# آتلانتا در جنگ داخلی آمریکا

«منظره‌ای در آتلانتا، جورجیا»، , ۱۸۶۴
**آتلانتا در جنگ داخلی آمریکا** (انگلیسی: Atlanta in the American Civil War)، شهر آتلانتا، در شهرستان فولتن (جورجیا)، یک مرکز مهم ریلی و تجاری در زمان جنگ داخلی آمریکا بود. اگرچه این شهر از نظر جمعیت نسبتاً کوچک است، اما در جریان کمپین آتلانتا در سال ۱۸۶۴، زمانی که یک ارتش اتحادیه قدرتمند از تنسی نزدیک شد، به یک نقطه بحرانی اختلاف تبدیل شد و در نهایت موجب انحلال کنفدراسیون شد. سقوط آتلانتا نقطه حساسی در جنگ داخلی بود که به اتحادیه (جنگ داخلی آمریکا) اعتماد بیشتری داد و (همراه با پیروزی‌های خلیج موبایل و وینچستر) منجر انتخاب مجدد آبراهام لینکلن در انتخابات سال ۱۸۶۴ ریاست‌جمهوری ایالات متحده شد. تصرف «شهر دروازه‌ای جنوب» (آتلانتا) برای لینکلن به ویژه از اهمیت بالایی برخوردار بود، زیرا او در موقعیت یک مبارزه انتخاباتی جنجالی علیه رقیب دموکرات خود جورج بی مک‌کلن قرار داشت.

## سقوط آتلانتا (۱–۲ سپتامبر ۱۸۶۴)

ویرانه‌های کارخانه نورد و قطارهای نابود شده توسط شورشیان در تخلیه آتلانتا
ژنرال هود با قطع تمام خطوط تدارکاتی خود، آتلانتا را ترک کرد. در شب اول سپتامبر، نیروهایش از شهر به سمت لاوجوی (جورجیا) راهپیمایی کردند. ژنرال هود دستور داد که ۸۱ واگن قطار پر از مهمات و سایر تجهیزات نظامی نابود شوند. صدای آتش و انفجار ناشی از آن تا کیلومترها شنیده می‌شد. ژنرال شرمن در گزارش رسمی خود اظهار داشت:

> حدود ساعت ۲ آن شب، صدای انفجارهای مهیبی در جهت آتلانتا، در فاصله حدود بیست مایلی، به همراه انفجارهای کوچک متوالی و چیزی شبیه شلیک سریع توپ و تفنگ شنیده شد. این صداها حدود یک ساعت ادامه یافت و دوباره حدود ساعت ۴ صبح، سری دیگری از شلیک‌های مشابه، ظاهراً در نزدیکی ما، رخ داد و این صداها را نمی‌توان با هیچ فرضیه‌ای جز حمله شبانه ژنرال اسلوکام به آتلانتا یا انفجار انبارهای مهمات دشمن توجیه کرد. با این وجود، در سپیده دم، وقتی دیدم دشمن از خطوط خود در جونزبورو خارج شده است، دستور تعقیب عمومی به سمت جنوب را دادم. ژنرال توماس در سمت چپ راه‌آهن، ژنرال هاوارد در سمت راست آن و ژنرال اسکافیلد در حدود دو مایلی شرق، به دنبال آنها رفتند. ما دوباره در نزدیکی ایستگاه لاوجوی در یک موقعیت مستحکم و سنگربندی شده به دشمن رسیدیم، در حالی که پهلوهایش به خوبی در پشت شاخه‌ای از نهر والنات در سمت راست و شاخه‌ای از رودخانه فلینت در سمت چپش محافظت می‌شد. ما به جلو حرکت کردیم و زمین را شناسایی کردیم و متوجه شدیم که او ظاهراً برای پوشش ارتباط خود با جاده مک‌دانا و فایتویل توقف کرده است.
>
> — ویلیام تی. شرمن، گزارش رسمی کمپین آتلانتا

> ... در روز دوم سپتامبر، ساعت ۶ صبح، به دستور سرتیپ وارد، برای شناسایی موقعیت دشمن به سمت آتلانتا، از ترنرز فری حرکت کردم. من ۹۰۰ پیاده نظام تحت فرماندهی خود داشتم که شامل ۵۰۰ نفر از تیپ خودم به فرماندهی کاپیتان کرافورد، هنگ هشتاد و پنجم ایندیانا؛ کاپیتان بالدوین، هنگ نوزدهم میشیگان؛ کاپیتان می، هنگ بیست و دوم ویسکانسین و ستوان فریلند، هنگ سی و سوم ایندیانا و ۴۰۰ نفر از تیپ سوم به فرماندهی سرگرد ویکهام، هنگ پنجاه و پنجم اوهایو، به همراه ۴۰ سواره نظام به فرماندهی کاپیتان اسکات، هنگ هفتاد ایندیانا بودند. دویست و چهل نفر به عنوان مهاجم و مهاجم کناری به جلو پرتاب شدند و بدون هیچ مقاومتی پیشروی کردند تا به خاکریزی که اخیراً در نزدیکی آتلانتا رها کرده بودیم، رسیدیم. در اینجا، پس از اندکی تأخیر، که با درگیری مختصری با چند سواره نظام و نگهبان همراه بود، از میان خطوط دشمن عبور کردیم و آنها را متروکه یافتیم. یک تیپ از سواره نظام دشمن در شهر پیدا شد و ما با احتیاط پیشروی کردیم. در حومه شهر، آقای کالهون، شهردار، با کمیته‌ای از شهروندان که پرچم آتش‌بس را حمل می‌کردند، به استقبالم آمد. او شهر را به من تسلیم کرد و گفت که فقط درخواست حفاظت از جان و مال مردم را دارد. این اتفاق ساعت ۱۱ صبح رخ داد. از او پرسیدم که آیا سواره نظام شورشی هنوز در شهر است؟ او پاسخ داد که تیپ فرگوسن آنجاست، اما در شرف ترک شهر است. من پاسخ دادم که نیروی من در حال حرکت به سمت شهر است و اگر این نیرو عقب‌نشینی نکند، جنگی رخ خواهد داد که در آن نه جان و نه مال در امان نخواهد بود و در صورت لزوم، خانه‌های شهروندان را برای بیرون راندن دشمن به آتش خواهم کشید. در غیر این صورت قصد آسیب رساندن به جان و مال شهروندان را ندارم، مگر اینکه علیه خودمان استفاده شود. به سربازانم دستور پیشروی دادم و آنها از میان شهر عبور کردند و سواره نظام به سرعت محل را تخلیه کرد. من فوراً به سرتیپ وارد، در ترنرز فری، و به سرلشکر اسلوکام، در پل راه آهن، در مورد اشغال شهر به فرماندهی خودم اطلاع دادم. ژنرال اسلوکام بلافاصله به شهر آمد. بلافاصله قبل از او، بخشی از لشکرهای اول و دوم سپاه بیستم آمدند. ژنرال وارد به بخشی از تیپ من دستور داد تا از ترنرز فری، تحت فرماندهی سرهنگ دوم بلادگود، لشکر بیست و دوم ویسکانسین، حرکت کنند و حدود غروب آفتاب به آتلانتا برسند و بقیه، تحت فرماندهی سرگرد میلر، صبح روز بعد. کمی پس از ورود ژنرال اسلوکام، او به من دستور داد تا فرماندهی خود را که سپس کارهای دشمن را در قسمت جنوب شرقی شهر اشغال کرد، به سمت راست راه آهن آگوستا منتقل کنم. این کار انجام شد و تیپ ژنرال نایپ در سمت چپ جاده در یک خط مستقر شد و با فواصل سه قدم مستقر شد. این تیپ تا این تاریخ در اردوگاه باقی مانده است. فرماندهی ۱۲۳ زندانی، از جمله زندانیان بستری در بیمارستان، را دستگیر کرد. حدود ۲۰۰ قبضه سلاح سبک در تالار شهر و حدود ۱۶ قبضه توپخانه رها شده در حال کار پیدا شد و با قطار خودروها سوزانده شد. مهمات رها شده در شب شلیک شده بود و پس از ورود ما به شهر در قلعه‌ها و در میان ویرانه‌های مغازه‌ها و ساختمان‌های در حال سوختن که در آنجا انبار شده بودند، همچنان با صدای بلند منفجر می‌شد. آثار دشمن تقریباً بی‌نقص باقی مانده بود و به نظر می‌رسید هیچ تلاشی برای تخریب چیزی جز مصالح جنگی صورت نگرفته است. هنگام عبور از خیابان‌ها، بسیاری از شهروندان با خوشحالی به استقبال ما آمدند و از ما به عنوان نجات‌دهندگان از استبداد کنفدراسیون استقبال کردند. برخی دیگر با نگرانی به ما نگاه می‌کردند و التماس می‌کردند که از سرقت در امان باشند. من به آنها اطمینان دادم که از این امر در امان خواهند بود. بسیاری از ساختمان‌ها توسط توپخانه ما آسیب زیادی دیده‌اند، اما مواردی که برای استفاده عمومی مورد نیاز هستند را می‌توان فوراً با تعمیرات جزئی تصرف کرد. فرماندهی من در شناسایی با سرعت و انرژی قابل توجهی عمل کرد و شایسته بود که اولین ارتش ما باشد که وارد شهر می‌شود. تلفات در این مدت 5 کشته و 22 زخمی است. من، آقا، با احترام فراوان، خدمتگزار مطیع شما هستم.
>
>
> جی. کوبرن، سرهنگ، فرمانده تیپ.
>
>
>
> کاپیتان جان اسپید، معاون آجودان کل
>
> — سرهنگ جان کوبرن، OR 261، جلد 38، بخش 2، گزارش‌ها و غیره.
>

## منابع