Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# دلال (فیلم)

| دلال |
| --- |
| پوستر تبلیغاتی |
|  |
| هانگول | 브로커 |
| لاتین‌نویسی اصلاح‌شده | **Beurokeo** |
|  |
| کارگردان | هیروکازو کورئیدا |
| تهیه‌کننده | یوجین لی |
| نویسنده | هیروکازو کورئیدا |
| بازیگران | * سونگ کانگ هو
* گانگ دونگ-وون
* به دونا
* آی‌یو
* لی جو-یونگ
 |
| موسیقی | جونگ جه ایل |
| فیلم‌بردار | هونگ کیونگ-پیو |
| تدوینگر | هیروکازو کورئیدا |
| شرکت تولید | زیپ سینما |
| توزیع‌کننده | سی‌جی ئی‌ان‌ام |
| تاریخ‌های انتشار | * ۲۶ مه ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-05-۲۶) (کن)
* ۸ ژوئن ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-0۶-۰۸) (کره جنوبی)
 |
| مدت زمان | ۱۲۹ دقیقه |
| کشور | کره جنوبی |
| زبان | کره‌ای  |

دلال (انگلیسی: Broker؛ کره‌ای: 브로커) فیلم درام محصول کره جنوبی به کارگردانی هیروکازو کورئیدا و با بازی سونگ کانگ هو، به دونا، گانگ دونگ-وون و آی‌یو است. این فیلم در ۸ ژوئن ۲۰۲۲ منتشر شد. این فیلم در ۲۶ مه ۲۰۲۲، در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد.

## بازیگران

* سونگ کانگ هو در نقش سانگ هیون
* به دونا در نقش سو جین
* گانگ دونگ-وون در نقش دونگ سو
* آی‌یو در نقش سو یونگ

## منابع

## پیوند به بیرون

* *دلال* در هان‌سینما
* *دلال* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *دلال* در ناور
* *دلال* در داوم
# چوی جین شیل

| چوی جین شیل |
| --- |
| زادهٔ | ۲۴ دسامبر ۱۹۶۸ سئول، کره جنوبی |
| درگذشت | ۲ اکتبر ۲۰۰۸ (۳۹ سال) سئول، کره جنوبی |
| علت مرگ | خودکشی با دارآویختن |
| ملیت | کره جنوبی |
| پیشه | بازیگر |
| سال‌های فعالیت | ۱۹۸۸–۲۰۰۸ |
| همسر | چو سونگ مین (۲۰۰۰–۲۰۰۴؛ طلاق) |
| فرزندان | ۲ |
|  |
| نام کره‌ای |
| هانگول | 최진실 |
| هانجا | 崔眞實 |
| لاتین‌نویسی اصلاح‌شده | *Choe Jin-sil* |
| مک‌کیون–ریشاور | *Ch'oe Chin-sil* |
|  |

**چوی جین شیل** (کره‌ای: 최진실؛ ۲۴ دسامبر ۱۹۶۸ – ۲ اکتبر ۲۰۰۸) بازیگر اهل کره جنوبی بود. او یکی از بهترین بازیگران کره جنوبی بود و لقب «بازیگر زن ملت» را داشت. او به عنوان نقش اصلی در ۱۸ فیلم و ۲۰ مجموعه تلویزیونی بازی کرد، در ۱۴۰ تبلیغ بازرگانی حضور پیدا کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن در سی و سومین جوایز ناقوس بزرگ شد. او در ۲ اکتبر ۲۰۰۸ در خانه‌اش در سئول خودکشی کرد.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Choi Jin-sil». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱.

## پیوند به بیرون

* چوی جین شیل در بانک اطلاعات فیلم‌های کره‌ای

* چوی جین شیل در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* چوی جین شیل در هان‌سینما
# سینمای بحرین

**سینمای بحرین**، سینمای کوچکی است. تاکنون فیلم‌های کوتاه بسیاری توسط فیلمسازان مستقل بحرینی و ۵ فیلم دربارهٔ تاریخ بحرین ساخته شده‌است. تعدادی سالن سینما در بحرین وجود دارند که فیلم‌های هندی، هالیوودی و عربی را اکران می‌کنند.

## پیشینه

ورود سینما به بحرین به سال ۱۹۲۲ بر می‌گردد. یک تاجر بحرینی اهل منامه به نام محمود ال‌ساتی اولین پروژکتور نمایش فیلم را به این شهر وارد کرد. در اواخر دهه ۳۰ برای خارجی‌های مقیم این کشور یک سالن سینما رسما افتتاح شد. متولی این سینما عبدالله الزید با نمایش فیلم‌های سینمایی عربی عملا نقش بسزایی در شناساندن سینما به مردم این شهر ایفا نمود.

با تاسیس یک مرکز سینمایی کوچک به نام شرکت تولید فیلم بحرین در سال ۱۹۸۰ اولین گام برای ساخت تولیدات کوچک برداشته شد. سرانه تولید فیلم در این کشور ۵ اثر است که عمدتا فیلم‌های مستند می‌باشند.

در حال حاضر حدود ۴۴ سالن سینمای مجهز در بحرین وجود دارد که عمدتا فیلم‌های هندی؛ عربی و آثار مربوط به سینمای آمریکا را نمایش می‌دهند.

مخاطبین سینما در بحرین سالیانه حدود ۲ میلیون نفر برآورد شده‌است. حدود ۲ دهه است که جغرافیای بیابانی بحرین محل تولید چند فیلم سینمایی از کشورهای اطراف بوده‌است. همچنین یک اثر مشترک محصول سینمای دانمارک و افغانستان به نام *عضلات افغانی* محصول ۲۰۰۶ در این کشور ساخته شده‌است.

مهمترین اثر بومی ساخته شده در این کشور *افسانه بحرین* ( به عربی: *حکایة بحرینیة*) ساخته بسام الذوادی محصول ۲۰۰۷ است.

## فهرست فیلم‌های فیلمبرداری شده در بحرین

* *بیگانه* - ۲۰۰۱
* *عضلات افغانی* - ۲۰۰۶
* *سینما ۵۰۰ کیلومتر* - ۲۰۰۶
* *نیلاوو* - ۲۰۱۰

## فهرست فیلمسازان بحرینی

* خلیفه شاهین
* زیشان جاوید شاه
* محمد بوعلی
* بسام الذوادی

## جستارهای وابسته

* فهرست سینماهای جهان

## منابع
# سینمای فلسطین

| سینمای فلسطین |
| --- |
| روستایی‌های اهل حلحول‌ در انتظار نمایش فیلمی در فضای باز، در حدود ۱۹۴۰ |
| تعداد سالن | ۲ (۲۰۰۷) |
|  • سرانه | ۰٫۱ در ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۰۷) |
| تعداد پذیرش (۲۰۰۷) |
| مجموع | ۶۴٬۰۲۶ |

**سینمای فلسطین** در مقایسه با سینمای عرب در مجموع، نسبتاً نوپاست. بسیاری فیلم‌های فلسطینی با بودجه و حمایت اروپا و اسرائیل ساخته می‌شوند. فیلم‌های فلسطینی تنها به عربی ساخته نمی‌شوند و برخی از آن‌ها به زبان انگلیسی، فرانسوی یا عبری هستند.

## جستارهای وابسته

* فهرست سینماهای جهان

## منابع

## پیوند به بیرون
# سینمای آسیای جنوبی

جنوب آسیا روی این نقشه با رنگ نارنجی نمایش داده شده است.
**سینمای آسیای جنوبی** (انگلیسی: South Asian cinema) مربوط به صنایع فیلم‌سازی کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش، افغانستان، سری‌لانکا، نپال، بوتان می‌شود. اما اصطلاحات «سینمای آسیا»، «سینمای شرقی» و «سینمای مشرق‌زمین»
در استفاده‌ای مشترک به مجموع سینمای شرق آسیا، جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا گفته می‌شود.

## جستارهای وابسته

* فهرست سینماهای جهان
* سینمای آسیا
* سینمای هند
* بالیوود
* لالیوود

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «South Asian cinema». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۵.
# سینمای کامرون

**سینمای کامرون** شامل فیلم‌سازی به زبان فرانسوی و زبان انگلیسی است. صنعت فیلم در این کشور گاهی کالیوود نامیده می‌شود. پیشینه تولید فیلم در این سرزمین به سال ۱۹۱۹ بر می‌گردد زمانی که این کشور کامرون فرانسه نامیده می‌شد.

## سینمای پس از استقلال

در سال ۱۹۶۰، کامرون به کشوری مستقل تبدیل گردید و اولین فیلمی که بعد از استقلال در کامرون فیلمبرداری شد *شماره دو* به کارگردانی دیا موکوری در سال ۱۹۶۲ بود که تا سال ۱۹۶۶ اکران نشد.

ترزه سیتا بلا و ژان پیر دیکونگو پیپا اولین تهیه‌کنندگان فیلم کامرونی بودند. از دیگر نام‌های سینمای اولیه کامرون می‌توان به آلفونس بنی و دانیل کاموا اشاره کرد. کاموا با فیلم *دختر ما* (۱۹۸۱) در جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد. همچنین در پنجاه و سومین دوره جوایز اسکار به عنوان نماینده سینمای کامرون معرفی گردید.

قبل از سال ۱۹۷۳، تقریباً ۱۵ فیلم کوتاه و بلند با پشتیبانی مالی از وزارت تعاون فرانسه و پشتیبانی فنی از مراکز فرهنگی فرانسه تولید شد. در سال ۱۹۷۲، حدود ۳۲ سالن سینما سراسر کامرون وجود داشت که توسط دولت وقت کامرون حمایت می‌شد. اما در دهه‌های بعد عمدتاً تعطیل و متروکه شدند. در شهرهای بزرگتر مانند یائونده و دووالا نیز سینماها متعاقباً تعطیل شدند و در عوض فیلم‌ها در سینماهای سیار نمایش داده می‌شوند.

## جشنواره فیلم

جشنواره بین‌المللی فیلم کامرون برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ برگزار شد. این جشنواره با هدف کمک به توسعه صنعت فیلم محلی و ایجاد یک فرصت رشد در صنعت فیلم، تسهیل دسترسی به سرمایه گذاران، تجهیزات و کسب مهارت فنی از طریق درگیر شدن کارشناسان خارجی برگزار می‌شود. به همین منظور جشنواره یکسری کارگاه آموزشی برای بالا بردن استانداردهای صنعت فیلمسازی محلی برگزار می‌کند.

## سینمای حال حاضر

ژان پیر بکولو با فیلم *آنهایی که خون می‌ریزند*(۲۰۰۵) که در جشنواره فیلم و تلویزیون پان آفریقا واگادوگو برنده چندین جایزه شد و فلورانس آییسی با فیلم *خواهرخوانده* (۲۰۰۵) از بدنه جدید سینماگران حال حاضر کامرون محسوب می‌شوند.

در یک دهه اخیر سینمای کامرون با حمایت سینمای نیجریه تولید مشترک در صنعت سینما را آغاز کردند. *مردی برای آخر هفته* (۲۰۱۷) ساخته آشیل بریس و *خیانت در امانت* (۲۰۱۷) ساخته نکانای نکوایی از جمله این آثار است.

## جستارهای وابسته

* سینمای آفریقا
* سینمای جمهوری آفریقای مرکزی
* سینمای جمهوری دموکراتیک کنگو
* سینمای چاد

## منابع
# سینمای مصر

| سینمای مصر |
| --- |
| تعداد سالن | ۲۹۴ (۲۰۱۰) |
|  • سرانه | ۰٫۴ به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر (۲۰۱۰) |
| توزیع‌کنندگان اصلی | کمپانی سینمایی العربیه |
| فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۵–۲۰۰۹) |
| مجموع | ۴۲ (میانگین) |
| تعداد پذیرش (۲۰۱۰) |
| مجموع | ۳۱٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| فروش گیشه (۲۰۱۰) |
| مجموع | ۷۴ میلیون دلار |

**سینمای مصر** (انگلیسی: Cinema of Egypt) به صنعت فیلم‌سازی عربی-مصری‌زبان مستقر در قاهره پایتخت مصر اشاره دارد. از ۱۹۷۶، قاهره میزبان جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره بوده است. از ۱۹۰۸ تاکنون، بیش از ۴۰۰۰ فیلم کوتاه، بلند و مستند در کشورهای عرب‌زبان ساخته شده که سه‌چهارم آن، مصری بوده‌اند. از کارگردانان مشهور این سینما می‌توان به سعید مرزوق و یوسف شاهین اشاره کرد.

## جستارهای وابسته

* فهرست سینماهای جهان
* جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cinema of Egypt». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون
# سینمای کانادا

| سینمای کانادا |
| --- |
| سینماهای شهر نقره‌ای ریچموند هیل |
| تعداد سالن | ۲٬۸۳۱ (۲۰۰۶) |
|  • سرانه | ۹٫۵ به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۰۶) |
| توزیع‌کنندگان اصلی | وارنر برادرز ۱۸٫۲٪ فاکس فیلم ۱۷٫۱٪ آلیانس فیلمز ۱۲٫۸٪ |
| فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۸) |
| داستانی | ۶۵ (۸۶٫۷٪) |
| پویانمایی | - |
| مستند | ۷ (۹٫۳٪) |
| تعداد پذیرش |
|  • سرانه | ۳٫۱ (۲۰۱۰) |
| فروش گیشه (۲۰۱۱) |
| مجموع | ۱ میلیارد دلار کانادا |

**سینمای کانادا** (انگلیسی: Cinema of Canada) به صنعت فیلم در کانادا اشاره دارد. کانادا، مرکز چندین استودیوی فیلم‌سازی است که اغلب در سه منطقه بزرگ شهری کانادا یعنی تورنتو، مونترآل و ونکوور قرار دارند. از سال ۱۹۱۱، ۱۰۰۰ فیلم برگزیده انگلیسی‌زبان و ۶۰۰ فیلم برگزیده فرانسوی-کانادایی کاملاً یا به صورت همکاری، در سینمای کانادا تولید شده‌است. اولین فیلم برداشته شده در کانادا، در کنار آبشارهای نیاگارا ساخته شده‌است. اولین فیلم‌ساز کانادایی، جیمز فریر، کشاورزی از مانیتوبا بود که مستندش را در اوایل ۱۸۹۷، در سراسر انگلستان به نمایش درآورد تا مردم را به مهاجرت به مانیتوبا تشویق کند.

برخی از کارگردانان مطرح سینمای کانادا عبارتند از: جیمز کامرون، دیوید کراننبرگ، آتوم اگویان، سارا پلی، دیپا مهتا، دنیس آرکند، دنی ویلنو، ژان-مارک ولی، لئا پول و زاویه دولان.

سینمای انگلیسی‌زبان کانادا، نزدیکی زیادی به سینمای آمریکا دارد. کارگردانان کانادایی که برای فیلم‌هایی که با تهیه‌کنندگی آمریکا ساخته‌اند، مشهورند، عبارتند از نورمن جویسون، جیسون رایتمن، پل هگیس و جیمز کامرون. کامرون به همین صورت، دو فیلم اول پرفروش تاریخ، یعنی آواتار و تایتانیک را ساخته‌است. بازیگران کانادایی که در هالیوود درخشیده‌اند عبارتند از: مری پیکفورد، نورما شیرر، دونالد ساترلند، جیم کری و رایان گاسلینگ.

## جستارهای وابسته

* فیلم سودجو
* سینمای جهان

## منابع

## پیوند به بیرون
# سینمای جامائیکا

اولیویا دی هاویلند و ارول فلین در نمایی از *کاپیتان بلاد* (۱۹۳۵) ساخته مایکل کورتیز
**سینمای جامائیکا** یک صنعت بسیار خرد است. اگرچه از دهه ۳۰ جغرافیای جامائیکا محل مناسبی برای تولید فیلم محسوب می‌شد. بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ تولید فیلم‌های کمپانی‌های اروپایی و آمریکایی در این سرزمین شدت گرفت.

اولین فیلم بومی در جامائیکا *آن‌ها خشن‌تر می‌آیند* (۱۹۷۲) ساخته پری هنزل است.

## فیلم‌هایی که تمام یا بخش‌هایی از آن در جامائیکا فیلم‌برداری شدند

* *کاپیتان بلاد* (۱۹۳۵)
* *قوی سیاه* (۱۹۴۲)
* *۲۰٬۰۰۰ فرسنگ زیر دریا* (۱۹۵۴)
* *دکتر نو* (۱۹۶۲)
* *باد سخت در جامائیکا* (۱۹۶۵)
* *پاپیون* (۱۹۷۳)
* *زندگی کن و بگذار بمیرند* (۱۹۷۳)
* *مرداب آبی* (۱۹۸۰)
* *پیرانا ۲: تخم‌ریزی* (۱۹۸۱)
* *باشگاه بهشت* (۱۹۸۶)
* *کوکتل* (۱۹۸۸)
* *گودزیلا* (۱۹۹۸)
* *جزیره گنج* (۱۹۹۰)
* *نشان‌گذاری شده برای مرگ* (۱۹۹۰)
* *ذرت بو داده* (۱۹۹۱)
* *رقابت سرد* (۱۹۹۳)
* *دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه* (۲۰۰۳)
* *دزدان دریایی ۲: انتقام استاگنتی* (۲۰۰۵)
* *جواز ازدواج* (۲۰۰۷)
* *شوالیه و روز* (۲۰۱۰)
* *دوباره خانه* (۲۰۱۲)
* *آزادی‌خواه* (۲۰۱۳)
* *زمانی برای مردن نیست* (۲۰۲۱)

## منابع
# سینمای پاراگوئه

*وارثین* (۲۰۱۸) ساخته مارسلو مارتینسی. موفق‌ترین فیلم تاریخ سینمای پاراگوئه
**سینمای پاراگوئه** به صنعت سینما در این کشور اشاره دارد. سینما در پاراگوئه به صورت تاریخی کوچک مانده‌است. اگرچه در ۲ دهه اخیر چندین فیلم‌ساز بومی این کشور درجشنواره بین‌المللی فیلم روتردام و در جشنواره کن حضور داشتند.

## پیشینه

اولین فیلم‌های کوتاه صامت سینمای پاراگوئه در سال ۱۹۰۵ توسط کارگردان آرژانتینی ارنستو گونچه ساخته شد. اولین فیلم سینمای بومی این کشور توسط هیپولیتو کارون بانام *روح پاراگوئه* در ۱۹۲۵ به مدت زمان ۱۰ دقیقه تولید شد. اولین فیلم ناطق سینمای این کشور توسط فیلم‌ساز آرژانتینی روکه فونس با نام در *جهنم چاکو* در سال ۱۹۳۲ عرضه شد. این فیلم مستند به جنگ چاکو پرداخته بود.

حضور سینماگران آرژانتینی در بدنه سینمای پاراگوئه تا دهه ۵۰ امری رایج بود. به قدرت رسیدن آلفردو اشتروسنر در سال ۱۹۵۴ در لطمه به سینمای نوپای این کشور بی‌تاثیر نبود. وی از طریق کودتا به قدرت رسید و تا سال ۱۹۸۹ عنوان رئیس‌جمهور پاراگوئه را داشت و یک دیکتاتوری نظامی در این کشور برقرار کرده بود.

لوکاس دماره با فیلم جنگی *عطش* (۱۹۶۰) جنگ چاکو و جنگ پاراگوئه را روایت کرد. این فیلم اقتباسی از آثار نویسنده شهیر و تبعیدی پاراگوئه آگوستو روا باستوس بود. آگوستو روا باستوس خود نیز در نگارش فیلم‌نامه‌های بسیاری دست داشت که عمده آنان توسط کارگردان‌های آرژانتینی و بعضاً پاراگوئه‌ای به فیلم درآمدند.

## سینمای مدرن

در ۲۰۱۵ اتفاق مهم سینمای پاراگوئه، معرفی اولین فیلم از بدنه سینمایی این کشور به مراسم اسکار بود. فیلم مستند *اوقات ابری* (۲۰۱۵) ساخته آرامی اولون به هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار ارسال شد که البته در جمع نامزدهای اصلی قرار نگرفت.

در ادامه خوان کارلوس مانگلیا فیلم‌ساز بدنه سینمایی پاراگوئه نیز با فیلم *جستجوگران طلا* (۲۰۱۷) در نودمین دوره جوایز اسکار شرکت کرد.

مارسلو مارتینسی با فیلم *وارثین* (۲۰۱۸) در نود و یکمین دوره جوایز اسکار شرکت کرد اما در مرحله آخر جزو نامزدهای نهایی قرار نگرفت. *وارثین* از معدود فیلم‌های سینمای بدنه پاراگوئه است که جوایز فراوانی از جشنواره‌هایی مانند شصت و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و جشنواره‌های اسپانیایی زبان مانند جایزه گویا بدست آورده‌است.

## آمار و ارقام

در حال حاضر ۱۷ سالن سینمای فعال در پاراگوئه وجود دارد. بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ در این کشور ۴۰ فیلم بلند و ۳۶ فیلم مستند تولید شده‌است.

## منابع
# سینمای آمریکای لاتین

**سینمای آمریکای لاتین** (انگلیسی: Latin American cinema) مجموعه فیلم‌هایی است که در صنایع فیلم‌سازی آمریکای جنوبی به اضافه سینمای مکزیک و کوبا تولید می‌شوند. سینمای آمریکای لاتین، هم غنی و هم متنوع است. با این‌همه، کانون‌های اصلی آن، آرژانتین، برزیل و مکزیک هستند. سینمای آمریکای لاتین پس از افزوده شدن صدا به فیلم‌ها، که باعث شد مانعی زبانی مقابل ورود فیلم‌های هالیوود ایجاد شود، رونق بیشتری پیدا کرد.

## جستارهای وابسته

* سینمای آرژانتین
* سینمای برزیل
* سینمای مکزیک
* سینمای اروگوئه
* سینمای کلمبیا

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Latin American cinema». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵.
# شینسگائه

شینسگائه|  |
| نوع | شرکت سهامی عام |
| ISIN | KR7004170007  |
| صنعت | خرده‌فروشی |
| بنا نهاده | ۱۹۵۵ |
| بنیانگذاران | سامسونگ |
| دفتر مرکزی |  سئول، کره جنوبی |
| مدیر عامل اجرایی | چانگ یون-جین |
| رئیس هیئت مدیره | لی میونگ هی |
| درآمد |  ۱٫۴ ₩ تریلیون وون (۲۰۱۲) |
| سود خالص |  ۲۱۳ ₩ میلیارد وون (۲۰۱۲) |
| مجموع دارایی |  ۳٫۳ ₩ تریلیون وون (۲۰۱۲) |
| شرکت‌های وابسته | ای-مارت |
| وبگاه | www.shinsegae.com |

**شینسگائه** (به کره‌ای: 신세계) شرکت خوشه‌ای خرده‌فروشی کره‌ای است، که در زمینه مدیریت زنجیره‌ای از فروشگاه‌های پوشاک، کفش، لوازم آرایشی، کالاهای لوکس، جواهرات و لوازم خانگی، فعالیت می‌کند.

شرکت شینسگائه در سال ۱۹۵۵ به عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه سامسونگ تأسیس شد و در دهه ۱۹۹۰ به‌همراه شرکت‌های سی‌جی گروپ و هانسول گروپ از این گروه جدا شد.

در سال ۲۰۰۹ شعبه بوسان شینسگائه، با مساحت ۲۹۳٫۹۰۵ مترمربع، از سوی رکوردهای جهانی گینس به‌عنوان بزرگترین فروشگاه زنجیره‌ای پوشاک در جهان شناخته شد.

دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود.

شرکت شینسگائه هم‌اکنون مالکیت چندین شرکت تابعه را در اختیار دارد، که در حوزه‌های ساخت‌وساز، هتلداری، صنایع غذایی و تجارت فعالیت می‌کنند.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shinsegae». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۴.

## پیوند به بیرون

* وب‌گاه رسمی شرکت شینسگائه
# همیشه (فیلم ۲۰۱۱)

| همیشه |
| --- |
|  |
|  |
| هانگول | 오직 그대만 |
| ت.ت. | *Only You فقط تو* |
| لاتین‌نویسی اصلاح‌شده | *ojik geudaeman* |
| مک‌کیون–ریشاور | *ojik kŭdaeman* |
|  |
| کارگردان | سونگ ایل گون |
| تهیه‌کننده | کیم جونگ هی مون بو می |
| نویسنده | سونگ ایل گون رو هونگ جیت |
| داستان | جانگ هیون سونگ |
| بازیگران | سو جی سوب هان هیو جو |
| موسیقی | چوی چول سو بانگ جون سوک |
| فیلم‌بردار | هونگ کیونگ پیو |
| تدوینگر | نام نا-یونگ |
| شرکت تولید | اچ‌بی انترتینمنت ۵۱کی |
| توزیع‌کننده | شوباکس/مدیا پلکس |
| تاریخ‌های انتشار | * ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-10-۲۰)
 |
| مدت زمان | ۱۰۶ دقیقه |
| کشور | کره جنوبی |
| زبان | کره‌ای  |
| فروش گیشه | ۶٫۹ میلیون دلار آمریکا |

همیشه (انگلیسی: Always; کره‌ای: 오직 그대만) یک فیلم درام عاشقانه سال ۲۰۱۱ کره جنوبی به کارگردانی سونگ ایل گون و با بازی سو جی سوب و هان هیو جو است. این فیلم عشق میان بوکسور سابق و دختری که کم‌کم در حال نابیناشدن اما هنوز با روحیه و پرانرژی است را روایت می‌کند. این فیلم در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ منتشرشد. *همیشه* در کره جنوبی در کل به تعداد ۱٬۰۲۷٬۶۱۴ بلیت فروخت.

## بازیگران

* سو جی سوب در نقش جانگ چول مین / جانگ مارسلینو
* هان هیو جو در نقش ها جونگ هوا
* یون جونگ هوا در نقش مین ته شیک
* کانگ شین-ایل در نقش چوی
* پارک چول-مین در نقش مربی بانگ
* جو سونگ ها در نقش رئیس بخش چوی
* جین گو در نقش صاحب فروشگاه سفال
* اوه کوانگ-روک در نقش پارک چانگ سو

## منابع

## پیوند به بیرون

* *همیشه* در بانک اطلاعات فیلم‌های کره‌ای
* *همیشه* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *همیشه* در هان‌سینما
# تخت پادشاهی (فیلم)

| تخت پادشاهی |
| --- |
|  |
| کارگردان | لی جون ایک |
| تهیه‌کننده | Oh Seung-hyeon |
| نویسنده | Cho Chul-hyun Oh Seung-hyeon Lee Song-won |
| بازیگران | سونگ کانگ هو یو آه-این مون گیون یانگ |
| موسیقی | Bang Jun-seok |
| فیلم‌بردار | Kim Tae-gyeong |
| تدوینگر | Kim Sang-bum Kim Jae-bum |
| توزیع‌کننده | Showbox/Mediaplex |
| تاریخ‌های انتشار | * ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-09-۱۶)
 |
| مدت زمان | 125 دقیقه |
| کشور | کره جنوبی |
| زبان | کره ای |
| هزینهٔ فیلم | ۸٫۳ million دلار آمریکا |
| فروش گیشه | ۴۵٫۹ دلار آمریکاmillion |

**«تخت پادشاهی»** (انگلیسی: The Throne (film)) فیلمی در ژانر عاشقانه تاریخی است. از بازیگران آن می‌توان به سونگ کانگ هو، یو آه-این و مون گیون یانگ اشاره کرد.

فیلم سینمایی تخت پادشاهی، ساخته سال ۲۰۱۵ و محصول کشور کره جنوبی است. این فیلم سینمایی با حضور در جشنواره‌های متعدد بین المللی توانست عناوین زیادی را از آن خود کند. همچنین این فیلم سینمایی در جشنواره جهانی فیلم فجر نیز به نمایش درآمد.

داستان این سینمایی تاریخی، روایتگر قرن هجدهم در کره جنوبی است. یانجگو که پادشاه سلسله چوسان است، بیست و یکمین پادشاه از سلسه چوسان است، که بر تخت پادشاهی می‌نشیند. این فیلم چون دیگر فیلم‌های سینمایی درباره‌ی توطئه درباریان علیه پادشاه زمانه خود است، داستانی پر از فریب نفرت و جنگ

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Throne (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ ژوئن ۲۰۱۵.
# جولیو سزار توربی ایالا

| جولیو سزار توربی ایالا |
| --- |
|  |
|  |
| ۲۵مین رئیس‌جمهور کلمبیا |
| **دوره مسئولیت** ۷ اوت ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-08-۰۷) – ۷ اوت ۱۹۸۲ (۱۹۸۲-08-۰۷) |
| پس از | آلفونسو لوپز میکلسن |
| پیش از | بیلساری بتانکور |
| سفیر Colombian در Italy |
| **دوره مسئولیت** ۱۹۹۱ – ۱۹۹۳ |
| رئیس‌جمهور | César Gaviria Trujillo |
| پس از | Oscar Mejía Vallejo |
| پیش از | Plinio Apuleyo Mendoza |
| سفیر Colombian در Holy See |
| **دوره مسئولیت** ۱۹۸۷ – ۱۹۸۹ |
| رئیس‌جمهور | Virgilio Barco Vargas |
| پیش از | Fernando Hinestrosa Forero |
| سفیر Colombian در United States |
| **دوره مسئولیت** ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-04-۲۹) – ۱۹۷۶ |
| رئیس‌جمهور | Alfonso López Michelsen |
| پس از | Douglas Botero Boshel |
| پیش از | Virgilio Barco Vargas |
| 12th سفیر Colombian در United Kingdom |
| **دوره مسئولیت** ۶ ژانویه ۱۹۷۳ (۱۹۷۳-01-۰۶) – ۱۵ ژانویه ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-01-۱۵) |
| رئیس‌جمهور | Misael Pastrana Borrero |
| پس از | Camilo de Brigard Silva |
| پیش از | Alfredo Vásquez Carrizosa |
| 11th Permanent Representative of Colombia to the United Nations |
| **دوره مسئولیت** ۱۹۶۷ – ۱۹۶۹ |
| رئیس‌جمهور | Carlos Lleras Restrepo |
| پس از | Alfonso Patiño Rosselli |
| پیش از | Joaquín Vallejo Arbeláez |
| Minister of Foreign Affairs of Colombia |
| **دوره مسئولیت** ۷ اوت ۱۹۵۸ (۱۹۵۸-08-۰۷) – ۱ سپتامبر ۱۹۶۱ (۱۹۶۱-09-۰۱) |
| رئیس‌جمهور | Alberto Lleras Camargo |
| پس از | Carlos Sanz de Santamaría |
| پیش از | José Joaquín Caicedo Castilla |
| 24th Minister of Mines and Petroleum of Colombia |
| **دوره مسئولیت** ۱۱ مه ۱۹۵۷ (۱۹۵۷-05-۱۱) – ۷ اوت ۱۹۵۸ (۱۹۵۸-08-۰۷) |
| رئیس‌جمهور | Gabriel París Gordillo |
| پس از | Francisco Puyana |
| پیش از | Jorge Ospina Delgado |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | Julio César Turbay Ayala ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶ Bogotá, D.C., کلمبیا |
| درگذشته | ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵ (۸۹ سال) Bogotá, D.C., Colombia |
| ملیت | کلمبیایی |
| حزب سیاسی | Liberal |
| همسر(ان) | * Nydia Quintero Turbay (1948–1983)
* Amparo Canal Sandoval (1986–2005)
 |
| فرزندان | * Julio César Turbay Quintero
* Diana Turbay Quintero
* Claudia Consuelo Turbay Quintero
* María Victoria Turbay Quintero
 |
| پیشه | Lawyer |

**جولیو سزار توربی ایالا** (Julio César Turbay Ayala)؛ (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶ – درگذشته ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵) یک وکیل لبنانی‌تبار کلمبیایی بود که از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ به عنوان رئیس‌جمهور کلمبیا خدمت کرده‌است. او همچنین مقام‌های وزیر خارجه و سفیر کلمبیا در ایالات متحده آمریکا و ایتالیا را به عهده داشت.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Julio César Turbay Ayala». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۸.
# فرناندو هنریک کاردوسو

| فرناندو هنریک کاردوسو |
| --- |
|  |
|  |
| رئیس‌جمهور برزیل |
| **دوره مسئولیت** ۱ ژانویه ۱۹۹۵ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۲ |
| معاون رئیس‌جمهور | مارکو ماچیل |
| پس از | ایتامار فرانکو |
| پیش از | لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا |
| وزیر امور مالی |
| **دوره مسئولیت** ۱۹ مه ۱۹۹۳ – ۳۰ مارس ۱۹۹۴ |
| رئیس‌جمهور | ایتامار فرانکو |
| پس از | الیسو رسنده |
| پیش از | روبنس ریکوپرو |
| وزیر امور خارجه |
| **دوره مسئولیت** ۵ اکتبر ۱۹۹۲ – ۲۰ مه ۱۹۹۳ |
| رئیس‌جمهور | ایتامار فرانکو |
| پس از | چلسو لافر |
| پیش از | لوئیز فیلیپه لامپریا |
| عضو مجلس سنا از ایالت سائو پائولو |
| **دوره مسئولیت** ۱۵ مارس ۱۹۸۳ – ۵ اکتبر ۱۹۹۲ |
| پس از | فرانکو مونتورو |
| پیش از | اوا بلای |
|  |
| اطلاعات شخصی |
| زاده | Fernando Henrique Cardoso ۱۸ ژوئن ۱۹۳۱ ‏(۹۴ سال) ریو دو ژانیرو، برزیل |
| ملیت | برزیل |
| حزب سیاسی | حزب سوسیال دموکراسی برزیل |
| همسر(ان) | روت کاردوسو  (۱۹۵۳–۲۰۰۸)  پاتریشیا کوندرات  (۲۰۱۴ تا کنون)  |
| فرزندان | پائولو هنریک لوسیانا بئاتریس |
| اقامتگاه | ریو دو ژانیرو و سائو پائولو |
| محل تحصیل | دانشگاه سائو پائولو |
| پیشه | سیاستمدار |
| تخصص | جامعه‌شناسی |
| امضا |  |
| وبگاه |  |

**فرناندو هنریک کاردوسو** (انگلیسی: Fernando Henrique Cardoso؛ زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۳۱) یک سیاستمدار اهل برزیل است.

وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.

## منابع

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Fernando Henrique Cardoso». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۶.

## پیوند به بیرون