# Libanoko gerra (2026)

| Libanoko gerra |
| --- |
|  |
|  |
|  |
| Mota | misil-eraso drone bidezko gerra |
| Honen parte da | Israel eta Libanoren arteko mugako gerra istiluak (2023-2024) eta Irango Gerra (2026) |
| Denbora-tarte | 2026ko martxoaren 2a -  |
| ← Israel eta Libanoren arteko mugako gerra istiluak (2023-2024)
 |
| Kokaleku | Israel eta Libano arteko muga |
| Herrialdea | Libano eta Israel |
|  |
|  |
| Parte-hartzaileak |  Israel Hezbollah
 |
|  |

Israelgo armadaren soldaduek Libanoko lurrak okupatu dituzte.
**Libanoko gerra** Israelen eta Libanoko Hezbollah alderdi-miliziaren arteko gerra da, 2026ko martxoaren 2an abiatua. Aurreko urteetan bi aurkari horien artean behin eta berriz izandako gerra berpiztu zen. Berehalako arrazoia izan zen Israelek eta Ameriketako Estatu Batuek 2026ko otsailaren 28an Irani egindako erasoa, non erasotzaileek Ali Khamenei Irango buruzagi gorena hil zuten, beste hainbat irandar herritarrekin batera. Beste ondorio batzuen artean, Hezbollahk kohete batzuk jaurti zituen Israelen aurka.

Israelgo gobernuak, berehala, aireko bonbardaketa masiboen eta lurreko erasoaldiaren kanpaina abiatu zuen Libano hegoaldean eta Beirut hiriburuko hegoaldeko auzoetan. Halaber, herrialdea okupatzearekin ere egin zuen mehatxu Israel Katz Israelgo Defentsa ministroak. Israelek bosgarrenez inbaditu zuen Libano.

Libanoko gobernuak Nazio Batuen Erakundean zuen ordezkari Ahmed Arafak adierazi zuen herrialdea «aukeratu ez duen gerra batean harrapatuta» dagoela, Israelen eta Hezbollahren artean.

## Israelen helburuak

Tel Avivek militarki hartu eta kontrolatu nahi du Libanoko hegoalde osoa, eta Israelen eta Libanoren arteko muga berria Litani ibaian kokatu, egungo mugatik 30 bat kilometro iparraldera. Hau da, Libanoko lurralde osoaren (850 kilometro koadro) % 10 kontrolatzea du helburu. Israelgo gobernuak arrazoitzat aipatzen ditu «segurtasuna» eta Hezbollahren milizia desaktibatzea».

Ordurako Israelek inbadituak eta okupatuak zituen Gaza, Ekialdeko Jerusalem eta Zisjordania; gerra honekin, Libanoko hegoaldeko lurrak; eta, agian, gerora, Siriakoak. Nazioartean Israeli leporatzen zaio bere mugak eta Ekialde Hurbilekoak berriz marraztu nahi dituela, inguruko herrialdeen hainbat lur bereganatuz. Netanyahuk «Ekialde Hurbil Berri» gisa definitu zuena da, eta bat dator sionismoaren doktrina historiko batekin: Israel Handia eratzearen doktrinarekin, alegia.

## Eraso kanpaina

Beirut, apirilaren 8an. Gazan egin zuten moduan israeldarrek txikizioa zabaldu dute herrialdean.
Israelgo armadak Libano hegoaldeko mugako eremuak husteko agindua eman zuen, Hezbollah miliziaren azpiegituren kontra egingo zuelako argudiopean. Avichay Adraee armadako bozeramaileak hegoaldetik Litani ibairainoko eremuetatik ihes egiteko agindu zien herritarrei. Martxoaren 12an, are gorago ezarri zuen marra, Zahrani ibairaino ailegatzeraino. «Israelgo armadak ez dizue min egin nahi», idatzi zuen sare sozialetan.

Hala ere, herrialdea bonbardatzen jarraitu zuen gupidarik gabe. Benjamin Netanyahu Israelgo lehen ministroak gerra hasi zenetik lehen prentsaurrekoa eman zuenean, martxoaren 11an Libanoko Gobernuari ohartarazi zion Hezbollah gerarazi ezean «suarekin» arituko dela jolasean. Martxoaren 22an, Israelgo Defentsa ministro Katzek adierazi zuen haien armadak muga egiten zuten Libanoko herrixkak eraitsiko zituztela eta Litani ibaiko gurutze guztiak suntsituko zituztela.

Iranen eta AEBren arteko gerrako apirilaren 6ko su-etenak Libanoko gerra ere etetea sartzen bide zuen. Hala ere, Israelek ez zuen aintzat hartu, eta Benjamin Netanyahu lehen ministroak hasieratik argi utzi zuen Israelek ez zuela etengo Libanoren («Hezbollahren») kontrako kanpaina militarra. Izan ere, akordioaren berri zabaldu eta ordu gutxitara, Israelek aire eraso masibo bati heldu zion eta, hamabi eraso lasterretan eta ohartarazi gabe, gutxienez 254 pertsona hil zituen, eta 1.160 zauritu. Erasoen jomugak Beirut, Libano hegoaldea eta ekialdeko Bekaa harana izan ziren. Apirilaren 17 arte, Israelek 62 aldiz egin zion eraso hiru astez Beirut hegoaldeko Haret Hreik auzoari, eta 26 eraikin erabat suntsitu, tokiko udal agintari batek adierazi zuenez.

## Larrialdi humanitarioa

Munduko Medikuak erakundearen arabera, egoera kontroletik kanpo gera zitekeen laster. GKE horretako presidenteak, Jean-François Cortyk, azpimarratu zuen gatazka militarra ordurako ahulduta zegoen herrialde batean gertatzen ari zela, gerra urteetako krisi ekonomikoaren eta erakundeek izandako kolapsoaren ondorioz. «Sendagai eta erregai eskasia zabaldua eta ospitaleak gainezka» zeuden ingurune hartan, osasun ondorioak dramatikoak izan zitezkeen: «Biztanleriaren lekualdatze masiboarekin, hilkortasun tasak izugarri igoko dira».

### Biztanleak lekualdatzea eta haien ondasunak arpilatzea

Israelek zibilei agindu zien ehunka herri ebakuatzeko Libano hegoaldean, Bekaa haran ekialdean eta Beiruteko hegoaldeko auzoetan. Guztira, ebakuazio agindu horiek milioi bat pertsona baino gehiagori eragin zieten. Martxoaren 5ean, Bezalel Smotrich Israelgo ministroak adierazi zuen «Beiruteko hegoaldeko auzoak laster Khan Yunisen antza» izango zutela, Gazako gerran Israelgo armadak suntsitu zuen Gazako zerrendaren hegoaldeko herriari erreferentzia eginez. Prentsak jakinarazi zuen biztanleria Libanoko hiriburutik ihesi zihoala masiboki.

Norvegiako Errefuxiatuen Kontseiluak (NRC) ebakuazio agindu horien aurka protestatu zuen: «nazioarteko zuzenbide humanitarioaren arabera kezka larriak sortzen dituzte, zuzenbide horrek debekatzen baitu populazio zibilen lekualdaketa behartua». Gainera, GKE haren arabera, «agindu horiek ez dirudi justifikazio militarrik dutenik, eta ez dute iheslarientzako segurtasun edo laguntza bermatzen, eta horrela ehunka milaka familiaren sufrimendua areagotzen du». Human Rights Watchek ere adierazi zuen Israelek emandako ebakuazio masiborako aginduek nazioarteko zuzenbide humanitarioa urratzen dutela.

Nawaf Salam Libanoko lehen ministroak Israeli leporatu zion «hondamendi humanitarioa» eragitea, biztanleriaren lekualdatze masiboaren ondorioz. Errefuxiatuen gutxiengo bat (martxoaren erdialdean, 130.000 lagun inguru) besterik ez zuten hartu gobernuak irekitako 600 aterpe kolektiboetan; askotan, eskola eraikinetan. Apirilaren 15ean, NBEko adituen txostenak azaldu zuen Israelen Libano hegoaldeko, xiiten eremuetako kanpaina militarra, herritar iheslarien bizilekuak suntsituz, bat zetorrela Gazako genozidioan baliatutako estrategiekin. Hots, Israel garbiketa etnikoa egiten ari zela. Horrenbestez, Israeli dei egin zion berehala Segurtasun Kontseiluaren 1701 Ebazpena bete zezan; eta nazioarteari, laguntza humanitarioa eskain zezan.

Ihes egitera behartu zituzten libanoarren ondasunak arpilatzen aritu ziren Israelgo soldaduak. Tzahaleko agintariek ez zuten arpilatze hori geldiarazteko inolako neurririk hartu: Israelgo Polizia Militarraren kontrol batzuk kendu zituzten, Libanoko hegoaldeko irteera puntuetan; eta jartzekotan ziren beste kontrol batzuk, berriz, ez ziren inoiz jarri. Tzahaleko soldaduen esanetan, «zigorrik ez dagoenean, mezua argia da» (Israelgo armadaren agintariek arpilatze hori bultzatu zutela, alegia).

## Su etena

Apirilaren 16an, nahiz eta Joseph Aoun Libanoko presidenteak eta Benjamin Netanyahu Israelgo lehen ministroak elkarrekin ez hitz egin, Donald Trumpek haiekin hitz egin zuen hamar eguneko su etena adosteko bi aldeen artean. «Eta Hezbollahri ere eragiten dio», esan zuen Trumpek kazetarien aurrean. Etxe Zurian biltzeko gonbita ere egin zien Aouni eta Netanyahuri: «Biek nahi dute bakea, eta uste dut agudo helduko dela!», idatzi zuen. Israelgo iturri ofizialak aipatuz, kaleratu zen Israelgo Armada ez zela Libano hegoaldetik erretiratuko.

Hala ere, Israelen oldar suntsitzailetik ihesi iparraldera alde egin herritarrek etxera itzultzeko bidea hartu zuten errepideko ilara luzetan. Litani ibaiko zubi nagusia berreraikitzen hasi ziren horretarako, Israelek aurreko egunean leherrarazia. Trumpek adierazi zuen berak «konpondutako hamargarren gerra» izan zela. Apirilaren 24ak, Trumpek iragarri zuen su etena hamabost egunez luzatuko zela, Israelen eta Libanoko Gobernuaren mandatariekin heldutako hitzarmenaren ondorioz. Tel Avivek eta Beirutek, berriz, hiru asterako luzatzea adostu zuten. Dena den, Israelek ohartarazi zuen su etena ez zuela «erabat» beteko.

Israelek «lerro hori bat» ezarri zuen Libano hegoaldean, Gazako zerrendan ezarritakoaren antzekoa. Erasoek jarraitzen zutenez, Hezbollahk adierazi zuen menia iragarpenak ez zuela inongo zentzurik. Izan ere, Israelgo lehen ministro Netanyahuk adierazi zuen AEBren baimenaz askatasun osoari eusten ziola «mehatxuei erantzuteko», eta erasoak egiten ari zirela. Israelek Libano hegoaldea txikitzen jarraitu zuen, eraikinak eraisten, eta hainbat pertsona hiltzen, tartean zela Amal Khalil kazetaria.

## Erreferentziak

## Ikus, gainera

* Hezbollah
* 2006ko Libanoko gerra
* Israel eta Libanoren arteko mugako gatazka (2023-2024)
* Israelen Libanoko inbasioa (2024)

## Kanpo estekak