Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# جائو له‌جی

| جائو له‌جی |
| --- |
| 赵乐际 |
| جائو در ۲۰۲۴ |
|  |
| ۱۱مین رئیس کمیته دائمی کنگره ملی خلق |
| **متصدی** |
| **آغاز به کار**  ۱۰ مارس ۲۰۲۳ |
| رهبر | شی جین پینگ |
| پس از | لی جان شو |
|  |

**جائو له‌جی** (چینی: 赵乐际; پین‌یین: *Zhào Lèjì*; متولد ۸ مارس ۱۹۵۷) یکی از رهبران ارشد چینی حزب کمونیست چین (ح‌ک‌چ) است که رئیس کمیته دائمی کنگره ملی خلق و عضو رتبه سوم کمیته دائمی پلیتبوروی ح‌ک‌چ، بالاترین نهاد تصمیم‌گیری حزب است.

او در اوایل زندگی سیاسی خود، به عنوان دبیر حزب کمونیست چینگهای، دبیر حزب شاآنشی و رئیس اداره تشکیلات ح‌ک‌چ خدمت کرد. او در سال ۲۰۱۲ وارد پلیتبورو شد و پنج سال بعد به کمیته دائمی پلیتبورو ارتقا یافت. او بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ دبیر کمیسیون مرکزی بازرسی انضباطی، بالاترین نهاد مبارزه با فساد این حزب بود.

## منابع
# کشورهای دارای تنوع زیستی کلان

۱۷ کشور دارای تنوع زیستی کلان که از سوی سازمان حفاظت از منابع طبیعی بین‌المللی انتخاب شده‌اند.
**کشورهای دارای تنوع زیستی کلان** (به انگلیسی: megadiverse countries)، گروهی از کشورها هستند که بیشتر گونه‌های موجود در کره زمین در آن‌ها قرار دارد و دارای تنوع زیستی بسیار بالایی هستند. سازمان اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در سال ۱۹۹۸، ۱۷ کشور جهان را دارای تنوع زیستی بالا اعلام کرد که به‌طور کامل یا بخشی از آن‌ها در مناطق گرمسیری و مناطق نیمه‌گرمسیری قرار دارد.

در سال ۲۰۰۲، مکزیک سازمانی جدا تأسیس کرد که بر کشورهای دارای تنوع زیستی فراوان مشابه تمرکز کند. این سازمان تمام کشورهای دارای تنوع زیستی فراوان مشخص شده از سوی سازمان حفاظت از منابع طبیعی بین‌المللی را در برنمی‌گیرد.

۱۷ کشور دارای تنوع زیستی فراوان مشخص‌شده از سوی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت چنین‌اند:

* استرالیا
* برزیل
* چین
* کلمبیا
* جمهوری دموکراتیک کنگو
* اکوادور
* هند
* اندونزی
* ماداگاسکار
* مالزی
* مکزیک
* پاپوآ گینه نو
* پرو
* فیلیپین
* آفریقای جنوبی
* ایالات متحده آمریکا
* ونزوئلا

## اجلاس کانکون و اعلام لیستی مشابه

کشورهای مشابه دارای تنوع‌زیستی بالا
در ۱۸ فوریه ۲۰۰۲، وزیران محیط زیست کشورهای برزیل، چین، کلمبیا، کاستاریکا، هند، اندونزی، کنیا، مکزیک، پرو، فیلیپین، آفریقای جنوبی و ونزوئلا در شهر کانکون در مکزیک گرد هم آمدند و **گروه کشورهای مشابه دارای تنوع زیستی کلان** را تشکیل دادند تا بتوانند در فعالیت‌های حفظ و گسترش تنوع زیستی کشورهایشان با هم همکاری کنند. همچنین اعلام کردند که حاضرند با کشورهایی که عضو انجمن تنوع زیستی، پروتکل کارتاهنا درباره تنوع زیستی و پیمان کیوتو نیستند هم همکاری کنند.

این کشورها در برگزاری جلسات در سطح وزرا و تخصصی توافق کردند و میزبان بعدی نیز به‌طور چرخشی از طرف ریاست گروه معین می‌شود تا ادامه فعالیت‌های گروه تضمین شود.

اعضای فعلی این گروه چنین‌اند:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * بولیوی
* برزیل
* چین
* کلمبیا
* کاستاریکا
* جمهوری دموکراتیک کنگو
 | * اکوادور
* هند
* ایران
* اندونزی
* کنیا
* ماداگاسکار
* مالزی
 | * مکزیک
* پرو
* فیلیپین
* آفریقای جنوبی
* ونزوئلا

  |

## جستارهای وابسته

* کانون داغ تنوع زیستی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Megadiverse countries». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳.
# مهر پلاستیکی

**مهر پلاستیکی** (انگلیسی: Rubber stamp) استعاره‌ای سیاسی است که به شخص یا مؤسسه‌ای با قدرت *قانونی قابل‌توجه* اما قدرت *عملی* کمی اشاره می‌کند که به ندرت یا هرگز با سازمان‌های قدرتمندتر مخالفت می‌کنند به بیان دیگر مهر پلاستیکی به فرد یا سازمانی گفته می‌شود که بدون هیچ گونه انتقاد یا تأملی، از تصمیم‌ها یا دستورهای دیگران پیروی می‌کند. این افراد و سازمان‌ها معمولاً فاقد افکار یا باورهای مستقل خود هستند و فقط به دنبال رضایت اربابان خود هستند. ادوارد اس. الیس، مورخ، از واژه **پارلمان اسباب‌بازی** برای توصیف مجلس قانونگذاری با تمبر لاستیکی استفاده کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rubber stamp (politics)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴.
# سامانه ناوبری بیدو

سامانه ناوبری بِیدو| کشور مبدأ | چین |
| اپراتور(ها) | سازمان ملی فضایی چین |
| نوع | نظامی، همگانی |
| وضعیت | عملیاتی |
| پوشش | سراسر جهان |
| دقت | ۳٫۶ متر |
| اطلاعات ماهواره‌ها |
| شمار ماهواره‌ها | ۳۵ |
| ماهواره‌های در مدار | ۳۵ |
| نخستین پرتاب | اکتبر ۲۰۰۰ (۲۰۰۰}}) |
| شمار پرتاب‌ها | ۵۹ |
| مشخصات مداری |
| رژیم(های) مداری | مدار میانی زمین، مدار زمین‌آهنگ، مدار متوسط زمین |

سامانه ناوبری بِیدو (به چینی 北斗卫星导航系统 پین یین: BEIDOU) یا سامانه ماهواره‌ای ناوبری بیدو (قطب‌نما) پروژه‌ای به‌وسیلهٔ چین برای توسعهٔ سامانه ناوبری ماهواره‌ای مستقل
**سامانه ناوبری بِیدو** (به چینی 北斗卫星导航系统 پین یین: BEIDOU) یا سامانه ماهواره‌ای ناوبری بیدو (قطب‌نما) پروژه‌ای به‌وسیلهٔ چین برای توسعهٔ سامانه ناوبری ماهواره‌ای مستقل است.
اولین سامانه بیدو که به‌طور رسمی سامانه آزمایشی ماهواره‌ای ناوبری بیدو یا بیدو-۱ خوانده می‌شد، شامل سه ماهواره با پوشش و کاربردهای محدود بود. این سامانه از سال ۲۰۰۰، خدمات ناوبری را عمدتاً برای مشتریان در چین و مناطق همسایهٔ آن، ارائه می‌داد. سامانه بیدو-۱ سال ۲۰۱۲ از رده خارج شد.

نسل دوم این سامانه به نام قطب‌نما یا بیدو-۲ شناخته شده است. بیدو-۲ در چین در دسامبر ۲۰۱۱ با ۱۰ ماهواره شروع به کار کرد و از دسامبر سال ۲۰۱۲ با گسترش حوزه فعالیت، شروع به ارائه خدمات در محدوده منطقه آسیا-اقیانوسیه نمود.

در سال ۲۰۱۵ نسل سوم این سامانه با عنوان بیدو-۳ برای رسیدن به پوشش ماهواره‌ای کامل جهانی شروع به کار کرد. ۳۵ امین و آخرین ماهواره بیدو-۳ ژوئن ۲۰۲۰ به فضا پرتاب شد. با پرتاب این ماهواره، امکان ناوبری و زمان‌سنجی توسط سیستم ماهواره‌ای بیدو در سراسر جهان عملیاتی شد.
چین بامداد روز دوشنبه ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹ دو ماهواره دیگر از سری ماهواره‌های ناوبری بیدو را از مرکز راه اندازی ماهواره شیچانگ در استان سیچوان با موفقیت به فضا پرتاب کرد که ۳۱۲ امین مأموریت برای موشک‌های حامل سری لانگ مارس بود.

## جستارهای وابسته

* ماهواره
* جهت‌یابی

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beidou navigation system». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

## پیوند به بیرون

* تارنمای رسمی بیدو (قطب‌نما)
* Inside GNSS
# چی کونگ

|  |
| --- |
|  |
| چی کونگ |
| تمرین‌کنندگان چی‌کونگ در برزیل |
| نویسه‌های چینی سنتی | 氣功 |
| نویسه‌های چینی ساده‌شده | 气功 |
|

| رونویسی‌ها |
| --- |
| چینی استاندارد |
| پین‌یین | qìgōng |
| وید جایلز | chi-kung |
| تانیونگ پینیین | cìgōng |
| Yale Romanization | chìgūng |
| IPA | [tɕʰîkʊ́ŋ] |
| زبان کانتونی معیار |
| ییل | hei gūng |
| IPA | [hēi.kʊ́ŋ] |
| جیوت‌پینگ | hei3 gung1 |
| مین نان |
| هاکین POJ | khì-kong |

 |
|  |

**چی کونگ** (به چینی: 氣功) که به نام‌های **کی کونگ** و **چی گونگ** نیز شناخته می‌شود که در کلام به معنای «ترویج انرژی حیاتی» است تمرینی برای ترتیب حرکت، تنفس و آگاهی است که جهت تمرین، بهبود حال و مدیتیشن استفاده می‌شود. از آنچه با سبقه فلسفه، درمان و هنرهای رزمی چین دیده می‌شود، چی کونگ را می‌توان روشی سنتی برای تهذیب و ترویج **چی** که همان *انرژی حیات* است دانست.

چی کونگ با تلفظ (chee goong) به معنی کونگ فوی در گردش انرژی درونی است. چی کونگ که برخی آن را «نای کونگ» [کونگ فوی درونی] نیز می‌نامند، تمریناتی است با هزاران سال قدمت که توسط مردم چین برای حفظ و افزایش سلامت جسمی و روانی و نیز به دست آوردن قدرت بیشتر در هنرهای رزمی، انجام می‌شود.

## روش و اهداف

پژوهش‌های فراوانی درباره روش‌های بهبود جریان چی آغاز و منجر به ابداع روش‌ها و فرم‌هایی گردید که در طول زمان مؤثر بودن خود را نشان دادند و این آغازی برای چی کونگ بود.

اولین مرحله و هدف از تمرین چی گونگ ایجاد و حفظ سلامتی کامل بوده و مرحله بعد هدایت نیروی چی در بدن است که آغاز راه درمان دردها و بیماری‌ها است.

پس از فراگیری چی گونگ تا این مرحله می‌توان به درمان دردهای خود و دیگران پرداخت؛ اما نکته جالب برای علاقمندان به هنرهای رزمی این‌جاست که این افراد می‌توانند از علم چی گونگ در مراحل بعدی آن در پیشرفت توانایی‌های خود در امر به کارگیری هنر رزمی استفاده کنند. علاقهمندان به هنر رزمی می‌توانند با فراگیری نقاط حساس بدن و نوع ضربه و فشاری که بر روی آن نقاط می‌آورند در مقابله با حریف خود با نیروی کم‌تری مبارزه کرده و راحت تر پیروز گردند.

بر اساس این اعتقاد «نیروی چی» یک نیروی طبیعی است که در هر نقطه و بر هر عنصری اثر داشته و حتا نیروی مغناطیسی بخشی از آن است که بشر توانسته به صورت علمی آن را کشف کند. چی کونگ در مرحله بعدی راه کنترل و هدایت این نیرو را درجهت رفع دردها و بیماری‌ها و بی‌نظمی‌ها ایجاد شده در فرکانس امواج مؤثر به ما می‌آموزد.
در تمارین چی کنگ که به صورت داینامیک انجام می شود، تمرکز ذهن ، به دور از هر گونه انقباض در ماهیچه ها و مفاصل ، انجام می گیرد.
به عبارتی مدیریت انرژی حیاتی بدن ، شامل اکسیژن و ATP ، به صورتی اتفاق می افتد که بهترین حالت ممکن از حداقل مصرف آنها در جهت بهره بری بالا در انجام فعالیتها شکل گیرد.
در انجام حرکات چی کنگ ، دقت در نرمی و توجه ذهن به اعضا بدن و سیستم تنفسی و بینایی و لامسه و شنوایی و بویایی ، به صورت توامان با بکارگیری نیروی ذهنی ، تصویر سازی و ادراک و شناخت بیشتر از محیط و بدن ، سبب ایجاد هماهنگی کلیه اعضای بدن ما با ذهن و محیط می گردد .

## پانویس

## منابع

* علی حق‌شناس (۱۳۹۵)، دانشنامهٔ هنرهای رزمی: نخستین دایرةالمعارف ورزش‌های رزمی در ایران، تهران، نشر بوستان.
* مربی درجه یک ووشو چی کنگ بهروز دهنادی (۱۴۰۱).
# رویال هالووی، دانشگاه لندن

رویال هالووی، دانشگاه لندن|  |
| شعار | *Esse quam videri* |
| شعار به انگلیسی | بودن، به جای به نظر رسیدن |
| نوع | دانشگاه دولتی |
| بنیانگذاری شده | 1849: Bedford College 1879: Royal Holloway College 1900: became a constituent college of the دانشگاه لندن 1985: merger of Bedford College and Royal Holloway College |
| موقوفه مالی | پوند استرلینگ۷۵٫۳ میلیون (as of ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۶) |
| رئیس دانشگاه | شاهدخت آن (دانشگاه لندن) |
| مدیر اجرایی | Paul Layzell |
| کارمندان مدیریتی | ۲٬۳۰۰ |
| دانشجویان | ۹٬۹۱۵ (۲۰۱۴/۱۵) |
| کارشناسی | ۷٬۱۷۰ (۲۰۱۴/۱۵) |
| تحصیلات تکمیلی | ۲٬۷۴۵ (۲۰۱۴/۱۵) |
| موقعیت | Egham، ساری، انگلستان |
| پردیس | حومه شهری |
| تعلق ورزشی به | دانشگاه لندن، ACU, AMBA |
| وبگاه | www.royalholloway.ac.uk |

**رویال هالووی، دانشگاه لندن** (انگلیسی: Royal Holloway, University of London) که رسماً **کالج جدید رویال هالووی و بدفورد** را تشکیل می‌دهد دانشگاهی دولتی و پژوهشی و از کالج‌های تشکیل دهندهٔ دانشگاه لندن است. این دانشگاه سه پردیس و ۲۰ دانشکده و ۹٬۲۶۵ دانشجوی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی از ۱۰۰ کشور دارد. پردیس آن درست در غرب ایگم، ساری درون ناحیه کلانشهر لندن است گرچه بیرون آزادراه‌ام۲۵ و در ۱۹ مایل (۳۱ کیلومتر) مرکز جغرافیایی لندن واقع شده است

## نگارخانه

*

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Royal Holloway, University of London». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# یواس‌ای تودی

یواس‌ای تودی|  |
| صفحه اول یواس‌ای تودی (۲ فوریه ۲۰۱۷) |
| نوع | روزانه |
| صاحب(ـان) امتیاز | شرکت گانت |
| بنیان‌گذاری | سپتامبر ۱۹۸۲ |
| شاپا | ۰۷۳۴-۷۴۵۶ |
| وبگاه | وبگاه رسمی |

یواس‌ای تودی (به انگلیسی: USA Today)روزنامه سراسری آمریکا است که توسط شرکت گانیت منتشر می‌شود. این روزنامه در سال ۱۹۸۲ بنیان گذاشته شد. یواس‌ای تودی پس از تایمز آو ایندیا دومین روزنامه قطع بزرگ انگلیسی‌زبان کثیرالانتشار (پرپخش) در دنیا است. یواس‌ای تودی در پنجاه ایالت آمریکا، کانادا، واشینگتن. دی. سی، پورتوریکو و گوآم توزیع می‌شود. مهم‌ترین ویژگی‌های این روزنامه، خلاصه‌نویسی، ساده‌نویسی و بهره‌گیری از عکس‌های زیاد است.

یواس‌ای تودی تا سال ۲۰۲۲ شمارگان ۱۵۹۲۳۳ نسخه (به‌طور میانگین) در هر روز کاری داشته‌است، تعداد مشترکان فقط دیجیتالی ۵۰۴۰۰۰ نفر تا سال ۲۰۱۹ و خوانندگان تقریبی این روزانه ۲٫۶ میلیون است، یواس‌ای تودی بر مبنای تیراژ رتبه سوم را در فهرست روزنامه‌های ایالات متحده آمریکا به خود اختصاص داده‌است. از نظر اقناع سیاسی، نشان داده مخاطبان عموماً چپ میانه را متقاعد می‌کند. یواس‌ای تودی در تمام ۵۰ ایالت آمریکا و واشینگتن. دی. سی، و پورتوریکو، و نسخه بین‌المللی آن در آسیا، کانادا، اروپا و جزایر اقیانوس آرام توزیع می‌شود.

## آمار

پیش از این الکسا اعلام کرده بود، وب سایت یواس‌ای تودی دات کام چهاردهمین وب سایت پرطرفدار ایالات متحده است.

لوگو اصلی، از ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۲ استفاده شد
## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «USA Today». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۰۹.

## پیوند به بیرون

* وبگاه رسمی
# چپ‌گرایی در فرانسه

**چپ‌گرایی در فرانسه** (فرانسوی: gauche française‎) در آغاز قرن بیستم توسط دو حزب سیاسی اصلی، یعنی حزب جمهوری‌خواه، رادیکال و رادیکال-سوسیالیست و بخش فرانسوی انترناسیونال کارگری (SFIO) که در سال ۱۹۰۵ به عنوان ادغام احزاب مختلف مارکسیست ایجاد شد، نمایندگی شد.

## چپ و راست در فرانسه

تمایز بین جناح چپ و راست در سیاست یعنی‌معنای چپ‌گرایی ناشی از ترتیبات صندلی است که در طول *مجمع ملی* در سال ۱۷۸۹ آغاز شد (نمایندگان تندروتر *ژاکوبن* روی نیمکت‌های سمت چپ سالن نشستند). در طول قرن نوزدهم، خط اصلی تقسیم چپ و راست در فرانسه بین طرفداران جمهوری و طرفداران سلطنت بود. در سمت راست، لژیتیمیست‌ها دیدگاه‌های ضدانقلابی داشتند و هرگونه سازش با ایدئولوژی‌های مدرن را رد کردند، درحالی که اورلئانیست‌ها (در سمت راست) امیدوار بودند که یک سلطنت مشروطه، تحت دیدگاه مطلوب خود از خانواده سلطنتی ایجاد کنند، البته موضوعی که مختصر از انقلاب ژوئیه در سال ۱۸۳۰ بود؛ و این دیدگاه جمهوری یا همان‌طور که جمهوری خواهان رادیکال آن را جمهوری دموکراتیک و سوسیال می‌نامیدند(*la République démocratique et sociale*) بود؛ اما آن‌ها هدف جنبش کارگری فرانسه را در پایین‌ترین وجه مشترک چپ‌گرایی در فرانسه داشتند، و قیام روزهای ژوئن در طول جمهوری دوم فرانسه، تلاش چپ برای اثبات خود پس از انقلاب ۱۸۴۸ بود، که بر اساس رادیکالیسم موجود خود که تعداد بسیار کمی از جمعیت (عمدتاً روستایی) همراهی داشتند، پایه‌گذاری شد.

## منابع
# چاوزیسم

**چاوزیسم** (در اسپانیایی **چاویزمو** یا Chavismo) یک ایدئولوژی چپ‌گرایانه است که از ایده‌ها، سیاست‌ها و اعمال رئیس‌جمهور ونزوئلا، هوگو چاوز الهام گرفته شده‌است. عناصر این ایدئولوژی را سوسیالیسم دموکراتیک، ناسیونالیسم سوسیالیستی، بولیوارینیسم و وحدت‌گرایی در آمریکای لاتین، تشکیل می‌دهند. به هواداران هوگو چاوز و ایدئولوژی چاویزمو نیز «چاویستاس» گفته می‌شود.

تصویری از هوگو چاوز رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا
## خط‌مشی

به‌طور اساسی سیاست‌های «چاویسمو» شامل ملی‌سازی، گسترش رفاه اجتماعی و مخالفت با نئولیبرالیسم (به ویژه سیاست‌های صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی) می‌باشد. به گفتهٔ چاوز، سوسیالیسم ونزوئلا در عین پذیرش مالکیت خصوصی، به مالکیت اجتماعی نیز توجه دارد.

## حامیان

نیکلاس مادورو در میان حامیان خود در دومین مراسم تحلیف ریاست جمهوری
براساس تحلیل جان ماگدالنو (دانشمند علوم سیاسی) پس از مرگ هوگو چاوز و وخامت اوضاع اقتصادی در دوران حکومت‌داری نیکلاس مادورو، نسبت ونزوئلایی‌هایی که خود را حامی این ایدئولوژی می‌دانستند در بین اکتبر سال ۲۰۱۲ تا دسامبر ۲۰۱۴ از ۴۴ درصد به حدود ۲۲ درصد کاهش یافته‌است. همچنین طبق یکی از نظرسنجی‌های آکادمیک در سال ۲۰۱۴، حدود ۶۲ درصد از شهروندان ونزوئلایی حامی این ایدئولوژی بودند.

## انتقادات

علیرغم ادعایی که چاویزمو در مورد سوسیالیسم دارد، مخالفان این ایدئولوژی معتقدند که این ایده یک سرمایه‌داری دولتی است. نوام چامسکی فیلسوف مطرح آمریکایی، در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۷، پس از اینکه از وی پرسیده شد که آیا اقتصاد در حال شکست ونزوئلا را به عنوان اعتراف به اینکه «سوسیالیسم زندگی مردم را ویران کرد» می‌داند، گفت:

>  من هرگز حکومتِ سرمایه‌داری دولتیِ چاوز را «سوسیالیستی» توصیف نکردم و به چنین پوچی حتی اشاره‌ای هم نکرده‌ام. این ایده کاملاً از سوسیالیسم دور بود. [ونزوئلا] یک سرمایه‌داری خصوصی باقی‌مانده‌است. سرمایه‌داران در آنجا آزاد هستند تا از هر راهی که می‌توانند به اقتصاد آنجا ضربه بزنن مانند صادرات کلان سرمایه.
>
>

منتقدان همچنین اغلب به بخش خصوصی بزرگ ونزوئلا نیز توجه کرده‌اند. در سال ۲۰۰۹ چیزی در حدود ۷۰ درصد از تولید ناخالص داخلی ونزوئلا به بخش خصوصی اختصاص داشته‌است.

## منابع
# دولت موقت انقلابی جمهوری ویتنام جنوبی

| دولت موقت انقلابی جمهوری ویتنام جنوبی (۱۹۶۹–۱۹۷۵
) *Chính phủ Cách mạng Lâm thời Cộng hòa miền Nam Việt Nam*

---

جمهوری ویتنام جنوبی (۱۹۷۵–۱۹۷۶) *Cộng hòa miền Nam Việt Nam* |
| --- |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۶ |
|

پرچم‌های ملی |
| **شعار:Độc lập – Dân chủ – Hòa bình – Trung lập* "استقلال – دموکراسی – صلح – بی‌طرفی" |
| **سرود:Giải phóng miền Nam* "جنوب را آزاد کنید"  |
| **نشان نظامی ارتش آزادی‌بخش ویتنام جنوبی**  |
| جمهوری ویتنام جنوبی (سبز تیره) پس از سقوط سایگون. |
| وضعیت | دولت رقیب در مخالفت با جمهوری ویتنام (۱۹۶۹–۱۹۷۵) دولت تحت‌الحمایه از جمهوری دموکراتیک ویتنام (۱۹۷۵–۱۹۷۶) |
| پایتخت | تای نینها (۱۹۶۹–۱۹۷۲) Lộc Ninh (۱۹۷۲–۱۹۷۳) Cam Lộ (۱۹۷۳–۱۹۷۵) سایگون – Gia Dinh (۱۹۷۵–۱۹۷۶) |
| زبان(های) رایج | ویتنامی |
| دین(ها)  | دین عامیانه بودیسم کائوداییسم مسیحیت |
| حکومت | دولت موقت کمونیستی یکپارچه |
| رئیس شورای مشورتی |   |
|  |
| • ۱۹۶۹–۱۹۷۶  | نگوین هو تو |
|  |
| رئیس دولت |   |
|  |
| • ۱۹۶۹–۱۹۷۶  | Huỳnh Tấn Phát |
|  |
| قوه مقننه | مجلس خلق |
| دوره تاریخی | * جنگ ویتنام
* جنگ سرد
 |
|  |
| • دولت تشکیل شد  | ۸ ژوئن ۱۹۶۹ |
| • سقوط سایگون  | ۳۰ آوریل ۱۹۷۵ |
| • اتحاد ویتنام | ۲ ژوئیه ۱۹۷۶ |
|  |
| مساحت |
| ۱۹۷۵ | ۱۷۳٬۸۰۹ کیلومتر مربع (۶۷٬۱۰۸ مایل مربع) |
| واحد پول | دونگ آزادی |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **پیشین** | **پسین** |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | جمهوری ویتنام |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| جمهوری سوسیالیستی ویتنام |  |

 |

 |
| امروز بخشی از | ویتنام |

**دولت موقت انقلابی جمهوری ویتنام جنوبی** (ویتنامی: Chính phủ Cách mạng Lâm thời Cộng hòa miền Nam Việt Nam) در ۸ ژوئن ۱۹۶۹ توسط جمهوری دموکراتیک ویتنام (ویتنام شمالی) به عنوان یک دولت رقیب مسلح که مخالف دولت جمهوری ویتنام (ویتنام جنوبی) به ریاست جمهوری نگوین وان تیو بود، تشکیل شد. نمایندگان جبهه آزادی‌بخش ملی ویتنام جنوبی (ویت کنگ) و همچنین چندین گروه کوچکتر در ایجاد آن شرکت داشتند.

دولت موقت انقلابی جمهوری ویتنام جنوبی توسط اکثر کشورهای سوسیالیستی و مالت به عنوان دولت ویتنام جنوبی به رسمیت شناخته شد. این دولت پیمان صلح پاریس ۱۹۷۳ را به عنوان یک نهاد مستقل، جدا از ویتنام جنوبی و ویتنام شمالی امضا کرد. پس از سقوط سایگون در ۳۰ آوریل ۱۹۷۵، جمهوری ویتنام جنوبی رسماً جایگزین جمهوری ویتنام شد و با نام رسمی **جمهوری ویتنام جنوبی** (ویتنامی: Cộng hòa miền Nam Việt Nam) به دولت اسمی و نماینده ویتنام جنوبی تبدیل شد و تمام دارایی‌ها، حقوق، تعهدات و حاکمیت جمهوری ویتنام را به ارث برد. در ۲ ژوئیه ۱۹۷۶، جمهوری ویتنام جنوبی و جمهوری دموکراتیک ویتنام طبق قانون اساسی ادغام شدند و جمهوری سوسیالیستی ویتنام فعلی را تشکیل دادند.

## منابع
# موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت

Centre William Rappard, eastern façade facing Lake Geneva, including the park block; the south-east wing (left) was constructed in 1957.
**موافقت‌نامهٔ عمومی تعرفه و تجارت** (General Agreement on Tariffs and Trade) یا به اختصار **گات** (GATT) توسط ۲۳ کشور در سال ۱۹۴۷ در شهر ژنو تهیه شده‌است. موافقت‌نامه در اصل بخشی از یک پیش‌نویس منشور سازمان تجارت بین‌المللی بوده که در کنفرانس برتون وودز تنظیم شده‌است، که پس از جنگ جهانی، همراه با صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی معرفی شد.

## مفاد

منشور هاوانا موجود نه تنها GATT را شامل می‌شد بلکه ادارهٔ تجارت را نیز در بر می‌گرفت. گسترهٔ قوانین مربوط به اشتغال، موافقت نامه‌های کالا، شیوه‌های محدود کسب‌وکار، سرمایه‌گذاری بین‌المللی، و خدمات نیز بخش‌هایی بود که در محدوده خود قرار داده بود، در حالی‌که گات خود، یک فهرست بزرگ از معافیت‌های تجاری مذاکره و قواعد رفتاری را در برداشت.

تمام کشورهای امضاکنندهٔ گات ضمن برخورداری از امتیاز دولت‌های کامله‌الوداد و تعرفه‌های تدریجی یک دیگر، از تدابیر گمرکی برای حمایت از کالاهای خود نیز خلع سلاح می‌شدند.

## منابع
# اجلاس ۲۰۲۴ سازمان همکاری شانگهای

| اجلاس ۲۰۲۴ سازمان همکاری شانگهای |
| --- |
| تصویر رهبران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای |
| کشور میزبان |  قزاقستان |
| تاریخ | ۳–۴ ژوئیه ۲۰۲۴ |
| شهرها | آستانه |
| شرکت‌کنندگان |  ازبکستان
 روسیه
 چین
 هند
 پاکستان
 قزاقستان
 قرقیزستان
 تاجیکستان
 بلاروس
 ایران
 ترکیه
 جمهوری آذربایجان
 ترکمنستان
 مغولستان
  |
| پس از | اجلاس ۲۰۲۳ سازمان همکاری شانگهای |
| وبگاه | sectsco.org |

**اجلاس ۲۰۲۴ سازمان همکاری شانگهای** بیست و چهارمین اجلاس سالانه سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بود که در ۳ و ۴ ژوئیه ۲۰۲۴ در آستانه، قزاقستان برگزار شد.

## شرکت کنندگان

### کشورهای عضو

* بلاروس – رئیس‌جمهور بلاروس، الکساندر لوکاشنکو
* چین – رئیس‌جمهور چین، شی جین پینگ
* هند – وزیر امور خارجه هند، سوبرامانیام جایشانکار
* ایران – سرپرست ریاست جمهوری ایران، محمد مخبر
* قزاقستان – رئیس‌جمهور قزاقستان، قاسم جومارت توقایف
* قرقیزستان – رئیس‌جمهور قرقیزستان، صدر جباروف
* پاکستان – نخست‌وزیر پاکستان، شهباز شریف
* روسیه – رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین
* تاجیکستان – رئیس‌جمهور تاجیکستان، امامعلی رحمان
* ازبکستان – رئیس‌جمهور ازبکستان، شوکت میرضیایف

### کشورهای ناظر

* مغولستان – رئیس‌جمهور مغولستان، اوخناگین خورلسوخ

### میهمانان

* جمهوری آذربایجان – رئیس‌جمهور آذربایجان، الهام علی اف
* قطر – امیر قطر، تمیم بن حمد آل ثانی
* ترکیه – رئیس‌جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان
* ترکمنستان – رئیس شورای خلق ترکمنستان، قربانقلی بردی‌محمداف
* امارات متحده عربی – حاکم رأس‌الخیمه، سعود بن صقر القاسمی

### سازمان‌های بین‌المللی

* سازمان ملل متحد - دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2024 SCO summit». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴.

## پیوند به بیرون
# روابط ژاپن و بریتانیا

**روابط ژاپن و بریتانیا** (انگلیسی: Japan–United Kingdom relations) در سال ۱۶۰۰ با ورود ویلیام آدامز به ژاپن آغاز شد. برای مدت طولانی، از سال ۱۶۴۱ تا ۱۸۵۳، هیچ روابط رسمی بین دو کشور وجود نداشت و جمهوری هلند به عنوان واسطه عمل می‌کردند. در سال ۱۸۵۴، آنها معاهده ای را امضا کردند که روابط دیپلماتیک رسمی را آغاز کرد، که از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۲۲ به یک اتحاد رسمی تبدیل شد. با این حال، سرزمین‌های متعلق به بریتانیا می‌خواستند بریتانیا به این اتحاد پایان دهد. روابط در دهه ۱۹۳۰ به دلیل تهاجم ژاپن به منچوری قطع شد. ژاپن در دسامبر ۱۹۴۱ اعلام جنگ کرد و مناطقی مانند هنگ کنگ و مالایا را تصرف کرد که منجر به درگیری خشونت‌آمیز به مدت چهار سال شد. ژاپنی‌ها بسیاری از قوای دریایی بریتانیا را شکست دادند و سنگاپور را تصرف کردند و بسیاری را اسیر کردند. اما انگلیسی‌ها سرانجام ژاپنی‌ها را در نزدیکی هند عقب راندند. روابط از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ بهبود یافت و با گذشت زمان، روابط دوستانه شد. در ۳ می ۲۰۱۱، وزیر امور خارجه بریتانیا، ویلیام هیگ گفت ژاپن یکی از نزدیکترین شرکای بریتانیا در آسیا است.

ژاپن، بریتانیا و ایتالیا قصد دارند تا سال ۲۰۲۴ با یکدیگر در ساخت یک جت جنگنده جدید همکاری کنند.

## جستارهای وابسته

* ورود ژاپن به جنگ جهانی اول
* مشاوران خارجی دولت میجی در ژاپن
* گورستان‌های خارجی‌ها در ژاپن
* روابط آلمان و ژاپن
* روابط ژاپن و مالزی
* روابط ژاپن و روسیه
* روابط ایالات متحده آمریکا و ژاپن
* روابط بریتانیا و مالزی
* روابط ایالات متحده آمریکا و بریتانیا
* هیئت اعزامی ایواکورا
* گایکوکو بوگیو
* پنج چوشو
* دانشجویان ژاپنی در انگلستان
* فهرست غربی‌هایی که قبل از سال ۱۸۶۸ از ژاپن دیدار کردند

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Japan–United Kingdom relations». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ اوت ۲۰۲۴.

## پیوند به بیرون
# وزیر (دولت)

**وزیر** (به انگلیسی: Minister) به سیاستمداری گفته می‌شود که در یک دولت، مسئول صدارت یکی از وزارت‌خانه‌ها می‌شود. وزارت بالاترین رتبه سیاسی در هیئت دولت پس از مقام رئیس‌جمهور است. وزیران می‌توانند عضو یک حزب سیاسی باشند یا از نظر سیاسی، مستقل کار کنند.

## ایالات متحده آمریکا

## ایران

در حال حاضر، کشور ایران ۱۹ وزارت‌خانه دارد.

## بریتانیا

## جستارهای وابسته

* وزارت

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Minister (government)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳.
# نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن

| نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن |
| --- |
|  |
| فعال | ۱ ژوئیه ۱۹۵۷ — تاکنون (۶۸ سال، ۱۱ ماه) |
| کشور |  ایالات متحده آمریکا |
| گونه | فرماندهی یکپارچه رزمی |
| اندازه | ۳۵٬۶۸۸ نفر |
| بخشی از |  فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا |
| ستاد | پایگاه هوایی یاکوتا، فوسا، توکیو |
| وبگاه | www.usfj.mil |
| فرماندهان |
| فرمانده | سپهبد استفان جوست |
| جانشین | سرلشکر جرج روول (سپاه تفنگداران دریایی) |

**نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن** (انگلیسی: United States Forces Japan) یک فرماندهی یکپارچه رزمی تابع فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا است. این فرماندهی در ۱ ژوئیه ۱۹۵۷ در ایستگاه هوایی فوچو در توکیو، ژاپن، برای جایگزینی فرماندهی خاور دور فعال شد. ستاد فرماندهی نیروهای ایالات متحده آمریکا ژاپن در پایگاه هوایی یاکوتا در توکیو قرار دارد و توسط فرمانده نیروهای ایالات متحده ژاپن که فرمانده نیروی هوایی پنجم نیز هست، فرماندهی می‌شود. از آن زمان، این اولین و تنها حضور پایدار یک ارتش خارجی در خاک ژاپن در تاریخ این کشور است.

نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن بر پرسنل، دارایی‌ها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در ژاپن، از جمله تقریباً ۵۵۰۰۰ سرباز فعال و ۱۵ پایگاه اصلی، نظارت دارد. نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن از مسئولیت‌های ایالات متحده تحت پیمان همکاری و امنیت متقابل بین ایالات متحده و ژاپن پشتیبانی می‌کند و فعالیت‌های آن تحت نظارت توافقنامه وضعیت نیروها بین ایالات متحده و ژاپن است. این فرماندهی نقش مهمی در هماهنگی و گفتگوهای امنیتی با دولت ژاپن و نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن ایفا می‌کند.

در ژوئیه ۲۰۲۴، وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که نیروهای ایالات متحده آمریکا در ژاپن به یک «ستاد عملیاتی مشترک» ارتقا خواهد یافت، اقدامی که لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، آن را «مهم‌ترین تغییر در نیروهای آمریکایی ژاپن از زمان تأسیس آن» توصیف کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Forces Japan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ مه ۲۰۲۵.

## پیوند به بیرون