# شین‌جی‌تای

|  |
| --- |
|  |
| شین‌جی‌تای |
| نام ژاپنی |
| **شین‌جی‌تای** | 新字体 |
| **کیوجیتای** | 新字體 |
| **هیراگانا** | しんじたい |
| **کاتاکانا** | シンジタイ |
|

| آوانویسی |
| --- |
| لاتین‌نویسی هپبورن | Shinjitai |
| Kunrei-shiki | Sinzitai |

 |
|  |

**شین‌جی‌تای** (به ژاپنی: 新字体، به معنای «شکل نویسه‌های نو») صورت‌های ساده‌شده کانجی هستند که از زمان انتشار فهرست کانجی‌های تویو در سال ۱۹۴۶ میلادی (۱۳۲۵ خورشیدی) در ژاپن به کار می‌روند. برخی از صورت‌های نو موجود در شین‌جی‌تای در نویسه‌های چینی ساده‌شده نیز یافت می‌شوند، اما دامنه دگرگونی‌های شین‌جی‌تای به طور کلی گسترده‌تر از ساده‌سازی چینی نیست.

شین‌جی‌تای از راه کاهش شمار ضربه‌های قلم در کیوجی‌تای (به معنای «شکل نویسه‌های کهن»، یا 正字 «seiji»، یعنی «نویسه‌های درست و اصیل») پدید آمد؛ کیوجی‌تای همان کانجی‌های ساده‌نشده‌اند که معمولاً همانند نویسه‌های چینی سنتی هستند. این ساده‌سازی از راه جایگزین کردن مؤلفه صوتی (نشانه آوا) با مؤلفه‌ای هم‌آوا اما با ضربه‌های کمتر، یا جایگزینی بخش پیچیده‌ای از نویسه با بخشی ساده‌تر انجام شده‌است.

از دهه ۱۹۵۰ میلادی (۱۳۳۰ خورشیدی) به این سو چندین مرحله ساده‌سازی صورت گرفته‌است، اما تنها دگرگونی‌هایی که رسمیت یافتند، تغییرات فهرست کانجی‌های جویو در سال‌های ۱۹۸۱ و ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۶۰ و ۱۳۸۹ خورشیدی) بودند.

## پیشینه

صورت‌های زیر در پی اصلاحات نویسه‌ای پس از جنگ جهانی دوم در ژاپن بعد از اشغال پایه‌گذاری شدند. بسیاری از آن‌ها برگرفته از اختصارنویسی‌های دست‌نوشته پرکاربرد پیش از جنگ (به ژاپنی: 略字، «ریاکوجی») بودند.

| *Kyūjitai* | → | *Shinjitai* | *On'yomi* | *Kun'yomi* | معنا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 鐵 | → | 鉄 | テツ *tetsu* | くろがね *kurogane* | اسم: «آهن» |
| 與 | → | 与 | ヨ *yo* | あた(える) *ata(eru)* | فعل: «دادن» |
| 學 | → | 学 | ガク *gaku* | まな(ぶ) *mana(bu)* | اسم: «آموختن» |
| 體 | → | 体 | タイ *tai* | からだ *karada* | اسم: «بدن» |
| 臺 | → | 台 | ダイ *dai* |  | اسم: پایه، سکو |
| 國 | → | 国 | コク *koku* | くに *kuni* | اسم: «کشور»، «پادشاهی»، «ملت» |
| 關 | → | 関 | カン *kan* | せき *seki* | اسم: «دروازه» |
| 寫 | → | 写 | シャ *sha* | うつ(す) *utsu(su)* | فعل: «رونوشت گرفتن» |
| 廣 | → | 広 | コウ *kō* | ひろ(い) *hiro(i)* | صفت: «پهناور»، «گسترده» |
| 狀 | → | 状 | ジョウ *jō* |  | اسم: «شکل (هستی‌شناختی)» |
| 歸 | → | 帰 | キ *ki* | かえ(る) *kae(ru)* | فعل: بازگشتن |
| 齒 | → | 歯 | シ *shi* | は *ha* | اسم: دندان |
| 步 | → | 歩 | ホ *ho* フ *fu* ブ *bu* | ある(く) *aru(ku)* | فعل: راه رفتن |
| 圓 | → | 円 | エン *en* | まる(い) *maru(i)* | اسم: «دایره»، «ین ژاپن»؛ صفت: «گرد»، «دایره‌ای» |
| 區 | → | 区 | ク *ku* | く *ku* | اسم: «بخش اداری» |

در ۳۳۲ مورد، نویسه‌های استاندارد جدید ضربه‌های کمتری نسبت به صورت‌های کهن دارند، در ۱۴ مورد شمار ضربه‌ها برابر است و در ۱۱ مورد یک ضربه بیشتر دارند. چشمگیرترین ساده‌سازی مربوط به 廳←庁 است که ۲۰ ضربه حذف شده‌است.

### ساده‌سازی‌های غیررسمی

ساده‌سازی شین‌جی‌تای تنها به نویسه‌های موجود در فهرست‌های تویو و جویو اعمال شد و صورت‌های کیوجی‌تای همچنان صورت رسمی هیوگایجی (表外字, نویسه‌های خارج از فهرست‌های تویو و جویو) باقی ماندند. به عنوان نمونه، نویسه 擧 («KYO", "agaru/ageru»؛ مثال آوردن) به صورت 挙 ساده شد، اما نویسه 欅 («keyaki»؛ درخت زلکووا) که همان جزء 擧 را دربرمی‌گرفت، به دلیل هیوگایجی بودن، ساده‌نشده باقی ماند.

با این حال، صورت‌های ساده‌شده هیوگایجی در مجموعه‌های نویسه ژاپنی وجود دارند و شین‌جی‌تای گسترش‌یافته (拡張新字体) نامیده می‌شوند. این صورت‌ها غیررسمی تلقی می‌شوند، موضعی که گزارش ۲۰۰۰ میلادی (۱۳۷۹ خورشیدی) شورای زبان ملی دربارهٔ نویسه‌های خارج از جدول کانجی‌های جویو بر آن تأکید کرده‌است.

روزنامه روزنامه آساهی در ساده‌سازی هیوگایجی پیشرو است و ساده‌سازی‌های داخلی آن «نویسه‌های آساهی» نامیده می‌شوند. برای نمونه، 痙攣 («KEIREN»؛ گرفتگی عضله، تشنج) بر اساس الگوی 經←経 و 攣←挛 ساده می‌شود. این کار به دلیل آن است که در دوران چاپ با ماشین تحریر، کانجی‌های پیچیده‌تر به درستی چاپ نمی‌شدند.

استانداردهای صنعتی ژاپن (JIS) صورت‌های ساده‌شده فراوانی از کانجی بر اساس الگوی ساده‌سازی‌های شین‌جی‌تای دربردارد، مانند 﨔 (صورت ساده‌شده 欅)؛ بسیاری از این‌ها در یونی‌کد گنجانده شده‌اند، اما در بیشتر مجموعه‌های نویسه کانجی وجود ندارند.

ریاکوجی برای نوشتن دستی، مانند اختصارات 門 (در چینی ساده‌شده، این اختصار 门 رسمی شده‌است) و 第 (که در یونی‌کد به صورت 㐧 وجود دارد) بخشی از اصلاحات شین‌جی‌تای نیستند و از این رو جایگاه رسمی ندارند.

## روش‌های ساده‌سازی کانجی

### پذیرش صورت‌های خط علفی

صورت‌های خط جاری (شرق آسیا) (همچنین «خط علفی» نامیده می‌شود) و خط نیمه‌جاری از کانجی به عنوان شین‌جی‌تای پذیرفته شدند. نمونه‌ها عبارتند از:

* 圖←図
* 觀←観
* 示 (ریشه دین/مراسم) ← 礻
* 晝←昼

### استانداردسازی و یکپارچه‌سازی صورت‌های نویسه

نویسه‌هایی که دو یا چند صورت گوناگون داشتند زیر یک صورت استاندارد شدند. نویسه 島 («TŌ»، «shima»؛ جزیره) صورت‌های گوناگون 嶋 (که هنوز در نام‌های خاص دیده می‌شود) و 嶌 را نیز داشت، اما تنها صورت 島 استاندارد شد. ریشه 辶 پیش از این با دو نقطه چاپ می‌شد (چنانچه در هیوگایجی 逞 دیده می‌شود) اما با یک نقطه نوشته می‌شد (چنانچه در 道 دیده می‌شود)، از این رو صورت نوشتاری با یک نقطه استاندارد شد.

### جایگزینی نشانه «اون»

نویسه‌های گروه «کی‌سی موجی» (به ژاپنی: 形声文字) هر یک یک مؤلفه معنایی و یک مؤلفه آوایی دارند. در ساده‌سازی، مؤلفه‌های آوایی با هم‌آواهایی که ضربه‌های کمتری داشتند جایگزین شدند. برای نمونه، 圍 به 囲 تبدیل شد، زیرا 韋 و 井 هم‌آوا هستند.

دیگر ساده‌سازی‌های این روش عبارتند از: 竊←窃، 廳←庁، 擔←担. همچنین اختصارنویسی‌های محاوره‌ای دست‌نوشته (ریاکوجی) بر اساس این الگو وجود دارند که در آن‌ها نمادهای غیرکانجی به عنوان نشانه آوا به کار می‌روند.

### پذیرش نویسه‌های گوناگون

در برخی موارد، یک نویسه استاندارد با یک نویسه گوناگون جایگزین شد که نه صورت گرافیکی مشابه داشت و نه آوای «اون» مشترک، اما پایه تاریخی برای استانداردسازی داشت. نمونه‌ها عبارتند از 證←証 و 燈←灯. در هر دو مورد، نویسه جایگزین معنا و آوای متفاوتی داشت، اما به دلیل شمار ضربه‌های کمتر پذیرفته شد.

### حذف مؤلفه‌ها

برخی کانجی‌ها با حذف کامل مؤلفه‌هایشان ساده شدند. برای نمونه:

* بخش 倠 از 應 حذف شد و به 応 تبدیل گردید
* 藝←芸
* 罐←缶
* 縣←県
* 絲←糸
* 蟲←虫
* 餘←余

### افزودن ضربه

در پنج مورد پایه و شش مورد مشتق (جمعاً یازده مورد)، کانجی‌ها با افزودن یک ضربه دگرگون شدند تا ترکیب آن‌ها منظم‌تر شود:

* 步←歩 (به ژاپنی: 涉←渉، به ژاپنی: 頻←頻) — مؤلفه پایینی به 少 رایج تبدیل می‌شود
* 賓︀←賓 — به همین شکل
* 卷←巻 (به ژاپنی: 圈←圏) — پایین به 己 تبدیل می‌شود
* 綠←緑 (به ژاپنی: 錄←録) — بالا-راست به 彐 تبدیل می‌شود
* 免 (به ژاپنی: 勉، به ژاپنی: 晚←晩) — دو ضربه پایینی 儿 رایج را می‌سازند
* 卑 (به ژاپنی: 碑) — ضربه کوچک بالا-چپ اکنون ضربه‌ای جداگانه است

## ناسازگاری‌ها

ساده‌سازی به شکل یکنواخت انجام نشد. نخست اینکه تنها گروهی از نویسه‌ها (کانجی‌های جویوی رایج) ساده شدند و نویسه‌های خارج از این گروه (هیوگایجی) عموماً صورت پیشین خود را حفظ کردند. برای نمونه، 賣، 續 و 讀 به ترتیب به 売، 続 و 読 ساده شدند، اما هیوگایجی‌های 贖، 犢 و 牘 که همان مؤلفه را دربردارند، در صورت‌های ساده‌نشده باقی ماندند.

دوم اینکه حتی هنگامی که ساده‌سازی در برخی نویسه‌های این گروه انجام شد، ساده‌سازی مشابه برای همه نویسه‌ها اعمال نشد. برای نمونه، نویسه 龍 به معنای «اژدها» به صورت تنها و در برخی نویسه‌های مرکب ساده شد، اما در برخی دیگر نه. این نویسه خود به 竜 ساده شد، و نویسه مرکب 瀧 («آبشار») نیز به 滝 تبدیل گردید؛ اما در نویسه‌های 襲 («حمله») و 籠 («سبد») ساده‌سازی انجام نشد.

از سوی دیگر، نویسه 貫 («سوراخ کردن») ساده نشد، و نویسه مرکب 慣 («عادت کرده») هم ساده نشد، اما در نویسه مرکب 實 ساده‌سازی انجام شد و به 実 («حقیقت») تبدیل گردید.

اصلاح کانجی‌های جویو در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹ خورشیدی) ناسازگاری‌های بیشتری پدیدآورد: در برخی موارد، ریشه‌هایی که پیش از این به طور یکنواخت در مجموعه جویو ساده شده بودند، اکنون در برخی نویسه‌های جویوی جدید در صورت سنتی خود ظاهر شدند. برخلاف رویه پیشین، هیچ ساده‌سازی تازه‌ای از نویسه‌ها انجام نشد. با این حال، 艶 («درخشش») که پیش از این از شین‌جی‌تای‌های گسترش‌یافته بود، جایگزین 艷 شد.

با این حال، دستورالعمل‌های منتشرشده از سوی دولت ژاپن به صراحت ساده‌سازی در نوشتن دستی را مجاز می‌دانند و به‌کارگیری نویسه‌های جایگزین در متن الکترونیکی را منع نمی‌کنند.

## ساده‌سازی‌ها در کانجی‌های جویو و جین‌می‌یو

در ۲٬۱۳۶ کانجی جویو، ۳۶۴ جفت نویسه ساده‌شده و سنتی وجود دارد. کانجی 弁 برای ساده‌سازی سه کانجی سنتی متفاوت (به ژاپنی: 辨، به ژاپنی: 瓣 و به ژاپنی: 辯) به کار می‌رود. از این ۳۶۴ نویسه سنتی، ۲۱۲ تای آن‌ها همچنان به عنوان کانجی‌های جین‌می‌یو در نام‌ها کاربرد دارند. فهرست کانجی‌های جین‌می‌یو همچنین ۶۳۱ کانجی دیگر را که عنصری از فهرست کانجی‌های جویو نیستند دربردارد؛ ۱۸ تای آن‌ها یک صورت گوناگون دارند.

### نویسه‌های سنتی که ممکن است نمایش‌شان دشوار باشد

به دلیل یکپارچه‌سازی هان، برخی نویسه‌های شین‌جی‌تای با نظیرهای کیوجی‌تای خود یکپارچه شده‌اند. در میان کانجی‌های جویو، ۶۲ نویسه وجود دارند که نمایش صورت کیوجی‌تای آن‌ها ممکن است دشوار باشد:

海 社 勉 暑 漢 神 福 練 者 都 器 殺 祝 節 梅 類 祖 勤 穀 視 署 層 著 諸 難 朗 欄 廊 虜 隆 塚 祥 侮 僧 免 卑 喝 嘆 塀 墨 悔 慨 憎 懲 敏 既 煮 碑 祉 祈 禍 突 繁 臭 褐 謁 謹 賓 贈 逸 響 頻

این نویسه‌ها نویسه‌های یکپارچه CJK در یونی‌کد هستند که صورت کهن (کیوجی‌تای) و صورت نو (شین‌جی‌تای) آن‌ها زیر استاندارد یونی‌کد یکپارچه شده‌اند. هرچند صورت‌های کهن و نو در استاندارد JIS X 0213 از هم متمایزند، صورت‌های کهن به «نویسه‌های سازگاری CJK» در یونی‌کد نگاشت می‌شوند که از نظر یونی‌کد معادل‌های استانداری صورت‌های نو به‌شمار می‌روند و ممکن است توسط نرم‌افزارهای کاربری از هم تمیز داده نشوند. از این رو، بسته به محیط کاربر، شاید نتوان میان صورت‌های کهن و نو این نویسه‌ها تمایز قائل شد.

## جنجال‌ها

همانند یکی از جنبه‌های جنجال‌برانگیز نویسه‌های چینی ساده‌شده، برخی شین‌جی‌تای‌ها در اصل نویسه‌هایی جداگانه با معناهای متفاوت بودند. برای نمونه، کانجی 藝 («GEI»؛ هنر، دستاورد) به 芸 ساده شد، اما 芸 در اصل نویسه‌ای جداگانه با آوای «اون» «UN» بود. بسیاری از نویسه‌های اصلی که ادغام شدند در ژاپنی مدرن دیگر به کار نمی‌روند: برای نمونه، 豫 («YO, arakaji(me)»؛ از پیش) و 餘 («YO, ama(ri)»؛ مازاد) با 予 و 余 ادغام شدند که هر دو کانجی کهنه‌ای برای ضمیر اول‌شخص «من» هستند.

اما 芸 مشکلی خاص ایجاد می‌کند: نخستین کتابخانه عمومی ژاپن، اونتی (芸亭) (ساخته‌شده در دوره نارا)، از این نویسه بهره می‌گیرد. این نویسه همچنین در ادبیات ژاپنی کلاسیک اهمیت دارد و کتاب‌های تاریخ ژاپنی مجبور شده‌اند میان این دو نویسه از راه نوشتن «UN» با صورت کهن ریشه 艹 (که 艸 است) تمایز برقرار کنند.

## تفاوت‌های ساده‌سازی میان چینی و ژاپنی

چین سرزمین اصلی، سنگاپور، مالزی و ژاپن سامانه‌های نوشتاری خود را مستقل از یکدیگر ساده کردند. پس از جنگ جهانی دوم، روابط نامطلوب، همکاری میان این کشورها را ناممکن ساخت. نویسه‌های چینی سنتی هنوز به طور رسمی در هنگ‌کنگ، ماکائو، تایوان، کره جنوبی (به عنوان مکملی برای هانگول، هرچند در کره شمالی دیگر به کار نمی‌رود) و در میان بسیاری از چینی‌های خارج از کشور به کار می‌روند.

در چینی، نویسه‌های بسیار بیشتری نسبت به ژاپنی ساده شدند؛ برخی نویسه‌ها تنها در یکی از این زبان‌ها ساده شدند؛ برخی دیگر به شیوه یکسان در هر دو زبان ساده شدند و برخی به شیوه‌های متفاوت. این بدان معناست که کسانی که می‌خواهند سامانه‌های نوشتاری هر دو زبان چینی و ژاپنی را بیاموزند، گاهی باید سه صورت متفاوت از یک نویسه را فرا بگیرند: چینی سنتی، چینی ساده‌شده و ژاپنی مدرن (مانند 龍 - 龙 - 竜 برای «اژدها»).

|  | چینی سنتی | چینی ساده‌شده | ژاپنی مدرن | معنا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **بدون ساده‌سازی در هیچ‌کدام** همان نویسه یونی‌کد، اما ظاهر ممکن است با خط متفاوت باشد | 悲 | 悲 | 悲 | غمگین |
| **ساده‌سازی یکسان در هر دو زبان** | 獻 | 献 | 献 | پیشکش کردن |
| **تنها در چینی ساده شده** | 緊 | 紧 | 緊 | سفت |
| **تنها در ژاپنی ساده شده** | 惠 | 惠 | 恵 | سود، فایده |
| **ساده‌سازی متفاوت در چینی و ژاپنی** | 棧 | 栈 | 桟 | سکو، انباره |
| **ساده‌سازی چینی ژرف‌تر** | 驅 | 驱 | 駆 | راندن |
| **ساده‌سازی ژاپنی ژرف‌تر** | 圓 | 圆 | 円 | گرد، دایره |

## جستارهای وابسته

* درگاه ژاپن
* درگاه زبان‌ها

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shinjitai». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۲۶.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «新字体». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چینی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۲۶.

## پیوند به بیرون

* کانجی — ساده‌سازی‌های ژاپنی
* سامانه نوشتاری ژاپنی در سده بیستم: اصلاح و دگرگونی، نوشته کریستوفر سیلی
* فهرست کانجی‌های رایج، منتشرشده از سوی آژانس فرهنگی ژاپن