Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# موشک ضربه هدفمند

|  موشک ضربه هدفمند  |
| --- |
| پرواز آزمایشی پروتوتایپ پریزم در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ ,در حوزه موشکی وایت سندز |
| نوع | توپخانه راکتی موشک بالستیک کوتاه‌برد موشک بالستیک میان‌برد موشک بالستیک ضدکشتی |
| خاستگاه | آمریکا |
| تاریخچه خدمت |
| استفاده‌شده توسط |  ایالات متحده آمریکا  استرالیا |
| جنگ‌ها | * جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران
 |
| تاریخچه تولید |
| طراح | Lockheed Martin Missiles and Fire Control |
| قیمت واحد | < ۳٫۵ میلیون دلار (Increment One) |
| ویژگی‌ها |
| وزن | نامعلوم |
| طول | ۱۳ فوت (۴٫۰ متر) |
| قطر | ۱۷ اینچ (۴۳۰ میلیمتر) |
|

---

 |
| برد نهایی | ≥ ۳۱۰ مایل (۵۰۰ کیلومتر) |
| سر جنگی | * مواد منفجره خردشونده
* تعداد نامعلومی مهمات کوچکتر
	+ نسخه‌های آینده ممکن است شامل پهپادهای کایوتی و بمب‌های هدایت سرشی از نورثروپ گرومن باشند.
 |
| وزن سر جنگی | ۲۰۰ پوند (۹۱ کیلوگرم) |
|

---

 |
| پیشران | موشک سوخت جامد |
| سامانهٔ هدایت | پایه: سامانه ناوبری اینرسیایی + سامانه موقعیت‌یاب جهانی موشک ضد کشتی زمین پایه: پایگاه+ anti-radiation seeker + Imaging Infrared (IIR) |
| سکوی پرتاب | راکت‌انداز چندگانه ام۲۷۰, هیمارس ام۱۴۲, جیمارز |

**موشک‌های ضربه هدفمند** (**پریزم**، به انگلیسی: **PrSMPRI**-zim*) یک سری موشک‌های بالستیک هستند که در آغاز با برد کوتاه و بعدها با برد متوسط توسط لاکهید مارتین برای جایگزینی MGM-140 ATACMS توسعه داده شدند. نسخه اولیه این موشک، Increment One، در حال حاضر در ارتش ایالات متحده و ارتش استرالیا به کار گرفته می‌شود، و استرالیا از شرکای این برنامه است. گونه‌های بعدی آن، به ویژه **موشک ضد کشتی زمین-پایه** (**LBASM**)، دارای قابلیت هدف قرار دادن ضد کشتی خواهند بود، و گونه‌های دیگر بردها و بارهای جدید خواهند داشت.

موشک ضربه هدفمند در حال حاضر تنها قادر به پرتاب از پرتابگر M142 HIMARS است؛ اگرچه برنامه‌هایی برای ایجاد موشکهایی که قادر به پرتاب از کشتی‌های در سطح از طریق سیستم پرتاب عمودی Mark 41 باشند تحت بررسی است. استرالیا و ایالات متحده تنها کشورهایی هستند که در حال حاضر این موشک را دارند. درخواست صادرات نروژ رد شده و انگلستان در حال خرید آن است.

برنامه‌ریزی شده است که پریزم، همراه با موشک‌های دیگر آمریکایی و استرالیا، در یک مجموعه در استرالیا تولید شود و تولید داخلی آن در ایالات متحده افزایش یابد. این موشک برای اولین بار در جنگ توسط ایالات متحده در طول جنگ ایران ۲۰۲۶ استفاده شد.

طراحی مفهومی موشک ضربه هدفمند
## استفاده

در مارس ۲۰۲۶، فرماندهی مرکزی ایالات متحده تصاویر یک هیمارز M142 را که از موشک ضربه هدفمند (PrSM) در حملات به اهداف غیر نظامی ایران در طول عملیات «خشم حماسی» استفاده می‌کند، منتشر کرد.

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) گزارش داد که ۲۱ نفر از غیر نظامیان در حمله موشکی به شهر لامرد در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ کشته شدند. *نیویورک تایمز* و بی‌بی‌سی هر دو گزارش دادند که سلاح مورد استفاده در حمله به سالن ورزشی لامرد
از نوع پریزم با کلاهک شامل هزاران ساچمه تنگستنی برای افزایش تلفات انسانی بوده است.

## اپراتورها

### اپراتورهای فعلی

 استرالیا
* نیروی زمینی استرالیا

 ایالات متحده آمریکا
* ارتش ایالات متحده آمریکا

## منابع

## پیوند به بیرون

* موشک‌های ضربه هدفمند - توضیحات محصول در وب سایت لوکهید مارتین
# تانک سبک

آام‌ایکس-۱۳ یک نمونه تیپیکال تانک سبک فرانسوی بود که از سال ۱۹۵۲ تا دهه ۱۹۸۰ تولید و به بیش از ۲۵ کشور صادر شد.
شوروی‌ها پی‌تی-۷۶ را برای حرکت خوب بر روی آب و مأموریت‌های آبی-خاکی طراحی کرده بودند.
**تانک سبک** یکی از انواع تانک است که از قدرت تحرک و سرعت بالایی برخوردار است و معمولاً برای مقاصد شناسایی، گشت‌زنی، و دیده‌بانی استفاده می‌شود. این نوع تانک‌ها از قدرت آتش کمتر و زره ضعیف‌تری نسبت به تانک‌های دیگر برخوردارند و به همین دلیل برای نبرد مستقیم با تانک‌های دشمن مناسب نیستند اما توانایی استفاده از رخنه‌های دفاعی دشمن برای حمله به توپخانه دشمن، یا تشخیص مواضع دشمن برای توپخانه خودی را دارند.

سرعت حرکت و شتاب‌گیری، قدرت مانور بالا و اندازهٔ کوچک تانک‌های سبک به آن‌ها کمک می‌کند تا بهتر از آتش توپخانه دشمن فرار کنند، اما تانک‌های متوسط معمولاً آنقدر قدرت آتش، قدرت تحرک، و زره کافی دارند تا به آسانی تانک‌های سبک را نابود کنند در نتیجه هماهنگی تانک‌های سبک در هنگام اجرای عملیات با توپخانه خودی ضروری است.

تانک‌های سبک از نظر نوع مأموریت شباهت زیادی به خودروهای شناسایی زرهی دارند با این تفاوت که تانک‌های سبک به جای چرخ از شنی استفاده می‌کنند تا تحرک بهتری در خارج از جاده داشته باشند.

## تاریخچه

پیش از جنگ جهانی دوم عصر اوج فراگیری تانک‌های سبک بود. آغاز جنگ سرد با پیدایش ایده تانک اصلی میدان نبرد همراه بود که تمامی کلاس‌های دیگر تانک‌ها را در خود بلعید. بر اساس این ایده فقط یک نوع تانک ساخته می‌شد که توانایی انجام تمامی مأموریت‌های کلاس‌های مختلف تانک‌ها را داشته باشد.

هرچند تانک‌های اصلی میدان نبرد تا حد زیادی جایگزین تانک‌های سبک هم شدند اما سبکی و کوچکی تانک‌های سبک و قابلیت جابه‌جایی سریع آن‌ها باعث شد تا آن‌ها همچنان برای برخی مأموریت‌های خاص مثلاً حمایت از نیروهای هوابرد، ماموریت‌های آبی-خاکی و عملیات‌های شناسایی استفاده شوند. اما در اواخر جنگ سرد خودروهای جنگی پیاده‌نظام این نقش‌ها را هم از تانک‌های سبک گرفتند. طراحی یک مدل اصلاح‌شده از خودروهای جنگی پیاده‌نظام برای مأموریت‌های شناسایی و آتش پشتیبان راه حل ارزان‌تر و ساده‌تری از طراحی یک تانک سبک بود. آمریکایی‌ها در دهه ۱۹۸۰ ام۵۵۱ شریدان آخرین تانک سبک خود را بازنشسته کردند و در آغاز سده بیستم بسیاری از ارتش‌های دنیا هیچ تانک سبکی را در خدمت نظامی خود ندارند.

## منابع
# سرگرد (ایالات متحده)

| سرگرد (ایالات متحده)  |
| --- |
| نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، and نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا garrison insignia of the rank of major. Style and method of wear may vary between the services. |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| شاخه خدمات | * ارتش ایالات متحده آمریکا
* نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
* سپاه تفنگداران دریایی آمریکا
 |
| تلخیص شده | MAJ, Maj |
| درجه | سرگرد |
| درجه ناتو | OF-3 |
| Non-ناتو rank | O-4 |
| رتبه بالاتر بعدی | سرهنگ دوم |
| رتبه پایین‌تر بعدی | سروان |
| درجه‌های معادل | * Lieutenant commander (نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا)
 |

**سرگرد** (انگلیسی: Major) یک درجه افسر نظامی عملیاتی، بالاتر از درجهٔ سروان و پایین‌تر از درجهٔ سرهنگ دوم است. این درجه معادل ناخدا سوم در نیروی دریایی است.

درجهٔ پرداخت سرگرد، O-4 است. نماد این درجه از یک برگ بلوط طلایی تشکیل شده و ظاهر نسخه‌های نیروی زمینی/نیروی هوایی آن با نسخهٔ سپاه تفنگداران دریایی کمی متفاوت است.

## نیروی زمینی

سرگرد در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا معمولاً به عنوان افسر اجرایی یا افسر عملیات‌های یک گردان فعالیت می‌کند. یک سرگرد همچنین می‌تواند به عنوان افسر ارشد در یک هنگ، تیپ یا یگان رزمی در امور مربوط به پرسنل، لجستیک، اطلاعات و عملیات فعالیت کند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Major (United States)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷.
# ژنرال نیروی هوایی

**ژنرال نیروی هوایی** یا ژنرال پنج ستاره دومین درجهٔ نظامی در نیروهای مسلح ایالات متحده بعد از ژنرال شش‌ستاره و دومین درجهٔ ممکن عملیاتی در نیروی هوایی ایالات متحده می‌باشد.

## درجه‌های برابر

درجهٔ ژنرال نیروی هوایی، ویژهٔ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا می‌باشد و معادل آن در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا آدمیرال ناوگان است و همچنین معادل آن در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا ژنرال نیروی زمینی می‌باشد.

ژنرال نیروی هوایی، یک درجه بالاتر از ارتشبد است.

## نگارخانه

*
*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «General of the Army (United States)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون
# لیندا لی فاگان

| لیندا لی فاگان |
| --- |
|  |
|  |
| ۳۲مین جانشین فرمانده  گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا |
| **متصدی** |
| **آغاز به کار**  ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ |
| رئیس‌جمهور | جو بایدن |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۳ سال) کلمبوس، اوهایو |
| محل تحصیل | دانشگاه دفاع ملی آمریکا (کارشناسی ارشد) دانشگاه واشینگتن |
|  |
| پیشینه نظامی |
| وفاداری | ایالات متحده آمریکا |
| شاخه نظامی | گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا |
| سال‌های خدمت | ۱۹۸۵–تاکنون |
| درجه | ادمیرال |
| نشان‌ها | لژیون افتخار (۳) |
|  |

**لیندا لی فاگان** (انگلیسی: Linda L. Fagan؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۳) نظامی و سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین فرمانده گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Linda L. Fagan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۲.

## پیوند به بیرون
# پایگاه هوایی اوسان

| پایگاه هوایی اوسان |
| --- |
|  |
| * یاتا: *ندارد*
* ایکائو: *ندارد*
 |
| خلاصه |
| شهر بکار رفته | اوسان |
| مکان |  کره جنوبی |
| بکار رفته در | ۱۹۵۲-تاکنون |
| مختصات | ﻿ / ﻿ |
| Wikimedia | © OpenStreetMap |

**پایگاه هوایی اوسان** (به انگلیسی: Osan Air Base) پایگاه هوایی نظامی و یک فرودگاه است. این فرودگاه در شهر اوسان کشور کره جنوبی قرار دارد. ستاد فرماندهی نیروی هوایی هفتم در این پایگاه قرار دارد.

## جستارهای وابسته

* کد فرودگاهی یاتا
* کد فرودگاهی ایکائو
* فهرست فرودگاه‌های کره جنوبی

## منابع

* «اطلاعات جهانی هوانوردی». worldaerodata.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۱۲.
* «اطلاعات فرودگاه‌ها و حمل‌ونقل هوایی». Airport-Data.com. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲.
# استارز اند استرایپس (روزنامه)

استارز اند استرایپس| صفحه اول ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۵ *استارز اند استرایپس* (نسخه خاورمیانه) |
| نوع | روزانه |
| قطع | نیم‌قطع |
| صاحب(ـان) امتیاز | دیفنس مدیا اکتیویتی |
| ناشر | مکس دی لدرر جونیور |
| سردبیر | * تری لئونارد
* مدیر تحریریه
 |
| مدیران ویراستاری | * رابرت اچ رید
* (سردبیر ارشد)
* برایان باورز
* (دستیار ویرایشگر)
 |
| مدیر کل | لورا لاو
(مدیر ارشد عملیاتی) |
| مدیر ارتباطات | فرد شکر |
| دبیر دیدگاه | بروکس ای. باورز |
| دبیر ورزشی | ادی راجرز |
| بازرس | ارنی گیتس |
| بنیان‌گذاری | ۱۸۶۱ (۱۸۶۱-**خطا: زمان نامعتبر**}}) |
| زبان | انگلیسی |
| دفتر مرکزی | * 633 3rd St. NW, Suite 500
* واشینگتن، DC 20001-3050
 |
| کشور | * United States
* Mideast
* Europe
* Pacific
 |
| شاپا | ۰۸۹۴-۸۵۴۲ |
| شمارهٔ اُسی‌ال‌سی | ۸۷۷۷۱۱۹ |
| وبگاه | www.stripes.com |

استارز اند استرایپس (انگلیسی: Stars and Stripes) روزنامهٔ نظامی آمریکایی روزانه است که در مورد مسائل مربوط به اعضای نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا و جوامع آن‌ها، با تأکید بر کسانی که در خارج از ایالات متحده خدمت می‌کنند، گزارش می‌دهد. این روزنامه از درون وزارت دفاع فعالیت می‌کند، اما از نظر سرمقاله جدا از آن است، و حفاظت از متمم اول آن توسط کنگره ایالات متحده آمریکا حفظ می‌شود. *استارز اند استرایپس* علاوه بر وبگاه، چهار نسخه چاپی روزانه را برای اعضای ارتش ایالات متحده که در خارج از کشور خدمت می‌کنند، منتشر می‌کند. نسخه‌های اروپایی، خاورمیانه، ژاپنی و کره جنوبی نیز به صورت دانلود رایگان در قالب الکترونیکی در دسترس هستند و همچنین هفت نسخه دیجیتالی وجود دارد. دفتر مرکزی این روزنامه در واشینگتن، دی.سی. است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Stars and Stripes (newspaper)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۲۳.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# ارتش منظم ایالات متحده آمریکا

پوستر مربوط به دوران جنگ جهانی دوم که استخدام در ارتش منظم را تبلیغ می‌کند
**ارتش منظم ایالات متحده آمریکا** (انگلیسی: Regular Army) ارتش منظم در ایالات متحده آمریکا به‌عنوان نیروی نظامی دائمی و حرفه‌ای زمینی کشور، جایگزین ارتش قاره‌ای شد. در دوران مدرن، هسته حرفه‌ای ارتش ایالات متحده آمریکا همچنان ارتش منظم نامیده می‌شود. از زمان انقلاب آمریکا تا پس از جنگ اسپانیا و آمریکا، شبه‌نظامیان ایالتی و هنگ‌های داوطلب که توسط ایالت‌ها سازماندهی شده بودند (اما پس از آن در زمان جنگ توسط مقامات فدرال و ژنرال‌های فدرال کنترل می‌شدند) از ارتش منظم کوچکتر ایالات متحده حمایت می‌کردند. این هنگ‌های داوطلب، در مقابل ارتش منظم ایالات متحده، داوطلبان ایالات متحده نامیده شدند. در طول جنگ داخلی آمریکا، حدود ۹۷ درصد از ارتش اتحادیه، داوطلبان ایالات متحده بودند.

در کاربرد معاصر، اصطلاح ارتش منظم به بخش فعال تمام وقت ارتش ایالات متحده اشاره دارد که از ارتش ذخیره و گارد ملی ارتش متمایز است. بخش چهارم، یعنی ارتش ایالات متحده، از زمان تعلیق خدمت سربازی اجباری در سال ۱۹۷۳ غیرفعال بوده و نیروهای مسلح ایالات متحده به یک نیروی مسلح کاملاً داوطلبانه تبدیل شده‌اند.

ساختار نظامی آمریکا از ترکیبی از ارتش قاره‌ای حرفه‌ای و ملی، شبه‌نظامیان ایالتی و هنگ‌های داوطلب جنگ انقلاب آمریکا و واحدهای نظامی مشابه آمریکایی پس از جنگ انقلاب تحت قانون شبه‌نظامیان ۱۷۹۲ توسعه یافت. این واحدها، با تغییرات جزئی، پایه و اساس سازماندهی ارتش ایالات متحده را تا زمان ایجاد گارد ملی مدرن در سال ۱۹۰۳ فراهم کردند. قانون شبه‌نظامیان، استفاده از داوطلبانی را که می‌توانستند در هر کجای زمان جنگ مورد استفاده قرار گیرند، علاوه بر شبه‌نظامیان ایالتی که برای مدت کوتاهی به استفاده محلی در ایالت‌های خود محدود شده بودند، فراهم می‌کرد. حتی ارتش حرفه‌ای امروزی ایالات متحده که توسط ارتش ذخیره و گارد ملی ارتش تقویت شده است، دارای یک سیستم سازماندهی مشابه است: یک هسته دائمی و حرفه‌ای و واحدهای اضافی که می‌توانند در مواقع اضطراری یا زمان جنگ، بسیج شوند.

## جستارهای وابسته

* ارتش دوم ایالات متحده آمریکا

## منابع
# نیروی زمینی شمالی ایالات متحده آمریکا

| ارتش شمال ایالات متحده آمریکا |
| --- |
|  |
| فعال | ۴ ژانویه ۱۹۴۳ – ۱۹۴۵ ۱۱ ژوئن ۱۹۴۶ – تاکنون |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| رسته |  ارتش ایالات متحده آمریکا |
| گونه | ارتش میدانی |
| نقش | یگان رزمی |
| بخشی از | فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا |
| پادگان/ستاد | پایگاه سام هیوستون، تگزاس |
| نبردها | جنگ جهانی دوم |
| فرماندهان |
| فرمانده کل | سپهبد جان اوانز |
| فرماندهان برجسته | لوسین تراسکات مارک دبلیو. کلارک لارا ریچاردسون |
| نشان |
| نشان شناسایی |  |
| پرچم |  |
| نشان ناتو |   |

**نیروی زمینی شمالی ایالات متحده آمریکا** (انگلیسی: United States Army North) یا **ارتش پنجم ایالات متحده آمریکا** (به‌اختصار: آرنورث) ارتش میدانی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و تحت امر فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد.

نیروی زمینی شمالی، یک فرماندهی واحد خدمات ارتش و تابع فرماندهی شمالی ایالات متحده و نیروی زمینی مشترک واحد فرماندهی شمالی است. نیروی زمینی شمالی مسئول دفاع از میهن و پشتیبانی دفاعی از مقامات غیرنظامی است. نیروی زمینی شمالی مقر اصلی‌اش در فورت سم هوستون، تگزاس است. این نیرو که در سال ۲۰۰۴ به آرنورث تغییر نام داد، برای اولین بار در اوایل ژانویه ۱۹۴۳ به عنوان ارتش پنجم ایالات متحده، تحت فرماندهی سپهبد مارک دبلیو. کلارک، فعال شد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Army North». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۲.
# ارتش ششم ایالات متحده آمریکا

| Sixth Army |
| --- |
|  |
| فعال | ۱۹۴۳–۹۵ 2008–present |
| کشور |  United States of America |
| رسته |  ارتش ایالات متحده آمریکا |
| گونه | Theater Army |
| نقش | Component command |
| پادگان/ستاد | پایگاه سام هیوستون، Texas |
| نام(های) مستعار | "Alamo Force" |
| شعار(ها) | *Born of War* |
| نبردها | جنگ جهانی دوم |
| فرماندهان |
| فرماندهان برجسته | والتر کروگر جوزف استیلول جورج پرایس هیز |
| نشان |
| Flag |  |
| Distinctive unit insignia |  |
| Sixth Army's Shoulder Sleeve Insignia 1927-1945 Saw limited use in WW2 |  |
| Sixth Army's Shoulder Sleeve Insignia during WW2 until the 1950s |  |
| NATO Map Symbol |   |

**ارتش ششم ایالات متحده** (انگلیسی: Sixth United States Army) ارتش جبهه‌ای ارتش ایالات متحده است. حوزه مسئولیت آن شامل ۳۱ کشور و ۱۵ منطقه ویژه در آمریکای مرکزی و جنوبی و کارائیب است. دفتر مرکزی آن در پایگاه سام هیوستون است. ارتش ششم در طول جنگ جهانی دوم خدمات گسترده‌ای را در اقیانوس آرام جنوبی انجام داد، از جمله در بریتانیای نو، گینه نو و فیلیپین. پس از جنگ تا زمان غیرفعال شدن در هنگام کاهش نیرو در ۱۹۹۵، در خدمت نیروهای ارتش در خارج از کشور بود. ارتش در سال ۲۰۰۷ دوباره فعال شد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sixth United States Army». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ مه ۲۰۲۱.
# سپاه پلیس نظامی

| سپاه پلیس نظامی |
| --- |
|  |
| فعال | ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۱ – تاکنون |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| رسته |  ارتش ایالات متحده آمریکا |
| بخشی از | وزارت نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا |
| نبردها | * جنگ جهانی دوم
* جنگ کره
* جنگ ویتنام
* جنگ خلیج فارس
* جنگ کوزوو
* جنگ در افغانستان
* جنگ عراق
 |
| فرماندهان |
| مارشال ارشد ارتش | سرتیپ سارا آلبریشت |
| فرمانده | سرهنگ چارلز گرین |
| نشان |
| نشان شناسایی |  |
| نشان شناسایی |  |
| نشان شناسایی |  |

**سپاه پلیس نظامی** (انگلیسی: Military Police Corps) یا **سپاه پلیس نظامی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا** شاخه نظامی اجرای قانون نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است. تحقیقات تحت نظر سپاه پلیس توسط بازرسان پلیس نظامی تحت نظر دفتر رئیس پلیس کل یا مأموران ویژه اداره تحقیقات جنایی نیروی زمینی انجام می‌شود.

واحدهای پلیس نظامی نیروی زمینی ایالات متحده علاوه بر وظایف اجرای قانون، مسئولیت‌هایی در منطقه جنگی نیز دارند. این مسئولیت‌ها شامل گشت‌های سواره و پیاده، عملیات نیروهای واکنش سریع، کنترل خسارات منطقه، شناسایی مسیر، عملیات محاصره و جستجو، امنیت مکان‌های حساس و اسکورت کاروان‌ها و پرسنل می‌شود. از نظر عملیاتی، این وظایف تحت عنوان "پشتیبانی امنیتی و تحرک" سپاه پلیس نظامی قرار می‌گیرند.

## جستارهای وابسته

* قوانین نظامی
* پلیس پنتاگون ایالات متحده
* پشتیبانی رزمی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Military Police Corps (United States)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون
# پایگاه‌های ارتش آمریکا در کویت

**پایگاه‌های ارتش آمریکا در کویت** (انگلیسی: List of United States Army installations in Kuwait) به شرح زیر است:

* پایگاه هوایی علی السالم
* کمپ عریفجان
* پایگاه هوایی احمد ال‌جابر
* پایگاه هوایی پادشاهی کویت

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «List of United States Army installations in Kuwait». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۲۰.

## پیوند به بیرون

* Kuwait Facilities at Global Security
* 2004 Map of US military facilities in Kuwait
# نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی

| نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی |
| --- |
|  |
| فعال | ۸ نوامبر ۱۹۶۹ – تاکنون |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| رسته |  سپاه تفنگداران دریایی آمریکا |
| گونه | نیروی ویژه هوایی-زمینی تفنگداران دریایی |
| نقش | نیروی رزمی اعزامی |
| اندازه | ۵۳٬۰۰۰ نفر |
| بخشی از | نیروهای سپاه تفنگداران دریایی اقیانوس آرام |
| پادگان/ستاد | کمپ پندلتون، کالیفرنیا |
| نبردها | * جنگ خلیج فارس
* جنگ علیه تروریسم
	+ عملیات آزادی پایدار
	+ جنگ عراق
		- حمله ۲۰۰۳ به عراق
		- نبرد اول فلوجه
 |
| فرماندهان |
| فرمانده کل | سپهبد مایکل اس. سدرهولم |
| فرماندهان برجسته | جوزف دانفورد انتونی زینی جیمز متیس جیمز کانوی مایکل هاگی لوئیس ویلسون برادفورد گرینگ روبرتا شیا |

**نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی** (انگلیسی: I Marine Expeditionary Force) یک نیروی ویژه هوایی-زمینی تفنگداران دریایی ​​از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که تحت امر نیروهای سپاه تفنگداران دریایی اقیانوس آرام فعالیت می‌کند و از لشکر اول تفنگداران دریایی، بال سوم هوایی تفنگداران دریایی و گروه اول لجستیک تفنگداران دریایی تشکیل شده است. این نیرو در کمپ پندلتون در ایالت کالیفرنیا مستقر است.

نیروی اول اعزامی تفنگداران دریایی بزرگترین نیرو از سه نیروی اعزامی در ناوگان تفنگداران دریایی است و اغلب به دلیل مشارکت و سهم مداوم آن در درگیری‌های مسلحانه بزرگ، به‌عنوان "نیروی جنگی" شناخته می‌شود. نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی در سال ۱۹۶۹ تشکیل شد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «I Marine Expeditionary Force». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ مه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون
# مرین وان

مرین وان در فوریه ۲۰۱۷
**مرین وان** (انگلیسی: Marine One) کد شناسایی هر یک از هواگردهای سپاه تفنگداران دریایی آمریکا است که رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را حمل می‌کنند.این هواگرد معمولاً به بالگرد اشاره دارد که به وسیلهٔ اسکادران یک هلی کوپتری تفنگداران دریایی (*HMX-1* "نایتهاک"), یا سیکورسکی وی‌اچ-۳دی سی کینگ یا، وی اچ-۶۰ان وایت هاوک جدیدتر و کوچک‌تر بهره‌برداری می‌شود. هواگرد دیگری که معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را حمل می‌کند کد شناسایی **مرین تو** (انگلیسی:Marine Two) را دارد.

## نگارخانه

*
*
*
*
*
*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Marine One». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷.

## پیوند به بیرون
# نیروی آزمایش و ارزیابی عملیاتی

| نیروی آزمایش و ارزیابی عملیاتی |
| --- |
|  |
| فعال | ۱۹۴۷ – تاکنون |
| کشور | ایالات متحده آمریکا |
| رسته | نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا |
| گونه | تست و ارزیابی عملیاتی سیستم‌ها |
| بخشی از | فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا |
| پادگان/ستاد | پایگاه دریایی نورفک، ویرجینیا |
| فرماندهان |
| فرمانده | دریاسالار استیون تدفورد |
| رئیس ستاد | کاپیتان رولاندو رامیرز |

**نیروی آزمایش و ارزیابی عملیاتی** (انگلیسی: Operational Test and Evaluation Force) یک آژانس مستقل و بی‌طرف در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در زمینه آزمایش و ارزیابی عملیاتی سیستم‌های هوانوردی دریایی، جنگ سطحی، جنگ زیردریایی، رمزنگاری و فضایی در پشتیبانی از برنامه‌های خرید نیروی دریایی و وزارت دفاع فعالیت می‌کند. ستاد فرماندهی این نیرو در پایگاه دریایی نورفک، ویرجینیا قرار دارد.

ریشه‌های شکل‌گیری نیروی آزمایش و ارزیابی عملیاتی، به ماه‌های پایانی جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد، زمانی که نیاز به ابزاری مؤثر برای مقابله با حملات کامی‌کازه ژاپنی احساس شد. در ۲ ژوئیه ۱۹۴۵، نیروی ویژه مرکب، ناوگان اقیانوس اطلس ایالات متحده، برای توسعه تاکتیک‌ها و ارزیابی تجهیزات برای مقابله با کامیکازه‌ها تشکیل شد. این نیرو در ابتدا توسط ویلیس برندزینو لی فرماندهی می‌شد و شامل انواع مختلفی از کشتی‌های جنگی و هواپیماهای بدون سرنشین بود.

## جستارهای وابسته

* فرماندهی آزمایش و ارزیابی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
* آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Operational Test and Evaluation Force». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۵.
# فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی

| فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی |
| --- |
|  |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۶۶ (۱۹۶۶-**خطا: زمان نامعتبر**}}) |
| وفاداری |  ایالات متحده آمریکا |
| رسته |  نیروی دریایی آمریکا |
| گونه | فرماندهی سیستم‌ها |
| نقش | مهندسی تأسیسات |
| پادگان/ستاد | واشینگتن دی. سی. |
| وبگاه | www.navfac.navy.mil |
| فرماندهان |
| فرمانده | دریابان دین وندرلی |
| مدیر اجرایی | جنیفر لاتور |
| جانشین | دریابان تروی مک‌کللند |

**فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی** (انگلیسی: Naval Facilities Engineering Systems Command) فرماندهی سیستم‌های مهندسی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که امکانات و تخصص اعزامی را برای نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا فراهم می‌کند. ستاد مرکزی فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی در محوطه نیروی دریایی واشینگتن قرار دارد و تحت فرماندهی دریابان دین واندرلی فعالیت می‌کند.

فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی، قدیمی‌ترین فرماندهی سیستم نیروی دریایی است که در اوت ۱۸۴۲ با نام دفتر محوطه‌ها و اسکله‌ها تأسیس شد. افسران آن شامل سپاه مهندسان عمران نیروی دریایی هستند که در مارس ۱۸۶۷ تشکیل شد. در طول سازماندهی مجدد وزارت نیروی دریایی در سال ۱۹۶۶، دفتر محوطه‌ها و اسکله‌ها به فرماندهی مهندسی تأسیسات نیروی دریایی تبدیل شد. در اکتبر ۲۰۲۰، نام آن به فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات نیروی دریایی تغییر یافت.

## جستارهای وابسته

* مهندسی تأسیسات
* فرماندهی تجهیزات نیروی هوایی
* فرماندهی سیستم‌های فضایی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Naval Facilities Engineering Systems Command». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ مه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون
# فرماندهی آموزش و تمرین دریایی

| فرماندهی آموزش و تمرین دریایی |
| --- |
|  |
| فعال | ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۱ - تاکنون |
| کشور | ایالات متحده آمریکا |
| رسته | نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا |
| گونه | فرماندهی آموزشی |
| نقش | آموزش و تربیت نیروهای دریایی |
| اندازه | سطح سازمانی |
| بخشی از | فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا |
| قرارگاه | پایگاه هوایی پنسکوولا، فلوریدا |
| وبگاه | www.netc.navy.mil |
| فرماندهان |
| فرمانده | دریابان جفری چِروِکو |
| رئیس ستاد | کاپیتان گریگوری تاینر |

**فرماندهی آموزش و تمرین دریایی** (انگلیسی: Naval Education and Training Command) یک فرماندهی ساحلی در سطح سازمانی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که بیش از ۱۹۰۰۰ پرسنل نظامی و ستادی در بیش از ۱۶۴۰ سایت، ناحیه، ایستگاه و دسته فرعی در سراسر جهان دارد و در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. فرماندهی آموزش و تمرین دریایی افرادی را استخدام، آموزش و اعزام می‌کند و آنها را از "خیابان به ناوگان" منتقل می‌کند و غیرنظامیان را به جنگجویان ماهر، عملیاتی و آماده به رزم تبدیل می‌کند.

در سال ۲۰۱۸ وظایف مدیریت و توزیع الحاق دفتر پرسنل نیروی دریایی به‌عنوان زیرمجموعه فرماندهی آموزش و تمرین دریایی، سازماندهی مجدد شد و فرماندهی استخدام نیروی دریایی نیز اکنون به‌عنوان یک سازمان تابع فرماندهی آموزش و تمرین دریایی فعالیت می‌کند. ستاد فرماندهی آموزش و تمرین دریایی در پایگاه هوایی پنسکوولا، فلوریدا قرار دارد.

## جستارهای وابسته

* فرماندهی آموزش و تمرین هوایی
* فرماندهی آموزش و دکترین نیروی زمینی آمریکا
* فرماندهی آموزش و آمادگی فضایی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Naval Education and Training Command». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ مه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون