# Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina

|  Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
premio científico Premios Nobel  |
|  Subclase de
Premios Nobel  |
|  Parte de
 Premios Nobel  |
|  Nome orixinal
Nobelpriset i fysiologi eller medicin (sv)  |
|  Epónimo
Alfred Nobel  |

 |
|

| Implicados |
| --- |
|  Concedido por
 Karolinska Institutet  |
|  Gañador/a
2022: Svante Pääbo  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Fundación / creación
1901  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  Localización
 Estocolmo  |
|  País
 Suecia  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/0dt49  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
|  Páxina WEB
nobelprize.org…  |
|  Puntuación da crítica
**1IREG Observatory on Academic Ranking and Excellence (en)*  **0.8Innovation, Science and Economic Development Canada (en)*   |

 |
| Wikidata C:Commons |

O **Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina** (en sueco, *Nobelpriset i fysiologi eller medicin*) é un premio outorgado anualmente polo Karolinska Institutet (en galego, Instituto Karolinska), en Estocolmo, que recompensa as persoas que se destaquen nas áreas de investigación da Fisioloxía ou da Medicina.

No seu testamento de 1895, Alfred Nobel, establecera que a súa fortuna había ser para "aqueles que, durante o ano anterior, fixeran o maior beneficio á humanidade" naqueles campos nos que, durante a súa vida, estivera máis activo: química, física, literatura, paz e o de fisioloxía ou medicina. Segundo o testamento de Nobel, este premio é administrado directamente pola Fundación Nobel e outorgado por un comité de cinco membros e un secretario executivo que son elixidos polo Instituto Karolinska. Aínda que se coñece popularmente como o "Premio Nobel de Medicina", Alfred Nobel especificou claramente que se outorgaría por "fisioloxía ou medicina", para que os laureados poidan proceder dunha ampla gama de campos de estudo.

Dende 1901, data en que se concedeu o primeiro premio, o Nobel de fisioloxía ou medicina é outorgado pola Asemblea Nobel do Instituto Karoliska que está formada por 50 profesores de medicina do instituto con dereito a voto. Para levar a cabo a selección de candidatos, desa Asemblea xorde o Comité Nobel, formado por 5 profesores máis un presidente, que escollen os candidatos entre aqueles que foron nomeados previamente.

Cada premiado recibe unha medalla, un diploma e un premio monetario que foron variando ao longo dos anos. A medalla do premio de Fisioloxía ou Medicina foi deseñada por Erik Lindberg e representa un xenio médico sostendo un libro aberto no seu colo, que está a recoller auga que brota dunha rocha para saciar a sede dunha nena enferma. A inscrición di: *Inventas vitam iuvat excoluisse per artes* (en galego: *É beneficioso ter mellorado a vida (humana) a través das artes descubertas*); e que é unha frase inspirada nun verso da Eneida de Virxilio

Eneida de Virgilio, libro 6, liña 663,

> *inventas aut qui vitam excoluere per artes*
>
>

## Premiados

| Data | Laureados | Foto | Nacionalidade | Traballos recompensados |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1901 | Emil Adolf von Behring |  |  Imperio Alemán | "...polo seu traballo sobre a terapia con soro, especialmente a súa aplicación contra a difteria, polo que abriu un novo camiño no ámbito da ciencia médica e, por tanto, puxo nas mans do médico unha arma vitoriosa contra a enfermidade e a morte." |
| 1902 | Ronald Ross |  |  Reino Unido | "... polas súas investigacións sobre a malaria, nas que demostrou como penetra no organismo e, polo tanto, sentou as bases para investigar exitosamente sobre a enfermidade e poder combatela". |
| 1903 | Niels Ryberg Finsen |  |  Dinamarca | "... en recoñecemento á súa contribución ao tratamento de enfermidades, especialmente o *lupus vulgar*is, con radiación de luz concentrada, coa que abriu unha nova vía para a ciencia médica". |
| 1904 | Ivan Petrovich Pavlov |  |  Rusia | "... en recoñecemento ao seu traballo sobre a fisioloxía da dixestión, a través do cal se transformou e ampliou o coñecemento sobre aspectos vitais da materia". |
| 1905 | Robert Koch |  |  Imperio Alemán | "... polas súas investigacións e descubrimentos en relación coa tuberculose". |
| 1906 | Camillo Golgi |  |  Italia | "... en recoñecemento do seu traballo sobre a estrutura do sistema nervioso." |
| Santiago Ramón y Cajal |  |  España |
| 1907 | Charles Louis Alphonse Laveran |  |  Francia | "... polas súas investigacións sobre as enfermidades causada por protozoos." |
| 1908 | Ilya Ilyich Mechnikov |  |  Rusia | "... polos seus estudos sobre o sistema inmunitario." |
| Paul Ehrlich |  |  Imperio Alemán |
| 1909 | Emil Theodor Kocher |  |  Suíza | "... polos seus traballos sobre a fisioloxía, patoloxía e cirurxía da glándula tiroide." |
| 1910 | Albrecht Kossel |  |  Imperio Alemán | "... en recoñecemento das contribucións ao noso coñecemento da química celular realizadas a través do seu traballo sobre as proteínas, incluídas as substancias nucleicas." |
| 1911 | Allvar Gullstrand |  |  Suecia | "... polo seu traballo con respecto ás dioptrías do ollo." |
| 1912 | Alexis Carrel |  |  Francia | "... en recoñecemento dos seus traballos sobre sutura vascular e transplante de vasos sanguíneos e órganos." |
| 1913 | Charles Robert Richet |  |  Francia | "...en recoñecemento do seu traballo sobre a anafilaxia". |
| 1914 | Robert Bárány |  |  | "... polas súas investigacións sobre a fisioloxía e patoloxía do aparato vestibular". |
| 1915 | Estes anos non se concederon Premios Nobel |  |  | Os fondos dos premios foron asignados ao Fondo Especial desta sección de premios |
| 1916 |
| 1917 |
| 1918 |
| 1919 | Jules Bordet |  |  Bélxica | "... polos seus descubrimentos relacionados coa inmunidade." |
| 1920 | Schack August Steenberg Krogh |  |  Dinamarca | "... pola súa descuberta do mecanismo de regulación do motor capilar". |
| 1921 | Este ano non se concedeu ningún Premio Nobel |  |  | Os fondos do premio foron asignados ao Fondo Especial desta sección de premios |
| 1922 | Archibald Vivian Hill |  |  Reino Unido |  |
| Otto Fritz Meyerhof |  |  |  |
| 1923 | Frederick Grant Banting |  |  Canadá | por descubrir a insulina |
| John James Richard Macleod |  |  Reino Unido |
| 1924 | Willem Einthoven |  |  Países Baixos | polo seu descubrimento do electrocardiograma |
| 1925 | Este ano non se concedeu ningún Premio Nobel |  |  | Os fondos do premio foron asignados ao Fondo Especial desta sección de premios |
| 1926 | Johannes Andreas Grib Fibiger |  |  Dinamarca | polas súas investigacións sobre a hipótese inflamatoria na etiopatoxenia do cancro |
| 1927 | Julius Wagner-Jauregg |  |  Austria |  |
| 1928 | Charles Jules Henri Nicolle |  |  Francia | polas súas investigacións sobre o tifo. |
| 1929 | Christiaan Eijkman |  |  Países Baixos |  |
| Sir Frederick Gowland Hopkins |  |  Reino Unido |  |
| 1930 | Karl Landsteiner |  |  Austria  Estados Unidos | por descubrimento dos grupos sanguíneos |
| 1931 | Otto Heinrich Warburg |  |  | polas súas investigacións sobre o citocromo na respiración celular |
| 1932 | Sir Charles Scott Sherrington |  |  Reino Unido |  |
| Edgar Douglas Adrian |  |  |
| 1933 | Thomas Hunt Morgan |  |  Estados Unidos |  |
| 1934 | George Hoyt Whipple |  |  Estados Unidos |  |
| George Richards Minot |  |  |
| William Parry Murphy |  |  |
| 1935 | Hans Spemann |  |  Alemaña |  |
| 1936 | Sir Henry Hallett Dale |  |  Reino Unido |  |
| Otto Loewi |  |  Alemaña |  |
| 1937 | Albert von Szent-Györgyi Nagyrapolt |  |  Hungría |  |
| 1938 | Corneille Jean François Heymans |  |  Bélxica |  |
| 1939 | Gerhard Domagk |  |  Alemaña |  |
| 1940 | Este ano non se concedeu ningún Premio Nobel |  |  | 1/3 destinado ao Fondo Principal e 2/3 ao Fondo Especial desta sección do premio |
| 1941 | Este ano non se concedeu ningún Premio Nobel |  |  | 1/3 destinado ao Fondo Principal e 2/3 ao Fondo Especial desta sección do premio |
| 1942 | Este ano non se concedeu ningún Premio Nobel |  |  | 1/3 destinado ao Fondo Principal e 2/3 ao Fondo Especial desta sección do premio |
| 1943 | Henrik Carl Peter Dam |  |  Dinamarca | polos seus traballos no descubrimento e a función fisiolóxica da vitamina K. |
| Edward Adelbert Doisy |  |  Estados Unidos |
| 1944 | Joseph Erlanger |  |  Estados Unidos |  |
| Herbert Spencer Gasser |  |  |
| 1945 | Sir Alexander Fleming |  |  Reino Unido | polo descubrimento da penicilina e mellora dos métodos de produción |
| Ernst Boris Chain |  |  Reino Unido |
| Sir Howard Walter Florey |  |  Australia |
| 1946 | Hermann Joseph Muller
 |  |  Estados Unidos | autor de notábeis estudos acerca da acción dos raios X como produtores de mutacións e da acción das radiacións sobre células |
| 1947 | Carl Ferdinand Cori |  |  República Checa Estados Unidos |  |
| Gerty Theresa Cori |  |  |
| Bernardo Alberto Houssay |  |  Arxentina |  |
| 1948 | Paul Hermann Müller |  |  Suíza | polo seu descubrimento da alta eficacia do DDT como veleno de contacto no tratamento de artrópodos |
| 1949 | Walter Rudolf Hess |  |  Suíza |  |
| Antonio Caetano De Abreu Freire Egas Moniz |  |  Portugal |  |
| 1950 | Edward Calvin Kendall |  |  Estados Unidos |  |
| Tadeus Reichstein |  |  Polonia  Estados Unidos |  |
| Philip Showalter Hench |  |  Estados Unidos |  |
| 1951 | Max Theiler |  |  Suráfrica  Estados Unidos | polo desenvolvemento das primeiras vacinas efectivas para a febre amarela |
| 1952 | Selman Abraham Waksman |  |  Estados Unidos | descubrimento do antibiótico estreptomicina |
| 1953 | Hans Adolf Krebs |  |  Alemaña Occidental  Reino Unido | descrición do Ciclo de Krebs |
| Fritz Albert Lipmann |  |  Estados Unidos |
| 1954 | John Franklin Enders |  |  Estados Unidos |  |
| Thomas Huckle Weller |  |  Estados Unidos |  |
| Frederick Chapman Robbins |  |  Estados Unidos |  |
| 1955 | Axel Hugo Theodor Theorell |  |  Suecia | polos seus traballos sobre os procesos bioquímicos das enzimas |
| 1956 | André Frédéric Cournand |  |  Francia  Estados Unidos |  |
| Werner Forssmann |  |  Alemaña Occidental |  |
| Dickinson W. Richards |  |  Estados Unidos |  |
| 1957 | Daniel Bovet |  |  Suíza  Italia | logra sintetizar o primeiro antihistamínico clinicamente dispoñíbel |
| 1958 | George Wells Beadle |  |  Estados Unidos |  |
| Edward Lawrie Tatum |  |  Estados Unidos |  |
| Joshua Lederberg |  |  Estados Unidos |  |
| 1959 | Severo Ochoa |  |  España |  |
| Arthur Kornberg |  |  Estados Unidos |  |
| 1960 | Sir Frank Macfarlane Burnet |  |  Australia |  |
| Peter Brian Medawar |  |  Reino Unido |  |
| 1961 | Georg von Békésy |  |  Hungría  Estados Unidos |  |
| 1962 | Francis Harry Compton Crick |  |  Reino Unido |  |
| James Dewey Watson |  |  Estados Unidos |  |
| Maurice Hugh Frederick Wilkins |  |  Nova Zelandia  Estados Unidos |  |
| 1963 | Sir John Carew Eccles |  |  Australia |  |
| Alan Lloyd Hodgkin |  |  Reino Unido |  |
| Andrew Fielding Huxley |  |  Reino Unido |  |
| 1964 | Konrad Bloch |  |  Estados Unidos | polos seus traballos sobre o metabolismo do colesterol |
| Feodor Lynen |  |  Alemaña Occidental |
| 1965 | François Jacob |  |  Francia |  |
| André Lwoff |  |  Francia |  |
| Jacques Monod |  |  Francia |  |
| 1966 | Peyton Rous |  |  Estados Unidos |  |
| Charles Brenton Huggins |  |  Canadá  Estados Unidos |  |
| 1967 | Ragnar Granit |  |  Finlandia  Suecia |  |
| Haldan Keffer Hartline |  |  Estados Unidos |  |
| George Wald |  |  |
| 1968 | Robert W. Holley |  |  Estados Unidos |  |
| Har Gobind Khorana |  |  India  Estados Unidos |  |
| Marshall W. Nirenberg |  |  Estados Unidos |  |
| 1969 | Max Delbrück |  |  Estados Unidos |  |
| Alfred Hershey |  |  |
| Salvador Luria |  |  Italia  Estados Unidos |  |
| 1970 | Sir Bernard Katz |  |  Alemaña Occidental  Reino Unido |  |
| Ulf von Euler |  |  Suecia |  |
| Julius Axelrod |  |  Estados Unidos |  |
| 1971 | Earl W. Sutherland, Jr. |  |  Estados Unidos |  |
| 1972 | Gerald M. Edelman |  |  Estados Unidos |  |
| Rodney R. Porter |  |  Reino Unido |  |
| 1973 | Karl von Frisch |  |  Austria | polos seus traballos en Etoloxía: comportamento e comunicación animal |
| Konrad Lorenz |  |  Austria |
| Nikolaas Tinbergen |  |  Países Baixos |
| 1974 | Albert Claude |  |  Bélxica  Estados Unidos |  |
| Christian de Duve |  |  Bélxica |  |
| George E. Palade |  |  Romanía  Estados Unidos |  |
| 1975 | David Baltimore |  |  Estados Unidos |  |
| Renato Dulbecco |  |  Italia  Estados Unidos |  |
| Howard Martin Temin |  |  Estados Unidos |  |
| 1976 | Baruch S. Blumberg |  |  Estados Unidos |  |
| D. Carleton Gajdusek |  |  |
| 1977 | Roger Guillemin |  |  Francia  Estados Unidos |  |
| Andrew V. Schally |  |  Estados Unidos |  |
| Rosalyn Sussman Yalow |  |  |
| 1978 | Werner Arber |  |  |  |
| Daniel Nathans |  |  Estados Unidos |  |
| Hamilton O. Smith |  |  |
| 1979 | Allan M. Cormack |  |  Suráfrica  Estados Unidos |  |
| Godfrey N. Hounsfield |  |  Reino Unido |  |
| 1980 | Baruj Benacerraf |  |  Venezuela  Estados Unidos |  |
| Jean Dausset |  |  Francia |  |
| George D. Snell |  |  Estados Unidos |  |
| 1981 | Roger W. Sperry |  |  Estados Unidos |  |
| Davide H. Hubel |  |  |
| Torsten N. Wiesel |  |  Suecia |  |
| 1982 | Sune K. Bergström |  |  Suecia |  |
| Bengt I. Samolsson |  |  Suecia |  |
| John R. Vane |  |  Reino Unido |  |
| 1983 | Barbara McClintock |  |  Estados Unidos | polo seu traballo cos transposóns |
| 1984 | Niels K. Jerne |  |  Dinamarca |  |
| Georges J.F. Köhler |  |  Alemaña Occidental |  |
| César Milstein |  |  Arxentina |  |
| 1985 | Michael S. Brown |  |  Estados Unidos |  |
| Joseph L. Goldstein |  |  |
| 1986 | Stanley Cohen |  |  Estados Unidos |  |
| Rita Levi-Montalcini |  |  Italia |  |
| 1987 | Susumu Tonegawa |  |  Xapón | Polo seu descubrimento do fundamento xenético na formación dunha ampla variedade de anticorpos |
| 1988 | Sir James W. Black |  |  Reino Unido |  |
| Gertrude B. Elion |  |  Estados Unidos |  |
| George H. Hitchings |  |  |
| 1989 | J. Michael Bishop |  |  Estados Unidos | Cos seus achados puido comprenderse a produción de tumores malignos a partir de cambios que se producen en xenes normais dunha célula, que non só son producidos por virus senón que tamén poden ser producidos por radiacións, substancias químicas etc |
| Harold E. Varmus |  |
| 1990 | Joseph E. Murrai |  |  Estados Unidos |  |
| E. Donnall Thomas |  |  |
| 1991 | Erwin Neher |  |  Alemaña |
| Bert Sakmann |  |  Alemaña |
| 1992 | Edmond H. Fischer |  |  Suíza  Estados Unidos |  |
| Edwin G. Krebs |  |  Estados Unidos |  |
| 1993 | Richard J. Roberts |  |  Reino Unido | polo seu traballo sobre os intróns, fragmentos de ADN que non ten nada que ver coa información xenética. Puideron describir que a información depositada nun xene non estaba disposta de forma continua senón que se atopaba fraccionada |
| Phillip A. Sharp |  |  Estados Unidos |
| 1994 | Alfrede G. Xilman |  |  Estados Unidos |  |
| Martin Rodbell |  |  |
| 1995 | Edward B. Lewis |  |  Estados Unidos |  |
| Christiane Nüsslein-Volhard |  |  Alemaña |  |
| Eric F. Wieschaus |  |  Estados Unidos |  |
| 1996 | Peter C. Doherty |  |  Australia | polos seus descubrimentos sobre a resposta inmunitaria das células fronte ao ataque de organismos infecciosos |
| Rolf M. Zinkernagel |  |  Suíza |
| 1997 | Stanley B. Prusiner |  |  Estados Unidos | descubrimento do prión como partícula infecciosa proteica |
| 1998 | Robert F. Furchgott |  |  Estados Unidos | polos seus traballos sobre o óxido nítrico |
| Louis J. Ignarro |  |
| Ferid Murad |  |
| 1999 | Günter Blobel |  |  Estados Unidos | por descubrir que as proteínas teñen sinais intrínsecos que gobernan o seu transporte e situación na célula. |
| 2000 | Arvide Carlsson |  |  Suecia |  |
| Paul Greengard |  |  Estados Unidos |  |
| Eric R Kandel |  |  Austria  Estados Unidos |  |
| 2001 | Leland H. Hartwell |  |  Estados Unidos | polos seus descubrimentos de reguladores clave do ciclo celular |
| Tim Hunt |  |  Reino Unido |  |
| Paul M. Nurse |  |  |
| 2002 | Sydney Brenner |  |  Suráfrica | pola súa investigación sobre o fenómeno da apoptose cos vermes *C. elegans*. |
| H. Robert Horvitz |  |  Estados Unidos |
| John E. Sulston |  |  Reino Unido |
| 2003 | Paul Lauterbur |  |  Estados Unidos | por invención e desenvolvemento da resonancia magnética nuclear |
| Peter Mansfield |  |  Reino Unido |
| 2004 | Richard Axel |  |  Estados Unidos | polos seus descubrimentos dos receptores odorantes e a organización do sistema olfactivo |
| Linda B. Buck |  |
| 2005 | Barry J. Marshall |  |  Australia | polo seu descubrimento da bacteria *Helicobacter pylori* e o seu papel na úlcera de estómago e a gastrite |
| J. Robin Warren |  |
| 2006 | Andrew Z. Fire |  |  Estados Unidos | polo descubrimento da ribointerferencia. |
| Craig C. Mello |  |
| 2007 | Mario R. Capecchi |  |  Estados Unidos | polos traballos sobre células nai e o descubrimento das células que causan as úlceras. |
| Martin J. Evans |  |  Reino Unido |
| Oliver Smithies |  |  Reino Unido Estados Unidos |
| 2008 | Harald zur Hausen |  |  Alemaña | polo descubrimento do virus do papiloma humano que causan o cancro cervical |
| Françoise Barré-Sinoussi |  |  Francia | polo descubrimento do VIH. |
| Luc Montagnier |  |
| 2009 | Elizabeth H. Blackburn |  |  Australia Estados Unidos | polo descubrimento da telomerase e de como os cromosomas están protexidos por telómeros. |
| Carol W. Greider |  |  Estados Unidos |
| Jack W. Szostak |  |  Canadá Estados Unidos |
| 2010 | Robert Edwards |  |  Reino Unido | polo desenvolvemento da fertilización in vitro. |
| 2011 | Bruce Beutler |  |  Estados Unidos | polo descubrimentos sobre a activación da inmunidade innata |
| Jules Hoffmann |  |  Francia |
| Ralph M. Steinman |  |  Canadá | polas súas descubertas sobre as células dendríticas. |
| 2012 | John B. Gurdon |  |  Reino Unido | polo seu descubrimento de que as células adultas poden reprogramarse para adquirir múltiples funcións. |
| Shinya Yamanaka |  |  Xapón |
| 2013 | James E. Rothman |  |  Estados Unidos | polas súas descubertas na regulación do tráfico vesicular, un dos principais sistemas de transporte nas células |
| Randy Schekman |  |
| Thomas C. Südhof |  |  Alemaña Estados Unidos |
| 2014 | John O'Keefe |  |  Estados Unidos Reino Unido | pola descubera das células que constitúen o sistema de xeoposicionamento do cerebro. |
| May-Britt Moser |  |  Noruega |
| Edvard I. Moser |  |  Noruega |
| 2015 | William C. Campbell |  |  Irlanda Estados Unidos | pola descuberta de novas medicinas que combaten enfermidades parasitarias como a elefantíase |
| Satoshi Ōmura |  |  Xapón |
| Tu Youyou |  |  China | pola descuberta de novas medicinas que combaten enfermidades parasitarias como a malaria |
| 2016 | Yoshinori Osumi |  |  Xapón | polas súas pescudas sobre a autofaxia celular, que explica algunhas das características de enfermidades como o párkinson ou o cancro. |
| 2017 | Jeffrey C. Hall |  |  Estados Unidos | polas súas descubertas dos mecanismos moleculares que controlan o ritmo circadiano. |
| Michael Rosbash |  |
| Michael W. Young |  |
| 2018 | Tasuku Honjo |  |  Xapón | polos seus traballos sobre o control do sistema inmunitario humano para combater o cancro. |
| James P. Allison |  |  Estados Unidos |
| 2019 | William G. Kaelin Jr. |  |  Estados Unidos |  |
| Peter J. Ratcliffe |  |  Reino Unido | pola súa descuberta de como as células perciben e se adaptan ao osíxeno dispoñible. |
| Gregg L. Semenza |  |  Estados Unidos |
| 2020 | Harvey James Alter |  |  Estados Unidos | pola descuberta do virus da hepatite C. |
| Michael Houghton |  |  Reino Unido |
| Charles M. Rice |  |  Estados Unidos |
| 2021 | David Julius |  |  Estados Unidos | polas súas pescudas sobre o sentido do tacto e a percepción da temperatura. |
| Ardem Patapoutian |  |  Líbano Estados Unidos |
| 2022 | Svante Pääbo |  |  Suecia | polos seus descubrimentos en xenética de especies extintas, coma o xenoma dos homínidos neandertais. |
| 2023 | Katalin Karikó |  |  Hungría Estados Unidos | polo desenvolvemento das tecnoloxías que permitiron a elaboración das vacinas contra a COVID-19. |
| Drew Weissman |  |  Estados Unidos |
| 2024 | Victor Ambros |  |  Estados Unidos | polo descubrimento do microARN e o seu papel na regulación xénica postranscricional. |
| Gary Ruvkun |  |  |
| 2025 | Mary E. Brunkow |  |  Estados Unidos | polos seus traballos na tolerancia inmunolóxica periférica. |
| Fred Ramsdell |  |
| Shimon Sakaguchi |  |  Xapón |

## Notas

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Páxina oficial dos Premios Nobel *(en inglés)*
* Educacional *(en inglés)*