Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# نئوامپرسیونیسم

چهرهٔ فلیکس فنیون، اثر پل سینیاک، سال ۱۸۹۰
**نودریافتگری** یا **نئوامپرسیونیسم** (به فرانسوی: Néo-impressionnisme) جنبشی در نقاشی فرانسوی بود که هم ادامه‌دهندهٔ دریافتگری (امپرسیونیسم) بود و هم واکنشی در برابر آن. اصطلاح نئوامپرسیونیسم را فلکس فنئون منتقد فرانسوی در سال ۱۸۸۷ برای این جنبش وضع کرد.

این جنبش که یکی از جنبش‌های پسادریافتگری است مانند دریافتگری دل‌مشغول بازنمایی رنگ و نور بود، ولی برخلاف دریافتگری می‌کوشید که آن را بر مبانی علمی استوار کند. اساس نظریهٔ نودریافتگری، تفکیک‌گری و روش مرتبط با آن نقطه‌چینی بود. یعنی نقطه‌های مجزا با رنگ‌های خالص به گونه‌ای در نقاشی به کار برده می‌شوند که در صورت دیده شدن از فاصلهٔ مناسب، حداکثر شفافیت و درخشش را به دست دهند. در چنین نقاشی‌هایی نقطه‌ها هم‌اندازه‌اند و به گونه‌ای انتخاب می‌شوند که با مقیاس تابلو هماهنگی داشته باشند.

## هنرمندان

بعد از ظهر یک‌شنبه در جزیره گراند ژات (۱۸۸۴ - ۱۸۸۶ میلادی) اثر نقاش فرانسوی **ژرژ سورا** (۱۸۵۹ - ۱۸۹۱ میلادی)
ژرژ سورا برجسته‌ترین هنرمند این جنبش بود. پل سینیاک که نظریه‌پرداز اصلی آن بود و برای مدتی کامی پیسارو، دیگر همبستگان مهم این جنبش بودند. هر سه هنرمند، تابلوهای نودریافتگری خود را در واپسین نمایشگاه دریافتگری در سال ۱۸۸۶ به نمایش گذاشتند.

## تأثیرات

نودریافتگری عمر چندانی نداشت، ولی برشماری از نقاشان اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم همچون پل گوگن، ونسان ونگوگ، هانری ماتیس و تولوز لوترک تأثیر بسزایی بر جای گذاشت.

## نگارخانه

*
*
*
*
*

## جستارهای وابسته

* امپرسیونیسم
* پست‌امپرسیونیسم
* نقطه‌چینی
* جنبش‌های هنری

## منابع

* لینتن، نوربرت (۱۳۸۲)، *تارخ هنر مدرن*، ترجمهٔ رامین، علی، تهران: نشر نی

درگاه هنرهای تجسمی
**درگاه هنرهای تجسمی**
# ساخت‌گرایی (هنر)

باشگاه کارگران زویف، ۱۹۲۷–۱۹۲۹
**کانستراکتیویسم** یا *ساخت‌گرایی*، یک جنبش فرهنگی (هنری) که از سال ۱۹۱۳ به بعد در روسیه با ردّ ایده هنر برای هنر و در دفاع از ایده استفاده از هنر در راه رسیدن به اهداف اجتماعی، توسط ولادیمیر تاتلین شکل گرفت و تا حدود سال ۱۹۳۴ ادامه پیدا کرد.

از دید هنرمند کانستراکتیویست، هنر ناگزیر کارکردی اجتماعی دارد. هنر، برخلاف بیشتر دیدگاه‌های سده نوزدهم، نه موضوع تأمل عارفانه است و نه سرچشمه حقیقتی متعالی. هنرمند پیشگو نیست که چیزی به او الهام شده باشد؛ بلکه صنعت‌کاری ماهر است که از ماده خامی که رسانه در اختیار او می‌گذارد برای خلق کار هنری استفاده می‌کند.

چه بسا هنرمندان را با مهندسان مقایسه می‌کردند که ابزار و رویکردی عقلانی و حتی علمی به کار می‌گیرند.

## منابع
# مکتب واقع‌گرایی خیالی وین

آریک برار، از هنرمندان مهم جنبش مکتب واقع‌گرایی خیالی وین
**مکتب واقع‌گرایی خیالی وین** (به آلمانی: Wiener Schule des Phantastischen Realismus) یک جنبش هنری بود که در سال ۱۹۴۶ در وین شکل گرفت. این جنبش را پروفسور آلبرت پاریس ون گئترسله در آکادمی هنرهای زیبای وین بنیان گذاشت. زیر نظر او، دانشجویان مکتب وین تکنیک‌های استادان قدیم را به کار می‌بردند و در کارشان از نمادگراییهای دینی و اِزوتریک استفاده می‌کردند.

هنرمندان مهم این جنبش ارنست فکس، آریک برار، رودولف هاسنر، ولفگنگ هتتر، آنتون لهمدن و فریتز جانسکا بودند.

## جستارهای وابسته

* جنبش‌های هنری
* هنر
* فراواقع‌گرایی

## پانویس

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vienna School of Fantastic Realism». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۸.
# نقاشی کنشی

*نقاشی دیواری روی زمینه قرمز هندی* اثر جکسون پولاک.
**نقاشی کنشی** (به انگلیسی: Action Painting) که **نقاشی اطواری** هم نامیده شده یکی از سبک‌های نقاشی است که در آن تابلوی نقاشی طی یک فرایندِ صریح، غریزی و کاملاً پویا توسط یک نیروی خود انگیز بسیار قوی و به روش پاشیدن رنگ، ضربه قلم‌موهای سریع، چکه کردن رنگ یا جلوه‌های اتفاقی خلق می‌گردد.

این اصطلاح نخستین بار توسط یک منتقد هنری آمریکایی به نام هارولد روزنبرگ و به منظور تشریح آثار یکی از گروه‌های هیجان‌نمایی انتزاعی ایالت متحده آمریکا که این شیوه را از دهه ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار می‌دادند، مطرح شد. کارل اپل، جکسون پولاک، ویلم دکونینگ و فرانز کلاین از معروف‌ترین نقاشان کنشی می‌باشند. میتوان آن را رمنتیسیسم مدرن نامید چرا که همانند رمانتیکها به بیان آلام و رنجهای بشری و فداکاری‌های شخصی متکی است.

## جستارهای وابسته

* تاشیسم
* هیجان‌نمایی انتزاعی
* جنبش هنری

## منابع
# فلوکسوس

*مانیفست فلوکسوس*, ۱۹۶۳, از جورج مچیوناس.
**فلوکسوس** نامی گرفته شده از لاتین به معنی "جریان، شار" (اسم)، "جریان سیال" است. فلوکسوس یک جنبش میان رسانه‌ای و یک شبکه بین‌المللی از هنرمندان، آهنگسازان و طراحان برای ترکیب رسانه‌های مختلف هنری در ۱۹۶۰ بود و نوآوری‌های چندی در هنر اجرایی، فیلم و سرانجام ویدئو پدید آورد. این جنبش که هنوز هم ادامه دارد، نقش مهمی در بازشدن تعاریف از هنر ایفا کرده‌است.

## جستارهای وابسته

* هنر عامه
* نودادا
* هنر اجرا
* موسیقی نویز

## پانویس

## پیوند به بیرون

* Samples of Fluxus Audio on the Tellus Audio Cassette Magazine
* "An Anthology of Chance Operations" (۱۹۶۳)
* FluxFilms (۱۹۶۲–۱۹۷۰) in MPEG format
* Interview with Ken Friedman
* ۱۹۶۲-۲۰۱۲ ۵۰ anniversary Fluxus in Germany
# رتروفیوچریسم

ترسیم رتروفیوچریستیک یک لوکوموتیو پرنده
**رتروفیوچریسم** (**نگاه از آینده** یا **نگاه گذشته به آینده**) آینده‌ای است که توسط گذشته پیش‌بینی شده‌است. به‌طور کلی، رتروفیوچریسم کتاب، فیلم، کمیک و گونه‌هایی دیگر از هنر است که آینده را بر پایه دوره زمانی تولیدش تصور می‌کند. همچنین می‌تواند ژانری باشد که شامل خلاقیت‌های هنری معاصر بر پایه دوره‌های زمانی پیشین است.

## منابع

## پیوند به بیرون

* داده‌های بیشتر
# هنر مسیحی

شام در عمواس اثر کاراواجو
**هنر مسیحی** (به انگلیسی: Christian art) به هنر دوران اروپایی پس از مسیحیت تا پیش از رنسانس اطلاق می‌شود. مسیحیت در ابتدا در روم باستان ممنوع بود؛ بنابراین مسیحیان در کاتاکومب‌ها نقاشی‌های خود را می‌کشیدند.

مصالح یک کلیسای قدیمی در تفلیس پایتخت گرجستان
پس از رسمی شدن مسیحیت توسط کنستانتین در اویل قرن ۴ میلادی، شهر بیزانس به کنستانتینیه یا قسطنطنیه تغییر نام دارد. از این تاریخ هنر مسیحی رسمیت یافت. صد سال پس از رسمیت مسیحیت، روم شرقی و غربی از یکدیگر جدا شدند. روم شرقی قدرت یافت، اما روم غربی (با پایتختی راوانا) تحت هجوم اقوام مختلف رو به ضعف نهاد. هنر بیزانس متأثر از هنر یونان و هنر شرق بود. باسیلیکا یا کلیساهای مستطیل شکلی ساخته شد. کلیسای سن پیترو از جمله این کلیساها بود که از آن چیزی باقی نمانده‌است. ابتدا نقاشی دیواری و سپس موزائیک‌کاری رواج یافت. به دلیل مخالفت مسیحیت، تندیس‌های کمی ساخته شد. اما نقش برجسته‌ها با عمق کم و مقیاس‌های کوچک جای آن را گرفتند. حکاکی و کنده کاری روی اشیاء مثل تابوت، میز و جلد کتاب‌ها رواج یافت. دورهٔ اوج هنر بیزانس در زمان امپراتور ژوستی‌نین در سدهٔ ششم است. در این دوران راوانا توسط روم شرقی فتح شد و کلیسای بسیار مهم سن ویتاله در این شهر بنا شد. موزائیک‌های امپراتور ژوستی‌نین و ملازمان و ملکه تئودورا و ملازمان از مهم‌ترین موزائیک‌های رومی در این کلیساست. در این دوران کلیسای سانتا صوفیه نیز در قسطنطنیه بنا شد. از کلیساهای مهم دیگر بیزانسی می‌توان به هوسیوس لوکاس در یونان و کلیسای سن مارک در ونیز اشاره کرد. در قرن ۸ میلادی شمایل‌شکنان به رهبری پادشاه هرگونه نقاشی را ممنوع ساختند و در قرن ۹ میلادی دوباره شمایل‌پرستان پیروز شدند. در سدهٔ یازدهم دومین عصر طلایی هنر مسیحی آغاز شد. آخرین دورهٔ شکوه هنر بیزانسی در قرن چهاردهم و قبل از شکست و فروپاشی بیزانس توسط ترکان عثمانی است.

## پانویس

## فهرست منابع

* مرزبان، پرویز، خلاصة تاریخ هنر، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۳
* پاکباز، رویین، دایرةالمعارف هنر، واحد پژوهش فرهنگ معاصر، ۱۳۸۶
* ذکرگو، امیر حسین و دیگران، سیر هنر در تاریخ، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۲

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هنر مسیحی موجود است.* نقاشی‌های قدیمی یک کلیسای اورتودکس در شهر تفلیس گرجستان
* معماری داخلی یک کلیسا در استانبول ترکیه
# زیگیسموند سوم

| زیگیسموند سوم واسا |
| --- |
| زیگیسموند سوم واسا |
| پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی |
| سلطنت | ۱۸ سپتامبر ۱۵۸۷ – ۱۹ آوریل ۱۶۳۲ |
| تاج‌گذاری | ۲۷ دسامبر ۱۵۸۷ |
| پیشین | آنا یاگیلون و استفان باتوری |
| جانشین | ولادیسلاوس |
| پادشاه سوئد |
| سلطنت | ۱۷ نوامبر ۱۵۹۲ – ۲۴ ژوئیه ۱۵۹۹ |
| تاج‌گذاری | ۱۹ فوریه ۱۵۹۴ |
| پیشین | یوهان سوم |
| جانشین | کارل نهم |
|  |
| زاده | ۲۰ ژوئن ۱۵۶۶ قلعه گریپشولم، سوئد |
| درگذشته | ۳۰ آوریل ۱۶۳۲ (۶۵ سال) ورشو، لهستان |
| آرامگاه | ۴ فوریه ۱۶۳۳ کلیسای جامع واول، کراکوف، لهستان |
| همسر(ان) | آنا اتریش کنستانس اتریش |
| خاندان | خاندان واسا |
| پدر | یوهان سوم سوئد |
| مادر | کاترین یاگیلونیکا |
| امضاء |  |

**زیگیسموند سوم واسا** (لهستانی: Zygmunt III Waza لیتوانیایی: Zigmantas Vaza ؛ ۲۰ ژوئن ۱۵۶۶ – ۳۰ آوریل ۱۶۳۲) شاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی ، فرمانروای مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی از ۱۵۸۷ تا ۱۶۳۲ میلادی و شاه سوئد از ۱۵۹۲ تا زمان برکناری‌اش در ۱۵۹۹ میلادی بود. او پسر شاه یوهان سوم سوئد و همسرش کاترین یاگیلونیکا لهستان بود.

زیگیسموند پس از رسیدن به سلطنت مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی ، کوشید میان تاج و تخت لهستان-لیتوانی و سوئد اتحادی ایجاد نماید و یک بار نیز در ۱۵۹۲ میلادی موفق به این کار شد. پس از آن که او در ۱۵۹۹ میلادی توسط عمویش کارل نهم سوئد از سلطنت سوئد برکنار گردید ، باقی عمر خود را در تلاش برای بازگرداندن مقام سابقش سپری کرد.

زیگیسموند شخصیت مهمی در تاریخ لهستان است. دوره طولانی حکومت او مصادف شد با اوج قدرت سیاسی ، اقتصادی و وجهه مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی. از سویی دیگر ، در دوره حکومت او نشانه های ضعف لهستان به تدریج پدیدار شد و به انحطاط و زوال این دولت در آینده انجامید. هنوز هم میان مورخان بحث و جدل وجود دارد که آیا تصمیمات زیگیسموند منجر به سقوط تدریجی لهستان در آینده شد یا خیر.

پس از مرگ زیگیسموند ، یادبود ستون زیگموند توسط جانشین وی ، ولادیسلاوس ، در ورشو برپا گردید.

## منابع

* Sigismund III Vasa
# مسابقات ژیمناستیک هنری زنان اروپا

**مسابقات ژیمناستیک هنری زنان اروپا** مسابقات رسمی ورزش ژیمناستیک هنری در قاره اروپا است که از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون زیر نظر اتحادیه ژیمناستیک اروپا برگزار می‌شود.

## مسابقات

| سال | مسابقات | شهر میزبان |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۵۷ | I |  بخارست |
| ۱۹۵۹ | II |  کراکوف |
| ۱۹۶۱ | III |  لایپزیگ |
| ۱۹۶۳ | IV |  پاریس |
| ۱۹۶۵ | V |  صوفیه |
| ۱۹۶۷ | VI |  آمستردام |
| ۱۹۶۹ | VII |  لاندسکرونا |
| ۱۹۷۱ | VIII |  مینسک |
| ۱۹۷۳ | IX |  لندن |
| ۱۹۷۵ | X |  اسکین |
| ۱۹۷۷ | XI |  پراگ |
| ۱۹۷۹ | XII |  کپنهاگ |
| ۱۹۸۱ | XIII |  مادرید |
| ۱۹۸۳ | XIV |  یوتبری |
| ۱۹۸۵ | XV |  هلسینکی |
| ۱۹۸۷ | XVI |  مسکو |
| ۱۹۸۹ | XVII |  بروکسل |
| ۱۹۹۰ | XVIII |  آتن |
| ۱۹۹۲ | XIX |  نانت |
| ۱۹۹۴ | XX |  استکهلم |
| ۱۹۹۶ | XXI |  بیرمنگام |
| ۱۹۹۸ | XXII |  سن پترزبورگ |
| ۲۰۰۰ | XXIII |  پاریس |
| ۲۰۰۲ | XXIV |  پاتراس |
| ۲۰۰۴ | XXV |  آمستردام |
| ۲۰۰۵ | I (انفرادی) |  دبرسن |
| ۲۰۰۶ | XXVI |  ولس |
| ۲۰۰۷ | II (انفرادی) |  آمستردام |
| ۲۰۰۸ | XXVII |  کلرمون فران |
| ۲۰۰۹ | III (انفرادی) |  میلان |
| ۲۰۱۰ | XXVIII |  بیرمنگام |
| ۲۰۱۱ | IV (انفرادی) |  برلین |
| ۲۰۱۲ | XXIX |  بروکسل |
| ۲۰۱۳ | V (انفرادی) |  مسکو |
| ۲۰۱۴ | XXX |  صوفیه |
| ۲۰۱۵ | VI (انفرادی) |  |
| ۲۰۱۶ | XXXI |  برن |
| ۲۰۱۷ | XXXII |  بخارست |

## جستارهای وابسته

* مسابقات ژیمناستیک هنری مردان اروپا

## منابع

* European Championships
* Results
# کولدواتر (میشیگان)

| Coldwater, Michigan |
| --- |
| شهر |
| Location of Coldwater within Branch County, میشیگان |
| کشور | ایالات متحده آمریکا |
| ایالت | میشیگان |
| County | Branch |
| تاسیس‌شده | 1861 |
| حکومت |
|  • شهردار | Eugene F. Wallace |
| مساحت |
|  • کل | ۸٫۲۷ مایل مربع (۲۱٫۴۲ کیلومتر مربع) |
|  • خشکی | ۸٫۰۳ مایل مربع (۲۰٫۸۰ کیلومتر مربع) |
|  • آب | ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع) |
| ارتفاع | ۹۶۵ فوت (۲۹۴ متر) |
| جمعیت (2010) |
|  • کل | ۱۰٬۹۴۵ |
|  • برآورد (2012) | ۱۰٬۸۸۷ |
|  • تراکم | ۱۳۶۳٫۰/مایل مربع (۵۲۶٫۳/کیلومتر مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی -۵ (EST) |
|  • تابستانی (DST) | یوتی‌سی -۴ (EDT) |
| زیپ‌کد | 49036 |
| کد منطقه | 517 |
| FIPS code | 26-17020 |
| GNIS feature ID | 0623568 |
| وبگاه |  |

**کولدواتر، میشیگان** (به انگلیسی: Coldwater, Michigan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۰٬۹۴۵ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.

## موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:

Localidades na vizinhança
**کولدواتر**
Allen ‎(۲۰ کیلومتر)
برونسون، میشیگان ‎(۱۸ کیلومتر)
Burlington ‎(۱۹ کیلومتر)
Quincy ‎(۱۰ کیلومتر)
Tekonsha ‎(۱۷ کیلومتر)
Union City ‎(۱۸ کیلومتر)

## جستارهای وابسته

* فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا

## منابع
# پیر بومارشه

| پیر بومارشه |
| --- |
|  |
| نام اصلی | **پیر-آگوستن کارون دو بومارشه** |
| زاده | ۲۴ ژانویه ۱۷۳۲ (میلادی) پاریس، فرانسه |
| درگذشته | ۱۸ مه ۱۷۹۹ (میلادی) پاریس، فرانسه |
| پیشه | نمایش‌نامه‌نویس، موسیقی‌دان، دیپلمات، جاسوس، ناشر، دلال اسلحه، هجونویس و انقلابی |
| ملیت | فرانسوی-آمریکایی |
| دوره | لوئی شانزدهم |

**پیر-آگوستن کارون دو بومارشه** (به فرانسوی: Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais) نمایش‌نامه‌نویس، ساعت ساز، مخترع، موسیقی‌دان، دیپلمات، فراری، جاسوس، ناشر، دلال اسلحه، هجونویس، سرمایه‌گذار و انقلابی قرن هجدهم میلادی فرانسوی-آمریکایی بود.

## زندگی

پیر آگوستی کارو بومارشه درام‌نویس بزرگ فرانسوی در ۲۴ ژانویه ۱۷۳۲ در پاریس چشم به جهان گشود. او نخست شغل ساعت‌سازی را برگزید و سپس به دربار راه یافت و استادی چنگ نوازی دختران شاه را بعهده گرفت و بعدها پیشرفت‌های زیادی کرد و به مقام منشی گری و سپس معاونت میرشکاری شخص شاه (لوئی شانزدهم) رسید و سرانجام از اشراف شد. او بسبب نوشتن مقاله‌های تند در انتقاد از دستگاه قضائی فرانسه به محاکمه خوانده شد و بعدها از طرف دولت مأمور رساندن اسلحه به شورشیان آمریکا شد و چندی بعد پس از انقلاب فرانسه دستگیر و زندان افتاد

آثار معروف او که شاهکارهای ادبی فرانسه است عبارتند از:

* تریلوژی فیگارو
	+ ریش‌تراش اشبیلیه (Le Barbier de Seville)
	+ ازدواج (عروسی) فیگارو (Le Mariage de Figaro)
	+ مادر گناهکار (La Mère coupable)
* دو رفیق
* بازرگانان لیون

از خدمت‌های شایسته دیگر او چاپ هفتاد جلد آثار ولتر است

## جستارهای وابسته

* فهرست نویسندگان قرن هجدهم میلادی فرانسه
* فهرست نویسندگان فرانسه

## منابع

* Lagarde, André; Michard, Laurent (1962). *la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire* (به انگلیسی). Bordas.
# سده دوازدهم میلادی

**سدهٔ ۱۲ میلادی** یا قرن دوازدهم میلادی، در تقویم گریگوری به فاصلهٔ سال‌های ۱۱۰۱ تا ۱۲۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده بخشی از قرون وسطی به حساب می‌آید.

## شخصیت‌ها

* صلاح‌الدین ایوبی
* خیام شاعر ایرانی
* چنگیزخان مغول
* فیلیپ دوم پادشاه فرانسه
* ابن رشد فیلسوف مسلمان

## نوآوریها

* معماری گوتیک در اروپا
* تأسیس دانشگاه در کشورهای اروپایی

## دهه‌ها و سال‌ها

‎

## منابع

برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی

| هزاره | سده |
| --- | --- |
|  **۹ پ‌م**: | ۹۰ پ‌م | ۸۹ پ‌م | ۸۸ پ‌م | ۸۷ پ‌م | ۸۶ پ‌م | ۸۵ پ‌م | ۸۴ پ‌م | ۸۳ پ‌م | ۸۲ پ‌م | ۸۱ پ‌م |
|  **۸ پ‌م**: | ۸۰ پ‌م | ۷۹ پ‌م | ۷۸ پ‌م | ۷۷ پ‌م | ۷۶ پ‌م | ۷۵ پ‌م | ۷۴ پ‌م | ۷۳ پ‌م | ۷۲ پ‌م | ۷۱ پ‌م |
|  **۷ پ‌م**: | ۷۰ پ‌م | ۶۹ پ‌م | ۶۸ پ‌م | ۶۷ پ‌م | ۶۶ پ‌م | ۶۵ پ‌م | ۶۴ پ‌م | ۶۳ پ‌م | ۶۲ پ‌م | ۶۱ پ‌م |
|  **۶ پ‌م**: | ۶۰ پ‌م | ۵۹ پ‌م | ۵۸ پ‌م | ۵۷ پ‌م | ۵۶ پ‌م | ۵۵ پ‌م | ۵۴ پ‌م | ۵۳ پ‌م | ۵۲ پ‌م | ۵۱ پ‌م |
|  **۵ پ‌م**: | ۵۰ پ‌م | ۴۹ پ‌م | ۴۸ پ‌م | ۴۷ پ‌م | ۴۶ پ‌م | ۴۵ پ‌م | ۴۴ پ‌م | ۴۳ پ‌م | ۴۲ پ‌م | ۴۱ پ‌م |
|  **۴ پ‌م**: | ۴۰ پ‌م | ۳۹ پ‌م | ۳۸ پ‌م | ۳۷ پ‌م | ۳۶ پ‌م | ۳۵ پ‌م | ۳۴ پ‌م | ۳۳ پ‌م | ۳۲ پ‌م | ۳۱ پ‌م |
|  **۳ پ‌م**: | ۳۰ پ‌م | ۲۹ پ‌م | ۲۸ پ‌م | ۲۷ پ‌م | ۲۶ پ‌م | ۲۵ پ‌م | ۲۴ پ‌م | ۲۳ پ‌م | ۲۲ پ‌م | ۲۱ پ‌م |
|  **۲ پ‌م**: | ۲۰ پ‌م | ۱۹ پ‌م | ۱۸ پ‌م | ۱۷ پ‌م | ۱۶ پ‌م | ۱۵ پ‌م | ۱۴ پ‌م | ۱۳ پ‌م | ۱۲ پ‌م | ۱۱ پ‌م |
|  **۱ پ‌م**: | ۱۰ پ‌م | ۹ پ‌م | ۸ پ‌م | ۷ پ‌م | ۶ پ‌م | ۵ پ‌م | ۴ پ‌م | ۳ پ‌م | ۲ پ‌م | ۱ پ‌م |
| **۱**: |   ۱ |   ۲ |   ۳ |   ۴ |   ۵ |   ۶ |   ۷ |   ۸ |   ۹ | ۱۰ |
| **۲**: | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ |
| **۳**: | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |
| **۴**: | ۳۱ | ۳۲ | ۳۳ | ۳۴ | ۳۵ | ۳۶ | ۳۷ | ۳۸ | ۳۹ | ۴۰ |
# آگورای باستانی آتن

آگورای باستانی آتن| Αρχαία Αγορά της Αθήνας |
| Central Athens |
| نام دیگر | Classical Agora |
| مکان | یونان |
| منطقه | آتیک |
| مختصات | ﻿ / ﻿ |
| تاریخ |
| جنس | سنگ مرمر |
| ساخته‌شده | قرن ششم پیش از میلادی |
| دوره‌ها | اروپای دوران باستان |
| فرهنگ‌ها | یونان باستان |
| اطلاعات بیشتر |
| تاریخ‌های کاوش | 1931 until today |
| باستان‌شناسان | American School of Classical Studies at Athens |
| وضعیت | Ruined |
| مالکیت | Public property |
| مدیریت | Minister for Culture |
| دسترسی عمومی | Yes |

**آگورای باستانی آتن** (انگلیسی: Ancient Agora of Athens) شناخته شده‌ترین نمونه آگورا یونان باستان است که در شمال غربی آکروپولیس قرار دارد و از جنوب به تپه آرئوپاژ و از غرب به تپه معروف محدود می‌شود. به عنوان Agoraios Kolonos، همچنین به نام بازار تپه. استفاده اولیه آگورا برای یک مکان تجمع تجاری، مونتاژ یا مسکونی بود.

## جستارهای وابسته

* اککلسیا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ancient Agora of Athens». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ اکتبر ۲۰۲۳.

## پیوند به بیرون
# پادشاهی قبرس

| پادشاهی قبرس *Royaume de Chypre* Βασίλειον τῆς Κύπρου *Vasíleion ti̱s Kýprou* قبرس |
| --- |
| ۱۱۹۲–۱۴۸۹ |
|
نشان ملی
 |
| پایتخت | نیکوزیا |
| زبان(های) رایج | زبان فرانسوی زبان یونانی |
| دین(ها)  | کاتولیسیزم کلیسای ارتدکس یونان |
| حکومت | سلطنتی |
| تاریخ |   |
|  |
| • بنیان‌گذاری  | ۱۱۹۲ |
| • فروپاشی  | ۱۴۸۹ |
|  |
| کد ایزو ۳۱۶۶ | CY |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **پیشین** | **پسین** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | امپراتوری روم شرقی |
|  | شوالیه‌های معبد |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| قبرس ونیزی |  |

 |

 |
| امروز بخشی از |  قبرس *قبرس شمالی* (در عمل) |

نقشه قبرس به همراه پایگاه‌های صلیبیون
**پادشاهی قبرس** (به لاتین: Kingdom of Cyprus) یکی از دولت های صلیبیون بود که مابین سالهای ۱۱۹۲ تا ۱۴۸۹ میلادی تحت حاکمیت دودمان لوزینیان حیات داشت. این دولت علاوه بر تمام خاک جزیره قبرس تصرفاتی نیز در خاک اصلی آناتولی داشت.

## جستارهای وابسته

* فهرست شهرهای قبرس

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kingdom of Cyprus». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۸.
# خواهرخواندگی (شهرها)

شهرداری لس آنجلس همراه نشانگر شهر‌ های خواهرخوانده.
**خواهرخواندگی** قراردادی است میان سران کشورها یا سران دو شهر که برای ایجاد همبستگی و پیوندهای بیشتر انسانی و فرهنگی بسته می‌شود.

خواهرخواندگی واژه‌ای است که از اروپا وارد دیگر کشورها شده و برای نخستین بار در سال ۱۹۲۰ پس از جنگ جهانی اول این قرارداد بین یک شهر انگلیس و یک شهر در فرانسه بسته شد و تا سال ۱۹۸۶ ادامه داشت؛ هدف از این قرارداد پیوند و افزایش بستگی میان شهروندان دو شهری است که دارای منافع مشترک هستند. مفاد این قراردادها موضوعات فرهنگی اقتصادی و بازرگانی و اخیراً ورزشی را شامل می‌شود در ادبیات اروپایی خواهرخواندگی به شهرهای دوقلو یا همسان هم گفته می‌شوند، اما در کشورهای آسیایی و آمریکایی اصطلاح خواهر خواندگی رواج بیشتر دارد. علت به‌کارگیری واژه خواهرخواندگی به این اعتبار است که در بیشتر زبانهای دنیا واژه شهر مؤنث است.معمولاً دو شهر برای خواهر خواندگی باید دارای تشابهاتی باشند مثلاً دو شهر تاریخی، دو شهر علمی یا دانشگاهی یا دو بندر یا حتی دو سمبل مشترک باشند که این انگیزه را ایجاد کند. رونق و رواج گردشگری بین دو شهر خواهرخوانده و نامگذاری متقابل نام خیابانهایی به نام شهر خواهر خوانده از جمله نتایج اعلام خواهرخواندگی شهرها است.

## کاربرد اصطلاح در کشورهای مختلف

* در اروپا به این‌گونه شهرها *شهرهای دوقلو* یا *شهرهای دوستی* نیز می‌گویند.
* در آمریکای شمالی و استرالیا از همین اصطلاح (شهر خواهر) استفاده می‌شود.

## جستارهای وابسته

* فهرست شهرهای دارای خواهرخوانده در ایران
* دیپلماسی فرهنگی
* خواهرخواندگی شهرها، دیپلماسی عمومی و توسعه پایدار، بیکی اشکذری، مسعود

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خواهرخواندگی (شهرها) موجود است.
# ائوبویا

ائوبویا| نام بومی: Εύβοια |
| --- |
| موقعیت ائوبویا در نقشه یونان |
|  |
| جغرافیا |
| مختصات | ﻿ / ﻿ |
| مجمع‌الجزایر | جزایر اژه |
| مساحت | ۳٬۶۸۴ کیلومتر مربع (۱٬۴۲۲ مایل مربع) |
| بیشترین ارتفاع | ۱٬۷۴۵ متر (۵٬۷۲۵ پا) |
| بلندترین نقطه | کوه دیرفیس |
| کشور |
| **یونان** |
| تقسیمات کشوری |
| استان | یونان مرکزی |
| مرکز | خالکیس |
| جمعیت‌شناسی |
| جمعیت | ۱۹۸٬۱۳۰ (۲۰۰۱) |
| تراکم جمعیت | ۵۴ /کیلومتر مربع (۱۴۰ /مایل مربع) |
| اطلاعات زمانی |
| وبگاه |  |

**اِئوبویا** (به یونانی: Εὔβοια) از جزایر یونان در دریای اژه است که در مقابل ساحل آتیک واقع شده‌است. نام رسمی و کلاسیک آن ائوبویا و است اما در زبان امروزی بیشتر اِویا خوانده می‌شود.
جزیره اِئوبویا بعد از جزیره کرت دومین جزیره بزرگ یونان از نظر مساحت و جمعیت است.

ائوبویا به همراه چند جزیره کوچک دیگر یکی از استان‌های یونان را تشکیل می‌دهد. این جزیره بر رشته کوهی تکیه دارد که از اولمپ به اوسا و پلیون و اوترس مربوط می‌شود و در جزایر سیکلاد پایان می‌پذیرد. ائوبویا با پلی به خاک اصلی یونان متصل است.

این جزیره شکلی کشیده دارد و درازای آن ۱۷۵ کیلومتر و مساحت آن ۴۱۶۷ کیلومتر مربع است. جمعیت ائوبویا ۲۱۰ هزار نفر و مرکز آن شهر خالکیس (خالکیدا) است.
ائوبویا جزئی از جزایر اسپوراد شمالی در شمال یونان به‌شمار می‌آورند.

زمین‌های ائوبویا تپه‌ماهوری و جنگلی است. بلندترین کوه‌های آن **دیرفی** به ارتفاع ۱۷۴۳ متر و پیکساریا (۱۳۴۱ متر) در شمال شرق و اوخی (۱۳۹۴ متر) در جنوب است.

در دره‌های این جزیره تاکستان‌ها و کشتزارهای گندم، پنبه، و مرکبات وجود دارد و در کرانه‌های آن ماهیگیری (ساردین) جریان دارد.
سنگ مرمر آبی‌خاکستری این جزیره از قدیم معروف بوده‌است. در ساحل شرقی جزیره معدن زغال قهوه‌ای و در شمال آن چشمه‌های درمانی وجود دارد.

## پیشینه

نام ائوبویا در یونانی به معنای «گاوهای فربه»، در معنی گاوهای نری که خوب تغذیه شده‌اند، است. دشت‌های ساحلی جزیره ائوبویا به قدری حاصلخیزند که، در عصر هجوم قوم دوری، یونانی‌های سرزمین آتیک را وسوسه کرد و سپس آتنیان را به فتح خود برانگیخت.

در جریان جنگ‌های ایران و یونان، اسپارتی‌ها نیروی کوچکی به رهبری شاه خود، لئونیداس، برای کند کردن پیشروی خشایارشا، به تنگه ترموپیل فرستادند. دو نیروی دریایی، در **آرتمیزیوم**، واقع در ساحل شمالی ائوبویا، با هم روبه‌رو شدند.
ائوبویا در زمان هخامنشیان به تصرف ایرانیان درآمد.

پس از مرگ اسکندر مقدونی، حزب مخالف مقدونیه نیرومند شد، ارسطو به سبب ارتباطی که با اسکندر و مقدونیان داشت، مورد خشم مردم آتن واقع شد. وی ریاست مدرسه را به دوستش تئوفراستوس واگذاشت، و خود به خالکیس در ائوبویا، نزد یکی از دوستانش رفت؛ و در آنجا در سال ۳۲۲، در سن ۶۲ سالگی، درگذشت.

در ۱۱۷۱، دوج ونیز، ویتاله میکیلی دوم، در راس یکصد و سی فروند کشتی متوجه ائوبویا شد تا آنجا را، که در نظر وی مهمترین مرکز سوقالجیشی برای تسلط بر تنگه بوسفور بود، تسخیر کند. لکن، در کرانه ائوبویا، سربازانش مبتلا به مرضی شدند که به قول مشهور ناشی از عمل یونانی‌ها در مسموم ساختن منبع آب آشامیدنی بود. عده تلفات به چند هزار رسید، تا آنجا که دیگر تدارک ناوها برای جنگ میسر نبود، دوج ناوگان عظیم خود را به ونیز بازگردانید.

* نقشه ائوبویا
* کوه دیرفیس
* خالکیس (خالکیدا)

## پانویس

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «وابیه». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ اکتبر ۲۰۱۲.
# الفتریوس ونیزلوس

| الفتریوس ونیزلوس |
| --- |
|  |
|  |
| نخست‌وزیر یونان |
| **دوره مسئولیت** ۶ اکتبر ۱۹۱۰ – ۲۵ فوریه ۱۹۱۵ |
| پادشاه | جرج اول یونان کنستانتین اول یونان |
| پس از | استفانوس دراگومیس |
| پیش از | دیمیتریوس گوناریس |
| **دوره مسئولیت** ۱۰ اوت ۱۹۱۵ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۱۵ |
| پادشاه | کنستانتین اول یونان |
| پس از | دیمیتریوس گوناریس |
| پیش از | الکساندروس زایمیس |
| **دوره مسئولیت** ۱۴ ژوئن ۱۹۱۷ – ۴ نوامبر ۱۹۲۰ |
| پادشاه | الکساندر |
| پس از | الکساندروس زایمیس |
| پیش از | دیمیتریوس رالیس |
| **دوره مسئولیت** ۲۴ ژانویه ۱۹۲۴ – ۱۹ فوریه ۱۹۲۴ |
| پادشاه | جرج دوم یونان |
| پس از | استیلیانوس گوناتاس |
| پیش از | گئورگیوس کافانتاریس |
| **دوره مسئولیت** ۴ ژوئیه ۱۹۲۸ – ۲۶ مه ۱۹۳۲ |
| رئیس‌جمهور | پاولوس کونتوریوتیس الکساندروس زایمیس |
| پس از | الکساندروس زایمیس |
| پیش از | الکساندروس پاپاناستاسیو |
| **دوره مسئولیت** ۵ ژوئن ۱۹۳۲ – ۴ نوامبر ۱۹۳۲ |
| رئیس‌جمهور | الکساندروس زایمیس |
| پس از | الکساندروس پاپاناستاسیو |
| پیش از | پاناگیس تسالداریس |
| **دوره مسئولیت** ۱۶ ژانویه ۱۹۳۳ – ۶ مارس ۱۹۳۳ |
| رئیس‌جمهور | الکساندروس زایمیس |
| پس از | پاناگیس تسالداریس |
| پیش از | الکساندروس اوتونایوس |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۲۳ اوت ۱۸۶۴ خانیا، کرت، امپراتوری عثمانی (اکنون یونان) |
| درگذشته | ۱۸ مارس ۱۹۳۶ (۷۱ سال) پاریس، فرانسه |
| ملیت | یونان |
| حزب سیاسی | حزب لیبرال |
| فرزندان | کیریاکوس ونیزلوس سوفوکلیس ونیزلوس |
| محل تحصیل | دانشگاه آتن |
| تخصص | سیاست‌مدار وکیل روزنامه‌نگار |
| امضا |  |
| وبگاه | National Foundation Research "Eleftherios K. Venizelos" |

**الفتریوس کیریاکو ونیزلوس** (یونانی: Ελευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος؛ ۲۳ اوت ۱۸۶۴ – ۱۸ مارس ۱۹۳۶) سیاست‌مدار اهل یونان بود.

وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده است.

## نگارخانه

*
*
*
*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eleftherios Venizelos». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون
# اپیروس

نقشهٔ اپیروس قدیم ترسیم‌شدهٔ توسط Heinrich Kiepert در سال ۱۹۰۲.
**اپیروس** (به یونانی: Ήπειρος) منطقه‌ای جغرافیایی و تاریخی در جنوب شرقی اروپا واقع در یونان و آلبانی امروزی است. این منطقه مابین کوهستان پیندوس و دریای ایونی قرار گرفته و از جانب شمال به خلیج ولوره (Bay of Vlorë) و از جانب جنوب به خلیج آمبراکیایی (Ambracian Gulf) محدود می‌شود. این منطقهٔ تاریخی اکنون به استان اپیروس واقع در شمال غربی یونان و شهرستان‌های Gjirokastër و Vlorë و Berat در جنوب آلبانی تقسیم شده‌است. بزرگ‌ترین شهر اپیروس یوآنینا، مرکز استان اپیروس، است و Gjirokastër بزرگ‌ترین شهر قسمت آلبانیایی اپیروس است.

## مقالات مرتبط

اپیروس (کشور باستانی)

مولوسیان

سگ مولوسی

## منابع

* Wikipedia contributors, "Epirus," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed May 16, 2013).