# بوداگرایی در سنگاپور

بوداگرایی در سنگاپور| تالار اصلی نیایشگاه لژ بودایی سنگاپور در ریور ولی، سنگاپور |
| جمعیت کل |
| **۱٬۰۷۴٬۱۵۹۳۱٫۱٪** از جمعیت ساکن |
| دین‌ها |
|  بودیسم |

**بوداگرایی** بزرگ‌ترین دین در سنگاپور است و بر پایه سرشماری سال ۲۰۲۰ میلادی نزدیک به ۳۱٫۱ درصد از جمعیت ساکن این کشور را دربرمی‌گیرد. از میان ۳٬۴۵۹٬۰۹۳ سنگاپوری که در این سرشماری شرکت کردند، ۱٬۰۷۴٬۱۵۹ نفر خود را بودایی دانستند. جمعیت بودایی سنگاپور عمدتاً از چینی‌تباران تشکیل شده‌است که به بوداگرایی چینی (شاخه‌ای چینی از مهایانه) پایبندند؛ هرچند پیروان ترواده و بودیسم تبتی نیز در این کشور حضور دارند.

بودیسم را نخستین بار مهاجران گوناگونی از سراسر جهان و به‌ویژه از آسیا به سنگاپور آوردند. نخستین نشانه‌های تاریخی این آیین در صومعه‌ها و نیایشگاه‌های نخستین مانند تیان هوک کنگ و جین لونگ سی دیده می‌شود که مهاجران آسیایی آن‌ها را بنا کردند. امروزه سازمان‌های بودایی گوناگونی در سنگاپور کنش‌گرند و فدراسیون بودایی سنگاپور از برجسته‌ترین آن‌هاست.

## پیشینه

سرزمین سنگاپور از دوران باستان با بودیسم آشنایی داشته‌است؛ در دوره امپراتوری شری‌ویجایا این منطقه بخشی از یک دولت بودایی بود. با توجه به جایگاه تاریخی سنگاپور به‌عنوان بندر بازرگانی بریتانیا و دوره کوتاه اشغال ژاپن در جنگ جهانی دوم، در گذر سده‌ها دودمان‌های بودایی گوناگونی از سراسر جهان به‌تدریج در این جزیره پدیدار شدند. این دودمان‌ها برداشت‌های ژاپنی و غربی از تریپیتاکا را نیز دربرمی‌گرفتند، هرچند بخش چشمگیری از حضور بومی ریشه در پادشاهی‌های کهن جنوب شرقی و شرق آسیا دارد.

پس از شکل‌گیری سنگاپور نوین، نیایشگاه‌های دائویی که مرکز اجتماعی مهاجران چینی بودند گسترش بیشتری یافتند. نخستین نیایشگاه بودایی سنگاپور یعنی شوان لین در سال ۱۹۰۲ میلادی بنیان نهاده شد. سرشماری‌های پی‌درپی نشان‌دهندهٔ رشد چشمگیر هویت بودایی در میان جمعیت به‌ویژه جوانان بوده‌است؛ در سال ۱۹۸۰ نسبت بوداییان ۲۷ درصد، در ۱۹۹۰ حدود ۳۱٫۲ درصد و در ۲۰۰۰ به ۴۲٫۵ درصد رسید. البته این رقم در سرشماری ۲۰۲۰ به ۳۱٫۱ درصد کاهش یافت.

## سنت‌ها و شاخه‌ها

صومعه کنگ منگ سان فور کارک سی در بیشان
بوداییان سنگاپور به‌طور کلی خود را پیرو ترواده، مهایانه یا وجره‌یانه می‌دانند. از آنجا که بیشتر بوداییان سنگاپوری چینی‌تبارند، گرایش غالب بوداگرایی چینی است که شاخه‌هایی چون بودیسم چان و بوداگرایی پاک‌بوم را دربرمی‌گیرد. در سال‌های اخیر سازمان‌های نوگرای فراملی مهایانه‌ای نیز به سنگاپور راه یافته‌اند؛ از جمله انجمن بین‌المللی نور بودا، کوه دارما درام و سازمان تسو چی و نیز سازمان‌های نیچیرنی ژاپنی مانند انجمن بودایی نیچیرن شوشو و سوکا گاکای بین‌المللی.

در پی کنش‌گری مبلّغان تبتی، پیروانی از مکتب‌های گلوگ و نیینگما از وجره‌یانه نیز در میان سنگاپوری‌ها یافت می‌شوند. همچنین بوداییانی از دیگر قومیت‌ها مانند تایلندی‌ها، سینهالی‌ها و برمه‌ای‌ها در سنگاپور زندگی می‌کنند که سنت ترواده را پاس می‌دارند.

## نهادها

نخستین مدرسه یکشنبه دارما که هم‌اکنون برپاست در سال ۱۹۴۰ میلادی به همت ماهاویرا ماها نایاکا تِرو سازمان‌دهی شد و برنامه درسی آن بر پایه استاندارد انجمن مردان جوان بودایی کلمبو در سری‌لانکا تنظیم گردید. در سال ۱۹۸۲ یک ساختمان سه‌طبقه در مَنگَلا ویهارا برای پاسخگویی به نیاز شمار فزاینده دانش‌آموزان این مدرسه افزوده شد.

دانشکده بودایی و پالی سنگاپور در سال ۱۹۹۳ در مَنگَلا ویهارا بنیان نهاده شد تا نیازهای آموزشی و دینی سنگاپوری‌هایی را که خواهان ژرف‌تر کردن شناخت خود از بودیسم هستند برآورده سازد. صومعه کنگ منگ سان فور کارک سی نیز در سال ۲۰۰۶ نهاد آموزشی دیگری به نام دانشکده بودایی سنگاپور را بنیان گذاشت.

## گروه‌های جوانان

بوداگرایی در سنگاپور پس از گنجاندن درس «دانش دینی» به‌عنوان برنامه اجباری در همه دبیرستان‌ها از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ رونق تازه‌ای یافت. گروه‌های جوانان بودایی در نیایشگاه‌ها و مراکز گوناگون فعالند؛ از جمله وات آناندا یوث، فصل بوداییان جوان، حلقه جوانان مَنگَلا ویهارا و جوانان فرستادگی بودایی سنگاپور. انجمن‌های بودایی در نهادهای آموزش عالی مانند انجمن بودایی دانشگاه ملی سنگاپور، انجمن بودایی دانشگاه فناوری نانیانگ و حلقه دارمای دانشگاه مدیریت سنگاپور نیز برپا شده‌اند و بسیاری از دانشجویان خارجی نیز در آن‌ها مشارکت دارند.

## رویدادهای بودایی

در آغاز دهه ۱۹۸۰ میلادی، راهب و پژوهشگر سری‌لانکایی کِی. سری دامانَندَه و چندین راهب دیگر پیوسته برای سخنرانی‌های عمومی انگلیسی و نشست‌های گفت‌وگو به سنگاپور دعوت می‌شدند. همزمان راهبان نام‌آور مهایانه از تایوان نیز سخنرانی‌های عمومی به زبان چینی مندارین یا هوکیِن برگزار می‌کردند.

از زمانی که آجان برام به‌عنوان سرپرست معنوی «همراهی بودایی» سنگاپور برگزیده شد، سخنرانی‌های انگلیسی‌زبان وی در مکان‌هایی چون تالار کنفرانس سنگاپور و سالن بیمارستان رن سی برگزار شده‌است. در سال‌های اخیر چندین راهب از سنت جنگلی تایلند به سنگاپور دعوت شده‌اند؛ آجان جایاسارو در سال ۲۰۱۷ یک دوره آموزشی در سنگاپور برگزار کرد و آجان سومِدو در سال ۲۰۱۹ سخنرانی عمومی در سالن صومعه کنگ منگ سان فور کارک سی ایراد کرد.

از سال ۲۰۰۹ جشنواره‌های فیلم بودایی نیز در سنگاپور برگزار شده‌است.

## همزیستی بین‌ادیانی

سنگاپور جامعه‌ای با سنت‌های دینی گوناگون است. جامعه بودایی سنگاپور سهم ارزنده‌ای در خدمات اجتماعی داشته‌است؛ نمونه بارز آن درمانگاه رایگان بودایی است که شعبه‌هایی در سراسر سنگاپور دارد و خدمات بهداشتی رایگان را بدون توجه به قومیت یا باور بیمار ارائه می‌دهد. این‌گونه کنش‌ها نشان‌دهندهٔ جایگاه بودیسم در بافت دینی سنگاپور و همزیستی مسالمت‌آمیز ادیان در این کشور است.

## جنجال‌ها

راهب مینگ یی از صومعه فوهای چان به سال ۲۰۰۹ در پی رسوایی بزرگ فساد مالی به ده ماه زندان محکوم شد. وی به چهار اتهام کلاهبرداری، جعل سند، سوءاستفاده از اموال و ارائه اطلاعات نادرست به کمیسر خیریه‌ها مجرم شناخته شد. کمیسر خیریه‌ها در پی این پرونده وی را از سمت‌های تصمیم‌گیری در پنج نهاد بودایی از جمله صومعه فوهای چان و درمانگاه رایگان بودایی سنگاپور برکنار کرد.

گوئو جون، راهب ارشد پیشین صومعه ماهابودی در بوکیت تیما، به دلیل داشتن ملکی بیش از ۵۰۰ هزار دلار استرالیایی در سیدنی و اقامت در هتل مارینا بی سندز مورد انتقاد قرار گرفت. یکی از امین‌های صومعه نیز گزارشی علیه او به دفتر بررسی رویه‌های فسادآمیز ارائه کرد.

## جستارهای وابسته

* صومعه کنگ منگ سان فور کارک سی
* معبد یادگار مقدس دندان بودا
* جغرافیای آیین بودا

## پانویس

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Buddhism in Singapore». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Буддизм в Сингапуре». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «新加坡佛教». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چینی*، بازبینی‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۶.

## برای پژوهش بیشتر

* Kuah، Khun Eng (۲۰۰۳). *State, Society and Religious Engineering: Towards a Reformist Buddhism in Singapore*. Eastern Universities Press.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
* Ong، Y.D. (۲۰۰۵). *Buddhism in Singapore: A Short Narrative History*. Skylark Publications.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
* Wee، Vivienne (۱۹۹۷). *Understanding Singapore Society*. Times Academic Press. شابک ۹۸۱-۲۱۰-۰۵۲-۰.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

## پیوند به بیرون

* فدراسیون بودایی سنگاپور
* دانشکده بودایی و پالی