Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# اچ.جی. ولز

| اچ.جی. ولز |
| --- |
|  |
| نام اصلی | هربرت جورج ولز |
| زاده | ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۶ بروملی، کنت، انگلستان |
| درگذشته | ۱۳ اوت ۱۹۴۶ (۷۹ سال) ریجنتز پارک، لندن، انگلستان |
| آرامگاه | خاکستر |
| پیشه | رمان‌نویس، آموزگار، تاریخ‌دان، روزنامه‌نگار |
| ملیت | انگلیسی |
| دانشگاه | کالج سلطنتی علوم (کالج سلطنتی لندن) |
| سبک(های) نوشتاری | علمی تخیلی (بیشتر علمی تخیلی اجتماعی)، رئالیسم اجتماعی |
| سال‌های فعالیت | ۱۸۹۵–۱۹۴۶ |
| همسر(ها) | ایزابل مری ولز (۱۸۹۱–۱۸۹۴، طلاق) امی کاترین رابینز (۱۸۹۵–۱۹۲۷، مرگ) |
| فرزند(ان) | جورج فیلیپ ولز (۱۹۰۱–۱۹۸۵) فرانک ریچارد ولز (۱۹۰۳–۱۹۸۲) آنا-جین کنارد (۱۹۰۹–۲۰۱۰) آنتونی وست (۱۹۱۴–۱۹۸۷) |

**هِربرت جورج وِلز** (به انگلیسی: Herbert George Wells) (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۶ – درگذشته ۱۳ اوت ۱۹۴۶) روزنامه‌نگار، جامعه‌شناس، تاریخ‌نگار سوسیالیست اهل انگلستان و نویسندهٔ رمان و داستان کوتاه بود. او به خاطر خلق رمان‌های علمی–تخیلی شناخته شده‌است و اغلب از او با عنوان «پدر علمی-تخیلی» یاد می‌شود.

از آثار علمی تخیلی او می‌توان به مرد نامرئی، ماشین زمان، جزیره دکتر موریو و جنگ دنیاها اشاره کرد. اثر تاریخی هربرت جورج ولز در ایران با نام «کلیات تاریخ» انتشار یافته‌است.

## زندگی

هربرت جورج ولز در شهر کنت در انگلستان متولد شد. وی چهارمین و آخرین فرزند جوزف ولز (بازیکن کریکت) بود. حادثه‌ای در دوران نوجوانی ولز سبب شکستگی پا و خانه نشینی او شد. ولز برای گذراندن وقت به کتاب خواندن مشغول شد و همین باعث علاقه‌مندی او به کتاب و نویسندگی شد. او یک سال بعد وارد *آکادمی تجاری توماس مورلی* شد و تا سال ۱۸۸۰ در آنجا به درس خواندن ادامه داد.

در سال ۱۸۷۷ پدر ولز دچار شکستگی ران شد و دیگر نتوانست به عنوان بازیکن کریکت به کار خود ادامه دهد. کار کردن در مغازه نیز نمی‌توانست کفاف زندگی آن‌ها را بدهد. به دلیل ناتوانی مالی، خانوادهٔ ولز مجبور به فرستادن پسرانشان به کارآموزی و کار اجباری شدند. از۱۸۸۰ تا ۱۸۸۳ تجربه‌های سخت ولز در هنگام کار به عنوان یک پارچه فروش که ۱۳ ساعت در روز پیوسته کار می‌کرد و شب‌ها نیز در یک خوابگاه کوچک همراه دیگر کارگران می‌خوابید الهام بخش او در نوشتن کتاب چرخ‌های بخت شد.

ولز در امپریال کالج لندن تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۸ فارغ‌التحصیل شد. او با نوشتن رمان ماشین زمان و انتشار آن در ۱۸۹۵ به شهرت رسید. او در این داستان ضمن بهره بردن از عناصر علمی، پیشگویی‌ای جامعه‌شناختی از آیندهٔ جوامع مبتنی بر سرمایه‌داری ترسیم می‌کند.

او در ۱۳ اوت ۱۹۴۶ در ۷۹ سالگی در خانه‌اش در لندن درگذشت. به افتخار او یادبودی توسط شورای لندن بزرگ در خانهٔ او نصب شد.

## رمان‌ها

* مرد نامرئی
* جنگ دنیاها
* ماشین زمان
* چرخ‌های بخت
* جزیره دکتر مورو
* انسان ناپیدا
* جنگ و آینده
* نخستین انسان بر ماه
* غذای خدایان
* کیپس
* جنگ در هوا
* تونو-بانگی
* آن ورونیکا
* سرگذشت آقای پولی
* جهان آینده
* ژان و کلن
* باکتری ربوده‌شده

## پیوند به بیرون

* کارهای اچ.جی. ولز در پروژه گوتنبرگ

## پانویس

## منابع

* «بیوگرافی ولز». ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۷.
* اچ.جی. ولز در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
# بادنما

بادنمای استاندارد
**بادنما** ابزاری است که جهت وزش باد را نشان می‌دهد. بادنما را معمولاً روی نقاط بلند ساختمان‌ها یا دکل قایق‌ها و کشتی‌های بادبانی می‌سازند یا نصب می‌کنند. چون در برخی کشورها رسم است که برخی از بادنماها را به شکل خروس می‌سازند گاه آن را «خروسِ باد» نیز می‌گویند.

پایه کار بادنما بر این است که وزن آن در دوطرف محور گردش برابر است، ولی سطح بادگیر در هر طرف متفاوت است. به محض وزش باد بادنما طوری می‌چرخد که طرفی که سطح بادگیر کمتری دارد در طرف باد قرار می‌گیرد.

خروس باد
## جستارهای وابسته

* بادسنج

## منابع

* لغت‌نامهٔ دهخدا
# جریان الکتریکی

| جریان الکتریکی |
| --- |
| یک مدار الکتریکی ساده، که در آن جریان با حرف "i" نشان داده می‌شود. رابطه بین ولتاژ ("V")، مقاومت ("R") و جریان ("i" یا "I") "V=IR" است. این به عنوان قانون اهم شناخته می‌شود. |
| نمادهای رایج | *I* |
| دستگاه بین‌المللی یکاها | آمپر |
| استخراج از کمیت‌های دیگر |  WIKINIUM\_MATH\_PH\_0  |
| تحلیل ابعادی |  WIKINIUM\_MATH\_PH\_2  |

**جریان الکتریکی** به جاری شدن بار الکتریکی گفته می‌شود. به معنای دیگر *جریان الکتریکی* به صورت نرخ تغییر بار الکتریکی نسبت به زمان تعریف شده که با نماد I نشان داده می‌شود. در یک مدار الکتریکی، بار الکتریکی را، اغلب، الکترون‌ها حمل می‌کنند. همچنین یون‌ها در الکترولیت نیز می‌توانند بار الکتریکی حمل کنند. در پلاسما، یون و الکترون، هر دو، بار الکتریکی حمل می‌کنند.

در دستگاه بین‌المللی یکاها، واحد جریان الکتریکی، آمپر است. یک آمپر، برابر با گذر یک کولن بار الکتریکی در یک ثانیه از یک سطح است. جریان الکتریکی را با آمپرمتر اندازه می‌گیرند.

جریان الکتریکی سبب گرمایش مقاومتی می‌شود؛ که مثلاً به صورت نور در لامپ‌های رشته‌ای پدیدار می‌شود. جریان الکتریکی همچنین میدان مغناطیسی تولید می‌کند که از آن در موتورهای القایی، ژنراتورها و موارد بسیار دیگر استفاده می‌شود. در جریان الکتریکی، ذراتی که بار الکتریکی را حمل می‌کنند، حامل بار نامیده می‌شوند. از آن‌جا که در فلزات، الکترون‌ها با یک یا چند الکترون دیگر در هر اتم، پیوند ضعیفی دارند، می‌توانند داخل فلز آزادانه حرکت کنند.

در یک مدار الکتریکی ساده، باتری به هر الکترونی که از خود عبور می‌دهد به اندازه اختلاف پتانسیل دو سر خود، انرژی می‌دهد. الکترون‌ها در حرکتند اما اتم‌های رسانا نوساناتی دارند و در برابر حرکت الکترون‌ها، مقاومت می‌کنند و الکترون‌ها مقداری از انرژی خود را از دست می‌دهند. این انرژی به صورت گرما هدر می‌رود.

## منابع

## کتابشناسی

* چنگ، دیوید. *الکترومغناطیس میدان و امواج*. ترجمهٔ پرویز جبه‌دار مارالانی و محمد قوامی. مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. پاییز ۱۳۷۹. چاپ
# تانک سبک ام‌کی ۸

|  تانک سبک ام‌کی ۸  |
| --- |
|  |
| نوع | تانک سبک |
| خاستگاه |  بریتانیا |
| تاریخچه تولید |
| طراح | ویکرز-آرمسترانگز |
| تاریخ تولید | ۱۹۴۳–۱۹۴۵ |
| تعداد ساخته‌شده | ۱۰۰ دستگاه |

**تانک سبک ام‌کی ۸** (به انگلیسی: Light Tank Mk VIII) که با نام هری هاپکینز نیز شناخته می‌شود، یک تانک سبک بریتانیایی بود که در میانه دهه ۱۹۴۰ طراحی و تولید و در جنگ جهانی دوم به کار برده شد.

## طراحی و توسعه

تانک سبک ام‌کی ۸ در سال ۱۹۴۱ به عنوان نسخه ارتقا یافته تانک سبک ام‌کی ۷ تترارک توسط ویکرز طراحی شد. سه پیش‌نمونه که از شاسی و قطعات مکانیکی ام‌کی ۷ استفاده می‌نمودند اما بدنه و برجک اصلاح‌شده چند وجهی جهت دفع بهتر گلوله‌های دشمن در آن‌ها به کار برده شد، تولید گردید. حداکثر ضخامت زره افزایش یافت و فرمان خودکار هیدرولیکی در آن نصب گشت. جزئیات بسیار دیگری نیز بهبود داده شد. شرکت مترو-کمل تولید این تانک را آغاز و سفارش ۹۹ دستگاه از آن را تا سال ۱۹۴۴ تکمیل نمود.

از شاسی ام‌کی ۸ به عنوان پایه توپ خودکششی آلکتو استفاده شد. در این مدل برجک تانک حذف و اتاقک آن اصلاح گردید و یک هویتزر ۹۵ میلی‌متری بر روی آن نصب گشت.

## تاریخچه عملیاتی

تانک سبک ام‌کی ۸ در موزه تانک بووینگتون
ام‌کی ۸ هیچگاه وارد خدمت نشد چرا که تا سال ۱۹۴۴ نیاز بریتانیا به تانک‌های سبک تنها به عملیات‌های هوابرد محدود گشته و ذخایر *تترارک* بدان منظور کافی بود.

## مشخصات فنی

### مشخصات عمومی

* **خدمه**: ۳ نفر (فرمانده، توپچی و راننده)
* **سامانه تعلیق**: چرخ‌های جاده قابل هدایت

#### ابعاد

* **طول**: ۱۴ فوت (۴۲۷ سانتیمتر)
* **عرض**: ۸ فوت ۱۰٫۵ اینچ (۲۷۱ سانتیمتر)
* **ارتفاع**: ۶ فوت ۱۱ اینچ (۲۱۱ سانتیمتر)
* **عرض شنی**: ۱۰٫۵ اینچ (۲۷ سانتیمتر)

#### وزن

* **وزن بارگیری شده**: ۱۹٬۰۴۰ پوند (۸٬۶۴۰ کیلوگرم)

#### زره

* **حداقل**: ۶ میلی‌متر
* **حداکثر**: ۳۸ میلی‌متر

#### پیشرانه

* **نیرومحرکه**: یک موتور ۱۲ سیلندر Meadows: توان ۱۴۸ اسب بخار

### عملکرد

* **حداکثر سرعت**:
	+ ۳۰ مایل بر ساعت (۴۸ کیلومتر بر ساعت) در جاده
	+ ۲۰ مایل بر ساعت (۳۲ کیلومتر بر ساعت) خارج از جاده
* **حداکثر برد**: ۱۲۵ مایل (۲۰۰ کیلومتر)
* **حداکثر ارتفاع عبور از مانع**: ۲ فوت (۶۰ سانتیمتر)
* **حداکثر عمق عبور از آب**: ۳ فوت (۹۰ سانتیمتر)
* **حداکثر عرض عبور از سنگر**: ۵ فوت (۱٫۵ متر)

### تسلیحات

* یک توپ 2pdr OQF: با ۵۰ گلوله
* یک مسلسل بسا کالیبر ۷.۹۲ میلی‌متر: ۲۰۲۵ گلوله

## پانویس

## منابع

* Chamberlain, Peter; Ellis, Chris (1984), *British And American Tanks Of World War II*, Arco Publishing Company, ISBN 0-668-04304-0
# آبجکت ۲۷۹

|  آبجکت ۲۷۹  |
| --- |
| آبجکت ۲۷۹ در موزه تانک کوبینکا |
| نوع | تانک سنگین |
| خاستگاه | اتحاد جماهیر شوروی |
| تاریخچه تولید |
| تاریخ تولید | ۱۹۵۹ |
| تعداد ساخته‌شده | ۳ |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۶۰ تن |
| طول | ۶٫۷۷ متر (۲۲ فوت ۳ اینچ) |
| طول  | ۱۱٫۰۸۵ متر (۳۶ فوت ۴٫۴ اینچ) with the gun |
| عرض | ۳٫۴۰۰ متر (۱۱ فوت ۱٫۹ اینچ) |
| ارتفاع | ۲٫۶۳۹ متر (۸ فوت ۷٫۹ اینچ) |
| خدمه | 4 (driver, loader, gunner, commander) |
|

---

 |
| زره | 319 mm – 217 mm (turret front and side) (at 30° – ۵۰° from vertical) 269 mm – 93 mm (upper hull front) (at 45° – ۷۵° from vertical) 258 mm – 121 mm (lower hull front) (at 45° – ۷۰° from vertical) 182 mm – 100 mm (hull side) (at 45° – ۶۵° from vertical) |
| تسلیحات اصلی | 130 mm M-65 rifled tank gun L/۶۰ (24 rounds) |
| تسلیحات ثانویه | ۱۴٫۵ × 114 mm KPVT coaxial machine gun (800 rounds) |
| موتور | 2DG-8M diesel engine ۱٬۰۰۰ اسب بخار (۷۵۰ کیلووات) |
| برد عملیاتی | ۳۰۰ کیلومتر (۱۹۰ مایل) |
| بیشینهٔ سرعت | ۵۵ کیلومتر بر ساعت (۳۴ مایل بر ساعت) |

**آبجکت ۲۷۹کوتین** (به روسی: Объект 279 Котин) یک تانک سنگین آزمایشی ساخت اتحاد جماهیر شوروی است که در اواخر سال ۱۹۵۹ ساخته شد.

این تانک با هدف مقابله و نبرد در زمین‌های متقاطع که توسط تانک‌های معمولی غیرقابل دسترسی است، ساخته شد. این تانک یک موفقیت عظیم و غیرمنتظره در این حوزه بود؛ و در صورت لزوم حتی در برابر موج شوک انفجار هسته ای نیز مقاومت می‌کرد. این تانک به عنوان تانک معاونت فرماندهی عالی برنامه‌ریزی شده بود. که با ممنوعیت تانک های با وزن بیش از ۵۰ تن از دور خارج شد.

## منابع
# تیام (تانک)

|  تیام  |
| --- |
| تیام در سال 2023 |
| نوع | تانک اصلی میدان نبرد |
| خاستگاه | ایران |
| تاریخچه خدمت |
| استفاده‌شده توسط | ایران |
| تاریخچه تولید |
| تاریخ تولید | ۲۰۱۶-اکنون |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۴۴٫۱ تن |
| طول | ۸٫۵۱ متر (بدنه) |
| عرض | ۳٫۴ متر |
| ارتفاع | ۳٫۳۵ متر |
| خدمه | ۴ (توپچی، فرمانده، گلوله‌گذار و راننده) |
|

---

 |
| زره | زره ترکیبی، با زره ERA |
| تسلیحات اصلی | توپ بدون خان ۱۰۵ میلی‌متری بر اساس توپ ۱۰۵ میلی‌متری ام۶۸ |
| تسلیحات ثانویه | مسلسل ۱۲٫۷ میلی‌متری، مسلسل ۷٫۶۲ میلی‌متری |
| موتور | دیزل Continental AVDS-1790-2A ۷۵۰ اسب بخار (۵۶۰ کیلووات) در ۲۴۰۰ دور در دقیقه |
| سامانه تعلیق | میله پیچشی |
| برد عملیاتی | ۶۰۰ کیلومتر |
| بیشینهٔ سرعت | ۵۶ km/h |

**تیام** یک تانک اصلی میدان نبرد ایرانی است که از روی تانک سبلان بهینه شده و دارای توپ کالیبر ۱۰۵ میلی‌متری است. این تانک در ۱۳ آوریل ۲۰۱۶ معرفی شد و شباهت‌هایی به برجک تایپ 59 دارد، با شاسی تانک سبلان که نسخه مدرن‌شده ایرانی M47M پاتون است. ایران اعلام کرد این تانک دارای برجک کاملاً جدیدی است که یک توپ بدون خان 105 میلی‌متری را در خود جای داده است. همچنین اعلام شد که این تانک دارای سیستم کنترل آتش، تجهیزات ارتباطی جدید، لبه‌های کناری و سایر تجهیزات پیشرفت‌ها است و هزینه آن کمتر از نصف قیمت تانک ذوالفقار است.

## تاریخچه

قبل از سقوط شاه، ایران نسخه‌های مدرن‌شده تانک ام۴۷پاتون که M47M نیز نامیده می‌شود را از ایالات متحده دریافت کرد. M47M با موتور و عناصر کنترل آتش از ام۶۰پاتون ارتقا یافته بود و راننده کمکی برای ذخیره بیشتر مهمات ۹۰ میلی‌متری حذف شده بود. ایران تانک تیام را از یک نسخه مدرن‌شده M47M و یک برجک اصلاح‌شده تایپ۵۹ چینی ساخت. پس از رونمایی عمومی از تیام، سرتیپ احمدرضا پوردستان، فرمانده نیروی زمینی، اعلام کرد که یک تانک اصلی میدان نبرد جدید به نام کرار نیز وجود خواهد داشت.

## طراحی

تسلیحات اصلی تیام شامل یک توپ ۱۰۵ بدون خان میلی‌متری مجهز به سیستم مکنده دود و غلاف حرارتی است. چهار خدمه شامل فرمانده، توپچی، گلوله‌گذار و راننده دارد و این تانک دارای مسلسل کالیبر ۷٫۶۲ کواکسیال و همچنین یک مسلسل سنگین کالیبر ۱۲٫۷ میلی‌متری دوشکا است که روی جایگاه گردان در دریچه فرمانده نصب شده است. تیام به جدیدترین نسل زره کامپوزیتی مجهز شده، به همراه پنل‌های زره واکنشی انفجاری (ERA) که در جلوی بدنه و برجک نصب شده بودند.

## جستارهای وابسته

* نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
* صنایع دفاعی ایران
* فهرست تجهیزات ارتش ایران
* تانک‌های ایران

## منابع

## پیوند به بیرون

* پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Tiam tanks در ویکی‌انبار
# پرنس روپرت راین، دوک کمبرلند

| پرنس روپرت راین، دوک کمبرلند |
| --- |
| *Count Palatine of the Rhine Duke of Cumberland Earl of Holderness* |
|  |
| زاده | ۱۷ دسامبر ۱۶۱۹ O.S. پراگ |
| درگذشته | ۲۹ نوامبر ۱۶۸۲ (۶۲ سال) وست‌مینستر |
| آرامگاه | ۶ دسامبر ۱۶۸۲ کلیسای وست‌مینستر |
| فرزند(ان) | Dudley Bard (1666–1686) Ruperta Howe (1671–1740) |
| خاندان | پفالتس زیمرن |
| پدر | فریدریش پنجم، انتخابگر پفالتس |
| مادر | الیزابت استوارت |
| پیشه | سرباز، دولت‌مرد، privateer, and scientist |

**پرنس روپرت راین، دوک کمبرلند** (آلمانی: Ruprecht Pfalzgraf bei Rhein, Herzog von Bayern; ۱۷ دسامبر ۱۶۱۹ o.s. – ۲۹ نوامبر ۱۶۸۲) سرباز، دولت‌مرد اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده‌است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Prince Rupert of the Rhine». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱.

## پیوند به بیرون
# اشتایر اچ‌اس ٫۵۰

|  اشتایر اچ‌اس ٫۵۰  |
| --- |
|  |
| نوع | تفنگ تک‌تیراندازی |
| خاستگاه |  اتریش |
| تاریخچه خدمت |
| استفاده‌شده توسط | کاربران |
| تاریخچه تولید |
| سازنده | اشتایر مالیچر |
| قیمت واحد | ۵٬۲۹۹ دلار |
| تاریخ تولید | ۲۰۰۴ |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۱۲٫۴ کیلوگرم |
| طول | ۱٫۳۷۰ میلیمتر |

 تک‌تیرانداز ایرانی در حال شلیک با اشتایر اچ‌اس ٫۵۰
**اشتایر اچ‌اس ٫۵۰** (به آلمانی: Steyr HS .50) یک تفنگ تک‌تیرانداز ضد تجهیزات، تک‌تیر با کالیبر ۰٫۵۰ بی‌ام‌جی است که توسط شرکت اشتایر مانلیخر ساخته شده‌است. اشتایر اچ‌اس ٫۵۰ اسلحه‌ای تک‌تیر است که به‌صورت دستی مسلح می‌شود. این سلاح فاقد خشاب است، بنابراین برای هر بار شلیک، اسلحه باید به‌طور مستقیم (دستی) از دریچه پوکه‌پران توسط یک تیر فشنگ پر شود و فشنگ توسط حرکت (هل دادن) رو به جلوی گلنگدن یا آلات متحرکه که با دست انجام می‌پذیرد در جان لوله قرار گیرد. خان‌کشی یا شیارکشی لوله سلاح به روش چکش‌کاری سرد صورت پذیرفته که همین امر سبب دقت بسیار بالای سلاح در برد مؤثر ۱۵۰۰ متری آن شده‌است. این سلاح دارای دوپایه قابل تنظیم است و شعله‌پوش آن به‌طور بسیار مؤثری لگد یا پس‌زدن آن را برای تیراندازی راحت‌تر کاهش می‌دهد، همچنین این سلاح دارای ریل دوربین برای نصب انواع تجهیزات اپتیکی است.

## کاربران

اشتایر اچ‌اس ٫۵۰ در دست تکاوران نیروی دریایی ایران
* آرژانتین
* ایران: تعداد ۱۰۰۰ قبضه از این سلاح در سال ۲۰۰۶ خریداری شد. ایران نسخه بومی خود را با نام صیاد و باهر و شاهر تولید می‌کند. ایران همچنین این سلاح را در اختیار گروه‌های تحت فرمان خود قرار می‌دهد.
* روسیه: توسط نیروهای پلیس و نیروهای ویژه به کار گرفته شده‌است.
* سوریه: توسط نیروهای ارتش سوریه به کار گرفته شده‌است.
* فلسطین: توسط گروه حماس و سایر گروه‌ها در غزه به کار گرفته می‌شود.
* کامرون
* مکزیک: توسط نیروهای ویژه ارتش مکزیک به کار گرفته شده‌است.

## جستارهای وابسته

* صیاد (تفنگ)

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Steyr HS .50». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۲.
# جنگ فرانسه و مکزیک

| Second French intervention in Mexico |
| --- |
|  در جهت عقربه های ساعت از چپ: حمله فرانسوی ها در طول نبرد دوم پوئبلا؛ سواره نظام فرانسوی پرچم جمهوری خواهان را در طول نبرد سن پابلو دل مونته تصرف کردند. تصویری از ادوار مانه اعدام امپراطور فردیناند ماکسیمیلیان یوزف |
|

|  |  |
| --- | --- |
| تاریخ | 8 دسامبر 1861 – 21 ژوئن 1867 (5 سال،6 ماه،1 هفته،6 روز) |
| موقعیت | مکزیک |
| نتایج |
پیروزی جمهوری مکزیک
* تاسیس و سقوط امپراتوری دوم مکزیک
* خروج فرانسه از مکزیک
 |

 |
| طرف‌های درگیر |
|  Mexican Republic **Supported by**  ایالات متحده آمریکا (1865–1867) |  امپراتوری دوم فرانسه  Mexican Empire **Initially supported by**  Spain (1861–1862)  پادشاهی متحد (1861–1862) **Supported by**  اتریش  بلژیک  ایالت مصر  Confederate exiles  Polish exiles  شاهزاده‌نشینان متحد |
| فرماندهان و رهبران |
|  بنیتو خوارس |  ناپلئون سوم  فردیناند ماکسیمیلیان یوزف  |
| قوا |
|  70,000 **Supported by**  3,000 |  38,493  20,285 **Initially supported by**  6,344  700 **Supported by**  7,859  1,462  424  2,000  472  1 officer |
| تلفات و خسارات |
|
31,962 killed 8,304 wounded 33,281 captured 11,000 executed |
14,000 killed |

**جنگ فرانسه و مکزیک**
در ۱۷ ژوئیه سال ۱۸۶۱ جنگ بین فرانسه و مکزیک اتفاق افتاد. در آن زمان ناپلئون سوم در فرانسه حکومت می‌کرد. زمانی که بنیتو خوارز رییس جمهور مکزیک از دادن بهره به کشورهای بزرگ اروپایی چون: بریتانیا، فرانسه و اسپانیا سر باز زد، دلیل و بهانه‌های لازم برای مداخله نظامی فرانسه در مکزیک و تسلط بر مکزیک فراهم شد. تسلط بر مکزیک به معنی به‌دست آوردن بازار تجاری آمریکای لاتین بود که ناپلئون این را خوب می‌دانست. و هم‌چنین مکزیک دارای معادن نقره‌ی بسیاری بود؛ که استخراج آن می‌توانست نیازهای امپراتوری فرانسه را برطرف کند. به همین دلیل فرانسه با بریتانیا و اسپانیا ائتلافی برای جنگ با مکزیک تشکیل داد. این کار باعث اعتراض آمریکا شد ولی آمریکا خود درگیر بحران جنگ داخلی بود.
این سه قدرت در تاریخ ۳۱ اکتبر در لندن پیمانی امضا کردند. در ۸ دسامبر ناوگان و نیروهای اسپانیایی به بندر مکزیک، وراکروز رسید. با این حال نیروهای فرانسوی برنامه‌ریزی کاملی برای تصرف مکزیک داشتند.

نبرد پوئبلا
پس از مدتی اسپانیایی‌ها و انگلیسی‌ها شکست سختی از قوای مکزیک خوردند؛ که منجر به عقب نشینی آن‌ها شد. ولی قوای فرانسوی توانست پیروزی‌هایی به‌دست آورد و پیش‌روی‌هایی در مکزیک داشته باشد. این پیروزی‌ها باعث اشغال نیمی از خاک مکزیک توسط قوای فرانسه و سرنگونی حکومت مرکزی و تسلط فرانسه بر نیمی از مکزیک شد. در این مدت قوای مکزیکی که به نیروی‌های جمهوری‌خواه مکزیک معروف شدند با قوای فرانسوی به نبرد مشغول بودند و در سال ۱۸۶۶، فرانسه که تلفات سنگین و هزینه‌های مالی زیادی را متحمل شده بود، تصمیم به خروج نیروهایش از مکزیک گرفت. با خروج فرانسه از مکزیک جمهوری‌خواهان حکومت را به‌دست گرفتند.

حرکت قوای فرانسوی اشغال مکزیک
## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «French intervention in Mexico». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳.
# گرینوف

|  SG-43  |
| --- |
| تفنگداران دریایی مصر در حال استفاده از مسلسل گرینوف، ۱۹۸۵ |
| نوع | مسلسل متوسط |
| خاستگاه | اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی |
| تاریخچه خدمت |
| خدمت | 1943–1968 (اتحاد جماهیر شوروی) |
| جنگ‌ها | جنگ جهانی دوم, جنگ کره |
| تاریخچه تولید |
| طراح | پ.م گرینوف |
| تاریخ طراحی | ۱۹۴۰-۱۹۴۳ |
| گونه‌ها | SG-43, SGM, SGMT, SGMB |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۱۳٫۸ کیلوگرم (۳۰٫۴۲ پوند) gun body ۴۱ کیلوگرم (۹۰٫۳۹ پوند) on wheeled mount |
| طول | ۱٬۱۵۰ میلیمتر (۴۵٫۳ اینچ) |
| طول لوله | ۷۲۰ میلیمتر (۲۸٫۳ اینچ) |
|

---

 |
| فشنگ | کالیبر ۵۴×۷٫۶۲ میلی‌متر آر |
| عملکرد | Gas-operated |
| سرعت دهانه | ۸۰۰ متر بر ثانیه (۲۶۲۴ فوت بر ثانیه) |
| برد مؤثر | ۱۱۰۰ متر (۱۲۰۰ یارد) |
| برد نهایی | ۱۵۰۰ متر  |
| نشانه‌گیرها | ابزار نشانه‌گیری آهنی |

**گرینوف** (به انگلیسی: Goryunov) تیربار چندمنظوره ساخت کشور اتحاد جماهیر شوروی می‌باشد و در سال ۱۹۴۳ معرفی و بکار گرفته شد. تغذیه آن از طریق نوارهای ۲۵ فشنگی انجام می‌شود که می‌توان آن‌ها را به یکدیگر متصل کرده و در جعبه‌های مخصوص حمل نوار فشنگ با ظرفیت ۲۰۰ و ۲۵۰ عددی قرار داد.

گرینوف از فشنگ‌های ۷٫۶۲x۵۴ میلی‌متری استفاده کرده و نواخت تیر آن ۵۰۰ تا ۷۰۰ در دقیقه‌است. شتاب گلوله ۸۰۰ متر بر ثانیه و برد مؤثر آن ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ متر است. وزن آن در مدل اولیه ۱۳.۸ کیلوگرم و در مدل پایه دار ۴۱ کیلوگرم است.

این تیربار توسط تیربار پی‌کا جایگزین شد.

## کاربران

* افغانستان
* آلبانی
* ارمنستان
* چین
* قبرس
* مصر
* فنلاند
* مجارستان
* اندونزی
* مغولستان
* کره شمالی
* اتحاد جماهیر شوروی
* زیمبابوه
* ایران

## جستارهای وابسته

* پی‌کا

## منابع

*

## پیوند به بیرون

* Modern Firearms
* Modern Firearms—Pecheneg
* Video of operation در یوتیوب
# میگ-۱۹

| میگ-۱۹ MiG-19 |
| --- |
|  |
| کاربری | جنگنده |
| تولیدکننده | میکویان |
| نخستین پرواز | ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۳ |
| معرفی‌شده در | مارس ۱۹۵۵ |
| وضعیت | هنوز در بعضی نیروهای هوایی فعال است |
| کاربر اصلی | نیروی هوایی شوروی |
| تعداد ساخته‌شده | ۲۱۷۲ |
| گونه‌ها | جی-۶ |

کاربران سابق میگ-۱۹
**میکویان-گورویچ میگ-۱۹** (روسی: Микоян и Гуревич МиГ-۱۹)(نام ناتو:فارمر) یک جنگنده جت نسل دو تک سرنشینه دوموتوره است. اولین هواپیمای ابرصوت شوروی در پرواز در سطح بود. در مقایسه هم رده هواپیمای اف-۱۰۰ آمریکا طبقه بنده می‌شود. با این حال در عمل در ویتنام برابر هواپیماهای مدرنی چون اف-۴ و اف-۱۰۵ قرار گرفت. درحال حاضر این هواپیما تنها در نیروی هوایی کره شمالی فعال است که همهٔ آنها نسخهٔ چینی این محصول با نام شن‌یانگ جی-۶ هستند.

## مشخصات (میگ -۱۹اس)

طرح سه نمای میگ-۱۹
*داده‌ها از* MiG:Fifty Years of Secret Aircraft Design

**ویژگی‌های عمومی **خدمه:** ۱
* **طول:** ۱۲٫۵۴ متر (۴۱ فوت ۲ اینچ) with pitot probe retracted; ۱۴٫۶۴ متر (۴۸٫۰ فوت) with pitot probe extended
* **پهنای بال:** ۹ متر (۲۹ فوت ۶ اینچ)
* **ارتفاع:** ۳٫۸۸ متر (۱۲ فوت ۹ اینچ)
* **مساحت بال‌ها:** ۲۵ متر مربع (۲۷۰ فوت مربع)
* **ایرفویل:ریشه بال:** TsAGI SR-12S (8.74%); **نوک بالها:** TsAGI SR-7S (8%)
* **وزن خالی:** ۵٬۱۷۲ کیلوگرم (۱۱٬۴۰۲ پوند)
* **وزن ناخالص:** ۷٬۵۶۰ کیلوگرم (۱۶٬۶۶۷ پوند)
* **بیشترین وزن برخاست:** ۸٬۸۳۲ کیلوگرم (۱۹٬۴۷۱ پوند) با ۲ عدد مخزن سوخت بیرونی ۷۶۰ لیتر (۱۷۰ گالون بریتانیایی؛ ۲۰۰ گالون آمریکایی) و دو پرتاب کننده راکت
* **ظرفیت سوخت:** ۱٬۸۰۰ لیتر (۴۸۰ گالون آمریکایی؛ ۴۰۰ گالون بریتانیایی) مخازن سوخت داخلی
* **پیشرانه:** ۲ عدد موتور توربوجت با پس سوز تومانسکی آر.دی-۹ بی, ۲۵٫۵ کیلونیوتن (۵٬۷۰۰ پوند-نیرو) thrust در هر موتور dry, ۳۱٫۸ کیلونیوتن (۷٬۱۰۰ پوند-نیرو) با پس‌سوز

**عملکرد **حداکثر سرعت:** ۱٬۴۵۲ کیلومتر بر ساعت (۹۰۲ مایل بر ساعت، ۷۸۴ گره) at ۱۰٬۰۰۰ متر (۳۳٬۰۰۰ فوت)
* **حداکثر سرعت:** ۱٫۳۵ ماخ
* **بُرد:** ۱٬۳۹۰ کیلومتر (۸۶۰ مایل، ۷۵۰ مایل دریایی)
* **بُرد معبر:** ۲٬۲۰۰ کیلومتر (۱٬۴۰۰ مایل، ۱٬۲۰۰ مایل دریایی) با ۲ مخزن سوخت بیرونی به ظرفیت۷۶۰ لیتر (۲۰۰ گالون آمریکایی؛ ۱۷۰ گالون بریتانیایی) در ارتفاع ۱۴٬۰۰۰ متر (۴۶٬۰۰۰ فوت)
* **حداکثر ارتفاع:** ۱۷٬۵۰۰ متر (۵۷٬۴۰۰ فوت)
* **نرخ صعود:** ۱۷۷٫۸ متر بر ثانیه (۳۵٬۰۰۰ فوت بر دقیقه)

**تسلیحات **اسلحه‌ها:** ۳ قبضه توپ خودکار نودلمان-ریختر ان.آر ۳۰ با کالیبر۳۰ میلی‌متری با (۷۵ گلوله برای توپ‌های در سازه بالها، ۵۵ گلوله برای توپ در بدنه)
* **آویزگاه‌های حمل سلاح:** ۴ آویزگاه خارجی تسلیحات ، ۲ عدد فقط برای مخزن سوخت بیرونی ، ۲ عدد برای اسلحه، با ظرفیت تا ۵۰۰ کیلوگرم (۱،۱۰۰ پوند) برای حمل ترکیبی از: ، با قابلیت حمل ترکیبی از:
	+ **راکت‌ها:** ۲ × 32-round ORO-57K rocket pods (4 from 1957)
	+ **بمب‌ها:** 2 x FAB-250

## نگارخانه

*
*
*
*
*
* نیروی هوایی مصر

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mikoyan-Gurevich MiG-19». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در may ۲۰۱۳.
# ماکارف

|  ماکارُف  |
| --- |
|  |
| نوع | پیستول نیمه خودکار |
| خاستگاه |  اتحاد جماهیر شوروی |
| تاریخچه خدمت |
| خدمت | ۱۹۵۱-اکنون |
| تاریخچه تولید |
| طراح | شوروی |
| تاریخ طراحی | ۱۹۵۱ |
| سازنده | شوروی |
| گونه‌ها | ماکارف پی‌ام، ماکارف پی‌ام‌ام |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۷۳۰ گرم |
| طول | ۱۶۱ میلی‌متر |

**ماکارُف** (به روسی: Пистолет Макарова) پیستول نیمه خودکاری است که پس از جنگ جهانی دوم در شوروی طراحی شد و از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۹۱ اسلحه کمری سازمانی ارتش سرخ بود. ماکارف را روس‌ها با هدف ساخت یک سلاح کوچک‌تر، ایمن‌تر و پرتوان‌تر از سلاح کمری استاندارد قبلی خود (تکارف) طراحی کردند.

ماکارف از فشنگ ۱۸×۹ م‌م (که از ابتدا برای این تفنگ ساخته شد) و سامانه عقب‌زنی گاز گلوله برای شلیک استفاده می‌کند. این اسلحه به نسبت سلاح‌های کمری دیگر ساده و کوچک و ارزان است اما معایب اصلی آن قدرت مرگباری پایین و ظرفیت کم است.

گونه بهینه‌سازی شده از این تفنگ ماکارف پی‌ام‌ام نام دارد.

قدرت گلوله آن در هنگام خروج از دهانه به ۳۰۶ ژول می‌رسد.

## منابع

* ماکارف در سایت اینترنتی اسلحه‌های گرم نوین
* سایت اینترنتی اسلحه‌های گرم نوین
# ناگانت ام۱۸۹۵

|  ناگانت ام۱۸۹۵  |
| --- |
|  |
| نوع | رولور |
| خاستگاه |  روسیه |
| تاریخچه خدمت |
| خدمت | تا دهه چهل میلادی |
| استفاده‌شده توسط | امپراطوری روسیه و شوروی |
| تاریخچه تولید |
| تاریخ طراحی | ۱۸۹۵ |
| سازنده | Fabrique d'armes Émile et Léon Nagant |
| ویژگی‌ها |
| وزن | ۰.۸ کیلوگرم |
| خدمه | تک‌نفره |

**ناگانت ام۱۸۹۵** (به انگلیسی: Nagant M1895) یک سلاح کمری، رولور ۷.۶۲ میلی متری روسی ساخت شرکت **Fabrique d'armes Émile et Léon Nagant** است که فشنگ‌های 7.62×38mmR را شلیک می‌کند.
در ایران بیشتر به نام نوغان یا ناغان شناخته شده است.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nagant M1895». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در سپتامبر ۲۰۱۲.