# Asociiga interkonsento inter Ukrainio kaj Eŭropa Unio

Subskribintaj ŝtatoj de la interkonsento
La **Asociiga Interkonsento inter la Eŭropa Unio kaj Ukrainio** estas Asociiga Interkonsento inter la Eŭropa Unio (EU), la Eŭropa Komunumo pri Atomenergio (Euratom), Ukrainio kaj la tiamaj 28 membroŝtatoj de EU (kiuj estas apartaj partioj krom EU kaj Euratom). Ĝi establas politikan kaj ekonomian asocion inter la partioj. La interkonsento ekvalidis la 1-an de septembro 2017; antaŭe partoj estis provizore aplikitaj. La partioj engaĝiĝis kunlabori kaj konverĝi ekonomian politikon, leĝaron kaj reguligon tra vasta gamo da areoj, inkluzive de egalaj rajtoj por laboristoj, paŝoj al senviza movado de homoj, interŝanĝo de informoj kaj dungitaro en la kampo de justeco, modernigo de la energia infrastrukturo de Ukrainio kaj aliro al la Eŭropa Investa Banko (BEI). La partioj engaĝiĝis al regulaj pintkunvenoj kaj renkontiĝoj inter ministroj, aliaj oficistoj kaj fakuloj. La interkonsento plue establas Profundan kaj Ampleksan Liberkomercan Areon inter la partioj.

La interkonsento engaĝas Ukrainion al ekonomiaj, juraj kaj financaj reformoj por konverĝi siajn politikojn kaj leĝaron al tiuj de la Eŭropa Unio. Ukrainio engaĝiĝas iom post iom konformiĝi al la teknikaj kaj konsumantaj normoj de EU. EU konsentas provizi al Ukrainio politikan kaj financan subtenon, aliron al esplorado kaj scio, kaj preferan aliron al EU-merkatoj. La interkonsento devigas ambaŭ partiojn antaŭenigi laŭgradan konverĝon al la politikoj de la Komuna Sekureca kaj Defenda Politiko de EU kaj la Eŭropa Agentejo pri Defendo.

La interkonsento venas post pli ol du jardekoj, dum kiuj ambaŭ partioj klopodis establi pli proksimajn rilatojn unu kun la alia. Unuflanke, la Eŭropa Unio volas certigi, ke ĝiaj importadoj de greno kaj tergaso el Ukrainio, same kiel ĝiaj eksportadoj de varoj al Ukrainio, ne estas minacataj de malstabileco en la regiono, kredante, ke malstabileco povus eventuale esti reduktita per socipolitikaj kaj ekonomiaj reformoj en Ukrainio. Ukrainio, aliflanke, volas pliigi siajn eksportadojn profitante de libera komerco kun la Eŭropa Unio, samtempe allogante dezirindajn eksterajn investojn, kaj ankaŭ establante pli proksimajn rilatojn kun socipolitika ento, al kiu multaj ukrainoj sentas fortan kulturan ligon. Okcidenta Ukrainio ĝenerale pli entuziasmiĝas pri EU-membreco ol Orienta Ukrainio.

La politikaj provizaĵoj de la traktato estis subskribitaj la 21an de marto 2014 post kiam serio da eventoj, kiuj haltigis ĝian ratifikon, kulminis per revolucio en Ukrainio kaj renverso de la tiama prezidanto de Ukrainio, Viktor Janukoviĉ. Ĉi tiun elpelon ekigis la lastminuta rifuzo de Janukoviĉ subskribi la interkonsenton. Rusio, la dua plej granda komerca partnero de Ukrainio, anstataŭe prezentis asociiĝon kun la ekzistanta Dogana Unio de Rusio, Belorusio kaj Kazaĥio kiel alternativon. Post la 21a de marto 2014, aferoj rilataj al komerca integriĝo estis provizore flankenmetitaj (atendante la rezultojn de la ukrainaj prezidantaj elektoj de la 25a de majo 2014) ĝis la Eŭropa Unio kaj la nova ukraina prezidanto Petro Poroŝenko subskribis la ekonomian parton de la Ukrainio-Eŭropa Unia Asociiga Interkonsento la 27an de junio 2014, kaj priskribis ĉi tion kiel la "unuan sed plej decidan paŝon" de Ukrainio al EU-membreco.

Partoj III, V, VI kaj VII, kaj la rilataj Aneksaĵoj kaj Protokoloj de la Interkonsento estas provizore aplikataj ekde la 1a de novembro 2014, dum Parto IV estas aplikata ekde la 1a de januaro 2016, koncerne la kompetentojn de EU. La provizaĵoj formale ekvalidis la 1an de septembro 2017 post la ratifiko de la Interkonsento fare de ĉiuj subskribintoj.

## Referencoj