# Sociobioloxía

| Sociobioloxía |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
disciplina académica  |
|  Subclase de
bioloxía  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Persoas relevantes
Edward O. Wilson  |
|  Practicado por
sociobiólogo  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/06ylj  |
| MeSH | D035503  |
| Thesaurus do NCI | C19036  |
| OpenAlex | C90182286  |

 |

 |
| Wikidata C:Commons |

Edward Osborne Wilson.
**Sociobioloxía** é unha póla da bioloxía que estuda o comportamento social dos animais, empregando conceptos da etoloxía, socioloxía, xenética de poboacións e evolución. Dentro do estudo das sociedades humanas, a sociobioloxía está estreitamente relacionada coa antropoloxía darwiniana, coa ecoloxía do comportamento humano e coa psicoloxía evolucionista. O termo foi popularizado por Edward Osborne Wilson, no seu libro *Sociobiology: The New Synthesis*, publicado en 1975.

Esa disciplina científica propón que comportamentos e sentimentos animais, tamén existentes nos seres humanos, como o altruísmo e a agresividade, son en parte derivados da xenética, e non son só culturais ou socialmente adquiridos. Ese tipo de afirmación causou gran controversia no escenario intelectual, e até hoxe divide os investigadores. Porén, boa parte das críticas son interpretacións erróneas da teoría, moi confundida co darwinismo social.

Comportamento diferenciado por "castas" entre as abellas.
## Entendendo a teoría

Como o home é tamén un animal, este non está eximo de ser un obxecto de estudo da sociobioloxía. O dualismo cartesiano, que separa as funcións mentais dos seus elementos corporais, é un obstáculo para o entendemento da sociobioloxía. Conforme defendido pola psicoloxía evolutiva, o cerebro dos humanos tamén sufriu presións selectivas específicas, que o adaptaron a determinadas circunstancias. Antes mesmo da vida en grandes sociedades, o home precisaba comunicarse. Un organismo xeneticamente propenso ó altruísmo, por exemplo, podería ter ganancias maiores se o ambiente fose propicio a iso, conforme demostrou o biólogo Robert Trivers. Así, sentimentos como a compaixón serían influenciados por factores xenéticos, e polo tanto deberían ser estudados con base na bioloxía.

A sociobiologia non propón o determinismo de calquera forma. A influencia da cultura é diminuída, mais non eliminada. A cultura e os xenes non deben ser vistos como factores antagónicos no comportamento, mais como factores que interactúan, a cultura sendo un factor ambiental que afecta a maneira como serán expresados os xenes que teñan relación co comportamento.

## Notas

## Véxase tamén

### Bibliografía

* Alcock, John (2001). *The triumph of sociobiology*. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-514383-6.
* Barkow, Jerome (Ed.). (2006) *Missing the Revolution: Darwinism for Social Scientists*. Oxford: Oxford University Press.
* Cronin, Helena (1993). *The ant and the peacock: Altruism and sexual selection from Darwin to today*. Press Syndicate of the University of Cambridge. ISBN 978-0-521-45765-1.
* Nancy Etcoff (1999). *Survival of the Prettiest: The Science of Beauty*. Anchor Books. ISBN 0-385-47942-5.
* Haugan, Gørill (2006) *Nursing home patients’ spirituality. Interaction of the spiritual, physical, emotional and social dimensions* (Faculty of Nursing, Sør-Trøndelag University College Norwegian University of Science and Technology)
* Richard M. Lerner (1992). *Final Solutions: Biology, Prejudice, and Genocide*. Pennsylvania State University Press. ISBN 0-271-00793-1.
* Richards, Janet Radcliffe (2000). *Human Nature After Darwin: A Philosophical Introduction*. Londres: Routledge.
* Segerstråle, Ullica (2000). *Defenders of the truth: The sociobiology debate*. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-286215-0.
* Gisela Kaplan; Lesley J Rogers (2003). *Gene Worship: Moving Beyond the Nature/Nurture Debate over Genes, Brain, and Gender*. Other Press. ISBN 1-59051-034-8.