# مراقبت‌های بهداشتی در تایوان

وزارت بهداشت و رفاه (تایوان)
نشان بیمه سلامت ملی
**مراقبت‌های بهداشتی در تایوان** توسط وزارت بهداشت و رفاه اجرایی یوان اداره می‌شود. مانند سایر اقتصادهای توسعه‌یافته، مردم تایوان از تغذیه خوبی برخوردارند، اما با مشکلات سلامتی مانند چاقی مزمن و بیماری‌های قلبی مواجه هستند. در سال ۲۰۲۳، تایوان به ازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت ۲٫۳ پزشک و ۷٫۳ تخت بیمارستانی داشت. ۴۷۶ بیمارستان و ۲۳۴۲۱ درمانگاه در این کشور وجود داشت. سرانه هزینه‌های بهداشتی در سال ۲۰۲۳ بالغ بر ۲۵۲۲ دلار آمریکا بود. هزینه‌های بهداشتی در سال ۲۰۲۳، ۷٫۸٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) را تشکیل می‌داد؛ ۶۳٪ از هزینه‌ها از بودجه عمومی بود. امید به زندگی کلی در سال ۲۰۲۵، ۸۰٫۹۴ سال است.

از جمله مسائل مهم بهداشتی اخیر می‌توان به بحران سارس در سال ۲۰۰۳ اشاره کرد، اگرچه این جزیره بعداً توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) امن اعلام شد. در سال ۲۰۲۰، تایوان با همه‌گیری کووید-۱۹ مواجه شد و چهار موج انتقال گسترده در جامعه را بین ژانویه ۲۰۲۰ و مارس ۲۰۲۳ تجربه کرد. این کشور در دو سال اول با موفقیت بیماری را مهار کرد، اما در آوریل ۲۰۲۲، زمانی که عفونت‌های اومیکرون در جامعه افزایش یافت، استراتژی کنترل خود را از مهار به کاهش تغییر داد.

بر اساس شاخص مراقبت‌های بهداشتی نامبئو در سال ۲۰۲۵، تایوان با کسب امتیاز ۸۶٫۵ از ۱۰۰، بهترین سیستم مراقبت‌های بهداشتی جهان را دارد که نسبت به ۸۶ سال قبل اندکی افزایش یافته است. این هفتمین سال متوالی است که تایوان در رتبه اول شاخص مراقبت‌های بهداشتی نامبئو قرار می‌گیرد. نسخه ۲۰۲۴ شاخص مراقبت‌های بهداشتی مجله جئوورد نیز تایوان را در بین ۱۱۰ کشور مورد بررسی، با امتیاز ۷۸٫۷۲ از ۱۰۰، در رتبه اول قرار داد

## بیمه سلامت ملی

سیستم مراقبت‌های بهداشتی فعلی در تایوان، که به عنوان **بیمه سلامت ملی** (NHI, چینی: 全民健康保險 شناخته می‌شود) در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. بیمه سلامت ملی یک طرح بیمه اجتماعی اجباری تک‌پرداخت‌کننده است که توزیع بودجه مراقبت‌های بهداشتی را متمرکز می‌کند. این سیستم دسترسی برابر به مراقبت‌های بهداشتی را برای همه شهروندان تضمین می‌کند. پوشش جمعیت تا پایان سال ۲۰۲۳ به ۹۹٫۹٪ رسید. بیمه سلامت ملی عمدتاً از طریق حق بیمه، که بر اساس مالیات حقوق و دستمزد است، تأمین مالی می‌شود و با پرداخت‌های از جیب و بودجه مستقیم دولت تکمیل می‌شود. در مرحله اولیه، هزینه خدمات برای ارائه دهندگان دولتی و خصوصی غالب بود. اکثر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی در بخش خصوصی فعالیت می‌کنند و یک بازار رقابتی در بخش ارائه خدمات بهداشتی تشکیل می‌دهند. با این حال، بسیاری از ارائه دهندگان خدمات بهداشتی با ارائه خدمات غیرضروری به تعداد بیشتری از بیماران و سپس صدور صورتحساب از دولت، از این سیستم سوءاستفاده کردند. در مواجهه با افزایش ضرر و زیان و نیاز به مهار هزینه‌ها، بیمه سلامت ملی در سال ۲۰۰۲ سیستم پرداخت را از هزینه خدمات به بودجه جهانی، نوعی سیستم پرداخت آینده‌نگر، تغییر داد. سپس، در سال ۲۰۱۳، سیستم بیمه سلامت ملی نسل دوم برای افزایش بودجه راه‌اندازی شد. حق بیمه‌های تکمیلی با نرخ ۴٫۹۱٪ بر روی پاداش‌های بالا، هزینه‌های حرفه‌ای، سود سرمایه‌گذاری، سود سهام و اجاره وضع شد تا عدالت بیشتری در حق بیمه‌ها تضمین شود.

اجرای مراقبت‌های بهداشتی همگانی، نابرابری‌های بهداشتی کمتری را برای شهروندان کم‌درآمد در تایوان ایجاد کرد. علاوه بر این، امید به زندگی در گروه‌های طبقه سلامت که قبل از معرفی بیمه سلامت ملی، میزان مرگ و میر بالاتری داشتند، بیشتر افزایش یافت. امید به زندگی در تایوان تا سال ۲۰۲۳، ۸۰٫۲ سال بود میزان مرگ و میر نوزادان پایین بود و تنها ۴٫۳ مرگ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده در سال ۲۰۲۳ بود. میزان باروری بسیار بالا و پایدار است.

## تاریخچه

پزشکی مدرن تنها پس از حمله ژاپن در سال ۱۸۹۵ به تایوان رسید. بیماری یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی بود که ژاپنی‌ها در سال‌های اولیه حضورشان در تایوان با آن مواجه بودند. یک شاهزاده ژاپنی که بخشی از نیروهای مهاجم بود بر اثر مالاریا درگذشت. ژاپنی‌ها طب غربی و شیوه‌های مدرن بهداشتی را معرفی کردند. معرفی گیاهان تصفیه آب، شیوع وبا و سایر بیماری‌ها را کاهش داد. بیماری‌های واگیردار یک مسئله مهم بود، شیوع طاعون از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۸ ادامه داشت. مالاریا از طریق زهکشی تالاب‌ها و پاکسازی جنگل‌های بامبو کاهش یافت.

پس از عقب‌نشینی حزب کومینتانگ به تایوان، مراقبت‌های بهداشتی شامل ترکیبی از مؤسسات دوران ژاپن و مؤسسات نظامی/جانبازانی بود که کومینتانگ به همراه ۱٫۵ میلیون سرباز و غیرنظامی با خود آورده بود. مراقبت‌های بهداشتی تا دهه ۱۹۷۰ تقریباً به‌طور کامل یک دغدغه دولتی بود، زمانی که تعدادی از گروه‌های صنعتی پیشرو تایوان بیمارستان‌هایی را افتتاح کردند.

در ژوئیه ۲۰۱۳، وزارت بهداشت به وزارت بهداشت و رفاه تغییر ساختار داد.

## داده‌های امید به زندگی و مرگ و میر نوزادان

سیر تاریخی امید به زندگی در تایوان

| دوره | امید به زندگی در سال | دوره | امید به زندگی در سال |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۰–۱۹۵۵ | ۵۸٫۲ | ۱۹۸۵–۱۹۹۰ | ۷۳٫۴ |
| ۱۹۵۵–۱۹۶۰ | ۶۲٫۹ | ۱۹۹۰–۱۹۹۵ | ۷۴٫۴ |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۵ | ۶۵٫۰ | ۱۹۹۵–۲۰۰۰ | ۷۵٫۲ |
| ۱۹۶۵–۱۹۷۰ | ۶۶٫۹ | ۲۰۰۰–۲۰۰۵ | ۷۶٫۹ |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۵ | ۶۹٫۴ | ۲۰۰۵–۲۰۱۰ | ۷۸٫۲ |
| ۱۹۷۵–۱۹۸۰ | ۷۰٫۸ | ۲۰۱۰–۲۰۱۵ | ۷۹٫۲ |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۵ | ۷۲٫۱ | ۲۰۱۵–۲۰۲۰ | ۸۱٫۰ |

## جستارهای وابسته

* مقایسه مراقبت‌های بهداشتی: مقایسه‌های جدولی مراقبت‌های بهداشتی

## منابع

## پیوند به بیرون

* وب‌سایت NHI
* «تایوان مسیر سریعی را به سوی مراقبت‌های بهداشتی جهانی در پیش می‌گیرد» نوشتهٔ تی‌آر رید، *همه چیز در نظر گرفته شده*، ۱۵ آوریل ۲۰۰۸.