Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# ۱۷۵۷ (میلادی)

|  |  |
| --- | --- |
| **سده:** | سده ۱۷ - **سده ۱۸** - سده ۱۹ |
| **دهه:** | ۱۷۲۰  ۱۷۳۰  ۱۷۴۰  ۱۷۵۰  ۱۷۶۰  ۱۷۷۰  ۱۷۸۰  |
| **سال:** | ۱۷۵۴ ۱۷۵۵ ۱۷۵۶ - **۱۷۵۷** - ۱۷۵۸ ۱۷۵۹ ۱۷۶۰ |

۱۷۵۷ در گاه‌شماری‌های دیگر| گاه‌شماری ایرانی | ۱۱۳۵–۱۱۳۶ |
| گاه‌شماری میلادی | ۱۷۵۷ *MDCCLVII* |
| گاه‌شماری اتیوپیایی | ۱۷۴۹–۱۷۵۰ |
| گاه‌شماری ارمنی | ۱۲۰۶ ԹՎ ՌՄԶ |
| گاه‌شماری اسلامی | ۱۱۷۰–۱۱۷۱ |
| گاه‌شماری ایگبو | ۷۵۷–۷۵۸ |
| گاه‌شماری آشوری | ۶۵۰۷ |
| گاه‌شماری بربری | ۲۷۰۷ |
| گاه‌شماری بنگالی | ۱۱۶۴ |
| گاه‌شماری بهائی | −۸۷ – −۸۶ |
| گاه‌شماری بودایی | ۲۳۰۱ |
| گاه‌شماری بیزانسی | ۷۲۶۵–۷۲۶۶ |
| گاه‌شماری جوچه | *نامعلوم* |
| گاه‌شماری چینی | 丙子年 (آتش موش) ۴۴۵۳ یا ۴۳۹۳     *— تا —* 丁丑年 (آتش گاو نر) ۴۴۵۴ یا ۴۳۹۴ |
| گاه‌شماری خورشیدی تایلندی | ۲۳۰۰ |
| گاه‌شماری دیسکوردیان | ۲۹۲۳ |
| گاه‌شماری ژاپنی | Hōreki ۷ (宝暦７年) |
| گاه‌شماری ژولینی | میلادی منهای ۱۱ روز |
| گاه‌شماری سنتی برمه‌ای | ۱۱۱۹ |
| گاه‌شماری عبری | ۵۵۱۷–۵۵۱۸ |
| گاه‌شماری قبطی | ۱۴۷۳–۱۴۷۴ |
| گاه‌شماری کره‌ای | ۴۰۹۰ |
| گاه‌شماری مینگو | ۱۵۵ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۱۵۵年 |
| گاه‌شماری هولوسن | ۱۱۷۵۷ |
| گاه‌شماری‌های هندو |  |
|  - *ویکرم سموت* | ۱۸۱۳–۱۸۱۴ |
|  - *شاکا ساموات* | ۱۶۷۹–۱۶۸۰ |
|  - *کالی یوگا* | ۴۸۵۸–۴۸۵۹ |
| از تاریخ پیدایش رم | ۲۵۱۰ |
| سال سلطنت بریتانیا | ۳۰ جرج ۲ – ۳۱ جرج ۲ |
| این جعبه: * نمایش
* بحث
* ویرایش
 |

**۱۷۵۷ (میلادی)** هزار و هفتصد و پنجاه و هفتمین سال تقویم میلادی است.

## مناسبت‌ها

## رویدادها

## زادگان

* ۹ اکتبر - **شارل دهم**، پادشاه فرانسه
* ۲۲ ژوئن – جرج ونکوور، کاشف بریتانیایی (د. ۱۷۹۸)
* ۶ سپتامبر – ژیلبر دو موتیه دو لا فایت، افسر و سیاست‌مدار فرانسوی (د. ۱۸۳۴)
* ۱ نوامبر – آنتونیو کانووا، نقاش و مجسمه‌ساز ایتالیایی (د. ۱۸۲۲)
* ۲۸ نوامبر – ویلیام بلیک، نویسنده، نقاش، و شاعر بریتانیایی (د. ۱۸۲۷)
* ۱۷ دسامبر – ناتانیل مکون، سیاست‌مدار آمریکایی (د. ۱۸۳۷)

## درگذشتگان

* ۲۳ ژوئیه – دومنیکو اسکارلاتی، آهنگساز ایتالیایی (ز. ۱۶۸۵)

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «1757». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵.

‎
# دندی هورس

یک دندی هورس چوبی، حدود ۱۸۲۰
**دَندی هُورس** (به انگلیسی: Dandy horse) که نخست **لاوف‌ماشینه** (*Laufmaschine*؛ به آلمانی به‌معنی «ماشینِ دویدنی») نامیده می‌شد، و سپس **وِلوسیپد** (vélocipède) یا **درِزینا** (draisienne) خوانده شد و بعدتر نام‌هایی چون **پدسترین کِریکل** (pedestrian curricle)، **هابی هورس** (hobby-horse) یا **سوئیفت‌واکر** (swiftwalker) برایش به کار رفت، وسیله‌ای انسان‌نیرو بود که به‌عنوان نخستین وسیلهٔ نقلیهٔ دوچرخ یا اولین دوچرخه به‌شمار می‌آید.

دندی هورس با فشار پاهای سوار بر زمین حرکت می‌کرد، نه با پدال‌هایی که در دوچرخه‌های بعدی به کار رفتند. این وسیله را کارل درایس اختراع کرد.

## سازگارسازی مدرن

دندی هورس بعدها به‌عنوان دوچرخه‌ای آموزشی برای کودکان بازطراحی شد و امروزه به نام دوچرخهٔ تعادلی یا دوچرخهٔ دویدنی تولید و استفاده می‌شود.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dandy horse». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۶.

## پیوند به بیرون
# عصر یخبندان

یخسارها در عصر یخبندان گسترش می‌یابند. این تصویر یخساری در جنوبگان را نشان می‌دهد.
**عصر یخبندان** (به انگلیسی: Glacial age) یا **عصر یخی** (به انگلیسی: Ice age)، دورهٔ درازمدت کاهش دمای آب و هوای زمین است که در گسترش یخسارهای قاره‌ای، یخسارهای قطبی و یخسارهای آلپی اثرگذار است. از دیدگاه یخبندان‌شناسی، عصر یخبندان بیشتر به دوره‌ای از یخسارها در نیمکرهٔ شمالی و جنوبی، گفته می‌شود؛ با این تعریف، ما هنوز در عصر یخبندان هستیم. چرا که یخسارهای گرینلند و قطب جنوب هنوز وجود دارند. به زبان گفتاری (محاوره‌ای)، هنگامی که دربارهٔ چند میلیون سال آینده، سخن گفته می‌شود، عصر یخبندان برای اشاره به دوره‌های سردتر با یخسارهای پهناور در قاره‌های شمالی آمریکا و اوراسیا گفته می‌شود: با این دید، آخرین عصر یخبندان، نزدیک به ۱۱٬۰۰۰ سال پیش، پایان یافت.

## تاریخچه

در سال ۱۷۴۲، پیر مارتل (۱۷۰۶–۱۷۶۷)، مهندس و جغرافیدان ساکن ژنو، از درهٔ چامونیکس در آلپ‌های ساووی بازدید کرد. دو سال بعد، وی شرح سفر خود را منتشر کرد. وی گزارش داد که ساکنان آن دره پراکندگی تخته‌سنگ‌های نامنظم را به یخچال‌های طبیعی نسبت می‌دهند و می‌گویند که آن‌ها زمانی بسیار دورتر گسترش یافته‌اند. بعداً توضیحات مشابهی از دیگر مناطق آلپ گزارش شد. در سال ۱۸۱۵، نجار و شکارچی ژان پیر پیراودین (۱۸۱۵–۱۷۶۷) تخته‌سنگ‌های ناپایدار در وال دو بانگنز در کانتون سوئیس *Valais* را توضیح داد که دلیل این یخچال‌های طبیعی است که پیش‌تر بیشتر گسترش می‌یافتند. یک نجار چوب ناشناخته از میرینگن در برنز اوبرلند از یک ایدهٔ مشابه در گفت‌وگو با جغرافی‌دان شارپنتییر (۱۷۸۶–۱۸۵۵) در سال ۱۸۳۴ با یک زمین‌شناس سوئیسی و آلمانی دفاع کرد. توضیحات قابل مقایسه‌ای نیز در مورد *Val de Ferret* در *Valais* و *Seeland* در غرب سوئیس و در کارهای علمی گوته وجود دارد. چنین توضیحاتی را می‌توان در سایر مناطق جهان نیز یافت. هنگامی که ارنست فون بیبرا، طبیعت‌نگار باواریایی (۱۸۰۶–۱۸۷۸) از آندهای شیلی در ۱۸۵۰–۱۸۴۹ بازدید کرد، بومیان یخ‌های فسیل را به اقدامات پیشین یخچال‌های طبیعی نسبت می‌دادند.

## جستارهای وابسته

* نوسان اقلیم
* یخ‌تاق
* مغزه یخی

## منابع
# پاپیامنتو

| پاپیامنتو |
| --- |
| *Papiamentu* *Papiamento* |
| زبان بومی در | * کوراسائو
* آروبا
* بونیر (جزایر کارائیب هلند)
 |
| شمار گویشوران | ناشناخته (۲۷۰۰۰۰ اشاره‌شده 1999–2011) |
| تبار | Portuguese-based creole
* Upper Guinea Portuguese
	+ **پاپیامنتو**
 |
| وضعیت رسمی |
| زبان رسمی در | * کوراسائو
* آروبا
* جزایر کارائیب هلند
 |
| کدهای زبان |
| ایزو ۲–۶۳۹ | `pap` |
| ایزو ۳–۶۳۹ | `pap` |
| گلاتولوگ | `papi1253` |
| زبان‌شناسی | `51-AAC-be` |
|

**پاپیامنتو** زبان اسپانیولی سیاهپوستان جزایر کوراسائو و اروبا که با زبان هلندی و پرتغالی آمیخته است.

## منابع
# لیپتون

لیپتون|  |
| نوع | زیرمجموعه |
| بنا نهاده | ۱۸۹۰ (۱۸۹۰-**خطا: زمان نامعتبر**}}) |
| بنیانگذاران | توماس لیپتون |
| دفتر مرکزی |  گلاسگو، اسکاتلند، بریتانیا  انگلوود کلیفس، نیوجرسی، آمریکا |
| محدودهٔ فعالیت | جهانی |
| محصولات | چای |
| مالک | یونیلیور چای و خیسانده لیپتون (شرکت خصوصی هلندی) |
| وبگاه | www.Lipton.com |

چای کیسه‌ای لیپتون
بسته بندی چای لیپتون
**لیپتون** (به انگلیسی: Lipton)، نامی تجاری برای چای است. لیپتون در سال ۱۸۹۰ میلادی توسط خواربارفروشی به‌نام توماس لیپتون در گلاسگو واقع در اسکاتلند تاسیس شد.

وی سپس شرکت «توماس جی لیپتون» را در زمینه بسته‌بندی چای در هوبوکن در ایالت نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا تأسیس کرد. این محصول به‌سرعت در آمریکا به موفقیت دست یافت و توماس از ملکه ویکتوریا، عنوان شوالیه را گرفت و در سال ۱۸۹۸ (سن ۴۸ سالگی) لقب سر را نیز دریافت کرد.

محصولات لیپتون از مزارع کشورهایی مانند هند، سریلانکا، کنیا و چین جمع‌آوری می‌شوند. چای زرد نشان لیپتون، مخلوطی از بیست نوع چای مختلف است. امروزه محصولات لیپتون در ۱۱۰ کشور جهان عرضه می‌شوند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lipton». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۱۱.
# پروانس

| پروانس
*Provença*  (اکسیتان) |
| --- |
| استان‌های تاریخی فرانسه |
| A typical Provence scenery, showing a lavender field with the Mont Ventoux in the background. |
| پرچمنشان |
| موقعیت پروانس در نقشه |
| کشور |  فرانسه |
| ناحیه‌های فرانسه |  پروانس-آلپ-کوت دازور |
| Largest city |  مارسی |
| اهلیت‌نام(ها) | Provençal, Provençale |

**پروانس** (تلفظ فرانسوی: ​[pʁɔ.vɑ̃s]؛ گویش پروانسی: *Provença*) یک ناحیه جغرافیایی و سابقاً یک استان در جنوب شرقی فرانسه است که به رود رون از غرب و مرز ایتالیا از شرق و دریای مدیترانه محدود می‌شود.

پروانس اکنون در یکی از *ناحیه‌های فرانسه* که پروانس آلپ-کوت دازور، قرار دارد محدود است و شامل *شهرستان‌های فرانسه* ور، بوش دو رون، آلپ-دو-اوت-پرووانس و بخش‌هایی از آلپ-ماریتیم و وکلوز می‌باشد.

## تاریخ

پروانس در دوران باستان توسط یونانی‌ها و سپس رومی‌ها اشغال شد و اولین استان رومی خارج از ایتالیا بود. این منطقه در طول تاریخ شاهد حکومت‌های مختلفی از جمله ویزیگوت‌ها، فرانک‌ها و پادشاهان مستقل بوده است. در سال ۱۴۸۱، پروانس به پادشاهی فرانسه ملحق شد.

## جغرافیا

پروانس شامل بخش‌های متنوعی از جمله کوهستان‌ها، دشت‌ها، سواحل و رودخانه‌ها می‌شود. کوه‌های آلپ در شمال و شرق این منطقه قرار دارند. رودخانه رون، که از شمال به جنوب جریان دارد، نقش مهمی در آبیاری و کشاورزی منطقه ایفا می‌کند. سواحل مدیترانه در جنوب پروانس، با آب و هوای معتدل و مناظر زیبا، از جاذبه‌های گردشگری این منطقه محسوب می‌شوند.

## فرهنگ

پروانس به خاطر فرهنگ غنی و سنت‌های خاص خود مشهور است. زبان پروانسالی، گویش محلی این منطقه، با زبان فرانسوی متفاوت است. غذاهای پروانسالی، با استفاده از روغن زیتون، سبزیجات تازه و ادویه‌جات معطر، شهرت جهانی دارند. نقاشان مشهوری مانند ون گوگ و سزان از مناظر و طبیعت پروانس الهام گرفته‌اند.

## اقتصاد

گردشگری یکی از منابع اصلی درآمد پروانس است. مناظر زیبا، سواحل آفتابی، شهرهای تاریخی و روستاهای دل‌انگیز گردشگران زیادی را به این منطقه جذب می‌کنند. کشاورزی نیز در اقتصاد پروانس نقش مهمی دارد. این منطقه به خاطر تولید محصولاتی مانند روغن زیتون، اسطوخودوس، میوه و سبزیجات معروف است.

## شهرهای مهم

* مارسی (Marseille): بزرگ‌ترین شهر پروانس و دومین شهر بزرگ فرانسه
* اکس-آن-پرووانس (Aix-en-Provence): شهری تاریخی با معماری معروف و فرهنگ غنی
* اوینیون (Avignon): شهری با تاریخ پاپ و پل معروف آوینیون
* نیس (Nice): شهری ساحلی در منطقه کوت دازور با سواحل گردشگری و آب و هوای معتدل

## جاذبه‌های گردشگری

* پارک ملی کالنک (Calanques National Park): با صخره‌های بلند، خلیج‌های پنهان و آب‌های فیروزه‌ای
* مزارع اسطوخودوس: با عطر و رنگ بنفش خاص خود در تابستان
* روستاهای پروانسالی: با خانه‌های سنگی، خیابان‌های باریک
* موزه‌ها و گالری‌های هنری: با آثار هنرمندان مشهور مانند ون گوگ و سزان

## نگارخانه

*
*
*
*
*
*
*
*

## منابع

* Wikipedia contributors, "Provence," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed January 22, 2014).

## پیوند به بیرون
# نبرد گرگوویا

| نبرد گرگوویا |
| --- |
| بخشی از جنگ‌های گالی |
|  منطقه گرگوویا |
|

|  |  |
| --- | --- |
| تاریخ | ۵۲ قبل از میلاد |
| موقعیت | گرگوویا، گل |
| نتایج |
پیروزی گل‌ها |

 |
| طرف‌های درگیر |
|
جمهوری روم  |
گل‌ها |
| فرماندهان و رهبران |
|
ژولیوس سزار |
ورسینگتوریکس |
| قوا |
|
۳۵ هزار نفر |
۳۰ هزار نفر |
| تلفات و خسارات |
|
تقریب به ۱۰۰۰ نفر کشته و ۶ هزار نفر زخمی |
نامشخص |

**نبرد گرگوویا** (انگلیسی: Battle of Gergovia)، نبردی بین جمهوری روم به فرماندهی ژولیوس سزار و گل‌ها به رهبری ورسینگتوریکس که در سال ۵۲ قبل از میلاد در منطقه گرگوویا رخ داد که با پیروزی گل‌ها همراه بودو در این تعداد زیادی از رومیان کشته و زخمی شدند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Battle of Gergovia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷.

## پیوند به بیرون
# حزب مردم اروپا

| حزب مردم اروپا |
| --- |
|  |
| رهبر | ژان-کلود یونکر رئیس کمیسیون اروپا (لوکزامبورگ) |
| President | Joseph Daul عضو پارلمان اروپا (فرانسه) |
| Vice President | Michel Barnier کمیسیون اروپا (فرانسه) |
| Group leader | Manfred Weber عضو پارلمان اروپا (آلمان) |
| Secretary-General | Antonio López-Istúriz White عضو پارلمان اروپا (اسپانیا) |
| بنیان‌گذاری | ۸ ژوئیه ۱۹۷۶ (۱۹۷۶-07-۰۸) |
| ستاد | Rue du Commerce/Handelsstraat 10, 1000 — بروکسل |
| اندیشکده | Wilfried Martens Centre for European Studies |
| شاخه دانشجویی | European Democrat Students |
| شاخه جوانان | Youth of the European People's Party |
| Women's wing | Women of the European People's Party |
| مرام سیاسی | Liberal conservatism دموکراسی مسیحی Pro-Europeanism European federalism |
| طیف سیاسی | راست میانه |
| وابستگی بین‌المللی | Centrist Democrat International, اتحادیه دموکرات بین‌الملل |
| گروه پارلمانی اروپایی | فراکسیون مردم اروپا |
| رنگ رسمی |   آبی |
| پارلمان اروپا | ۲۱۶ از ۷۵۱ |
| شورای اروپایی | ۸ از ۲۸ |
| مجلس سفلا | ۲٬۱۹۹ از ۹٬۸۷۴ |
| مجلس اعلا | ۵۶۹ از ۲٬۷۱۴ |
| وبگاه |
| www.epp.eu |

**حزب مردم اروپا** (انگلیسی: European People's Party) یک حزب در پارلمان اروپاست. این حزب در سال ۱۹۷۶ توسط احزاب دموکراتیک مسیحی بنیان‌گذاری شد و اعضایش را گسترش داد تا احزاب لیبرال-محافظه‌کار و راست میانه را دربر گیرد.

## جستارهای وابسته

* فراکسیون حزب مردم اروپا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «European People's Party». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷.

## پیوند به بیرون
# تراز تجاری

تراز تجاری منطقه یورو
**تراز تجاری** (به انگلیسی: Balance of trade) یا **صادرات خالص** (که گاهی با نماد **NX** نشان داده می‌شود)، اختلاف میان ارزش صادرات و واردات یک کشور در یک دوره زمانی معین است. (نک فرهنگ مدیریت خالد شهبازمهر ) گاهی تراز تجاری کالاها و تراز تجاری خدمات به عنوان دو آمار جداگانه ارائه می‌شوند. تراز تجاری جریان صادرات و واردات را در یک دوره زمانی معین اندازه‌گیری می‌کند.

اگر ارزش صادرات کشوری نسبت به واردات آن بیشتر باشد، آن کشور دارای **مازاد تجاری** یا **تراز تجاری مثبت** است، و متقابلاً، اگر کشوری بیشتر از ارزش صادرات خود واردات کند، دارای **کسری تجاری** یا **تراز تجاری منفی** است. در سال ۲۰۱۶، حدود ۶۰ کشور از ۲۰۰ کشور دنیا دارای مازاد تجاری بودند. (نک دانشنامه ی مدیریت خالد شهبازمهر )

## عوامل اثرگذار بر روی تراز تجارت

عوامل اثرگذار شامل:

1. هزینه‌های تولید (زمین، نیروی کار، سرمایه و غیره).
2. هزینه در دسترس بودن مواد اولیه کالاهای واسطه‌ها و ورودی‌های دیگر.
3. حرکات نرخ ارز در بازه‌ای مشخص.
4. مالیات و محدودیت تجارت.
5. موانع غیر تعرفه‌ای مانند محیط زیست، بهداشت و استانداردهای ایمنی.
6. در دسترس بودن ارز خارجی کافی برای پرداخت واردات.
7. میزان عرضه و تقاضا

## جستارهای وابسته

* بازاریابی
* تبلیغات
* روابط بین‌الملل
* نیروی کار
* کشاورزی در ایران

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Balance of trade». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۳.
# مناطق معتدل

نقشهٔ جهان همراه با نشانه‌گذاری مناطق معتدل با رنگ سبز
**مناطق معتدل** در جغرافیا در بخش میانی زمین (از °۴۰ تا °۶۰ شمال/جنوب استوا)، بیشتر بین مناطق قطبی (مدارهای قطبی) و مناطق حاره (مدارهای حاره) قرار گرفته‌اند. منطقه معتدل شمالی مابین مدار قطب شمال تا مدار رأس‌السرطان و منطقه معتدل جنوبی مابین مدار قطب جنوب تا مدار رأس‌الجدی معمولاً تشکیل می‌شود. این مناطق عموماً دارای بازهٔ دمایی گسترده‌تر در طول سال و تغییرهای فصلی متمایز از هم در مقایسه با اقلیم حاره‌ای هستند؛ جایی که چنین تغییراتی معمولاً خفیف هستند.

در شکل‌گیری اقلیم معتدل، نه تنها موقعیت‌های عرضی بر تغییرات دما تأثیر می‌گذارند، بلکه جریان‌های دریا، جهت غالب باد، وسعت قاره (اندازهٔ بزرگی یک خشکی) و فرازا نیز آب و هوای معتدل را شکل می‌دهند.

بنابر تعریف سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، منطقه معتدل به آب و هوایی گفته می‌شود که میانگین دمای سردترین ماه آن بالای ۳- درجه سانتی‌گراد اما کمتر از ۱۸ درجه سانتی‌گراد باشد. با این حال، دیگر طبقه‌بندی‌های آب و هوایی حداقل را روی صفر درجه سانتی‌گراد تعیین می‌کنند.

## جستارهای وابسته

* منطقه جغرافیایی
* زیستگاه
* سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن
* میانگان
* مدار قطبی
* جنب‌مدارگان

## منابع
# ژان‌فرانسوا میله

| ژان‌فرانسوا میله |
| --- |
|  |
| زادهٔ | ۴ اکتبر ۱۸۱۴ روستای «گروشی»، نورماندی، فرانسه |
| درگذشت | ۲۰ ژانویهٔ ۱۸۷۵ (۶۰ سال) باربیزون، فرانسه |
| ملیت | فرانسوی |
| آثار برجسته | خوشه چین‌ها |
| سبک | باربیزون |
| جنبش | واقع‌گرایی، طبیعت‌گرایی |

**ژان‌فرانسوا میله** (فرانسوی: Jean-François Millet) ‏ (۴ اکتبر ۱۸۱۴ - ۲۰ ژانویه ۱۸۷۵) یک نقاش واقع‌گرا و طبیعت‌گرای فرانسوی و همچنین یکی از بنیان‌گذاران مدرسه باربیزون بود. نقاشی‌هایی که او از کارگران مزرعه کشیده‌است از برجسته‌ترین آثار وی محسوب می‌شوند.

## نگارخانه

* *خودنگاره*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۴۱.
* *خوشه‌چین‌ها*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۵۷ م.
موزه اورسی
* *خوشه‌چین‌ها*
چاپ فلزی، ۱۸۵۷.
* *بذرافشان*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۵۰.
* *آنجلوس*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۵۷-۱۸۵۹.
* *زن در حال پخت نان*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۵۴.
* *چهرهٔ آرماند اُنو*
رنگ‌روغن روی بوم، حدود ۱۸۴۳.
* *چهرهٔ پائولین اُنو بی‌لباس*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۴۳-۱۸۴۴.
* *چوپان*
رنگ‌روغن روی بوم، حدود ۱۸۶۳-۱۸۶۴.
* *مرد با کج‌بیل*
رنگ‌روغن روی بوم، حدود ۱۸۶۰-۱۸۶۲.
* *خیرات*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۵۹.
* *صخرهٔ کاستل وندون*
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۸۴۸.
* دوزنده

## منابع
# بوریس ویان

| بوریس ویان |
| --- |
|  |
| نام اصلی | Boris Vian |
| زاده | ۱۰ مارس ۱۹۲۰ فرانسه، فرانسه |
| درگذشته | ۲۳ ژوئن ۱۹۵۹ (۳۹ سال) پاریس، فرانسه |
| آرامگاه | ودا |
| پیشه | نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا، خواننده، موسیقی‌دان، نقاش و آهنگساز |
| ملیت | فرانسوی |

**بوریس ویان** (به فرانسوی: Boris Vian) نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا، خواننده، موسیقی‌دان جاز، نقاش و آهنگساز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. او هنرمندی جامع الاطراف بود اما اکنون بیشتر به واسطهٔ رمانهای جنجالی و صاحب‌سبکش شناخته می‌شود که گاه با نام حقیقی و گاه با نام مستعارِ «ورنون سولیوان» منتشر می‌شد.

## زندگی

بوریس ویان سال ۱۹۲۰ در شهر ویل داوره در حومه پاریس چشم به جهان گشود. تحصیلات درخشانی کرد و سال 1942 از مدرسه مرکزی پاریس با مدرک مهندسی فارغ التحصیل شد. زمان دانشجویی ترومپت جاز می نواخت. در زمینه های مختلفی قلم می زد و با ژان پل سارتر و سایر اگزیستاسیالیست های آن زمان نشست و برخاست داشت. سال ۱۹۴۶ با نام مستعار رمان معروف خ*واهم رفت تا بر قبرهایتان تف کنم* را به انتشار رساند، این رمان انتقاد تندی به نژاد پرستی داشت و باعث شد نام نویسنده آن بر زبان ها بیافتد و حتی مورد تعقیب قضایی واقع شود.

نوشته های ویان یا به لحاظ اجتماعی دیوانه وار تحریک آمیز بود، یا فانتزی خالص شاعرانه داشت و یا بسیار غم انگیز بود. ویان وارد قلمروهای فراوانی شد، ترانه سرایی می کرد، نمایشنامه می نوشت، حتی در وادی اپرا هم وارد شد و با این که بیمار بود و پزشکان توصیه به استراحت مطلق کرده بودند، او به فعالیت هایش در تمام زمینه ها ادامه داد تا سرانجام با حاد شدن بیماری اش سال ۱۹۵۹ در حالی که در اوج فعالیت های گوناگون بود، در سی و نه سالگی چشم از جهان فروبست.

خلوص احساسات، زبانی رویاگونه و جسور، بازی با کلمات و خلق واژه های جدید و تلخی سرنوشت از ویژگی های کلی رمان های او به شمار می روند. کف روزها یکی از مهمترین رمان های بوریس ویان محسوب می شود که بعد از انتشار با اقبال روبرو نشد و تنها اواخر دهه شصت میلادی بود که خوانندگان به خصوص جوان آن دوره به اهمیت آن پی بردند. این رمان با طنز و تخیلی بی همتا داستان دلخراش عشق یک زوج را بیان می کند. کلوئه قربانی نیلوفری می شود که شش های او را تسخیر کرده است. این رمان علاوه بر ترسیم سرنوشت تلخ یک عشق از زوایای مختلف به نقد اجتماعی هم می پردازد. ویژگی دیگر این رمان آمیختگی آن با موسیقی جاز است. بوریس ویان از مهمترین نوازندگان و قطعات معروف جاز در این رمان صحبت می کند. کلوئه یکی از شخصیت های کلیدی این رمان نام قطعه معروف دوک الینگتون *کلوئه* را بر خود دارد.

## کتاب شناسی

عناوین منتشرشده از آثار بوریس ویان به زبان فرانسوی و به ترتیب انتشار به شرح زیر است. در مقابل آن نیز مشخصات عناوینی که به فارسی ترجمه شده‌است، براساس پایگاه کتابشناسی کتابخانه ملی ایران آمده‌است.

* (۱۹۴۶) J'irai cracher sur vos tombes
* (۱۹۴۷) L'Automne à Pékin
* (۱۹۴۷) L'Ecume des jours - «*کف روزها*»، ترجمهٔ مریم جلالی فراهانی (تهران: فرهنگ آرش، ۱۳۹۸)
* (۱۹۵۰) L'Herbe rouge
* (۱۹۵۳) L'Arrache-cœur

## جستارهای وابسته

* فهرست نویسندگان قرن بیستم میلادی فرانسه
* فهرست نویسندگان فرانسه

## منابع

* Lagarde, André; Michard, Laurent (1962). *la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire* (به انگلیسی). Bordas.

* شرح حال و نامه‌ای به رئیس‌جمهور (از بوریس ویان)
# نوکلاسیسیسم

*سوگند هوراتی‌ها* (۸۵–۱۷۸۴)، اثر داوید، نمونه‌ای بارز از هنر نومومیسم.
**نوکلاسیک‌گرایی**، **نئوکلاسیسم** یا **نئومومیسم** (به انگلیسی: Neomomism ,Neoclassical) یک جنبش هنری در زمینه‌های هنرهای تزئینی، هنرهای تجسمی، ادبیات، تئاتر، موسیقی و معماری است که شامل آثار هنری‌ای می‌باشد که تحتِ تأثیر هنر یونان و روم باستان، اما پس از آن خلق شده‌اند. هنرمندان پیرو این جنبش از اواسط قرن هجدهم تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا فعالیت داشتند. جنبش نو کلاسیک در سال ۱۷۶۰ به‌طور رسمی آغاز شد و مکتبی بر ضد مکاتبی همچون باروک و روکوکو بود. در معماری روکوکو بی تقارنی، اهمیت به بخشندگی و آراستگی و در معماری مومیسم تقارن و سادگی مورد توجه بودند.

## جستارهای وابسته

* کلاسیسیسم
* جنبش‌های هنری

## نگارخانه

* Fantasy depiction of the Appian Way; چاپ فلزی اثر جووانی باتیستا پیرانزی، ۱۷۵۶
* انجلیکا کافمن، *ونوس، هلن را تحریک به عشق با پریس می‌کند.*، ۱۷۹۰
* Asmus Jacob Carstens, *Night and Her Children, Sleep and Death*, 1794, Black chalk on paper, 745 x 985 cm
* یوهان هاینریش فوسلی، *Macbeth and Banquo with the witches*, 1793-4
* ژان اگوست دومینیک انگر' version of Neoclassicism, *Oedipus and the Sphinx*, 1808

## منابع
# ماریوس پتیپا

| ماریوس پتیپا |
| --- |
|  |
| نام هنگام تولد | Marius Alphonse Petipa |
| زادهٔ | ۱۱ مارس ۱۸۱۸ مارسی، بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه |
| درگذشت | ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۰ (۹۲ سال) Gurzuf، Taurida Governorate، امپراتوری روسیه |
| ملیت | فرانسه |
| تحصیلات | Brussels Conservatory Grand Théâtre de Bordeaux |
| شناخته‌شده برای | باله، رقص‌پردازی |

**ماریوس ایوانوویچ پتیپا** (روسی: Ма́риус Ива́нович Петипа́؛ ۱۱ مارس ۱۸۱۸ – ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۰) استاد و طراح رقص و رقصنده باله اهل فرانسه بود. پتیپا عموماً به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین رقص‌پردازان و استادان باله در تاریخ شناخته می‌شود. از مشهورترین کارهایش می‌توان به خلق یا باز آفرینی باله‌هایی همچون *دن کیشوت*، *زیبای خفته* و *فندق‌شکن* اشاره کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Marius Petipa». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون

* ماریوس پتیپا در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
# مالیات بر عملکرد شرکت‌ها

**مالیات بر شرکت** یا **مالیات در فایده**، مالیات مستقیم وضع شده بر سازمان‌های انتفاعی (شرکت‌ها، بانک‌ها، شرکت‌های بیمه، و غیره ..) می‌باشد. سود برای اهداف این مالیات، به عنوان یک قاعده، به عنوان درآمد از ادامه عملیات منهای مبلغ تعیین شده کسر و تخفیف تعریف شده‌است.

## منابع

* ویکی‌پدیای روسی
# وزارت آموزش ملی (فرانسه)

دفتر مرکزی این وزارتخانه
**وزارت آموزش و پرورش، آموزش عالی و تحقیقات فرانسه** (به فرانسوی: Ministère de l'Éducation nationale, de l'Enseignement supérieur et de la Recherche) یا به سادگی **وزارت آموزش و پرورش ملی** یکی از وزات‌خانه‌های دولت فرانسه است که وظیفه نگهداری از سیستم آموزشی این کشور را دارد.

با توجه به این که آموزش و پرورش ملی بزرگترین کارفرما در فرانسه است و بیش از نیمی از کارمندان دولت فرانسه را استخدام می‌کند، این وزارت‌خانه به طور سنتی یک موقعیت نسبتاً استراتژیک محسوب می‌شود. وزیر فعلی آموزش و پرورش ملی ژان میشل بلانکور است. موقعیت دولتی نظارت بر آموزش و پرورش عمومی در فرانسه برای اولین بار در ۱۸۰۲ ایجاد شد.

## منابع

## پیوند به بیرون

* وزارت آموزش و پرورش ملی – وب‌گاه رسمی (فرانسوی)
# او-دو-فرانس

| او-دو-فرانس |
| --- |
| ناحیه فرانسه |
|  |
| سرزمین |  فرانسه |
| مرکز | لیل (فرانسه) |
| شهرستان‌ها |
۵
* آنه
* نور (فرانسه)
* اوآز
* پا-دو-کاله
* سم (فرانسه)
 |
| مساحت |
|  • کل | ۳۱۸۱۳ کیلومتر مربع (۱۲۲۸۳ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۱۲) |
|  • کل | ۵۹۷۳۰۹۸ |
|  • تراکم | ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۹۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی) |
|  • تابستانی (DST) | یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی) |

**او-دو-فرانس**(به فرانسوی: Hauts-de-France) (تلفظ فرانسوی: ​[o d(ə) fʁɑ̃s], به معنای لفظی فرانسه علیا) پیشتر: **نور-پا-دو-کاله و پیکاردی** (به فرانسوی: Nord-Pas-de-Calais & Picardie) از ناحیه‌های فرانسه است که با اصلاحات سرزمینی نواحی فرانسه در سال ۲۰۱۴ با ادغام نور-پا-دو-کاله، و پیکاردی ایجاد شد. این ناحیه از ۱ ژانویه ۲۰۱۶ پس از انتخابات منطقه‌ای فرانسه، ۲۰۱۵ به وجود آمد.

## خصوصیات

**او-دو-فرانس** ۵٬۹۷۳٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.

## جستارهای وابسته

* فهرست شهرهای فرانسه

## منابع