# Escolástica (filosofía)

| Escolástica |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Subclase de
filosofía cristiá escola filosófica  |

 |
|

| Datas |
| --- |
|  Período
Idade Media  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/09y11  |
| OpenAlex | C2779873701  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
|  Descrito pola fonte
* *Dicionario razonado da gran lingua rusa* "Q30178002 "
* *Enciclopedia Xudía de Brockhaus e Efron* "Q24904394 "
* *The Nuttall Encyclopædia*
* *Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron* "Q24753633 "
* *Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron* "Q24472753 "
* *Dicionario Enciclopédico Granat* "Q125505044 "
 |
|  |

 |
| Wikidata C:Commons |

A **escolástica** é un dos períodos en que se divide a filosofía da época cristiá: patrística (séculos II-VIII) e escolástica (séculos IX-XIV). Esta última denominación débese a que a produción cultural da época se realiza, primeiro, nas escolas monacais e catedralicias e, despois, nas universidades. *Scholásticus* era o nome que recibían tanto os mestres como os alumnos destas institucións. En liñas xerais o pensamento elaborado nas escolas medievais está mediatizado pola relixión cristiá; de aí que deba cualificarse, antes que nada, de *pensamento* *teolóxico*. É célebre un lema atribuído a Pedro Damián: *philosophía ancilla theologiae* (a filosofía é serva da teoloxía).

## Fases

Desde un punto de vista histórico pódense distinguir tres fases:

* Primeira escolástica (desde o renacemento cultural do Imperio Carolinxio ata mediados do século XII).
* Alta escolástica (desde a recepción de Aristóteles ata finais do século XIII).
* Baixa escolástica (século XIV).

## A ensinanza escolástica

As disciplinas que inicialmente se ensinan nas escolas, como base da aprendizaxe filosófica e teolóxica, son o *trivium* (gramática, dialéctica e retórica) e o *cuadrivium* (aritmética, xeometría, astronomía e música). Os autores estudados eran: Prisciano (gramática), Cicerón (retórica), Aristóteles e Boecio (dialéctica), Platón (astronomía) etc. No século XIII hai que engadir a estas materias, nas facultades de filosofía, o estudo das obras aristotélicas que se acababan de traducir (*Ética*, *Política*, *Física*, *Sobre a alma* e *Metafísica*), así como os comentarios aristotélicos de Averroes e, nas facultades de teoloxía, o tratado das *Sentenzas* de Pedro Lombardo.

Había dous métodos fundamentais de ensinanza: a lección (*lectio*) e a disputa (*disputatio*). O primeiro consistía en comentar un texto e o segundo en examinar un problema atendendo ós pros e contras, e finalmente proporcionar unha conclusión. De aquí xurdiron, respectivamente, os principais modelos literarios da Idade Media: as *Sumas* e as *Quaestiones*.

## Principais correntes de pensamento

Durante a primeira fase son de salientar os *dialécticos* ou defensores da razón (Berengario de Tours e Pedro Abelardo), os *antidialécticos* ou defensores da fe (Pedro Damián e Anselmo de Aosta), o *misticismo* (Bernardo de Claraval e Hugo de San Vítor) e o *naturalismo* da Escola de Chartres (Xoán de Salisbury).

No século XIII as correntes dominantes eran o *agustinismo franciscano* (Boaventura de Bagnoregio e Duns Escoto), o *aristotelismo tomista* (Tomé de Aquino) e o averroísmo (Siger de Brabante). Por último, no século XIV destaca o *nominalismo* de Guillerme de Ockham, que sobresae polos seus estudos de lóxica.

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* Scholasticon *(en francés)*
* Sitio Escolástico *(en castelán)*