Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# دودمان راشترکوته

| راشترکوته ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ Rashtrakutas of Manyakheta |
| --- |
| ۷۵۳–۹۸۲ |
|   گسترهٔ قلمرو امپراتوری راشترکوته |
| وضعیت | امپراتوری |
| پایتخت | مانیکهته |
| زبان(های) رایج | زبان کانارا سانسکریت |
| دین(ها)  | هندوئیسم جین آیین بودایی |
| حکومت | پادشاهی |
| مهاراجه |   |
|  |
| • ۷۳۵–۷۵۶  | دانتیدوگرا |
| • ۹۷۳–۹۸۲  | ایندرای چهارم |
|  |
| تاریخ |   |
|  |
| • کهنترین اسناد از دودمان راشترکوته  | ۷۵۳ |
| • بنیان‌گذاری  | ۷۵۳ |
| • فروپاشی  | ۹۸۲ |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **پیشین** | **پسین** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | دودمان چالوکیه |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| امپراتوری چالوکیه باختری |  |

 |

 |

**دودمان راشترَکوته** (rāṣṭrakūṭa) خاندانی بود که میان سده‌های ششم تا دهم میلادی بر بخشی از شبه‌قاره هند فرمان می‌راندند. کهنترین دست‌نوشتهٔ یافت‌شده از این دوده مربوط به سدهٔ هفتم میلادی است و در مادایا پرادش یافت شده‌است. این دودمان از زمین‌داران زیر فرمان امپراتوری چالوکیه بودند. بنیادگذار این امپراتوری به نام دانتیدورگا بود که کیرتیوارمان دوم واپسین امپراتور چالوکیه را شکست داد. در سلسلةالتواریخ از این دولت به عنوان یکی از چهار امپراتوری عمدهٔ زمان یاد شده‌است و دیگر تاریخ‌نویسان اسلامی نیز از شکوه این امپراتوری یاد کرده‌اند. پادشاهان آغازین این دوده پیرو هندوئیسم بودند، ولی دیگر فرمانروایان راشترکوته به آیین جین پیوسته بودند.

## جستارهای وابسته

* غارهای الورا

سنگ‌نوشته‌ای به زبان کانارای باستان مربوط به امپراتوری راشترکوتهٔ سدهٔ نهم میلادی یافت‌شده در هامپی
## منابع

Wikipedia contributors, "Rashtrakuta dynasty," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed March 11, 2015).
# دومین خاقانات ترک

| دومین خاقانات تُرک ترکی باستان: 𐱅𐰇𐰼𐰰:𐰃𐰠 خاقانات تُرک |
| --- |
| ۶۸۲–۷۴۴ |
|
تمغای خاندان آشینا
 |
| نقشه تقریبی دومین خاقانات تُرک (۷۲۰ میلادی) |
| وضعیت | خانات (امپراتوری عشایری) |
| پایتخت | اتوکن (مقر تابستانی)
یاریان یورتی (مقر زمستانی) |
| زبان(های) رایج | زبان ترکی باستان (رسمی) |
| دین(ها)  | تنگری‌باوری (رسمی) |
| خاقان |   |
|  |
| • ۶۸۲ – ۶۹۱  | اِلتریش خاقان |
| • ۶۹۱ – ۷۱۶  | قاپاقان خاقان |
| • ۷۱۶  | اینال خاقان |
| • ۷۱۶ – ۷۳۴  | بیلگه خاقان |
| • ۷۴۴  | اوزمیش خاقان |
|  |
| ترخان |   |
|  |
| • ۶۸۲ – ۷۱۶  | تونیوکوک |
| • ۷۱۶ – ۷۳۱  | کول‌تکین |
|  |
| قوه مقننه | قورولتای |
| مستقل از دودمان تانگ |
| تاریخ |   |
|  |
| • بنیان‌گذاری  | ۶۸۲ |
| • فروپاشی  | ۷۴۴ |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **پیشین** | **پسین** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | دودمان تانگ |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| خاقانات اویغور |  |
| تورگش |  |

 |

 |

**دومین خاقانات تُرک** (ترکی باستان: 𐱅𐰇𐰼𐰰: 𐰃𐰠، رومی: Türük el، ترجمه تحت‌اللفظی «دولت ترک‌ها»، چینی: 後 突厥؛ پین‌یین: hòu Tūjué، معروف به دولت تُرک بیلگه خاقان؛ ترکی باستان: 𐱅𐰇𐰼𐰝: 𐰋𐰃𐰠𐰏𐰀: 𐰴𐰍𐰣: 𐰃𐰠𐰭𐰀، رومانیزه شده: Türük Bilgä Qaγan eli) در کتیبه‌های بین‌تسکتو ۶۸۲–۷۴۴)، یک خاقانات در آسیای مرکزی و شرقی بود که توسط خاندان آشینا از گوک‌ترک‌ها تأسیس شد. پیش از حکومت آنان، خاقانات ترک شرقی (۵۵۲–۶۳۰) و سپس دوره‌ای از حکومت دودمان تانگ (۶۳۰–۶۸۲) قرار داشت. دومین خاقانات تُرک در اتوکن در قسمت بالایی رود اورخون مستقر بود. این خاقانات در نهایت توسط کنفدراسیون تقوز اغوز، که به خاقانات اویغور تبدیل گردید، جایگزین شد.

## جستارهای وابسته

* خاقانات شرقی ترک
* گوک‌ترک‌ها

## پانویس
# فهرست خان‌های زندیه

| وکیل/خان/شاه ایران |
| --- |
|  |
|  |
|  |
| جزئیات |
| نخستین پادشاه | کریم‌خان زند |
| واپسین پادشاه | لطفعلی‌شاه زند |
| آغاز پادشاهی | ۱۷۵۱ میلادی |
| پایان پادشاهی | ۱۷۹۴ میلادی |
| سکونتگاه رسمی | شیراز تهران از ۱۱۷۲ تا ۱۱۷۶ ه‍.ق تهران پایتخت کریم خان بود ولی سپس دوباره شیراز به پایتختی برگزیده شد. اصفهان در زمان علیمراد خان زند کرمان در اواخر حکومت لطف‌علی‌خان |

**فهرست خان‌های زندیه** فهرست افرادی از طایفه زند است که از سال‌های ۱۷۵۱ تا ۱۷۹۴ میلادی بر بخش‌های گسترده‌ای از ایران حکم راندند. کریم‌خان زند نخستین خان این دودمان تقریباً بر سراسر ایران حکم رانی کرد اما از تاج گذاری و خود را شاه خواندن اجتناب ورزید و در عوض خود را وکیل الرعایا نامید. خان‌های بعدی این دودمان نیز به پیروی از وی خود را تنها خان نامیدند و هرگز از عنوان شاه استفاده نکرده است.

## فهرست

| # | نام | سلطنت (قمری) | زندگی (قمری) | خویشاوندی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| از | تا | مدت | ولادت | وفات | مدت |
| ۱ | کریم‌خان زند | ۱۱۶۳ | ۱۱۹۳ | ۳۰ سال | ۱۱۱۹ | ۱۱۹۳ | ۷۴ سال | بنیان‌گذار |
| ۲ | زکی‌خان زند | ۱۱۹۳ | ۱۱۹۳ | کمتر از ۱ سال | ... | ۱۱۹۳ | ... | پسرعموی کریم‌خان / برادر مادری کریم‌خان |
| ۳ | ابوالفتح‌خان زند | ۱۱۹۳ | ۱۱۹۳ | ۳ ماه | ۱۱۶۹ | ۱۲۰۲ | ۳۳ سال | پسر کریم‌خان |
| ۴ | محمدعلی‌خان زند | ۱۱۹۳ | ۱۱۹۳ | ۳ ماه | ۱۱۷۴ | ۱۱۹۳ | ۱۹ سال | پسر کریم‌خان |
| ۵ | ابوالفتح‌خان زند | ۱۱۹۳ | ۱۱۹۳ | ۳ ماه | ۱۱۶۹ | ۱۲۰۲ | ۳۳ سال | پسر کریم‌خان |
| ۶ | صادق‌خان زند | ۱۱۹۳ | ۱۱۹۶ | ۲ سال و ۵ ماه | ... | ۱۱۹۶ | ... | برادر تنی کریم‌خان |
| ۷ | علیمرادخان زند | ۱۱۹۶ | ۱۱۹۹ | ۳ سال | ۱۱۵۴ | ۱۱۹۹ | ۴۵ سال | خواهرزادهٔ زکی‌خان / خواهرناتنی‌زادهٔ کریم‌خان / خواهرناتنی‌زادهٔ صادق‌خان / داماد کریم‌خان |
| ۸ | جعفرخان زند | ۱۱۹۹ | ۱۲۰۳ | ۴ سال | ... | ۱۲۰۳ | ... | پسر صادق‌خان |
| ۹ | صیدمرادخان زند | ۱۲۰۳ | ۱۲۰۳ | ۴ ماه | ... | ۱۲۰۳ | ... | پسرعموی علی‌مرادخان |
| ۱۰ | لطف‌علی‌خان زند | ۱۲۰۳ | ۱۲۰۹ | ۶ سال | ۱۱۸۳ | ۱۲۰۹ | ۲۶ سال | پسر جعفرخان زند |

## تبارنامه

## جستارهای وابسته

* زندیان
* فهرست رؤسای کشور ایران
* فهرست شاهان ایران

## منابع
# ریوکیچی مینوبه

| ریوکیچی مینوبه |
| --- |
| 美濃部 亮吉 |
|  |
|  |
| فرماندار توکیو |
| **دوره مسئولیت** ۲۳ آوریل ۱۹۶۷ – ۲۲ آوریل ۱۹۷۹ |
| پس از | ریوتارو آزوما |
| پیش از | شون‌ایچی سوزوکی |
| عضو مجلس مشاوران |
| **دوره مسئولیت** ۸ ژوئیه ۱۹۸۰ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۴ |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | ۵ فوریه ۱۹۰۴ |
| درگذشته | ۲۴ دسامبر ۱۹۸۴ (۸۰ سال) شیبویا-کو، توکیو |
| ملیت | ژاپنی |
| محل تحصیل | دانشگاه توکیو |

**ریوکیچی مینوبه** ((به ژاپنی: 美濃部 亮吉, Minobe Ryōkichi)؛ ۵ فوریه ۱۹۰۴ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۴) سیاستمدار و اقتصاددان اهل ژاپن بود. او از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ به عنوان فرماندار توکیو خدمت کرد. او یکی از شناخته شده‌ترین چهره‌های سوسیالیسم در تاریخ مدرن ژاپن است.

## جستارهای وابسته

* توکیو

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ryokichi Minobe». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۳.

## پیوند به بیرون
# شهر رفت و آمد

بسیاری از شهرداری‌ها در ایالت نیوجرسی ایالات متحده را می‌توان شهرهای رفت و آمد در نظر گرفت. در اینجا، سواران در میپل وود منتظر قطاری به مقصد نیویورک در ساعات اوج ترافیک هستند.
**شهر رفت‌وآمد** (انگلیسی: Commuter town) منطقه‌ای پرجمعیت است که عمدتاً مسکونی است تا تجاری یا صنعتی. رفت‌ و آمد معمولی از خانه به محل کار و برگشت انجام می‌شود. در ژاپن، یک شهر رفت‌ و آمد را می‌توان «شهر تخت‌خواب» (ベッドタウン, beddotaun) نامید.

## جستارهای وابسته

* مقالهٔ مرتبط

## پانویس
# اتصال سه‌گانه بوسو

Tectonic plates under Japan
  صفحه اختسک
  صفحه اقیانوس آرام
  صفحه دریای فیلیپین
  صفحه اوراسیا
اتصال سه‌گانه بوسو

**اتصال سه‌گانه بوسو** (انگلیسی: Boso Triple Junction) یک اتصال سه‌گانه در سواحل ژاپن است. این یکی از دو نمونه شناخته شده از یک اتصال سه‌گانه درازگودال - ترانشه- ترانشه روی زمین است (دیگری اتصال سه‌گانه دریای باندا). این نقطه اتصال صفحه آمریکای شمالی (به نمایندگی از صفحه اختسک) در شمال، صفحه اقیانوس آرام در شرق و صفحه دریای فیلیپین به سمت جنوب است.

## جستارهای وابسته

* توکیو

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Boso Triple Junction». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۲۳.
# زمین‌لرزه کلان‌راندگی

**زمین لرزه کلان راندگی در مناطق فرورانش صفحات همگرا رخ میدهدزمین‌لرزه کلان‌راندگی** (انگلیسی: Megathrust earthquake) در مرز همگرای صفحه‌های زمین‌ساختی رخ می‌دهد، جایی که یک صفحه زمین‌ساختی به زیر صفحه دیگر رانده می‌شود.
زمین‌لرزه‌های کلان‌راندگی بر اثر لغزش در امتداد گسل‌های راندگی رخ می‌دهند که این گسل‌ها محل تماس بین دو صفحه زمین‌ساختی را تشکیل می‌دهند. این زمین‌لرزه‌های بین‌صفحه‌ای قدرتمندترین نوع زمین‌لرزه در سیاره زمین هستند و بزرگای گشتاوری آن‌ها می‌تواند از ۹٫۰ نیز بیشتر شود. از سال ۱۹۰۰، همه زمین‌لرزه‌های روی‌داده با بزرگی ۹٫۰ و بالاتر، از نوع کلان‌راندگی بوده‌اند.

گسل‌های راندگی که عامل زمین‌لرزه‌های کلان‌راندگی هستند، اغلب در کف درازگودال‌های اقیانوسی کشیده شده‌اند. در این موارد، زمین لرزه‌ها می‌توانند به‌طور ناگهانی کف دریا را در یک منطقه بزرگ جابه‌جا کنند. در نتیجه زمین‌لرزه‌های کلان‌راندگی اغلب باعث ایجاد سونامی شده که به‌طور قابل توجهی ویرانگرتر از خود زمین‌لرزه هستند. سونامی‌های بزرگ می‌توانند از حوضه‌های اقیانوسی عبور کرده و مناطق دور از زمین‌لرزه اصلی را نیز ویران کنند.

## جستارهای وابسته

* فهرست زمین‌لرزه‌ها

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Megathrust earthquake». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ فوریه ۲۰۲۳.
# خاندان میتو توکوگاوا

| Mito-Tokugawa family 水戸徳川家 |
| --- |
|  *("برگ‌های حلقه شده ختمی),* مون *خاندان* |
| استان بومی | ولایت هیتاچی |
| خاندان مادر | خاندان توکوگاوا |
| القاب | دایمیو |
| بنیانگذار | توکوگاوا یوریفوسا |
| رئیس خاندان | توکوگاوا ناریماسا |
| سال بنیانگذاری | ۱۶۰۸ |
| انحلال | ادامه دارد |

**خاندان میتو- توکوگاوا** (به ژاپنی: 水戸徳川家 Mito Tokugawa-ke) یک شاخه از خاندان توکوگاوا در میتو، ایباراکی بود.

خاندان میتو توکوگاوا در سال ۱۶۰۹ میلادی تأسیس شد، زمانی که به یازدهمین پسر توکوگاوا ایه‌یاسو، توکوگاوا یوریفوسا، ۲۵۰ هزار ککو زمین در قلمرو میتو اعطا شد. در سال ۱۶۲۲، ۳۰ هزار ککو دیگر به او اعطا شد که مجموع زمین‌های او را به ۲۸۰ هزار ککو رساند و در سال ۱۶۴۱، با انجام یک نقشه‌برداری زمینی، زمین‌های واقعی او به ۳۶۰ هزار ککو رسید. در زمان سومین ارباب فئودال، توکوگاوا تسونایوشی، بود که این امر رسماً به رسمیت شناخته شد و به عنوان زمین‌داری رسمی ۳۵۰ هزار ککو از آن یاد می‌شود.

خانواده میتو توکوگاوا به عنوان مرکز «ایدئولوژی طرفدار امپراتوری (میتوگاکو)» شناخته می‌شدند که به امپراتور احترام می‌گذاشت، در حالی که در موقعیتی بود که از شوگون‌سالاری توکوگاوا محافظت می‌کرد. هرچند، احترام آنها به امپراتور در عین حال که دست‌نشانده شوگون‌سالاری توکوگاوا بودند، متناقض به نظر می‌رسد. با این حال، از آنجایی که شوگون‌سالاری توکوگاوا توسط امپراتور به عنوان «سی تایشوگون» حق حکومت بر ژاپن را به دست آورده بود، اطاعت آنها از شوگون توکوگاوا و احترام به امپراتور به طور همزمان، متناقض نبود.

توکوگاوا یوشینوبو آخرین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا رهبر این شاخه از خاندان توکوگاوا بود، اما بعدها به فرزندخواندگی خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا درآمد.

## رهبران

1. توکوگاوا یوریفوسا (۱۶۰۳–۱۶۶۱)
2. توکوگاوا میتسوکونی (۱۶۲۸–۱۷۰۱)
3. توکوگاوا تسونائدا (۱۶۵۶–۱۷۱۸)
4. توکوگاوا مونه‌تاکا (۱۷۰۵–۱۷۳۰)
5. توکوگاوا مونه‌موتو (۱۷۲۸–۱۷۶۶)
6. توکوگاوا هاروموری (۱۷۵۱–۱۸۰۵)
7. توکوگاوا هاروتوشی (۱۷۷۳–۱۸۱۶)
8. توکوگاوا نارینوبو (۱۷۹۷–۱۸۲۹)
9. توکوگاوا ناری‌آکی (۱۸۰۰–۱۸۶۰)
10. توکوگاوا یوشی‌آتسو (۱۸۳۲–۱۸۶۸)
11. توکوگاوا آکیتاکه (۱۸۵۳–۱۹۱۰)
12. توکوگاوا آتسویوشی (۱۸۵۵–۱۸۹۸)
13. توکوگاوا کونییوکی (۱۸۶۸–۱۹۶۹)
14. توکوگاوا کونیناری (۱۹۱۲–۱۹۸۶)
15. توکوگاوا ناریماسا (تولد ۱۹۵۸)

## جستارهای وابسته

* گوسانکه
* گوسانکیو

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mito-Tokugawa family». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ اوت ۲۰۱۸.

## پیوند به بیرون
# تاکاشیمایا

فروشگاه تاکاشیمایا اوساکا
کیوتو

**شرکت تاکاشیمایا، با مسئولیت محدود** یک فروشگاه زنجیره‌ای بزرگ ژاپنی است. (株式会社髙島屋, *Kabushiki-gaisha Takashimaya*).

این فروشگاه که در ۱۸۲۹ در کیوتو تأسیس شد در سرتاسر ژاپن و نیز در تایپه، پاریس و سنگاپور شعباتی دارد. تاکاشیمایا در فهرست ۲۰۰۰ بین‌المللی فوربس در رده ۱۱۹۷ قرار گرفت.

فروشگاه پاریس آن در بلوار هوسمن است. در سنگاپور، در نی آن سیتی در اورچرد رود، محله اصلی خرید شهر قرار دارد.

تاکاشیمایا مجموعه گسترده‌ای از محصولات از لباس تا وسایل الکترونیکی را ارائه می‌کند

## منابع

*
# کیشو کوروکاوا

استفاده از اشکال مخروطی‌شکل، بسیار در آثار کوروکاوا دیده می‌شود.
**کیشو کوروکاوا** (به ژاپنی: 黒川紀章) متولد ۱۹۳۴ و متوفی ۲۰۰۷، معمار مشهور ژاپنی بود. از مهمترین نوشته‌های او می‌توان به متابولیسم در معماری اشاره کرد که به بیانیه ای برای سبک معماری متابولیسم تبدیل شد.

او در معماری خود مفهوم هم‌زیستی در معماری را نخستین بار مطرح کرد.

## ترجمه نوشته‌ها به فارسی

* جستار "*متابولیسم در معماری*"، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، گردآوری چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، ۱۳۹۷.
* جستار "*فلسفه هم زیستی*"، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، گردآوری چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، ۱۳۹۷.

## آثار

یکی از آثار مهم کوروکاوا فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور است.

## نگارخانه

* برج کپسول ناکاجین]
* میدان جمهوری، سنگاپور
* مرکز هنرهای ملی، توکیو
* موزه دایناسور فوکویی

## منابع

## جستارهای مربوطه

* سبک معماری متابولیسم
* تادائو آندو

## وبگاه رسمی

* وبگاه رسمی
* نگارها
* بمناسبت فوت
* نماهنگ
* نماهنگ۲
# تویوسو

تویوسو
**تویوسو** (به ژاپنی: 豊洲)، محله ای در کوتو-کو، توکیو است، تویوسو توکیو دارای شش شماره ("بلوک") است که در ژاپنی «چومه» گفته می‌شود. این مکان بازار عمده فروشی بازار تویوسو است، که پس از تبدیل شدن به یک جاذبه گردشگری، نقش بازار ماهی بازار ماهی تسوکیجی را بر عهده گرفت.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Toyosu». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ اوت ۲۰۲۳.

## پیوند به بیرون
# جوئتسو شینکانسن

| جوئتسو شینکانسن |
| --- |
| E4 series on a *Max Toki* service, ژانویه ۲۰۰۶ |
| اطلاعات کلی |
| نام بومی | 上越新幹線 |
| مالک | شرکت راه‌آهن شرق ژاپن |
| موقعیت | Japan |
| پایانه | Ōmiya Niigata |
| شمار ایستگاه‌ها | ۱۰ |
| عملکرد |
| گونه | شینکانسن |
| انبارها | Niigata |
| خودروی ریلی | E2/E4 series |
| تاریخچه |
| گشایش | ۱۵ نوامبر ۱۹۸۲ |
| فنی |
| طول خط | ۲۶۹٫۵ کیلومتر (۱۶۷٫۵ مایل) |
| اندازه ریل | ۱٬۴۳۵ میلی‌متر (۴ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ) |
| سرعت | ۲۴۵ کیلومتر بر ساعت (۱۵۰ مایل بر ساعت) |
|

| نهفتننقشه مسیر |
| --- |
|  |

 |

جوئتسو شینکانسن، ژانویهٔ ۲۰۰۶
**جوئتسو شینکانسن** (به ژاپنی: 上越新幹線) یکی از مسیرهای ریلی سریع‌السیر شینکانسن است که توکیو و نیگاتا را در ژاپن از طریق توهکو شینکانسن به هم متصل می‌کند. این مسیر ریلی بوسیلهٔ شرکت حمل و نقل ریلی شرق ژاپن اداره می‌شود.

## نگارخانه

*
*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jōetsu Shinkansen»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ فوریه ۲۰۱۶).
# فرهنگستان علوم

**فرهنگستان علوم** نهادی ملی در کشورها است که به منظور گسترش دانش و تشویق به پژوهش بنیان نهاده شده.

نخستین فرهنگستان‌های علوم جهان در سده هفدهم در اروپا (کشورهای ایتالیا، پروس، انگلستان، فرانسه) و همزمان با افزایش یافته‌های علمی گشایش یافتند.

| کشور | نام فرهنگستان | تاریخ تأسیس |
| --- | --- | --- |
|  ارمنستان | فرهنگستان ملی علوم ارمنستان | ۱۹۴۳ |
|  استرالیا | فرهنگستان علوم استرالیا |  |
|  اتریش | فرهنگستان علوم اتریش |  |
|  انگلستان | انجمن سلطنتی | ۱۶۶۰ |
| انجمن سلطنتی ادینبورگ | ۱۷۸۳ |
| فرهنگستان علوم پزشکی انگلستان |  |
|  بلژیک | فرهنگستان‌های پادشاهی علوم و هنر بلژیک | ۱۷۶۹ |
| فرهنگستان پادشاهی فلاماند بلژیک |  |
|  برزیل | فرهنگستان علوم برزیل | ۱۹۱۶ |
|  بلغارستان | فرهنگستان علوم بلغارستان | ۱۸۶۹ |
|  کانادا | انجمن پادشاهی کانادا | ۱۸۸۲ |
|  چین | فرهنگستان علوم چین | ۱۹۴۹ |
|  کاستاریکا | فرهنگستان ملی علوم کاستاریکا |  |
|  جمهوری چک | فرهنگستان علوم جمهوری چک |  |
|  دانمارک | فرهنگستان پادشاهی علوم و نوشتار دانمارک | ۱۷۴۲ |
|  فنلاند | فرهنگستان علوم و نوشتار فنلاند | ۱۹۰۸ |
|  فرانسه | فرهنگستان علوم فرانسه | ۱۶۶۶ |
| فرهنگستان علوم پزشکی فرانسه | ۱۷۳۱ |
|  آلمان | فرهنگستان علوم لئوپولدینای آلمان | ۱۶۵۲ |
|  مجارستان | فرهنگستان علوم مجارستان |  |
|  هند | فرهنگستان ملی علوم هند | ۱۹۳۴ |
|  ایران | فرهنگستان علوم ایران | ۱۳۶۹ (خورشیدی) |
| فرهنگستان علوم پزشکی | ۱۳۶۶ (خورشیدی) |
|  جمهوری ایرلند | فرهنگستان پادشاهی ایرلند | ۱۷۸۵– |
|  اسرائیل | فرهنگستان علوم و نوشتار اسرائیل | ۱۹۶۱– |
|  ایتالیا | Académie des Lynx | ۱۶۰۳- |
| فرهنگستان علوم تورین | ۱۷۸۳– |
| فرهنگستان ملی علوم ایتالیا |  |
|  ژاپن | فرهنگستان علوم ژاپن | ۱۸۷۹– |
|  لوکزامبورگ | بنیاد گران دوکال |  |
|  مراکش | فرهنگستان علوم و فناوری حسن دوم | ۲۰۰۶– |
|  مکزیک | فرهنگستان علوم مکزیک | ۱۹۵۹– |
|  نروژ | فرهنگستان علوم و نوشتار نروژ | ۱۸۵۷– |
|  هلند | فرهنگستان سلطنتی هنر و علوم هلند |  |
|  لهستان | فرهنگستان علوم لهستان |  |
| فرهنگستان هنر و علوم لهستان |  |
|  کره جنوبی | فرهنگستان ملی علوم کره |  |
|  اسپانیا | فرهنگستان پادشاهی علوم اسپانیا | ۱۸۴۷ |
|  رومانی | فرهنگستان رومانی | ۱۸۶۶– |
|  روسیه | فرهنگستان علوم روسیه |  |
|  سوئد | آکادمی سلطنتی علوم سوئد | ۱۷۳۹ |
|   سوئیس | فرهنگستان علوم سوئیس |  |
|  اوکراین | فرهنگستان ملی علوم اوکراین | ۱۹۱۸- |
|  ایالات متحده آمریکا | فرهنگستان ملی علوم آمریکا | ۱۸۶۳ |
|   واتیکان | فرهنگستان اسقفی علوم | ۱۸۳۸- |
|  جمهوری آذربایجان | آکادمی ملی علوم آذربایجان | ۱۹۴۵ |
# تیمفو

| تیمفو
ཐིམ་ཕུག། Thimphu |
| --- |
| نمایی از شهر تیمفو |
| رنگ سبز موقعیت شهر تیمفو در نقشه کشور بوتان |
| کشور |  بوتان |
| ناحیه | ناحیه تیمفو |
| حکومتمشروطه سلطنتی |
|  • پادشاه | Jigme Khesar Namgyal Wangchuk |
| مساحت |
|  • کل | ۱۶۱۷ کیلومتر مربع (۶۲۴ مایل مربع) |
| ارتفاع | ۷٬۶۵۶ متر (۲۵۱۱۸ فوت) |
| جمعیت |
|  • کل | ۹۸۶۷۶ |
|  • تراکم | ۶۱/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع) |
| کد منطقه | ۲۳۲/۳/۴ ۹۷۵+</ |
| وبگاه | www.tourism.gov.bt |

**تیمفو** یا **تیمپو** (الفبای تبتی: ཐིམ་ཕུག།) پایتخت کشور بوتان است.

## جغرافیا

جمعیت این شهر بر اساس آمار سال 2017، برابر با 114,551 نفر بوده‌است که پرجمعیت‌ترین شهر در کشور به شمار می‌آید.

## پیشینه

این شهر با نام تاشی چوندزونگ در قرن دوازدهم میلادی بنا گردید.

خانه‌ها بیشتر اداره‌های دولتی و نیز اقامتگاه یک گروه راهبان بودایی بوده‌است.

شاه در کاخی در شمال شهر ساکن است و در بخش‌های دیگر، ساختمان‌ها به شیوه سنتی تنگاتنگ یکدیگر بنا شده‌اند.

## نمادها

یک سینما در تیمفو
یکی از نمادهای معروف کشور بوتان و شهر تیمفو، تمبرهای ویژه‌ای است که توسط اداره پست ملی این کشور به چاپ می‌رسد و گردشگران و مجموعه‌داران زیادی را از سراسر دنیا برای دیدن و خرید آن‌ها به این شهر می‌کشاند.

این کشور به عنوان نخستین کشوری شناخته می‌شود که تمبرهای ارزنده را ارائه یا صادر کرده‌است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Thimphu»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸).
* سعیدیان، عبدالحسین، دائرةالمعارف شهرهای جهان. چاپ دوم تهران: علم و زندگی، ۱۳۸۵
# خط کاراسویاما

| خط کاراسویاما |
| --- |
|  |
| یکی از قطارهای خط کاراسویاما |
| اطلاعات کلی |
| نام بومی | 烏山線, Karasuyama-sen |
| موقعیت | استان توچیگی |
| پایانه | ایستگاه هوشاکوجی در استان توچیگی ایستگاه کاراسویاما در استان توچیگی |
| شمار ایستگاه‌ها | ۸ |
| عملکرد |
| گرداننده‌ها | شرکت راه‌آهن شرق ژاپن |
| تاریخچه |
| گشایش | ۱۹۲۳ |
| فنی |
| طول خط | ۲۰٬۴ |

**خط کاراسویاما** (به ژاپنی: 烏山線, Karasuyama-sen) یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط **ایستگاه هوشاکوجی** در استان توچیگی را به **ایستگاه کاراسویاما** در همان استان متصل می‌کند. در حال حاضر مسیر اصلی دارای ۸ ایستگاه می‌باشد.

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «烏山線». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰۱۱-۳-۳.
# خط اصلی سوبو

| خط سوبو-هونسن |
| --- |
|  |
| اطلاعات کلی |
| مالک | جی آر، شرکت راه آهن شرق ژاپن |
| موقعیت | توکیو، استان چیبا |
| پایانه | ایستگاه اوچانومیزو در توکیو ایستگاه چوشی (銚子駅) |
| شمار ایستگاه‌ها | ۴۹ ایستگاه |
| تاریخچه |
| گشایش | ۱۸۸۷ میلادی |
| فنی |
| طول خط | مجموعاً ۱۴۵٫۴ کیلومتر |

**خط سوبو-هونسن** (به ژاپنی:総武本線, Sōbu-honsen) یا **خط اصلی سوبو** یکی از خطوط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط ۴۹ ایستگاه دارد.

## ایستگاه‌ها

### توکیو - کینشی چو - چیبا

* خط تندروی سوبو

### اوچانومیزو - کینشی چو - چیبا

* خط چوئو-سوبو

### چیبا - چوشی

| ایستگاه | محل |
| --- | --- |
| ایستگاه چیبا | 千葉 | چیبا, استان چیبا |
| هیگاشی-چیبا | 東千葉 |
| سوگا | 都賀 | واکابا، چیبا |
| یوتسوکایدو | 四街道 | یوتسوکایدو، چیبا |
| مونویی | 物井 |
| ساکورا، چیبا | 佐倉 | ساکورا، چیبا, چیبا |
| مینامی-شیسوی | 南酒々井 | شیسوی، چیبا |
| انوکیدو | 榎戸 | یاچیماتا، چیبا, چیبا |
| یاچیماتا | 八街 |
| هوگا | 日向 | سان‌مو، چیبا, چیبا |
| ناروتو | 成東 |
| ماتسوئو | 松尾 |
| یوکوشیبا | 横芝 | یوکوشیبا، چیبا |
| ایگورا | 飯倉 | سوسا، چیبا, چیبا |
| یوکای چیبا | 八日市場 |
| هیگاتا | 干潟 | آساهی، چیبا, چیبا |
| آساهی | 旭 |
| ایوکا | 飯岡 |
| کوراهاشی | 倉橋 |
| سارودا | 猿田 | چوشی، چیبا, چیبا |
| ماتسوگیشی | 松岸 |
| چوشی | 銚子 |

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «総武本線». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰۱۱-۲-۲۸.
# خط نامبوکو

| خط نامبوکو |
| --- |
|  |
| اطلاعات کلی |
| نام بومی | 東京地下鉄南北線 |
| مالک | متروی توکیو |
| موقعیت | توکیو |
| پایانه | ایستگاه مگورو (目黒駅 Meguro) ایستگاه آکابانه-ایوابوچی (赤羽岩淵駅 Akabane-Iwabuchi) |
| شمار ایستگاه‌ها | ۱۹ ایستگاه |
| وبگاه | وبگاه |
| تاریخچه |
| گشایش | ۱۹۹۱ میلادی |
| فنی |
| طول خط | ۲۱٫۳ کیلومتر |
| سرعت | ۸۰ کیلومتر در ساعت |

**خط نامبوکو** (به ژاپنی: 東京地下鉄南北線 Tōkyō Chikatetsu Nanboku-sen) که به صورت **نانبوکو** نوشته می‌شود، یکی از خطوط متروی توکیو است. خط نامبوکو از *ایستگاه مگورو* (目黒駅 Meguro)، واقع در شیناگاوا شروع شده و به *ایستگاه آکابانه-ایوابوچی* (赤羽岩淵駅 Akabane-Iwabuchi) واقع در کیتا خاتمه می‌یابد. در حال حاضر این مسیر دارای ۱۹ ایستگاه می‌باشد. علامت مشخص کنندهٔ این خط به شکل  می‌باشد.

## فهرست ایستگاه‌ها

* تمام ایستگاه‌ها در توکیو واقع شده‌اند.
* تمام سرویس‌ها در تمام ایستگاه‌ها توقف دارند.

| Station شماره. | ایستگاه | به ژاپنی | مسافت (km) | انتقال | محل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بین ایستگاه‌ها | From N-01 |
| ↑ **Through-runningto/from ایستگاه هیوشی via MG خط توکیو مگورو ↑** |
| N01 | مگورو | 目黒 | - | ۰٫۰ | * MG خط توکیو مگورو
* I خط میتا (I-01) (shared)
* JY خط یامانوته
 | شیناگاوا-کو، توکیو |
| N02 | Shirokanedai | 白金台 | ۱٫۳ | ۱٫۳ | I خط میتا (I-02) (shared) | میناتو-کو، توکیو |
| N03 | شیروکانه-تاکاناوا | 白金高輪 | ۱٫۰ | ۲٫۳ | I خط میتا (I-03) (shared) |
| N04 | Azabu-juban | 麻布十番 | ۱٫۳ | ۳٫۶ | E خط اوادو (E-22) |
| N05 | Roppongi-itchome | 六本木一丁目 | ۱٫۲ | ۴٫۸ |  |
| N06 | Tameike-sanno | 溜池山王 | ۰٫۹ | ۵٫۷ | * G خط گینزا (G-06)
* M خط مارونواوچی (Kokkai-gijidomae: M-14)
* C خط چیودا (Kokkai-gijidomae: C-07)
 | چیودا-کو، توکیو |
| N07 | Nagatacho | 永田町 | ۰٫۹ | ۶٫۶ | * Y خط یوراکوچو (Y-16)
* Z خط هانزومون (Z-04)
* G خط گینزا at Akasaka-mitsuke (G-05)
* M خط مارونواوچی at Akasaka-mitsuke (M-13)
 |
| N08 | Yotsuya | 四ツ谷 | ۱٫۳ | ۷٫۹ | * M خط مارونواوچی (M-12)
* JC خط تندروی چوئو
* JB خط چوئو-سوبو
 | شینجوکو-کو، توکیو |
| N09 | Ichigaya | 市ケ谷 | ۱٫۰ | ۸٫۹ | * Y خط یوراکوچو (Y-14)
* S خط شینجوکو (S-04)
* JB خط چوئو-سوبو
 |
| N10 | Iidabashi | 飯田橋 | ۱٫۱ | ۱۰٫۰ | * T خط توزای (T-06)
* Y خط یوراکوچو (Y-13)
* E خط اوادو (E-06)
* JB خط چوئو-سوبو
 |
| N11 | Korakuen | 後楽園 | ۱٫۴ | ۱۱٫۴ | * M خط مارونواوچی (M-22)
* I خط میتا (Kasuga: I-12)
* E خط اوادو (Kasuga: E-07)
 | بونکیو-کو، توکیو |
| N12 | Todaimae | 東大前 | ۱٫۳ | ۱۲٫۷ |  |
| N13 | Hon-komagome | 本駒込 | ۰٫۹ | ۱۳٫۶ |  |
| N14 | Komagome | 駒込 | ۱٫۴ | ۱۵٫۰ | JY خط یامانوته | توشیما-کو، توکیو |
| N15 | Nishigahara | 西ケ原 | ۱٫۴ | ۱۶٫۴ |  | کیتا-کو، توکیو |
| N16 | Oji | 王子 | ۱٫۰ | ۱۷٫۴ | * JK خط کیهین-توهوکو
* Toden Arakawa Line (Oji-ekimae)
 |
| N17 | Oji-kamiya | 王子神谷 | ۱٫۲ | ۱۸٫۶ |  |
| N18 | Shimo | 志茂 | ۱٫۶ | ۲۰٫۲ |  |
| N19 SR19 | Akabane-iwabuchi | 赤羽岩淵 | ۱٫۱ | ۲۱٫۳ | SR Saitama Rapid Railway Line |
| ↓ **Through-runningto/from Urawa-Misono via the ■ Saitama Rapid Railway Line ↓** |

## پیوند به بیرون

* راهنمای مسافران نامبوکو
* Tokyo Metro website (انگلیسی)

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «東京地下鉄南北線». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰۱۱-۱-۱۹.
# خط کیئو

نمایی از نسل دوم قطار سری Keio 5000 که از سال ۲۰۱۷ در خط اصلی کیئو، مشغول خدمات‌دهی است. - ژانویه ۲۰۲۳
**خط اصلی کیئو** (به ژاپنی: 京王線 Keiō-sen) یکی از خطوط راه‌آهن شرکت راه آهن کیئو در ژاپن می‌باشد. این مسیر بین شینجوکو و هاچی‌اوجی در توکیو کشیده شده‌است. طول این مسیر ۳۷ کیلومتر است.

## ایستگاه‌های خط اصلی کیئو

| ترتیب | نام ایستگاه | نام ایستگاه به ژاپنی | نام ایستگاه به انگلیسی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ایستگاه شینجوکو | 新宿駅 | Shinjuku |
| ۲ | ساسازوکا | 笹塚駅 | Sasazuka |
| ۳ | دائیتاباشی | 代田橋駅 | Daitabashi |
| ۴ | مئیدامائه | 明大前駅 | Meidaimae |
| ۵ | شیموتاکاایدو | 下高井戸駅 | Shimo-Takaido |
| ۶ | ساکوراجوسوئی | 桜上水駅 | Sakurajōsui |
| ۷ | کامیکیتازاوا | 上北沢駅 | Kami-Kitazawa |
| ۸ | هاچیمانیاما | 八幡山駅 | Hachimanyama |
| ۹ | روکاکوئن | 芦花公園駅 | Roka-kōen |
| ۱۰ | چیتوسه کاراسویاما | 千歳烏山駅 | Chitose-Karasuyama |
| ۱۱ | سنگاوا | 仙川駅 | Sengawa |
| ۱۲ | سوتسوجیگاوکا | つつじヶ丘駅 | Tsutsujigaoka |
| ۱۳ | شیباساکی | 柴崎駅 | Shibasaki |
| ۱۴ | کوکوریو | 国領駅 | Kokuryō |
| ۱۵ | فودا | 布田駅 | Fuda |
| ۱۶ | چوفو | 調布駅 | Chōfu |
| ۱۷ | نیشی چوفو | 西調布駅 | Nishi-Chōfu |
| ۱۸ | توبیتاکیو | 飛田給駅 | Tobitakyū |
| ۱۹ | موساشینودائی | 武蔵野台駅 | Musashinodai |
| ۲۰ | تامارئیئن | 多磨霊園駅 | Tama-Reien |
| ۲۱ | هیگاشی فوچو | 東府中駅 | Higashi-Fuchū |
| ۲۲ | فوچو | 府中駅 | Fuchū |
| ۲۳ | بوبائی گاوارا | 分倍河原駅 | Bubaigawara |
| ۲۴ | ناکاگاوارا | 中河原駅 | Nakagawara |
| ۲۵ | سئیسکی-ساکوراگائوکا | 聖蹟桜ヶ丘駅 | Seiseki-Sakuragaoka |
| ۲۶ | موگوسائن | 百草園駅 | Mogusaen |
| ۲۷ | تاکاهاتافودو | 高幡不動駅 | Takahatafudō |
| ۲۸ | مینامی دائیرا | 南平駅 | Minamidaira |
| ۲۹ | هیرایاماجوشی-کوئن | 平山城址公園駅 | Hirayamajōshi-kōen |
| ۳۰ | ناگانوما | 長沼駅 | Naganuma |
| ۳۱ | کیتانو | 北野駅 | Kitano |
| ۳۲ | ایستگاه کیئو هاچی‌اوجی | 京王八王子駅 | Keiō Hachiōji |

## منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «京王線». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰۱۰-۹-۴.