Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# مسابقات WTA 125

**مسابقات WTA 125** مجموعه‌ای بین‌المللی از مسابقات حرفه‌ای تنیس زنان است که توسط انجمن تنیس زنان از سال ۲۰۱۲ برگزار می‌شود.

گاهی اوقات تور چلنجر WTA (مشابه با سری چلنجر ATP مردان) نامیده می‌شود، این دومین سطح بالاتر رقابت‌های زنان است، پایین‌تر از تور WTA سطح برتر، و بالاتر از تورنمنت‌های تور جهانی تنیس زنان ITF.

## مکان‌های مسابقات

### آسیا

* **چین**: آنینگ (۲۰۱۸–۲۰۱۹)، دالیان (۲۰۱۵–۲۰۱۷)، نانچانگ (۲۰۱۴–۲۰۱۵)، نانجینگ (۲۰۱۳)، نینگبو (۲۰۱۳–۲۰۱۴)، سوژو (۲۰۱۳–۲۰۱۴)، ژنگژو (۲۰۱۷–۲۰۱۸)
* **هندوستان**: پونا (۲۰۱۲)، بمبئی (۲۰۱۷–۲۰۱۸)
* **کره جنوبی**: سئول (۲۰۲۱)
* **تایوان**: تایپه (۲۰۱۲–۲۰۱۹)
* **تایلند**: **هواهین** (۲۰۱۵, ۲۰۱۷)
* **ویتنام**: **دا نانگ** (۲۰۲۴)

### اروپا

* **آندورا**: آندورا لاولا (۲۰۲۲–اکنون)
* **کرواسی**: بول (۲۰۱۶–۲۰۱۹، ۲۰۲۱)، ماکارسکا (۲۰۲۲–اکنون)
* **جمهوری چک**: پراگ (۲۰۲۰)
* **فرانسه**: آنجر (۲۰۲۱–اکنون)، کنترکسویل (۲۰۲۲–اکنون)، لیموژ (۲۰۱۴–۲۰۱۹، ۲۰۲۱–اکنون)، پاریس (۲۰۲۲–اکنون)، روئن (۲۰۲۲–اکنون)، سن مالو (۲۰۲۱–اکنون)
* **آلمان**: کارلسروهه (۲۰۱۹، ۲۰۲۱–۲۰۲۲)
* **مجارستان**: بوداپست (۲۰۲۲)
* **ایتالیا**: باری (۲۰۲۲–اکنون)، گایبا (۲۰۲۲–اکنون)، فلورانس (۲۰۲۳–اکنون)
* **لهستان**: **کوزرکی اوپن** (۲۰۲۳–اکنون)
* **رومانی**: بخارست (۲۰۲۲–اکنون)، یاشی (۲۰۲۲–اکنون)
* **صربستان**: بلگراد (۲۰۲۱)
* **اسلوونی**: لیوبلیانا (۲۰۲۳–اکنون)
* **اسپانیا**: La Bisbal d'Empordà (۲۰۲۳–اکنون)، **ماربلا** (۲۰۲۲)، Reus (2023–اکنون)، والنسیا (۲۰۲۲–اکنون)
* **سوئد**: Båstad (2019، ۲۰۲۱–اکنون)

### آمریکای شمالی

* **کانادا**: ونکوور (۲۰۲۲)
* **مکزیک**: گوادالاخارا (۲۰۱۹)، سن لوئیس پوتوسی (۲۰۲۳–اکنون)، تامپیکو (۲۰۲۲–اکنون)
* **ایالات متحده**: کارلزبد (۲۰۱۵)، چارلستون (۲۰۲۱)، شیکاگو (۲۰۱۸، ۲۰۲۱، ۲۰۲۳)، کلمبوس (۲۰۲۱)، کنکورد (۲۰۲۱–۲۰۲۲)، هونولولو (۲۰۱۶–۲۰۱۷)، هیوستون (۲۰۱۸–۲۰۱۹)، ایندین ولز (۲۰۱۸) –۲۰۲۰)، میدلند (۲۰۲۱–اکنون)، نیوهیون (۲۰۱۹)، نیوپورت بیچ (۲۰۱۸–۲۰۲۰)، سن آنتونیو (۲۰۱۶)، استنفورد (۲۰۲۳–اکنون)

### اقیانوسیه

* **استرالیا**: کانبرا (۲۰۲۴)

### آمریکای جنوبی

* **آرژانتین**: بوئنوس آیرس (۲۰۲۱–اکنون)
* **برزیل**: Florianópolis (2023–اکنون)
* **شیلی**: کولینا (۲۰۲۲–اکنون)
* **کلمبیا**: بارانکیلا (۲۰۲۳–اکنون)، کالی (۲۰۱۳، ۲۰۲۳–اکنون)
* **اروگوئه**: مونته ویدئو (۲۰۲۱–اکنون)

## منابع
# خوزه کارلوس ماریاتگوئی

| خوزه کارلوس ماریاتگوئی |
| --- |
| José Carlos Mariátegui |
| زادهٔ | ۱۴ ژوئن ۱۸۹۴ موکگوا، پرو |
| درگذشت | ۱۶ آوریل ۱۹۳۰ (۳۵ سال) لیما، پرو |
|  |
| دوره | سده بیستم |
| حیطه | فسلسفه آمریکا لاتین |
| مکتب | مارکسیسم |
| علایق اصلی | سیاست، زیبایی‌شناسی |
|
تأثیرگرفته از
* کارل مارکس، ژرژ سورل، بندیتو کروچه، ولادیمیر لنین، رزا لوکزامبورگ، آنتونیو گرامشی، لئون تروتسکی
 |
|
تأثیرگذار بر
* چه گوارا، گوستاوو گوتیرز، خاویر ماریاتگی
 |
|  |

**خوزه کارلوس ماریاتگوئی لا چیرا** (زاده ۱۴ ژوئن ۱۸۹۴ – درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۳۰) استاد دانشگاه، فیلسوف و انقلابی پرویی، و از بنیان‌گذاران حزب سوسیالیست پرو در ۱۹۲۸ بود.

گروه چریکی «راه درخشان» در پرو، آثار ماریاتگوئی را (پنجاه سال پس از مرگ وی) سر مشق کار خود قرار دادند.
این گروه حتی اسم خود را از جمله یی از ماریاتگوئی الهام گرفته‌است. (مارکسیسم-لنینیسم، راه درخشانی به سوی انقلاب خواهد گشود!)

از ماریاتگوئی، آثاری در زمینه تاریخ مارکسیسم در اروپا و جنبش‌های آمریکای جنوبی به جا مانده‌است.

## گفتارها

«مارکسیسم-لنینیسم، راه درخشانی به سوی انقلاب خواهد گشود.» (نام گروه چریکی «راه درخشان» از این گفتهٔ ماریاتگوئی الهام گرفته شده)
# آپارتاید

**آپارتاید** (به انگلیسی: Apartheid) یا **جدانژادی** سیاست تفکیک رسمی نژادها و امکانات آن‌ها و برتری دادن سفیدپوستان بر غیرسفیدپوستان در آفریقای جنوبی بود.

آپارتاید واژه‌ای هلندی است و از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴ در آفریقای جنوبی ادامه داشت. در این دوران، سفیدپوستان که فقط ۱۴ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند، از دادن حق رأی به سیاه‌پوستان یا آسیایی‌ها خودداری می‌کردند و سیاه‌پوستان یا آسیایی‌ها از حقوق اساسی خود محروم می‌شدند و اجازهٔ آمیختن با سفیدپوستان را نداشتند.

تابلویی مبنی بر «اختصاص ساحل دریا به افراد عضو نژاد سفید» و اعمال آپارتاید در مورد سیاه‌پوستان به زبان‌های انگلیسی، هلندی و زولو
آپارتاید از نظر لغوی به معنی مجزا و جدا نگه‌داشتن است و به موضوع جدا نگه‌داشتن افراد متعلق به نژادهای غیرسفید، مجبور کردن آنان به اقامت در محلات و استان‌های خاص، محروم کردن آن‌ها از همهٔ حقوق سیاسی و امکان تحصیل و پیشرفت اشاره دارد. در دوران آپارتاید، در مناطقی که سیاه‌پوستان مجبور به اقامت در آن می‌شدند و حق خروج از آن را نداشتند، حداقل امکانات زندگی نیز موجود نبود. کنگرهٔ ملّی آفریقا با درخواست ایجاد جامعهٔ آزاد چندقومیتی، جنگی را علیه نظام آپارتاید به راه انداخت. طرفداران لغو آپارتاید، تظاهرات آرامی در شپرویل و تسوتو به راه انداختند که با مقاومت مخالفان روبه‌رو شد. راهپیمایان سیاه‌پوست شلاق خوردند و حتی در ۲۱ مارس ۱۹۶۰، حدود ۶۹ آفریقایی کشته شدند.

دو نفر از مخالفان اصلی نظام آپارتاید، استیو بایکو و نلسون ماندلا بودند. استیو بایکو به حکومت سیاهان اعتقاد داشت، در حالی که ماندلا به حقوقی مساوی برای تمامی اهالی آفریقای جنوبی معتقد بود. در سال ۱۹۶۲، ماندلا دستگیر و پس از محاکمه به حبس ابد محکوم شد. در سال ۱۹۹۰، ماندلا در سن ۷۲ سالگی آزاد شد و مبارزه برای حقوق انسانی اهالی آفریقای جنوبی را از سر گرفت. سرانجام اف. دبلیو. کلرک رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی با او وارد مذاکره شد. یک سال بعد، کنگرهٔ ملّی آفریقای جنوبی پیروز شد و ماندلا به ریاست‌جمهوری رسید و نظام آپارتاید لغو گردید.

## چهره‌های مهم

برخی از چهره‌های مهم دوران آپارتاید عبارت‌اند از:

* استیو بایکو
* دزموند توتو
* هلن سوزمن
* والتر سیسولو
* اف. دبلیو. کلرک
* نلسون ماندلا
* پی دبلیو بوتا

## جستارهای وابسته

* تحریم ورزشی آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید
* مقاومت داخلی علیه آپارتاید
* اسرائیل و آپارتاید
* اتحادیه راگبی و آپارتاید
* مذاکرات برای پایان دادن به آپارتاید در آفریقای جنوبی

## منابع
# حلزون صدف‌دار

صدف سیاه پخته
**آبزیان صدف‌دار** (به انگلیسی: shellfish) عبارتی برای توصیف کلی آبزیان دارای پوشش صدفی و یا محافظ سخت است، که در تزئین غذا و شیلات برای اشاره به استخوان‌بندی بیرونی بی‌مهرگان آبزی که به عنوان خوراک استفاده می‌شوند، کاربرد دارد. از جملهٔ این بی‌مهرگان می‌توان به نرم‌تنان، سخت‌پوستان و خارپوستان اشاره کرد. با اینکه بیشتر حلزون‌های صدف‌دار از آب‌های شور صید می‌شوند اما هستند مواردی که در آب‌های شیرین پیدا می‌شوند.

نام آبزیان صدف‌دار لزوماً برای اشاره به گونه‌ای ماهی نیست بلکه برخی جانورانی که در آب زندگی می‌کنند را پوشش می‌دهد. بسیاری از گونه‌های حلزون‌های صدف‌دار به ویژه سخت‌پوستان به خانوادهٔ حشرات و عنکبوتیان نزدیک ترند.

از جمله نرم تنانی نام آشنایی که به عنوان خوراک برای انسان کاربرد دارند می‌توان به بسیاری از گونه‌های صدف دوکفه‌ای، صدف سیاه، صدف چروک، صدف پیرابند معمولی و اسکالوپ اشاره کرد. همچنین بیشتر سخت‌پوستانی که بیشتر توسط انسان خورده می‌شوند عبارتند از: میگو، شاه‌میگو، خارچنگ و خرچنگ. خارپوستان برخلاف سخت پوستان و نرم‌تنان کمتر برای خوراک شکار می‌شوند با این حال توتیای دریایی اشپل در بسیاری بخش‌های جهان به عنوان خوراک مصرف می‌شود.

خوراک بیشتر حلزون‌های صدف‌دار را فیتوپلانکتون و زئوپلانکتون تشکیل می‌دهد.

حلزون صدف‌دار بیشترین میزان حساسیت غذایی را برای افراد ایجاد می‌کند.

## منابع
# انتشارات گالیمار

انتشارات گالیمار|  |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۱۱ |
| بنیان‌گذار | گاستون گالیمار |
| کشور اصالت | فرانسه |
| دفتر مرکزی | پاریس |
| انواع نشر | کتاب، مجله |
| مشخصات ناشرین | Bibliothèque de la Pléiade، Denoël, Flammarion, Gallimard Jeunesse, Mercure de France, Série noire |
| وبگاه | www.gallimard.fr |

**انتشارات گالیمار** (به فرانسوی: Éditions Gallimard) یکی از ناشران فرانسویِ پیشرو در انتشار کتاب است. روزنامهٔ گاردین در مقاله‌ای این انتشارات را دارای بهترین کارنامهٔ نشر در جهان توصیف کرده‌است. در سال ۲۰۰۳، این شرکت به‌همراه شرکت‌های وابسته به آن ۱۴۱۸ عنوان کتاب منتشر کردند. گاستون گالیمار این انتشارات را در سال ۱۹۱۱ بنیادگذاری کرد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وب‌گاه رسمی انتشارات گالیمار
# جزیره بووه

جزیره آتشفشانی (خاموش) بووه| نام بومی: Bouvetøya Bouvet\_Island |
| --- |
| کرانهٔ جنوب شرقی جزیرهٔ بووه، سال ۱۸۹۸ |
|  |
| جغرافیا |
| مکان | اقیانوس اطلس |
| مجمع‌الجزایر | ندارد |
| مساحت | ۴۹ کیلومتر مربع (۱۹ مایل مربع) |
| طول | ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل) |
| عرض | ۷٫۵ کیلومتر (۴٫۶۶ مایل) |
| بیشترین ارتفاع | ۲۵۵۹ متر (۸٬۳۹۶ پا) |
| بلندترین نقطه | Olav\_Peak |
| کشور |
| **نروژ** |
| تقسیمات کشوری |
| پادشاه نروژ | هارالد پنجم |
| جمعیت‌شناسی |
| جمعیت | غیرمسکونی |
| اطلاعات زمانی |
| کد ایزو ۳۱۶۶: Bv |

**جزیرهٔ بووه** (به نروژی: *Bouvetøya*) جزیره‌ای آتشفشانی و غیر مسکونی زیر مدار قطب جنوب است.

## جغرافیا

بووه دورافتاده‌ترین نقطهٔ جهان است. نزدیک‌ترین نقطه به آن، سرزمین شهبانو ماود است که بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر در جنوب بووت قرار گرفته و خود غیر مسکونی است.

بووه در جنوب-جنوب غربی دماغهٔ امید نیک (آفریقای جنوبی) واقع شده. این جزیره یکی از وابستگان نروژ است و پیمان جنوبگان شامل آن نمی‌شود.

۹۳ درصد از این جزیره با یخچال‌های طبیعی پوشیده شده که کرانه‌های جنوبی و خاوری آن را مسدود کرده‌اند. بووه هیچ بندری ندارد و آسان‌ترین راه دسترسی به آن با بالگرد از یک کشتی است.

بلندترین نقطهٔ این جزیره اولاوتوپِن (چکاد اولاو) نام دارد که ۹۳۵ متر بلندا دارد. این جزیره محل حیات پنگوئن‌ها، فک‌ها و پرندگان دریایی است.

## تاریخچه

جانمایی جزیرهٔ بووه.
جزیرهٔ بووه در ۱ ژانویه ۱۷۳۹ توسط ژان-باتیست شارل بووه ده لوزیه فرمانده کشتی‌های فرانسوی آیله و ماری کشف شد. بووه نتوانست به‌دور این جزیره کشتی‌رانی کند و اینکه آیا این خاک یک جزیره است یا بخشی از یک قاره تا مدت‌ها نامشخص باقی‌ماند.

دیدار بعدی از این جزیره توسط ناخدای یک کشتی صید نهنگ از شرکت اندربی بود که در سال ۱۸۰۸ به آنجا رسید ولی در خود جزیره پیاده نشد.

با وجود اینکه این جزیره غیر مسکونی است ولی برای آن دامنه‌ای اینترنتی تحت عنوان .bv اختصاص یافته که مورد استفاده نیست.

## جزیرهٔ بووه در داستان‌های تخیلی

* بووه صحنه اجرای داستان در فیلم بیگانه علیه غارتگر (Alien vs. Predator) است که در آن نام نروژی جزیره یعنی بووتویا استفاده می‌شود.
* این جزیره در داستان گروی یخ (*A Grue of Ice*) نوشتهٔ جفری جنکینز نقشی اساسی دارد.
* در فیلم پیشتازان فضا: اولین تماس، بووه به عنوان سکونتگاه جدید خدمهٔ فضاناو انترپرایز برگزیده شده.

## جستارهای وابسته

* جزیره‌های زیرجنوبگانی

* اکتشاف: ۱ ژانویه ۱۷۳۹ توسط ژان-باپتیست شارل بووه دلوزیه
* ادعا: ۱ دسامبر ۱۹۲۷
* ضمیمه: ۲۳ ژانویه ۱۹۲۸
* وابستگی: ۲۷ فوریه ۱۹۳۰

## پیوند به بیرون

* دید ماهواره‌ای از بووه بایگانی‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
* "اطلاعات دربارهٔ جزیرهٔ بووه". Archived from the original on 22 July 2012. Retrieved 1 April 2007.

## منابع

* کتاب داده‌های سیا بایگانی‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bouvet\_Island». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ آوریل ۲۰۰۷.
* جاناتان آموس. «اسرار اقلیمی دورافتاده‌ترین جزیره دنیا».
# انتخابات پارلمانی پرو (۲۰۲۰)

انتخابات پارلمانی پرو (۲۰۲۰)|

---

 |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| → ۲۰۱۶  | **۲۶ ژانویه ۲۰۲۰** TBA | *۲۰۲۱* ←  |

 |
|

 |
|

|  |
| --- |
|

---

 |
| تمامی ۱۳۰ صندلی پارلمان پرو ۶۶ کرسی موردنیاز اکثریت |
| نظرسنجی‌ها |
|   |  |  |  |
| حزب | اقدام مردمی پرو | پرپپ | پودموس پرو |
| انتخابات پیش | ۵صندلی | بدون صندلی | بدون صندلی |
| نظرسنجی |
|

---

 |
|   |  |  |  |
| حزب | اتحاد مترقی پرو | حزب بنفش | نیروی مردمی |
| انتخابات پیش | ۹ صندلی | بدون صندلی | ۷۳ صندلی |
| نظرسنجی |
|

---

 |
|   |  |  |  |
| حزب | اتحاد پرو | جبهه گستره پرو | ما پرویی هستیم |
| انتخابات پیش | ۰ صندلی | ۲۰صندلی | بدون صندلی |
| نظرسنجی |

 |

**انتخابات پارلمانی پرو** در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ برگزار شد. زمان برگزاری این انتخابات بعد از اینکه رئیس‌جمهور مارتین ویسکارا پارلمان را در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ منحل کرد، تعیین شد.

## نظام انتخاباتی

پارلمان پرو دارای ۱۳۰ عضو است که از طریق نظام نمایندگی تناسبی و به وسیله اعضای ۲۵ حوزه انتخاباتی تعیین و انتخاب می شود.

## منابع

1. ناآرامی ها در پرو

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2020 Peruvian parliamentary election». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰.
# سید مجید ابن‌الرضا

| سردار سید مجید ابن‌الرضا |
| --- |
|  |
| زاده | ۱۳۴۲ (۶۲–۶۳ سال) مشهد، ایران |
| وفاداری | ایران |
| شاخه نظامی | سپاه پاسداران انقلاب اسلامی |
| درجه | سرتیپ پاسدار |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | جنگ ایران و عراق جنگ دوازده‌روزه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران |
|  |
|  |
| وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلحسرپرست |
| **متصدی** |
| **آغاز به کار**  ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ |
| رئیس‌جمهور | مسعود پزشکیان |
| قائم‌مقام | *خودش* |
| پس از | عزیز نصیرزاده |
| قائم‌مقام وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح |
| **متصدی** |
| **آغاز به کار**  ۴ مرداد ۱۴۰۴ |
| رئیس‌جمهور | مسعود پزشکیان |
| وزیر | عزیز نصیرزاده *خودش* (سرپرست) |
| پیش از | سید حجت‌الله قریشی |
|  |
|  |

**سید مجید ابن‌الرضا** (زادهٔ ۱۳۴۲ در مشهد) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که از اسفند ۱۴۰۴ به عنوان سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در دولت چهاردهم فعالیت می‌کند.

به گزارش معاونت ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور، مسعود پزشکیان اعلام کرد: «با حکم رئیس‌جمهور، سید مجید ابن‌الرضا (جانشین وزیر فقید) به عنوان سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح منصوب شد.»

ابن‌الرضا، پیش از این سمت‌های مختلف و استراتژیکی در وزارت دفاع، ستاد کل نیروهای مسلح و صنایع دفاعی داشت. پیش از انتصاب به ریاست وزارت دفاع، به عنوان معاون وزیر در این وزارتخانه خدمت می‌کرد. وی مدتی مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح (ساتا) بود که هلدینگ های اقتصادی مختلفی از جمله چند پتروشیمی را تحت مالکیت خود دارد.

گفته می‌شود در زمان شهرداری محمود احمدی نژاد، ابن الرضا مسئول حراست شهرداری تهران بوده‌است.

## حواشی

### ادعا ترور

در ۱۲ اسفند ۱۴۰۴، رسانه‌های اسرائیلی از جمله کانال ۱۲ اسرائیل و من‌وتو، گزارش دادند که او یک روز پس از انتصاب به عنوان وزیر دفاع ایران، در حملهٔ هوایی توسط اسرائیل ترور شده، اما ترور وی توسط ایران تأیید نشد و این خبر تکذیب شد.

## منابع

| مناصب سیاسی
 |
| --- |
| پیشین: فرشاد نجفی‌پور |  **معاون وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلحمدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح** ۱۴۰۴–۱۴۰۱ | پسین: سعید صادقی گوغری |
| پیشین: سید حجت‌الله قریشی |  **قائم‌مقام وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح** اکنون–۱۴۰۴ | **در حال تصدی** |
| پیشین: عزیز نصیرزاده |  **وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلحسرپرست** اکنون–۱۴۰۴ | **در حال تصدی** |
# هیثم بن طارق

| هیثم بن طارق |
| --- |
| هیثم بن طارق در ۲۰۲۰ |
| پانزدهمین سلطان عمان
 |
| **متصدی** |
| **آغاز به کار**  ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ |
| نخست‌وزیر | خودش |
| ولیعهد | ذی یزن بن هیثم |
| پس از | قابوس بن سعید |
|  |
|  |
| زاده | ۱۳ اکتبر ۱۹۵۴ ‏(۷۱ سال) مسقط، سلطان‌نشین مسقط و عمان |
| همسر(ان) | عهد بنت عبدالله |
| فرزند(ان) | ذی یزن بن هیثم بلعرب بن هیثم ثریا بنت هیثم امیمه بنت هیثم |
| خاندان | آل بوسعید |
| پدر | طارق بن تیمور |
| مادر | شوانه بنت حمود البوسعیدیه |

**هیثم بن طارق آل سعید** (عربی: *هیثم بن طارق آل سعید*؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۵۴)، سلطان و نخست‌وزیر عمان است. وی در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ پس از درگذشت پسرعمویش سلطان قابوس طبق وصیت‌نامه او به سلطنت رسید.

هیثم بن طارق از اعضای شناخته شده خاندان سلطنتی عمان آل بوسعید است و یکی از علل انتصابش به عنوان پادشاه کشور عمان این بود که سلطان قابوس بن سعید، فرزندی نداشت.

هیثم در مسقط به دنیا آمد و نوه سلطان تیمور بن فیصل است. او چندین دهه در کابینه قابوس خدمت کرد و پیش‌تر وزیر میراث و فرهنگ بوده‌است،

او همچنین سمت‌هایی از جمله فرستاده ویژه سلطان قابوس و وزارت امورخارجه عمان نیز داشته‌است. وی از سال ۲۰۰۲ که نماینده ویژه سلطان قابوس بود، سلطان هیثم همچون سلطان قابوس سیاست گذاری‌های صلح جویانه ای را پیش رو قرار داده‌است که از این رو موجب کاهش تنش در خاورمیانه گردد.
وی فارغ‌التحصیل سال ۱۹۷۹ در برنامه خدمات خارجی دانشگاه آکسفورد است، تحصیلات تکمیلی خود را تحت نظارت کالج کالج پمبروک، آکسفورد انجام می‌دهد.
سلطان هیثم به مدت ۱۸ سال از ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۰ منصب وزارت فرهنگ را در این کشور بر عهده داشت و در دهه هشتاد نیز در بخش ورزش و جوانان فعال بود. سلطان قابوس در سال ۱۹۹۴ وی را به عنوان دبیرکل وزارت خارجه و پس از آن در سال ۲۰۰۲ به عنوان وزیر فرهنگ تعیین کرد، پستی که تا ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ بر سر آن بود. سلطان هیثم بن طارق همچنین به دستور سلطان قابوس مسؤولیت کمیته «سند چشم‌انداز عمان ۲۰۴۰» و برنامه‌ریزی برای آینده عمان را بر عهده داشت. وی بر روی عنصر «جوان» برای احیای عمان تأکید داد و پیش‌تر در اظهاراتی که در چارچوب پروژه چشم‌انداز عمان تا ۲۰۴۰ اعلام کرد، تأکید کرد که برنامه‌ها در این راستای بر اساس چشم‌اندازهای جوانان عمانی است. هیثم بن طارق آل سعید سلطان عمان پس از ادای سوگند قانونی بر ادامه راه سلطان قابوس به ویژه در سیاست خارجی در حکومت تأکید کرد. وی در ابتدای حاکمیت خود به قطر، عربستان و بریتانیا سفر کرد.

هیثم در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰، ساعاتی پس از مرگ قابوس، سلطان اعلام شد.

## منابع
# رفح

| رفح |
| --- |
| نویسه‌گردانی(های) دیگر |
| رفح در سال ۲۰۲۵ میلادی |
|  |
| استان | رفح |
| حکومت |
|  • نوع | شهر |
|  • سرپرست | انوار شعر |
| جمعیت (۲۰۲۴) |
|  • منطقه | ۳۰۰۰۰۰ |

**رَفَح** مرکز استان رفح در نوار غزه است که در مجاورت مصر قرار دارد. گذرگاه رفح دسترسی جنوبی نوار غزه با مصر است.

در رفح تونل‌های زیرزمینی وجود دارند که توسط ساکنان نوار غزه برای رفت و آمد به مصر حفر شده‌اند. از این تونل‌ها به خصوص برای تهیه وسایل زندگی و نظامی از مصر استفاده می‌شود.

## گذرگاه رفح

مرز بین مصر (در سمت چپ) و غزه و اسرائیل (در سمت راست) که از فضا به وضوح قابل مشاهده است. تصویر از ایستگاه فضایی بین‌المللی. شهر رفح که توسط مرز به دو بخش مصری و غزه‌ای تقسیم شده است، در مرکز تصویر قرار دارد.
گذرگاه رفح به مرز میان غزه و مصر گفته می‌شود. دولت مصر، گذرگاه رفح را در سال ۲۰۰۷ زمانی که حماس کنترل غزه را به‌دست گرفت بست. دولت مصر در توجیه باز نکردن مرز رفح تأکید کرد که بازگشایی این نقطهٔ مرزی ضمن آنکه سبب هجوم غیرنظامیان فلسطینی به صحرای سینا و خالی شدن نوار غزه از سکنه و در نتیجه باز شدن دست ارتش اسرائیل برای نابودی تمام اهداف مورد نظر خود می‌شود، در عمل نیز مسئولیت‌های مربوط به اسرائیل در برابر ساکنان نوار غزه را به مصر منتقل می‌کند.

تحلیلگران روزنامه یواس‌ای تودی آمریکا معتقدند یکی از دلایل مخالفت اسرائیل با بازگشایی گذرگاه‌های نوار غزه بیم اسرائیل از محبوبیت حماس و دیگر گروه‌های مبارز فلسطینی نزد اهالی غزه و فراموشی خاطرات تلخ جنگ غزه است.

## جمعیت بعد از جنگ غزه

اما بعد از آغاز جنگ اسرائیل علیه گروه حماس در اکتبر ۲۰۲۳ و درحالی که بیش از ۴ ماه از این جنگ می‌گذشت، سازمان ملل متحد اعلام کرد که با ورود آوارگان فلسطینی از سراسر غزه به رفح، این منطقه تبدیل به یکی از پرجمعیت‌ترین مکان‌های دنیا شده است. درحال حاضر حدود ۱٫۴ میلیون آواره در رفح هستند که برخی از آنها ۶ بار به دلیل حملات اسرائیل آواره شده‌اند.

بنابراین جمعیت رفح بعد از جنگ ۵ برابر شده و این آوارگان در شرایط بسیار اسف‌باری زندگی می‌کنند.

## جستارهای وابسته

* عملیات ۲۰۰۴ اسرائیل در رفح

## منابع

* ویکی‌پدیا انگلیسی
# انتفاضه دوم

| انتفاضه دوم |
| --- |
| بخشی از درگیری فلسطین و اسرائیل |
|  سربازان اسرائیلی در نابلس حین عملیات دیوار دفاعی |
|

|  |  |
| --- | --- |
| تاریخ | ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۰ – ۸ فوریه ۲۰۰۵ (۴ سال، ۴ ماه، ۱ هفته و ۴ روز) |
| موقعیت | اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی تحت اشغال اسرائیل |
| نتایج |
سرکوب خیزش
* ساخت دیوار حایل اسرائیل در کرانه باختری
* خروج اسرائیل از نوار غزه
 |
| تغییرات قلمرو |
واگذاری نوار غزه به تشکیلات خودگردان فلسطین توسط اسرائیل |

 |
| طرف‌های درگیر |
|  اسرائیل |  تشکیلات خودگردان فلسطین |
| فرماندهان و رهبران |
|
آریل شارون اوی دیچتر ایهود باراک شائول موفاز موشه یعلون دان حالوتس گبی اشکنازی | * **سازمان آزادی‌بخش فلسطین: یاسر عرفات #
* محمود عباس
* مروان برغوثی (اسیر)
* ابوعلی مصطفی **X احمد سعدات (اسیر)
* نایف حواتمه
* **حماس: احمد یاسین **X عبدالعزیز رنتیسی **X خالد مشعل
* اسماعیل هنیه
* محمد ضیف
* **سایر: عبدالعزیز عوده
* رمضان شلح
* جمال ابو سمهدانه **†**
 |
| واحدهای درگیر |
|  نیروهای دفاعی اسرائیل  پلیس اسرائیل* پلیس مرزبانی
* گارد مدنی

 شاباک  میشمرت یشا |  نیروهای امنیت ملی فلسطین* سرویس امنیتی پیشگیرانه

 فتح * گردان‌های شهدای الاقصی

 حماس جهاد اسلامی فلسطین  جبهه مردمی برای آزادی فلسطین  جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین  کمیته‌های مقاومت مردمی |
| تلفات و خسارات |
| **۲۹ سپتامبر ۲۰۰۰ – ۱ ژانویه ۲۰۰۵:**
مجموع: ~۱٬۰۱۰ کشته
* ۶۴۴–۷۷۳ غیرنظامی
* ۲۱۵–۳۰۱ سرباز
 | **۲۹ سپتامبر ۲۰۰۰ – ۱ ژانویه ۲۰۰۵:**
مجموع: ۳۱۷۹–۳۳۵۴ کشته
* ۲۷۳۹–۳۱۶۸ فلسطینی توسط سربازان اسرائیلی
* ۱۵۲–۴۰۶ فلسطینی توسط خود فلسطینیان
* ۳۴ فلسطینی توسط غیرنظامیان اسرائیلی
 |
|
مجموع شهروندان و اتباع خارجی: ۵۵ کشته
* ۴۵ خارجی توسط فلسطینی‌ها
* ۱۰ خارجی توسط نظامیان اسرائیلی
 |

**انتفاضه دوم** (به عربی: الانتفاضة الثانیة) یا **انتفاضه الاقصی**، خیزش بزرگ فلسطینیان علیه اسرائیل بود. گمان می‌رود که محرک‌های عمومی ناآرامی‌ها بر شکست اجلاس کمپ دیوید در سال ۲۰۰۰ متمرکز باشد که انتظار می‌رفت در ژوئیه ۲۰۰۰ به توافق نهایی در مورد روند صلح اسرائیل و فلسطین دست یابد. شیوع خشونت در سپتامبر ۲۰۰۰، پس از آن که آریل شارون بازدید تحریک آمیزی از محوطه الاقصی در کوه معبد در اورشلیم انجام داد، آغاز شد؛ خود این دیدار صلح آمیز بود، اما، پیش‌بینی شده، جرقه اعتراضات و شورش‌هایی را برانگیخت که پلیس اسرائیل، آن را با گلوله‌های پلاستیکی و گاز اشک آور، سرکوب کرد.

این دوران پس از مذاکرات پیمان کمپ دیوید ۲ در سال ۲۰۰۰ و مذاکرات ۹ ساله تحت عنوان طرح صلح خاورمیانه آشکار شد. پس از پایان جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان و آغاز موجی تازه از دومین انتفاضه فلسطینیان و خاورمیانه در معرض چالش‌های جدی قرار گرفت.

این خیزش منجر به خروج اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ شد که بنیامین نتانیاهو در اعتراض به این اقدام از دولت شارون کناره گیری کرد

## منابع
# کودتای ۱۹۹۵ آذربایجان

| کودتای نافرجام در جمهوری آذربایجان |
| --- |
| بخشی از جنگ‌های فروپاشی شوروی |
|

|  |  |
| --- | --- |
| تاریخ | ۱۳–۱۷ مارس ۱۹۹۵ |
| موقعیت | باکو، جمهوری آذربایجان |
| نتایج |
کودتای نافرجام |

 |
| طرف‌های درگیر |
|  Special Purpose Police Unit Turkish putschists **با حمایت:**  حزب حرکت ملی |  سیاست در جمهوری آذربایجان
* نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان

**با حمایت:**  دولت ترکیه |
| فرماندهان و رهبران |
|  روشن جوادف **†** |  حیدر علی‌اف  صفر ابی‌اف **با حمایت:**  سلیمان دمیرل |
| تلفات و خسارات |
|
۸ افسر پلیس کودتاچی کشته شدند |
23 pro-government forces killed (22 soldiers and 1 police officer) 7 wounded |

**کودتای آذربایجان در سال ۱۹۹۵ میلادی** که به **کودتای ترکیه در باکو** نیز معروف است، اقدام برای کودتا توسط اعضای ارتش آذربایجان به رهبری سرهنگ روشن جوادف در راس یک گروه از پلیس‌های یگان ویژه بود که به واحد OPON تعلق داشتند. هدف این گروه چنین بود که کنترل کشور را از دست رئیس‌جمهور حیدر علیف بگیرند و ابوالفضل ایلچی‌بیگ رئیس‌جمهور سابق را دوباره به قدرت برسانند. این کودتا زمانی خنثی شد که سلیمان دمیرل، رئیس‌جمهور ترکیه از عناصری در ترکیه که از این توطئه حمایت می‌کردند مطلع شد و با علیف تماس گرفت تا به او هشدار دهد. در ۱۷ مارس ۱۹۹۵، یگان‌های نیروهای مسلح آذربایجان اردوگاه شورشیان را محاصره کردند و به آن حمله نموده و سرهنگ جوادُف را کشتند. گزارش‌ها در ترکیه پس از رسوایی سوسورلوک در سال ۱۹۹۶ حاکی از حمایت برخی سیاستمداران ترکیه از کودتا بود.

## وقایع

ماخیر و روشان ژوادوف با مبارزان
در ۱۲ دسامبر ۱۹۹۴ تیمی متشکل از کورکوت اکن (سازمان اطلاعات ملی ترکیه، MİT)، ابراهیم شاهین و آیهان چارکین (اداره عملیات ویژه پلیس) و عبدالله چاتلی (قاتل قراردادی) از ترکیه به آذربایجان سفر کردند تا آموزش ببینند. این واحد متشکل از ۶۰ افسر پلیس **اومون** بود که برای کودتا آماده می‌شدند. آن‌ها توسط روشن جوادف فرماندهی می‌شدند که یک نظامی گریخته از ک‌گ‌ب به سیا بود. او کودتای نافرجام را هدایت می‌کرد. KGB/ FSB و CIA از نزدیک وقایع را زیر نظر داشتند.

به نوشته روزنامه *ینی شفق*، این کودتا توسط سرهنگ ترکیه ای نکابتین ارگنکون هدایت شد، در حالی که گفته می‌شود وی فرمانده هنگ ژاندارمری آدیامان بود. با این حال، روزنامه‌های دیگر گزارش می‌دهند که او در سال ۱۹۸۲ از فرماندهی حکومت نظامی آدیامان بازنشسته شده بود. *ینی شفق* همچنین مدعی شد که ایلچی‌بیگ با ژنرال ترک ولی کوچوک ارتباط داشت.

این کودتا پس از آن خنثی شد که میت (اطلاعات ترکیه) در ۱۰ مارس ۱۹۹۵ به سلیمان دمیرل رئیس‌جمهور این کشور اطلاع داد و او با علیف تماس گرفت و او را در جریان قرار داد. در ۱۷ مارس ۱۹۹۵، یگان‌های نیروهای مسلح آذربایجان شورشیان را در اردوگاه خود محاصره کردند و حمله کردند و جوادف را کشتند.

## منابع
# کودتای نافرجام موریتانی ۲۰۰۳

تلاش برای کودتای موریتانی ۲۰۰۳| نقشه موریتانی |
|  |
| تاریخ | ۸-۹ ژوئن ۲۰۰۳ |
| مکان | نواکشوت, موریتانی |
| نوع | کودتای نظامی |
| انگیزه | تغییر رژیم |
| سازماندهی توسط | صالح ولد حنانه |
| شرکت‌کننده‌ها | نیرو های مسلح موریتانی |
| نتیجه | کودتا شکست خورد
معاویه ولد سید احمد طایع همچنان در قدرت است |

کودتای موریتانی در سال ۲۰۰۳، یک کودتای نظامی خشونت‌آمیز در موریتانی بود که در ۸ و ۹ ژوئن ۲۰۰۳ رخ داد.

این کودتا به رهبری سرگرد صالح ولد حنان ، که فرماندهی بخش شورشی ارتش را بر عهده داشت، منجر به دو روز جنگ شهری در پایتخت، نواکشوت ، شد ، پیش از آنکه سربازان شورشی توسط نیروهای وفادار به رئیس جمهور، سرهنگ معاویه ولد سید احمد طایع، شکست بخورند .

طایع متعاقباً در انتخابات ریاست جمهوری ۷ نوامبر ۲۰۰۳ با بیش از ۶۷ درصد آرای مردمی پیروز شد، در بحبوحه ادعاهای مخالفان مبنی بر تقلب انتخاباتی ؛ سرهنگ محمد خونه ولد هیداله ، نامزد رتبه دوم و رئیس سابق دولت (رئیس سی ام اس ان)، بلافاصله قبل و بعد از انتخابات دستگیر و به توطئه کودتا متهم شد.

هاننا در ابتدا از دستگیری فرار کرد و تشکیل یک گروه شورشی به نام «شوالیه‌های تغییر» را اعلام کرد، اما سرانجام در اواخر سال ۲۰۰۴ دستگیر شد، و در اوایل سال ۲۰۰۵ به همراه دیگر توطئه‌گران احتمالی به حبس ابد (به جای حکم اعدام توصیه شده) محکوم شد.

پس از کودتای سال ۲۰۰۵ که منجر به برکناری تایا شد، هاننا در پی عفو عمومی اعلام شده توسط شورای نظامی عدالت و دموکراسی (سی ام جی دی) آزاد شد.

## منابع