# بنو ۱۰۱۹۵۵

سیارک ۱۰۱۹۵۵ بن‌نو| تصویر راداری از 101955 Bennu{{{2}}} (courtesy رصدخانه آرسیبو and JPL) |
| کشف |
| تاریخ کشف | ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۹ |
| طبقه‌بندی |
| طبقه‌بندی ریزسیاره | ۱۰۱۹۵۵ |
| تلفظ | ‎/bɛˈnuː/‎ |
| نامیده به نام | بن‌نو |
| طبقه‌بندی معمول | 1999 RQ36 |
| رده ریزسیاره | آپولو |
| ویژگی‌های مداری |
| مبدأ ۱ ژانویه ۲۰۱۱ (JD ۲۴۵۵۵۶۲٫۵) |
| پارامتر عدم قطعیت ۰ |
| Observation arc | 13.36 yr (4880 days) |
| اوج | ۱٫۳۵۵۹ یکای نجومی (۲۰۲٫۸۴ گیگامتر) |
| حضیض | ۰٫۸۹۶۸۹ یکای نجومی (۱۳۴٫۱۷۳ گیگامتر) |
| نیم‌قطر بزرگ | ۱٫۱۲۶۴ یکای نجومی (۱۶۸٫۵۱ گیگامتر) |
| خروج از مرکز مداری | ۰٫۲۰۳۷۵ |
| تناوب مداری | ۱٫۲۰ yr (436.65 d) |
| آنومالی متوسط | ۱۰۱٫۷۰۳۹° |
| میانگین حرکت | 0° 49m 28.056s / day |
| انحراف | ۶٫۰۳۴۹° |
| طول گره صعودی | ۲٫۰۶۰۹° |
| شناسه perihelion | ۶۶٫۲۲۳۱° |
| کمینه فاصله تقاطع مداری زمین | ۰٫۰۰۳۲۲۲۸ یکای نجومی (۴۸۲٬۱۲۰ کیلومتر) |
| کمینه فاصله تقاطع مداری هرمز | ۳٫۸۷۷۹۵ یکای نجومی (۵۸۰٫۱۳۳ گیگامتر) |
| Tهرمز | ۵٫۵۲۵ |
| عناصر ارزنده مداری |
| خروج از مرکز ارزنده | ۰٫۲۱۱۴۵ |
| انحراف ارزنده | ۵٫۰۴۱۵° |
| میانگین حرکت ارزنده | ۳۰۱٫۱۳۴۵ درجه / سال |
| تناوب مداری ارزنده | ۱٫۱۹۵۴۸ سال (۴۳۶٫۶۴۹ روز) |
| ویژگی‌های فیزیکی |
| میانگین شعاع | ۲۴۶ ± 10 m |
| شعاع استوایی | ۲۷۵ ± 10 m |
| جرم | 6.0‎×۱۰۷۰۰۱۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱۰ kg to 7.76‎×۱۰۷۰۰۱۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱۰ kg |
| میانگین چگالی | ۱٫۲۶ ± 0.070 g/cm3 |
| دوره چرخش | ۴٫۲۸۸ ساعت (۰٫۱۷۸۷ روز) |
| دوره چرخش Sidereal | 4.288 hours |
| سپیدایی هندسی | 0.046 |
|

| دمای سطح | کمترین | میانگین | بیشترین |
| --- | --- | --- | --- |
| Kelvin | ۲۳۶ | ۲۵۹ | ۲۷۹ |
| Fahrenheit | -۳۴٫۶ | ۶٫۸ | ۴۲٫۸ |
| Celsius | -۳۷ | -۱۴ | ۶ |

 |
| گونه طیف | B |
| *قدر مطلق* (H) | ۲۰٫۹ |
|  |

**سیارک ۱۰۱۹۵۵ بن‌نو** (به انگلیسی: 101955 Bennu)، (نام موقت 1999 RQ36)، یکی از سیارک‌های آپولو است که کشف آن توسط پروژهٔ لینیر یا بررسی سیارک‌های نزدیک به زمین لینکلن (LINEAR) در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۹ صورت گرفت. این سیارک هدفِ برنامه‌ریزی شدهٔ مأموریتِ کاوشگر اسیریس-رکس جهت تهیه و آوردن نمونه از سطح آن به زمین قرار گرفت که این نمونه‌ها در بیست و چهارم ماه سپتامبر سال ۲۰۲۳ به زمین فرستاده شد. مواد نمونه برای بررسی بیشتر و دقیق‌تر هویت آن سیارک استفاده خواهد شد. این سیارک به صورت بالقوه برای زمین یک سیارک برخوردی به حساب آمده و در جدول نگهبانی (Sentry) امتیاز در مقیاس خطر پالرمو سومین ذکر شده است.

سیارک بن‌نو دارای قطر متوسط حدود ۴۹۲ متر (۱۶۱۴ فوت؛ ۰٫۳۰۶ مایل). و به‌طور گسترده با رادار رصدخانه آرسیبو و رصدخانه‌های سیاره‌ای و مرکز شبکه فضای دوردست گلداستون رصد می‌شود.

در ۲۰ اکتبر ۲٫۲۰ اسیریس-رکس با موفقیت بر سطح بن‌نو فرود آمد و نمونه خاک آن را جمع‌آوری کرد.

**سیارک ۱۰۱۹۵۵ بن‌نو**، تصویر توسط کاوشگر اسیریس-رکس (۳ دسامبر ۲۰۱۸)

## کشف و رصد

بن‌نو در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹ توسط پروژهٔ لینیر یا بررسی سیارک‌های نزدیک به زمین لینکلن (LINEAR) کشف شد. این سیارک به‌عنوان 1999 RQ36 نام‌گذاری موقت و به‌عنوان یک سیارک نزدیک به زمین طبقه‌بندی شد. بن‌نو با استفاده از تصویربرداری توسط رادار رصدخانه آرسیبو و رصدخانه‌های سیاره‌ای و مرکز شبکه فضای دوردست گلداستون به‌طور گسترده مشاهده شد، زیرا بن‌نو در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹ به زمین نزدیک شد.

## ویژگی‌های فیزیکی

این سه تصویر که توسط فضاپیمای اسیریس-رکس ناسا به دست آمده است، یک شات گسترده و دو نمای نزدیک از یک منطقه در نیمکره شمالی سیارک بننو را نشان می‌دهد. تصویر زاویه باز (سمت چپ) که توسط دوربین MapCam فضاپیما به دست آمده است، منطقه ای به وسعت ۵۹۰ فوت (۱۸۰ متر) را با سنگ‌های فراوان، از جمله برخی تخته سنگ‌های بزرگ، و یک حوضچه از سنگ سنگی نشان می‌دهد که عمدتاً فاقد سنگ‌های بزرگ است. سنگ‌ها دو تصویر نزدیک‌تر که توسط دوربین پلی‌کم با وضوح بالا به دست آمده‌اند، جزئیات مناطق را در تصویر MapCam نشان می‌دهند، به‌ویژه یک تخته سنگ ۵۰ فوتی (۱۵ متری) (بالا) و حوض سنگ‌لیت (پایین). قاب‌های PolyCam 101 فوت (۳۱ متر) عرض دارند و تخته سنگی به تصویر کشیده شده تقریباً به اندازه یک نهنگ عنبر است. این تصاویر در ۲۵ فوریه زمانی که فضاپیما در مدار بنو، تقریباً ۱٫۱ مایل (۱٫۸ کیلومتر) از سطح سیارک در حال گردش بود، گرفته شد. برنامه رصدی برای این روز هر ۱۰ دقیقه یک MapCam و دو تصویر PolyCam را ارائه می‌کرد که این ترکیبی از زمینه و جزئیات سطح Bennu را امکان‌پذیر می‌کرد.
بن‌نو شکل تقریباً کروی دارد و شبیه یک فرفره است. محور دَوَران بن‌نو ۱۷۸ درجه نسبت به مدار آن کج شده است. جهت چرخش حول محور آن نسبت به مدار آن مخالف‌گرد است. درحالی‌که مشاهدات اولیه راداری زمینی نشان می‌داد که بن‌نو شکلی نسبتاً صاف با یک تخته سنگ برجسته ۱۰–۲۰ متری روی سطح خود دارد، داده‌های با وضوح بالا به دست آمده توسط اسیریس-رکس نشان داد که سطح بسیار ناهموارتر با بیش از ۲۰۰ تخته سنگ بزرگ‌تر از ۱۰ متر است. روی سطح، بزرگ‌ترین آن‌ها ۵۸ متر عرض دارد.

توده‌های سیارک بن‌نو حاوی رگه‌هایی از مواد معدنی کربنات با سپیدایی بالا هستند که اعتقاد بر این است که قبل از تشکیل سیارک، در اثر جریان‌های آب گرم در جسم مادر (جسمی آسمانی بزرگ‌تر که یک یا چند جسم کوچکتر، مانند سیارک، از بقایای آن تشکیل شده‌اند) بسیار بزرگ‌تر آن شکل گرفته‌اند. رگه‌های کربناتی بن‌نو بسیار بزرگ‌تر از رگه‌های کربناتی دیده شده در شهاب‌سنگ‌ها هستند. عرض این رگه‌ها بین ۳ تا ۱۵ سانتی‌متر و طول آن‌ها گاهی بیش از یک متر است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «101955 Bennu». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ مه ۲۰۱۶.