Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# تاریخ هان متاخر

کتاب هان متاخر| نخستین صفحه کتاب |
| نویسنده(ها) | فان یه و دیگران |
| عنوان اصلی | *後漢書* |
| کشور | چین |
| زبان | زبان چینی کلاسیک |
| موضوع(ها) | تاریخ کهن چین (دودمان هان) |
| تاریخ نشر | قرن پنجم |

|  |
| --- |
|  |
| *کتاب هان متأخر* |
| نویسه‌های چینی سنتی | 後漢書 |
| نویسه‌های چینی ساده‌شده | 后汉书 |
|

| رونویسی‌ها |
| --- |
| چینی استاندارد |
| پین‌یین | Hòu Hànshū |
| وید جایلز | Hou Han-shu |
| مین نان |
| هاکین POJ | Hiō Hàn-su |

 |
|  |

کتاب تاریخ هان متاخر (به انگلیسی: Book of the Later Han) که به تاریخ هان متأخر نیز مشهور است و به اسم چینی‌اش هو هان شو هم شناخته می‌شود، یکی از کتاب‌های بیست و چهار تاریخ است و تاریخ دودمان هان از ۶ تا ۱۸۹ د.م را روایت می‌کند؛ دوره‌ای که به عنوان هان شرقی یا متأخر شناخته می‌شود. کتاب، در قرن پنجم و به دست فان یه و گروهی دیگر در دوران دودمان لیو سونگ گردآوری شده است و از تاریخ‌ها و اسناد قدیمی‌تر به عنوان منبع در آن استفاده شده است.

## منابع

* Chavannes, Édouard (1906). "Trois généraux chinois de la dynastie des Han orientaux. Pan Tch’ao (32-102 p.C.); – son fils Pan Yong; – Leang K’in (112 p.C.). Chapitre LXXVII du *Heou Han chou*." *T'oung Pao*, Série II, Vol. 7, pp. 210–269.
* Chavannes, Édouard (1907). "Les pays d'occident d'après le *Heou Han chou*". *T'oung Pao* (8): 149–244. doi:10.1163/156853207X00111.
* Hill, John (2015). *Through the Jade Gate - China to Rome: A Study of the Silk Routes 1st to 2nd Centuries CE. Volumes I & II*. CreateSpace.
* Yu, Taishan. 2004. *A History of the Relationships between the Western and Eastern Han, Wei, Jin, Northern and Southern Dynasties and the Western Regions*. Sino-Platonic Papers No. 131 March, 2004. Dept. of East Asian Languages and Civilizations, University of Pennsylvania.
* Tan, Jiajian, *Hou Hanshu* (*Book of Later Han*). *Encyclopedia of China* (Chinese Literature Edition), 1st ed.
* Wylie, Alexander (1882). "Ethnography of the After Han Dynasty". *Revue d'Extrême-Orient*. **1**. Paris: Ernest Leroux: 52–83, 198–246, 423–478. hdl:2027/mdp.39015011559534. Contains Wylie's English translation of Volumes 85 (History of the Eastern Barbarians), 86 (History of the Southern and South-Western Barbarians) and 87 (History of the Western Keang) of the *Book of the Later Han*.
# میدان مردم

|  |
| --- |
|  |
| میدان مردم |
| نمای گوشه جنوب‌غربی میدان مردم از بلندای موزه برنامه‌ریزی شهری |
| نویسه‌های چینی ساده‌شده | 人民广场 |
| نویسه‌های چینی سنتی | 人民廣場 |
|

| رونویسی‌ها |
| --- |
| چینی استاندارد |
| پین‌یین | Rénmín Guǎngchǎng |
| وو |
| زبان شانگهایی Romanization | Zenmin guaonzån |

 |
|  |

آب‌نما
میدان مسابقه در ۱۹۱۲.
نقشه ۱۹۳۳ شانگهای؛ میدان مسابقه در چپ تصویر به رنگ سبز مشخص است.
**میدان مردم** (انگلیسی: People's Square) یا **میدان خلق**، میدانی بزرگ و عمومی در منطقه هوانگ‌پو شانگهای چین است. این میدان در جنوب جاده نانجینگ (غرب) و شمال جاده هوایهای (شرق) قرار دارد. میدان مردم، محل ساختمان‌های دولتی مربوط به شهر است و شهرداری از آن به عنوان مرجع استاندارد اندازه‌گیری فاصله در شانگهای استفاده می‌کند.

پیش از ۱۹۴۹ و ایجاد میدان فعلی، این محل، پیست مسابقات اسب‌دوانی متعلق به کلوپ مسابقه شانگهای بود. پس از این‌که شرط‌بندی و مسابقات اسب‌دوانی توسط حزب کمونیست چین ممنوع اعلام شدند، بخشی از این پیست به میدان مردم تبدیل شد.

موزه شانگهای که یکی از پربازدیدترین موزه‌های جهان و چین است، در مرکز این میدان و در کنار آبنما، قرار دارد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «People's Square». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون
# پارک کشتی سبز شرق

**پارک کشتی سبز شرق** (به چینی: 东方绿舟)، (به ژاپنی: 東方緑舟) یکی از پارک‌های حومهٔ شانگهای در چین است. مساحت این پارک ۳۷۳ هکتار است و در نزدیک دریاچه دیانشان قرار دارد. پارک دارای دریاچه، منطقه کمپ، مجسمه های حجاری شده، زمین چمن و جنگل است.

در سال ۲۰۱۰ ژاپن، ۲۰۰۰ اصله درخت ساکورا را به نشانهٔ دوستی بین دو ملت، به چین هدیه کرد. این درختان در پارک کشتی سبز شرقی کاشته شدند.

## پانویس

## جستارهای وابسته

* ساکورا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «龍王塘桜花園». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱.
# دنگتن

الگو:جعبه اطلاعات settlement
**دنگتن** (انگلیسی: Dongtan) طرحی برای ساخت یک شهرک اقتصادی جدید در شانگهای است.

## جستارهای وابسته

* پایایی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dongtan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ فوریه ۲۰۱۵.
# ورزشگاه شانگهای

ورزشگاه شانگهای| نمای هوایی از ورزشگاه در زمان برگزاری المپیک ۲۰۰۸، در حال میزبانی مسابقات فوتبال. |
| نقشهٔ تعاملی ورزشگاه شانگهای |
| مکان | شانگهای، جمهوری خلق چین |
| مالک | ورزش‌های شرق آسیای شانگهای و مرکز فرهنگی |
| گنجایش | ۵۶٬۸۴۲ |
| سطح | چمن |
| احداث |
| گشایش | ۱۹۹۷ |
| اجاره‌کنندگان |
| باشگاه فوتبال شانگهای اس‌آی‌پی‌جی (سوپر لیگ فوتبال چین) (۲۰۰۹-) |

**ورزشگاه شانگهای** (انگلیسی: Shanghai Stadium) یک ورزشگاه چند منظوره در شانگهای چین است. این ورزشگاه در حال حاضر برای ورزش فوتبال در مسابقات سوپر لیگ فوتبال چین استفاده می‌شود.

## تاریخچه

ورزشگاه در سال ۱۹۹۷ برای میزبانی بازی‌های ملی چین ساخته شد. این ورزشگاه حدود ۵۷٬۰۰۰ صندلی دارد. نام این ورزشگاه در لیست ۳۰ ورزشگاه بزرگ فوتبال در جهان قرار دارد و هم‌چنین سومین ورزشگاه بزرگ چین بعد از ورزشگاه المپیک گوانگ‌دونگ و ورزشگاه ملی پکن می‌باشد. این ورزشگاه یکی از ورزشگاه‌هایی بود که میزبانی المپیک ۲۰۰۸ پکن را برعهده داشتند. ورزشگاه شانگهای میزبان مسابقات فوتبال المپیک بود. در تاریخ ۸ اوت ۲۰۱۵ ورزشگاه میزبانی سوپرجام فوتبال ایتالیا را برعهده داشت که میان دو تیم یوونتوس و لاتزیو برگزار شد.

## دسترسی محلی

برای رسیدن به ایستگاه متروی ورزشگاه شانگهای باید از خط ۴ متروی شانگهای استفاده کرد.

## منابع

* پروفایل بایگانی‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
* ورزشگاه شانگهای بایگانی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine - ورزشگاه‌های جهان
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shanghai Stadium». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون
# دانشگاه اتوپیا

دانشگاه اتوپیا| 大同大學 |
|  |
| نام‌های پیشین | Utopia School |
| نوع | دانشگاه خصوصی |
| فعال | ۱۹۱۲–۱۹۵۲ |
| رئیس | Hu Dunfu |
| دانشجویان | ۲٬۷۰0 (1948) |
| موقعیت | شانگهای، چین |

**دانشگاه اتوپیا**، که در زبان چینی به عنوان **دانشگاهداتونگ** یا تاتونگ شناخته می‌شود، یک دانشگاه خصوصی در شانگهای بود. این دانشگاه در مارس ۱۹۱۲ توسط گروهی از اعضای هیئت علمی سابق **دانشگاه چینهوا** به رهبری هو دانفو تأسیس شد و به یکی از معتبرترین دانشگاه‌های خصوصی در چین تبدیل شد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، **دانشگاه اتوپیا** همراه با بسیاری از دانشگاه‌های خصوصی دیگر در سال ۱۹۵۲ توسط دولت کمونیست تعطیل شد.

هو دانفو، بنیانگذار اتوپیا، همراه با دولت شکست خورده کومینتانگ به تایوان رفت. او تلاش کرد تا دانشگاه اتوپیا را در تایوان مجدداً تأسیس کند، اما ناموفق بود.

## منابع
# دانشگاه جینان

| 暨南大学 (Chinese) |
| پرونده:JNU logo.png |
| اسامی سابق | Jinan Academy, Jinan School, National Jinan University |
| شعار | 忠信笃敬 |
| شعار انگلیسی | loyalty, sincerity, integrity and respect |
| نوع | دانشگاه تحقیقاتی، دولتی |
| تاسیس | Established 1906 (1906)
Reestablished 1958 (1958) |
| رئیس هیئت مدیره | Wan Gang |
| رئیس | Song Xianzhong (宋献中) |
| هیئت علمی | 1917 |
| دانشجو | 50,535 |
| کارشناسی | 22,527 |
| فارغ‌التحصیل | 10,767 |
| محل | **گوانگ‌ژو** , چین |
| نام مستعار | JNU |
| وابستگی | Guangdong-Hong Kong-Macao University Alliance (GHMUA) |
| وب سایت | english.jnu.edu.cn |
|  |
|  |
| Chinese name |
| Simplified Chinese | 暨南大学 |
| Traditional Chinese | 暨南大學 |
|

| Transcriptions |
| --- |
| Standard Mandarin |
| Hanyu Pinyin | Jìnán Dàxué |
| Wade–Giles | Chi-nan Ta-hsuëh |
| Yue: Cantonese |
| Yale Romanization | Kei Nàahm Daaih Hohk |
| Jyutping | Kei3 Naam4 Daai6 Hok6 |

 |

**دانشگاه جینان** (**JNU** , Chinese) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی است که در گوانگژو، چین واقع شده‌است. "جینان" در لغت به معنای "رسیدن به جنوب" است، که نشان دهنده مأموریت اصلی دانشگاه برای انتشار آموزش و فرهنگ چینی از شمال به جنوب است. این دانشگاه در سال ۱۹۰۶ در نانجینگ تأسیس شد و اولین دانشگاه چینی است که دانشجویان خارجی جذب می‌کرد. و در حال حاضر یکی از دانشگاه‌هایی است که بیشترین تعداد دانشجویان بین‌المللی را در چین دارد. دانشگاه جینان در حال حاضر توسط دفتر امور چین در خارج از کشور **شورای دولتی جمهوری خلق چین** و وزارت آموزش چین اداره می‌شود.

## رتبه‌بندی‌ها

| سال | جایگاه دانشگاه طبق رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس | جایگاه دانشگاه طبق رتبه‌بندی تایمز در آسیا |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۲۲ | ۱۵۰ | ۱۶۷ |
| ۲۰۲۱ | ۱۳۸ | ۱۷۵ |
| ۲۰۲۰ | ۱۴۸ | ۱۹۸ |
| ۲۰۱۹ | ۱۵۱ | ۱۸۶ |
| ۲۰۱۸ | ۱۸۴ |  |

| رتبه‌بندی‌های دانشگاه |
| --- |
| جهانی-در مجموع |
| *رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان* | 401-500 (2021) |
| *رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس* | 701-750 (2023) |
| *رتبه‌بندی تایمز* | 601-800 (2023) |
| *یوان‌اس‌دبلیوآر* | 540 (2023) |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |
|  |

## منابع
# دانشگاه سنت جان شانگهای

دانشگاه سنت جان شانگهای| 聖約翰大學 |
|  |
| شعار | 學而不思則罔 思而不學則殆 |
| شعار به انگلیسی | Light and Truth |
| نوع | دانشگاه خصوصی |
| فعال | ۱۸۷۹–۱۹۵۲ |
| وابستگی | انگلیکان |
| موقعیت | شانگهای، چین |

**دانشگاه سنت جان شانگهای** (انگلیسی: St. John's University, Shanghai) دانشگاه خصوصی مستقر در شهر شانگهای، چین بود، که در سال ۱۸۷۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۵۲ منحل گردید.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «St. John's University, Shanghai». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲.

## پیوند به بیرون
# حباب اقتصادی ژاپن

برج توکیو و دورنمای شهر توکیو، پایتخت ژاپن
**حباب اقتصادی ژاپن** (به ژاپنی: バブル景気, baburu keiki) یک حباب اقتصادی از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ بود که در آن قیمت‌های بازار املاک و مستغلات و سهام سرمایه به شدت افزایش یافت. در اوایل سال ۱۹۹۲، این حباب قیمت ترکید و اقتصاد ژاپن دچار رکود شد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Japanese asset price bubble». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۲۳.
# مونونوبه نو موریا

| مونونوبه نو موریا |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۱ ژانویهٔ ۵۵۰ |
| درگذشت | ۱ ژوئیهٔ ۵۸۷ |
| ملیت | ژاپن |

**مونونوبه نو موریا** ((به ژاپنی: 物部 守屋 Mononobe no Moriya); ۱ ژانویهٔ ۰۵۵۰ – ۱ ژوئیهٔ ۰۵۸۷) رهبر یکی از خاندان‌های اشرافی در دوره یاماتو و اهل ژاپن بود. وی به مانند پدرش مونونوبه نو اوکوشی، یک ضد بودیسم (آیین بودایی) بود که اخیراً از سرزمین اصلی به ژاپن معرفی شده بود.

## جستارهای وابسته

* گسترش دین بودایی در ژاپن

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mononobe no Moriya». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۰.

## پیوند به بیرون
# هوجو ماساکو

| هوجو ماساکو |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۱۱۵۶ |
| درگذشت | ۶ اوت ۱۲۲۵ |
| ملیت | ژاپن |

**هوجو ماساکو** (به ژاپنی: 北条政子 Hōjō Masako); 1156 – ۶ اوت ۱۲۲۵)، معروف به **آما شوگون** (به معنی شوگون راهبه) یک زن سیاستمدار و دختر ارشد هوجو توکیماسا نخستین شیکن در شوگون‌سالاری کاماکورا و همسر نخستین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتونو یوری‌تومو اهل ژاپن بود. وی و میناموتونو یوری‌تومو دارای چهار فرزند میناموتو نو یوری‌ایه (شوگون دوم) و میناموتو نو سانه‌تومو (شوگون سوم)، و دو دختر به نام‌های اوهیمه و سانمان بودند که تمامی آنان قبل از مرگ مادرشان ماساکو درگذشتند.

## شجره نامه

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو توکیماسا(۱) نخستین شیکن |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  | میناموتونو یوری‌تومو (۱) نخستین شوگون |  | هوجو ماساکو |  |  |  |  |  |  | هوجو یوشیتوکی (۲) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | اوهیمه دختر ارشد (مرگ زودرس) |  | میناموتو نو یوری‌ایه (۲) (کشته شد) |  | میناموتو نو سانه‌تومو (۳) (کشته شد) |  | سانمان دختر دوم (مرگ زودرس) |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو یاسوتوکی (۳) |  |  |  |  |  |  |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| میناموتو نو ایچیمان (کشته شد) |  | کوگیو (اعدام) |  | ایجیتسو (به قتل رسید) |  | زنگیو (به قتل رسید) |  | تاکه نو گوشو (مرگ زودرس) |  | کوجو یوریتسونه (۴) |  | هوجو توکیئوجی (مرگ زودرس) |  | هوجو تسونه‌توکی (۴) |  |
|  |

## جستارهای وابسته

* خاندان هوجو
* میناموتو نو یوری‌تومو
* میناموتو نو سانه‌تومو
* امپراتور گو-توبا
* امپراتور گو شیراکاوا
* تایرا نو کیوموری
* شوگون‌سالاری کاماکورا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hōjō Masako». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۸.

## پیوند به بیرون
# معبد شینتویی

معبد آساکوسا.
**معبد شینتویی** یا **جینجا** (به ژاپنی: 神社 Jinja) به زیارتگاه‌های دین شینتو گفته می‌شود. هدف اصلی در ساخت یک زیارتگاه شینتویی آن است که اقامتگاهی برای یک یا چند کامی باشد و مکانی باشد که در آنجا بتوان به کامی خدمت کرد؛ بدین معنی که آن را مطابق اعتقادات و رسوم شینتویی عبادت کرد. این زیارتگاه‌ها برای گسترش اعتقاد شینتویی یا آموزش تعالیم این دین ساخته نمی‌شوند. هر چند که این دو نیز موضوعی بسیار مهم هستند.

## موقعیت محلی

موقعیت جغرافیایی یک زیارتگاه صرفاً بر پایهٔ پیدا کردن یک قطعه زمین خالی نیست؛ به عنوان یک قاعدهٔ کلی، زیارتگاه‌ها به نحوی با طبیعت اطراف خود ارتباط دارند. آنها، به عنوان مثال، به خاطر وجود یک درخت خاص، یا یک باغ، صخره، غار، کوه، رودخانه، یا ساحل مخصوصی، در محل خاصی قرار گرفته‌اند، یا به خاطر رابطه‌ای نزدیک با یک خاندان قدیمی، شاید هم به خاطر اولین فردی که به این منطقه وارد شده و آن را به روی دیگران گشوده‌است. بسیاری از زیارتگاه‌ها به دلیل رشد جمعیت در مناطق مرکز شهرها، به دلایلی غیرقابل کنترل، زیبایی طبیعی اولیهٔ خویش را از دست داده‌اند، اما در این موارد نیز هر نوع تلاشی به عمل می‌آید که در آن‌ها زیبایی طبیعی خاصی به وجود آید که بتواند در اذهان زائران معبد احساس رازآلودی را از نزدیکی به جهان ناپیدای الهی و به طبیعت القاء کند.

## نقشه حرم

طرح یک معبد شینتویی.
جز موارد استثنایی یک زیارتگاه در ساده‌ترین صورت خود شامل دو جزء است. یکی محوطهٔ کاملاً درونی برای جای دادن شین‌تای (کالبد مقدس کامی) و دیگری محوطه‌ای در جلوی آن برای اهدای نذورات است که این محوطهٔ جلویی می‌تواند در داخل ساختمان زیارتگاه یا بیرون آن باشد. قبل از حرم زیارتگاه یک جعبه یا صندوق نذورات قرار گرفته‌است. درست بالای این صندوق هم در بعضی از زیارتگاه‌ها یک زنگ بزرگ نصب شده‌است که یک طناب ضخیم برای زدن زنگ به آن متصل است.

1. توری (به ژاپنی: 鳥居 Torii) :جز در موارد استثنایی مانند زیارتگاه‌های کوچک کنار معابر، ورودی همهٔ زیارتگاه‌های شینتویی با یک یا چند ستون دروازهٔ توری مشخص می‌شود.
2. پله‌های سنگی
3. ساندو (به ژاپنی: 参道, Sandō): به جاده یا راه باریک منتهی به یک زیارتگاه گفته می‌شود.
4. تمیزویا (به ژاپنی: 手水舎, temizuya) یا چوزویا:به جای تطهیر و شستشو در مسیر راه زیارتگاه گفته می‌شود.
5. تورو (به ژاپنی: 灯籠, Tōrō):
6. کاگورا-تن (به ژاپنی: 神楽, Kagura-Ten): جایگاهی است که به اجرای مراسم کاگورا اختصاص داده شده‌است.
7. ساموچو:
8. اما (به ژاپنی: 絵馬 Ema):
9. ستسوماتسوشا (به ژاپنی: 摂末社, Setsumatsusha):
10. کومااینو (به ژاپنی: 狛犬・胡麻犬, Komainu) :به مجسمه‌های سگ یا شیری گفته می‌شود که روی سکو یا پله‌ای در دو طرف اولین توری معبد یا در طول راهروی ورودی قرار گرفته‌اند.
11. هایدن (به ژاپنی: 拝殿, Haiden):به سالن مخصوص دعا و عبادت گفته می‌شود که معمولاً در جلوی محراب اصلی قرار گرفته‌است.
12. تاماگاکی (به ژاپنی: 玉垣, Tamagaki):
13. هوندن (به ژاپنی: 本殿, Honden):

## نمادهای الوهیت

سمبول و نماد حضور کامی در زیارتگاه یک شی مقدس به نام شین‌تای (کالبد مقدس کامی) است. وقتی این شی مقدس حاضر باشد، ورود به محوطهٔ حرم داخلی زیارتگاه ممنوع است.

## نگارخانه

*
*
*
*
*
*
*

## جستارهای وابسته

* کامی
* معابد توکیو

## پانویس

## منابع

* اونو، سوکیو (۱۳۸۷). «کتاب اول: شینتو، راه کامی، فصل دوم: زیارتگاه‌های شینتویی». در عبدالرحیم گواهی (ویراستار). *شینتوئیزم*. تهران: نشر علم. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۰۵-۸۱۳-۴.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
# ساکی

ساکی.
**ساکه** (به ژاپنی:酒) یا **اوساکه** یا **ساکی** واژه‌ای است ژاپنی که در ژاپن به معنی «مشروبات الکلی» به‌کار می‌رود ولی در فارسی به نوعی عرق یا آبجوی برنج که در ژاپن پرطرفدار است گفته می‌شود. این عرق برنج را در خود زبان ژاپنی نیهونشو (日本酒) می‌نامند و آن را معمولاً کمی گرم می‌نوشند. مقدار الکل موجود در ساکی معمولاً بین ۱۵ تا ۱۷٪ است.

به ساکی گاهی شراب برنج هم گفته می‌شود که درست نیست زیرا مراحل ساخت نیهونشو بیشتر به آبجو شباهت دارد تا شراب.

## تاریخ

### تا دوره کامیکا -

منبع ساکه مشخص نیست، اما تخمیر برنج به الکل در حدود ۵۰۰ قبل شمارش میلادی از چین به ژپان اورده شد. اولین نشان به استفاده الکل در ژپان توی Book of Wei در *Records of the Three Kingdoms* اراه شد. این متن چینی قرن سوم از نوشیدن و رقص ژاپنی صحبت می کند.

نوشیدنی الکلی (ساکه) چندین بر ذکر شدن در کوجیکی - اولین نوشتانی تاریخ ژاپنی که تدوین شد در سال ۷۱۲ میلادی.بامفورث (2005) منشأ ساکه احتمالی حقیقت را بیان می کند (که از برنج،‌ اب، کوجی و آسپرژیلوس اوریزا) در دوره نارا (۷۱۰-۷۹۴ میلادی).

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sake». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰.
# درخت کافور

| درخت کافور |
| --- |
|  |
| درخت کافور، *Cinnamomum camphora* |
| رده‌بندی علمی |
| فرمانرو: | گیاهان |
| راسته: | برگ‌بوسانان |
| تیره: | برگ‌بویان |
| گونه: | Cinnamomum camphora |
| نام دوبخشی |
| Cinnamomum camphora |

**درخت کافور** (نام علمی: *Cinnamomum camphora*) نام یک گونه از تیره برگ‌بویان است.

این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و فرمز وجود دارد. درخت کافور تا ۲۵–۳۰ متر رشد می‌کند و صمغی از آن ترشح می‌شود که کافور نامیده می‌شود. درخت کافور دارای گلهایی به رنگ سفید می‌باشد و میوه‌ای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد.

## جستارهای وابسته

* کافور

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cinnamomum camphora». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴.

## پیوند به بیرون
# آکونه، کاگوشیما

| Akune
阿久根市 |
| --- |
| شهر |
| پرچم |
| موقعیت Akune در استان کاگوشیما |
| کشور | ژاپن |
| منطقه | کیوشو |
| استان | استان کاگوشیما |
| مساحت |
|  • کل | ۱۳۴٫۳۰ کیلومتر مربع (۵۱٫۸۵ مایل مربع) |
| جمعیت (April 2008) |
|  • کل | ۲۳۸۸۷ |
|  • تراکم | ۱۷۸/کیلومتر مربع (۴۶۰/مایل مربع) |
| نمادها |
|  • درخت | پومیلو |
|  • گُل | Tsuwabuki (گل‌ستاره‌ای‌ها farfugium japonicum) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۹ (زمان) |
| نشانی تالار شهر | 200 Tsurumichō, Akune-shi, Kagoshima-ken ۸۹۹-۱۶۹۶ |

**آکونه** در استان کاگوشیما در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۲۴٬۱۶۶ نفر و مساحت ۱۳۴٫۳۰ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۱۸۰ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۱۹۵۲−۰۴−۰۱ ۱ آوریل ۱۹۵۲ به عنوان شهر شناخته شد.

## جستارهای وابسته

* ژاپن
* فهرست شهرهای ژاپن

## منابع

* ویکی‌پدیای انگلیسی

## پیوند به بیرون
# اوساکی، کاگوشیما

| اوساکی، کاگوشیما
大崎町 |
| --- |
| شهر |
| موقعیت اوساکی، کاگوشیما در استان کاگوشیما |
| کشور | ژاپن |
| منطقه | کیوشو |
| استان | استان کاگوشیما |
| ناحیه | Soo |
| مساحت |
|  • کل | ۱۰۰٫۸۲ کیلومتر مربع (۳۸٫۹۳ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۰۸) |
|  • کل | ۱۵۴۰۶ |
|  • تراکم | ۱۵۰/کیلومتر مربع (۴۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۹ (زمان) |
| وبگاه | www.town.kagoshima-osaki.lg.jp |

**اوساکی، کاگوشیما** (به لاتین: Ōsaki, Kagoshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کاگوشیما واقع شده‌است. اوساکی ۱۵٬۴۰۶ نفر جمعیت دارد.

## جستارهای وابسته

* فهرست شهرهای ژاپن

## منابع

## پیوند به بیرون
# بونجی (دوره ژاپنی)

**بونجی** (به ژاپنی: 文治 Bunji) نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از گنریاکو و قبل از کنکیو قرار داشت و از اوت ۱۱۸۵ تا آوریل ۱۱۹۰ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو توبا، امپراتور ژاپن بود.

## جستارهای وابسته

* فهرست عصرهای ژاپن

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bunji (era)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۰.
# شیمازو یوشی‌هیسا

در این نام ژاپنی، «شیمازو» نام خانوادگی است.

| شیمازو یوشی‌هیسا |
| --- |
| مجسمه شیمازو یوشی‌هیسا |
| نام بومی | 島津 義久 |
| زاده | ۱۵۳۳ قلعه ایزاکو |
| درگذشته | ۱۶۱۱ قلعه کوکوبو |
| وفاداری |  خاندان شیمازو |
| درجه | دایمیو |
| فرماندهی | قلعه کاگوشیما |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | محاصره تاکابارو (۱۵۷۶) نبرد میمیگاوا (۱۵۷۸) محاصره قلعه ایوایا (۱۵۸۶) لشکرکشی کیوشو (۱۵۸۷) |
| خویشاوندان | شیمازو تاکاهیسا (پدر) شیمازو یوشی‌هیرو (برادر) شیمازو توشی‌هیسا (برادر) شیمازو ایه‌هیسا (برادر) |

**شیمازو یوشی‌هیسا** (به ژاپنی: 島津義久) (۱۶۱۱ – ۱۵۳۳ میلادی) یکی از دایمیوهای ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او شانزدهمین رهبر خاندان شیمازو بود و بر ولایت ساتسوما حکمرانی می‌کرد. او برادر بزرگتر شیمازو یوشی‌هیرو بود.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shimazu Yoshihisa». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۶.
# ۱۸۷۱

|  |  |
| --- | --- |
| **سده:** | سده ۱۸ - **سده ۱۹** - سده ۲۰ |
| **دهه:** | ۱۸۴۰  ۱۸۵۰  ۱۸۶۰  ۱۸۷۰  ۱۸۸۰  ۱۸۹۰  ۱۹۰۰  |
| **سال:** | ۱۸۶۸ ۱۸۶۹ ۱۸۷۰ - **۱۸۷۱** - ۱۸۷۲ ۱۸۷۳ ۱۸۷۴ |

۱۸۷۱ در گاه‌شماری‌های دیگر| گاه‌شماری ایرانی | ۱۲۴۹–۱۲۵۰ |
| گاه‌شماری میلادی | ۱۸۷۱ *MDCCCLXXI* |
| گاه‌شماری اتیوپیایی | ۱۸۶۳–۱۸۶۴ |
| گاه‌شماری ارمنی | ۱۳۲۰ ԹՎ ՌՅԻ |
| گاه‌شماری اسلامی | ۱۲۸۷–۱۲۸۸ |
| گاه‌شماری ایگبو | ۸۷۱–۸۷۲ |
| گاه‌شماری آشوری | ۶۶۲۱ |
| گاه‌شماری بربری | ۲۸۲۱ |
| گاه‌شماری بنگالی | ۱۲۷۸ |
| گاه‌شماری بهائی | ۲۷–۲۸ |
| گاه‌شماری بودایی | ۲۴۱۵ |
| گاه‌شماری بیزانسی | ۷۳۷۹–۷۳۸۰ |
| گاه‌شماری جوچه | *نامعلوم* |
| گاه‌شماری چینی | 庚午年 (فلز اسب) ۴۵۶۷ یا ۴۵۰۷     *— تا —* 辛未年 (فلز بز) ۴۵۶۸ یا ۴۵۰۸ |
| گاه‌شماری خورشیدی تایلندی | ۲۴۱۴ |
| گاه‌شماری دیسکوردیان | ۳۰۳۷ |
| گاه‌شماری ژاپنی | میجی ۴ (明治４年) |
| گاه‌شماری ژولینی | میلادی منهای ۱۲ روز |
| گاه‌شماری سنتی برمه‌ای | ۱۲۳۳ |
| گاه‌شماری عبری | ۵۶۳۱–۵۶۳۲ |
| گاه‌شماری قبطی | ۱۵۸۷–۱۵۸۸ |
| گاه‌شماری کره‌ای | ۴۲۰۴ |
| گاه‌شماری مینگو | ۴۱ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۴۱年 |
| گاه‌شماری هولوسن | ۱۱۸۷۱ |
| گاه‌شماری‌های هندو |  |
|  - *ویکرم سموت* | ۱۹۲۷–۱۹۲۸ |
|  - *شاکا ساموات* | ۱۷۹۳–۱۷۹۴ |
|  - *کالی یوگا* | ۴۹۷۲–۴۹۷۳ |
| از تاریخ پیدایش رم | ۲۶۲۴ |
| سال سلطنت بریتانیا | ۳۴ ویکتوریا ۱ – ۳۵ ویکتوریا ۱ |
| این جعبه: * نمایش
* بحث
* ویرایش
 |

**سال ۱۸۷۱ میلادی** (هزار و هشتصد و هفتاد و یک)، یکی از سالهای دهه ۱۸۷۰ در سده ۱۹ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۸۷۱ از دی ۱۲۴۹ شروع شد و در دی ۱۲۵۰ خاتمه یافت.

## زادروزها

* ۲۷ سپتامبر - **گراتزیا دلددا** (به ایتالیایی: Grazia Deledda) ‏ (۱۸۷۱ - ۱۹۳۴) نویسندهٔ ایتالیایی اهل جزیرهٔ ساردنی. برندهٔ جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۲۶.
* ۷ ژانویه – امیل بورل، ریاضی‌دان و سیاست‌مدار فرانسوی (د. ۱۹۵۶)
* ۳۰ ژانویه – ویلفرد لوکاس، بازیگر و فیلمنامه‌نویس کانادایی (د. ۱۹۴۰)
* ۴ فوریه – فریدریش ابرت، سیاست‌مدار آلمانی (د. ۱۹۲۵)
* ۲۷ مارس – هاینریش مان، نویسنده و شاعر آلمانی (د. ۱۹۵۰)
* ۱۰ ژوئیه – مارسل پروست، نویسنده و کتابدار فرانسوی (د. ۱۹۲۲)
* ۱۸ ژوئیه – سادا یاکو، بازیگر ژاپنی (د. ۱۹۴۶)
* ۲۹ اوت – آلبر لوبرن، سیاست‌مدار و مهندس فرانسوی (د. ۱۹۵۰)
* ۲۸ سپتامبر – مارشال پیترو بادوگیلیو، سیاست‌مدار و دیپلمات ایتالیایی (د. ۱۹۵۶)
* ۲ اکتبر – کوردل هال، قاضی، دیپلمات، وکیل، و سیاست‌مدار آمریکایی (د. ۱۹۵۵)
* ۱ نوامبر – استیون کرین، بازیکن بیسبال، ژورنالیست، نویسنده، و شاعر آمریکایی (د. ۱۹۰۰)
* ۱۳ دسامبر – امیلی کار، نقاش کانادایی (د. ۱۹۴۵)

## درگذشتگان

* ۱۱ مه – جان هرشل، ستاره‌شناس و عکاس بریتانیایی (ز. ۱۷۹۲)
* ۱۸ اکتبر – چارلز ببیج، ریاضی‌دان، دانشمند علوم کامپیوتر، و مهندس بریتانیایی (ز. ۱۷۹۱)

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «1871». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵.

‎
# شهرستان کاگوشیما، کاگوشیما

نقشه
**شهرستان کاگوشیما، کاگوشیما** (به ژاپنی: 鹿児島郡, Kagoshima-gun)، یکی از شهرستان‌های ژاپن واقع در استان کاگوشیما، ژاپن است.

از سال ۲۰۲۰، این منطقه دارای ۱۱۴۵ نفر جمعیت است. The total area is 132.71 km2. مساحت کل ۱۳۲٫۷۱ کیلومتر مربع است.

این ناحیه دو روستا دارد و هر دو جزایری در ناحیه اوشیما بودند. منطقه ای که زمانی در سرزمین اصلی قرار داشت، اکنون به‌طور کامل در شهر کاگوشیما ادغام شده است.

* میشیما، کاگوشیما
* توشیما، کاگوشیما

## جستارهای وابسته

* سایگو تاکاموری

## منابع
# گروه ۱+۵

مذاکرات ژنو
**گروه ۱+۵** (که به صورت **گروه پنج به‌علاوهٔ یک** خوانده می‌شود) از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل (ایالات متحدهٔ آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه) و آلمان تشکیل شده‌است. دلیل نامگذاری این گروه، حضور پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به همراه کشور آلمان است.

از جمله اقدامات این گروه برای حصول توافق با ایران در زمینهٔ فعالیت‌های هسته‌ای می‌توان به ارائهٔ یک بستهٔ پیشنهادی در سال ۰۲۰۰۸ ۲۰۰۸ اشاره کرد.

گاهی به سه کشور اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) در برابر سه کشور دیگر (روسیه، چین و آمریکا)، «گروه سه به‌علاوهٔ سه» گفته می‌شود.

## جستارهای وابسته

* سه کشور اروپایی
* بریکس
* تلاش آمریکا برای خروج از برجام

## منابع
# فناوری اطلاعات در هند

**فناوری اطلاعات در هند** صنعتی است که از دو جزء اصلی تشکیل شده‌است: خدمات اطلاعات و برون‌سپاری فرایندهای تجاری. سهم بخش فناوری اطلاعات از تولید ناخالص داخلی هند از ۱٫۲٪ در سال ۱۹۹۸ به ۷٫۷٪ در سال ۲۰۱۷ رسیده‌است.

## مراکز مهم فناوری اطلاعات

### بنگلور

بنگلور به عنوان سیلیکون ولی هند شناخته می‌شود.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Information technology in India». بازبینی شده در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹.