Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# فریدریش ویلهلم، انتخابگر براندنبورگ

| فردریک ویلیام |
| --- |
|  |
| الکتور براندنبورگ |
| سلطنت | ۱ دسامبر ۱۶۴۰ – ۲۹ آوریل ۱۶۸۸ |
| پیشین | گئورگ ویلهلم |
| جانشین | فریدریش سوم |
|  |
| زاده | ۱۶ فوریهٔ ۱۶۲۰ کاخ برلین |
| درگذشته | ۲۹ آوریل ۱۶۸۸ (۶۸ سال) کاخ‌شهر پوتسدام |
| آرامگاه | کلیسای جامع برلین |
| فرزند(ان) *جزئیات* | فریدریش |
| خاندان | دودمان هوهن‌تسولرن |
| پدر | گئورگ ویلهلم |
| مادر | الیزابت شارلوت، دوشس پفالتس |
| امضاء |  |

**فریدریش ویلهلم** (آلمانی: Friedrich Wilhelm; ۱۶ فوریهٔ ۱۶۲۰ – ۲۹ آوریل ۱۶۸۸) انتخابگر براندنبورگ بود. فریدریش ویلهلم (متولد ۶ فوریه ۱۶۲۰ در کلن؛ درگذشته ۲۹ آوریل ۱۶۸۸ در پوتسدام) از خاندان هوهنزولرن، منتخب براندنبورگ و از سال ۱۶۴۰ دوک پروس بود.

در سیاست خارجی، او با صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸، زمینه‌ساز ظهور براندنبورگ به یک قدرت بزرگ اروپایی شد و با صلح اولیوا در سال ۱۶۶۰، حاکمیت بر پروس را تضمین کرد. پیروزی او بر سوئدی‌ها در نبرد فهربلین در ۱۸ ژوئن ۱۶۷۵، لقب «منتخب بزرگ» را برای او به ارمغان آورد. در داخل کشور، فریدریش ویلهلم اصلاحات جامعی را اجرا کرد و یک ارتش دائمی تأسیس کرد. تلاش او برای ایجاد نیروی دریایی براندنبورگ برای شرکت در تجارت فراآتلانتیک ناموفق بود. فریدریش ویلهلم به مذهب کالوینیسم معتقد بود و سیاست مذهبی مداراجویانه‌ای را دنبال می‌کرد. پذیرش تقریباً ۲۰،۰۰۰ هوگنوت تحت تعقیب توسط او در فرمان پوتسدام در سال ۱۶۸۵، توجه سراسر اروپا را به خود جلب کرد و منجر به شکوفایی اقتصادی و فرهنگی در براندنبورگ-پروس شد.

## یادداشت‌ها

## منابع

* Carsten, Francis L. "The Great Elector and the foundation of the Hohenzollern despotism." *English Historical Review* 65.255 (1950): 175–202. Online
* Carsten, Francis L. "The Great Elector" *History Today* (1960) 10#2 pp. 83–89.
* Clark, Christopher M.  *Iron kingdom: the rise and downfall of Prussia, 1600–1947* (Harvard UP, 2006).
* Citino, Robert. *The German Way of War. From the Thirty Years War to the Third Reich* (UP Kansas, 2005).
* Holborn, Hajo.  *A History of Modern Germany: Vol 2: 1648–1840* (1982).
* McKay, Derek. *The Great Elector: Frederick William of Brandenburg-Prussia* (Routledge, 2018), standard scholarly biography
* Mühlbach, L. *The reign of the Great Elector* (1900) online free
* Richardson, Oliver H. "Religious Toleration under the Great Elector and Its Material Results." *English Historical Review* 25.97 (1910): 93–110 Online.
* Schevill, Ferdinand. *The Great Elector* (U of Chicago Press, 1947), outdated biography
* Wilson, Peter H. "The Great Elector. (Shorter Notices)." *English Historical Review* 117#472 (2002) pp. 714+. online review of McKay.

## پیوند به بیرون
# چی

**چی** (به چینی: 気) در فرهنگ سنتی چین و حوزه فرهنگی شرق آسیا، همچنین qi** یا **ch'i باور بر این است که نیروی حیاتی بخشی از هر موجود زنده است. این واژه در کره‌ای **گی** و در ژاپنی **کی** تلفظ می‌شود. چی بیشتر به انرژی حیاتی یا به سادگی به عنوان «انرژی» ترجمه می‌شود و ترجمه تحت‌اللفظی آن *هَوا* و *نَفَس و بخار* است. چی اصل اساسی در طب سنتی چینی و در هنرهای رزمی چینی است. تمرین تزکیه و متعادل کردن چی چی گونگ نامیده می‌شود.

باورمندان به چی آن را در جایگاه یک نیروی حیاتی توصیف می‌کنند که جریان آن برای تندرستی باید بلامانع باشد. چی یک مفهوم شبه‌علمی و پذیرفته نشده‌است و با مفهوم انرژی مورد استفاده در علم ارتباطی ندارد (انرژی خود یک مفهوم علمی متروک است). تاریخ‌دانِ پزشکی در چین، پل یو. اونشولد، می‌افزاید که "هیچ مدرکی دال بر مفهوم "انرژی" - چه به معنای کاملاً فیزیکی و چه حتی به معنای محاوره‌ای‌تر - در هیچ‌کجای نظریه پزشکی چینی وجود ندارد.

به باور طب سوزنی، ریشه هر بیماری در اختلالات بوجود آمده در الگوی انرژی حیاتی بدن، که به آن **چی (Qi)** گفته می‌شود، نهفته است. **انرژی چی** نوعی نیروی الکترومغناطیسی است که در سراسر بدن جریان دارد و سلامت بدن به جریان منظم و روان این انرژی وابسته است. وقتی **چی** در بدن به طور منظم و طبیعی جریان داشته باشد، یاخته‌ها و سیستم ایمنی بدن در بالاترین سطح عملکرد خود هستند و بدن به طور طبیعی در برابر عوامل بیماری‌زا مقاومت می‌کند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «en:Qi»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۸)
# ارهارد هایدن

| ارهارد هایدن |
| --- |
|  |
| زاده | ۲۳ فوریه ۱۹۰۱ مونیخ, امپراتوری آلمان |
| درگذشته | احتمالاً سپتامبر ۱۹۳۳ آلمان |
| یگان | اس اس |
| فرماندهی | فرمانده نیروی اِس اِس |

**ارهارد هایدن** (به آلمانی: Erhard Heiden) (زاده ۲۳ فوریه ۱۹۰۱ – مرگ احتمالاً سپتامبر ۱۹۳۳) یک ژنرال آلمانی و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ فرمانده نیروی اِس اِس بود. وی در آوریل ۱۹۳۳ به دستور هیملر دستگیر و کمی بعد کشته شد.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Erhard\_Heiden». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲.
# فولکه برنادوت

نگاره‌ای از کونت فولکه برنادوت در سال ۱۹۴۵.
تندیس کونت فولکه برنادوت در اوپسالا، سوئد.
**فولکه برنادوت** (به سوئدی: Folke Bernadotte) (۲ ژانویه ۱۸۹۵ - ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸) دیپلمات ارشد سوئدی، افسر ارتش سوئد و رئیس سازمان صلیب سرخ سوئد بود.

کونت برنادوت تلاش‌های مهمی را برای نجات جان حدود ۱۵هزار زندانی اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی که در حدود ۶٬۵۰۰ تا ۱۱٬۰۰۰ زندانی یهودی را نیز شامل می‌شد، انجام داد. در سال ۱۹۴۵ میلادی وی پیشنهاد محرمانه هاینریش هیملر مبنی بر تسلیم‌شدن بی‌قید و شرط آلمان نازی به پادشاهی متحده و ایالات متحده آمریکا را دریافت کرد که این پیشنهاد توسط وینستون چرچیل و دوایت آیزنهاور رد شد.

پس از پایان جنگ جهانی دوم و تشکیل سازمان ملل متحد، شورای امنیت سازمان ملل متحد از وی خواست تا به عنوان میانجی ارشد سازمان ملل در نزاع اعراب و اسرائیل به تحقیق و پیداکردن راه حل بپردازد. در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸ میلادی، وی در حالی که همراه با دستیارش سرهنگ آندره سروت سوار بر خودروی سازمان ملل متحد و در حال عبور از منطقهٔ در اورشلیم بود، توسط چند تن از اعضای گروه شبه‌نظامی صهیونیستی لحی به قتل رسید.

وی نواده شارل چهاردهم ژان سوئد و پسرعموی پادشاه وقت سوئد بود. با وجودی که در سال ۱۹۵۰ میلادی، سوئد کشور اسرائیل را به رسمیت شناخت، اما ماجرای ترور وی تا سال‌ها بر روابط سوئد و اسرائیل تأثیر منفی مستقیمی گذاشته بود. در سال ۱۹۹۵ میلادی، شیمعون پرس، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل با صدور اعلامیه‌ای رسمی، «ترور فولک برنادوت، دیپلمات ارشد سوئدی را محکوم و از تلاش‌های وی برای نجات یهودیان قدردانی و از قتل وی به نحوه‌ای تروریستی» ابراز تاسف نمود.

## منابع
# خون و خاک

لوگوی وزارت غذا و کشاورزی (رایش سوم)، و ایدئولوژی خون و خاک
**خاک و خون** (به آلمانی: Blut und Boden) ایدئولوژی ست که بر اساس دو عامل تبار (خون (یک ملت)) و وطن (خاک) بر قومیت تأکید می‌کند. این ایدئولوژی رابطه یک مردم با خاکی که اشغال کرده و در آن زراعت می‌کنند را تجلیل کرده، ارزش بسیاری برای فضیلت زندگی روستایی قائل است. خاک و خون در کنار نژاد برتر، طی دوره زمامداری آدولف هیتلر تبدیل به عصای پروپاگاندا شده بود.

## فراز

عبارت آلمانی در قرن هیجدهم در رسالاتی در خصوص نژادگرایی و رمانتیسیسم ملی ابداع شد.

## منابع

*
*
# ده روز آخر

|  |
| --- |
|  |
| کارگردان | گئورگ ویلهلم پابست |
| تهیه‌کننده | کارل زوکول |
| نویسنده | فریتس هابک مایکل ای. موسمانو اریش ماریا رمارک |
| تدوینگر | هربرت تاچنر |
| تاریخ‌های انتشار | * ۱۴ آوریل ۱۹۵۵ (۱۹۵۵-0۴-۱۴)
 |
| مدت زمان | ۱۱۳ دقیقه |
| کشور | اتریش آلمان غربی |
| زبان | آلمانی  |

**ده روز آخر** (آلمانی: **Der letzte Akt**) یک فیلم در ژانر زندگی‌نامه‌ای و درام به کارگردانی گئورگ ویلهلم پابست است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اسکار ورنر اشاره کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Last Ten Days». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۱۹.

## پیوند به بیرون
# استثناء (فیلم ۲۰۱۶)

| استثناء |
| --- |
|  |
| کارگردان | دیوید لوو |
| بازیگران | لیلی جیمز جای کورتنی جانت مک‌تیر کریستوفر پلامر بن دنیلز ادی مارسن آنتون لسر مارک دکستر مارتین ساویج |
| موسیقی | ایلان عسکری |
| فیلم‌بردار | رومان اوزین |
| توزیع‌کننده | ای۲۴ دایرکت‌تی‌وی (ایالات متحده) سیگنچراینترتیمنت(بریتانیا) |
| تاریخ‌های انتشار | * ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-09-۱۲) (تورنتو)
* ۲ ژوئن ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-06-۰۲) (ایالات متحده)
* ۲ اکتبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۱۰-۰۲) (بریتانیا)
 |
| مدت زمان | ۱۰۷ دقیقه |
| کشور | بریتانیا ایالات متحده |
| زبان | انگلیسی  |
| فروش گیشه | ۸۳۴٬۵۸۰ دلار |

استثناء (به انگلیسی: The Exception) فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی دیوید لوو است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیلی جیمز، جای کورتنی، جانت مک‌تیر، کریستوفر پلامر، بن دنیلز، ادی مارسن، آنتون لسر، مارک دکستر و مارتین ساویج ایفای نقش کرده‌اند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Exception». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون

* *استثناء* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *استثناء* در راتن تومیتوز
# ویلهلم اشتوکارت

| ویلهلم اشتوکارت |
| --- |
| ویلهلم اشتوکارت در جلسه محاکمه در سال ۱۹۴۸ |
|  |
| وزیر کشور آلمان نازی |
| پیش از | پاول گیزلر |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۱۶ نوامبر ۱۹۰۲ ویسبادن، امپراتوری آلمان |
| درگذشته | ۱۵ نوامبر ۱۹۵۳ (۵۰ سال) هانوور، آلمان غربی |
| حزب سیاسی | حزب نازی |
| تحصیلات | دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ دانشگاه گوته فرانکفورت |
| پیشه | وکالت |

**ویلهلم اشتوکارت** (به آلمانی: Wilhelm Stuckart) (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۰۲ – مرگ ۱۵ نوامبر ۱۹۵۳ ) یک حقوقدان آلمانی و از ۶ می ۱۹۴۵ تا ۲۳ می ۱۹۴۵ وزیر کشور آلمان نازی بود.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Wilhelm\_Stuckart». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ ژانویه ۲۰۱۴.
# هانس-پتر فریدریش

| هانس-پتر فریدریش |
| --- |
|  |
|  |
| وزیر غذا و کشاورزی |
| **دوره مسئولیت** ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ – ۱۷ فوریه ۲۰۱۴ |
| صدراعظم | آنگلا مرکل |
| پس از | ایلزه آیگنر |
| وزیر کشور |
| **دوره مسئولیت** ۳ مارس ۲۰۱۱ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ |
| صدراعظم | آنگلا مرکل |
| پس از | توما دو مزیر |
| پیش از | توما دو مزیر |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۱۰ مارس ۱۹۵۷ ‏(۶۹ سال) نایلا, آلمان غربی |
| حزب سیاسی | اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن |
| فرزندان | ۳ فرزند |
| محل تحصیل | دانشگاه آوگسبورگ |

**هانس-پیتر فریدریش** (انگلیسی: Hans-Peter Friedrich؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۷) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hans-Peter Friedrich». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴.
* «Hans-Peter Friedrich». دریافت‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴.

## پیوند به بیرون
# هانس کرل

| هانس کرل |
| --- |
| هانس کرل (نفر وسط) در سال ۱۹۳۳ میلادی |
|  |
| وزیر امور کلیسا آلمان نازی |
| **دوره مسئولیت** ۱۹۳۵ – ۱۹۴۱ |
| پیش از | هرمان موس |
| نماینده رایشتاگ |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۱۱ دسامبر ۱۸۸۷ وولفسبورگ، امپراتوری آلمان |
| درگذشته | ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ (۵۴ سال) پاریس، فرانسه ویشی |
| ملیت |  آلمان نازی |
| حزب سیاسی | حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان (از ۱۹۲۳) |
| پیشه | سیاستمدار |
| تخصص | وکیل دادگستری |

**هانس کرل** (به آلمانی: Hanns Kerrl) (زاده ۱۱ دسامبر ۱۸۸۷ \_ مرگ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ ) یک وکیل آلمانی و وزیر امور کلیسای رایش سوم از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۴۱ بود.

هانس کرل
کرل در سال ۱۹۳۴ وزیر فاقد مقام در کابینه هیتلر شد و یک سال بعد وزیر امور کلیسا شد. وی از طرفی میان رهبران نازی که از مسیحیت تنفر داشتند (مانند هاینریش هیملر) و کلیساها تعادل ایجاد می‌کرد و از طرفی دیگر این وظیفه کرل بود که کلیساها و رهبران آن‌ها را مطیع پیشوا سازد. کرل هیتلر را 'عیسی مسیح آلمان' می‌خواند، مسیحیت مثبت را ناسیونال سوسیالیسم معرفی می‌کرد و بسیاری از پیشوایان دینی پروتستان را مجبور ساخت که قسم وفاداری به هیتلر بخورند.

کرل تلاش بسیاری داشت تا رابطه میان کلیسا و حزب نازی را بهبود بخشد. با این حال بسیاری از روحانیون با دولت نازی همکاری نمی‌کردند.

وی به تدریج از دایره اطرافیان هیتلر به حاشیه رانده شد به طوری که در اواخر عمرش تبدیل به یک وزیر بی‌قدرت شده بود. وی در نهایت در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ درگذشت. هیتلر جانشینی برای او تعیین نکرد.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hanns\_Kerrl». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۲.
# کانار آنشنه

کانار آنشنه|  |
|  |
| نوع | هفته‌نامه |
| صاحب(ـان) امتیاز | میشل گایار |
| ویراستار | شرکت سهامی انتشارات مارشال |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۱۵ (۱۹۱۵-**خطا: زمان نامعتبر**}}) |
| دفتر مرکزی | پاریس، فرانسه |
| شمارگان | ۳۴۰٬۰۰۰ در هفته (۲۰۱۸) |
| شاپا | ۰۰۰۸-۵۴۰۵ |
| وبگاه | lecanardenchaine.fr |

**کانار آنشنه** (فرانسوی: Le Canard enchaîné‎؛ ‏تلفظ در فرانسوی: [lə kanaʁ ɑ̃ʃɛne]) یک هفته‌نامهٔ طنز و انتقادی در فرانسه است که دفتر مرکزی آن در پاریس قرار دارد.

این نشریه در سال ۱۹۱۵ و در دوران جنگ جهانی اول تأسیس شد و به روزنامه‌نگاری تحقیقی و افشای اطلاعات از منابع داخلی دولت فرانسه، دنیای سیاسی فرانسه و دنیای کسب‌وکار فرانسه می‌پردازد، همراه با طنزها و کاریکاتورهای متعدد. لو کانار آن‌شنه هیچ‌گونه تبلیغاتی را نمی‌پذیرد و مالکیت آن خصوصی است، که عمدتاً در اختیار کارکنان خود روزنامه قرار دارد.

## معرفی

### تاریخچهٔ اولیه

یک خواننده در حال مطالعهٔ یک نسخه از هفته‌نامهٔ *کانار آنشنه*.
نام این روزنامه به روزنامهٔ «لومَن لیبر» (انسان آزاد)، متعلق به ژرژ کلمانسو، رهبر حزب رادیکال فرانسه اشاره دارد، که به‌دلیل سانسور دولتی مجبور به تعطیلی شد و هنگام بازگشایی، نام خود را به «لومَن آن‌شنه» (انسانِ در بند) تغییر داد؛ اصطلاح «لو کانار آن‌شنه» به معنای «اردک در بند» است اما واژهٔ canard در زبان محاورهٔ فرانسوی به معنای «روزنامه» نیز به‌کار می‌رود. این نام همچنین به نشریات فرانسوی منتشرشده توسط سربازان در طول جنگ جهانی اول اشاره دارد.

این هفته‌نامه در سال ۱۹۱۵ میلادی توسط موریس مارشال و همسرش ژان مارشال، همراه با اچ.پی. گاسیر تأسیس شد. پس از جنگ جهانی اول، برای جشن پایان سانسور نظامی مطبوعات، به‌طور موقت نام خود را به «لو کانار دِشاِنه» (اردک رهاشده یا آزاد) تغییر داد و در سال ۱۹۲۰ دوباره به نام *کانار آنشنه* بازگشت.

این عنوان همچنین دارای معنای دوگانه است: «canard» می‌تواند به شایعه یا زمزمهٔ جنجالی اشاره کند و «enchaîné» به معنای «متصل یا دارای پیوند» است، بنابراین ترکیب آن می‌تواند به معنای «شایعهٔ داخلی» نیز باشد. این روزنامه به انتشار و افزایش محبوبیت خود ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۴۰ به‌دلیل اشغال آلمان در فرانسه مجبور به تعلیق انتشار شد. پس از آزادسازی فرانسه، انتشار آن از سر گرفته شد و در دههٔ ۱۹۶۰ به قالب هشت صفحه‌ای تغییر یافت.

بسیاری از همکاران اولیهٔ کانار عضو احزاب کمونیست و سوسیالیست بودند، اما این روزنامه در دههٔ ۱۹۲۰ از وابستگی سیاسی خود به این گروه‌ها فاصله گرفت. مالکان کنونی روزنامه به هیچ گروه سیاسی یا اقتصادی وابسته نیستند. امروزه این روزنامه از هرگونه جانبداری سیاسی اجتناب می‌کند و شهرت یافته است به انتشار مطالب افشاگرانه و انتقاد از هر حزب سیاسی بدون تمایل خاص. همچنین رویکردی ضد کلیسایی دارد و نجبای فرانسه را مورد تمسخر قرار می‌دهد. کانار هیچ‌گونه تبلیغاتی را نمی‌پذیرد.

در دههٔ ۱۹۲۰، این روزنامه تبلیغات رایگان برای مجلهٔ طنز دیگر به نام *کراپویو*، که توسط ژان گالتیه-بویسیه، دوست موریس مارشال، ایجاد شده بود، ارائه می‌داد. به همین ترتیب، *کراپویو* نیز تبلیغات رایگان کانار را منتشر می‌کرد. روابط بین دو مجله در طول جنگ داخلی اسپانیا تیره شد، زیرا مارشال از دولت جمهوری‌خواه اسپانیا در مادرید حمایت می‌کرد، در حالی که گالتیه-بویسیه کاملاً صلح‌طلب باقی ماند.

نشریهٔ کانار آنشنه و قالب آن الهام‌بخش مجلهٔ هفتگی طنز «ال بِ نِگره» شد، که بین ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ در بارسلون منتشر می‌شد.

## جستارهای وابسته

* آلبر آلگو

## منابع

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# کلود للوش

| کلود لُلوش |
| --- |
| کلود لُلوش در سال ۲۰۱۹ |
| نام هنگام تولد | کلود باروک ژوزف لُلوش |
| زادهٔ | ۳۰ اکتبر ۱۹۳۷ ‏(۸۸ سال) پاریس، فرانسه |
| پیشه(ها) | کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار، بازیگر، تهیه‌کننده |
| همسر(ها) | کریستین (۱۹۷۰ تا ؟) اولین بویکس (۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵) ماری سوفی (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲) آلساندرا مارتینس (۱۹۹۳ تا ۲۰۰۹) |
| فرزندان | ۵ |
| امضاء |
|  |

**کلود لُلوش** (فرانسوی: Claude Lelouch‎؛ ‏ فرانسوی: [klod ləluʃ]؛ ‏ زادهٔ ۳۰ اکتبر ۱۹۳۷) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، فیلم‌بردار و بازیگر اهل فرانسه است.

وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده‌است.

## گزیدهٔ فیلم‌شناسی

* *یک مرد و یک زن* (۱۹۶۶)
* *برای زندگی، زندگی کن* (۱۹۶۷)
* *مردی که دوستش دارم* (۱۹۶۹)
* *یکی و دیگری* (۱۹۸۱)
* *سفرنامه‌ای از یک بچه لوس* (۱۹۸۸)
* *بینوایان* (۱۹۹۵)
* *لومیر و شرکا* (۱۹۹۵)
* *مردان، زنان: یک راهنمای کاربری* (۱۹۹۶)
* *و هم‌اکنون … خانم‌ها و آقایان* (۲۰۰۱)
* *جنگ چه می‌تواند بیاورد* (۲۰۱۰)
* *یک به‌علاوه یک* (۲۰۱۵)
* *بهترین سال‌های یک زندگی* (۲۰۱۹)

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Claude Lelouch». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ اوت ۲۰۱۴.

## پیوند به بیرون

* کلود لُلوش در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* کلود لُلوش در آل‌مووی
* کلود لُلوش در فیلم‌وب
* کلود لُلوش در آلوسینه (فرانسوی)
* ترانه‌شناسی کلود لُلوش در دیسکاگز
# نشان هنر و ادب

| نشان هنر و ادب |
| --- |
|
نشانهای کماندور، افیسیه و شوالیه |
| اهدا توسط وزارت فرهنگ فرانسه |
| گونه | نشان شایستگی |
| اهدا برای | خدمتی برجسته به غنی سازی میراث فرهنگی فرانسه |
| وضعیت | در حال حاضر اهدا می‌شود |
| درجه‌ها | کماندور افیسیه شوالیه |
| تقدم |
| بعدی (بالاتر) | نشان شایستگی دریایی |
| پیشین (پایین‌تر) | نشان فراریان |
|  *کماندور*  *افیسیه*  *شوالیه* روبان‌های نشان |

**نشان هنر و ادب** (به انگلیسی: Ordre des Arts et des Lettres) نشانی است که توسط وزارت فرهنگ فرانسه در سال ۱۹۵۷ پایه‌گذاری شد. این عنوان مکملی است بر نشان شایستگی ملی که در سال ۱۹۶۳ توسط رئیس‌جمهور شارل دوگل پایه‌گذاری شد. هدف این نشان قدردانی از خدمت در عرصه هنر و ادبیات یا گسترش این زمینه‌ها می‌باشد. پیشینه این نشان بر اساس منابع دولتی به نشان سنت میشل (پایه‌گذاری شده در ۱ اوت ۱۴۹۶) می‌رسد.

## پیش زمینه

دستور العملهای دولت فرانسه تصریح می‌کند که دریافت کنندگان این جایزه باید حداقل سی سال سن داشته قوانین فرانسه را رعایت کرده و مشخصا برای ارتقای میراث فرهنگی فرانسه خدمتی کرده باشند که واجد شرایط دریافت این جایزه گردند. البته عضویت تنها محدود به فرانسوی‌ها نیست و شامل تعداد زیادی از شخصیت‌های برجسته بین‌المللی نیز می‌شود. برای دریافت‌کنندگان خارجی شرط محدودیت سنی وجود ندارد.

این نشان دارای سه درجه است:

**کماندور:** مدالی که به گردن انداخته می‌شود و هرسال ۲۰ دریافت کننده دارد.

**افیسیه:** مدالی که با یک گل و روبان بر روی سینه چپ نصب می‌شود و هر سال ۶۰ دریافت کننده دارد.

**شوالیه:** مدالی که با روبان بر روی سمت چپ سینه نصب می‌شود و سالی ۲۰۰ دریافت کننده دارد.

## دریافت کنندگان ایرانی نشان

### نشان افیسیه

* علیرضا سمیع‌آذر (پژوهشگر تاریخ هنر ایران)
* اصغر فرهادی (کارگردان سینما)

### نشان شوالیه

* آناهیتا قبائیان (مدیر گالری راه ابریشم)
* پری صابری (کارگردان تئاتر)
* داریوش مهرجویی (کارگردان سینما)
* درایه درخشش (استاد زبان و ادبیات فرانسه در دانشگاه هاوارد)
* شهاب حسینی (بازیگر سینما و تلویزیون)
* شهرام ناظری (خواننده)
* عباس کیارستمی (کارگردان سینما)
* عیسی بهادری (طراح، نگارگر و نقاش)
* غلامحسین امیرخانی (استاد خوشنویس و محقق و پژوهشگر)
* کامبیز درم‌بخش (کاریکاتوریست و طراح گرافیک)
* لیلا حاتمی (بازیگر)
* لیلی گلستان (گالری دار)
* محسن مخملباف (کارگردان سینما)
* محمدرضا شجریان (خواننده)
* محمود دولت‌آبادی (نویسنده)
* نسرین سراجی (معمار)
* یدالله رؤیایی (شاعر و فعال سیاسی)
* آیدین آغداشلو (نقاش و گرافیست)
* داریوش شایگان (نویسنده و شاعر)
* محمدعلی سپانلو (شاعر و مترجم ایرانی)
* یدالله رؤیایی (شاعر)

### رد کردن نشان

* حسین علیزاده (آهنگساز و نوازنده) در سال ۲۰۱۴ از دریافت نشان شوالیه خودداری کرد و گفت که از سوی مردم ایران نشان دریافت کرده‌است.

## پانویس
# مایکل جونز

| مایکل جونز |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۵۲ ‏(۷۴ سال) ولشپول، ولز، بریتانیا |
| ملیت |  بریتانیایی  فرانسوی |
| پیشه(ها) | موسیقی‌دان، خواننده، گیتارنواز |

**مایکل جونز** (انگلیسی: Michael Jones؛ زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۵۲) موسیقی‌دان، خواننده و گیتارنواز ولزی-فرانسوی است.

او یکی از اعضای گروه سه‌نفرهٔ فردریکس گلدمن جونز است و در ساخت تعدادی از آهنگ‌ها، با ژان-ژاک گلدمن همکاری داشته‌است.

وی از سال ۱۹۷۲ تا کنون، ۱۷ آلبوم موسیقی به بازار عرضه کرده‌است.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی (فرانسوی)
# مارک لاووآن

| مارک لاووآن |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۶ اوت ۱۹۶۲ ‏(۶۳ سال) لون ژوومو |
| ملیت |  فرانسوی |
| پیشه(ها) | خواننده و بازیگر |
| سال‌های فعالیت | از ۱۹۸۵ تا کنون |
| همسر | شاهدخت **سارا پونیاتوفسکی** (اهل لهستان) از ۱۹۹۵ تا کنون |
| فرزندان | یاسمین، رومن و میلو |
| وبگاه | marclavoine.artistes.universalmusic.fr/ |

**مارک لاووآن** (به فرانسوی: Marc Lavoine) (زاده ۶ اوت ۱۹۶۲ در لون ژوومو) خواننده و بازیگر فرانسوی است.

وی با آلبوم *پارکینگ فرشتگان* در سال ۱۹۸۴ به آوازه‌ای بلند دست یافت.

همسر وی شاهدخت سارا پونیاتوفسکی اهل لهستان است که در ۱۹۹۵ در شهر مراکش با وی ازدواج کرده است و حاصل آن سه فرزند به نام‌های یاسمین، رومن و میلو است.

## منابع

* زندگی‌نامه در وبگاه رادیو بین‌المللی فرانسه
# طال (خواننده)

| طال |
| --- |
| تال در سال ۲۰۱۴ |
| تصویر پس‌زمینه |
| زاده | Tal Benizri ۱۲ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۶ سال) اسرائیل |
| خاستگاه |  فرانسه |
| ژانر(ها) | موسیقی پاپ، آراندبی معاصر |
| پیشه(ها) | خواننده، رقص |
| ساز(ها) | Vocals, guitar, piano |
| سال‌های فعالیت | ۲۰۰۹–اکنون |
| ناشر(ان) | گروه موسیقی وارنر |
|  |
| وبگاه | www.tal-officiel.com |

**طال بن یَرزی** (عبری: טל בניזרי‎؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده، رقاص و موسیقی‌دان فرانسوی-اسرائیلی است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در حال حاضر یکی از اعضای گروه موسیقی وارنر
است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tal (singer)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹.

## پیوند به بیرون
# میشل بلان

| میشل بلان |
| --- |
| بلان در ۲۰۰۹ |
| زادهٔ | ۱۶ آوریل ۱۹۵۲ کوربوآ ، فرانسه |
| درگذشت | ۳ اکتبر ۲۰۲۴ (۷۲ سال) پاریس ، فرانسه |
| ملیت | فرانسه |
| پیشه(ها) | بازیگر کارگردان فیلم‌نامه‌نویس |
| سال‌های فعالیت | ۱۹۷۴–۲۰۲۴ |

**میشل بلان** (فرانسوی: Michel Blanc‎؛ ۱۶ آوریل ۱۹۵۲ – ۳ اکتبر ۲۰۲۴) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل فرانسه بود.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می‌توان به *دوستت دارم… من هم نه*، مستأجر، آماده پوشیدن، قهرمان‌ها دهانشان بوی شیر نمی‌دهد، هرکس را که می‌خواهید ببوسید، *هیولا* و صد قدم راه اشاره کرد.

وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Michel Blanc». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ فوریه ۲۰۱۵.
* «Michel\_Blanc». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ فوریه ۲۰۱۵.

## پیوند به بیرون

* میشل بلان در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* فهرست آثار میشل بلان در موزیک‌برینز
# فیلیپ لابرو

| فیلیپ لابرو |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۲۷ اوت ۱۹۳۶ مونتوبان |
| درگذشت | ۴ ژوئن ۲۰۲۵ (۸۸ سال) پاریس |
| ملیت | فرانسه |
| تحصیلات | Washington and Lee University |
| پیشه(ها) | روزنامه‌نگار رمان‌نویس کارگردان فیلم |
| کارفرما | C8 |

**فیلیپ لابرو** (فرانسوی: Philippe Labro‎؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۳۶ – درگذشتهٔ ۴ ژوئن ۲۰۲۵) روزنامه‌نگار، نویسنده و کارگردان فیلم اهل کشور فرانسه بود.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به *ساخت آمریکا* و *وارث* اشاره کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه انترالیه شده‌است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Philippe Labro». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳.

## پیوند به بیرون
# تلراما

*تِلِراما*| لگو مجله |
| دسته‌بندی | مجله فرهنگی مجله تلویزیونی |
| بسامد | هفتگی |
| شمارگان | ۵۷۸٬۶۸۰ (در سال ۲۰۱۴) |
| نخستین شماره | ۱۹۴۷ |
| کشور |  فرانسه |
| زبان | فرانسوی |

**تِلِراما** (انگلیسی: Télérama) یک مجلهٔ فرهنگی و تلویزیونی فرانسوی است که به صورت هفتگی در پاریس منتشر می‌شود. نام این مجله از چند حرف کلمات **تل**ویزیون، **را**دیو و سین**ما** گرفته شده است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Télérama». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵.
# انتشارات میشل لافون

تصویر انتشارات میشل لافون
**میشل لافون** به (به فرانسوی: Michel Lafon) یک مرکز نشر فرانسوی مستقل است که در سال ۱۹۸۰ اولین مرکز انتشاراتی خود را بنا کرد. میشل لافون هر سال بیش از ۱۵۰ کتاب در زمینه‌های گوناگون از جمله ادبیات فرانسه، ادبیات خارجی، و کتاب‌‌های آموزشی منتشر می‌کند.
و یکی از مهم‌ترین مراکز نشر در فرانسه است.

## زمینه فعالیت

* رمان‌های فرانسوی
* رمان‌‌های خارجی
* رمان برای جوانان
* کتاب‌های مستند
* سرگذشت‌نامه
* کتاب‌های آموزشی

## منبع
# برنار ورلاک

| برنار وِرلاک |
| --- |
|  |
| زادهٔ | Bernard Verlhac ۱۹۵۷ |
| درگذشتهٔ | ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۵ (۵۷ سال) |
| ملیت | فرانسوی |
| فعالیت | کاریکاتوریست |

**برنار وِرلاک** (به فرانسوی: Bernard Verlhac) معروف به **تینیوس** (Tignous) یک کاریکاتوریست اهل فرانسه بود. وی طی حادثه تیراندازی در دفتر شارلی ابدو به دست افراد مسلح به قتل رسید.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tignous». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۵.

## پیوند به بیرون