# بازگشت به آینده

| بازگشت به آینده |
| --- |
| پوستر انتشار سینمایی اثر درو استروزان |
| کارگردان | رابرت زمکیس |
| تهیه‌کننده | * باب گیل
* نیل کانتون
 |
| نویسنده | * رابرت زمکیس
* باب گیل
 |
| بازیگران | * مایکل جی. فاکس
* کریستوفر لوید
* لی تامپسون
* کریسپین گلاور
 |
| موسیقی | آلن سیلوستری |
| فیلم‌بردار | دین کندی |
| تدوینگر | * آرتور اشمیت
* هری کرامیداس
 |
| شرکت‌های تولید | امبلین انترتینمنت |
| توزیع‌کننده | یونیورسال پیکچرز |
| تاریخ‌های انتشار | * ۳ ژوئیه ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-۰۷-۰۳)
 |
| مدت زمان | ۱۱۶ دقیقه |
| کشور | ایالات متحده |
| زبان | انگلیسی  |
| هزینهٔ فیلم | ۱۹ میلیون دلار |
| فروش گیشه | ۳۸۸٫۸ میلیون دلار |

بازگشت به آینده (انگلیسی: Back to the Future) فیلم علمی تخیلی آمریکایی ۱۹۸۵ به کارگردانی رابرت زمکیس و نویسندگی زمکیس و باب گیل است. مایکل جی. فاکس، کریستوفر لوید، لی تامپسون، کریسپین گلاور، و توماس ویلسون از بازیگران فیلم هستند. در پنجاه و هشتمین دوره جوایز اسکار این فیلم در چهار بخش نامزد دریافت جایزه گردید که در نهایت برنده جایزه اسکار بهترین میکس صدا شد .

## داستان

داستان از سال 1985 آغاز می‌شود؛ جایی که مارتی مک‌فلای نوجوانی پرانرژی اما سرخورده است و در خانواده‌ای زندگی می‌کند که هیچ نشانی از پیشرفت در آن دیده نمی‌شود. مادرش زنی غمگین و وابسته به الکل است، پدرش مردی ترسو و گوشه‌گیر که همواره توسط رئیس قلدرش تحقیر می‌شود و خواهر و برادرش نیز آینده روشنی پیش‌رو ندارند. شکست گروه موسیقی مارتی در یک آزمون ساده، ترس عمیق او را زنده می‌کند؛ ترسی از اینکه تمام آرزوهایش بی‌ثمر بماند و سرانجام به همان زندگی بی‌روح والدینش ختم شود.

در شبی سرنوشت‌ساز، مارتی با دوست نابغه اما نامتعارفش، دکتر امت براون، در پارکینگ یک مرکز خرید ملاقات می‌کند. دکتر اختراع خارق‌العاده خود را نشان می‌دهد؛ خودروی دلورینی که به ماشین زمان تبدیل شده و با انرژی‌ای خطرناک کار می‌کند. هنوز شگفتی مارتی فروکش نکرده که افراد مسلح سر می‌رسند و دکتر را هدف گلوله قرار می‌دهند. مارتی برای نجات جان خود سوار خودرو می‌شود و در اوج سرعت، ناخواسته مرز زمان را می‌شکند و به دهه‌ها قبل پرتاب می‌شود.

او در سال 1955 به هوش می‌آید، شهری آشنا اما ناآشنا؛ هیل‌ولی‌ای که هنوز شکل نگرفته و آدم‌هایش جوان‌تر از خاطرات مارتی‌اند. خیلی زود درمی‌یابد راه بازگشتی ندارد، چون منبع انرژی ماشین زمان از دست رفته است. دیدار با پدر نوجوانش حقیقتی تلخ را آشکار می‌کند؛ او همیشه قربانی زورگویی بوده، حتی در جوانی. زنجیره‌ای از اتفاقات پیش‌بینی‌نشده باعث می‌شود مارتی به‌جای پدرش وارد مسیری شود که قرار بوده سرنوشت والدینش را به هم گره بزند و همین اشتباه، آینده او را در معرض نابودی قرار می‌دهد.

لورین جوان که باید دل‌بسته جورج می‌شد، حالا به مارتی علاقه پیدا کرده است. هم‌زمان، تصویر خانواده مارتی در عکسی که همراه دارد کم‌رنگ می‌شود و این نشانه‌ای است از محوشدن تدریجی خودش از تاریخ. مارتی با یافتن دکتر براون جوان، حقیقت سفر در زمان را فاش می‌کند و می‌فهمد تنها امید بازگشت، استفاده از یک صاعقه مهیب است که قرار است در شبی مشخص بر فراز شهر فرود آید. اما پیش‌از آن، باید گذشته را به مسیر درستش بازگرداند.

مارتی نقشه‌ای خطرناک طراحی می‌کند تا پدرش را به قهرمانی تبدیل کند که شایسته عشق لورین باشد. این نقشه در مراسم رقص مدرسه به نقطه اوج می‌رسد، اما دخالت بیف همه‌چیز را به آشوب می‌کشد. در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز، جورج برای نخستین‌بار مقابل زور می‌ایستد، بیف را شکست می‌دهد و اعتمادبه‌نفسی را پیدا می‌کند که آینده‌اش را دگرگون می‌سازد. با شکل‌گرفتن عشق واقعی میان جورج و لورین، آینده مارتی دوباره تثبیت می‌شود.

در شب طوفانی برخورد صاعقه، همه‌چیز به ثانیه‌ها وابسته است. دکتر براون که از آینده خود بی‌خبر مانده، در آستانه مرگ قرار می‌گیرد و مارتی ناچار می‌شود میان تغییر سرنوشت و حفظ قوانین زمان یکی را انتخاب کند. صاعقه فرود می‌آید، ماشین زمان فعال می‌شود و مارتی به سال 1985 بازمی‌گردد، درست در لحظه‌ای که گمان می‌کند همه‌چیز از دست رفته است.

اما گذشته تغییر کرده است. خانواده‌ای که مارتی می‌شناخت، دیگر وجود ندارد. پدرش مردی موفق و بااعتمادبه‌نفس شده، مادرش شاد و پرانرژی است، خواهر و برادرش مسیر زندگی روشنی دارند و بیف به فردی مطیع و بی‌اهمیت تبدیل شده است. مارتی درمی‌یابد که یک انتخاب درست در گذشته، می‌تواند آینده‌ای کاملاً متفاوت بسازد. هنوز فرصت نفس‌کشیدن پیدا نکرده که دکتر براون دوباره ظاهر می‌شود و هشدار می‌دهد خطر تازه‌ای در راه است؛ خطری که این‌بار آینده فرزندان مارتی را تهدید می‌کند و او باید بار دیگر با زمان روبه‌رو شود.

## توسعه

گیل و زمکیس ایدهٔ *بازگشت به آینده* را در ۱۹۸۰ مطرح کردند. پس از شکست‌های تعاملی متعدد، آن‌ها برای ساخت یک فیلم موفق ناامید بودند. این پروژه بیش از ۴۰ بار توسط استودیوهای مختلف رد شد زیرا برای رقابت با کمدی‌های موفق آن زمان به اندازه کافی مناسب نبود. به‌دنبال موفقیت زمکیس در کارگردانی *عشق‌بازی با سنگ* (۱۹۸۴)، قرارداد ساخت فیلم با یونیورسال پیکچرز بسته شد. فاکس انتخاب نخست برای به تصویر کشیدن مارتی بود اما به جای آن اریک استولتس انتخاب شد. مدت کوتاهی پس از آغاز فیلم‌برداری اصلی در نوامبر ۱۹۸۴، زمکیس تشخیص داد که استولتس برای این نقش مناسب نیست و امتیازات لازم را برای استخدام فاکس انجام داد، که شامل فیلمبرداری مجدد صحنه‌هایی که قبلاً با استولتس فیلمبرداری شده بود می‌شد و ۴ میلیون دلار به بودجهٔ فیلم اضافه کرد. *بازگشت به آینده* در کالیفرنیا و اطراف آن و نیز در مجموعه‌های استودیو یونیورسال فیلم‌برداری شد. فیلم‌برداری آوریل بعد به پایان رسید.

به‌دنبال اکران‌های آزمایشی بسیار موفق، تاریخ اکران به جلوتر یعنی ۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ انداخته شد که در سینما در طول شلوغ‌ترین دورهٔ سال سینمایی به *بازگشت به آینده* مقدار بیشتری زمان در اکران داده می‌شد. این تغییر منجر به برنامه‌ریزی شتاب‌زده در مراحل پس از تولید و برخی از جلوه‌های ویژه ناکامل شد. *بازگشت به آینده* موفقیتی تجاری و هنری بود و با فروش ۳۸۱٫۱ میلیون دلار تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم ۱۹۸۵ در سراسر جهان شد. منتقدان داستان، عناصر طنز و بازیگران—به‌ویژه فاکس، لوید، تامپسون و گلاور—را ستایش کردند. این فیلم نامزد دریافت جوایز متعددی شد و یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ هوگو نیز کسب کرد. ترانه تم آن، «قدرت عشق» از هیوی لوئیس اند د نیوز نیز از لحاظ تجاری موفق بود.

*بازگشت به آینده* از آن زمان تا به امروز محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است و از سوی منتقدان و تماشاگران به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های علمی-تخیلی و یکی از بهترین فیلم‌های ساخته‌شده در تاریخ شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۷، کتابخانه کنگره ایالات متحده این فیلم را برای نگه‌داری در فهرست ملی ثبت فیلم انتخاب کرد. این فیلم با دو دنباله، *بازگشت به آینده قسمت ۲* (۱۹۸۹) و *بازگشت به آینده قسمت ۳* (۱۹۹۰) ادامه یافت. استودیو یونیورسال با تشویق طرفداران متعهد فیلم و تأثیر آن بر فرهنگ عامه، یک فرنچایز چندرسانه‌ای از فیلم راه‌اندازی کرد که شامل بازی‌های ویدیویی، پارک تفریحی، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی و یک موزیکال استیجی می‌شود. محبوبیت همیشگی آن باعث شده‌است تا کتاب‌های متعددی دربارهٔ تولید، مستندها و آگهی‌های تجاری آن منتشر شود.

## داستان

فیلم داستان یک پسر نوجوان به نام مارتی مک‌فلای (مایکل جی. فاکس)را روایت می‌کند که به صورت تصادفی در زمان سفر می‌کند و از سال ۱۹۸۵ به ۱۹۵۵ منتقل می‌ شود و...

## بازیگران

* مایکل جی. فاکس در نقش مارتی مک‌فلای، دانش آموز دبیرستان و نوازنده‌ای مشتاق
* کریستوفر لوید در نقش دکتر امت براون، یک دانشمند عجیب و غریب که با سفر در زمان آزمایش می‌کند
* لی تامپسون در نقش لورین بینس-مک فلای، نوجوانی در سال ۱۹۵۵ که به مادر بی‌قواره و الکلی مارتی تبدیل می‌شود
* کریسپین گلاور در نقش جورج مک‌فلای، دبیرستانی کم معاشرت در سال ۱۹۵۵ که به پدر ترسو و مطیع مارتی تبدیل می‌شود
* توماس ویلسون در نقش بیف تنن، یک قلدر دبیرستانی در سال ۱۹۵۵ که رئیس جورج مک‌فلای ۱۹۸۵ شد
* جیمز تولکان در نقش مدیر دبیرستان هیل ولی استریکلند در سالهای ۱۹۵۵ و ۱۹۸۵

## جوایز و افتخارات

* **پنجاه و هشتمین دوره جوایز اسکار**

| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین فیلمنامه اورجینال | رابرت زمکیس و باب گیل | نامزدشده |
| بهترین ترانه | Chris Hayes و Johnny Colla | نامزدشده |
| بهترین میکس صدا | Bill Varney، B. Tennyson Sebastian II، Robert Thirlwell و William B. Kaplan | نامزدشده |
| بهترین تدوین صدا | Charles L. Campbell و Robert Rutledge | برنده |

* **چهل و سومین مراسم گلدن گلوب**

| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین فیلم – موزیکال یا کمدی | باب گیل و نیل کانتون | نامزدشده |
| بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی | مایکل جی. فاکس | نامزدشده |
| بهترین فیلمنامه | رابرت زمکیس و باب گیل | نامزدشده |
| بهترین ترانه غیراقتباسی | Chris Hayes و Johnny Colla | نامزدشده |

## جستارهای وابسته

* *بازگشت به آینده قسمت ۲*
* *بازگشت به آینده قسمت ۳*

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Back to the Future». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
* *بازگشت به آینده* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *بازگشت به آینده* در آل‌مووی
* *بازگشت به آینده* در راتن تومیتوز
* *بازگشت به آینده* در باکس آفیس موجو
* بازگشت به آینده در نامبرز
* February 24, 1981 draft of the screenplay