# Castiñeiro de Pará

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Castiñeiro (homónimos).
* *Cómpre salientar que esta especie non está emparentada co castiñeiro europeo, nin coas árbores do xénero "Castanea" en xeral*.

| Castiñeiro de Pará |
| --- |
| *Bertholletia excelsa* Aimé Bonpland  |
|

|  |  |
| --- | --- |
|

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
|

|  |
| --- |
|  Instancia de
taxon  |
|  Nome curto
B. excelsa  |
|  |
|  Categoría taxonómica
especie  |

 |
|

| Características |
| --- |
|  Fonte de
Brazil nut (en)  Brazil nut oil (en)   |

 |
|  Conservación
*Especie vulnerable* |
| Clasificación taxonómica |
|

|  |
| --- |
|  |
|  **Reino** | *Plantae* |
|  **Orde** | *Ericales* |
|  **Familia** | *Lecythidaceae* |
|  **Xénero** | *Bertholletia* |
|  **Especie** | Bertholletia excelsa  Bonpl. Bertholletia excelsa  |
|  |

 |
|

| Localización |
| --- |
|  Área de distribución
 Brasil  Rondonia  Amapá  Pará  Mato Groso  Acre  Roraima Amazonia (ecorrexión)  |

 |
|

| Códigos e identificadores |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Freebase | /m/01qrvs  |
| OpenAlex | C2909743892  |
| UNII | Z945IQ8X82  |
| ITIS | 21989  |
| OTT | 429489  |
| UICN | 32986  |
| CoL | LMPJ  |
| EOL | 321258  |
| WFO | wfo-0000775013  |

 |

 |
|

| Fontes e ligazóns |
| --- |
|  Descrito pola fonte
* *Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron* "Q24346306 "
* *Encyclopædia Britannica* "1911 Encyclopædia Britannica/Brazil Nuts (en) "
* *Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890)* "Q112770805 "
* *Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron* "Q24352637 "
* *Encyclopædia Britannica (9ª edición)* "Encyclopædia Britannica, Ninth Edition/Brazil Nut (en) "
 |

 |
| Wikidata G:Commons C:Commons |

O **castiñeiro de Pará**, ou **castiñeiro do Brasil** (Bertholletia excelsa), é unha árbore nativa de América do Sur, especificamente de Bolivia, Brasil, sueste de Colombia, Güiana, Perú, leste e nordés da Arxentina e sur de Venezuela. No Brasil recibe os nomes vulgares de *castanha-do-pará*, *castanha-do-acre*, *castanha-do-brasil*, *tocari* e *tururi*. Cultívase polo froito chamado de **castaña de Pará** ou **castaña do Brasil**. Pará é un estado brasileiro situado no leste da Rexión Norte.

Inflorescencia
## Descrición

A árbore é a única especie do xénero *Bertholletia*. Atópase en grupos de árbores espallados de até 100 individuos, sobre solos ben drenados en grandes bosques das concas dos ríos Amazonas, Negro e Orinoco. É unha árbore grande que acada entre 30 e 50 m de altura. O tronco ten de 1 a 2 m de diámetro. Pode vivir 500 anos ou máis. Na Amazonía peruana atopáronse árbores de até 1200 anos de antigüidade. O toro é recto e non ramificado deica a metade da súa altura, mais cunha coroa inesperada de pólas grandes sobre o pavillón das outras árbores circundantes. A casca é agrisada e lisa.

As follas son cedizas, alternas, simples, oblongas, de 20 a 35 cm de longo e 10 a 15 cm de largo. As flores son pequenas, averdadas-abrancazadas; cada flor ten un cáliz dividido en dous, seis pétalos amarelo-crema desigualmente coloreados, e estames numerosos.

As súas flores só se poden polinizar mediante a acción dun insecto o bastante forte. As abellas *Euglossinae* dos xéneros *Eulaema*, *Xylocopa*, *Bombus* e *Centris*, polinizan a árbore da castaña de Pará. As orquídeas *Coryanthes vasquezii* producen un cheiro que atrae as abellas macho, que á súa vez o requiren para atraeren as femias e acoplárense, polo que hai unha simbiose indisolúbel entre a árbore, a orquídea e mailas abellas.

## Castaña

Se as orquídeas e as abellas están presentes, o froito, botanicamente unha noz, tarda 14 meses en madurecer trala polinización das flores, e acada entre 10 e 15 cm de diámetro e 1 a 2 kg de peso, con casca lígnea de 8 a 12 mm de grosor. No interior contén de 8 a 24 sementes en forma de media lúa, de 4 a 5 cm de longo. Unha árbore madura pode dar entre 200 e 400 froitos.

Os capuchinos (primates) saben abrir as castañas usando un coio como engra. A cápsula contén un burato pequeno nun extremo, que permite a roedores como os agutís, abrila ao rillaren e comeren parte do interior, soterrando o resto, esperando consumilo posteriormente, de xeito que algunhas destas sementes "agochadas" poden xermolar para producir árbores novas. En realidade, a maioría das sementes son "sementadas" polos agutís en locais sombreados, xermolan logo dun ano e o desenvolvemento das árbores depende da cantidade de luz solar que eventualmente poida acadar as plantas novas, polo que ás veces a planta debe agardar a que outra árbore caia para que un clareiro de luz permita o crecemento da nova.

## Consumo

O principal exportador mundial de castañas do Brasil é Bolivia, onde se coñecen coma *almendras* (améndoas) ou *castañas de Pando*. No Brasil, ao igual que en galego, coñécense coma *castanhas de Pará*; en español porén, coñécense coma *nueces de Brasil* (noces do Brasil). Os nomes indíxenas inclúen *juvia* na área do Orinoco, e **sapucaia** no Brasil.

As castañas de Pará, de delicado gusto, son unha fonte excelente de selenio e unha boa fonte de magnesio e de tiamina. Son ricas en proteína (14%), glícidos (11%), e graxa (67%). A proporción de graxas insaturadas das castañas de Pará está entre as máis altas de todos os froito secos. Ademais, son un dos alimentos máis radioactivos do mundo, por mor á acumulación de radio e de bario do solo na castaña.

O consumo das castañas do Brasil, aínda que inofensivo en pequenas cantidades, pode carrexar diversos problemas. Tipicamente, 100 gramos de castañas de Pará conteñen máis de 30 veces a dose diaria de selenio recomendada para un adulto, podendo o seu abuso provocar selenose, polo que se recomenda un consumo moderado e esporádico. A longo prazo, a acumulación de radio nos ósos pode ademais ter efectos prexudiciais para a saúde.

O aceite da castaña do Brasil utilízase para a alimentación e tamén como lubrificante de reloxos e para facer pinturas dos artistas. A medicina tradicional atribúe ao consumo das castañas quentadas (preferibelmente en leite), propiedades como diurético e recomenda o seu uso tópico externo para afeccións do ouvido.

A madeira úsase en construción de vivendas e naval, mais a súa explotación non é compatíbel coa produción de castaña.

## Sostibilidade ambiental

As castañas de Pará prodúcense exclusivamente de árbores bravas. O seu aproveitamento considérase un modelo para xerar ingresos do bosque tropical sen destruílo. As pescudas demostraron que unha colleita moderada permite a proliferación de novas árbores.

Porén, tense aínda que establecer o real impacto sobre a fauna silvestre dos miles de colleiteiros que, na tempada da colla, percorren as forestas para a súa extracción. Segundo estudos realizados en Bolivia, a acción destes recolectores provocou a redución da poboación de numerosos animais e até a extinción local de mamíferos coma o mono araña.

## Radioactividade

As castañas de Pará poden conter pequenas cantidades de radio, un elemento químico radioactivo. Se ben esta é unha cantidade pequena, arredor de 1–7 pCi/g (40–260 Bq/kg), onde a maior parte deste elemento está contida no corpo do froito, esta cifra é até 1.000 veces máis elevada que noutros alimentos. Isto non se debe a niveis elevados de radio no solo, senón ao extremadamente extenso raizame subterráneo da árbore.

## Propiedades

Indicacións: é antioxidante, emoliente, insecticida e nutritivo.

## Taxonomía

*Bertholletia excelsa* foi descrita por Humb. & Bonpl. e publicado en *Plantae Aequinoctiales* 1: 122–127, pl. 36. 1807.

Sinonimia
* *Barthollesia excelsa* Silva Manso, orth. var.
* *Bertholletia nobilis* Miers

## Galería de imaxes

* Castaña do Pará
* Froito aberto
* Presentación comercial das castañas brasileiras

## Notas

* Mori, Scott A. & G. T. Prance (1990). "Taxonomy, ecology, and economic botany of the Brazil nut (Bertholletia excelsa Humb. & Bonpl.: Lecythidaceae)". *Selective Advances in Economic Botany* **8**: 130–150.
* Peres, Carlos A.; et al. (2003). "Demographic threats to the sustainability of Brazil nut exploitation". *Science* **302** (Dec. 19): 2112–2114.
* Schultes, R. E. (1990). "Gifts of the Amazon Flora to the World". *Arnoldia* **50** (2): 21–34.

## Véxase tamén

### Ligazóns externas

* INC, Fundación Internacional de Noces e Froitos Secos (en inglés)
* A industria da castaña do Brasil - Pasado, presente e futuro (en inglés)
* Páxina sobre o castiñeiro de Pará (en inglés)
* Radioactividade da castaña de Pará(en inglés)
* Páxina sobre o castiñeiro de Pará do Xardín Botánico de Nova York (en inglés)