# من در ترس زندگی می‌کنم

| من در ترس زندگی می‌کنم |
| --- |
|  |
| کارگردان | آکیرا کوروساوا |
| تهیه‌کننده | سوجیرو موتوکی |
| نویسنده | آکیرا کوروساوا شینوبو هاشیموتو فومیو هایاساکا هیدئو اوگونی |
| فیلمنامه‌نویس | شینوبو هاشیموتو فومیو هایاساکا هیدئو اوگونی |
| بازیگران | توشیرو میفونه تاکاشی شیمورا مینورو چیاکی کاماتاری فوجیوارا کن میستودا ماسائو شیمیزو نوریکو سنگوکو آکمی نگیشی ایجیرو تونو |
| موسیقی | ماسارو ساتو فومیو هایاساکا |
| شرکت تولید | توهو |
| توزیع‌کننده | توهو |
| تاریخ‌های انتشار | * ۲۲ نوامبر ۱۹۵۵ (۱۹۵۵-۱۱-۲۲)
 |
| مدت زمان | ۱۰۳ دقیقه |
| کشور | ژاپن |
| زبان | ژاپنی  |

من در ترس زندگی می‌کنم (انگلیسی: I Live in Fear؛ به ژاپنی: *生きものの記録*؛ رومانیزه: *Ikimono no Kiroku*؛ به‌معنای «یادداشت‌های یک موجود زنده») فیلمی در ژانر درام محصول سال ۱۹۵۵ ژاپن به کارگردانی آکیرا کوروساوا است. از بازیگران آن می‌توان به توشیرو میفونه، تاکاشی شیمورا و مینورو چیاکی اشاره کرد.

داستان فیلم دربارهٔ صاحب سالخوردهٔ یک کارخانه در ژاپن است که چنان از احتمال وقوع حملهٔ هسته‌ای هراس دارد که تصمیم می‌گیرد تمام اعضای خانوادهٔ گستردهٔ خود را به مزرعه‌ای در برزیل، که آن را مکانی امن می‌پندارد، منتقل کند.

این آخرین همکاری کوروساوا با آهنگساز فومیو هایاساکا بود که در جریان ساخت فیلم درگذشت. فیلم سیاه‌وسفید است و ۱۰۳ دقیقه زمان دارد. *من در* *ترس زندگی می‌کنم* در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۶ نیز به نمایش درآمد.

## خلاصهٔ داستان

کیئیچی ناکاجیما، صاحب سالخوردهٔ یک ریخته‌گری، از وقوع قریب‌الوقوع یک جنگ هسته‌ای چنان هراس دارد که تصمیم می‌گیرد خانوادهٔ خود را به برزیل بفرستد. فرزندانش که نگران از دست رفتن ارث خود هستند، تلاش می‌کنند او را از نظر قانونی فاقد صلاحیت تشخیص دهند. پرونده به دادگاه خانواده کشیده می‌شود و با وجود همدردی دکتر هارادا با نگرانی‌های او، سرانجام ناکاجیما از حق تصمیم‌گیری مستقل دربارهٔ امور مالی خانواده محروم می‌شود.

با ناکام ماندن تلاش‌هایش برای مهاجرت، وضعیت روانی ناکاجیما به‌تدریج رو به وخامت می‌گذارد. او که خود را در آستانهٔ فاجعه‌ای هسته‌ای می‌بیند، کارخانه‌اش را به آتش می‌کشد تا خانواده‌اش را وادار به ترک ژاپن کند. این اقدام به بستری شدن او در یک آسایشگاه روانی می‌انجامد.

در پایان، دکتر هارادا به دیدار او می‌رود و درمی‌یابد که ناکاجیما از واقعیت فاصله گرفته و گمان می‌کند به سیاره‌ای دیگر گریخته است. هنگامی که خورشید را از پنجره می‌بیند، آن را زمینِ در حال سوختن تصور می‌کند؛ تصویری که هراس عمیق او از نابودی هسته‌ای را به اوج می‌رساند.

## تولید

*من در* *ترس زندگی می‌کنم* آخرین فیلمی بود که فومیو هایاساکا پیش از مرگش بر اثر بیماری سل در سال ۱۹۵۵ بر روی آن کار کرد. هایاساکا از زمان ساخت فیلم *فرشتهٔ مست* (۱۹۴۸) از دوستان نزدیک آکیرا کوروساوا بود و در چندین فیلم با او همکاری داشت.

هایاساکا و کوروساوا در آثار خود شیوه‌ای را آزمودند که در آن موسیقی در تقابل با بازیگری و تصویر قرار می‌گرفت. کوروساوا بعدها در کتاب *چیزی شبیه زندگی‌نامه* نوشت که همکاری با هایاساکا نگاه او را به موسیقی فیلم دگرگون کرد؛ از آن پس او موسیقی را نه صرفاً همراهی‌کنندهٔ تصویر، بلکه عنصری مستقل و مکمل آن می‌دانست.

کوروساوا همچنین یادآور شده است که گفت‌وگویی با هایاساکا دربارهٔ سلاح‌های هسته‌ای، در پی حادثهٔ آزمایش بمب هیدروژنی در سال ۱۹۵۴، الهام‌بخش شکل‌گیری داستان *من در* *ترس زندگی می‌کنم* بود. پس از درگذشت هایاساکا، شاگرد او، ماسارو ساتو، موسیقی فیلم را تکمیل کرد.

## اکران و انتشار

فیلم *من در* *ترس زندگی می‌کنم* در سال ۱۹۶۳ و هم‌زمان با نخستین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم نیویورک، در موزهٔ هنر مدرن نیویورک به نمایش درآمد. وینسنت کنبی، منتقد سینما، مهم‌ترین ضعف فیلم را این دانست که تماشاگر به‌طور کامل به صداقت یا انگیزه‌های شخصیت اصلی سالخورده باور پیدا نمی‌کند و همچنین کیفیت زیرنویس‌های انگلیسی را نامطلوب ارزیابی کرد.

## انتشار مجدد

کالکشن کریتریون این فیلم را در آمریکای شمالی در قالب دی‌وی‌دی و در دو مجموعهٔ اختصاص‌یافته به آثار آکیرا کوروساوا منتشر کرده است: مجموعهٔ *کوروساوای پس از جنگ* (۲۰۰۸)، هفتمین عنوان از مجموعهٔ *اکلیپس*، و مجموعهٔ *آکی ۱۰۰: ۲۵ فیلم از آکیرا کوروساوا* (۲۰۰۹).

## منابع

## پیوند به بیرون