Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Mangao

Manga-stile desegnita vizaĝo
**Mangao** (japanlingve: 漫画 *manga*) estas japana bildliteratura esprimrimedo, ekvivalento de la okcidenta komikso. Ekster Japanio, la vorto aludas nur la japanan komikson, kun ties propraj trajtoj. Mangao adaptita al animacia formo nomiĝas *animeo* kaj en la lasta duono de la 20a jarcento, ili ambaŭ populariĝis en Okcidento. La korea versio de mangao estas "manhwa" kaj la ĉina varianto ricevas la nomon "manhua".

Mangao estas respektata kiel artformo, kaj sia legantaro ne limiĝas al infanaro. Ekzistas multaj specoj de mangao laŭ la celpubliko (ŝoĝo, ŝonen...). La temoj traktataj estas pluraj, kiel ekzemple agad-aventuro, amaferoj, sportoj, komedio, fantasto, scienc-fikcio...

Kutime, oni legas mangaojn dekstre-maldekstren. Pro la granda kvanto da ili kaj pro malpliigi la kostojn de eldonado kaj presado, ili aperas en antologiaj revuoj nigre kaj blanke, krom fojfojaj paĝoj kiel kovriloj. Tiuj revuoj estas publikigitaj ĉiusemajne aŭ ĉiumonate (kiel *Shonen Jump*, *Nakayoshi* aŭ *Big Comic*) kaj ili entenas centojn da paĝoj kie prezentiĝas multaj apartaj rakontoj de pluraj aŭtoroj. Se la mangaserio estas sukcesa, la ĉapitroj estas denove eldonataj, ĉi-foje en formo de volumoj (*tankobon*).

## Etimologio

*Mangao* signifas distran bild(ar)on. *Man* (漫) signifas "sencelan" aŭ "distran". *Ga* (画) signifas "bildon". La termino *mangao* estis ekuzita de la artisto Kacuŝika Hokusaj.

## Historio

Oni diras, ke la plej malnova pratipo de mangao en la japana historio estas supozeble *Cho-ju-giga* (鳥獣戯画) de Toba Sojo en la epoko Heian. Kiam komenciĝis Erao Meiji, eŭropaj artistoj miris pro la japanaj gravuraĵoj (*uyiko-e*) danke al ties ekzota beleco, kiu prezentis malsaman manieron reinterpreti realecon.

La mangaverkisto Tezuka Osamu establis la nunan manga-artformon post la Dua Mondmilito.

## Specoj

Mangarevuoj kutime havas specifan celpublikon, kiu estas bazita sur ambaŭ kaj sekso kaj aĝo.

* *Josei* (女性): Por junaj virinoj.
* *Kodomo* (子供): Por infanoj.
* *Redisu* (レディース): Por plenkreskaj kaj maturaĝaj virinoj.
* *Seijin* (成人): Por plenkreskaj viroj.
* *Seinen* (青年): Por junaj viroj.
* *Shōjo* (少女): Por adoleskaj knabinoj. La rakontoj multfoje temas pri lernejaj amaferoj.
* *Shōnen* (少年): Por adoleskaj knaboj. La rakontoj ofte temas pri lukto, militoj kaj kuraĝo.

## Konataj mangaistoj (elekto)

* Adaĉi Mitsuru (あだち充)
* Adaĉi Tsutomu (あだち勉)
* Akimoto Osamu (秋本治)
* Aojama Gōŝō (青山剛昌)
* Arakaŭa Hiromu (荒川弘)
* Ĉiba Tetsuja (ちばてつや)
* CLAMP
* Fukumoto Nobujuki (福本伸行)
* Fuĵiko Fuĵio (藤子不二雄)
* Hasegaŭa Maĉiko (長谷川町子)
* Iŝinomori Ŝotaro (石ノ森章太郎)
* Kaŭaŝita Mizuki (河下水希)
* Tite Kubo (久保帯人)
* Mijazaki Hajao (宮崎駿)
* Mizuki Ŝigeru (水木しげる)
* Nakazaŭa Kejĵi (中沢啓治)
* Suehiro Maruo (丸尾末広)
* Takahaŝi Kazuki (高橋和希)
* Takeuĉi Naoko (武内直子)
* Tezuka Osamu (手塚治虫)
* Usui Yoshito (臼井儀人)
* Ŭacuki Nobuhiro (和月伸宏)

## Referencoj

## Vidu ankaŭ

* Japana desegnita filmo, Animeo
* Listo de mangaoj
* Otaku
* Animexx, unuiĝo por mangao kaj animeo en Germanio

## Eksteraj ligiloj

*
*
*
*  Arkivigite je 2008-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
*
*  Arkivigite je 2011-01-11 per la retarkivo Wayback Machine
# Alojo

Tri alojoj (?, Inkonelo, Ŝtalo) kaj tri puraj metaloj (Titano, Aluminio, Magnezio)
**Alojo** estas kunmiksaĵo, aŭ en solvaĵo aŭ kemia kombinaĵo, de du aŭ pli elementoj el kiu almenaŭ unu estas metalo. Alojo kun du komponantoj nomiĝas binara alojo; tiu kun tri estas terciara alojo; tiu kun kvar estas kvaternara alojo. La rezulto estas substanco kun ecoj malsamaj de tiuj de ties komponantoj.

## Proprecoj

Alojoj kutime dezajniĝas havi ecojn kiuj estas pli dezirindaj ol tiuj de iliaj komponantoj. Ekzemple, ŝtalo estas pli fortika ol fero, unu de sia elementoj; latuno estas pli daŭriva ol kupro, kaj pli alloga ol zinko. Sed estas sciate ke multaj gravaj alojoj havas ecojn kiuj ne estas facile antaŭdireblaj baze de iliaj komponantoj. Ekzemple, kaj kupro kaj nikelo bone konduktas elektron, sed formas alojon kiu ne bone konduktas elektron, kiu faras ĝin utila por elektra rezistiva drato.

La metodoj formi alojojn estas variaj. En la likva stato, plej multaj metaloj estas solveblaj unu en la alia kaj alojado kutime implikas fandado; tamen alojado per traktado en la solida stato sen fandado estas farebla per pulvora metalurgio. Kiam fandaj alojoj solidiĝas, la komponantoj povas resti solvita aŭ ili povas apartigi en solidaj miksaĵoj de regionetoj aŭ eĉ grajnoj de varia koncentriteco. Estas multaj eblecoj formi alojojn kaj multaj el ili povas montriĝi per fazaj diagramoj, sed aliaj dependas de plua formado en la solida stato.

Malsame al puraj metaloj, multaj alojoj ne havas unuopan fandan punkton. Anstataŭe, ili havas fandan amplekson ene de kiu la materialo estas miksaĵo de solidaj kaj likvaj fazoj. La temperaturo je kiu fandado komencas nomiĝas soliduso\*, kaj tiu je kiu fandado kompletiĝas nomiĝas likvuso\*. Alojo kun unuopa fanda punkto nomiĝas eŭtekta miksaĵo.

Foje alojo estas nomita laŭ la baza metalo, kiel " 14 karata oro", kiu estas alojo de oro kaj aliaj elementoj. La sama veras por arĝento uzita en juveloj kaj aluminio uzita strukture.

## Listo de alojoj

Alojoj inkludas:

* Amalgamo
* Bronzo
* Duraluminio
* Elektrumo
* Invaro
* Korodimuna ŝtalo
* Latuno
* Lutalojo
* Mu-metalo
* Permalojo
* Stanalojo
* Ŝtalo
* Zamako

## Kelkaj alojoj

Zamako aŭ origine **Zamak** (iam registrita marko kiel **ZAMAK** and also known as **Zamac**) estas familio de alojoj kun baza metalo zinko kaj alojaj elementoj de aluminio, magnezio, kaj kupro.

## Novaj vortoj

* soliduso = temperaturo je kiu alojo komencas fandi.
* likvuso = temperaturo je kiu alojo tute fandiĝas.

## Vidu ankaŭ

* Alta entropia alojo

## Referencoj

## Eksteraj ligiloj

*
*
*
*  Arkivigite je 2009-03-02 per la retarkivo Wayback Machine
# Katedro (kristanismo)

Ĉi tiu artikolo temas pri katedro en katedralo. Por aliaj signifoj vidu la artikolon Katedro.
La papa katedro en la Baziliko Sankta Johano de Laterano en Romo.
**Katedro** estas substantivo kiu ricevis diversajn signifojn tre malsamajn depende de la epoka periodo. La termino devenas el la antikva greko: *κάθεδρα* (eldiru *càthedra*) kaj el la latina *cathèdra*, kun la signifo de "loko sur kiu oni sidiĝas", nome "seĝo", en referenco al iama seĝo kun dorsapiogilo utiligita de la filozofoj por lekcii.

## Episkopa katedro

En la Katolika Eklezio la vorto indikas ankaŭ la tronon, sur kiu sidiĝas la episkopo, ĉi-kaze de Romo, nome la papo kiel videblas en la papa Baziliko Sankta Johano de Laterano. Ĝi estas la simbolo de la povo kaj de la respondeco de la episkopo.

Ekde la prakristana epoko, episkopa katedro estis poziciigita meze de la absido de la romaj bazilikoj. La preĝejo-sidejo de katedro estas la origina dioceza preĝejo kiu konservis la nomon kaj la memoron de la diocezo. Laŭ la origina principo, nur tiuj preĝejoj havis la titolon katedralo.

Laŭ pli ampleksa senco "katedro" indikas ankaŭ la funkcion de instruado de la episkopo kaj de la papo. Tio descendas el la antikca uzo, certe atestita en la Evangelioj laŭ kiuj la instruanto ne staris kiel ofte okazas hodiaŭ, sed parolis en pozicio “sidiĝa”.

La katoliga eklezio ĉiujare la 22-an de januaro celebras la liturgian feston de la Katedro de Sankta Petro en kiu atestiĝas la memoro pri la konfido-dono de Jesuo al la apostolo Petro kaj ties posteuloj proponi doktrinon kredendan kiel fidon firman kaj sekuran. Ĝuste el tiu signifo de katedro devenas la latina esprimo ex cathedra, por indiki la teologian neerararipovon de la papo.

## Bildaro

* La katedro de Sankta Petro en la Baziliko Sankta Petro en Vatikano
* La katedro de la Ekumena Patriarko de Konstantinopolo
* La episkopa katedro de Maksimiano de Raveno, conservata en la ĉefepiskopa muzeo de Raveno
* La episkopa katedro en la Duomo de Teramo
* La episkopa katedro en la Duomo de Volterra
* La episkopa katedro en la Duomo de Agde, Francio

Surligne skulptita katedro. Sarkofago de universitata profesoro de la universitato de Bolonjo (ĉirkaŭ 1346).
## Universitata katedro

 Pli detalaj informoj troveblas en artikolo Universitata katedro.
Kun la naskiĝo de la universitatoj dum la eŭropa mezepoko la seĝoj, el kiuj la profesoroj instruis la lernantojn estis “katedroj” preskaŭ similaj al tiuj episkopaj. En la 19-a jarcento la signifo estis jam metafora rilatigita al la graveco de la profesora ofico; hodiaŭ ĝi jam perdis la originan "sanktecon" kaj tute laikiĝis. Ankaŭ en aliaj kulturaj kampoj kie pro prestiĝaj motivoj "katedro" estas uzata, ĝi foriĝis el la sankteco de la “episkopa kaj papa katedro”.

## Notoj

## Vidu ankaŭ

* Katedro de Sankta Petro
* ex cathedra
* Katedralo
* Baziliko Sankta Petro en Vatikano
# Albrandswaard

ISO

| **Municipo Albrandswaard** |
| --- |
|  |  |
| Flago de la municipo Albrandswaard | Blazono de municipo Albrandswaard |
|  |
| **nederlanda municipo • nederlanda municipo** |
| Provinco | Sud-Holando *(Zuid-Holland)* |
| Urbestro | Hans Wagner |
| Ĉefloko | Poortugaal |
| Areo  - Tero  - Akvo | 23,76 km² 21,87 km² 1,89 km² |
| Loĝantaro  - Loĝdenso | 25 071 (1-a de januaro 2014) 1102 loĝ./km² |
| Geografia situo | 51° 52′ N, 4° 25′ O (mapo)51.8666666666674.4166666666667
 |
|

|  |
| --- |
| Albrandswaard (Nederlando)DEC |

 |
|  |
| Gravaj trafikaj arterioj | Rijksweg 15 (A15) |
| CBS-municipokodo | 0613, 0477 |
| Poŝtkodo | 3160–3162, 3165, 3170–3176 |
| Oficiala retejo |  |
|  |

**Albrandswaard** estas municipo en la nederlanda provinco Sud-Holando *(Zuid-Holland)*. Multaj el la loĝantoj laboras en Roterdamo. Tial la administraj reprezentantoj de Roderdamo de pluraj jaroj proponis integrigi la municipon al la pli granda urbo - tamen la komunumanoj ĝis nun rezistis.

kastelo *Rhoon*

## Vidu ankaŭ

* Poortugaal
* Rhoon
* Poortugaal (metroo de Roterdamo)
* Rhoon (metroo de Roterdamo)

## Eksteraj ligiloj

* Oficiala retejo (nederlande)

**Provinco Sud-Holando**[Kaŝi]

Alblasserdam  •  Albrandswaard  •  Alphen aan den Rijn  •  Barendrecht  •  Bodegraven-Reeuwijk  •  Brielle  •  Capelle aan den IJssel  •  Delft  •  Dordrecht  •  Giessenlanden  •  Goeree-Overflakkee  •  Gorinchem  •  Gouda  •  Hago  •  Hardinxveld-Giessendam  •  Hellevoetsluis  •  Hendrik-Ido-Ambacht  •  Hillegom  •  Hoeksche Waard (Binnenmaas · Cromstrijen · Korendijk · Oud-Beijerland · Strijen)  •  Kaag en Braassem  •  Katwijk  •  Krimpen aan den IJssel  •  Krimpenerwaard  •  Lansingerland  •  Leerdam  •  Leiden  •  Leiderdorp  •  Leidschendam-Voorburg  •  Lisse  •  Maassluis  •  Midden-Delfland  •  Molenwaard  •  Nieuwkoop  •  Nissewaard  •  Noordwijk  •  Noordwijkerhout  •  Oegstgeest  •  Papendrecht  •  Pijnacker-Nootdorp  •  Ridderkerk  •  Rijswijk  •  Roterdamo  •  Schiedam  •  Sliedrecht  •  Teylingen  •  Vlaardingen  •  Voorschoten  •  Waddinxveen  •  Wassenaar  •  Westland  •  Westvoorne  •  Zederik  •  Zoetermeer  •  Zoeterwoude  •  Zuidplas  •  Zwijndrecht

Nederlando  •  Provincoj  •  Municipoj
# Flago de Skotlando

1:2, 2:3, 3:5, 4:5
**Flago de Skotlando** (angle *Flag of Scotland*, skote *Banner o Scotland*, skotgaele *Bratach na h-Alba*) estas oficiala historia simbolo de Skotlando. Ĝi prezentas bluan ortangulan tukon kun blanka oblikva (Andrea) kruco. Oni ne reglamentas proporcion de flankoj kaj kutime uzas tukojn 2:3 aŭ 3:5. Larĝo de la diagonalaj strioj, kiuj derivas la oblikvan krucon, estas 1/5 parto de larĝo de la flago.

Laŭ legendo, en la jaro 832 la reĝo Oengus la 2-a, kiu gvidis l’armeon de piktoj kaj skotoj kaj preparis sin al batalo kontraŭ engla reĝo Adelstano, en la nokto antaŭ la batalo preĝis al Dio pri donado de venko, kaj votis, ke en okazo de venko li deklaros la sanktan apostolon Andreon kiel la patrono de Skotlando. Matene nuboj super la batalkampo derivis en blua ĉielo la literon «X», ripetinta formon de la kruco, sur kiu en la jaro 70 p.K. en greka urbo Patraso estis krucumita la sankta Andreo. Piktoj kaj skotoj inspiriĝis per tiu ĉi dia antaŭsigno, kaj englojn atakis timo. Kiel rezulto, la armeo de Oengus la 2-a, malplia je kvanto ol la engla armeo, venkis en la batalo, kaj la apostolo Andreo estis deklarita kiel la sankta patrono de Skotlando.

La reĝa standardo
Fakte, unuan fojon la oblikva kruco estis uzita kiel nacia simbolo en 1286 sur sigelo de la skota gvardio, kaj la flago mem aperis en la jaro 1542.

En 1601 la skota kaj la angla flagoj estis kunigitaj en la flagon de Britio.

## Vidu ankaŭ

* Listo de britaj flagoj
# Nokturno

| Nokturno |
| --- |
|  |
| **muzikĝenro tipo de muzika verko/komponaĵo**  |
| **klasika muziko • Karakterpeco • muzika komponaĵo** |
|  |

**Nokturno** estas formo ekestinta dum la epoko de la baroko, kiu ne estas difinita laŭ okupado kaj kompona strukturo. Tiutempe la nomo *nokturno* parte kongruas kun tiu de la serenado. Nokturnoj establiĝis kiel distra muziko ĉe nobelodomoj, estis antaŭrange okupita per instrumentoj, sed povis enhavi ankaŭ voĉkantajn elementojn.

Laŭ nuntempa percepto nokturnoj estas karakterpecoj por piano, kies inventinto oni rigardas la irlandan komponiston John Field. Specialan gravecon akiris la 21 nokturnoj de Frédéric Chopin, kiuj laŭ sia strukturo nur malofte egalas la bildon de nokturno kiel iom malrapida kaj trankvila pianopeco, sed enhavas grandan variecon de esprimeblecoj. Al ĉi tiuj imagoj pli bone korespondas la same popularaj *Liebesträume* de Franz Liszt, kiuj tamen postulas altan teknikan spertecon kaj lertecon.

Nokturnojn por piano krome komponis i.a. Aleksandr Skrjabin, Erik Satie (sub fort influo de Chopin), Gabriel Fauré kaj Sergej Rachmaninoff. Claude Debussy komponis kadre de la impresionismo denove nokturnojn por orkestro kaj ĥoro, kaj ankaŭ en la pop-muziko aperas nokturnoj. Volker David Kirchner komponis konĉertaĵo por vjolo kaj orkestro sub la germana traduko en la titolo: *Nachtstück (Varianten über eine wagnersche Akkordverbindung)*.

## Literaturo

* Ulrich Michels: *dtv-Atlas Musik Band 2. Musikgeschichte vom Barock bis zur Gegenwart.* dtv/Bärenreiter, München/Kassel 2003, ISBN 3-423-03023-2
# Paul Dukas

| **Paul Dukas** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo |
| **Paul Dukas**  |
| **Naskonomo** | Paul Abraham Dukas |
| **Naskiĝo** | 1-an de oktobro 1865 (1865-10-01) en 1-a arondismento de Parizo |
| **Morto** | 17-an de majo 1935 (1935-05-17) (69-jaraĝa) en Parizo |
| **Tombo** | Crématorium-columbarium du Père-Lachaise (en) , 87   vd |
| **Lingvoj** | franca vd |
| **Ŝtataneco** | Francio   vd |
| **Alma mater** | Lycée Turgot (en)    Konservatorio de Parizo   vd |
|  |
| **Subskribo**  |
|  |
| **Memorigilo**  |
| Familio |
| **Edz(in)o** | Suzanne Pereyra (en)  (1916–)  vd |
| **Infanoj** | Adrienne Thérèse Dukas (en)   vd |
| Profesio |
| **Okupo** | komponisto  universitata instruisto  pianisto  aranĝisto  muzikinstruisto  koreografo  pedagogo  kritikisto   vd |
| Verkado |
| **Verkoj** | The Sorcerer's Apprentice ❦ Ariane et Barbe-bleue ❦ Piano Sonata vd |
|

|  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj | * (6-a de aŭgusto 1928)  Oficiro de la Honora Legio
* (22-a de julio 1906)  Kavaliro de Honora Legio
* (1888)  Premio de Romo

vd |

 |
|

|  Membrecoj |
| --- |
| Membrecoj | Akademio de Belartoj de Francio (1934–1935)  vd |

 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Paul DUKAS** (n. 1-an de oktobro 1865 en Parizo; m. 17-an de majo 1935 samloke) estis franca komponisto.

Dukas studis ĉe la Konservatorio de Parizo pianon, harmonisciencon kaj kompozicion. Poste li mem instruis tie; al liaj lernantoj apartenis i.a. Jehan Alain, Maurice Duruflé kaj Olivier Messiaen. Krome Dukas aktivis ekde 1892 kiel muzikkritikisto, i.a. li verkis pri *Pelléas et Mélisande* de Debussy kaj *Der Ring des Nibelungen* de Wagner, prezentita en Londono sub la dirigentado de Gustav Mahler. Koncerne siajn proprajn komponaĵojn, Dukas diris kontraŭ imitado de la stilo de Wagner.

Dukas ĉiam flegis kontaktojn kun aliaj famaj komponistoj kiel ekzemple Claude Debussy. Samtempuloj priskribis lin kiel homo de alta ĝenerala klereco. Lia emo por memkritiko kaŭzis, ke li ĉesis aron da komponaĵoj post la komencado kaj finfine neniigis kelkajn, ĉar ili ne sufiĉis al liaj pretendoj. Saman karakterizaĵon poste ankaŭ montris lia lernanto Duruflé.

Altan famon Dukas atingis per muzikigo de la balado *Der Zauberlehrling* de Johann Wolfgang von Goethe. Malpli konata estas lia trakomponita opero *Ariane et Barbe-Bleue* de 1907, kiu sin apogas sur la fabelo de duko Blubarbo.

## Listo de konservitaj verkoj (elekto)

* *Götz von Berlichingen*, uverturo laŭ Goethe por orkestro (1883)
* *King Lear*, uverturo laŭ Shakespeare por orkestro (1883)
* *Polyeucte*, uverturo por orkestro (1891)
* Simfonio C-maĵora por orkestro (1896)
* Scherzo *L'Apprenti sorcier* (*Der Zauberlehrling)*) (1897)
* Sonato eb-minora por piano (1900)
* *Variations, Interlude et Finale, sur un thème de Rameau* (por piano) (1899–1902, printita en 1907)
* Villanelle (por korno kaj piano) (1905)
* Opero *Ariane et Barbe-Bleue* (1907)

## Eksteraj ligiloj

* Quelle:
# Francisco Tárrega

| **Francisco Tárrega** |
| --- |
|  |
| Persona informo |
| **Naskiĝo** | 21-an de novembro 1852 (1852-11-21) en Vila-real |
| **Morto** | 15-an de decembro 1909 (1909-12-15) (57-jaraĝa) en Villapene |
| **Lingvoj** | hispana |
| **Ŝtataneco** | Hispanio   |
| **Alma mater** | Reĝa Konservatorio Supra de Muziko ĉe Madrido   |
|  |
| Memorigilo  |
| Okupo |
| **Okupo** | gitaristo  pianisto  klasika gitaristo  komponisto  aranĝisto   |
| **Verkoj** | Recuerdos de la Alhambra Capricho árabe |
|  |

**Francisco de Asís Tárrega Eixea** (Vilarreal, Castellón, 21-a de novembro de 1852 – Barcelono, 15-a de decembro de 1909) estis komponisto kaj gitaristo hispana.

## Biografio

Li suferis akcidenton infanaĝe kaj la patro decidis ke oni instruu al li muzikon kiel ebla unika vivrimedo. Junaĝe li ekstudis en la Konservatorio de Madrido en 1874, kie li studis komponarton ĉe Emilio Arrieta. Fine de 1870 li jam instruis gitaron (gitarludon kaj estis liaj disĉiploj ekzemple Emilio Pujol kaj Miguel Llobet); krome li jam koncertis regule. En 1880 koncertis en Parizo kaj Londono. Kaj de tiam li veturkoncertis en multaj lokoj ĉefe de Francio kaj Hispanio. Vidvino el Valencio protektis lin kaj lian familion kaj danke al ŝi li povis komponi el sia hejmo de Barcelono. En Granado kaj Sevilo li enmetis al sia muziko araban influon.

## Verkaro

Krom tiuj arabecaj verkoj li adaptis verkojn de Ludwig van Beethoven, Frédéric Chopin kaj Felix Mendelssohn. Kiel aliaj tiuepokaj muzikistoj hispanaj, ankaŭ li kombinis tendencojn romantismajn kun klasikismo kaj elementoj popolaj hispanaj.

Li popularigis la uzadon de la gitaro kiel serioza kaj konĉerta instrumento.

## Kuriozaĵoj

La muziko plej ofte ludata kaj aŭdata tutmonde estas la *Melodio Nokia* (*Nokia Tune*) ĉar estas alvokilo kiun ludas pli da 850 milionoj de poŝtelefonoj de tiu komerca marko, el muzikero de Tárrega nome *Gran vals* (taktoj 14 al 16). Menciindas ankaŭ ke kelkaj artistoj realigis versiojn de liaj muzikeroj: kiaj Mike Oldfield kiu inkludis version kaj propran kaj orkestran de *Recuerdos de la Alhambra* en la akustika trako de la filmo *The Killing Fields* (1984): temas pri *Étude*.

Por la filmo *El amor en los tiempos del cólera*, baze sur la samnoma romano de la kolombia verkisto Gabriel García Márquez, oni uzis kiel temo centra la kanton *Hay amores* komponita de Shakira. La instrumentaro de tiu kanto baziĝis tute sur la *Capricho árabe* de Tárrega.

Silvio Rodríguez inspiriĝis kaj uzis melodion de *Lágrima* por la temo *Alguien* de sia albumo *Mariposas* (Papilioj, 1999).

## Album

* Duo Imbesi Zangarà, *Tocando en Dos  works by Julian Arcas, Francisco Tarrega, Dionisio Aguado*, performed by Carmelo Imbesi e Carmen Zangarà, Classical Music 3.0, 2022

## Referencoj

## Eksteraj ligiloj

* La verkaro de Francisco Tárrega en formato midi (permesilo GNU) Arkivigite je 2010-06-19 per la retarkivo Wayback Machine
* Partituroj
* Biografio de Tárrega Arkivigite je 2011-06-15 per la retarkivo Wayback Machine
* Ludado de la *Recuerdos de la Alhambra*
* Partituroj de Francisco Tárrega Arkivigite je 2008-12-08 per la retarkivo Wayback Machine ()
* Partituroj de Francisco Tárrega
# Hudsono (rivero)

| Hudsono |
| --- |
|  |
| **rivero** |
| Bazaj informoj |
| **Longeco** | 493 km |
| **Akvokolekta areo** | 36 260 km² |
| Fluo |
| **Deveno** | Lake Tear of the Clouds apud Mount Marcy en Adirondakoj |
| **- Alteco super marnivelo** | 1 309 m |
| **- Koordinatoj**  | 44° 6′ 24″ N, 73° 56′ 9″ U (mapo)44.106666666667-73.935833333333
 |
| **Enfluejo** | en golfeton Alta Novjorko |
| **- Alteco** | 0 m |
| **- Koordinatoj**  | 40° 42′ 11″ N, 74° 1′ 36″ U (mapo)40.703055555556-74.026666666667
 |
| Geografio |
| Natura limo inter Novjorkio kaj Nov-Ĵerzejo |
|
Hudsono |
|  |

La rivero Hudsono.
La rivero **Hudsono** (angle *Hudson River*, nomita *Muh-he-kun-ne-tuk* de la mohikanoj) estas la rivero en Usono, kiu fluas tra la orienta parto de la ŝtato Novjorkio kaj, laŭlonge sia suda parto, determinas la landlimon inter Novjorkio kaj Nov-Ĵerzejo.

Ĝi ricevis la nomon de Henry Hudson, la angla esploristo kiu malkovris ĝin en 1609. La rivero longas proksimume 500 km. Urboj sur la rivero inkluzivas Albano, la ĉefurbo de Nov-Jorkio, kaj Novjorko, la plej granda urbo en Nov-Jorkio. La buŝo de la rivero estas lokata ĉe Novjorka Haveno.

## Referenco
# Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo

| Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo |
| --- |
|  |
|  |
| **faka institucio de Unuiĝintaj Nacioj internacia organizaĵo**  |
| Komenco | 1-a de februaro 1945 vd |
| Antaŭe | International Institute of Agriculture vd |
| Geografia situo | 41° 52′ 56″ N, 12° 29′ 18″ O (mapo)41.88227912.488322 |
| Lando*j* | Italio vd |
| Sidejo | Romo |
|

|  |
| --- |
| Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (Centra Romo)DEC |

 |
| Wikimedia | © OpenStreetMapOrganizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo |
| **Agareo** |
agrikulturo  • helpo per manĝaĵoj  • sekureco kontraŭ malsato |
| **Moto** | fiat panis |
| **Lingvoj** |
angla lingvo  • hispana lingvo  • rusa lingvo  • franca lingvo  • ĉina lingvo  • araba lingvovd |
| **Filioj** | Somalia Water and Land Information (en)  FAO Representation in China (en)  FAO Representation in Ghana (en)  FAO representation in Kenya (en)   vd |
| **Posedatoj** | Food and Agriculture Organization Corporate Statistical Database (en)   vd |
| Retejo | Oficiala retejo |
|  |

La **Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo de la Unuiĝintaj Nacioj** (ONA) aŭ Nutraĵa kaj Agrokultura Organizaĵo (NAO) normale mallongigita al **FAO** (angle: *Food and Agriculture Organization*), estas speciala organizaĵo de la Unuiĝintaj Nacioj kies celo estas altigi nivelojn de nutrado kaj de vivo; plibonigi produktadon, traktadon, merkatadon, Nutra Sekureco, kaj distribuon de manĝaĵoj kaj agrikulturaj produktoj; stimuli kamparan disvolvadon; kaj, tiele, elimini malsaton.

La FAO fondiĝis en 16-an de oktobro 1945 en Kebeko, Kebekio. En 1951 ĝi relokiĝis de Vaŝingtono, Usono al Romo, Italio. Je la 25-a de novembro, 2000, ĝi enhavis 181 membrojn (180 ŝtatojn plus Eŭropan Union).

La devizo de la FAO: "Helpante konstrui mondon sen malsato" (*Helping to build a world without hunger*).

## Agadoj

* Provizi asistadon al disvolvadantaj landoj.
* Provizi informon pri nutrado, manĝaĵo, agrikulturo, arbarkultivo kaj fiŝkaptado.
* Konsili registarojn.
* Organizi neŭtrajn, interŝtatajn forumojn por debati kaj formuli politikon pri la principaj problemoj de nutrado kaj agrikulturo.

## Vidu ankaŭ

* Monda Tago de Manĝo
* Internacia Tago de Forstoj

## Eksteraj ligiloj

* Oficiala retejo de la FAO (arabe, ĉine, angle, france, hispane)
* Listo de FAO membroj angle
* FAOSTAT - Statistikoj de la FAO angle