, no seu ámbito de competencia das linguas indoeuropeas, á primeira edición do *The American Heritage Dictionary of the English Language* e publicou *The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots* (ISBN 0-618-08250-6).

A súa parella foi a sanscritista Stephanie Jamison.

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Indoeuropeística.
* Indoeuropeos.
* Estudos celtas.

### Ligazóns externas

* Ensaio de Calvert Watkins sobre o Indoeuropeo, no “The American Heritage Dictionary of the English Language”. Arquivado 14 de marzo de 2017 en Wayback Machine.
* *How to Kill a Dragon: Aspects of Indo-European Poetics*, Oxford University Press, II ed. 2000 . limited preview
* Curriculum Vitae na páxina da Universidade Harvard].
# Gravity Recovery and Climate Experiment

| GRACE / Gravity Recovery and Climate Experiment |
| --- |
| Representación artística das naves GRACE |
| Tipo | Científico |
| Organización | NASA |
| Data de lanzamento | 17 de marzo de 2002, 9:21 GMT |
| Foguete portador | Rokot KM |
| Sitio de lanzamento | Cosmódromo de Plesetsk, rampla 133/3 |
| Obxectivo da misión | Medición do campo gravitatorio terrestre. |
| NSSDC ID | 2002-012A |
| Masa | 500 kg cada nave |
| Potencia | 620 vatios |
| Datos orbitais |
| Semieixo maior | 6817 km |
| Inclinación | 89,0 graos |
| Apoapse | 457,1 km |
| Periapse | 435,9 km |
| * v
* c
* e
 |

**GRACE** (acrónimo de *Gravity Recovery and Climate Experiment*) foi unha misión composta por dous satélites artificiais colaboración da NASA e Alemaña, lanzado o 17 de marzo de 2002 mediante un foguete Rokot KM desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características

A misión de GRACE era medir o campo gravitatorio da Terra, tanto a súa compoñente estática como a dinámica, mediante dous satélites idénticos voando en formación e capaces de medir a distancia entre eles cunha precisión duns poucos micrómetros. A distancia entre os dous satélites (denominados inicialmente GRACE 1 e GRACE 2, e máis tarde renomeados como Tom e Jerry, respectivamente) determinábase mediante microondas en banda K e GPS; os erros introducidos polo rozamento atmosférico e a presión da radiación solar minimizábanse sendo medidos mediante un acelerómetro e restados das medidas entre os satélites.

A misión de GRACE foi continuada por Gravity Recovery and Climate Experiment Follow-On (GRACE-FO) mediante naves case idénticas lanzadas o 22 de maio de 2018 pero que usan láser como método adicional para mediar as súas distancias.

## Notas

## Véxase tamén

### Outros artigos

* GRACE-FO

### Ligazóns externas

* Páxina de GRACE na NASA
# Dark Matter Particle Explorer

| Dark Matter Particle Explorer / DAMPE / Wukong |
| --- |
| Tipo | Observatorio espacial |
| Contratistas principais | Academia de Ciencias da China |
| Data de lanzamento | 17 de decembro de 2015 |
| Foguete portador | CZ-2D |
| Sitio de lanzamento | Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan |
| Obxectivo da misión | Observatorio espacial de altas enerxías. |
| NSSDC ID | 2015-078A |
| Datos orbitais |
| Semieixo maior | 6869 km |
| Inclinación | 97,4° |
| Apoapse | 507,3 km |
| Periapse | 489,3 km |
| * v
* c
* e
 |

**Dark Matter Particle Explorer** ou **DAMPE**, tamén coñecido como **Wukong**, é un observatorio espacial da China lanzado o 17 de decembro de 2015 a bordo dun foguete CZ-2D desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características

DAMPE é un observatorio espacial operado pola Academia de Ciencias da China adicado á detección de partículas enerxéticas como raios gamma, electróns de alta enerxía e raios cósmicos. O obxectivo do observatorio é buscar e estudar partículas de materia escura mediante observación de partículas de alta enerxía, estudar a orixe dos raios cósmicos e analizar o mecanismo de aceleración dos raios cósmicos.

O observartorio foi inxectado nunha órbita heliosincrónica cunha altitude de 500 km e unha inclinación de 97,4 graos. Ten unha masa de preto de 1900 kg e leva a bordo catro experimentos:

* Un hodoscopio formado por un conxunto de láminas de plástico de centelleo.
* Un seguidor de silicio-tungsteno para determinar a dirección dos raios gamma.
* Un calorímetro de bismuto e óxito de xermanio para medir a enerxía das partículas incidentes.
* Un detector de neutróns.

O rango de enerxías detectables por DAMPE van dos 5 GeV a 10 TeV para electróns e de 100 GeV a 100 TeV para raios cósmicos.

## Notas

## Véxase tamén

### Outros artigos

* CZ-2D
# Grao Fahrenheit

| Grao Fahrenheit |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
unidade de temperatura unidade derivada UCUM unidade sen conversión estándar ao SI  |
|  Epónimo
Daniel Gabriel Fahrenheit  |

 |
|  Magnitude física
Fahrenheit temperature (en)   |
|

| Características |
| --- |
|  Símbolo da unidade
°F (mul) °F (bg) °F (en) ℉ (mul) °F (lb)  |

 |
|

| Cifras e dimensións |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Inventor/a ou descubridor/a
Daniel Gabriel Fahrenheit  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/031xl  |

 |

 |
| Wikidata C:Commons |

**Fahrenheit** (°F) é unha escala de temperatura proposta por Gabriel Fahrenheit en 1724.

Na escala Fahrenheit, o punto de fusión da auga é de 32 graos, e o punto de ebulición é de 212 graos. Unha diferenza de 1,8 graos Fahrenheit equivale á de 1 Celsius.

Esta escala está actualmente confinada aos países anglosaxóns, especialmente Estados Unidos. Os demais países anglosaxóns, porén, están adaptándose ao uso da escala Celsius.

Para uso científico, ten unha compañeira, a escala de Rankine, que leva o 0 da escala ao cero absoluto, de forma similar ao que ocorre entre as escalas Kelvin e Celsius.

     Países que utilizan oficialmente a escala Fahrenheit     Países que utilizan tanto a escala Fahrenheit como a Celsius     Países que utilizan oficialmente a escala Celsius.

**Fórmulas de conversión de graos Fahrenheit:**| Conversión de | para: | Fórmula |
| --- | --- | --- |
| Fahrenheit | Celsius | °C = (°F - 32) / 1.8 |
| Celsius | Fahrenheit | °F = °C × 1.8 + 32 |
| Fahrenheit | Kelvin | K = (°F + 459.67) / 1.8 |
| Kelvin | Fahrenheit | °F = K × 1.8 - 459.67 |
| Fahrenheit | Rankine | °Ra = °F + 459.67 |
| Rankine | Fahrenheit | °F = °Ra - 459.67 |
| Fahrenheit | Réaumur | °Ré = (°F - 32) / 2.25 |
| Réaumur | Fahrenheit | °F = °Ré × 2.25 + 32 |
# Dualidade onda-corpúsculo

Imaxe ilustrativa da **dualidade onda-partícula**, na cal se pode ver como un mesmo fenómeno pode ter dúas percepcións distintas.
A **dualidade onda-corpúsculo**, tamén chamada **dualidade onda-partícula**, postula que todas as partículas presentan propiedades de onda e de partícula. Máis especificamente, como partículas poden presentar interaccións moi localizadas e como ondas exhiben o fenómeno da interferencia.

De acordo coa física clásica existen diferenzas entre onda e partícula. Unha partícula ocupa un lugar no espazo e ten masa mentres que unha onda esténdese no espazo caracterizándose por ter unha velocidade definida e masa nula.

Actualmente considérase que a dualidade onda-partícula, en palabras de Stephen Hawking, é un *“concepto da mecánica cuántica segundo o cal non hai diferenzas fundamentais entre partículas e ondas: as partículas poden comportarse como ondas e viceversa”.*

Este é un feito comprobado experimentalmente en múltiples ocasións. Foi introducido por Louis-Victor de Broglie, físico francés de comezos do século XX. En 1924, na súa tese de doutoramento propuxo a existencia de ondas de materia, é dicir que toda materia tiña unha onda asociada a ela. Esta idea revolucionaria, fundada na analoxía coa que a radiación tiña unha partícula asociada, propiedade xa demostrada entón, non espertou grande interese, malia o acertado dos seus supostos, xa que non tiña evidencias de que realmente se producise. Porén, Einstein recoñeceu a súa importancia e cinco anos despois, en 1929, De Broglie recibiu o Nobel de Física polo seu traballo.

O seu traballo dicía que a lonxitude de onda WIKINIUM\_MATH\_PH\_0 da onda asociada á materia era

>
>
>
>
>  WIKINIUM\_MATH\_PH\_2
>
>
>

onde WIKINIUM\_MATH\_PH\_4 é a constante de Planck e WIKINIUM\_MATH\_PH\_6 é o momento linear da partícula de materia.

## Notas

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Cuantización
* Dualismo
* Efecto fotoeléctrico
* Experimento da dobre fenda
* Función de onda
* Mecánica cuántica
* Modelo atómico de Bohr
* Principio de indeterminación de Heisenberg
* Teoría da relatividade

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.*  *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
# Asteroides Apolo

| Asteroides Apolo |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
família de asteroides (pt)   |
|  Subclase de
Earth-crossing asteroid (en)   |
|  Epónimo
1862 Apollo  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Inventor/a ou descubridor/a
Karl Wilhelm Reinmuth  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Descuberta / invención
década de 1930  |

 |
| Wikidata |

**Asteroide Apolo** é calquera dun grupo de asteroides cuxo perihelio está máis preto do Sol que a órbita da Terra, polo tanto cruzan esta. Hermes e Ícaro son asteroides Apolo.

Dos asteroides coñecidos o máis grande é (1866) Sísifo, con diámetro de ao redor de 10 km, aproximadamente o mesmo tamaño que tiña o obxecto que creou o cráter Chicxulub co seu impacto. Pénsase que o devandito impacto foi o causante da extinción dos dinosauros.

## Lista de asteroides Apolo

* 1866 Sísifo
* 2101 Adonis
* (3200) Faetón

## Véxase tamén

### Outros artigos

* Asteroides Amor
* Asteroides Atón
* Asteroide troiano
# Largo internacional

En azul os países que utilizan o largo internacional.
Denomínase **largo** ou **ancho internacional**, **normal** ou **UIC**, ao largo de vía de 1.435 mm que utilizan as vías férreas da maioría de países do mundo.

Utilizado nas vías da Alta Velocidade Española, tamén é utilizado no norte de África, Alasca, Arxentina, Australia, Canadá, Chile, Colombia, China, Corea do Norte, Corea do Sur, os Estados Unidos, en gran parte de Europa, Irán, Iraq, Israel, México, Paraguai, o Perú, o Uruguai, Venezuela e o Xapón. Varias liñas do Metro de Barcelona tamén usan o largo internacional.
# Kerwan (cráter)

| Kerwan |
| --- |
|   |
| Datos xerais |
| Tipo | cráter de impacto  |
| Corpo astronómico | Ceres  |
| Datos xeográficos |
| Coordenadas | ﻿ / ﻿  |
| Diámetro | 280 km  |
| Localización |
|  |
| Identificadores |
| GoPN | 15339  |
| * v
* c
* e
 |

**Kerwan** é a característica xeolóxica e o cráter máis grande de Ceres. Foi descuberto en 19 de febreiro de 2015, grazas ás imaxes tomadas pola sonda espacial Dawn, cando esta se aproximaba Ceres. O cráter chama a atención por ser bastante plano para o seu tamaño, e por carecer dun pico central. O pico central puído ser destruído por un cráter duns quince quilómetros de ancho que hai no centro do Kerwan. É probable que o cráter sexa vello, en relación ó resto da superficie de Ceres, xa que o cráter está recuberto por outro accidentes xeolóxicos.

Recibe o seu nome en referencia ó espírito Hopi do crecemento do millo. O nome foi aprobado pola UAI o 3 de xullo do 2015.

## Notas
# Occator (cráter)

| Occator |
| --- |
|   |
| Datos xerais |
| Tipo | cráter de impacto  |
| Corpo astronómico | Ceres  |
| Epónimo | Occator (en)   |
| Datos xeográficos |
| Coordenadas | ﻿ / ﻿  |
| Diámetro | 92 km  |
| Localización |
|  |
| Identificadores |
| GoPN | 15341  |
| * v
* c
* e
 |

**Occator** é un cráter de impacto situado en Ceres que contén a chamada "Mancha 5", a mancha máis brillante de tódolos puntos brillantes observados pola sonda espacial Dawn. Era coñecida como "Rexión A" nas imaxes terrestres tomadas polo Observatorio W. M. Keck en Mauna Kea.

O cráter recibiu o seu nome en referencia a Occator, deus da grade e axudante de Ceres. O nome foi aprobado oficialmente pola UAI o 3 de xullo do 2015.

O 9 de decembro de 2015, varios científicos informaron que as manchas brillantes sobre Ceres, incluíndo as do cráter Occator, podían estar relacionadas cun tipo de sal, en particular cunha forma de salmoira que contería hexahidrato de sulfato de magnesio (MgSO4.6H2O); tamén se achou que as manchas están asociadas a arxilas ricas en amoníaco. Máis recentemente, o 29 de xuño de 2016, varios científicos informaron que o punto brillante estaría composto principalmente de carbonato de sodio (Na
2CO
3), o que implica que a actividade hidrotermal sería a probable causa da creación dos puntos brillantes.

A mancha no centro do cráter chámase *Cerealia Facula*, e o grupo de manchas ao leste chámanse *Vinalia Faculae*.

## Panorámicas

"Mancha 5" e Occator - en primeiro plano (cores realzadas; LAMO; febreiro do 2016)
Centro de Occator - plano aberto (cores realzadas; LAMO; febreiro do 2016)
A mancha brillante é moi probable que estea composta por carbonato de sodio (NASA; Xuño do 2016).
* Mapa Topográfico (Outubro do 2015)
* Occator visto dende o HAMO. Imaxe por composición, asi a mancha brillante non se ve sobreexposta.
* Vista oblicua (Outubro do 2015)
* Vista lateral (Decembro do 2015)
* Cores falsas (Decembro do 2015)
* Perspectiva en 3D (Decembro do 2015)
* Parte do anel occidental (Xaneiro do 2016)
* Parte do anel sueste
(Xaneiro do 2016)
* Imaxe tomada pola LAMO en primeiro plano (Marzo do 2016)

### Animacións

Animacións do sobrevoos de Ceres.
As características superficiais están exaseradas
(simulado; 01:15; 08-06-2015)
Enfocado sobre o cráter Occator
(cores falsas; 01:12; 09-12-2015)

Sobrevoo do planeta anano Ceres.
(cor; 03:43; 29-01-2016)
Ceres - Cráter Occator - Sobrevoo (animación; 02:20; 15-12-2016)

## Notas