# انستیتوی دریایی ایالات متحده

United States Naval Institute| انستیتوی دریایی ایالات متحده |
|  |
|  |
| کوته‌نوشت | USNI |
| تأسیس | ۹ اکتبر ۱۸۷۳ (۱۸۷۳-09}}) |
| محل بنیان‌گذاری | آناپولیس، مریلند |
| نوع | سازمان غیرانتفاعی ۵۰۱(سی)(۳) |
| شناسه مالیت‌دهنده | ۵۲–۱۸۱۴۳۴۴ |
| دفتر مرکزی | آناپولیس، مریلند |
| محصولات | * *Proceedings*
* *Naval History*
 |
| عضویت | بیش از ۵۰٬۰۰۰ (۲۰۱۶) |
| افراد کلیدی | * هری بی. هریس جونیور (رئیس)
* ریموند اِی. اسپایسر (مدیرعامل و ناشر)
* پیتر پیس (رئیس بنیاد انستیتوی دریایی)
* چیپ والن (مدیر مالی)
 |
| وبگاه | www.usni.org |

**انستیتوی دریایی ایالات متحده** (به انگلیسی: *United States Naval Institute*؛ با نام اختصاری **USNI**) یک انجمن نظامی خصوصی و غیرانتفاعی آمریکایی است که انجمن‌های گفت‌وگوی مستقل و فراحزبی دربارهٔ مسائل امنیت ملی برگزار می‌کند. این سازمان افزون بر انتشار مجلات و کتاب‌ها، هر ساله چندین همایش تخصصی برپا می‌کند. مقر انستیتوی دریایی در آناپولیس ایالت مریلند قرار دارد.

این انستیتو در سال ۱۸۷۳ بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ عضو داشت که بیشتر آنان را پرسنل فعال و بازنشستهٔ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، سپاه تفنگداران دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌دادند. این سازمان همچنین در بیش از ۹۰ کشور جهان عضو دارد.

انستیتوی دریایی هیچ‌گونه پیوند رسمی یا مالی با آکادمی نیروی دریایی آمریکا یا نیروی دریایی ایالات متحده ندارد؛ هرچند به موجب مجوزی که یک قانون کنگره در سال ۱۹۳۶ صادر کرد، مقر آن در محوطهٔ آکادمی دریایی جای گرفته‌است.

## پیشینه

انستیتوی دریایی ایالات متحده در ۹ اکتبر ۱۸۷۳ توسط ۱۵ افسر نیروی دریایی تشکیل شد که در ساختمان گروه فیزیک و شیمی آکادمی دریایی در آناپولیس گرد هم آمدند تا دربارهٔ موضوعاتی از جمله پیامدهای کوچک‌تر شدن نیروی دریایی پس از جنگ داخلی آمریکا بحث کنند. دریاسالار جان ال. وردن، فرماندهٔ پیشین یواس‌اس *مانیتور*، نخستین رئیس انستیتو بود.

در سال ۱۸۷۴ انستیتو آغاز به پذیرش مقالات و انتشار صورت‌جلسه‌های بحث‌هایش کرد که میان اعضای سازمان توزیع می‌شد. در سال ۱۸۹۸ انتشارات انستیتوی دریایی (به انگلیسی: *Naval Institute Press*) برای چاپ راهنماهای پایهٔ دریایی بنیان‌گذاری شد. پرفروش‌ترین این آثار، کتاب *The Bluejacket's Manual* است که اکنون به ویراست بیست‌وششم رسیده و همچنان به همهٔ سربازان وظیفهٔ نیروی دریایی ایالات متحده داده می‌شود. این انتشارات سرانجام دامنهٔ کار خود را به چاپ آثار عمومی‌تر در زمینه‌های تاریخ، زندگی‌نامه و امور روز گسترش داد.

در سال ۱۹۹۲ بنیاد انستیتوی دریایی (به انگلیسی: *Naval Institute Foundation, Inc.*) برای تثبیت منابع مالی سازمان تأسیس شد.

در سال ۱۹۹۹ انستیتو مقر پیشین خود، تالار پریبل، را به آکادمی دریایی واگذار کرد و یک بیمارستان متروکهٔ نیروی دریایی را بازسازی کرد تا به عنوان ستاد جدید بهره‌برداری شود. ساختمان جدید به نام «تالار بیچ» نام‌گذاری شد؛ به افتخار ناخدا ادوارد ال. بیچ جونیور، نویسنده و دریافت‌کنندهٔ صلیب نیروی دریایی، و پدرش ناخدا ادوارد ال. بیچ سینیور که دبیر-خزانه‌دار انستیتو بود.

مرکز همایش جک سی. تیلور در انستیتوی دریایی در آناپولیس، مریلند
در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ انستیتوی دریایی یک مرکز همایش با سالن ۴۰۶ نفره، فضاهای پذیرایی، تراس سرپوشیده و روباز در پشت‌بام، پنج اتاق جلسه و یک استودیوی پخش افتتاح کرد. نام این مرکز از جک سی. تیلور گرفته شده‌است؛ خلبان جنگندهٔ برجستهٔ نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم که شرکت اینترپرایز رنت‌اِکار را بنیان نهاد.

## نشریات و محصولات

### مجلهٔ پروسیدینگز

انستیتوی دریایی ایالات متحده مجلهٔ ماهانه‌ای به نام *Proceedings* منتشر می‌کند. این مجله از سال ۱۸۷۴ منتشر می‌شود و یکی از کهن‌ترین مجلاتی است که به‌طور پیوسته در ایالات متحده چاپ شده‌است. هر شماره دربرگیرندهٔ مقالاتی از متخصصان نظامی و کارشناسان غیرنظامی، جستارهای تاریخی، نقد کتاب، عکس‌های رنگی و نظرات خوانندگان است. تقریباً یک‌سوم مطالب را پرسنل فعال و ذخیره، یک‌سوم را بازنشستگان نظامی و یک‌سوم را غیرنظامیان می‌نویسند. این مجله همچنین مقالاتی از وزیران دفاع، وزیران نیروی دریایی، رؤسای ستاد مشترک و فرماندهان ارشد نیروی دریایی، تفنگداران دریایی و گارد ساحلی منتشر کرده‌است. *پروسیدینگز* گاه مقالات جنجال‌برانگیزی دربارهٔ موضوعات بحث‌برانگیز چاپ کرده‌است. برای نمونه، در سال ۱۹۶۲ وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مانع ارسال مقاله‌ای از یک سرهنگ تفنگداران دریایی به این مجله شد؛ مقاله‌ای دربارهٔ پیشنهاد ۱۹۴۹ برای ادغام واحدهای هوایی تفنگداران دریایی در نیروی هوایی.

### مجلهٔ تاریخ دریایی

*Naval History* مجلهٔ دوماهنامهٔ انستیتوی دریایی است که نخستین بار در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. مقالات آن نقش قدرت دریایی را در تاریخ آمریکا بررسی می‌کنند. از میان همکاران این مجله می‌توان به مورخانی چون دیوید مک‌کولو و جیمز مک‌فرسن؛ دریانوردان و تفنگداران پیشین مانند ارنست بورگناین، جین هکمن و داگلاس فیربنکس جونیور؛ و خبرنگارانی همچون والتر کرونکیت و تام بروکا اشاره کرد.

### انتشارات انستیتوی دریایی

انتشارات انستیتوی دریایی (به انگلیسی: *Naval Institute Press*) در سال ۱۸۹۸ بنیان‌گذاری شد و سالانه نزدیک به ۸۰ کتاب منتشر می‌کند. فهرست نیم‌سالانهٔ آن شامل آثاری در زمینهٔ تاریخ، زندگی‌نامه، آموزش نظامی حرفه‌ای و گاه داستان‌های پرفروش است. از جمله آثار مشهور آن می‌توان به نخستین رمان تام کلنسی با عنوان *شکار برای اکتبر سرخ* و رمان *Flight of the Intruder* نوشتهٔ استیون کونتز اشاره کرد. عناوین حرفه‌ای آن دربرگیرندهٔ *The Bluejacket's Manual*, *Naval Shiphandling*, *The Naval Officer's Guide*, *The Marine Officer's Guide* و *The Coast Guardsman's Manual* است.

### خبرگزاری USNI

خبرگزاری USNI (به انگلیسی: *USNI News*) سرویس خبری انستیتوی دریایی است که در سال ۲۰۱۲ پایه‌گذاری شد. این سرویس از دوشنبه تا جمعه فعال است و بیشتر بر موضوعات دفاعی تمرکز دارد. خبرگزاری USNI پوشش گسترده‌ای از رسوایی فت لئونارد (به انگلیسی: *Fat Leonard scandal*) ارائه داد.

### آمریکایی‌ها در جنگ

در سال ۲۰۰۷ انستیتو مجموعه‌ای ویدئویی با عنوان *Americans at War* (آمریکایی‌ها در جنگ) تولید کرد که شامل مصاحبه با کهنه‌سربازان آمریکایی از جنگ‌هایی بود که به جنگ جهانی اول بازمی‌گشت. رئیس‌جمهور پیشین جرج اچ. دابلیو. بوش، سناتورها باب دول، دانیل اینوی و باب کری و دیگران شرح دادند که جنگ چگونه زندگی‌شان را دگرگون کرد. این مجموعه از شبکه‌های تلویزیونی پی‌بی‌اس در سراسر ایالات متحده پخش شد.

## بایگانی

### عکس‌ها

انستیتوی دریایی بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ تصویر از افراد، کشتی‌ها و هواپیماهای همهٔ شاخه‌های نیروهای مسلح را در اختیار دارد. این عکس‌ها از دوران جنگ داخلی آمریکا تا زمان حاضر را دربرمی‌گیرند.

### تاریخ‌های شفاهی

برنامهٔ تاریخ شفاهی انستیتوی دریایی خاطرات شمار زیادی از چهره‌های نظامی آمریکایی را حفظ کرده‌است؛ از جمله ژنرال جیمی دولیتل، دریاسالاران آرلی برک و چستر نیمیتز. انستیتو مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها را ضبط می‌کند که سرگذشت هر شرکت‌کننده را پوشش می‌دهد. این مصاحبه‌ها سپس رونویسی، حاشیه‌نویسی، نمایه‌سازی و صحافی می‌شوند. از آغاز این برنامه در سال ۱۹۶۹ بیش از ۲۳۰ جلد صحافی‌شده تکمیل شده و مصاحبه‌هایی برای تولید ده‌ها جلد دیگر ضبط گردیده‌است.

## اعضای برجسته

از میان اعضای کنونی و پیشین سرشناس انستیتو می‌توان به این افراد اشاره کرد:

* کلارنس وید مک‌کلاسکی جونیور، دریابان نیروی دریایی
* توماس ادیسون، مخترع و کارآفرین
* ویلیام هالزی جونیور، آدمیرال ناوگان نیروی دریایی
* جان لمن، وزیر پیشین نیروی دریایی
* جان لژون، سرلشکر سپاه تفنگداران دریایی
* آلفرد ماهان، افسر دریایی، راهبردپرداز و مورخ
* چستر نیمیتز، آدمیرال ناوگان نیروی دریایی
* کالین پاول، سیاستمدار و ژنرال بازنشستهٔ ارتش
* تئودور روزولت، بیست‌وششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده
* تام کلنسی، نویسنده

## جستارهای وابسته

* نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
* آکادمی نیروی دریایی آمریکا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Naval Institute». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Institut naval des États-Unis». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Instituto Naval de Estados Unidos». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Instituto Naval dos Estados Unidos». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای پرتغالی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
* مرکز همایش جک سی. تیلور