Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# فهرست روزنامه‌های ایالات متحده آمریکا

قدیمیترین روزنامه آمریکا با تیراژ ثابت و برنامه چاپ روزانه در ۳۰ مه سال ۱۷۸۳ شروع به کار کرد، و فیلادلفیا ایونینگ پست (به انگلیسی: Pennsylvania Evening Post) نام داشت.

هم‌اکنون (تا سال ۲۰۰۸)، ۶۲۵۳ هفته‌نامه و ۱۴۲۲ روزنامه در آمریکا در چاپ است.

فهرست ۲۵ پرتیراژترین روزنامه‌های ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۹ عبارتند از:

1. *یو اس ای تودی*
2. *وال استریت ژورنال*
3. *نیویورک تایمز*
4. *لس آنجلس تایمز*
5. *شیکاگو تریبیون*
6. *واشینگتن پست*
7. *نیویورک دیلی نیوز*
8. *نیویورک پست*
9. *دنور پست*
10. *د تایمز آو ارث*
11. *دالاس مورنینگ نیوز*
12. *فیلادلفیا اینکوایرر*
13. *هیوستون کرانیکل*
14. *دترویت نیوز* / *دترویت فری پرس*
15. *استار تریبیون*
16. *استار لجر*
17. *بوستون گلوب*
18. *آریزونا ریپابلیک*
19. *آتلانتا ژورنال-کانستیتوشن*
20. *نیوزدی*
21. *د پلین دیلر*
22. *سانفرانسیسکو کرانیکل*
23. *سنت پیترزبورگ تایمز*
24. *سیتل تایمز* / *سیتل پست-اینتلیجنسر*
25. *سنت لوئیس پست-دیسپچ*

## منابع
# اوراق پنتاگون

نقشه‌ای از فعالیت‌های مخالفان در نوامبر ۱۹۵۰ سیا در هندوچین، منتشر شده به عنوان بخشی از «اوراق پنتاگون»
«اوراق پنتاگون» (Pentagon Papers) که رسماً با عنوان «گزارش دفتر وزیر دفاع ویتنام» (Report of the Office of the Secretary of Defense Vietnam Task Force) منتشر شده است، تاریخچه‌ای از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا از دخالت سیاسی و نظامی ایالات متحده آمریکا در ویتنام از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۸ است. این اسناد که توسط دانیل السبرگ، که روی این مطالعه کار کرده بود، منتشر شده است، برای اولین بار در صفحه اول «نیویورک تایمز» در سال ۱۹۷۱ به اطلاع عموم رسید. مقاله‌ای در سال ۱۹۹۶ در «نیویورک تایمز» گفت که «اوراق پنتاگون» از جمله موارد دیگر نشان داده است که دولت لیندون بی. جانسون «به طور سیستماتیک نه تنها به مردم، بلکه به کنگره نیز دروغ گفته است.»

«اوراق پنتاگون» فاش کرد که ایالات متحده مخفیانه دامنه اقدامات خود را در جنگ ویتنام با حملات ساحلی به ویتنام شمالی و سپاه تفنگداران دریایی گسترش داده است - که هیچ یک از آنها در رسانه‌های جریان اصلی گزارش نشده است. السبرگ به دلیل افشای «اوراق پنتاگون»، در ابتدا به توطئه، جاسوسی و سرقت اموال دولتی متهم شد؛ اتهامات بعداً رد شدند، پس از آنکه دادستان‌هایی که در حال بررسی رسوایی واترگیت بودند، کشف کردند که اعضای کاخ سفید نیکسون به اصطلاح نشتی‌گیرهای کاخ سفید دستور داده‌اند تا در تلاش‌های غیرقانونی برای بی‌اعتبار کردن السبرگ شرکت کنند.

در ژوئن ۲۰۱۱، اسنادی که «اوراق پنتاگون» را تشکیل می‌دادند، از طبقه‌بندی خارج و به‌طور عمومی منتشر شدند.

## جستارهای وابسته

* اسناد افغانستان
* ادوارد اسنودن
* افشاگری‌های جاسوسی گسترده
* افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pentagon Papers». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون
# انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۴۸)

انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۱۹۴۸|

---

 |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| → ۱۹۴۴  | **۲ نوامبر ۱۹۴۸** | ۱۹۵۲ ←  |

 |
|

 |
|

|  |
| --- |
|

---

 |
| همه ۵۳۱ عضو مجمع گزینندگان ۲۶۶ رای الکترال رأی گزینندگان موردنیاز برگزیده شدن |
| مشارکت | ۵۳٫۰٪  ۲٫۹ pp |
|   |  |  |  |
| نامزد | **هری ترومن** | توماس ای دیویی | استروم ثورموند |
| حزب | دموکرات | جمهوری‌خواه | دیکسیکرات |
| ایالت خانگی | میزوری | نیویورک | کارولینای جنوبی |
| جفت انتخابی | **آلبن دابلیو. بارکلی** | ارل وارن | فیلدینگ ال. رایت |
| رأی‌های گزینندگان | **۳۰۳** | ۱۸۹ | ۳۹ |
| ایالت‌های رأی‌آورده | **۲۸** | ۱۶ | ۴ |
| رأی‌های مردمی | **۲۴٬۱۷۹٬۳۴۷** | ۲۱٬۹۹۱٬۲۹۲ | ۱٬۱۷۵٬۹۳۰ |
| درصد رأی | **۴۹٫۶٪** | ۴۵٫۱٪ | ۲٫۴٪ |

 |

**انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۱۹۴۸** (به انگلیسی: United States presidential election of 1948) چهل و یکمین انتخابات چهار سالهٔ ریاست جمهوری ایالات متحده بود که در روز سه‌شنبه، ۲ نوامبر ۱۹۴۸ برگزار شد. رئیس جمهور وقت، هری ترومن، نامزد حزب دموکرات، که پس از مرگ رئیس جمهور سابق فرانکلین روزولت در سال ۱۹۴۵ بر اساس قانون اساسی،به عنوان معاون ریاست جمهوری عهده‌دار مقام ریاست جمهوری شده‌بود برخلاف همهٔ پیش‌بینی‌ها موفق شد که در این انتخابات با اختلاف چشم‌گیری برای یک دورهٔ کامل در برابر توماس ای دیویی، نامزد جمهوری خواهان برنده شود.

از این انتخابات در تاریخ آمریکا به‌عنوان بزرگترین انتخابات مناقشه‌برانگیز یاد شده‌است. در واقع، هر پیش‌بینی (با یا بدون در نظر گرفتن افکار عمومی مردم) نشان می‌داد که ترومن توسط دیویی شکست خواهد خورد. حزب دموکرات در آن زمان درگیر شکاف عمیق سه جانبه و تقسیم شدید ایدئولوژیکی بود، هر دو گروه راست تندرو و چپ تندرو حزب سرگرم اجرای سیاست مبارزاتی حزب سوم بودند. پیروزی شگفت‌انگیز ترومن پنجمین پیروزی متوالی ریاست جمهوری برای حزب دموکرات، طولانی‌ترین خط پیروزی در تاریخ حزب، و دومین طولانی‌ترین در تاریخ مدرن هر دو حزب (فقط پس از: شش پیروزی متوالی جمهوری خواهان در انتخابات ۱۸۶۰–۱۸۸۰) بود.

با موفقیت هم‌زمان در انتخابات کنگره در سال ۱۹۴۸، دموکرات‌ها کنترل هر دو کنگرهٔ مجلس را به‌دست گرفتند، موقعیتی که آن‌ها در سال ۱۹۴۶ازدست داده‌بودند. سبک مبارزات انتخاباتی پرانرژی ترومن پایگاه از دست رفتهٔ او را در میان دموکرات‌های سنتی دوباره به دست آورد، که آن‌ها متشکل از سفیدپوستان جنوبی، و همچنین کاتولیک‌ها و رای‌دهندگان یهودی بودند. او همچنین به‌گونهٔ شگفت‌آوری از حمایت کشاورزان غرب میانه برخوردار شد؛ بنابراین، نتیجهٔ انتخابات ترومن وضعیت حزب دموکرات را به‌عنوان حزب اکثریت ملت تأیید کرد.

## نگارخانه

*
*
*
*
*
*
*
*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States presidential election of 1948». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۶.
# گراهام هلدینگ

گراهام هلدینگ|  |
| نام پیشین | The Washington Post Company (1947–2013) |
| نوع | شرکت سهامی عام |
| نماد سهام شرکت | بورس نیویورک: GHC اس‌اندپی ۴۰۰ |
| ISIN | US3846371041  |
| صنعت | شرکت خوشه‌ای |
| بنا نهاده | ۴ اوت ۱۹۴۷ (۱۹۴۷-04}}) واشینگتن، دی.سی. |
| دفتر مرکزی | شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا |
| محصولات | مجله آموزش تلویزیون تلویزیون کابلی |
| تعداد کارکنان | ۱۱٬۵۰۰ نفر (۲۰۱۵) |
| وبگاه | www.ghco.com |

**گراهام هلدینگ** (انگلیسی: Graham Holdings) شرکت انتشارات آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Graham Holdings». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۲۱.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# آمبودزمان

تابلوی دفتر دادآور در بانجول، گامبیا.
**آمبودزمان** (به انگلیسی: Ombudsman) یا **دادآوَر** به فرد یا دفتری غیرجانبدار گفته می‌شود که وظیفه دارد به عنوان نماینده عموم مردم، موارد نقض حقوق افراد توسط دولت یا نهادها و شرکت‌های مختلف را بررسی و بازرسی کند. این وظیفه معمولاً توسط دولت یا پارلمان به آمبودزمان محول می‌شود و به وی استقلال عمل زیادی اعطا می‌شود.

هدف از تشکیل دفاتر آمبودزمان، حمایت از حقوق افراد در مقابل سوء جریانات اداری است؛ به عبارتی آمبودزمان یک نوع ضمانت اجرایی غیرقضایی برای نظارت بر حسن جریان قانون در کشور و دستگاه دولت و حمایت از حقوق و آزادی‌ها است.

ویژگی این نوع رسیدگی غیرقضایی، عدم تشریفات و افزایش سرعت عمل در به نتیجه رسیدن شکایات است. به همین خاطر، آمبودزمان مورد استقبال کشورهای مختلف دنیا قرار گرفته‌است.

این نهاد شکایت‌ها را دریافت می‌کند و مورد تحقیق و بررسی قرار می‌دهد و سپس براساس قوانین و مقررات خود رهنمودهای لازم را به مقامات مسئول ارائه می‌دهد.

در برخی کشورها سازمان بازرسی کل کشور یا دیگر دفاتر چون وکیل شهروندی عملکردی مشابه با آمبودزمان را برعهده دارند. در ایران سازمان بازرسی کل کشور، به عنوان نهاد آمبودزمان ایران فعالیت می‌کند.

واژه آمبودزمان با تلفظ اصلی «اُمبودس‌مان» واژه‌ای سوئدی است که در اصل معنای «نماینده» می‌داده و عملکرد آمبودزمان نیز ریشه در سنت‌های اسکاندیناوی دارد. در چین و کره نیز در طول تاریخ نهادی با عملکرد مشابه به چشم می‌خورد که بازرس مخفی سلطنتی نامیده می‌شد و نهادی با عملکردی نزدیک به عملکرد آمبودزمان نیز در کشورهای اسلامی تحت عنوان دیوان مظالم وجود داشت.

## مؤسسه بین‌المللی دادآوری

مؤسسه بین‌المللی دادآوری (IOI) در سال ۱۹۷۸ در وین اتریش بنیاد شد. این مؤسسه تنها سازمان جهانی است که برای همکاری بیش از ۱۵۰ مؤسسه آمبودزمان فعال در دنیا تأسیس شده‌است. مؤسسه آمبودزمانی بین‌المللی دارای ۵ حوزهٔ منطقه‌ای در آفریقا، آسیا، استرالیا، اروپا، آمریکای لاتین و حوزه کارائیب و آمریکای شمالی می‌باشد. زبان‌های اصلی مؤسسه، انگلیسی، فرانسه، و اسپانیایی است.

انجمن آمبودزمان آسیایی (AOA) در ۱۶ آوریل ۱۹۹۶ میلادی (۲۸ فروردین ۱۳۷۵) به عنوان یک انجمن غیرحکومتی، غیرسیاسی، مستقل و حرفه‌ای آمبودزمان در آسیا به وجود آمد.

## منابع
# جیمز رایزن

| جیمز رایزن |
| --- |
| زاده | ۱۹۵۵ |
| پیشه | روزنامه نگار |
| ملیت | امریکایی |

تصویر این شخص
**جیمز رایزن** (به انگلیسی: James Risen) (زاده ۱۹۵۵ میلادی) نویسنده، روزنامه نگار روزنامه نیویورک تایمز آمریکا و تحلیل گر امریکایی و برنده جایزه پولیتز است.

رایزن پس از دریافت جایزه ویژه روزنامه‌نگاری در کالج کولبی ایالت مین در سخنرانی خود گفت: «من فکر می‌کنم که اوباما از رسانه‌ها متنفر است و به هیچ عنوان تمایل ندارد که اخبار به بیرون درز کند.»

وی در سال ۲۰۰۶ کتاب دولت جنگ را درباره برنامه‌های خرابکارانه سازمان سیا علیه برنامه هسته‌ای ایران به رشته تحریر درآورده است.

گفته شده که وی اطلاعات خود در این کتاب را از جفری استرلینگ دریافت کرده که ظاهراً افسر بخش عملیات‌های ویژه سیا در ایران بوده است. رایزن به خاطر این کتاب بارها به زندان کشیده شده است و گفته شده سال‌ها زندان در انتظار او است.

## آثار

* دولت جنگ
* هر قیمتی را بپرداز: حرص، قدرت و جنگ بی پایان

## پیوند به بیرون

* جزئیات طرح “سیا” برای خرابکاری در برنامه هسته‌ای ایران
* روزنامه گاردین:نگاهی به کتاب دولت جنگ
* مشرق نیوز:سیاه‌پوستان آمریکا، قربانیان میراث برده‌داری

## منابع

مشارکت کنندگان در ویکی‌پدیای انگلیسی
# نیویورک دیلی نیوز

دیلی نیوز| *New York's Hometown Newspaper* |
|  |
| جلد ۸ اکتبر ۲۰۱۶ |
| نوع | روزنامه |
| قطع | نیم‌قطع |
| صاحب(ـان) امتیاز | تریبون پابلیشینگ |
| ویراستار | رابرت یورک |
| بنیان‌گذاری | ۲۴ ژوئن ۱۹۱۹ (۱۹۱۹-24}}) (با نام *ایلوستریتت دیلی نیوز*) |
| جهت‌گیری سیاسی | عوام‌گرایی چپ |
| دفتر مرکزی | ۴ نیویورک پلازا، منهتن، نیویورک، ایالات متحده |
| کشور | ایالات متحده |
| شمارگان | ۲۰۰٬۰۰۰ روزانه(۲۰۱۷) ۲۶۰٬۰۰۰ یک‌شنبه(۲۰۱۷) |
| شمارهٔ اُسی‌ال‌سی | ۹۵۴۱۱۷۲ |
| وبگاه | nydailynews.com |
| * فهرست روزنامه‌ها
 |

**نیویورک *دیلی نیوز با عنوان اصلی *دیلی نیوز* (انگلیسی: New York Daily News) شرکت انتشار روزنامه‌ای مستقر در نیویورک است. در ابتدا این روزنامه در حالت نیم‌قطع منتشر شد. در سال ۱۹۴۷ با ۲٬۴ میلیون چاپ در روز این روزنامه به اوج خود رسید. در سال ۲۰۱۹ این روزنامه یازدهمین روزنامه منتشرشده در ایالات متحده آمریکا بود.

## منابع

## پیوند به بیرون
# جنبش ضدهسته‌ای

تجمع ۱۲۰۰۰۰ تن در مخالفت با فعالیت‌های هسته‌ای در پی حادثه تری مایل آیلند در بن آلمان ۱۴ اکتبر ۱۹۷۹.
**جنبش ضدهسته‌ای** به جنبش‌های اجتماعی مخالف فعالیت‌های هسته‌ای گفته می‌شود. این جنبش‌ها بیشتر بر موضوعات استفاده از جنگ‌افزارهای هسته‌ای و محیط زیست تمرکز دارند.

گروه‌های مهم ضدهسته‌ای که با فن‌آوری هسته‌ای مختلف مخالف هستند، عبارتند از: کمپین خلع سلاح هسته‌ای، دوستان زمین، صلح سبز، پزشکان بین‌المللی برای پیشگیری از جنگ هسته‌ای، اقدام صلح و خدمات اطلاعات و منابع هسته‌ای. هدف اولیه این جنبش خلع سلاح هسته‌ای بود، اما این هدف از اواخر دهه ۱۹۶۰به مخالفت با هرگونه استفاده از انرژی هسته‌ای گسترش یافت. بسیاری از گروه‌های ضد هسته‌ای مخالف انرژی هسته‌ای و سلاح‌های هسته‌ای هستند. شکل‌گیری اغلب احزاب اجتماعی و سیاسی سبز در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نتیجه مستقیم سیاست ضد هسته‌ای بود.

## جستارهای وابسته

* جان گوفمان
* فهرست کشورهای دارای جنگ‌افزار هسته‌ای
* امنیت و ایمنی هسته‌ای
* اورانیم

## منابع

## پیوند به بیرون

* The M and S Collection at the Library of Congress contains anti-nuclear movement materials
# جان جی. بکلی

| جان جی. بکلی |
| --- |
|  |
| 1st Librarian of Congress |
| **دوره مسئولیت** January 29, 1802 – April 8, 1807 |
| پیش از | پاتریک ماگرودر |
| 1st and 4th Clerk of the United States House of Representatives |
| **دوره مسئولیت** ۴ مارس ۱۸۰۱ – ۸ آوریل ۱۸۰۷ |
| پس از | John H. Oswald (1799-1801) |
| پیش از | پاتریک ماگرودر |
| **دوره مسئولیت** ۱ آوریل ۱۷۸۹ – ۱۴ مه ۱۷۹۷ |
| پیش از | Jonathan W. Condy (1797-1799) |
| 2nd and 7th Mayor of Richmond, Virginia |
| **دوره مسئولیت** ۲۲ فوریه ۱۷۸۸ – ۹ مارس ۱۷۸۹ |
| پس از | Richard Adams, Jr. |
| پیش از | Alexander McRoberts |
| **دوره مسئولیت** ۱ ژوئیه ۱۷۸۳ – ۶ ژوئیه ۱۷۸۴ |
| پس از | William Foushee, Sr. |
| پیش از | Robert Mitchell |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | John James Beckley ۴ اوت ۱۷۵۷ لندن، انگلستان |
| درگذشته | ۸ آوریل ۱۸۰۷ (۴۹ سال) واشینگتن، دی.سی. |
| حزب سیاسی | حزب دموکرات-جمهوری‌خواه |
| محل تحصیل | کالج ویلیام و مری |

**جان جیمز بکلی** (به انگلیسی: *John James Beckley*) (تولد: ۴ اوت ۱۷۵۷–۸ آوریل ۱۸۰۷) اولین کتابدار کتابخانه ملی کنگره آمریکا بود. وی از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۰۷ عهده‌دار این سمت بود.

## منابع

* ویکی‌پدیای انگلیسی
# کمیته‌های کنگره ایالات متحده آمریکا

کنگره ایالات متحده آمریکا از دو مجلس **مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا** و **مجلس سنای ایالات متحده آمریکا** تشکیل می‌شود. هر مجلس نیز تعدادی کمیته اصلی و فرعی وجود دارد .

## کمیته‌های اصلی

یکی از کمیته‌های کنگره در حال کار
مجلس نمایندگان دارای ۱۹ کمیته اصلی و سنا دارای ۱۶ کمیته اصلی است . تقریباً کلیه طرح‌ها و لوایح قانونی پیش دربررسی در صحن مجالس نمایندگان و سنا بر حسب موضوع به کمیته‌های اصلی ارجاع می‌شوند و سپس برای تصویب نهایی دراختیار کل نمایندگان قرار می‌گیرند.به همین دلیل کمیته‌های اصلی از اهمیت شایان توجهی در روند قانونگذاری برخوردار هستند. درابتدای هر دوره کنگره، حزب اکثریت، ریاست هریک از کمیته‌ها را برعهده می‌گیرد و مقام دوم کمیته به حزب اقلیت واگذار می‌شود . روسای کمیته‌ها نقش مهمی در تعیین دستور کار جلسات و مدت زمان بحث یا خارج کردن یک لایحه قانونی از مذاکرات برعهده دارند.

بعضی از این کمیته به نسبت دیگر کمیته‌ها از اهمیت بیشتری برخوردار هستند و تعیین ریاست آنان به عنوان یک پیروزی یا شکست بزرگ برای احزاب تلقی می‌شود. کمیته تخصیص بودجه ویا کمیته راهها وروش‌ها در مجلس نمایندگان و کمیته روابط خارجی درسنا ازاین جمله هستند.

## کمیته‌های فرعی

هر کمیته اصلی شامل چند کمیته فرعی است و اعضاء کمیته اصلی در چند یا تمامی کمیته‌های فرعی عضویت دارند. گاهی بدلیل تخصصی بودن بحث‌ها در کمیته‌های اصلی بر سر لوایح قانونی، کمیته ها، موضوع را به کمیته‌های فرعی ارجاع می‌دهند. تعداد کمیته‌های فرعی عمدتاً در کنگره‌های مختلف متفاوت است و بعضاًُ بیش از ۱۵۰کمیته فرعی در مجلس نمایندگان و سنا تشکیل می‌شود.

## کمیته‌های مشترک

کمیته‌های مشترک به آن دسته از کمیته‌ها گفته می‌شود که زیرنظر هر دو مجلس نمایندگان وسنا قرار دارند واعضاء آنان نیز توسط هر دو مجلس انتخاب می‌شوند.

## کمیته‌های کنفرانس

هنگامی که بر سر تصویب یک لایحه قانونی میان مجالس نمایندگان و سنا اختلاف نظر بروز می‌کند ، ” کمیته کنفرانس ” تشکیل می‌شود که اعضاء آن را نمایندگان ارشد هر دو مجلس تشکیل می‌دهد.

## منابع

* اطلاعات بیشتر
# فراکسیون سیاه کنگره

فراکسیون سیاه کنگره| ۱۳ نماینده مؤسس فراکسیون سیاه کنگره |
|  |
| قبلی | کمیته برگزیده دمکرات |
| تأسیس | ۳۰ مارس ۱۹۷۱ |
| بنیان‌گذار | گسترش
۱۳ عضو مؤسس
* Shirley Chisholm (از حوزه انتخابیه دوازدهم نیویورک)
* Bill Clay, Sr. (از حوزه انتخابیه اول میزوری)
* George Collins (از حوزه انتخابیه ششم ایلینوی)
* جان کنیرس (از حوزه انتخابیه اول میشیگان)
* Ron Dellums (از حوزه انتخابیه هفتم کالیفرنیا)
* Charles Diggs (از حوزه انتخابیه سیزدهم میشیگان)
* Walter Fauntroy (از District of Columbia's at-large district)
* Gus Hawkins (از حوزه انتخابیه بیست‌ویکم کالیفرنیا)
* Ralph Metcalfe (از حوزه انتخابیه اول ایلینوی)
* Parren Mitchell (از حوزه انتخابیه هفتم مریلند)
* Robert Nix, Sr. (از حوزه انتخابیه دوم پنسیلوانیا)
* چارلز بی. رنگل (از حوزه انتخابیه هجدهم نیویورک)
* لوئیس استوکس (از Ohio's 21st district)
 |
| دفتر مرکزی | واشینگتن، دی.سی. |
| عضویت | در جریان یکصد و چهاردهمین کنگره ایالات متحده آمریکا
* ۱ سناتور
* ۴۳ نماینده دارای حق رای
* ۲ فرستاده (بدون حق رای)
 |
| رئیس | جی. کی. باترفیلد |
| وبگاه | وبگاه رسمی |

**فراکسیون سیاه کنگره** (انگلیسی: Congressional Black Caucus) سازمانی است به نمایندگی از نمایندگان سیاهپوست کنگره ایالات متحده آمریکا. عضویت در آن منحصر به سیاهپوستان است. رئیس آن در یکصد و چهاردهمین کنگره ایالات متحده آمریکا، جی. کی. باترفیلد نماینده کارولینای شمالی است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Congressional Black Caucus». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# تحقیر کنگره

تحقیر کنگره
**تحقیر کنگره** (انگلیسی: Contempt of Congress) اقدامی است که منجر به انسداد فعالیت قانونی کنگره ایالات متحده یا یکی از کمیته های بشود. به طور تاریخی خیانت یک سناتور و یا نماینده بمنزله تحقیر کنگره قلمداد شده است. امروزه، سرپیچی از احضاریه یک کمیته کنگره بمنزله تحقیر کنگره محسوب می شود.

## جستارهای وابسته

* اهانت به دادگاه

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Contempt of Congress». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۹.
# نکوهش در ایالات متحده آمریکا

**نکوهش در ایالات متحده آمریکا** (انگلیسی: Censure in the United States) زمانی انجام می‌شود که اعضای یک نهاد بخواهند رئیس‌جمهور ایالات متحده، یکی از اعضای کنگره، یک قاضی یا یکی از اعضای کابینه را به‌طور علنی توبیخ کنند. این سازوکار متکی به احساس شرم و با هدف عدم تأیید متعاقب رای‌دهندگان به فرد است، اما تأثیر عملی کمی در اعضای کنگره دارد و زمانی که در مورد رئیس‌جمهور انجام شود هیچ اثر عملی ندارد. نکوهش (Censure)، محکومیت رسمی، علنی و گروهی از یک فرد، یا یک عضو گروه، که اقداماتش در تضاد با استانداردهای قابل قبول گروه برای رفتار فردی است انجام می‌شود.

## منابع
# وتوی جیبی

**وتوی جیبی** (انگلیسی: Pocket veto) یا **وتوی خودکار** یک رویه تقنینی است که به یک رئیس‌جمهور یا دیگر مقامات دارای قدرت وتو اجازه می‌دهد با بی عملی (به جای انجام وتو) از این قدرت استفاده کنند. بی‌توجهی به آن قانون، مشابه گذاشتن آن در جیبشان، باعث شده به آن وتوی جیبی گفته شود.

## آمریکا

وتوی جیبی وقتی رخ می‌دهد که قانونی به این دلیل تبدیل به قانون نشود که رئیس جمهور نه آن را امضا کند، نه در بازهٔ ۱۰-روزه آن را به کنگره برگرداند، چرا که کنگره در حال برگزاری نشست‌هایش نباشد. اصل ۱، بخش ۷ قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اظهار می‌دارد:

> اگر لایحه‌ای پس از ارائه به رئیس جمهوری ظرف مدت ده روز (بدون احتساب یکشنبه‌ها) توسط وی اعاده نگردد، لایحه امضا شده تلقی خواهد شد و به صورت قانون در خواهد آمد، مگر اینکه کنگره طی دوره فترت از ارجاع آن امتناع ورزد که در این حالت، لایحه به صورت قانون در نخواهد آمد.
>
>

قانون اساسی بازه زمانی رئیس جمهور برای تصمیم‌گیری در خصوص امضا یا بازگردانی هر قانون را به ده روز (به استثنای یکشنبه‌ها) در زمانی که کنگره در حال برگزاری است محدود می‌کند.

اگر قانونی زمانی وتوی جیبی شود که کنگره در حال برگزاری نیست، تنها راه کنگره برای دور زدن وتوی جیبی طرح مجدد قانون به عنوان طرح جدید، تصویب آن در هر دو مجلس و ارائهٔ مجدد آن به رئیس جمهور برای امضا است.

## جستارهای وابسته

* فهرست وتوهای ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pocket veto». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۷.
# پیشنماز سنای ایالات متحده آمریکا

| پیشنماز مجلس سنای ایالات متحده آمریکا |
| --- |
| **متصدی کنونی Barry C. Black** از July 7, 2003 |
| مجلس سنای ایالات متحده آمریکا |
| گونه | پیشنماز |
| بنیادگذاری | April 25, 1789 |
| نخستین متصدی | Samuel Provoost |
| وبگاه | Office of the Senate Chaplain, U.S. Senate |

نیایش افتتاحی توسط زبارنی تورن فیلیپس پیشنماز سنا، ۱۹۳۹
**پیشنماز سنای ایالات متحده آمریکا** هر یک از جلسات مجلس سنای ایالات متحده آمریکا را با یک دعا آغاز می‌کند و برنامه‌های مذهبی و به سناتورها، کارکنان و خانواده‌هایشان حمایت‌های روحانی ارایه می‌دهد. پیشنماز با رای اکثریت اعضای سنا منصوب می‌شود. سه نامزد اخیر این منصب از سوی یک کمیته جستجوی دو حزبی معرفی شده‌اند.

پیشنماز نماینده هیچ نهاد یا جماعت دینی ای نیست. تاکنون تمامی پیشنمازهای سنا به مذاهب گوناگون مسیحیت، تعلق داشته‌اند گرچه محدودیتی علیه اعضای هیچ دینی برای این سمت وجود ندارد. پیشنمازهای مهمان به توصیهٔ سناتورها از تمامی ادیان بزرگ جهان دعای آغازین جلسات را ایراد کرده‌اند.

پیشنماز کنونی بری سی. بلک دریابان بازنشسته و رئیس سابق پیشنمازان نیروی دریایی، نخستین سیاهپوست و نخستین ادونتیست روز هفتمی است که این منصب را بر عهده داشته‌است.

## جستارهای وابسته

* پیشنماز مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chaplain of the United States Senate». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۱۹.

## پیوند به بیرون
# پیشنماز مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا

رئیس مجلس جان بینر و رهبر اقلیت نانسی پلوسی پرچم برافراشته بر کاپیتول ایالات متحده را به پاس ۱۱ سال کار به ۶۹مین پیشنماز مجلس تقدیم می‌کنند
**پیشنماز مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا** از مقامات مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است. مجلس نیمهٔ اول عبارت پنجم، بخش دوم، اصل اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را به عنوان قانونی یاد می‌کند که به آن اجازه می‌دهد یک پیشنماز انتخاب کند، «مجلس نمایندگان رئیس و سایر «مقامات» خود را انتخاب می‌نماید».

پیشنماز علاوه بر گشایش مذاکرات مجلس با دعا، به جماعت مجلسیان مشاوره معنوی ارائه می‌دهد، برنامهٔ پیشنمازهای مدعو را می‌ریزد، برای مجلس و کارکنانش مجالس یادبود ترتیب می‌دهد. در گذشته، پیشنمازها برای نمایندگان مجلس مجالس ازدواج و ترحیم اجرا کرده‌اند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chaplain of the United States House of Representatives». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۷.

## پیوند به بیرون
# دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا

دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا|  |
|  |
| Wikimedia | © OpenStreetMap |
| دید کلی سازمان |
| بنیان‌گذاری | ۱۸۹۷ |
| حوزهٔ قدرت | دولت فدرال ایالات متحده آمریکا |
| ستاد | واشینگتن، دی سی |
| سازمان اجرایی | * Maria Pallante، Register of Copyrights
 |
| سازمان بالادست | کتابخانه کنگره |
| وبگاه | copyright.gov |

The James Madison Memorial Building, which houses the office
**دفتر حق تکثیر ایالات متحده** (به انگلیسی: United States Copyright Office) بخشی از کتابخانه کنگره آمریکا است که به طور رسمی از دولت ایالات متحده مسئولیت ثبت حق تکثیر و نگهداری کاتالوگ‌های حق تکثیر را برعهده دارد.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Copyright Office». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
# حد نصاب

تصویر یک چکش قضایی را نشان می‌دهد که معمولاً در جلسات دادگاه‌ها به‌عنوان نمادی از قدرت قضایی و اجرای قانون استفاده می‌شود. این تصویر می‌تواند به عنوان نماد «حد نصاب» استفاده شود که به حداقل تعداد اعضای لازم برای برگزاری یک جلسه قانونی اشاره دارد. در زمینه قوانین و مقررات، حد نصاب برای تصویب قوانین یا تصمیمات مهم در جلسات شوراها و مجالس مختلف ضروری است.
**حدِّ نِصاب** (به انگلیسی: Quorum) کمینهٔ شمارِ نیازمند (حداقّل تعداد لازم) برای برگزاری یک نشست است. برپایهٔ حد نصاب قانونی، شمار باشندگان یک مجلس شورایی یا هر بنیادی دیگر، باید برابر با نیمی از اعضای آن باشد تا مصوبات آن نشست قانونی گردد.

## منابع
# خانواده بوش

| خانواده بوش |
| --- |
| خانواده بوش در اتاق قرمز کاخ سفید (ژانویه ۲۰۰۵). نشسته از چپ به راست: ماروین بوش، لورا ولش بوش، جرج دبلیو بوش، باربارا بوش، جرج هربرت واکر بوش، جب بوش. همچنین در تصویر، از چپ: Georgia Grace Koch, مارگارت بوش، Brian Berzins Walker بوش، جنا بوش، دورو بوش، باربارا پیرس بوش، Robert P. Koch، پیرس بوش، ماریا بوش، نیل بوش، اشلی بوش، Sam LeBlond, Nancy Ellis LeBlond, جان «جبی» بوش، آماندا بوش، جرج پی. بوش، و Columba Bush. |
| منطقه کنونی | تگزاس |
| خاستگاه | ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا |
| اعضاء | سمیوئل پرسکات بوش پرسکات بوش جرج هربرت واکر بوش جرج دبلیو بوش جب بوش |
| خانواده‌های مرتبط | Flora Sheldon Dorothy Wear Walker باربارا بوش لورا ولش بوش Henry Chase Hager Columba Garnica Gallo |
| دارایی(ها) | مجموعه بوش |

**خانواده بوش** (انگلیسی: Bush family) خانواده‌ای آمریکایی است که در سیاست و کسب و کار شهرت دارد. علاوه بر بانکداران و تاجران موفق، نسل‌های گوناگون این خانواده، دو سناتور، دو فرماندار و دو رئیس‌جمهور (که یکیشان معاون رئیس‌جمهور نیز بوده‌است) را در بر می‌گیرد. جرج هربرت واکر بوش و باربارا بوش ۷۰ سال است که با یکدیگر ازدواج کرده‌اند، و رکورد طولانی‌ترین زوج ریاست جمهوری در تأهل را در اختیار دارند. پیتر شوایزر، از زندگینامه نویسان این خانواده، بوش‌ها را «موفقترین دودمان سیاسی در تاریخ آمریکا» توصیف کرده‌است. بنا به برخی منابع آنلاین، خانوادهٔ بوش عمدتاً از تبار انگلیسی و آلمانی است.

پنج عضو خانواده بوش
خانواده بوش در سال ۱۹۹۲
## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bush family». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۵.

## پیوند به بیرون
# تغییر بازی (فیلم)

| *تغییر بازی*  |
| --- |
|  |
| کارگردان | جی روچ |
| نویسنده | دنی استرانگ |
| بازیگران | اد هریس، جولین مور |
| توزیع‌کننده | شبکه اچ‌بی‌او |
| تاریخ‌های انتشار | ۱۰ مارس ۲۰۱۰ (۱۹ اسفند ۱۳۸۸) |
| مدت زمان | ۱۱۸ دقیقه |
| کشور | امریکا |
| زبان | انگلیسی  |

تغییر بازی (به انگلیسی: Game Change) فیلم درام سیاسی به کارگردانی جی روچ، محصول سال ۲۰۱۰ شبکه اچ‌بی‌او کشور آمریکا است، که در ۱۰ مارس ۲۰۱۰ به اکران درآمد. فیلم براساس کتاب *تغییر بازی* از جان هیلمن ساخته شده است. داستان فیلم پیرامون انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۸ ایالات متحده آمریکا می‌باشد.

## موضوع

فیلم بر اساس کتاب تغییر بازی نوشته شده است. داستان فیلم بر رابطه و تلاش جان مک‌کین نامزد جمهوری‌خواهان و سارا پالین معاون او تمرکز دارد.

## واکنش ها

فیلم با واکنش منفی سارا پالین و مک‌کین روبرو شد. تغییر بازی، سارا پالین سیاستمدار را به عنوان چهره‌ای دوست‌داشتنی نمایش می‌دهد که تنها مشکلش این است که برای ورود به کاخ سفید آماده نیست. فیلم با نقدهای بسیار مثبتی روبرو شده است. راجر ابرت به این فیلم از چهار ستاره، سه و نیم ستاره داده است.

اندی سمبرگ در برنامه «زنده شنبه شب‌ها» معتقد است که بازی جولیان مور در فیلم نقص ندارد. منتقد لس آنجلس تایمز نیز در نقد خود بر فیلم ضمن ستودن بازی مور و هریس نوشته است شاید فیلم تمام حقایق را نگوید، اما نگاهی درست به سیاست آمریکا انداخته است.

تیم گودمن، جسارت فیلم در بیان موضوع اختلال روانی پالین بازی مور را شایسته دریافت جایزه امی توصیف کرده است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Game Change (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ خرداد ۱۳۹۴.