# همه‌گیری ۲۰۲۶ ابولا

| همه‌گیری ۲۰۲۶ ابولا |
| --- |
| موارد گزارش‌شده بر اساس استان یا کشور  |
| بیماری | ابولا |
| مکان | جمهوری دموکراتیک کنگو و اوگاندا |
| نخستین گزارش | ۱۵ مه ۲۰۲۶ |
| موارد تأییدشده | ۵۱ (تا ۲۰ مه ۲۰۲۶) |
| موارد مشکوک‡ | ۶۵۳ |
| مرگ‌ها | ۱۴۴ |
| ‡*موارد مشکوک ناشی از این سویه توسط تست‌های آزمایشگاهی تأیید نشده‌است، اگرچه ممکن است برخی از سویه‌های دیگر نیز رد شوند.* |

در مه ۲۰۲۶، همه‌گیری بیماری ابولا در استان ایتوری جمهوری دموکراتیک کنگو گزارش شد. این هفدهمین شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو به‌شمار می‌رود و تنها پنج ماه پس از پایان شیوع قبلی رخ داده است. موارد وارداتی این بیماری از ایتوری در شهر پایتخت، یعنی کینشاسا، و همچنین در استان کیوو شمالی گزارش شده‌اند. افزون بر این، مواردی نیز در شهر کامپالا در کشور اوگاندا شناسایی شده است.

این همه‌گیری ناشی از ویروس «ابولای بوندیبوگیو» است؛ موضوعی که روند مقابله با آن را دشوارتر کرده، زیرا هیچ واکسن یا درمان تأییدشده‌ای برای این گونه از ویروس وجود ندارد و درمان‌های کنونی ابولا برای گونه *زئیر ابولاویروس* طراحی شده‌اند. سازمان جهانی بهداشت در ۱۶ مه ۲۰۲۶ این شیوع را وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین‌المللی اعلام کرد. تا ۱۹ مه ۲۰۲۶، شمار ۵۴۳ مورد مشکوک و دست‌کم ۱۳۱ مرگ گزارش شده است. همچنین احتمال داده می‌شود که تعداد واقعی مبتلایان به‌طور قابل توجهی بیشتر از برآوردهای کنونی باشد.

## پیش‌زمینه

پیش از این، ۱۶ شیوع بیماری ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو رخ داده بود. همچنین دو شیوع از ویروس بوندیبوگیو (BDBV) ثبت شده است؛ نخستین مورد در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در ناحیه بوندیبوگیو در اوگاندا رخ داد که نام ویروس نیز از همان منطقه گرفته شده است، و مورد دوم در سال ۲۰۱۲ در شهر ایسیرو در جمهوری دموکراتیک کنگو گزارش شد. برآورد می‌شود نرخ مرگ‌ومیر این ویروس بین ۲۵ تا ۵۰ درصد باشد.

هیچ واکسن یا داروی تأییدشده‌ای برای ویروس بوندیبوگیو وجود ندارد. واکسن‌های آزمایشی بر روی میمون‌های ماکاک آزمایش شده‌اند. کارشناسان احتمال استفاده از واکسن «اروِبو» (Ervebo)، که برای گونه زئیر ابولاویروس تأیید شده است، را برای بیماران مبتلا به ابولای بوندیبوگیو مطرح کرده‌اند. یک مطالعه حیوانی نشان می‌دهد که این واکسن ممکن است تا حدی در برابر ویروس بوندیبوگیو مؤثر باشد، اما نگرانی‌هایی دربارهٔ اثربخشی و ایمنی واکسنی که برای گونه‌ای متفاوت از ویروس طراحی شده، وجود دارد.

این شیوع در استان ایتوری رخ داده است؛ منطقه‌ای که تحت تأثیر درگیری‌های نظامی قرار دارد و با بحرانی انسانی روبه‌رو است که ۱٫۹ میلیون نفر در آن نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند. در این منطقه جابه‌جایی گسترده پناهجویان، سفرهای فرامرزی و رفت‌وآمدهای مرتبط با فعالیت‌های معدنی جریان دارد. درگیری‌ها و رفت‌وآمدهای مداوم، تلاش‌ها برای رهگیری تماس بیماران را دشوار کرده‌اند، زیرا جمعیت منطقه تحرک بالایی دارد و کارکنان حوزه سلامت نیز هدف حملات قرار گرفته‌اند. افزون بر این، جایگاه ایتوری به‌عنوان یک مرکز تجاری و مهاجرتی، خطر گسترش بیماری به سراسر منطقه را به‌شدت افزایش داده است.

## واکنش نظام سلامت

در ۱۶ مه ۲۰۲۶، سازمان جهانی بهداشت این همه‌گیری را وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین‌المللی اعلام کرد. در همان روز، پزشکان بدون مرز اعلام کرد که تیم‌هایی را در منطقه مستقر کرده و در حال برنامه‌ریزی برای اعزام منابع بیشتری جهت مقابله با همه‌گیری است.

تا ۱۸ مه ۲۰۲۶، مقامات بهداشتی جمهوری دموکراتیک کنگو پس از آنکه بیمارستان‌های شهر بونیا، مرکز استان ایتوری، با ازدحام بیماران مواجه شدند، در حال ایجاد بیمارستان‌های صحرایی در این شهر بودند. همچنین مقام‌ها برای انتقال تجهیزات و منابع درمانی به منطقه تلاش می‌کردند.

مرکز اروپایی کنترل و پیشگیری بیماری نیز در ۱۸ مه اعلام کرد که کارشناسانی را برای کمک به مدیریت پاسخ به همه‌گیری به منطقه اعزام خواهد کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2026 Ituri Province Ebola epidemic». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۲۶.